【Detective Conan :: OC】Secret Of My Heart

ตอนที่ 5 : ❤️ §έċɾєŧ IV ❤️ เถียงกันเข้าไป แต่ยังไงก็ต้องช่วยให้ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 235 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

 

 

ดีจังที่คุณยอมให้ฉันช่วยชีวิตคุณ


 

หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นมา ชีวิตฉันก็กลับสู่เส้นทางปกติ ปกติมากๆเลยล่ะ ปกติม๊ากกกกมากกกกกกก

 

ปกติจนอยากหนีออกไปให้พ้นเลยล่ะ!!

 

ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ถูกไอพี่เคนลากไปเรียนนู่นเรียนนี่อย่างเช่น เปียโน ไวโอลิน ร้องเพลง ฝึกสู้ คาราเต้ มวย ยิงปืน มีการสอนให้ขับเครื่องบิน ขับเรือด้วย ถามหน่อยพี่แกเห็นฉันอายุเท่าไหร่ถึงจับเรียนแต่อันยากๆฟะ!?

 

และที่เกลียดที่สุดก็คือ การเรียนรู้ภาษา! ภาษาเดียวก็ว่ายากแล้ว นี่พี่แกยกมาทุกภาษาเลยล่ะ! โอ้ยยย ปวดหมองงงง

 

เอาเถอะ วันนี้จะไม่บ่นอะไรละกัน เพราะวันนี้ฉันจะไปญี่ปุ่น บางคนอาจจะคิดว่าฉันจะย้ายไปญี่ปุ่น ขอบอกว่าคิดผิด เพราะที่ไปญี่ปุ่นคราวนี้ฉันตั้งใจจะไปช่วยคนๆนึงเท่านั้น

 

จากที่ฉันเฝ้าคอยวันเวลาที่ชินอิจิจะกลายเป็นโคนัน และแล้วก็ถึงวันนั้น หลังจากนั้นฉันก็ติดตามบางช่วงของโคนัน แล้วมานึกขึ้นได้ไม่กี่วันนี้เองว่าจะมีคนสำคัญคนนึงจะถูกยิงตาย พอคิดได้ดังนั้นตัวฉันรีบวิ่งไปหาพี่เคนกับอลันทันทีเล่นเอาทั้งสองที่กำลังเล่นเกมส์อย่างเมามันส์สะดุ้งโยนเครื่องเล่นทิ้งเลยทีเดียว

 

เอ่อ พวกเอ็งอายุเท่าไหร่กันแน่คะ แทบจะไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นคนคุมลูกน้องมาหลายพันคน อ้อ ลืมบอกอีกอย่างว่าตอนนี้ฉันอยู่อิตาลี เพราะฉันเป็นคนขอร้องพี่เคนเองล่ะถึงได้มาอยู่ที่นี่ ก็อยากตามรอยรีบอร์นสักหน่อย 5555+

 

แต่ก็ไม่นึกว่าครอบครัวฉันจะมีบ้านพักที่อิตาลีด้วย แถมยังหรูมากด้วยนะ จะรวยไปไหนเนี่ยครอบครัวฉัน เริ่มจะสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสิว่าครอบครัวฉันทำงานอะไร

 

เคยไปถามพี่เคนคร่าวๆก็ประมาณเป็น เจ้าของร้านเพชร ร้านอัญมณีหลายสาขา เจ้าของบ่อน้ำมัน เจ้าของร้านอาหารอีกหลายแห่ง เจ้าของโรงพยาบาลอีกหลายแห่ง เจ้าของโรงแรมอีกหลายแห่ง และเจ้าของกิจการอื่นๆอีกมากมาย เล่นเอาคนฟังอย่างฉันแทบจะเป็นลม โอยยยยย จะเกิดมาดีก็ดีเกิ๊นนนนน!! ใครบ้างจะเกิดมามีครอบครัวรวยอภิมหารวยขนาดนี้!

 

บ่นมานานเข้าเรื่องเถอะ กรี๊ดดดดดดด จะทันไหมเนี่ยยย ต้องทันๆๆ ฉันจะช่วยเค้าให้ได้! ตอนนี้ฉันวิ่งติดสปีด จนแทบจะไม่มีใครมองเห็นเลยล่ะ รู้สึกว่าตอนนี้เริ่มการปล้นไปแล้วซะด้วยสิ ที่เหลือคือโคนันจะไปที่ห้องผู้หญิงคนนั้น ต้องรีบไปให้ทัน!

 

แล้วมันอยู่ตรงไหนล่ะ? กรี๊ดดดดดดด! มันอยู่ตรงส่วนไหนของญี่ปุ่นเนี่ยยยย!? มิคาเอล พระเจ้า ช่วยเค้าที แง้ๆๆๆๆ

 

“อะไร ใครเรียกเนี่ยคนกำลังยุ่งๆ!!”

 

กรี๊ดดดดด พระเจ้า Help meeee!! พรีสสสสส T^T

 

“เฮ้ย เอลนายไปช่วยเซ่! หน้าที่นายนะ!”

“ได้ข่าวว่าหน้าที่ท่านมากกว่ามั้งครับระ... พระเจ้า”

“หน้าที่นายต่างหาก”

“ท่านเป็นคนต้นคิดนะครับ รับผิดชอบเองสิครับ”

“เฮ้ย นี่เราเป็นพระเจ้านะ!”

“แล้วไงครับ ใครเริ่มก็จัดการเองสิครับ”

“สกิลการกวนTeenเพิ่มขึ้นนะเอล”

“ติดจากท่านไงครับ”

“เอลลลลลลล! ไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

“ไม่ครับ ผมยุ่ง”

“นั่งจิบชาสบายใจแบบนี้นายยุ่งตรงไหนไม่ทราบ!?”

“ท่านก็นอนอ่านนิยายเหมือนกันไม่ใช่รึไง?”

 

โว้ยยยยย สนใจดิฉันหน่อยพวกคู๊นนนนนนนนนนนน!! T^T

 

“หนวกหูเฟ้ย! เอลลลลลล นะๆ ทำแทนเค้าหน่อย” (เริ่มทำเสียงอ้อน)

“เฮ้อ... ก็ได้ครับ”

“เย้!”

 

เอิ่ม แน่ใจนะคะว่าคุณเป็นพระเจ้า ไอสองคนนี้นี่มัน...

 

“มันทำไมยะ//ครับ” (พร้อมกัน)

 

มันน่ารักจุงกะเบย แหะๆ ^w^” (เหงื่อตก)




มาถึงจุดหมายสักที! หลังจากที่ต้องนั่งฟังพระเจ้ากับเทพเถียงกันอยู่นานสองนาน เหอะๆ ห้องไหนหว่าาาา?

 

อ๊ะ นั่นไงๆ โคนันกำลังเข้าห้องไปแล้ว! งั้นเรารออยู่ตรงนี้ก็แล้วกันรอให้ผู้หญิงคนนั้นออกมา.. อ้าว แล้วนี่ฉันบอกรึยังว่าฉันจะมาช่วยใครอ่ะ น่าจะยังนะ พอดีฉันจะมาช่วยพี่สาวของไฮบาระน่ะสิ รู้สึกว่าชื่อ มิยาโนะ อาเคมิ แต่ชื่อปลอมของเธอคือ ฮิโรตะ มาซามิ ฉันจะไม่ยอมให้เธอตายเด็ดขาด ไม่ยอมให้ไฮบาระร้องไห้หรอกน่า ฉันจะร้องแทนเอง T__T (ไม่ใช่แล้วเฟ้ย)

 

ตึก...ตึก...ตึก...ตึก

 

อ๊ะ เธอเดินมาแล้วแฮะ คงต้องเดินไปหาสินะ?

 

“หืม? มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ?”

“มิยาโนะ อาเคมิ” ฉันเอ่ยชื่ออีกฝ่ายแผ่วเบา แต่คนตรงหน้าก็ได้ยิน

“เธอเป็นใคร?” แหน่ะ คราวนี้ถามฉันเสียงเครียดเชียว

“ฉันคงยังบอกคุณไม่ได้ว่าฉันเป็นใคร แต่ว่า....พี่อาเคมิก่อนจะไปช่วยใส่นี่ไปด้วยได้ไหมคะ?” ฉันยื่นบางอย่างไปให้พี่อาเคมิพร้อมด้วยสีหน้าจริงจังของฉันที่ส่งไปให้อีกฝ่าย

“ใส่? นี่มัน..?”

“มันเป็นเสื้อกันกระสุนสั่งทำพิเศษ” ฉันบอกเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้างง

“กันกระสุน? ละ แล้วเอามาให้ฉันทำไม?” พี่อาเคมิถามฉันด้วยน้ำเสียงสั่น

“คนที่พี่กำลังจะไปหา พวกมันต้องยิงพี่แน่ๆ ใส่ไว้ป้องกัน เสื้อนี่ใส่เลือดปลอมไว้ด้วยตอนถูกยิงแกล้งทำเป็นกำลังจะตายด้วยนะคะจะได้เนียนๆ” ฉันพูดยาวเหยียดแบบรวบรัดเล่นเอาพี่อาเคมิทำหน้าอึ้งไปสักพักเลย

“เธอ....”

“ถ้าเกิดพี่เป็นอะไรไปน้องสาวของพี่จะแย่เอานะ” ฉันพูดอีกครั้งพร้อมจ้องพี่อาเคมิ ต้องกดดันสักนิด พี่เค้าทำหน้าอึ้งอีกรอบแต่ครั้งนี้น่าจะตกใจมากกว่า คงตกใจที่เรารู้ว่าพี่เค้ามีน้องสาวสินะ

 

เล่นจ้องตากันไปสักพักนึง....

 

“....ขะ เข้าใจแล้ว ฉันจะทำตามที่เธอบอก” ในที่สุดพี่แกก็ยอมใส่ นึกว่าจะต้องบังคับซะแล้ว เฮ้อออออ

“พี่ไปหาพวกมันเถอะ หนูจะดูห่างๆ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ หนูจะเข้าไปช่วยพี่เอง ไม่ต้องห่วง” ฉันพูด พี่เค้าพยักหน้าแล้วยิ้มก่อนจะพูด

“ขอบคุณนะ ถึงจะกะทันหัน และฉันยังงงๆอยู่ แต่ฉันก็รู้สึกได้ว่าเธอจะช่วยฉันได้จริงๆ ความรู้สึกของฉันเชื่อแบบนั้น” พี่อาเคมิพูดจบก็เดินไป ขอบคุณที่เชื่อใจฉันนะคะพี่อาเคมิ




หลังจากนั้นเป็นไปตามที่คิดเลย พี่อาเคมิโดนยิง เลือดที่ไหลมานั้นคือเลือดจริงที่ฉันขอจากโรงพยาบาล ซึ่งทางนั้นก็ให้มาแต่โดยดีเพราะฉันเป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลนั้นน่ะสิ ใช้เส้นสายสักนิดคงไม่เป็นไร แต่พี่อาเคมิก็แสดงได้เยี่ยมนะ เยี่ยมยอดเลยล่ะ จนพวกนั้นจับไม่ได้เชียวนะ รอจนคนชุดดำเดินจากไปนั่นล่ะ ฉันที่กำลังจะเดินออกไปหาก็ชะงักเมื่อเห็นใครบางคนวิ่งมา

 

“คุณมาซามิ!”

 

อ้าว เฮ้ย! โคนันคุง!

 

“คะ โคนันคุง?” พี่อาเคมิลุกขึ้นมาแบบทุลักทุเลจนโคนันต้องรีบประคองไว้

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ!?”

“มะ ไม่เป็นอะไรจ๊ะ”

“แต่พี่มีเลือดออก!”

“อะ..อ๋อ นี่คือ...”

“มันเป็นเลือดปลอมน่ะ” ฉันเดินออกไปพร้อมตอบแทนพี่อาเคมิ

“เลือดปลอม? ละ แล้วคุณเป็นใคร?” อ้าว โคนันคุงจำฉันไม่ได้แล้วเหรอ ฮือออออ เฮ้ย ใจเย็นๆตัวเราจะมาดราม่าอะไรตอนนี้ล่ะ เฮ้อออออ

“เค้าเป็นคนช่วยพี่ไว้น่ะโคนันคุง” พี่อาเคมิตอบแทนฉัน

“ช่วยเหรอครับ?” ตอนโคนันทำหน้างงก็ยังน่ารักได้อีก อร๊ายยยย

“ฉันเป็นคนให้ชุดเกราะกันกระสุนพร้อมเลือดปลอมกับพี่อะ- พี่มาซามิเอง” ฉันพูด เกือบละ เกือบหลุดชื่อจริงพี่อาเคมิ ดีที่ยั้งปากตัวเองไว้ทัน เฮ้อออออ

“มัน....ไม่น่าจะเป็นของที่หาง่ายแบบนั้นนะครับ”

 

ก็จริงอย่างที่โคนันพูดอ่ะนะ

 

“แต่สำหรับฉันมันเป็นของที่หาง่ายแสนง่ายเลยล่ะ” ฉันพูดพร้อมเดินไปพยุงพี่อาเคมิแทนโคนัน

“พวกคุณเป็นใครกันแน่?” อุ๊ย ขนาดทำหน้าเครียดก็ยังน่ารักแฮะ เอออ แล้วเราจะตอบว่าไงดีล่ะ?

“หึ ฉันทำงานให้กับองค์กรนึง มันเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยปริศนา คนที่เป็นระดับปลายแถวอย่างฉันรู้แค่ว่าสีขององค์กรคือสีดำ”

“สีดำ?”

“ใช่ ชุดที่องค์กรชอบใส่คือชุดสีดำที่เหมือนกับอีกา” พี่อาเคมิพูดจบ โคนันก็ทำหน้าซ็อคไปซะแล้วล่ะ

“ส่วนฉันแค่รู้จักองค์กรนี้เฉยๆ ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยหรอก” ฉันพูดต่อจากพี่อาเคมิทันที ตอนนี้คงบอกไม่ได้หรอก ว่าเราเกี่ยวข้องนิดนึงตรงที่เราหนีมาก่อนที่องค์กรนั่นจะพาตัวเราไปทดลอง แถมดูเหมือนครอบครัวเราจะเป็นทื่เกรงกลัวของพวกองค์กรณ์ซะด้วยสิ

“อึก แล้วนี่จะทำยังไงดีล่ะ องค์กรไม่ปล่อยฉันไว้แน่ถ้ารู้ว่าฉันยังไม่ตาย” พี่อาเคมิพูดด้วยความกลัวและกังวล

“อืมมม ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเรื่องนี้หนูจัดการเอง” พอฉันพูดจบทั้งสองหันมามองฉันเลย งะ เราทำไรผิดป่าววะ?

“หนูมีเส้นสายพอจะสร้างข่าวลวงให้พวกนั้นเชื่อว่าพี่ตายแล้วได้ค่ะ ไม่ต้องห่วง” ฉันพูดอีกครั้ง

“เธอเป็นใครกันแน่เนี่ยสาวน้อย” พี่อาเคมิถามฉัน

“เป็นแค่คนๆนึงที่อยากช่วยพี่ก็แค่นั้นค่ะ ฮะๆ อ้อ จริงสิ ชื่อโคนันสินะ?” ฉันตอบเนียนๆ แล้วหันไปถามชื่อโคนันแม้จะรู้อยู่แล้วก็เถอะนะ เนียนไว้ก่อน ยามาโมโตะสอนไว้ (เดี๋ยวๆ)

“อื้ม ผมชื่อ เอโดงาวะ โคนัน ครับ” ตอบเสียงแบ๊วเชียว น่าร้ากกกกก

“โคนันคุง ถ้าเกิดมีคนมาถามเรื่องของพี่มาซามิก็ห้ามบอกว่าเค้ายังอยู่นะ บอกว่าพี่เค้าตายไปแล้วนะจ๊ะ พี่มาซามิอาจจะอยู่ในอันตรายได้ เพราะพี่เค้าถูกตามเอาชีวิตอยู่ เพราะฉะนั้นโคนันคุงต้องช่วยปิดเป็นความลับนะจ๊ะ”

“ครับ!” โคนัน

“เอาล่ะพี่มาซามิต้องไปอยู่กับหนูนะ พี่จะปลอดภัยถ้าพี่อยู่กับหนู” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแกมบังคับ

“อะ อื้ม”

“อย่าลืมนะช่วยปิดเป็นความลับ แม้แต่ญาติพี่น้องแท้ๆก็ห้ามบอก จนกว่าจะถึงเวลาที่สมควรแล้วฉันจะพาพี่มาซามิมาเอง” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังจนน่ากลัว

“คะ ครับ!” โคนันตอบกลับพร้อมเหงื่อตกหน้าซีดนิดๆ นี่ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

“ฮะๆๆๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ งั้นถ้ามีโอกาสก็ไว้เจอกันใหม่นะโคนันคุง” ฉันพยุงพี่อาเคมิเดินไปที่รถที่คนขับรถฉันรออยู่ ฉันเป็นคนบอกให้เค้ามาเองแหล่ะ

 

หลังจากเหตุการณ์นั้นฉันก็ขอให้พี่เคนช่วยจัดการเรื่องข่าวพี่อาเคมิว่าพี่เค้าตายไปแล้ว ซึ่งแน่นอนพี่เคนซะอย่างทำได้อยู่แล้ว เรื่องคราวนี้เลยจบไปอย่างง่ายดาย แต่ก็โดนอลันกับพี่เคนบ่นไปหลายรอบแบบจัดเต็มเลยล่ะว่าทำอะไรไม่ห่วงตัวเอง แล้วดันไปยุ่งกับเจ้าพวกนั้นอีก ฉันก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาฟัง พร้อมทำหน้าจะร้องไห้แค่นั้นพวกเค้าหยุดเลยแล้วรีบเข้ามาโอ๋ฉันทันที โฮะๆๆ (เปลี่ยนนางเอกตอนนี้ทันไหม?)

 

ส่วนพี่อาเคมิตอนนี้กลายมาเป็นคนสนิทของฉันแล้วล่ะ พี่เค้าเต็มใจเลยด้วยบอกว่าตอบแทนยังไงก็ไม่หมดแค่นี้ยังน้อยไป แต่ฉันบอกว่าแค่นี้ก็พอแล้วที่จริงไม่ต้องทำก็ได้ แต่พี่เค้าไม่ยอมจนกลายเป็นว่าพี่เค้าเป็นคนติดตามคนสนิทฉันอย่างถาวร พี่อาเคมิเปลี่ยนชื่อแล้วนะ มิยาโนะ อาเคมิ เปลี่ยนเป็นฮาจิเมะ คุมิโกะชื่อน่ารักกว่าเราอีกอ่ะ T__T

 

รู้สึกอยากเปลี่ยนชื่อตัวเองทันทีเลยอ่ะ!! (หาเรื่องให้อีกแระ...)


โวยวายหลังม่าน

มาสะ: แต่เอาจริงๆเลยนะ

กระต่ายน้อย: หืม?

มาสะ: คนเราจะเชื่อใจใครง่ายๆแบบพี่อาเคมิด้วยเหรอ?

กระต่ายน้อย: ก็เราอยากให้เป็นแบบนั้น (จิบโกโก้ร้อน)

มาสะ: ไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่เลยน้าาาาา

กระต่ายน้อย: บอกตามตรงเลยนะ ขี้เกียจ

มาสะ: ……..จ๊ะ


ปล.ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือต้องแก้ไขตรงไหนบอกได้นะครับ

จะรีบมาแก้ไขให้เท่าที่ทำได้ แหะๆ

SQW
Heart Chat Bubble
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 235 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

766 ความคิดเห็น

  1. #662 akazeyujin (@akazeyujin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 22:14
    นางเอกจะได้คู่ใคร....เค้าจะติดตามต่อปายยย
    555%5555%%%%%%%555555555555
    หัวเราะด้วยความตื่นเต้น
    #662
    0
  2. #616 kksabankmero (@kksabankmero) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 12:50
    คู่เลยมั้ยคุณเทพxคุณพระเจ้า
    #616
    0
  3. #610 I Petite Ange I (@Kettipa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 19:44
    ดีใจอะไรขนาดน้านนนนนน
    ดูเดะ...โดนไล่เลย อะโด้วววว
    #610
    0
  4. #522 NokMTBB9397 (@NokMTBB9397) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 09:46
    555 กรี๊ดอะไรขนาดนั้น
    #522
    0
  5. #193 pwnzaa (@pwnzaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 22:45
    นางเอกคงแก่มั้งฮาาาา
    #193
    0
  6. #183 ดาวตกเหว (@dizz888888888888) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 08:24
    สนุดดีค่ะ...พอดีก้ชอบโคนันอยุ่..เลยอยากรุ้ว่าจะเขียนออกมาเป้นยังไง
    #183
    0
  7. #56 Faiyuki (@Faiyuki) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 15:23
    น่าสนใจ
    #56
    0
  8. #9 ILLIAD (@ILLIAD) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 16:13
    ทำใจซะนะ....มนุษย์เพศแม่น่ะเวลากรี๊ดต่อให้ปิดหูก็ช่วยไม่ได้
    #9
    0
  9. #6 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 09:42
    อ่านตั้งนาน....โคนันสักที กรี้ดดดดดดดดดด!!!//กรี้ดโลกแตกฟ้าถล่มเป็นเพื่อนค่ะ ฮา
    #6
    0