[BL:HARRY POTTER] Love Beyond Time

ตอนที่ 6 : [HARRY POTTER] Love Beyond Time [4] 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    2 เม.ย. 61

T
B








 

"อืมมมมม ปะ ปวดหัวจัง" แฮร์รี่ตื่นขึ้นมาแบบสลึมสลือพร้อมมองไปรอบๆ



 

 

ห้องพยาบาลหืมอะ... อะ เดม่อน!?


 

 

แฮร์รี่ซึ่งตื่นขึ้นมาหันไปมองรอบๆ และเห็นเดม่อน พร้อมมองมือของเดม่อนที่กุมมือตัวเองไว้อยู่


 

 


อุ่นแฮะ =////= 


 


 

แฮร์รี่ที่กำลังฟิน(?)กับมือของอีกคนที่กุมมือตัวเองไว้ก็ไม่ทันสังเกตเลยว่าอีกคนที่ตัวเองกำลังฟินนั้นตื่นแล้ว


 


 

"ตื่นแล้วเหรอครับ?"

 

"ตะ ตื่นแล้ว" แฮร์รี่สะดุ้งพร้อมตอบ 

 

"ดีแล้วล่ะครับที่คุณตื่น พวกเฮิร์มเป็นห่วงคุณมากเลยนะ"

 

"แล้วเดม่อนเป็นห่วงผมไหม?"

 

"......"



 

 

เฮ้ย นี่เราถามไรออกไปเนี่ย!? (แฮร์รี่โวยวายในใจ)




 

 

"เป็นห่วงสิครับ เพื่อนผมทั้งคน" 


 

 


ผมที่ตอนแรกก็อึ้งที่แฮร์รี่ถาม แต่ก็ตั้งสติได้แล้วตอบตามความจริงเพราะผมเป็นห่วงแฮร์รี่จริงๆ


 


 

"งะ งั้นเหรอ" แฮร์รี่หน้าแดงนิดๆ เกาแก้มแก้เขิน

 

"คุณหน้าแดงนะ ไม่สบายเหรอครับ?" ผมถามแบบงงๆเพราะอยู่ๆแฮร์รี่ก็หน้าแดง ไม่สบายรึเปล่านะ?

 

"ปะ เปล่าหรอก" แฮร์รี่ตอบเสียงสั่น แต่หน้าแดงมากกว่าเดิม

 

"แน่นะครับ?" ผมถามเพื่อความแน่ใจ

 

"นะ แน่สิ"



 

"งั้นก็แล้วไป แล้วเจ็บตรงไหนอีกรึเปล่าครับ?" ผมถามแม้จะสงสัยเรื่องอาการหน้าแดงของแฮร์รี่ก็เถอะ แต่ถ้าอีกฝ่่ายไม่อยากบอกผมก็ไม่คิดจะถามต่อ



 

"กะ ก็ปวดหัวนิดหน่อย"

 

"งั้นเหรอครับ อืมมม กินยาที่มาดามพอมฟรีย์ให้มาก็คงจะหาย แต่ก่อนอื่นต้องกินข้าวก่อน จะกินเลยไหมครับ?"

 

"อะ อื้ม"

 

 


หลังจากนั้นผมก็ออกไปเอาของกินสำหรับคนป่วยอย่างแฮร์รี่ ระหว่างทางก็เจอเฮิร์มกับรอนผมจึงบอกไปว่าแฮร์รี่ฟื้นแล้วทั้งสองคนดีใจมากแล้ววิ่งไปเยี่ยมแฮร์รี่ทันที ระหว่างทางที่ผมเดินก็มีคนมองผมเหมือนเดิมซึ่งผมก็ไม่สนใจอีกเช่นเคย 

 





 

ตัดมาหลังจากที่แฮร์รี่กินข้าวเสร็จแล้ว

 


 

"ทานยาต่อเลยนะครับ รสชาติคงขมแต่ก็ต้องกิน" ผมพูดจบก็ยื่นยาให้แฮร์รี่ทันทีโดยไม่มองดูสีหน้าแฮร์รี่ที่พะอืดพะอมเมื่อรู้ว่ายาขม


 

"ค่อยกินได้ไหม?" แฮร์รี่

 

"หืมไม่ชอบกินยาหรือครับ?" ผมถามแม้จะรู้คำตอบแล้วก็ตาม

 

"เอ่อออ ก็กินได้แต่ให้เลือกก็ไม่อยากกิน" แฮร์รี่ตอบเบาๆแต่ก็พอให้ผมได้ยิน

 

"เพราะขมสินะครับ....." 


 

 


ผมพูดก่อนจะเอานิ้วชี้ไปที่แก้วใส่ยาแล้วพึมพัมอะไรสักอย่างก่อนจะยื่นแก้วให้แฮร์รี่อีกรอบพร้อมพูด


 


 

"ผมปรับให้มันหวานแล้ว คุณคงจะกินได้นะครับ?" 

 

"เอ๊ะทำได้ด้วยเหรอ?" แฮร์รี่ถามมด้วยความแปลกใจ

 

"ก็ทำได้ครับ แต่ทางที่ดีคุณควรฝึกกินยาขมๆไว้จะดีกว่านะครับ" ผมพูดเสียงเรียบก่อนจะคิดต่อในใจ

 

 



เพราะต่อไปคุณคงเจออะไรอีกมากเลยล่ะครับ....ฝึกไว้คงจะดี

 



 

"อะ อื้ม ฉันจะทำตัวให้ชินกับมัน" แฮร์รี่ตอบตกลงด้วยเสียงเบาๆ

 

"จริงสิ เห็นของเยี่ยมจากเพื่อนๆรึยังครับ?" ผมหันไปถามแฮร์รี่

 

"อื้ม เห็นแล้วล่ะ" แฮร์รี่

 

"ก็ดีครับ ไว้คุณหายแล้วค่อยกินนะครับ" ผมพูดเสียงเรียบนิ่งก่อนจะหันไปมองแฮร์รี่ด้วยสายตานิ่งๆ



 

 

นิ่งแบบกดดันอ่ะนะ....



 

 

"ขะ เข้าใจแล้ว" แฮร์รี่ตอบพร้อมเหงื่อตก

 

"อืม...พักผ่อนเถอะครับ พรุ่งนี้เป็นวันมอบถ้วยบ้านดีเด่น...แล้วก็เป็นวันกลับบ้านด้วย"




 

ผมพูดเรียบๆช้าๆ เว้นบางช่วงแล้วพูดต่อ ซึ่งผมรู้สึกว่าวันนี้ผมพูดเยอะมากที่สุดเลยก็ว่าได้ เล่นเอาผมอยากหยุดพูดไปสักสองถึงสามวันเลยทีเดียว (อันนั้นก็เวอร์ไปนะ)



 

"มอบถ้วยรางวัลงั้นเหรอ..." แฮร์รี่เอ่ยเสียงเศร้า เพราะไม่เดาก็รู้ว่าบ้านตัวเองจะอยู่ที่เท่าไหร่เพราะคนที่ทำให้บ้านโดนหักคะแนนคือตัวเอง ยิ่งคิดยิ่งเศร้า

 



"อย่าคิดมากเลยครับ สิ่งที่เราทำไปมันไม่สูญเปล่าแน่ครับ" ผมที่เห็นสีหน้าแฮร์รี่ก็พูดขึ้นมา

 

"คิดแบบนัั้นเหรอ?" แฮร์รี่เงยหน้าถามผม

 

"ครับ เพราะงั้นพักผ่อนเถอะครับ"

 

"อื้ม ขอบคุณนะ" แฮร์รี่






และแล้วก็มาถึงเวลางานเลี้ยงและเป็นวันมอบถ้วยบ้านดีเด่น ซึ่งเดม่อนและเฮอร์ไมโอนี่นั้นได้รู้อยู่ก่อนแล้วแน่นอนว่ารางวัลจะตกไปอยู่บ้านไหนซึ่งมันต้องเป็นบ้านที่ตาแก่ดัมเบิลดอร์ชอบอยู่แล้ว และจากที่เดม่อนได้ฟังเฮิร์มน้องสาวของเขาเล่าเรื่องประกาศรางวัลเดม่อนก็ได้แต่ทำหน้าเหอะเบะปากนิดๆโดยที่น้องสาวไม่เห็น บ้านที่ตาแก่นั่นชอบก็มีบ้านเดียวตาแก่นั่นก็ต้องหาข้ออ้างจนรางวัลตกเป็นบ้านที่ตาแก่มันต้องการอยู่แล้วล่ะ แต่เอาจริงๆก็ไม่ได้เกลียดบ้านนี้หรอกนะ ออกจะอบอุ่นท้าทายดี ที่เกลียดน่ะมีแค่ตาแก่นั่นมากกว่า อายุก็ขนาดนี้คิดอะไรบ้าๆกับลูกศิษย์ใช้ได้ที่ไหน แล้วหน้าตานี่ไปกินอะไรมาถึงได้ยังหนุ่มผิดปกติ ที่จริงมันต้องแก่แล้วสิ แล้วนี่จะมาบ่นเรื่องหน้าตาของตาแก่นั่นไปเพื่ออะไรกัน?





ใครบอกเดม่อนเปลี่ยนไป ไอเรื่องที่ชอบคิดอะไรยาวๆนี่ไม่เปลี่ยน ส่วนเรื่องเย็นชานั่นใครบอก? เปลี่ยนความคิดใหม่ซะนะ เค้าเรียกว่าไม่แสดงความรู้สึกต่างหาก! ที่เห็นว่าหน้าตานิ่งๆนี่บอกเลยในใจนี่คิดอะไรเยอะแยะมาก ที่จริงตอนแรกว่าจะทำเท่ๆไง นิ่งๆเหมื่อนายท่าน แต่พอทำไปทำมามันติดอ่ะ ติดแล้วเป็นไง กลายเป็นคนเย็นชาเฉยเลย มันก็แก้ยากด้วยอ่ะก็ปล่อยให้คนที่คิดแบบนั้นคิดต่อไปละกันนะ




"ท่านพี่ เอ่ออออ พี่คะ"



เรียกสักอย่างเถอะนะเฮิร์มผมมึนมาก แต่เอาที่เธอสบายใจละกัน



"ครับ?"


"อีกเดี๋ยวก็จะกลับแล้วพี่จะแวัไปไหนก่อนกลับไหมคะ?"


"นั่นสินะ...."




ที่นี่มีอะไรให้น่าแวะไปบ้างไหมนะ แต่ช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย คงเพราะยังไม่ถึงเวลามั้ง จากที่ฟังเฮิร์มเล่าเรื่องสมัยก่อนของตัวเธอรู้สึกทุกปีจะมีแต่เรื่องแทบไม่ได้พัก แถมเรื่องราวก็เริ่มเข้มข้นทุกปี เฮิร์มเคยบ่นอยู่ว่าทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไร อยู่นิ่งๆเรื่องยังวิ่งมาใส่พวกเธอเลย ขออยู่สงบสุขสักเทอมนึงก็ไม่ได้ แต่หลังๆรู้สึกเหมือนจะวิ่งไปหาเรื่องเอง ผมที่ฟังก็ได้แต่ทำหน้านิ่งส่งไปให้เพราะไม่แปลกใจอะไร ก็เธอดันไปเป็นเพื่อนของผู้รอดชีวิตอย่างแฮร์รี่ที่ ลอร์ด โวลเดอมอร์ตามล่าอยู่น่ะสิ




แต่มันก็คงเป็นชะตากรรมหรือพรมลิขิตที่ทำให้มาเป็นเพื่อนกันล่ะมั้ง คงไม่มีเรื่องบังเอิญหรอก มั้งนะ?




จะว่าไปคนเราก็ชอบวิ่งไล่ตามปัญหาหรือเรื่องต่างๆจังนะ แต่สำหรับผมมักจะบอกกับตัวเองเสมอ





'ไม่ต้องไปเดินหามันหรอก เดี๋ยวมันก็มาหาเราเอง'




ว่าแล้วก็ปลงซะเถอะ ไม่ต้องเดินไปหามันหรอกปัญหาอ่ะ เดี๋ยวมันก็เดินมาหาเราเองล่ะ บางทีอาจจะมาเป็นพายุติดสปีดด้วยความเร็วแสงเลยก็ได้เถอะพวกปัญหาเนี่ย





ใช่ ก็อย่างเช่นตอนนี้....




"นี่ๆนายเป็นใครเหรอ?"



"ทำไมนายผมขาวล่ะ?"



"นายอยู่กริฟฟินดอร์เหรอ?"



"แต่ฉันไม่เคยเห็นหมอนี่ในกริฟฟินดอร์เลยนะ"



"หรือว่าพึ่งเข้ามา?"



"ตาของนายสีแดงน่ากลัวชะมัด"



"แต่ฉันว่าสวยดีออกนะสีแดงเหมือนเลือดเลย"



"ฉันว่ายิ่งเธอพูดยิ่งน่าขนลุกแปลกๆ"



"อร๊ายยยยย เย็นชาโดนใจจังเลยคร้าาาา"



"นั่นสิๆ ชื่ออะไรน้าาาอยากรู้จังงงง"





ก็แค่นั่งคิดอะไรเพลินๆ(แต่หน้ายังนิ่ง)ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้กันนะ? ไม่เข้าใจจริงๆพอมีเวลาว่างปุ๊บก็พุ่งมาหาทันที บ่งบอกได้เลยว่าเตรียมตัวนานแล้วที่จะพุ่งมา มากันนิดๆก็พอได้ แต่นี่เล่นมาทุกบ้านแทบจะทุกระดับชั้นเลยด้วย ให้ตายเถอะ ไม่ชอบคนเยอะๆอ่ะ ช่วยเข้าใจหน่อยว่ามันอึดอัด แล้วนี่จะถามอะไรกันนักหนา




ถ้าถามว่าแล้วพวกเฮิร์มไปไหน? นู่นนน หายไปกับกลุ่มผู้คนอยู่ตรงนู่นนนน จากที่พยายามดันคนให้ออกห่างจากผม แต่คงเพราะยังเด็กตัวเล็กแรงยังไม่เยอะเลยกลายเป็นจากดันๆอยู่ก็โดนเบียดจมหายไปในกลุ่มผู้คนทันที น่าสงสาร




แล้วนี่จะทำยังไงกับคนพวกนี้ดี? หายตัวก็ไม่ได้ อึดอัด ไม่ชอบเลยจริงๆ






เปรี้ยง!!





"กรี๊ดดดด เสียงอะไรน่ะ!?"



"เสียงเหมือนพลุเลยนะ!"



"มาจากข้างนอกเหรอ!?"



"ใครจุดกันนะ?"



"ลองไปดูกันเถอะ!"






โอ้ว.....บทจะไปก็ไปกันได้ง่ายเหลือเกิน แต่ก็ดีแล้วล่ะ ว่าแต่เมื่อกี้ใครทำ?





"ไง พ่อหนุ่มสุดฮอต!!"





50%



   เสกคาถาพูดคุย  


สวัสดีงับหลังจากห่างหายกันไปนาน ยังมีคนรออ่านอยู่ไหม? (หลบTeen)

เค้าแอบไปแก้ไขตอนเก่าเพิ่มบทบรรยายนิดๆหน่อยๆมา แหะๆๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

109 ความคิดเห็น

  1. #100 Casami Ranakung (@0624798278) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 21:33

    ไรททททททททททท์~ มาอัพก่อนอยากโว้ยยยยยยยย
    #100
    2
    • #100-1 Casami Ranakung (@0624798278) (จากตอนที่ 6)
      2 มิถุนายน 2563 / 21:34
      อยากอ่านโว้ยยยยยยยยยย
      #100-1
    • #100-2 DEANNAO (@Puzzle14) (จากตอนที่ 6)
      22 ตุลาคม 2563 / 20:33
      แฝดวิสลี่รึป่าวพลุเนี่ย
      #100-2
  2. #95 Abpachinee (@Abpachinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 19:58

    อยากอ่านต่อออออออ
    #95
    0
  3. #92 Zero100548 (@Zero100548) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 20:42

    อยากอ่านนนนนนนนนนนน
    #92
    0
  4. #87 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 05:54
    ใครเป็นฮีโร่มาช่วยน้องกันนะ~
    #87
    0
  5. #80 bumun (@bumun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 10:53

    อยากอ่านต่อมากค่ะมาต่อเถอน้าาา~~
    #80
    0
  6. #72 Aum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:35

    มาต่อเถอะค่ะพี่ รอนานมากกกกกกก

    #72
    0
  7. #70 PiyapatBang (@PiyapatBang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:49
    //พ่นไฟอย่างเกรี้ยวกราด รอคอยอยู่นะคะ อย่าหายไปนานซี่ ใจคอคนรอคอยไม่ดีเลยน้า ยังรออยู่นะคะ รีบกลับมาต่อได้เลย! ชอบช่วงเสกเวทย์พูดคุยมากค่ะ น่ารักกกกกก ฮิฮิ ป๋าสนใจเดธของเราแล้ววว (เดม่อน) ในระหว่างนี้ก็จิ้นทุกคนกับเดธ จนกว่าป๋าจอมมารของเราจะกลับคืนสู่ร่างดั่งเดิม และสติสัมปชัญญะกลับคืนมาครบถ้วนน
    #70
    0
  8. #59 Mil_L (@Mil_L) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 19:09
    มาต่อเร็วๆนะ สนุกมาก
    #59
    0
  9. #58 yrmysapphire (@yrmysapphire) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 23:39
    รอนะคะ
    #58
    0
  10. #56 Arejino (@Nuttachaya2548) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 05:52
    แถวๆตอนเริ่มต้นมันมีคำว่า(ชื่อคุณ)อยู่นะคะจะแก้ก็ได้ ไม่แก้ก็ได้ค่ะไม่ได้บังคับ
    #56
    0
  11. วันที่ 4 เมษายน 2560 / 17:32
    สู้ๆค่ะ
    #9
    0
  12. #5 P.FF. (@pimyadapim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:39
    ต่อนะสนุกอ่ะ
    #5
    0
  13. #3 SPPSPPPPS (@--o-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:34
    ต่ออีกกกเราตามมาตั้งแต่อันเก่าเลยนะเนี่ยย
    #3
    0