ฝันร้ายคืนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 427 Views

  • 1 Comments

  • 10 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    154

    Overall
    427

ตอนที่ 15 : คุณจะจ้องฉันอีกนานไหม :) (3/3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

 ปวีร์สังเกตท่าทางหญิงสาวดูไม่มีทีท่าว่ารู้จักเขา จึงทำไมให้ไม่กล้าถามว่าเธอใช่สายไหมคนที่เขารู้จักหรือป่าว

 “คุณจะจ้องฉันอีกนานไหมคะ” หญิงสาวชายหนุ่มด้วยประโยคเดียวกับที่ชายหนุ่มถามเธอเมื่อเช้าด้วยท่าทางยียวน

“ขอโทษ” ชายหนุ่มอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขอโทษ แต่เมื่อเห็นหญิงสาวยิ้มยียวนจึงรู้ว่าเธอล้อเล่น ธาริกายิ้มอย่างภูมิใจที่สามารถแกลังอำจนชายหนุ่มเชื่อได้ นี่แหละ! พรสวรรค์ของเธอเลย เธอใช่ตีซี้คนนั้นคนนี้มานักต่อนักc]h;

“ถ้าอย่างนั้นประโยคต่อไปผมก็ต้องนินทาไอ้ป้องให้คุณฟังสินะ เอ เอาเรื่องอะไรดีละ พอดีผมรู้ความลับของเจ้านายคุณเยอะเลย” เมื่อได้ยินดังนั้นหญิงสาวก็ถึงกับหน้าซีด เพราะถูกแกล้งคืนบ้าง พลันรู้สึกถึงรังสีบางอย่างที่เจ้านายเธอกำลังส่งมาถึงเธอ 

“ว่าไงนะ! ยัยตัวแสบ! นี่เธอนินทาพี่ให้ไอ้ตุลย์ฟังเหรอ” ปณตหันมาถามตัวต้นตอที่ตอนนี้กำลังทำตาเขียวส่งไปให้คนขี้ฟ้อง พลางขยิบปากเบา ขี้ฟ้องแล้วทำหน้างอนๆ จนคนที่เปิดเผยความลับหัวเราะออกมาเบาๆ

“เบบี๋จ๋าาา ไหมป่าวนินทาเลยน้าาาา แค่ชื่นชมว่าเบบี๋ทำงานเป๊ะมากกกกก” ธาริกาแกล้งประจบ

“นี่!! เลิกเล่นเลยนะมุกนี้ มันไม่ได้ผล พี่ไม่หลงกลคนขี้ประจบแบบเธอหรอก แล้วระวังเถอะเล่นมากๆ ระวังจะไม่มีหนุ่มมาจีบขึ้นคานไม่รู้ตัว” ปณตแกล้งทำเป็นโมโห แต่ก็ต้องหลุดกับท่าทางน่าเอ็นดูของคนตรงหน้า

“ไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยก็มีพี่ป้องกับยัยปรางขึ้นคานเป็นเพื่อน” ธาริกาบอกอย่างสบายใจ

“ใครจะขึ้นคานกับเธอ!” สองพี่น้องรีบบอกออกมาพร้อมกันโดนมีได้นัดหมายทำเอาคนในห้องถึงกับหลุดขำออกมา รวมถึงปวีร์ก็ยังเผลอยิ้มออกมาเพราะความยียวนของยัยตัวแสบ เค้าแอบมองใบหน้าของหญิงสาวที่ยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุขจนเริ่มกลัวว่าถ้าเธอเกิดเป็นสายไหมของเขาจริงๆ และต้องรู้ความจริงเกี่ยวกับตัวเองแล้วรอยยิ้มนี้จะหายไปอีกจนทำให้เขาเริ่มเป็นกังวล

“โอเคค่า ไม่ขึ้นก็ไม่ขึ้นเนอะ ไม่ต้องซีเรียสขนาดนั้นก็ได้ แหมยัยปรางไหนแกบอกถ้าฉันไม่มีแกก็จะไม่มีไง” ธาริกายิ้มขำที่ได้แกล้งเพื่อนกับพี่ชายของเพื่อน

“ฉันหมายความว่าถ้ายังชงแกให้พี่ป้องไม่ได้ฉันยังไม่มีก็ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะขึ้นคานย่ะ” ปณาลีกระซิบจนธาริกาขำออกมา แล้วจึงเปลี่ยนไปคุยกับปณต

“ว่าแต่เรื่องงานที่พี่ป้องจะให้ไหมทำคืออะไรคะ ด่วนรึเปล่า จะคุยรายละเอียดเลยไหมคะ”

“ไม่ด่วนเท่าไหร่หรอก พี่ว่าจะให้เธอไปพักร้อนกับยัยปรางก่อนได้ ส่วนรายละเอียดคุยกับคนที่จ้างได้เลย” ปณตตอบพลางส่งสายตาไปทางปวีร์

“คุณปวีร์เหรอคะ”

“ใช่ แต่อย่างที่บอกว่างานผมไม่เร่งเท่าไหร่ เห็นว่าช่วงนี้ไอ้ป้องมันใช้งานหนักนิ ไว้กลับมาจากพักผ่อนค่อยคุยรายละเอียดก็ได้” แม้จะยังแปลกใจกับท่าทีที่ดูอ่อนลงจากตอนแรกที่เจอกันของอีกฝ่ายแต่ก็เริ่มรู้สึกว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้เลวร้ายอะไรจึงรู้สึกเป็นมิตรกับอีกฝ่ายมากขึ้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น