【Detective Conan :: OC】Secret Of My Heart

ตอนที่ 10 : ❤️ §έċɾєŧ IX ❤️ ถึงเป็นจอมโจรเจ้าเล่ห์ แต่รักเดียวใจเดียวนะครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    23 ส.ค. 63



มันไม่ใช่ความรักที่แท้จริง

 

“ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!”

 

“หนวกหูน่าไคโตะคุง” มาสะพูดพร้อมเอานิ้วอุดหู

“ทะ ทะ เธอ!” ไคโตะอ้าปากพะงาบๆชี้ไปทางมาสะแบบตกใจ

“ทำหน้าได้ตลกมากเลยไคโตะคุง ฮะๆๆๆ”

“คนรู้จักหรือครับคุณหนูไคโตะ” ปู่จิอิผู้ช่วยของไคโตะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกใจ

“ อะ อ่าาา ใช่ๆ ปู่ขับไปเถอะ คนรู้จักผมเองล่ะ” ไคโตะพูดพร้อมกุมขมับตัวเอง

“เป็นอะไรมากรึเปล่าไคโตะคุง ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ ฉันผิดเองแหล่ะ” มาสะพูดพร้อมทำหน้าเศร้าเหมือนกับจะบอกว่าตนรู้ตัวเองผิด

“มะ ไม่ใช่นะครับมาสะจังไม่ได้ผิดหรอกครับ ผมแค่ตกใจไปหน่อยเท่านั้นเอง” ไคโตะลนลานทันทีที่เห็นหญิงสาวตรงหน้าทำสีหน้าจะร้องไห้

“จริงเหรอคะ?” มาสะถามแบบไม่แน่ใจ

“จริงครับ” ไคโตะตอบพร้อมเอื้อมมือไปลูบหัวมาสะแผ่วเบา

“งื้มมมม” มาสะหน้าแดงขึ้นพร้อมสีหน้าที่เริ่มเคลิ้ม(?)

 

อ้าว ลืมบอกไปเหรอว่ามาสะชอบให้คนลูบหัวน่ะ (เหมือนแมวเลยล่ะ)

 

“หืม?” ไคโตะมองท่าทางของมาสะและยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาเมื่อรู้ว่าหญิงสาวชอบให้ลูบหัว

“แหะๆ งื้มมม” มาสะที่เคลิ้มกับการลูบหัวของไคโตะก็โน้มตัวลงนอนตักไคโตะแบบไม่รู้ตัว

 

ชอบให้ลูบหัวพอเคลิ้มก็จะชอบอ้อนทันที (เหมียวๆ=w=”)

 

“หึ น่ารักจริงๆเลยน้าาาา มาสะจัง” ไคโตะพึมพำเบาๆปล่อยให้มาสะนอนตักตัวเองต่อไปพร้อมกับลูบหัวมาสะไปด้วย

 

ถ้าลูบหัวแล้วเคลิ้มขนาดนี้ก็ต้องหลับสิพี่น้อง

 

แน่นอนว่ามาสะหลับไปแล้ว!! =[ ]=”

 

“หลับไปแล้วงั้นเหรอเนี่ย? ไม่ระวังตัวเลยนะ เฮ้ออออ”

 

ไคโตะพูดพร้อมอุ้มหญิงสาวในท่าเจ้าสาวแล้วเดินเข้าบ้านตัวเอง ไคโตะวางมาสะลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา พร้อมกับมองหน้าอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

 

“จริงสิ เรายังไม่ได้ถามเลยว่าเธอมาอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ได้ยังไง!เฮ้อออ ช่างเถอะ”ไคโตะถอนหายใจออกมาแผ่วเบา




ไคโตะเดินไปทำธุระส่วนตัวอาบน้ำเมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้วก็สอดตัวเข้าไปนอนกับมาสะที่ตอนนี้กำลังหลับสบาย ไคโตะมองหญิงสาวพร้อมคิดว่ามันเหมือนฝัน ไม่นึกว่าจะมีวันที่ได้นอนกับเธอหญิงสาวที่ตัวเองเห็นครั้งแรกก็ใจเต้นในทันทีซึ่งมันแปลกมากเพราะไคโตะมั่นใจว่าตอนนี้หัวใจตัวเองนั้นมอบให้อาโอโกะเพื่อนสนิทสมัยเด็กของตัวเอง แต่พอมาเจอกับหญิงสาวคนนี้หัวใจมันกับเต้นดังมากกว่าตอนอยู่กับอาโอโกะซะอีก อาจจะเรียกได้ว่าตอนอยู่กับเพื่อนสมัยเด็กหัวใจของไคโตะนั้นเต้นแรงก็จริงแต่พอมาเจอหญิงสาวที่ชื่อมาสะหัวใจที่เต้นแรงให้กับอาโอโกะนั้นกลายเป็นธรรมดาไปเลย

 

อย่าคิดว่าไคโตะคือพระเอกในละครที่แบบไม่ยอมรับเรื่องที่ตัวเองไปรักผู้หญิงอีกคนทั้งที่ตัวเองมีแฟนอยู่แล้วจึงตัดไฟตั้งแต่ต้นลมโดยการขับไล่ผู้หญิงที่มาใหม่คนนั้นไป เพื่อไม่ให้คนที่คบกันตอนนี้ต้องเจ็บปวด เขาเป็นคนที่ตรงไปตรงมา ถ้ารู้และมั่นใจแล้วนั้นไคโตะก็จะทำเลยทันทีไม่อ้อมค้อมลังเลหรือปกปิดยิ่งเรื่องความรักไคโตะก็พร้อมที่จะชัดเจนเสมอ ไม่คิดจะลังเล

 

หลังจากที่ไคโตะเจอมาสะครั้งแรกนั้นไคโตะก็รู้สึกเหมือนโลกถูกหยุดไว้หัวใจก็เต้นรัวเร็วจนเหมือนมันจะหลุดออกมา รู้สึกตัวอีกทีก็เดินไปหาหญิงสาวซะแล้ว ตอนแรกไคโตะคิดว่าอาจเป็นเพราะหญิงสาวตรงหน้านั้นน่ารักและสวยดูมีเสน่ห์สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองนั้นอาจเป็นแค่อาการหลงไหลก็เป็นได้ แต่เมื่อตอนที่ไคโตะเห็นหญิงสาวพูดคุยสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นก็เกิดอาการไม่พอใจขึ้นมาทันที ในตอนนั้นไคโตะยังไม่แน่ใจว่าทำไมตัวเองถึงต้องไม่พอใจด้วย

 

ไคโตะไม่ชอบปล่อยอะไรให้มันค้างคาใจจึงกลับมาบ้านและทบทวนกับความรู้สึกของตัวเองในทันที เวลาผ่านไปสักพักก็มีเสียงที่เหมือนการแจ้งเตือนดังขึ้นไคโตะหันไปมองคอมตัวเองที่เปิดทิ้งไว้ก็พบกับการแจ้งเตือนว่ามีคนคอลวิดีโอมาหาซึ่งชื่อที่คอลมาก็ช่างคุ้นเคยคุโรบะ จิคาเงะแม่ของตนนั่นเอง

 

"แม่"

< ไงจ๊ะลูกรัก หืม? ทำไมทำหน้าเครียดคิ้วขมวดแบบนั้นล่ะจ๊ะ? >

"มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะครับ"

< เรื่องอะไรเหรอจ๊ะ ทำไมมันถึงทำให้ลูกชายของแม่ทำสีหน้าเครียดได้ขนาดนี้ >

"ก็.....อืม...."

< ปรึกษาแม่ได้นะไคโตะ >

"แม่....พอจะมีวิธีทำให้รู้ว่าตัวเองรักใครไหม?"

< อืมมมม เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนนะลูก ว่าแต่ทำไมลูกถึงอยากรู้ล่ะ? รึว่า.... >

"ผม..."

< รึว่า....ลูกยอมรับแล้วใช่ไหมว่าชอบหนูอาโอโกะ!! >

"ดะ เดี๋ยวครับแม่ ไม่ใช่!"

< เอ๊ะ? อ้าว ไม่ใช่เหรอ? >

"ครับ...ไม่ใช่.... ไม่ใช่อาโอโกะ...."

< ไม่ใช่หนูอาโอโกะ? เดี๋ยวนะ ไคโตะ นี่รึว่าลูก...ไปชอบคนอื่น? >

".....ครับ"

< ................. >

"ตะ แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจ ผมคิดว่ากับผู้หญิงคนนั้นมันอาจจะเป็นแค่การหวั่นไหวเท่านั้นก็ได้ แต่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่วันกี่คืนตั้งแต่ได้พบผู้หญิงคนนั้นผมก็ลบเธอออกไปจากหัวหรือใจผมไม่ได้เลย ทั้งๆที่ผมก็รู้ว่าตัวเองชอบอาโอโกะอยู่ แล้วทำไม? ทำไม...."

< ........... >

"ผมจะทำยังไงดีครับแม่ ผมคิดอะไรไม่ออกเลย ผมไม่อยากให้อาโอโกะเสียใจหรือร้องไห้เพราะผม แต่ผมก็ไม่อยากปล่อยเธอคนนั้นไปเหมือนกัน ผมทนไม่ได้ที่จะต้องมองเธอคนนั้นเป็นของคนอื่น ผมมันเลวใช่ไหมแม่ ผมมัน..."

< ....เฮ้ออออ ลูกไม่ได้เลวหรอกไคโตะ >

"แต่ผม...."

< เรื่องความรักนั้นมันบังคับกันไม่ได้หรอกลูก แม่เข้าใจ เพราะแบบนี้ใช่ไหมลูกถึงได้ถามหาวิธีที่จะทำให้รู้ใจตัวเองว่ารักใครจากแม่ >

"ครับ"

< แม่ไม่มีหรอกนะ แต่ว่าเธอคนนั้นที่ลูกพูดถึงคงมีอิทธิพลต่อหัวใจลูกมากเลยนะ ลูกแม่ถึงได้เป็นไปขนาดนี้แม่อยากจะรู้จักซะแล้วสิ >

"เอ่อ...."

< เรื่องนี้ลูกคงต้องตัดสินด้วยหัวใจของตัวลูกเองแล้วล่ะ ว่าระหว่างหนูอาโอโกะกับเธอคนนั้นที่ลูกพูดถึงลูกรักใครกันแน่ >

"แต่ผมไม่รู้จะทำยังไง..."

< อืมมมมม ก่อนอื่นนะไคโตะ ลูกยังมีความผูกพันธ์ตั้งแต่สมัยเด็กของลูกกับหนูอาโอโกะอยู่ ลูกลองตัดสิ่งนั้นออกแล้วมองว่าเธอเป็นหญิงสาวคนนึงดูสิ >

"ความผูกพันธ์ตั้งแต่สมัยเด็ก? จริงสิ สิ่งนี้อาจจะทำให้ผมคิดว่าตัวเองรักอาโอโกะ..."

< มันก็แล้วแต่คนนะลูก ความผูกพันธ์ไม่ว่าจะตั้งแต่ตอนไหนก็ตาม คอยดูแล เอาใจใส่ ห่วงใย อาจเป็นความรักจริงๆก็ได้สำหรับบางคนส่วนบางคนก็อาจเผลอคิดว่าสิ่งนั้นคือความรัก ทั้งที่จริงๆแล้วก็ไม่ได้รักแค่คอยดูเอาใจใส่เท่านั้น ขึ้นอยู่กับแต่ละคนมากกว่า แล้วลูกล่ะคิดว่าอยู่ในแบบไหน? >

"ผม...."

< งั้นแม่ขอถามนะ ถ้าสมมุติหนูอาโอโกะมีคนเข้ามาจีบแล้วหนูอาโอโกะก็เริ่มชอบคนๆนั้นด้วย ลูกจะทำยังไง? >

"ถ้าคนที่ยัยนั่นชอบเป็นคนดีและเป็นคนที่สามารถดูแลยัยนั่นได้ล่ะก็ผมก็มีความสุขแล้วครับ"

< จะไม่รั้งหนูอาโอโกะไว้? >

"ถ้ายัยนั่นเลือกแล้วว่าทางที่เดินไปนั้นทำให้ตัวเองมีความสุขผมก็จะยิ้มและมีความสุขไปกับยัยนั่นด้วย"

< ....แล้วถ้าเธอคนนั้นของลูกชอบคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกล่ะ? >

"ผมจะ.. ผม...."

< ....เฮ้อออออออออออ แค่นี้ก็รู้แล้วว่าลูกเลือกใคร >

"ห๊ะ?"

< ลูกเนี่ยน้าาาาา >

"ครับ?"

< หึหึ ที่แม่ถามลูกไปสำหรับหนูอาโอโกะแล้วลูกยอมปล่อยให้หนูอาโอโกะไปเพื่อให้เจอทางที่ดีโดยไม่ลังเลสักนิด แต่ลูกกลับลังเลเมื่อพูดถึงเธอคนนั้น แค่นี้ก็รู้แล้วว่าลูกเลือกจะรักใครและไม่สามารถปล่อยมือใครได้ >

"จริงเหรอครับ? แม่แน่ใจเหรอ? ว่าคนที่ผม...."

< มันก็มั่นได้ในส่วนนึงแล้วล่ะ ถึงจะผิดต่อหนูอาโอโกะก็เถอะ แต่สำหรับลูกหนูอาโอโกะก็เหมือนน้องสาวสินะ ประมาณพี่ชายที่คอยดูแลน้องสาวด้วยความรักเอาใจใส่ห่วงใย และเมื่อน้องสาวเจอทางที่ดีก็พร้อมที่จะปล่อยให้น้องสาวเดินต่อไปโดยไม่ขัดขวางแต่จะยิ้มให้กำลังใจอยู่ข้างๆเสมอ ติดแค่ว่าตอนนี้น้องสาวดันหลงรักพี่ชายไปแล้วน่ะสิ >

".............."

< เอาเถอะ อย่างที่บอกความรักมันบังคับกันไม่ได้ ลูกรู้อย่างนี้ก็รีบทำอะไรให้มันชัดเจนด้วยล่ะ แม่จะขอบอกในฐานะผู้หญิงละกันว่า อย่าลังเล ถ้าลูกลังเล ทุกอย่างจะจบลูกจะไม่เหลือใครเลย ผู้หญิงคนสำคัญทั้งสองของลูกจะหายไปจากลูกแน่นอนสำหรับเธอคนนั้นที่ลูกพูดถึงแม่ยังไม่เคยเจอหรือรู้จักอีกฝ่ายแม่คงบอกอะไรมากไม่ได้ แต่สำหรับหนูอาโอโกะเธอคงเสียใจมากแน่ๆ เตรียมใจเจอศึกหนักไว้เลย >

"ครับ"

< ถ้าว่างๆแม่จะกลับไปหานะจ๊ะ >

"ห๊ะ? ทำไม?"

< ก็แม่อยากรู้จักเธอคนนั้นที่ทำให้ลูกเป็นไปได้ขนาดนี้นี่นาเลยอยากไปหาาาาาา จะว่าไปเธอคนนั้นของลูกชื่ออะไรจ๊ะ? >

"มาสะครับ เธอชื่อมาสะ"

< มาสะสินะจ๊ะ แล้วหน้าตาเป็นยังไงเอ่ย แม่อยากเห็นจังสามารถทำให้ลูกแม่ตกหลุมรักได้ลึกซะขนาดนี้ >

"ไว้แม่มาดูเองดีกว่าครับ"

< ชิ ทีงี้ยิ้มร่าเชียวนะ ทีเมื่อกี้ยังหน้าเครียดคิ้วขมวดอยู่เลย >

"แหะๆ ก็มันได้ปลดปล่อยแล้วนี่ครับ"

< เชอะ >

"ว่าแต่ที่แม่คอลมานี่มีอะไรรึเปล่าครับ?"

< เปล่าจ๊ะ แม่แค่รู้สึกคิดถึงลูกเลยคอลมา คงเป็นสัญชาตญาณความเป็นแม่มั้งเนี่ยมาได้ถูกเวลาตอนลูกกำลังเครียดพอดีเลย >

"คงเป็นแบบนั้นมั้งครับ"

< เห๊อะ! ยิ้มไม่หยุดเชียวนะ ชิ... งั้นแม่ไปก่อนละกัน >

"แล้วเจอกันนะแม่"

< จ้าาาาาาาาาาาาาาาา >

 

หลังจากที่ได้คุยกับผู้เป็นแม่ไปนั้นไคโตะก็เริ่มมั่นใจมากขึ้นและตัดสินใจได้ในที่สุด ตอนนี้ก็เหลือแค่ต้องชัดเจนและจัดการทุกอย่างให้เร็วที่สุดแต่ก็ต้องให้เรียบร้อยที่สุดเช่นกัน เพราะมันอาจจะสามารถลดความเจ็บปวดลงได้ สักนิดก็ยังดี ความเจ็บปวดที่จะเกิดขึ้นกับคนที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของตน อาโอโกะ.....




ณ ปัจจุบัน

 

หลังจากที่นั่งคิดถึงเรื่องราวในอดีตไปสักพักไคโตะก็หันไปมองหญิงสาวที่ตนพึ่งได้คำตอบเมื่อไม่นานมานี้ว่าตัวเองรักหญิงสาวมากเพียงใด เมื่อมองไปสักพักไคโตะก็ก้มลงจุมพิตแผ่วเบาบนหน้าผากบางสวยของมาสะด้วยความรักก่อนจะใช้แขนสองข้างโอบกอดหญิงสาวไว้และเอ่ยบอกฝันดีด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น

 

“ฝันดีนะครับนางฟ้าของผม”




เช้านี้อากาศช่างแจ่มใส และสดชื่นเป็นอย่างมาก

 

“ไคโตะะะะะะะะะะะะะะ!!”

 

มาสะสะดุ้งตื่นทันทีเมื่อได้ยินเสียงคุ้นๆตะโกนเรียกชื่อคนที่เธอคุ้นเคย และเมื่อเธอลองขยับตัวก็รู้สึกเหมือนมีใครมารัดเอวเธอไว้เมื่อลองหันไปก็พบสิ่งที่เธอแทบกรี๊ด

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (กรี๊ดในใจแทน)

 

ทำไมตัวเธอถึงมานอนกับไคโตะได้ฟะเนี่ย!?

 

มาสะยังได้ยินเสียงหญิงสาวที่เป็นเพื่อนสนิทของไคโตะเรียกอยู่ซึ่งเธอคิดว่าอีกไม่นานอาโอโกะจะต้องมาบ้านนี้แน่ เธอต้องไปจากที่นี่ก่อนที่อาโอโกะจะมาเห็นเธอ เธอไม่อยากให้อาโอโกะเข้าใจผิด เพราะงั้นต้องรีบออกไปจากที่นี่!

 

ซึ่งมันก็สำเร็จ เธอหลุดออกมาได้ และเธอก็ได้ยินเสียงเท้าของอาโอโกะที่กำลังเดินมาทางนี้เธอจึงรีบหาที่ซ่อน คิดแบบนั้นก็วิ่งเข้าห้องน้ำไปเลยพี่น้อง!

 

“ไคโตะ! ตื่นได้แล้วนะ!” อาโอโกะเดินไปตะโกนใส่หูไคโตะเพื่อปลุก

“โว้ยยยยย หนวกหู! เสียงดังทำไมอาโอโกะเดี๋ยวนางฟ้าของฉันก็ตื่นหรอก!”

“นางฟ้า? นางฟ้าอะไรของนาย?”

“ก็นางฟ้าที่นอนอยู่กับชะ...“ ไคโตะที่กำลังจะพูดให้จบ แต่เมื่อหันไปมองข้างๆก็พบแต่ความว่างเปล่า มาสะไม่อยู่แล้ว!?

“นอนฝันละเมออะไรของนายยะ!”

“หนวกหูน่า!” ไคโตะเอานิ้วอุดหู

“หึ! รีบไปอาบน้ำให้เสร็จ ฉันเอาข้าวเช้ามาให้นาย”

“อาๆ ขอบใจ เธอนี่ทำตัวเหมือนภรรยาฉันเข้าไปทุกทีแล้วนะ” ไคโตะพูดลอยๆอย่างไม่จริงจังเพราะตนก็ก็แค่เปรียบเทียบ แต่คงเพราะด้วยความที่เพิ่งตื่นหัวสมองเลยเดินช้าทำให้เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรพูดแบบนี้ออกมา แต่ก็คงไม่ทันเพราะหญิงสาวตรงหน้าตนหน้าแดงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“พะ ภรรยาอะไรของนายยะ! ตาบ้างี่เง่า!” อาโอโกะหน้าแดง

 

‘เหมาะกันจริงๆด้วย สองคนนั้นเหมาะสมกัน’

 

มาสะคิดพร้อมนั่งลงกอดเข่าก้มหน้าทันที ฟังสิ่งที่ทั้งสองคนคุยกัน มันทำให้เธออิจฉานิดๆนะ ถึงแม้ว่าบางครั้งสายตาแววตาของไคโตะที่มองเธอมันสื่อความหมายลึกซึ้งบางอย่างและมันก็หายไปจนมาสะคิดว่าตัวเธอคงคิดไปเอง และถึงแม้ไคโตะจะชอบเธอ เธอก็ไม่อาจจะตอบรับได้ เธอไม่อยากให้เพื่อนเสียใจ ถ้าจะให้ใครสักคนเจ็บก็ควรจะเป็นเธอที่เข้ามาแทรกแซงเรื่องนี้ ใช่ ควรจะเป็นเธอเนี่ยล่ะนะ มาสะคิดพร้อมยิ้ม

 

“ฉันจะไปอาบน้ำ ขอบใจสำหรับอาหารละกัน” ไคโตะพูดพร้อมลูบหัวอาโอโกะแผ่วเบา

“อะ อืม-/////-“ อาโอโกะหน้าแดงนิดๆแล้วรีบเดินออกไปเพื่อนกลับไปบ้านตัวเอง

“เฮ้ออออ มาสะจังหายไปไหนของเธอกันนะ” ไคโตะพึมพำเบาๆแล้วเดินเข้าห้องน้ำก่อนจะถอดเสื้อ

 

มาสะที่ตอนนี้แอบในห้องน้ำและตอนนี้อยู่ในอ่างก็ถึงกับเอามือปิดปากทันที เพราะเธอเกือบหลุดกรี๊ดออกไป ตั้งแต่เกิดมาเคยเห็นผู้ชายถอดเสื้อต่อหน้าต่อตาซะที่ไหนล่ะเฮ้ย! เห็นแต่ในหนังสือYaoiนั่นแหล่ะ=.,=เอ้ย ไม่ใช่ๆ

 

ทำไงดีล่ะเนี่ยยย อ๊ากกกกกกกกกก

 

มาสะรีบอยู่ในท่านอนทันที ถ้าไคโตะเปิดมาเจอเธอเนี่ยซิบหายเลยนะคะพี่น้องงงงงง กรี๊ดดดดดดT^T ขอภาวนาให้ไคโตะอาบฝักบัวที่อยู่นอกม่านนั่นเถอะ อย่ามาคึกแช่น้ำอะไรตอนเช้าเลย โอยยยยยย จิเป็นลมT__T

 

“ไหนๆวันนี้ก็หยุด แช่น้ำดีไหมนะ?” ไคโตะพึมพำเบาๆอย่างอารมณ์ดี

 

แต่มาสะที่ได้ยินแบบนั้นแทบจะส่ายหัวรัวๆบอกเลยว่า ไม่ดีหรอกจ๊ะ อย่าเลย อย่าทำร้ายฉันเลย อาบฝักบัวไปเถอะ!

 

มาสะได้แต่นอนตัวสั่นลุ้นๆว่าร่างสูงที่อยู่ข้างนอกคงไม่มาแช่น้ำหรอกใช่ไหม ได้โปรด! อย่าแช่เลยนะตัวเองงงT[ ]T

 

“ตัดสินใจแล้ว! แช่น้ำดีกว่า~~” ไคโตะพูดพร้อมเดินมาทางอ่างที่มาสะนอนแอบอยู่

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดด!! เอ็งมาคึกจะแช่น้ำอะไรตอนเช้าห๊ะ!? ม่ายยยยยยย ชีวิตช้านนนนนนนน!!T[ ]T


 

แต่ถ้าจะมาจริงๆ กรุณาเอาผ้ามาคลุมส่วนนั้นด้วยนะคะ ดิฉันไม่อยากเป็นตากุ้งยิงTwT (เอ็งเป็นห่วงเรื่องนี้?)

 

ครืดดดดดดดดดดดดดดดด!!

 

!!!!!!!!!!?????

 

“O__O”ไคโตะ

“O[ ]O”มาสะ

 

“กะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”

 

ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าจะมาให้เอาผ้าคลุมส่วนนั้นไว้น่ะ ไอบ้าเอ้ยยยย ตาอันบริสุทธิ์(?)ของช้านนนนนน!! T[ ]T

 

“เฮ้ย!” ไคโตะที่ได้สติก็รีบไปหยิบผ้ามาพันรอบเอวตัวเองทันที

“ฮือออออ ฝันร้ายของฉันชัดๆ ฮืออออออ” มาสะพึมพำเหมือนสติจะหลุดไปแล้ว

“มะ มาสะจังอยู่ในห้องน้ำมาตลอดเลยงั้นเหรอ!?” ไคโตะถามด้วยใบหน้าที่แดงแปร๊ดดดด

“ก็ใช่น่ะสิ! ฮือออออT^T”

“ละ แล้วเข้ามาอยู่ในนี้ทำไม แล้วตอนฉันเข้ามาทำไมไม่บอกผม หรือว่ามาสะจังจะแอบดูผมอาบน้ำ!?”

“ไม่ใช่สักหน่อย! ที่เข้ามาอยู่ในห้องน้ำเพราะอาโอโกะจังจะมาหานายต่างหาก!ถะ ถ้าอาโอโกะจังเห็นฉันอาจจะเข้าใจผิดได้ ฉันเลยมาแอบน่ะสิ แล้วตอนนายเข้ามาในห้องน้ำฉันก็กลัวจนพูดอะไรไม่ออกอ่ะTvT”

“งั้นเหรอ น่าเสียดายแฮะ” ไคโตะพึมพำคำหลัง

“อะไรนะไคโตะ?”

“ปะ เปล่าๆ ว่าแต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วมาอาบน้ำด้วยกันเลยไหมล่ะ?” ไคโตะพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

“จะ จะบ้าเหรอ! ฮึ่ยยย” มาสะหน้าแดงแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

“น่ารักจริงๆเลยน้า~”

 

ตัดมาที่มาสะหลังจากหนีออกมาจากห้องน้ำ

 

แต่ภาพยังติดตา...

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

 

อย่าไปคิดๆๆๆๆ อย่าไปคิดถึงมันเซ่! มาสะ! ฮืออออออT[ ]T

 

ชีวิตแค่โดนทำร้ายยยย แต่ที่สุดมันก็ไม่โดนทำลายยยยยยย!

 

สติไปหมดแล้วค่ะ




“จะไปแล้วเหรอ อยู่ด้วยกันต่อสักนิดสิมาสะจังงง” ไคโตะทำเสียงอ้อน

“ไม่ได้หรอกนะ ฉันหายไปโดยที่ยังไม่บอกใครแค่นี้คนอื่นๆคงเครียดกันหมดแล้วล่ะ” มาสะพูดเสียงเครียด

“เฮ้ออออ เซ็งอ่ะ ก็ได้ แต่หอมแก้มผมก่อนสิ แล้วผมจะปล่อย” ไคโตะยิ้มเจ้าเล่ห์

 

ถ้าถามว่าปล่อยอะไร อยากจะบอกเลยว่าตอนนี้มาสะกำลังโดนจอมโจรเจ้าเล่ห์กอดเอวเธอแน่นเลยล่ะ เธอเลยเครียดอยู่นี่ไง เพราะอีกฝ่ายไม่ปล่อยเธอสักที แล้วถามว่ามาอยู่จุดนี้ได้ยังไง อยากจะบอกเลยว่าเพราะความเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายล้วนๆเลย! เฮ้ออออออ

 

“ทำไมต้องหอมแก้มด้วย?” มาสะถามเสียงเครียดอีกรอบ

“นะๆๆ ไม่งั้นผมไม่ปล่อยมาสะจังนะคร้าบบบ”

“......” มาสะทำหน้าเครียดทันทีเห็นแบบนี้เธอไม่เคยหอมแก้มผู้ชายนะ!

“นะๆๆ” ไคโตะยังอ้อนต่อไป

 

ไม่ต้องมาทำเสียงอ้อนเลยนะยะ! เจ้าเล่ห์สมฉายาที่ฉันตั้งซะจริงๆ! แต่คงไม่ได้ หอมแก้มฉันจะไว้หอมแฟนฉัน ฉันไม่หอมแก้มใครมั่วๆหรอกนะ เชอะ! (เหรอ?)

 

“ไม่ค่ะ ฉันหอมแก้มเฉพาะกับคนรักเท่านั้นค่ะ” มาสะพูดเสียงหนักแน่น

 

“งั้นมาสะจังก็มาเป็นคนรักผมสิ”

 

มาสะขอเวลาสตั้น 10 วินาที

 

“ห๊ะ?”มาสะ

“^w^”ไคโตะ

“อะ เอ่อออ เมื่อกี้ไคโตะคุงพูดอะไรนะ?”

“มาสะจังก็มาเป็นคนรักผมสิครับ”

“อย่าล้อเล่นกันสิ” มาสะเริ่มเหงื่อตก

“ผมไม่ได้ล้อเล่นนะครับ” ไคโตะพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง

“แล้วอาโอโกะจังล่ะ?”

“เพื่อนสมัยเด็กแค่นั้นครับ”

“พูดเล่นไม่ดีนะ ฉันว่าไคโตะคุงเพียงแค่หวั่นไหวกับหน้าตาฉันก็เท่านั้น ขอตัวนะ”

 

มาสะพูดและก้มหน้าใช้แรงเพียงนิดเดียวก็หลุดออกจากไคโตะ และเธอก็วิ่งออกไป โดยที่ไคโตะรั้งไม่ทัน

 

“ผมไม่ได้หวั่นไหวนะ ผมรักเธอจริงๆมาสะจัง”




มาสะที่วิ่งออกมาได้ไกลก็ยืนพิงกำแพงแล้วเอามือขยำเสื้อด้านที่หัวใจเต้น เธอหายใจเข้าหายใจออกช้าๆ เพื่อตั้งสติ เธอดีใจที่ไคโตะพูดแบบนั้น มันเหมือนฝัน แต่ว่าเธอก็เสียใจเพราะในความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้ เธอตอบรับไคโตะไม่ได้! ทั้งดีใจแต่ก็เสียใจมากกว่า มาสะรู้ว่าหนุ่มๆสนใจเธอ มาสะรู้ดี มาสะไม่ได้ซื่อบื้อขนาดนั้น แต่มาสะก็ทำเป็นไม่สนใจทำเป็นไม่รู้เพราะเธอคิดว่ามันคงเป็นพรจากพระเจ้าที่มอบให้ ทำให้หนุ่มๆหันมาสนใจเธอก็เท่านั้น ถ้าไม่มีพรนั่นหนุ่มๆก็คงไม่สนใจเธอหรอก…


 

โวยวายหลังม่าน

มาสะ: ทำไมตัวฉันย้อนแย้งกับตัวเองแบบนั้นล่ะนั่น

กระต่ายน้อย: คนเราก็ต้องมีบางเรื่องที่ย้อนแย้งกับตัวเองบ้างแหละ

มาสะ: แล้วสรุปตัวฉันจะสุข จะเสียใจ หรือจะเศร้าดี? อารมณ์แปรปรวนจริงๆ

กระต่ายน้อย: เอาน่า มันต้องมีสักครั้งแหละ ที่บางคนมีความสุขอยู่ดีๆอารมณ์ก็ดิ่งลง

ไคโตะ: เหมือนประจำเดือนมา… (พึมพำ)

มาสะ :: กระต่ายน้อย: อะไรนะ?

ไคโตะ: มะ ไม่มีอะไรค้าบบบ แหะๆ


ปล.ถ้ามีอะไรผิดพลาดหรือต้องแก้ไขตรงไหนบอกได้นะครับ

จะรีบมาแก้ไขให้เท่าที่ทำได้ แหะๆ

SQW
Heart Chat Bubble
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

768 ความคิดเห็น

  1. #762 Nimh03 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 13:20

    อยากอ่านต่อง่ะ~ ฮรึกกกก~
    #762
    0
  2. #739 mainajaah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 20:05
    อ่านรอบที่เท่าไหรแล้วไม่รู้แต่ยังชอบอยู่
    #739
    0
  3. #621 kksabankmero (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 14:44
    เรือๆฮาเร็มอยู่ไหน
    #621
    0
  4. #605 Freshtangerine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 22:07
    ถ้าฉันเข้าไปในนั้นฉันคง(ต้อง)เป็นตัสประกอบสาวๆในฉากร้านอาหาร
    ชักดิ้นชักงอเลย5555
    #605
    0
  5. #568 nuttawoot790 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:16
    สู้ๆไรท์เรารู้คุณจะติดอันดับ1แน่นอน
    #568
    0
  6. #492 AnimeLoverClab (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 20:51
    ฟินนนนน
    #492
    0
  7. #449 น้องน้ำ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:00
    อากาอิเราร้ายเพิ้มมากขึ้นแล้วนะ(แต่ยังไงก็ชอบบบคะะะะ)>///<
    #449
    0
  8. #354 3839 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 14:23
    ฟินนนน
    #354
    0
  9. #346 manaki-ne (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 11:10
    น่าร้ากกกกก ><
    #346
    0
  10. #343 pisinee_nice (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 01:16
    ทีมอากาอิโว้ยยยยย อ้ากกกกกกกก
    #343
    0
  11. #334 M-M-P (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 20:02
    ดีงามค่าาา
    #334
    0
  12. #304 winunda878 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 08:33
    อร้ายยยยยยยย ฟินค้าาาาาาาา>\\\<
    #304
    0
  13. #194 pwnzaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 23:16
    ทำไมเราชอบตอนกินข้าวกะตอนที่สองคนลุกไปแล้วผู้หญิงวี๊ดว้าย????????????
    #194
    0
  14. #188 Peden (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 11:55
    ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะไรท์ ><
    #188
    0
  15. #172 tean555555 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 14:51
    ฟินนนนนนนนน>\\\\\\<
    #172
    0
  16. #147 supaksakerechote (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 12:18
    ฟินนาเร่เลยค่า
    #147
    0
  17. #118 chom-hama260144 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 18:21
    อ้ายยยยยยย ไม่ไหวแล้ววววว!!!! เขิน!!ฟิน!! ใจมันจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกแล้วววว!!!
    #118
    0
  18. #117 chom-hama260144 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 18:21
    อ้ายยยยยยย ไม่ไหวแล้ววววว!!!! เขิน!!ฟิน!! ใจมันจะหลุดออกมาเต้นข้างนอกแล้วววว!!!
    #117
    0
  19. #60 Faiyuki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 15:51
    ฟินคร้าาาาา
    #60
    0
  20. #24 bundita-12 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 17:50
    ฟินนขำบทที่พวกผู้หญิงนินทาอะอุ้ย
    #24
    0
  21. #23 tsurara1896 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 15:18
    ฟิน~~ คู่อากาอิหรอค่ะ? ถ้าใช่จะดีใจมว๊ากก
    #23
    0
  22. #22 ILLIAD (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 12:18
    ฮ้าาาาา~=u=ฟินอ่ะ~~~สรุปจะคู่กับอากาอิหรอคะ?
    #22
    0
  23. #21 ninny788 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 11:57
    กรี๊ดดดดดดดด ฟินนนนนน
    #21
    0