Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 26 : ภาพฝัน(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,251 ครั้ง
    16 เม.ย. 64

 

error loaded


 


 


เวลา 20.13 น

“ให้เอาแมลงไปล่อนก?”

เหล่าทหารชั้นสัญญาบัตรที่มีอำนาจที่สุดในค่ายอพยพกลางเมืองรองลงมาจากพันตรีพัลลภขมวดคิ้วสงสัยในคำแนะนำของเอก ซึ่งชายหนุ่มเขียนคำรายงานนี้ใส่กระดาษส่งมาให้กองทัพเบื้องสูงในค่ายพิจารณาไว้แล้ว

“หมายความว่ายังไงเอาแมลงไปล่อนก แล้วเอาไปล่อทำไม?”

หนึ่งในพันโทพึมพำจนได้ยินกันทั้งโต๊ะประชุม ก่อนที่ทุกคนจะค่อยๆไล่สายตาอ่านไปทีละบรรทัดอย่างไม่ตกหล่น แรกๆมีแต่คนหัวเราะนายเอกผู้ใช้พลังมิติที่แสนไร้ประโยชน์เอาไปต่อสู้ไม่ได้ แต่คำกล่าวของเขาค่อยๆเป็นจริงขึ้นเรื่อยๆเหมือนรู้ล่วงหน้าอย่างกับตาเห็น การเคลื่อนไหวของเขาจึงไม่ใช่เรื่องขำขันอีกต่อไป

“เอานกกินแมลงมาเป็นเสบียงอาหารเหรอ? ไม่เลว”

พันตรีพัลลภพยักหน้าชื่นชม เขาชื่นชมคนเก่ง ชื่นชมคนประเภทนี้ก่อนวันสิ้นโลกที่ยังไม่มีพลังพิเศษ ยังไม่มีผีดิบศพเดินได้เสียอีก เป็นที่รู้กันดีว่าวันหายนะนั้นเพิ่งผ่านไปได้แค่ปีเดียว เป็นหนึ่งปีที่ทรหดทรมานกับใครหลายๆคน เรื่องความตายยังไม่ใช่ความชินชาของมนุษย์ ดังนั้นทหารหรือคนในค่ายกลุ่มใหญ่ยังคงทำใจไม่ได้หากพวกเขาต้องเอาเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ที่กินเนื้อคนเป็นอาหารมาปรุงประทังความหิวอีกต่อหนึ่ง

นี้ไม่ต่างกับการกินเนื้อมนุษย์เลยสักนิด แรกๆเล้งเสนอให้พ่อของเขาเขียนเอาซากแมลงที่ตายแล้วมาผัดกินก็ได้ เพราะในเนื้อแมลงกลายพันธ์พวกนี้โปรตีนสูงกว่าแป้งเป็นสิบเท่า แต่พอคิดดูอีกที ผู้คนในวันหายนะยุคแรกเริ่มคงยังมีสามัญสำนึกประเภทไม่กินสัตว์ที่กินเนื้อคนอยู่ จึงเสนอวิธีเอาซากแมลงล่อนกกลายพันธ์กินแมลงอีกทีให้บิดาไป

“วิธีการจัดการเกี่ยวกับการล่อนกมีอธิบายในรายงานด้วยครับท่าน ไม่ทราบว่ามีความเห็นอย่างไร?”

ทุกคนสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของคนในกลุ่มจ้าวเหมันต์ พวกเขาเหมือนเปิดเผย แต่ก็ไม่เปิดเผยไปเสียหมด ดูเหมือนครอบครัวธรรมดา แต่ความรู้สึกอีกด้านหนึ่งกลับไม่ธรรมดา คนที่โลภหน่อยก็อยากรู้ว่าเบื้องหลังนั้นมีอะไร แต่พอนึกอีกทีหลานของนายพลเอื้ออำนวยไม่ควรเสี่ยงเอาตัวเองแกว่งเท้าหาเสี้ยนเลยกล้ำกลืนล้มเลิกไป

อย่างน้อยกลุ่มนี้ก็มีวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามาช่วยค่ายแห่งนี้เกือบตลอดทุกครั้งที่มีปัญหา จึงมีความสำคัญต่อค่ายกลางเมืองโดยปริยาย แม้แต่เล้งก็ยังไม่รู้ อิทธิพลกลุ่มผู้มีพลังของจ้าวเหมันต์เกือบเทียบเท่าทหารปกครองค่ายแล้วจากความสามารถของเด็กชายที่ใช้พ่อเป็นเกราะกำบัง

“ทำตามนั้นเลย อย่างน้อยเราจะได้มีเสบียงเพิ่มเติม นกแต่ละตัวไม่เล็กด้วยสิ”

พันตรีพัลลภเอ่ยปากอนุญาต ขนาดแมลงกลายพันธ์ที่เล็กที่สุดยังเท่านิ้วโป้งคน ฝูงนกหลังจากผ่านการวิวัฒนาการเพียงแค่ปีเดียว แค่นกกระจิ๊บกินเมล็ดพืชทั่วไปยังใหญ่เท่ากับแม่ไก่บินผ่านท้องฟ้าในบางวัน โชคดีที่มันไม่โจมตีใครก่อนหากไม่มีใครโจมตีมัน

 

เวลา 21.15 นาที

“เล้งมานอนได้แล้วลูก เดี๋ยวมาเล่นกับพี่ๆเขาวันหลัง”

ลินดาเดินมาตามลูกชายถึงห้องที่สามพี่น้องชื่อผลไม้กับนางจำนงแม่ของสามพี่น้องพักอยู่ เด็กชายหน้ายู่เมื่อโดนมารดาเรียกขณะที่อารมณ์กำลังขึ้นจากการดูอนิเมชั่นกับลูกน้องของตน กาแฟเห่าเสียงดังวิ่งก้นกระดกไปหาลินดา

โฮ่งๆๆ

“คุณหนูไปนอนเถอะค่ะ เดี๋ยวน้าก็จะนอนแล้ว เด็กๆนอนดึกไม่ดีนะคะ”

จำนงกล่าวอย่างอ่อนโยน ตั้งแต่ได้มาอาศัยร่วมชายคากับครอบครัวของเล้ง เธอทั้งอ่อนโยนและขยันขันแข็ง โชคดีได้นายจ้างใจดี จำนงกับลูกๆเลยพลอยสบายไปด้วย พอยิ่งสบายก็ยิ่งคิดถึงความลำบากก่อนหน้า ยิ่งนึกถึงความลำบากก่อนหน้าความสำนึกบุญคุณต่อครอบครัวนี้ยิ่งเพิ่มพูนขึ้น จนเธอเรียกทุกคนบนชั้น 24 นำหน้าด้วยคุณและเรียกเล้งคุณหนูอย่างเต็มใจ

“นั่นสิๆลูกพี่ไปนอนพวกเราก็จะนอนด้วยเหมือนกัน”

มะละกอที่ได้รับสายตาพิฆาตกึ่งบังคับจากแม่ต้องยิ้มแล้วพยักหน้าให้เล้งกลับไปนอน เด็กชายแก้มพองลมอย่างน่ารัก ลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยเป็นลุงมาก่อน

“กะดั้ย”

ว่าเสร็จก็รวบไอแพ็ดขึ้นกอดก่อนจะวิ่งไปหาแม่อย่างรวดเร็ว กาแฟกระโดดโลดเต้นรอบๆลินดาอย่างอารมณ์ดี หญิงสาวอุ้มลูกชายขึ้นแนบอก หันไปบอกล่ากับจำนงและหันหลังเดินออกจากห้องไป

“วานนี้ เล้งนองกาบพี่จ๋าน้า~”

เด็กอ้วนยิ้มตาหยี มารดาจรดจมูกหอมแก้มเขาซ้ายขวาอย่างรักใคร่ก่อนตอบตกลงและพาลูกชายไปแปรงฟัน เล้งชอบแปรงฟัน การแปรงฟันถือเป็นอีกหนึ่งไอเท็มที่หายากในอนาคต ไม่มีแปรงสีฟันพลาสติกอีกต่อไปนอกจากจะผลิตด้วยราคาสูงสำหรับคนมีทรัพย์จ่ายหนักๆ เช่นเดียวกับยาสีฟัน แต่แปรงฟันของคนจนมีแค่กิ่งไม้กิ่งหนึ่ง เอามาขัดจนทู่และทุบเป็นฝอยแล้วค่อยเอามาแปรง ถามว่าสะอาดไหมก็ไม่ คนไม่มีกะตังค์ฟันผุฟันดำเป็นแถบแทบทุกคน

“พี่จ๋า เล้งนองด้วยย~~”

ภูมิอมยิ้มกับเสียงที่มาก่อนตัวของเจ้าอ้วน หลังจากมารดาพาไปแปรงฟันล้างหน้าเสร็จสรรพก็มาส่งหน้าห้องพี่จ๋าของเขา เด็กหนุ่มที่เริ่มโตและเริ่มสูงเข้าใกล้คำว่าชายหนุ่มเข้าไปทุกทีถอดเสื้อนอนของตนเองอย่างรู้งาน เด็กชายวิ่งเข้ามาด้วยดวงตาวิบวับจับจ้องขนหน้าอกที่เริ่มดกดำตามวัยของพี่จ๋า

“งื้อ~ คิถุงพี่จ๋าที่ฉุดเยย”

ร่างกลมปีนขึ้นเตียงก่อนจะเข้าซุกอกล่ำของพี่จ๋าด้วยน้ำเสียงออดอ้อนจนภูมิยิ้มขำ ใช้แขนใหญ่ของตนช้อนก้นอีกฝ่ายอุ้มแนบอกแล้วล้มตัวลงนอนหงายลงไปโดยมีเจ้าตัวกลมทับอยู่

“นอนๆ เด็กๆนอนดึกไม่ดี”

ภูมิเอื้อมมือปิดไฟ ด้วยความที่แต่ละวันผู้มีพลังงานยุ่งวุ่นวายตลอด ทุกคนจึงตกลงจะเข้านอนเร็วเหมือนทุกที เด็กหนุ่มอาสาเป็นเบาะมนุษย์กล้ามรองให้น้องนอนก็ค่อยๆเผลอหลับเพราะความเหนื่อยอ่อน เล้งที่แอบกางฝามืออ้วนๆลูบไล้ผิวเนื้อของพี่จ๋าอย่างมันส์ในอารมณ์ไม่ช้าก็หลับอุตุโดยที่นิ้วโป้งและนิ้วชี้ละเมอบีบหัวนมพี่จ๋าเป็นระยะทั้งๆที่สติเตลิดไปในความฝัน

21.30 น.

21.41 น.

21.52 น.

21.59 น.

เข็มยาวเข็มสั้นเดินหมุนไปตามเวลาที่ควรจะเป็นท่ามกลางความสงบเพราะผู้คนในค่ายที่เหนื่อยอ่อนเข้าสู่นิทรา เหลือไว้เพียงเวรยามของสมาชิกค่ายที่คอยสลับสับเปลี่ยนทุกๆ 2 ชั่วโมงตลอดวันตลอดคืน เล้งรู้สึกอบอ้าว เขารู้สึกร้อน ไม่สบายตัว เหงื่อแตก ปวดหัวและอยากร้องไห้ เด็กชายกระสับกระส่ายไม่อาจทำอะไรได้

วูบ........

ร่างกลมเล็กตัวขาวแก้มป่องตาโตของเล้งปรากฏสีหน้ามึนงงหันไปมองรอบตัวอย่างไม่เข้าใจว่าตนมาอยู่กลางถนนที่เต็มไปด้วยศพแบบนี้ได้ยังไง

ปัง!!

ร่างอ้วนสะดุ้งโหยงหันไปตามเสียง ตั้งใจจะวิ่งไปดูแต่ยังไม่ทันก้าวขาออกตัววิ่งภาพก็ถูกซูมเข้าไปยังสถานที่ๆเขาตั้งใจจะไปอย่างรวดเร็ว เล้งยังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ แต่สายตาก็ได้เห็นชายสองคน ทั้งสองคนเป็นชายชราที่ร่างกายแข็งแรงทั้งคู่ ทว่าอีกคนนอนอยู่และอีกคนยืนอยู่ คนที่นอนยกมือกุมท้องตัวเองเลือดไหลออกมาจากช่องทางจากแผลที่ถูกแทง ส่วนอีกคนที่มือข้างขวาของเขาแปรสภาพเป็นหนามมีหยดเลือดเกาะติดอยู่

“จุ๊ๆๆ เพื่อนรักเอื้ออำนวย ถ้าแกปล่อยค่ายนั่นให้ฉันดูแลต่อและไปหาหลานแกเงียบๆก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วแท้ๆ ยังโลภไม่อยากทิ้งมันไปฉันก็ต้องทำแบบนี้แหละ”

เล้งเบิกตามองชายชราที่ล้มลง จอมพลเอื้ออำนวย กาญจนา คุณตาของพี่จ๋า!! ใบหน้าที่มีเค้าโครงแบบเดียวกันกับพี่จ๋าทำเล้งใจกระตุก หาก...หากคุณตาตายพี่จ๋าจะรู้สึกยังไง เอื้ออำนวยที่ล้มลงไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงแค่มองอีกคนด้วยสายตาเคียดแค้นและผิดหวัง

“.....”

“ไม่เอาน่าอย่าเงียบสิอำนวย นายก็รู้ถ้านายไปหาเจ้าภูมิจะกลับค่ายอีกทีมันลำบาก ดูตอนนี้สิ”

ว่าเสร็จคนที่มีมือเป็นหนามก็ผายแขนทั้งสองข้างให้ดูรอบตัวด้วยรอยยิ้มยินดี เล้งใช้สายตามองรอบๆ ศพทหารมากมายหลายสิบนายตายเกลื่อนจมแอ่งเลือดตัวเอง โดยรอบเต็มไปด้วยสีแดงที่เบ่งบานของเลือดและศพไร้ชีวิต ทุกศพไม่โดนแทงตายก็โดนตัดหัว เล้งหันไปมองชายคนนั้นอีกครั้ง

สายพลังจิตปรับแต่งสรีระ

หนึ่งในพลังจิตหายากที่ร้ายกาจและน่ากลัวเป็นที่สุด เพียงแค่คุณมีพลังชนิดนี้ จะบีบอัดโมเลกุลหรือเซลล์เป็นรูปแบบไหนก็ได้ตามใจนึก สามารถปรับสภาพเนื้อเยื่อเป็นของแข็งทำอาวุธ ยกระดับกล้ามเนื้อการเคลื่อนไหวใก้เคลื่อนที่เร็วจนคนมองตามไม่ทัน การฆ่าคนจำนวนมากโดยที่ไม่มีใครทันตอบสนองคือความสามารถหนึ่งของพลังจิตสายปรับแต่งสรีระ

“มีแต่คนตาย ถ้านายตาย ทุกคนตาย สิทธิ์การครอบครองค่ายอพยพก็เป็นของฉัน อำนวย....ได้โปรดเถอะ ถือว่าเป็นคำขอ”

แขนที่แหลมคมยกขึ้นเตรียมพร้อม กับดวงตาของนายพลเอื้ออำนวยที่ปิดลง

“ตายซะเพื่อนรัก”….

“อย่า!!! อย่านะ!!! อย่า!!! ฮือๆๆๆ”

“ชู่ๆๆ เป็นอะไรครับ อย่าร้องพี่อยู่นี่แล้ว โอ๋ๆๆ”

ภูมิที่รับรู้ได้ว่าน้องกระสับกระส่ายมาระยะหนึ่งตื่นจากนิทราขึ้นมาปลอบ จนเด็กชายร้องไห้จ้าอย่างขวัญผวาจึงค่อยส่งเสียงถาม เขานำน้องมากอดไว้แนบอกเปลือยก่อนโยกตัวไปมา เล้งยังคงร้องไม่ได้สติก่อนจะสะดุ้งเฮือกสูดหายใจเข้าลึกๆเหมือนขาดอากาศเข้าปอดและสามารถหายใจเองได้อีกครั้ง ดวงหน้าจ้ำม่ำแดงก่ำเต็มไปด้วยน้ำหูน้ำตาเลอะผิวเนื้อพี่จ๋าของเขาไปหมด

เล้งเปิดเปลือกตาพร้อมกับสติที่ค่อยๆแจ่มชัดตื่นจากความฝัน นัยน์ตาดำเข้มมีประกายเรืองรองบางอย่างที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัว เจ้าอ้วนโผเข้ากอดพี่จ๋าแน่นร้องไห้โฮ เป็นการร้องไห้แบบเด็กอายุ 6 ขวบเป็นครั้งแรกหลังจากข้ามเวลามา

“ฮือๆๆ แงๆๆคุงตาจาตายแย้ว ฮือๆๆๆ”

ภูมิโยกร่างกายไปมาอย่างอ่อนโยนไม่รู้จะทำอะไรต่อดี เขาคุ้นเคยกับเด็กอ้วนจอมร่าเริง ไม่เคยรับมือเวลาเล้งงอแงสมกับเป็นเด็กแบบนี้มาก่อน รอไม่นานเอกและลินดาก็วิ่งเข้ามาหาอย่างตกใจเพราะสะดุ้งเสียงร้องไห้จ้าของบุตรชาย

“แม่จ๋า ฮือๆๆ แม่จ๋าเล้งเจ็บ เล้งเจ็บหัว”

คลื่นพลังจิตไร้ที่มาทะลักทะลายออกมาจากหัวของเด็กชายจนผู้ใช้พลังทั้งสองสัมผัสได้ แต่มันก็ไม่ได้ทำร้ายหรือทำให้อะไรเสียหายแตกต่างจากการวิวัฒนาการของภูมิในอดีตที่ทำให้ทุกอย่างรอบตัวเป็นน้ำแข็ง เอกรีบออกจากห้องแต่งตัวและอุ้มพาลูกไปหาแพทย์ทหารอย่างรีบเร่งด้วยใจสั่นระรัว


 


 



 

16/4/2564 แก้คำผิด+ปรับสำนวนเล็กน้อยไว้ให้แล้วจ้า


 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.251K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2312 _fiona_ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 17:15
    เย้ อ้วงเติมทรู
    #2,312
    0
  2. #2219 บาบาบิ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 11:59
    น้องได้พลังหยั่งรู้หรอออ
    #2,219
    0
  3. #2107 M.D. MayDay (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 13:48
    เห็นอนาคต หรือ เห็นแบบเรียลทามต้าวอ้วงง
    #2,107
    0
  4. #1988 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 02:30
    ตื่นเต้นๆๆๆ
    #1,988
    0
  5. #1903 Amarry (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:15
    อ้วงจะเห็นอนาคตได้จริงๆแล้วใช่มั้ย ตื่นเต้นนะเนี่ย ขอให้ช่วยคุงตาพี่จ๋าได้
    #1,903
    0
  6. #1678 Nu pe (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:16
    ไรท์ทำน้อนเจ็บ!!!!!//ปาเกิบ
    #1,678
    0
  7. #1568 น่องขาหมู (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 01:15
    อัยอ้วงงงจามีพลังเหยอตื่นเต้นนน
    #1,568
    0
  8. #1464 knunkim (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 03:36

    เอ้า ตายจริงดิ

    #1,464
    0
  9. #1322 มุกึๆ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:54
    หู้ยเอาจริงมั้ยไรท์คือตอนแรกนึกว่าเล้งไปเข้าร่างคนอื่นซะแล้วอะเลยร้อน ไม่คิดว่าจะมีพลังจิตด้วยยย
    #1,322
    0
  10. #1247 lakhone (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 03:19
    มีพลังมองเห็นอนาคตเหรออ้วง
    #1,247
    0
  11. #616 KuppaKP (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 05:44

    ฮือ ตัดแบบนี้เลยหรอ สุดท้ายน้องก็มีพลัง แต่คุณตาของพี่จ๋าจะตายจริงๆหรอ
    #616
    0
  12. #612 Wolflove (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 05:24

    จากการมโนของพ่อน้องเลยมีจริงๆใช่มั้ยเนี่ย/ตัดจบแบบนี้ฆ่ากันเถอะไรท์
    #612
    0
  13. #588 ningthanaporn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 01:25
    เห้ยพลังนิมันนนนนน คุงตาจ่าต้องไม่เป็นรัยเล้ง
    #588
    0
  14. #587 Tiankai (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 01:09
    น้องมีพลังแล้วใช่ปะ ฮืออออ
    #587
    0
  15. #586 March_ST_LIGHT (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 00:27
    พลังของน้องคือเทพสุดล่ะ
    #586
    0
  16. #585 Xialyu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:11
    น้องมีพลังงงงงง
    #585
    0
  17. #584 -Mtbb19- (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 22:56

    น้อนนนน
    #584
    0
  18. #582 111555999888Jo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:55
    ใจร้ายย
    #582
    0
  19. #581 kotchaporn7777 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 21:10

    แง่ ยัยเล้งงงง มีพลังก็ดีแต่ไม่อยากให้เจ็บตัว เยิฟๆ
    #581
    0
  20. #580 earnnn2 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 20:11

    คุณตาอย่าตายนะยังไม่เห็นสะใภ้เลย555555

    #580
    0
  21. #579 P.P.P. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 19:31
    น้อนกลายเป็นผู้มีพลังแน้ววว
    #579
    0
  22. #578 Sleeping Thinness (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 19:26

    คุณตาตายจิงป่าวอ่ะหรือน้องเห้นอนาคต
    #578
    0
  23. #577 mamame1717 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 19:00
    อ้วนมีพลังกับเขาด้วยย นึกว่าแค่ย้อนกลับมาได้เฉยๆ
    #577
    0
  24. #576 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 18:27
    เล้งจะมีพลังจิตกับเค้าแล้วววววว
    #576
    0
  25. #575 skw_11142 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 18:11
    น้อนนนน ไปช่วยตากันน
    #575
    0