[ High school] He's my type

ตอนที่ 4 : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ส.ค. 61




He's my type

02

          " เห้ยมึง กุว่าเราโดนแกล้งแล้ววะ " ฉันพูดขึ้นแล้วหันมองหน้าพวกเพื่อนฉันที่นั่งรวมกันอยู่หน้าตึก
          คงสงสัยกันละสิว่าเรามานั่งตรงนี้ได้ไง ก็หลังจากที่ไอ้กัสน้องรักมาส่งฉันที่หน้าโรงเรียนได้เรียบร้อย ฉันก็ไปเจอกับยัยวีนัสกับกองกะเป๋าเหมื่อนกับมันจะย้ายบ้าน ( ว่าคนอื่นเค้าไม่ดูของตัวเอง ) หลังจากนั้นไม่นานพวกที่เหลือก็ตามมาจนคบ แต่ก้ไม่มีวีแววจะมีใครมารับเรา ตอนแรกฉันคนที่ไม่รับไม่รู้ข่าวสารอะไรในโรงเรียนก็คิดว่าเค้าจะให้เราเข้าไปเอง แต่ยัยไอรีนที่คุยกับครูก็บอกว่าจะมีคนมารับ แต่นี่มันก็เกือบจะชั่วโมงอยู่แล้ว บอกเลยฉันโกธรมากกกกก
  
              " ไม่หรอกก ใจเย็นๆน่าพวกมึง " ยัยไอรีนว่าเมื่อเห็นฉันที่เริ่มหัวร้อน



              " มึงนี่มันจะเทียงแล้วนะเว้ย คือกูมาตั้งแต่แปดโมงเช้าอะ กูหิว กูร้อน " ฉันพูดขึ้น แถมยังได้การสนับสนุนด้วยกานผยักหน้าเห็นด้วยจากยัยวีนัส



              " เออน่า กูก็หัวร้อนไม่แพ้มึงหรอกแต่บ่นไปพวกแม่งก็ไม่รับรู้อยู่ดีอะ ไปเถอะหาข้าวกินกัน"  เมลว่าพลางลุกขึ้นเพื่อจะเดินไปหาข้าวกินข้างนอก



             " แล้วของอะ ดูแต่ละคนหอบมาอย่างกะหนีน้ำถ้วม " มันนี่ว่าพลางทำสีหน้าหนักใจฉันมองดูของแต่ละคนก็จริงอย่างที่มันว่า ฉันว่าฉันเยอะแล้วนะ แต่มาดูของพวกมันของฉันถือว่าน้อยมาก



             " โอ้ยยย ก็ว่างแม่งไว้นี่แหละ หลือมึงจะขนไปก็แล้วแต่เลยจ้า " เมลว่าจบก็เดินนำออกไปเลย สงสัยนางหิว ฉันก็หิวเหมื่อนกันแต่จะทิ้งของไว้ก็เดียวหาย แต่ก็หิวช่างเถอะ ท้องสำคัญกว่าอะไรบ่นโลกอยุ่แล้ว



             " พวกเธอใช่ สภานักเรียน โรงเรียนพีเจปะ " ขณะที่ฉันกำลังจะลุกจากที่นั่งเดินตามยัยเมลไปหาอะไรกินกันก็มีเสียงทุ่มต่ำของผู้ชายดังขึ้นข้างหลังที่เรานั่งอยู่ ไม่ต้องเดาว่าใครที่ไหนเลย ก็นักเรียนโรงเรียนนี่ไง บุกคนที่เรารอมาแต่เช้า


             ฉันมองผู้ชายสองคนที่ยื่นมองเราอยู่ คนแรกคือเราที่เอ่ยทักเราเป็นคนข่อนข้างขาว และสูงมาก ส่วนอีกคนเตี้ยกว่าคนแรกนิดหน่อย ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าตาดูกวนตีนทั้งสองคน ถ้าคุณหวังว่าสองคนนี้หล่อไม คือไม่ ก็หน้าตาโอเค เกรด C 
 
            " ใช่ แล้วทำไมมาเอาปานนี้เรารอตั้งแต่เช้าแล้วนะ " ฉันมองหน้าพวกเค้าอย่างเอาเรื่อง อารมเจ้บ่จอยสุดๆเลยตอนนี้



            " วาไม่เอาดิ ใจเย็นๆ " ยัยไอรีนพูดพลางจับแขนฉันไว้เหมื่อนกว่าฉันจะโดดตบคนพวกนั้น แต่นี่เพื่อนคงลืมไป ฉันเป็นผู้ญิงจะไปสู้รบตบตีกับผู้ชายตั้งสองคนให้ตายก็แพ้



            " เค้าคงมีธุระแหละมึง ใช่ไมคะ " ยัยมันนี่ว่าพลางหั้นไปถามสองคนนั้น ดอกนี่ก็โลกสวยไปอีก ก็พอเข้าใจว่าไม่อยากมีเรื่อง

แต่จะให้ฉันเป็นแบบมันก็ไม่ได้ ฉันอารมร้อนพอสมควร



            " ป่าวครับ พวกเราไม่ได้มีธุระ พอดีพึงตื่นนอน " คนตัวสูงว่าพลางยักคิ้วกวนตีนส่งมาให้
         
                   ฟูวววววว เย็นไวเอวาแกต้องใจเย็นเข้าไว้ อากกกก เย็นไม่ไหวแล้วเว้ย
            " อ้อหรอคะ ดีจังเลย " นั่นไม่ใช่เสียงฉันนะ ฉันหันไปมองข้างด้านช้ายของตัวเอง ยัยเมลมองไปที่สองคนนั้นพลางยิ้มเย็น " มลายาทแย่ " อุ้ยจุก



            " เราก็ไม่ได้บอกให้มาเช้านี่ แล้วนี่ขนอะไรมาเยอะแยะหนีน้ำถ้วมหรอครับ " คนผิวสีน้ำผึ้งพูด เหอะบอกแล้วว่าเราอะโดนแกล้ง พูดละไมมีใครจะเชื่ออีดอก


            " งั้นขนของของพวกคุณตามมา เราจะพาไปดูหอ " พวกนั้นพูดจบก็หันหลังเดินนำไปทันที


            " เห้ย ไม่คิดจะช่วยเลยหรอก็เห็นอยู่ว่าของมันเยอะอะ " ยัยวีนัสว่า เออจริงผู้ชายชะป่าวปล่อยให้ผู้ญิงขนของเองแบบนี้ได้ไง ก็รู้ว่านี้มันของเรา แต่ก็ควรมีน้ำใจกันบ้าง



           " ก็มันไม่ใช่ของเรา แล้วอยากเอามาเยอะทำไม ขนมาเองได้ขนาดนี้ละขนต่อไปจะเป็นไร"  กรี๊ดดดดดดดดดดดด ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ



           " นี่นาย แหกตาดูสะบ้างนะ ที่ขนมาได้เพราะนั่งรกมา มีหัวไว้ปะดับไหลเฉยๆหรอถามจริง แล้วจะให้เราขนเอง เห็นฉันมีสี่เเขนรึไง น้ำใจอะรู้จักไม " ฉันพูดขึ้นอย่างเหลืออด แต่กับไม่ได้ความสำนึกจากอีกฝ่ายเลย


          " น้ำใจคือไร กินได้ปะ " คนผิวขาวพูดขึ้น ไอ้เหี้ยนี่มาสองทำเก่งแหกตาดูสะบ้างเรามีกันห้าคน



          " เห้ยมึงพอเถอะ พูดไปก็ไม่สะเทือนแม่งหรอก" เมลว่า


            " อ้อมึงจะบอกว่ามันด้าน พูดแรงแค่ไหนก็ไม่สะเทือนงี้ " วีนัสเสิ่ม


           " เห้ย จะมากไปละนะเว้ย ถ้าแม่งไม่พอใจก็ไม่ต้องมาอยู่ " อ้อที่แท้ก็ไม่อยากให้เรามาอยู่เลยกะแกล้งเรา แม่มนิสัยเด็กแท้

           " พวกมึงแหละพอ กูบอกให้มารับเค้า กับมาหาเรื่องสะงั้น " ขณะที่เรากำลังโต้เถียงกันอยู่ก็มีบุกคน ไม่สิฝูงสะมากกว่าเดินมาจากข้างหลังพวกนั้น หนึ่งในนั้นที่เดินนำอยู่พูดขึ้น เค้าเป็นผู้ชายตัวสูง ขาว หน้าหล่อคม จมูกโด่ง ปากอวบอิ่มที่กำลังแจกยิ้มตอแหลให้เรา ดูก็รู้ว่าเป็นพวกเดียวกันกับพวกนี้



          " ขอโทษด้วยนะที่เรามาช้า เดียวของพวกเธอเราขนไปให้เอง " พูดเสร็จพวกที่อยู่ข้างหลังก็เดินมายกของพวกเราไป
          " ไม่เป็นไร เราเข้าใจ " ยัยไอรีนว่ายิ้มๆ เข้าใจบ้าอะไร " ว่ามลายาทมันคงยังไม่เข้าถึงพวกนาย เอาไว้ถ้าอยากมีมาหาเราได้ เดียวเราสอนให้นะ


          ว้ายยยยยย ตายยยยยยยแล้วคุณแม่องลง เจ็บแสบมาก ฉันมองหน้าพวกนั้นพลางกลั้นขำ ไงละ เอ้อมาเดะ เห็นเราเป็นผู้ญิงแล้วจะมารังแกกันง่ายๆหรอ เอาสิแม่จะปล่อยหมาในปากให้จูขาด





   หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ฝ่ายนั้นคงจะแสบๆคันๆบ้างแหละที่โดนเราตอกกลับไปแบบนั้นนะ เหอะสะใจจริงๆ 


     ( มึงเก็บของเสร็จยัง ไปหาไรกินกันปะ) วีนัส 


    ( เออเอาดิ หิวจนแดกผู้ชายได้หลายคน ) ฉัน 


    ( ไปๆ ลงมารอหน้าหอเลย ) เมล

 

    ( เค ) ทุกคน 


        เมื่อตกลงกันเรียบร้อยฉันก็กดปิดมือถือ คว้าเงินแล้วก้าวออกจากห้องทันที ทีบอกว่ากินผู้ชายได้ทั้งตัวคือเรื่องจริงนะ หิวมากๆ ไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่เช้า แล้วยังโดนกวนตีนใส่อีก เห้อชีวิตคนสวยก็เงี่ย แต่ก็อย่าคิดว่าฉันจะยอมให้แกล้งอยู่แบบนี้ตลอด นะ ไม่มีทาง ฉันสู้!!! 


    ว่ากันด้วยเรื่องหอ หอของโรงเรียนนี้ใหย่มากกกก ใหย่เหมื่อนกับโรงเรียนที่ไปเห็นมาเมื่อกี้ 


     ตามที่เห็นมาหอนี้จะมีสามตึกเลียนกัน และมีบันไดเสื่อมกัน ฉันก็ไม่เข้าใจทำไมต้องทำเสื่อมกัน คงง่ายต่อการควบคุมมั้งนะ อย่าคิดว่าฉันจะรู้อะไรไปมากกว่านี้เลยคะ 


    ส่วนเมท ฉันยังไม่เห็นเลย แต่รู้ว่ามีเมทแน่ๆเพราะมีสองเตียง พายในห้องก็ไม่ได้ใหย่ดูไฮทอะไรมากมาย เปิดเข้ามา ด้านข้างช้ายมือก็จะเป็นห้องน้ำ เดินเข้าไปก็จะมี โตะเรียน สองโตะอยู่คนละมุมห้อง แล้วมีเตียงเล็กๆสองเตียงที่ตั้งห่างกันไม่มาก ถือว่าไม่เล็กไม่ใหย่มากมายอะไรถือว่าไม่เล็กไม่ใหย่มากมายอะไร ก็อย่างทีบอกยังไม่รู้ว่าเมทฉันเป็นใคร 



          --------------------------



    ตอนนี้จะสั้นไปนิดนะคะ มีคำผิดอะไรบอกไรท์หน่อยนะ เพราะไรท์แต่งในมือถือ เวลาพิมก็จะพิมไวไม่ค่อยได้ดู แหะๆ 

   รีดคงคิดว่า ทำไมพระเอกไม่มาสะทีนะ เดียวๆรออีกเดียวนะคะ 5555 เดียวก็มา 


    กดส่งกำลังใจให้กันหน่อยนาาาา ข้างล่างนี้เลยยยย จิ้มๆๆ 

    







    


    

      
         

          


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น