Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 6 : มันคนนั้น(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,249 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

 

-------------------------------------------------------------------------


 


ปั่ก!! ตุ๊บ!

ไม้หน้าสามเหวี่ยงฟาดหัวผีดิบอย่างรุนแรงและรวดเร็วด้วยฝีมือของเอก ร่างเน่าที่เริ่มมีกลิ่นไม่พึงประสงค์สะบัดตามการโจมตี หัวสมองแหลกเละ ชายหนุ่มนำมือที่ทุบซอมบี้มาสะบัดไปมา

“แข็งเหมือนกันนะเนี่ย”

เอกพึมพำเบาๆก่อนจะพยักหน้าให้คนอื่นๆเดินต่อ เล้งปรายตามองมือของพ่อ ถ้าเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษ แรงจะน้อยกว่าคนที่มี หากไม่ใช้ปืน เรี่ยวแรงเพียวๆคงตีหัวศพเดินได้พวกนั้นจนแตกสมองกระจายได้ยาก ไม่ก็ต้องใช้การตีหลายรอบเป็นการทดแทน

“ไปต่อเถอะ เราเสียเวลาไปมากแล้ว”

ภูมิรับคำอย่างเห็นด้วย ก่อนจะส่งร่างอ้วนกลมที่สายตาสำรวจรอบข้างอย่างตื่นเต้นเหมือนไม่เคยออกมานอกบ้านไปให้พ่อของเขาหลังจากที่เอกจัดการกับสัตว์ประหลาดพวกนั้นเสร็จ

“อะ...อีกนานไหมคะกว่าจะถึงที่หมาย”

ลินดายอมรับว่าผะอึดผะอมกับฉากตรงหน้าและอีกหลายๆภาพที่เธอเดินจากมา รอยเลือด เศษเนื้อ ชิ้นส่วนอวัยวะมนุษย์ที่กระจัดกระจาย ทุกอย่างมันน่าหวาดกลัวมากเพราะชีวิตปรกติที่เธอเผชิญมันอยู่ทุกวันไม่ใช่แบบนี้

“อีกไม่นานครับ แต่เสียเวลาตรงต้องชะลอทุกครั้งที่เจอศพพวกนั้น”

ความจริงพวกเขาหยุดทุกครั้งที่เจอผีดิบ และตั้งใจจะรอให้มันผ่านไปเสียก่อนจึงค่อยออกจากที่ซ่อนเพื่อความปลอดภัย ทว่าเล้งกลับพูดบางอย่างออกมาก่อน

“ย่องๆไปตีหัวมานเยย ตุ๊บๆแล้วตาย”

สิ่งที่เด็กชายตัวน้อยพูดหากฟังผ่านๆก็เหมือนพูดตามประสาเด็ก แต่เอกที่เป็นคนช่างสังเกตและรับรู้ถึงความพิเศษของลูกชายเลือกที่จะทำตาม ชายหนุ่มย่องเสียงเบาไปด้านหลัง หยิบไม้แถวนั้นมาทุบสุดแรงจนกะโหลกเปิด ด้วยเป็นผู้มีพลังพิเศษ แรงจึงมากกว่าคนธรรมดาหลายเท่า หัวผีดิบที่แข็งก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้

“มันช้ามาก และปฏิริยาตอบสนองแทบจะเป็นศูนย์คงเป็นเพราะเราใช้ยาป้องกันแมลงกลิ่นฉุนๆฉีดทั่วตัวก่อนออกจากบ้านมาแน่ๆ”

ร่างสูงสันนิษฐานอย่างรวดเร็วก่อนจะยกฝามือลูบลูกชายแล้วเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงทุ้มใหญ่ที่โทนนุ่มละมุนกว่าปกติหลายเท่า

“เก่งมากครับ”

“เจ่งงง~~”

ชายหนุ่มสายตาหม่นลงเล็กน้อยหลังจากได้ฟังคำพูดไม่ชัดอย่างร่าเริง หากตอนลินดาท้องไม่ถูกญาติใจทรามของเธอวางแผนทำให้ภรรยาเขาเกือบตกเลือด พัฒนาการของลูกเขาคงจะพูดได้ปกติเหมือนเด็กทั่วไปในวัย 5 ขวบแล้ว ในตอนนั้นความรู้สึกหนักอึ้งทั้งหลายในใจหายไปเมื่อหมอบอกว่าเล้งอาจแค่มีพัฒนาการที่ช้ากว่าเด็กวัยเดียวกัน ไม่ได้ถึงขั้นปัญญาอ่อน

“ปะป๋า ไปเย็วว”

ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์ก่อนจะพยักหน้าแล้วเกาะกลุ่มกันเดินไปตามทางที่ภูมินำไป เด็กหนุ่มเลือกที่จะเข้าซอยแคบซึ่งเป็นทางลัดมากกว่าไปถนนใหญ่ที่มีแต่ศพเดินได้ยัวเยี้ยเต็มไปหมด

“แฮ่!!”

“กรี้ด!! อื้อ!”

ใบหน้าเน่าเหม็นโผล่ผลุบออกมาด้านข้างซึ่งเป็นรั้วบ้านที่ติดทางเดินในซอยอย่างรวดเร็วเหมือนซีนช็อคคัทของหนังสยองขวัญ ลินดากรี้ดร้องเสียงแหลมด้วยความตกใจสุดขีดก่อนจะถูกฝามือใหญ่ของผู้เป็นสามีตะปบปากปิดเอาไว้ ภูมิหยิบไม้ที่ตัดสินใจใช้แทนปืนฟาดหัวซอมบี้เสียหน้าหงาย

“เออ ถ้าจะง่ายก็ง่ายเกิน นี่ผมจินตนาการว่ามันคงยากกว่านี้นะ”

เด็กหนุ่มว่าด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินนำหน้าต่อ ไม่ได้รู้สึกว่าสิ่งที่ลินดาสติหลุดเป็นเรื่องหนักใจ เขาสังเกตหญิงสาวคนนี้ที่อายุมากกว่ามาตลอด เธอดูตื่นตูมตลอดเวลา แต่เลือกที่จะเข้มแข็งไว้ไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้กับคนอื่นไปมากกว่านี้ อาจเพราะหญิงสาวเชื่อใจสามีของเธอมากกว่าใคร ที่หลุดกรี๊ดคงตกใจจริงๆ

 ตลอดทาง ใช้เวลาเกือบชั่วโมงจนมาโผล่ซอยข้างคอนโดจนได้ รอบกายเงียบสนิทได้ยินแต่เสียงฮืมแฮ่ของผีดิบเต็มไปหมด แต่ไร้แววของสิ่งมีชีวิตอื่นอย่างสิ้นเชิง

“ห้องมึงอยู่ชั้นไหนวะ”

เอกหันไปถามเมื่อเงยหน้ามองสภาพคอนโดที่ยังคงเป็นตึกใหม่เพิ่งสร้างเสร็จได้ไม่นาน จัดได้ว่าเป็นโครงการของคนกระเป๋าหนักอยู่พอสมควร

“ห้องผมอยู่ชั้นที่ 24 ครับ”

ตึกนี้เป็นคอนโดสำหรับคนรวยโดยเฉพาะ มีทั้งหมด 32 ชั้น 1 ชั้นมีแค่ 4 ห้องหันหน้าชนกัน แต่ละห้องจากที่เอกดูในทีวีที่รายการบันเทิงรีวิวบ้านดาราซึ่งน่าจะเป็นตึกนี้ มีพื้นที่กว้างเสมือนบ้านหลังหนึ่ง ห้องแยกย่อยชัดเจน

“เราขึ้นลิฟต์ไหมคะพี่เอก หนูเดินไม่ไหวแล้ว”

ลินดากล่าวด้วยใบหน้าซีดเซียว ผู้หญิงตัวเล็กบอบบางเดินเท้ามาพร้อมกับความหวาดกลัวและระทึกต่างๆก็หนักหนาพอแล้ว ขาของเธอสั่นจะล้มให้ได้แต่ก็ฝืนใจเอาไว้

“ผมก็คิดว่าขึ้นลิฟต์ดีกว่า 24 ชั้นบันไดอันตรายเกินไป ไม่รู้ว่าระหว่างทางจะเจออะไรบ้าง แถมดูเหมือนอ้วนจะหลับอยู่แล้วด้วย”

ภูมิออกความเห็นตรงกับลินดาเหมือนนัดกันมา วันสิ้นโลกที่เล้งกล่าวถึงนั้นเพิ่งเกิดได้ไม่ถึงสามวัน ตอนนี้ยังคงมีเครือข่ายมือถือบางเครือข่ายใช้ได้ สัญญาณอินเตอร์เน็ตยังปกติ ไฟฟ้าใช้ได้ไม่มีปัญหา แต่จากที่เล้งได้ยินเรื่องเล่ากับคนแก่ที่ผ่านวันนี้มาในชีวิตก่อน หลังจากเกิดเรื่องประมาณ 5 วันถัดไปจะเป็นวันที่เริ่มมีสัตว์กลายพันธุ์มาร่วมแจมด้วย ซึ่งสัตว์พวกนี้แหละที่จะเป็นตัวทำลายเสาเครือข่ายหรือตัวรับส่งสัญญาณอะไรต่างๆเนื่องจากความสับสนกับร่างกายของพวกมันเอง

เป็นวันที่สวนสัตว์เกือบทุกพื้นที่จะแตกออกเพราะสัตว์กลายพันธุ์ภายในนั้น

“เล้งม่ายอ้วง!!”

เด็กอ้วนแยกเขี้ยวใส่พี่ชายผู้หยาบคาย ก่อนจะเบะปากสะบัดหน้าหนีซุกอกพ่อด้วยกิริยาน่าเข้าไปบีบแก้ม จะว่าไปถ้าเทียบหุ่นลีนๆของภูมิ พ่อของเขาค่อนข้างตัวใหญ่แน่นเป็นไหนๆ ดูอกนี่สิ ฟูซุกหน้าสบาย ดูกว้างและอบอุ่น ตั้งแต่มีชีวิตมาเล้งก็ดิ้นรนด้วยตัวเองตลอด พอได้มาสัมผัสปราการที่แข็งแกร่งอย่างเอก เด็กชายเหมือนจะคลายความระแวดระวังลงหลายส่วน

“ไปเถอะ”

เอกออกปากขัดก่อนจะพยักหน้าให้เด็กหนุ่ม ประตูหน้าทางเข้าซึ่งเป็นเขตลอบบี้ไม่มีอะไรเลย หน้าคอนโดก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต ด้วยประตูทางเข้าเป็นประตูไม้หนาผลักเข้ามา ถ้าเป็นผีดิบคงไม่มีความคิดซับซ้อนขนาดจะเข้ามาข้างในได้ แต่หากเป็นคนข้างในออกมาไม่ได้ ภายในตัวอาคารคงจะอันตรายไม่ต่างจากข้างนอก พวกเขายกโขยงกันไปที่ลิฟต์พร้อมกดใช้งาน

ติ๊ง!

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก กลิ่นเลือดก็หืนแทงจมูกพร้อมกับภาพผู้หญิงในชุดพนักงานบริการตรงเคาท์เตอร์ตัวเปื้อนเลือดแทบจะชโลมอาบกำลังเพลิดเพลินกับการกัดกินศพของชายแก่ผู้หนึ่งอย่างตะกละตะกราม ทุกคนผงะถอยออกพร้อมๆกับที่ผู้หญิงคนนั้นหันใบหน้าซีดเซียวตาไร้แววมาฉับพลัน

ด้วยความตกใจแบบกระชั้นชิด ภูมิจึงเผลอปล่อยพลังจิตของตัวเองอย่างไม่ได้ตังใจ

แฮ่!!! ครึก ตุบ!

เลือดที่จับตัวอาบร่างกายผีดิบสาวถูกพลังแช่แข็งของเหลวที่ภูมิปล่อยออกมาทันใด ท่วงท่ากระโจนจึงกลายเป็นโดนแช่แข็งด้วยน้ำแข็งสีแดงล้มแหมะอยู่ตรงนั้น ดวงตาฝ้าฟางของเธอกลอกไปมา คำรามในคอด้วยความกราดเกรี้ยว แต่ไม่อาจขยับตัวได้ไปมากกว่านี้

“เผลอปล่อยมาซะได้ ไปลิฟต์ตัวอื่นกันเถอะ”

เด็กหนุ่มถอนหายยกมือทาบอก รับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นกระหน่ำ ถึงจะถูกฝึกมาให้รับมือได้ทุกสถานการณ์อย่างมีสติ แต่ด้วยความกะทันหันนี้คงมีตกใจกันบ้างไม่มากก็น้อย

ทุกคนพยักหน้าแล้วย้ายที่ไปยังลิฟต์ตัวถัดไปอย่างรวดเร็ว พอกดไปที่ชั้น24 ตอนประตูกำลังจะเปิดนี่ทั้งกลุ่มกลั้นหายใจอย่างลุ้นระทึก บรรยากาศวังเวงของตัวคอนโดยิ่งเพิ่มความหวาดระแวงมากขึ้นไปอีกโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่เมื่อประตูลิฟต์เปิดก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“พี่เอก มีเลือดด้วย”

ลินดาจับแขนสามี สายตาสอดส่ายไปทั่วอย่างหวาดระแวงหลังจากเจอแอ่งเลือดขนาดย่อมตรงหน้า

“ไม่ต้องห่วงครับ”

เฮือก!!

ทั้งกลุ่มหันไปตามเสียงปริศนาอย่างระมัดระวังสองหนุ่มยกไม้หน้าสามชี้ไปอีกฝ่าย ชายปริศนายกมือขึ้นแสดงถึงการไม่คุกคามพร้อมกับรอยยิ้มจนใจ

“ใจเย็นๆครับ ผมไม่ได้มาร้าย”

เอกหรี่ตามองชายมาใหม่อย่างจับผิด

“คุณเป็นใคร”

“ผมชื่อใบบุญครับ เพิ่งย้ายมาอยู่ชั้นนี้ก่อนเกิดเรื่องหนึ่งวัน เลือดที่กองตรงนั้นเป็นฝีมือผมเองครับ ซอมบี้เพื่อนบ้านน่ะ จัดการเอาไปทิ้งไว้แล้วเรียบร้อย”

ชายที่ชื่อใบบุญหน้าตาออกไปทางตี๋ๆ ย้อมผมทอง ยิ้มหล่อ ผิวขาว สูงกว่าภูมิไม่กี่เซนแต่ยังเตี้ยกว่าเอกโดยรวมถือว่าบุคลิกภาพดูดี แต่เล้งคิดว่าชายหนุ่มย้อมผมสีนี้ไม่เข้ากันยังไงชอบกล

“อ่อ งั้นก็ตามสบาย พวกเรากำลังจะเข้าห้องเหมือนกัน”

เอกว่าอย่างไม่ไว้ใจนัก ก่อนจะใช้วงแขนดุนหลังภรรยาโดยมีลูกน้อยอยู่ในอ้อมแขน พยักหน้าให้ภูมิเปิดประตูห้องที่อยู่ไม่ไกล

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยบอกผมนะครับ ผมอยู่ห้องตรงข้ามกับคุณ”

ใบบุญออกปากด้วยความเป็นกันเอง ไม่มีความหวาดกลัวหรือกังวลกับสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เขาดูสงบเกินไป มาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง ทำให้ชายหนุ่มไม่อยากเสวนากับเขาด้วยความรู้สึกส่วนตัว มีแค่ลินดาที่หันไปพยักหน้าแกนๆให้ตามมารยาท เด็กหนุ่มหยิบคีย์การ์ดที่เอาจากเศษเสื้อที่เจ้าอ้วนฉีกทิ้งมาทาบกับช่องประตู

ก่อนทุกคนจะก้าวเข้าไปในห้อง เล้งซึ่งเกยคางบนบ่าแกร่งของพ่อชำเลืองมองพอดี ทันเห็นกิริยาที่น่าขนลุกของเพื่อนบ้านข้างห้อง ใบบุญแสยะยิ้มเหมือนคนโรคจิตพร้อมกับเลียริมฝีปากด้วยอาการเหมือนกระหายอยากอะไรบางอย่าง สายตามองเข้ามาทางนี้แบบเจาะจง

แต่พอปะทะสายตากับเด็กน้อยเขาก็กลับมายิ้มสุภาพดังเดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆที่การเปลี่ยนสีหน้ากลับนี้ไม่แนบเนียนเลยสักนิด คงคิดว่าเขาเป็นเด็กไม่ประสา เนียนไม่เนียนไม่สำคัญ

ผู้ใช้พลังเหรอ

เด็กชายคิดในใจเบาๆอย่างกังวล สังเกตผู้ใช้พลังนั้นง่ายมาก พวกเขาจะมีบรรยากาศที่คนอยู่ใกล้ๆไม่เข้าใจเพราะคลื่นจิตจากสมองรั่วไหลออกมา ในวันสิ้นโลกยุคแรกการควบคุมพลังแต่ละคนยังเก็บมันได้ไม่มิดนัก และอีกข้อคือเวลาใช้พลังสีของดวงตาจะเปลี่ยนไปชั่วครู่หนึ่งก่อนกลับมาเป็นปกติ

หากเป็นชีวิตก่อนถึงแม้เล้งจะไม่มีพลังพิเศษแต่เขามีสกิลเอาตัวรอดที่สูงมาก จริงอยู่ที่เขาทำอาชีพเป็นเบ๊แบกของให้พวกมีพลัง ถึงกระนั้นสกิลเอาตัวรอดของเขาก็อยู่ในระดับที่คนจ้างวานไม่ต้องกังวลว่าจะเป็นตัวถ่วง เคยต่อกรกับพวกพลังพิเศษมาแล้ว ฆ่าพวกมีพลังก็เคยทำ หากตัวเองอยู่ในร่างผู้ใหญ่ เจ้าใบบาปนั่นคงไม่รอดมาแสยะยิ้มชวนขนลุกจนถึงตอนนี้หรอก

“แต่ว่า คุ้ง(คุ้น)หน้าจัง”

เอกมองลูกชายยกนิ้วสั้นป้อมขึ้นแตะคางอย่างแก่แดดด้วยรอยยิ้ม เขาไม่ได้นั่งฟังหรือถือสาว่าเล้งกำลังพูดอะไร ในขณะเด็กชายค่อยๆเบิกตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ว่าบุคคลที่เขาเพิ่งเห็นหน้านี้เป็นใครในชีวิตก่อน

“บ้าน่า เป็นปายมั้นดั้ยย!!”

ตัวกลมๆผุดลุกขึ้นจากโซฟานุ่มภายในคอนโด หลังจากจมดิ่งอยู่ในความคิดตัวเองเกือบครึ่งชั่วโมงว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ความกังวลยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปเท่าตัว


 


 

-------------------------------------

แก้คำผิดแล้วจ้า เจออีกก็ทักได้นะ <3

 

 

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.249K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2629 Neen1053 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 04:16
    ใครอะ!!!!
    #2,629
    0
  2. #2189 บาบาบิ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 17:50
    อะไรยังไงงงง
    #2,189
    0
  3. #1953 Ftenkasama0412 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 00:45
    ชั้นควรจะกังวลกับผู้ชายคนนี้อ่ะ แต่เอ็นดูน้องงงงงงงง
    #1,953
    0
  4. #1861 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 13:49
    ใครอะ ดูน่ากลัวนะ
    #1,861
    0
  5. #1802 Amarry (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 06:17
    ป๊ะป๋ากับพี่จ๋าทุบหัวอิใบบาปโยนลงตึกไปเลย ไอ่หมอนี่มันน่ากลัว
    #1,802
    0
  6. #1632 Nu pe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:45
    ไว้ใจไม่ได้แบบสุดๆ ตบมันค่ะลูก
    #1,632
    0
  7. #1482 Muffin_Kun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 09:17
    แหม แค่ภาพหน้าตอนก็หลอนแล้ว...
    #1,482
    0
  8. #1442 knunkim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:13

    ที่รู้ๆคือ-หัวทองมันต้องชั่วมากแน่ๆ

    #1,442
    0
  9. #1166 Aoaom2529 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:27
    โอ๊ยสนุกมากกกกกกดกกกกกกก
    #1,166
    0
  10. #967 ไออิกู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:32
    ใครคะะะะ
    #967
    0
  11. #733 rainy_blue_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 06:04
    อินี่ไม่ดีแน่ๆใช่ม่ะ
    #733
    0
  12. #594 KuppaKP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:48
    อย่าบอกนะว่าเขาเป็นตัวร้าย
    #594
    0
  13. #478 mamame1717 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:01
    เจ้าอ้วนน
    #478
    0
  14. #447 Xialyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:12
    เขาคือครายยยยยย
    #447
    0
  15. #302 Blueheart (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:30
    ขอบคุณค่า
    #302
    0
  16. #286 Nonona Nanano (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:54
    น้องงงงงงงงงง55555
    #286
    0
  17. #218 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 07:46
    ใครเนี่ยอย่ายุ่งกับแก๊งนี้นะเดี๋ยวตีเลย น้องไปสู้ถึงอ้วงแต่เราโหดได้ลูกสู้!!!!!
    #218
    0
  18. #201 luffypokpok (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:21
    จะเป็นใครนะ
    #201
    0
  19. #166 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:15
    แสดงว่าคนนี้อายุยืนไปสร้างหายนะไว้ได้เยอะมาก
    #166
    0
  20. #60 zxcvbnm443033 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 15:46
    สนุกมากกกกก
    #60
    0