[OuRan Host Club] ชมรมสร้างความ(ลับ)รัก

ตอนที่ 10 : สมาชิกใหม่ของชมรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    25 ส.ค. 62


"ช่องว่างระหว่างเราสอง...นั้นยัง..มีลมที่พัดพาไป.."


■□■□■□■□●□■□■□■□■

 ฉันนั่งมองหน้าต่างด้วยความเหนื่อยใจ คือ...อิพี่ชายฝาแฝดตัวของฉันกำลังนั่งมองหน้าฉันอยู่นี่สิ! พี่คะ จะนั่งมองหน้าทำไมไม่ทราบ!


"เอกสารพวกนี้บางอันก็ดูไร้ประโยชน์ เธอไม่เบื่อบ้างหรอ"ไทโยหันมาถามฉันขณะนั่งอ่าน


"เบื่อ"ฉันตอบตามตรง


"แต่ก็ต้องทำ"ฉันกรอกตามองบน


"งั้นฉันนั่งจัดเอกสารให้ เธอมีหน้าที่แค่เซ็นต์ไปล่ะกัน"ไทโยนั่งอ่านเอกสารพร้อมพูดกับฉัน


"ขอบใจ"ฉันนั่งทำเอกสารต่อไปเรื่อยๆ


"ระหว่างชมรมห้องสมุดกับชมรมกีฬา เธอชอบชมรมอะไร"ไทโยหันมาถาม


"ชอบกีฬามากกว่า แต่ส่วนตัวชอบบาสล่ะนะ"ฉันยกยิ้ม


"นายจะอยู่ชมรมอะไรอ่ะ?"ฉันหันไปถาม


"อยากอยู่ชมรมบาสแต่จะมีมั้ยนั่นแหละปัญหา"ไทโยบ่น


"เอาหน่า ก็แค่ไปเล่นเฉยๆก็ได้"ฉันขยิบตาให้


"จริงสิ เธอหายจากโลกมืดไปนานพอสมควรนะ ทุกคนคิดถึงโจ๊กเกอร์(Jocker)มากเลยล่ะ ตอนนี้ทุกคนคิดว่าเธอกำลังจะก่อคดีใหญ่กัน"ไทโยพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน


"คิดถึงฉันทำไมไม่ทราบ ปกติฉันโผล่มาก็แค่แฮ็กข้อมูลเอง"ฉันทำงานต่อโดยที่ยังสนใจหัวข้อสนทนาอยู่


"ก็ทุกคนรอดูตัวป่วนแบบเธออยู่ไง"


"ฉันไม่ได้ทำอะไรใหญ่โตขนาดนั้นไม่ใช่หรอ"


"ไอ้ที่เธอทำมันแฮ็กระบบนั่นมันทั้งรังนักฆ่าเลยไม่ใช่หรอ? แถมดันส่งไพ่Jockerไว้ให้พร้อมช่อกุหลาบให้อีกต่างหาก"


"ป่วนใช่เล่นนี่เธอ"ไทโยส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาทางฉัน


"ก็มันเป็นงาน"ฉันยักไหล่ให้แบบไม่แคร์


"แล้วไอ้ที่ใช้นกฮูกส่งจดหมายให้นี่คือไร"


"ก็แค่จดหมายบอกล่วงหน้าว่าจะเยี่ยม"ฉันส่ายหัว


"จริงสิ ถ้านายอยากเข้าชมรมกีฬาฉันมีคนมาแนะนำ"


"ใคร?"


"น้องรักนายเป็นกัปตันชมรมบาสล่ะนะ แถมมีฉันเป็นประธานนักเรียน น้องนายก็ประธานนักเรียน เข้าได้ทุกชมรมนั่นแหละ"ฉันยกยิ้มให้อีกฝ่าย


"นี่ฉันมีตำแหน่งอะไรวะเนี่ยย"ไทโยโหยหวน


"เลขาส่วนตัวฉันไงที่รัก"ฉันยกยิ้มมุมปากให้


12.00 น.


"กินข้าวไหน"ไทโยถามแล้วยกแขนพาดบ่าฉัน


"กินห้องชมรม แล้วนายกินไหน"ฉันยกแขนข้างขวากอดเอวอีกฝ่ายทันที


"ไปกับเธอ"อีกฝ่ายยกยิ้ม ก็ดีนะ ฉันจะได้ไม่เหงา


เราสองคนเดินเกาะ(??)กันไปที่ห้องชมรมและเปิดประตูเข้าไป


"อ้าวไงซัทสึ ไทโย"เคียวหันมาทักทายเราสองแฝด


"ไง/ไง"เราตอบรับพร้อมกันและเดินมานั่งที่เก้าอี้ประจำของฉัน


"ห่อข้าวมาให้"ไทโยยกกล่องข้าวสองกล่องมาวางบนโต๊ะ


"ขอบคุณครับ"ฉันตอบรับด้วยความเคยชิน


"จะดีใจกว่านี้ถ้าเธอพูดลงท้ายด้วยค่ะล่ะนะ"ไทโยนั่งเท้าคางแล้วมองหน้าฉัน


"ฝันไปเถอะ!"ฉันสะบัดหน้าหนี แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะร่าและยีหัวฉัน


"=="ฉันส่งสายตากลับไปทันที ฉันขี้เกียจจะเถียงกับนายล่ะไทโย จากนั้นฉันก็นั่งกินข้าวอยู่อย่างนั้นจนอิ่ม


"เฮ้ไทโย"ทามากิเดินเข้ามาทักทาย


"หวัดดีทามากิ"ไทโยทักกลับ เอ๊ะ...ฉันรู้สึกไม่ค่อยจะดี


"สนใจเข้าโฮสต์คลับมั้ย!"ทามากิถามด้วยท่าทีดี้ด้า


"ได้ แต่ขอทำงานคู่กับยัยนี่นะ"ทามากิพยักหน้าและวิ่งไปหาเคียวทันที


'เอ๊ะ ดูเหมือนฉันจะได้คนแบ่งเบางานอีกงานล่ะ'ฉันกระตุกยิ้ม


"จริงสิ นี่ชุดพวกนาย"เคียวยื่นชุดให้ฉันกับไทโย ฉันจึงลากไทโยไปเปลี่ยนชุดทันที


"จะเปลี่ยนด้วยกัน?"ไทโยทำหน้าตาสงสัยแต่ก็กวนมากในสายตาฉัน


"นายอายอะไรล่ะ"ฉันยกยิ้มกวนๆให้


"ก็ไม่นี่"อีกฝ่ายโคลงหัวอย่างสบายใจ ก่อนจะเปลี่ยนชุด


"เฮ้ไทโย มัดนี่ให้ฉันหน่อยสิ"ฉันเรียกแฝดพี่ อีกฝ่ายหันมามัดให้ฉันเสร็จ ฉันจึงหันกลับไปแต่ดันเห็นเจ้าแฝดพี่ที่ชุดแต่งตัวไม่เรียบร้อยแถมยังแหวกยันสะดืออีก อ่อยหรอคะพี่ท่าน??


"อ่อยหรอ"ฉันมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีเฉยชา


"ปล่าวว"เจ้าตัวลากเสียงยาวด้วยท่าทีกวนประสาท


ฉันจัดการแต่งตัวพ่อตัวปัญหานี่ให้เรียบร้อยแบบที่ผู้ดีเขาควรจะทำกัน(??)จากนั้นก็ลากเขาออกมา


"โอ้ ดูดีนี่"เคียวยะเอ่ยขึ้นแล้วยิ้มให้


"ขอบใจ พอดีกับหุ่นฉันเป๊ะเลยล่ะ"ฉันยกยิ้มให้(ถึงจะแค่กระตุกมุมปากก็เถอะ)


"ชุดนี้สวยใช้ได้"ไทโยที่เอาแขนพาดบ่าฉันอยู่เอ่ยชม


"แน่นอน"เคียวยะตอบรับ จริงสิ วันนี้พวกรุ่นน้องเลิกช้านี่หน่า


"เฮ้ พวกนายจะยืนคุยกันอีกนานมั้ย"ทามากิตะโกนมา


"อีกนาน"เราสามคนตอบออกมาพร้อมๆกัน


"นัดกันมาเรอะ!!"ทามากิตะโกนสวน


"เราตอนรับแขกก่อนมั้ยล่ะ"ฉันบอกเคียวยะแล้วนั่งลงเสื่อสำหรับนั่ง


"ไม่ล่ะ นานๆเธอจะมา รอทุกคนมาพร้อมหน้ากันก่อนเถอะ"เคียวยะอธิบาย ฉันพยักหน้าก่อนจะนอนตักฝาแฝดที่นั่งอยู่ข้างๆ


 อ่อใช่ วันนี้เป็นการนั่งพื้นปูเสื่อล่ะนะ ได้บรรยากาศไปอีกแบบนึงใช้ได้เลย ง่วงล่ะ ขอนอนก่อนล่ะกัน


"รุ่นพี่ซัทสึกิสวัสดีครับ"ฉันลืมตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงเรียก


"สวัสดีฮิคารุ~ คาโอรุ~"ฉันขยี้ตาแล้วส่งยิ้มให้


'อึก! นะ...นะ....น่ารัก'ความในใจของทั้งสามคน


"ดูเหมือนจะเหลือรุ่นพี่ฮันนี่กับรุ่นพี่โมริสินะ~"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ


"รุ่นพี่มานานยังครับ"ฮารุฮิถาม


"ก็ประมาณ40นาทีที่แล้วได้"ฉันตอบกลับ


"ขอโทษนะครับที่มาช้า!"ฮารุฮิก้มขอโทษ


"อ่า ไม่เป็นไรๆ"ฉันโบกมือไปมาอย่างไม่ถือสา


"ว่าแต่รุ่นพี่ซัทสึกิทานข้าวรึยังครับ"ฮิคารุถามฉันขณะรับชุดจากเคียวยะ


"ทานแล้วล่ะ ว่าแต่พวกนายทานรึยังล่ะ"ฉันถามกลับขณะที่กำลังจะสิงตักไทโยอย่างจริงๆจังๆ


"พวกผมยังไม่ได้ทานอะไรมาเลย"คาโอรุส่ายหัว


"อย่าลืมไปทายข้าวด้วย เคียวฝากด้วยนะ"ฉันพูดพลางกะพริบตาถี่ๆ


"ฝันดี"จากนั้นก็สับสวิตซ์ไฟลงทันที


'ระ...เร็วเกินไปแล้ว!'ความคิดคนที่เหลือ


ไทโยสึ Part.


ผมมองน้องสาวฝาแฝดที่ตอนนี้หลับไปอีกรอบแล้วด้วยความอ่อนใจก่อนจะลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ


"รุ่นพี่นอนอยู่หรอ"ผมหันไปมองต้นเสียงที่มีหน้าตาออกไปทางน่ารักมากเกินผู้ชายปกติ


'ผู้หญิงแน่นอน!'เสียงในความคิดตะโกนขึ้น


"อ้าวแล้วผู้ชายคนนี้คือใครหรอครับรุ่นพี่เคียวยะ"ผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มหันไปถาม


"เหมือนพวกนายจะลืมนะว่าหมอนี่คือซาคามากิ ไทโยสึ ฝาแฝดคนพี่ของซาคามากิ ซัทสึกิหน่ะ"เคียวยะอธิบายขณะยืนจดเอกสารอยู่


"เอ๊ะ!!×3"ทั้งสามคนร้องออกมาพร้อมๆกัน


"แถมหมอนั่นจะมาเป็นโฮสต์คู่กับซัทสึด้วย"เคียวยะอธิบายเพิ่ม


"เอ๋!!×3"ผมหัวเราะออกมากับท่าทีที่ดูตกใจเกินเหตุของอีกฝ่าย


"มันน่าตกใจขนาดนั้นเลยรึไงกันที่ฉ้นจะมาเป็นโฮสต์"ผมถามกลับออกไปพลางหัวเราะ


"แต่ยังไงก็....."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.


"ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

■■■■■■■■■■■■■■■■


โอเคสวัสดีทุกๆท่านด้วยนะคะ วันนี้อิไรท์คนเดิมกลับมาอัพแล้วค่า


ก็สัญญาว่าจะอัพวันอังคารแต่ดันอัพศุกร์

ไม่ใช่อะไรนะคะ คือ....

เราแต่งเสร็จแล้วแหละแต่....

'ลืมอัพ

ใช่ค่ะ คุณอ่านไม่ผิด 

เราลืมอัพ อย่ากระทืบเรา!!//โดยเสย


พอเราอัพลงก็ปรากฎว่าเนื้อหาไม่พอ! //กรีดร้อง


แต่เราก็รักทุกคนนะ!//โปรยจูบ



ชุดที่น้องซัทสึใส่จ้า



ชุดของไทโย



ข้าวกล่องที่สองพี่น้องกิน



หลังม่าน



ทามากิ: บทฉันมันมีแค่นั้นเองเรอะ!

ไทโย: น่าสงสารคนบทน้อยนะครับ//ทำหน้าตาสมเพช

ไรท์: บทนายเยอะแค่ช่วงนี้แหละ//หัวเราะสะใจ

ไทโย:ไรท์เคยตายมั้ย//ถือมีด

ไรท์: เอาสิ!!//เตรียมลบบท

สึกิ: พวกนายจะกัดกันทำไมไม่ทราบ

เคียว:ค่าตัวฉันก็ไม่ได้แพงนะ

ฮิคารุ:รุ่นพี่จะแทงไรท์ไม่ได้//ล็อกแขนไทโย

คาโอรุ:ใครจะแต่งต่อล่ะครับ!!!//กอดแขนไทโย

ไทโย : ปล่อยฉันนะเฟ้ย!!

ไรท์: ฮ่าๆๆๆ //หัวเราะแบบแม่มดชั่วร้าย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #35 199309 (@199309) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 22:14

    เขากดติดตามไว้แล้วเพิ่งมาอ่านเข้ามาอ่านหลายรอบมากเลยมาสนุกมากเลยเพิ่งเห็นว่ามาอัพตอนช่วง 1 ธันวาคม ตอนนี้ 7 ธันวาคมแล้วก็มาอ่านใหม่ตั้งแต่แรกเลยเพราะลืมเนื้อเรื่อง มาต่อได้ไหมแล้วก็ขอตอนยาวๆนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #35
    0
  2. #33 Aum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 20:50

    ฮาเร็มนะคะพี่ สายบาปด้วยยยย>\\\\<

    #33
    0
  3. #28 Zoubutsushu (@rika21545) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    ไรท์จ๋าาาา อย่าพ่งหายตัวไปปป เราอยากอ่านต่อมากๆๆๆๆๆ
    #28
    0
  4. #27 Kaminw (@Kaminw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:02
    ไรท์&#8203;ลงต่อหน่อยจิ เค้าอยากอ่านต่อนะ
    #27
    0