【Detective Conan :: OC】Secret Of My Heart

ตอนที่ 3 : ❤️ §έċɾєŧ II ❤️ มาถึงไม่ทันไร ความจำเสื่อมซะงั้น?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 281 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

 


เอาที่พวกคุณสบายใจเถอะ

 

“เอ๊ะ? กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!”

 

ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!

 

“เธอ!”

 

เรียกเรางั้นเหรอ? หรือไม่ใช่...แล้วใครมาเขย่าตัวเราเนี่ย? หรือคิดไปเอง?

 

“เฮ้ ฉันบอกให้ตื่นไง!”

 

เฮือก!!

 

“อะ เอ๊ะ?”

 

ฉันลืมตาด้วยความตกใจ ก่อนจะกระพริบตาปริบๆเพื่อปรับแสงสายตาโดยทันที พอมองไปรอบๆก็เห็นเป็นมุมของตึกสักตึก อะไรวะ? ที่ไหนฟะเนี่ย?

 

“ฟื้นแล้วสินะ”

“เอ๋?”

 

เสียงคุ้นมากค่ะพี่น้องขอหันไปดูหน่อยจะได้หรือไม่ เอาล่ะ จะหันไปมองล่ะนะ.....

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!!นะ นะ นี่มันนนนนนนอากาอิ ชูอิจิ!?

 

“ทำไมถึงมานอนอยู่แถวนี้ ตรงนี้มันอันตราย ไปจากตรงนี้ได้แล้ว”

 

อาาาาาาาา น้ำเสียงเข้มดุนี่มันนนน ใช่เลยยย เอื้อออออ สลบอีกรอบได้ไหมคะ? (เปลี่ยนนางเอกทันไหม?)

 

“ฉันบอกให้ไปไง!”

 

งะ โดนตวาดเลย ว่าแต่พอมองรอบๆแล้ว จะให้เราไปไหนล่ะ? ไม่มีที่ไปค่ะ ช่วยทีT^T

 

“ปะ ไปไหนอ่ะ แล้วที่นี่ที่ไหนT__T” ฉันพึมพำออกมาเบาๆ แต่ก็พอให้คนที่ไล่ชะงักแล้วเดินกลับมา

 

“ความจำเสื่อม?” เขาเอ่ยถามออกมาพลางเลิกคิ้วมองหน้าฉัน จะบอกว่าความจำเสื่อมก็ได้นะคะ มาที่ที่ไม่รู้จักเนี่ย

 

อย่าจ้องกันแบบนั้นสิ เขินนะ เอ้ย ไม่ใช่ๆ คือแบบจ้องซะขนาดนี้ ไปๆมาๆเริ่มกลัวแล้วค่ะ จะร้องไห้แล้วนะ แล้วนั่นเสียงอะไร? รถเหรอ? มากันเยอะเลยนะ แล้วมาจากไหน?

 

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดด!!

 

อื้อหือ เบรกอย่างนี้ชนกูเลยเหอะ เอาซะใกล้เลยนะ

 

“คุณหนูครับ!” ชายหนุ่มคนนึงวิ่งมาหาฉันแบบรีบร้อน ว่าแต่ใครคุณหนูวะ?

“ห๊ะ?” ฉันทำหน้างงเลยทีเดียวเมื่อชายหนุ่มที่แต่งตัวเหมือนบอดี้การ์ดวิ่งมาทางฉัน แถมทำท่าจะอุ้มฉันด้วย เฮ้ยๆ

“คะ ใครอ่ะ” กระเถิบหนีทันที ใครวะเนี่ย?

“คะ คุณหนู ถามอะไรน่ะครับ? ผมอลันไงครับคุณหนู”

 

อลันไหนวะ ไม่รู้จัก!!

 

“อลัน?” ทำหน้างงเต็มที่บอกให้รู้ว่ากูไม่รู้จักเมิงเฟ้ย!!

“อึก...คุณทำอะไรเด็กคนนี้ใช่ไหม!?” คนที่ชื่ออลันหันไปโวยวายใส่ อากาอิ ชูอิจิ ช่างกล้านะนาย

“เปล่า เห็นเด็กนี่มานอนอยู่ตรงนี้ ฉันแค่มาปลุก” พี่แกก็ตอบเสียงเรียบเย็นจนน่ากลัว

“เอ๊ะ? งะ งั้น คุณหนูครับ คุณหนูจำได้ไหมครับว่าคุณหนูเป็นใครชื่ออะไร”

 

ถามแบบนี้จะให้ดิฉันตอบว่าไงล่ะคะเนี่ย คือแบบกูพึ่งถูกถีบส่งมาอ่ะค่ะจะให้ตอบว่าไง เนียนๆไปก่อนละกันเพราะไม่รู้จริงๆนี่นา ว่าแล้วก็ส่ายหัวแล้วทำหน้างงโครตๆ ซึ่งงงจริงๆนั่นล่ะ และดูเหมือนว่าคนมองจะเข้าใจเลยทำหน้าเครียดสุดๆ ส่วน อากาอิ ชูอิจิ เค้าก็เดินจากไปไม่สนใจทางนี้เลยสักนิด เย็นชาโดนใจเค้าเลย ////

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...

 

“คุณท่านครับ คุณหนูจำพวกเราไม่ได้จริงๆด้วยครับ” ชายที่ชื่ออลันพูดเสียงเครียดเลยล่ะ แล้วคุณท่านที่ว่านี่ใคร?

“ครับ ได้ครับ ผมจะพาคุณหนูกลับเดี๋ยวนี้ล่ะครับ ไม่ต้องห่วงครับ ผมไม่ยอมให้พวกนั้นมันเจอตัวคุณหนูแน่ครับ”

 

พวกนั้น? ใครวะ สังหรณ์ใจไม่ดีเลยแฮะ คงไม่มั้ง เหอะๆ

 

“คุณหนูครับ กลับกันเถอะครับ” อลันพูดแล้วยื่นมาทางฉัน ไว้ใจได้ไหมเนี่ย? เอาเถอะ ตามน้ำไปก่อนละกัน

“ละ แล้วจะไปไหน?” ฉันเอ่ยถามด้วยความไม่ไว้ใจทำเอาอลันทำหน้าเศร้า ทำหน้าแบบนั้นเหมือนกำลังสงสารเราเลยแฮะ

“โธ่ คุณหนูที่น่าสงสาร ไม่ต้องกลัวผมนะครับ ผมจะพาคุณหนูไปพบคุณท่านคุณปู่ของคุณหนูไงครับ”

 

คุณปู่? เฮ้ๆ มาถึงเราก็มีปู่แล้วเหรอเนี่ย เริ่มจะมึนอีกรอบแล้วล่ะ

 

“คะ คุณปูของฉัน?” เนียนๆไปก่อนขอยืมความเนียนของนายมาใช้ก่อนนะยามาโมโตะ (คนละเรื่องละ)

“ใช่ครับ เชิญครับคุณคนู” อื้อหือ เปิดประตูรถให้ด้วยตั้งแต่เกิดมาเปิดเองตลอด เหอะๆ ว่าแล้วก็ขึ้นรถ

 

โอ้โหหหห หรูชะมัด!! รถคุณหนูแน่ๆ!

 

“แต่คุณหนูเก่งมากเลยนะครับที่หนีออกมาจากรังพวกมันได้”

 

หนี? รัง? พวกมัน? เอ้า รออะไรล่ะ งงสิคะ วอท? และสงสัยสีหน้าเรามันจะแสดงออกมาชัดเจนอีกแล้วคนที่ชื่ออลันทำหน้าลำบากใจเลย อะไรวะ? ตั้งแต่ถูกถีบมาที่นี่ก็มีแต่เรื่องไม่เข้าใจเฟ้ย!

 

“พวกมันทำอะไรคุณหนูกันแน่ทำไมคุณหนูถึงจำอะไรไม่ได้เลย”

 

คนที่ชื่ออลันเอ่ยพึมพำแต่ขอโทษทีฉันมันหูโครตจะดีเลยได้ยินเต็มสองรูหูเลยล่ะ แต่ก็คงได้แต่ทำหน้างงต่อไป ก็ไม่รู้จะตอบอะไร อาจเป็นเพราะเราอาจจะมาอยู่ในร่างของใครสักคนก็ได้ล่ะมั้ง เหมือนที่เห็นบ่อยๆ มาแทนร่างเจ้าของอะไรประมาณนี้มั้ง?

 

“คุณท่านพึ่งเดินทางมาถึงนิวยอร์ก เพราะท่านสืบมาได้ว่าคุณหนูหนีออกมาจากรังพวกมัน”

“หนี?” ฉันเอ่ยเบาๆ ด้วยสีหน้ามึนงง สรุปตัวเราก่อนหน้านี้หนีอะไรมาฟะ?

“ครับ คุณท่านดีใจมากเลยล่ะครับ”

 

ดีใจ? ปู่เราเป็นคนแบบไหนฟะเนี่ย?

 

“ถึงแล้วครับคุณหนู”

 

เอ๋? เร็วแฮะ ไหนๆ ว้าววววววว!!หรูชะมัด!

 

“เชิญครับคุณหนู นายท่านคงสั่งอาหารเตรียมรอคุณหนุแล้วล่ะครับ”

 

เหมือนกำลังฝัน นี่เราฝันใช่ไหม? เฮ้ๆ ไม่ใช่ว่าไปถึงจะโดนฆ่าปิดปากนะ ยิ่งมีบ่อยๆด้วย แล้วยิ่งโลกนี้เป็นเรื่องโคนันด้วยมันไม่ปลอดภัยเอาซะเลย ฮือๆ

 

แอ๊ดดดดดดดดด (เสียงเปิดประตู)

 

ว่าแต่โรงแรมหรูขนาดนี้ เสียงของประตูเป็น แอ๊ดดดดดดดด เหรอ?

 

..งั้นเปลี่ยนใหม่..

 

ครืนนนนนนน! (เสียงเปิดประตูเลื่อนอัตโนมัติ)

 

“มาสะ! มาสะจังงงงงง!” เฮ้ยๆเปิดมาก็มีใครไม่รู้ทำท่าจะวิ่งเข้ามากอดนี่มันคืออะไร!?

 

ว่าแล้วก็หลบ..

 

ฟิ้ววววววว ตุบ!!

 

“ไหวไหมครับคุณท่าน?” อลันถามด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่เห็นนะว่าแอบกลั้นขำ คนอื่นๆก็ด้วย

 

ก็แหมมม เคยเห็นฉากแบบวิ่งเข้าไปเพื่อจะกอดแบบโรแมนติกหรือซาบซึ้งไหมล่ะ แล้วลองคิดดูว่าคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งหลบจะเป็นไงล่ะ เป้าหมายมีไว้พุ่งชนเลยล่ะ คงจะเจ็บน่าดู

 

“จะ เจ็บๆๆๆ ทำไมหลานต้องหลบปู่ด้วยล่ะ ฮืออออ”

 

นี่เอ็งเป็นปู่ฉันแน่เหรอ?

 

“นะ หนูตกใจก็เลย...” จะพูดอะไรดีล่ะฟะ ก็ตกใจจริงๆนี่หว่า

“ไม่เป็นไร ฮึก ปู่เข้าใจ ฮึก....”

 

เอาเข้าไปทำอย่างกับตัวเองเป็นพระเอกละครดราม่าไปได้

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณหนู คุณหนูไปอาบน้ำล้างตัวก่อนดีกว่าครับ ตากฝนมาด้วยเดี๋ยวจะไม่สบายนะครับ”

 

อลันพูดจบก็ผลักตัวฉันเข้าห้องๆนึง มันเป็นห้องที่หรูสมเป็นโรงแรมหรูจริงๆ โอ้ววว ห้องอาบน้ำก็กว้างสุดยอดดด นะ... นะ นั่นมัน! อ่างอาบน้ำสกุชชี่!! ข้างนอกซะด้วย สามารถมองดาวไปด้วยได้เลยนะเนี่ยยย!! อยากอะ...

 

“ผมไม่ให้คุณหนูอาบที่โล่งแจ้งแบบนี้หรอกครับ เชิญทางนี้ครับ” อลันรีบดันหลังฉันเข้าห้องน้ำทันที อดเลยเรา =__=

 

จะว่าไปโลกนี้เราชื่อ มาสะ เหมือนเดิมงั้นสิ? ความหมายก็ สวยงามฉลาดโฮะๆๆ (เอิ่ม)

 

ควรเปลี่ยนชื่อดีไหมเนี่ย? หรือไม่ต้อง ก็มันชื่อเรานี่หว่า จะเปลี่ยนทำไมฟะ!? ช่างเหอะ ปล่อยไป 555555+


 


“เอาล่ะ ในเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว.....ทำไมหลานของปู่ต้องความจำเสื่อมด้วยอ่ะ ฮือออออ”

 

ละครดราม่าอีกแระ คนตรงหน้าฉันเป็นปู่ฉันจริงเหรอ? หน้าไม่บ่งบอกว่าปู่เลย น่าจะเป็นพี่ชายเรามากกว่า หน้าเด็กเกิ๊นนนนน เหอะๆ

 

“ฮือออ เอาเถอะ ดีที่หลานปู่เก่งและฉลาดจึงออกมาจากรังพวกอีกาได้ สมแล้วที่เป็นหลานปู่ ฮ่าๆๆๆๆ”

 

เปลี่ยนอารมณ์โครตไวเลยเพ่! แล้วรังอีกานี่คือ? รึว่า.... ไม่มั้ง คิดไปเองๆ

 

“ทั้งๆที่ทางเราเป็นคนกลางแต่เจ้าพวกอีกานั่นคิดจะให้หลานฉันเป็นตัวทดลอง ยอมไม่ได้เด็ดขาด!”

 

ทดลอง... เฮ้ๆ เริ่มลางไม่ดีแล้วสิ คิดไปเองๆ

 

“จากที่สืบมาพวกมมันคิดแผนไว้นานแล้วครับคุณท่าน มันคิดจะลักพาตัวคุณหนู แล้วหลอกคุณท่านว่าคุณหนูหายสาบสูญครับ”

 

เฮ้อออออ งั้นคงไม่ใช่คนที่เราคิดสินะ องค์กรชุดดำไม่ทำอะไรง่ายๆแบบนี้หรอกน่าาาา

 

“หึหึ ทั้งที่ปกติพวกมันเป็นพวกที่รอบคอบนะ สงสัยพวกที่ทำจะเป็นพวกระดับล่าง และเพราะหลานฉันเป็นสิ่งที่หาได้ยากพวกมันเลยไม่เลือกวิธีการสินะ ถึงจะใช้วิธีการที่ดูออกง่ายขอแค่ได้ตัวหลานฉันพวกมันก็จะทำ บ้าบอที่สุด!” คนที่เป็นปู่ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

 

ทำไมหนังตาขวามันกระตุกไม่หยุดเลยหว่า?

 

“คุณท่านจะทำยังไงต่อครับ?”

 

กระตุกถี่เลยอ่ะ ตาขวาเป็นไรเนี่ย?

 

“ฉันบอกบอสพวกมันแล้ว แต่พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับพวกมันอีกที ถ้าพวกมันไม่ฟังคงต้องสั่งสอนสักหน่อย”

 

ปู่พูดเสียงเย็นเชียวนะ แต่สรุปพูดถึงใครกันอยู่อ่ะ งงเฟ้ยยยย!!

 

“กำลังพูดถึงใครกันอยู่หรือคะ?” ฉันเอ่ยถาม ทนไม่ไหวแล้วอ่ะ ต้องถามงะ ไม่งั้นค้างคา

“จริงสิ หลานจำไม่ได้นี่นา จะว่ายังไงดีล่ะ...อืมมมม อลันอธิบายทีสิ” อ้าว ปู่โยนงาน เล่นเอาอลันเหงื่อตกเลยทีเดียว

“โธ่ คุณท่าน...เรื่องมันยาวครับคุณหนู ให้คุณท่านเล่าเถอะครับ” อืมมม โยนกลับไปอีก

“นายนั่นแหล่ะเล่าอลัน” ยังจะมีโยนกลับไป..

“คุณท่านเล่าผมว่าดีแล้วครับ” เอาเข้าไป วันนี้จะรู้เรื่องไหม?

 

และทั้งสองคนก็เถียงกันไปมาจนตัวฉันได้แต่นั่งเงียบ ไม่คิดจะเอ่ยอะไรต่ออีก เอาที่ทั้งสองสบายใจเถอะ


โวยวายหลังม่าน

มาสะ: มีแต่อะไรที่ไม่เข้าใจเต็มไปหมดดดดด!! (ขยี้หัวตัวเอง)

กระต่ายน้อย: ก็เนิ้อเรื่องต้องการให้เธอไม่เข้าใจนี่นา?

มาสะ: ....เออ จริงด้วยแฮะ


ปล.ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือต้องแก้ไขตรงไหนบอกได้นะครับ

จะรีบมาแก้ไขให้เท่าที่ทำได้ แหะๆ

Heart Chat Bubble
SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 281 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

768 ความคิดเห็น

  1. #767 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 16:54
    อ่านใหม่เวอร์ชั้นรีไรท์คือเนื้อเรื่องเหมือนเดิมชะแค่แก้ไขคำผิดเฉยๆใช้มั้ยอะเราเข้าใจถูกมั้ย
    #767
    0
  2. #533 Hibari_Ichigo18 (@Hibari_Ichigo18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 20:54
    ไรท์ขอพ่อมาสะ อามาสะ อลัน และก็เทะมิคาเอลจิ-3-จะเอาไปแดรบที่บ้าน
    #533
    0
  3. #505 norinamfon188 (@norinamfon188) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 13:10
    ไรท์หล่อมากค่ะเค้าชมพระเจ้าไม่ได้ชมไรท์นะ5555555555555555555555555555555555-3-))))
    #505
    1
    • #505-1 norinamfon188 (@norinamfon188) (จากตอนที่ 3)
      27 ธันวาคม 2560 / 13:10
      เก้าล้อเล่งหง่ะะ>3<
      #505-1
  4. #499 thig (@thig) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:47
    เอ๋!!!ไรท์เป็นพระเจ้าาาา!!!
    #499
    0
  5. #54 Faiyuki (@Faiyuki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 15:12
    น่าสนใจ
    #54
    0
  6. #3 ILLIAD (@ILLIAD) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 00:26
    มาสะเป็นสาววายใช่มั้ย!!!!!ตอบ!!!!!!
    #3
    0