Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 24 : วิกฤตค่ายอพยพ(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,164 ครั้ง
    16 เม.ย. 64

 

error loaded

ภาพจากรายการ Survivor ghost island recap



 


ปรี๊ดๆๆ!!!

“ทุกคนกรุณาอยู่แต่ในอาคาร ใครที่เช่าเต๊นท์ผ้าได้โปรดเก็บข้าวของจำเป็นของพวกคุณแล้วย้ายไปอยู่ในอาคารปิดมิดชิดที่เปิดรับคนด้วย ย้ำอีกครั้งฯลฯ”

เสียงนกหวีดดังลั่นไปทั่วทั้งค่ายพร้อมกับเสียงประกาศตามโทรโขงถึงภัยฉุกเฉินบางอย่างที่เจ้าหน้าที่ทหารยังบอกออกไปไม่หมด ผู้คนหลายส่วนซึ่งตื่นตระหนกง่ายพากันเก็บข้าวของที่จำเป็น ทิ้งเต้นท์เช่าของตัวเองเพื่อหาอาคารปิด เป็นคอนโด หรืออพาร์ทเม้นท์ละแวกใกล้เคียง อาคารสำนักงานที่มีเจ้าหน้าที่ทหารโบกมือให้สัญญาณว่าสามารถเข้าไปหลบภัยได้ และมีบางคนที่ทำเป็นไม่ใส่ใจอะไรมากนัก พากันเดินเตรดเตร่ชี้นิ้วหัวเราะเหล่าผู้ตื่นตูมอย่างขบขัน นั่นก็เพราะตลอดปีกว่าที่ผ่านมาผีดิบบุกค่ายบ่อยมาก แทบทุกครั้งก็จะมีมารตการแบบนี้เกือบทุกรอบ

บางคนที่รู้สึกเบื่อหน่ายเลยเลือกที่จะไม่ฟังอะไรใดๆทั้งสิ้น

“มีฝูงแมลงกำลังบินมาทางนี้ กรุณาเข้าไปหลบในอาคารเถอะครับ หากช้ากว่านี้ประตูอาคารปิดเราจะไม่เปิดซ้ำรอบที่สองเพื่อเพิ่มความเสี่ยงให้คนที่อยู่ด้านใน”

คนกลุ่มที่ไม่ทำตามคำสั่งเป็นกลุ่มไม่ใหญ่มากกระจายกันไป บางคนปลงกับชีวิต บางคนโทษโชคชะตา บางคนพยายามเข้มแข็งกลบความอ่อนแอของตนเองด้วยการเอานิสัยอันธพาลมาลบปมด้อย คนพวกนี้คิดแค่ทำงานมีเหรียญจ่ายค่าอาหารกับที่พักอย่างไร้แบบแผน หนักหน่อยก็รวมเหรียญเล็กน้อยเพื่อซื้อเครื่องดื่มมึนเมามาสังสรรค์กันริมทางเดินเป็นก๊กเป็นเหล่าสร้างความรำคาญแก่คนทั่วไป พวกเขาหัวเราะขบขันก่อนถุยน้ำลายลงพื้นอย่างหยาบคาย

ทหารที่เดินทางแยกตามค่ายที่ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นมองคนพวกนี้อย่างเฉยชา แรกๆก็โกรธมาก นานๆไปความชินชาจึงเข้ามาแทนที่ สถานการณ์วันหายนะผ่านไป 1 ปีไม่ดีขึ้นแง่มุมความคิดของใครหลายๆคนจึงเปลี่ยนไป แรงงานทั่วไปถ้ามีคือมีคนทำงาน ไม่มีก็ไม่ได้มีความหมาย หากเขาเป็นผู้มีพลังความสำคัญนั้นจะเยอะกว่านี้ ถึงพลังบางชนิดจะไม่สำคัญอะไรในการใช้งาน ขอแค่มี กองทัพก็พร้อมจะช่วยเหลือสุดความสามารถ ทหารที่ทำหน้าที่ประกาศก็ทำในส่วนของตนเองอย่างเต็มความสามารถ ส่วนใครจะรับหรือไม่รับความหวังดีเขาไม่มีสิทธิ์ไปบังคับกะเกณฑ์ใครได้

หนึ่งในครอบครัวที่ได้รับความช่วยเหลือคือครอบครัวของสามพี่น้องชื่อผลไม้ สามพี่น้องแจ้งเจตจำนงกับพี่ๆทหารว่าตนจะไปที่คอนโดอาคารนี้เพราะลูกพี่ของเขาอยู่ที่นี่ วันนี้เป็นวันย้ายเข้าไปทำงานที่ชั้น 24 วันแรก โชคดีของพวกเขาเพราะวันย้ายออกตรงกับวันที่วุ่นวายพอดิบพอดี พี่ทหารสองสามคนจึงช่วยขนของออกไปได้อย่างรีบเร่ง หนึ่งในนั้นแบกหญิงวัยกลางคนผู้เป็นแม่ของสามพี่น้องไว้บนหลังเพื่อลดภาระหากให้เธอเดินเองคงล่าช้ากว่าเดิม

“เร็วเข้าๆๆๆ หน่วยสอดแนมเข้ามาแจ้งแล้วว่าฝูงแมลงใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว!”

นายทหารร่างท้วมที่อยู่บนรถฝั่งคนขับมีลูกน้องเป็นผู้บังคับประกาศใส่โทรโขงขยายเสียงด้วยความร้อนใจ ประชาชนส่วนใหญ่พากันเข้าไปหาอาคารดังกล่าวยังไม่หมดจึงเพิ่มแรงกดดันให้พวกเขาอีกเป็นเท่าตัว

“แฮก...ขอบคุณพี่ทหารครับ! ขอบคุณครับ!”

มะละกอและน้องๆก้มหัวปลกๆ ในใบทะเบียนของค่ายอพยพครอบครัวนี้มีเด็กสองคนที่มีพลังจิตอยู่ ทางกองทัพไม่อยากเพิ่มความเสี่ยงให้ผู้มีพลังที่อาจมีประโยชน์ในอนาคตต้องเสียชีวิตไป ดูเหมือนถึงจะยังหาที่หาทางให้คนเหล่านี้ไม่ได้ แต่หากได้วิจัยและศึกษาไปเรื่อยๆ สักวันคงมีทางออก

“ไม่เป็นไรๆ อยู่ในอาคารอย่าออกไปข้างนอกนะ ตอนนี้อันตรายมาก”

ทหารนายหนึ่งท่าทางใจดีกล่าวยิ้มๆพร้อมโบกมือไปมา เขาไม่มีพลัง แต่เป็นทหารในชุดเครื่องแบบ ซึ่งแน่นอนว่าทหารยังมีความสำคัญต่อประชาชนในค่ายอยู่ไม่เสื่อมคลาย

“พี่ชายรู้ไหมครับว่าเขาประกาศเรื่องแมลงทำไม มันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”

ผู้คนที่เข้ามาหลบอยู่ก่อนหันมารอคำตอบที่ชัดเจนจากนายทหารที่ถูกถาม พวกเขาไม่รู้อะไรมากหลังจากประกาศฉุกเฉิน เพราะกองทัพไม่มีเวลาในภาวะฉุกเฉินมาอธิบายสถานการณ์อย่างละเอียดให้ฟัง และในสถานการณ์ตึงเครียดเร่งด่วน คงมีผู้ฟังโดยไม่วิ่งวุ่นกอบโกยสิ่งของๆตัวเองนิ่งๆแน่ๆ พวกเขาจะไร้สติพยายามถูกชักจุงไปตามคำแนะนำของคนประกาศอย่างไม่ต้องสงสัย

“ใช่ครับ รายงานจากหอสังเกตการณ์ทางใต้บอกว่าฝูงแมลงใหญ่มากเป็นเมฆสีดำกำลังมุ่งหน้ามางทางนี้ ในค่ายเคยมีคนเสียชีวิตจากพวกมันมาแล้ว แมลงพวกนี้กินเนื้อเป็นอาหาร”

คนที่ได้ฟังต่างนิ่งงันอย่างหวาดเสียว บางคนพนมมือขอพรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ บางคนทำท่าทางวิงวอนต่อพระเยซูโดยการแตะอกกับหน้าผาก ทุกคนปรากฏสีหน้ากังวลใจ จนกระทั่งมีหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งยกมือขึ้นมา

“ใช่ผู้ชายอ้วนๆที่เป็นศพเมื่ออาทิตย์ก่อนไหมคะ ป้าได้ยินว่าเขาตายเพราะโดนด้วงกัด ตอนนั้นได้ดูศพห่างๆใบหน้าแทบจำไม่ได้เลยค่ะ”

เมื่อนายทหารหนุ่มพยักหน้ายืนยันผู้คนก็ยิ่งตื่นตระหนก บางคนจากเขตอื่นก็เข้ามาแชร์เรื่องคนตายเพราะโดนแมลงกัดตายตามๆกันไปเกิดเป็นความโกลาหลเล็กๆในหมู่คนที่เข้ามาหลบอยู่ในอาคารแห่งนี้

“ไม่ต้องห่วงครับ ตราบใดที่พวกคุณหลบอยู่ในสถานที่ปิดพวกมันก็เข้ามาไม่ได้ อย่าเปิดประตูออกไปและหลังจากนี้จะไม่เปิดประตูรับใครอีกแล้ว หากญาติหรือคนรู้จักของใครยังไม่เข้ามา กองทัพคงไม่เปิดให้แล้วนะครับ เช็คสมาชิกครอบครัวของพวกคุณดีๆ”

ทุกคนที่ได้ฟังพากันสำรวจสมาชิกในครอบครัวของตัวเองก่อนจะปรากฏสีหน้าโล่งอก โชคดีในอาคารนี้ไม่ได้ปรากฏใครที่มีปัญหา อาคารหรือตึกปูนทุกที่ในตอนนี้มีการสร้างแบบปิดทุกหนแห่งหลังจากวันหายนะผ่านไปเกือบปีก่อนหน้า มีช่องระบายอากาศที่เปิดปิดด้วยมือได้ แถมสร้างจากผู้มีพลังจิตสายควบคุมเหล็ก จึงมีความมั่นใจได้ว่าไม่ชำรุดในเร็ววันแน่นอน เหตุนี้เพราะบางครั้งสัตว์อันตรายจะมาในรูปแบบขนาดเล็กหรือเป็นฝูงใหญ่ที่สามารถสอดตัวเองตามช่องได้ ทำให้เกิดอันตรายกับผู้อยู่อาศัย ดังนั้นทางค่ายจึงหาวิธีแก้มานานจนมาได้พบผู้มีพลังจิตสายควบคุมธาตุเหล็ก คนๆนั้นกลายเป็นหนึ่งในผู้ใช้พลังที่สำคัญของค่ายกลางเมืองนับแต่นั้น

“มะกอ!! มานี่ ไปห้องกันเต๊อะ!!”

เด็กชายตัวโย่งหันไปมองลูกพี่ของตนที่ลงมารับเองกับหมากาแฟซึ่งยืนตัวกลมอยู่ในลิฟท์ ค่อยยิ้มออกเพราะหากไม่มีคนในพาเข้าไปก็ไม่สามารถเข้าไปได้

“แม่จ้ะ ไปกันเถอะ ลูกพี่หนูมารับแล้ว”

นางจำนงมองเด็กชายตัวขาวสุขภาพดีที่สวนทางกับเหตุการณ์ซึ่งบีบคั้นผู้คนให้หม่นหมองแล้วนิ่งไปครู่นึงก่อนหญิงวัยกลางคนจะพยักหน้ารับแกนๆ เดินกระเผล็กๆตามการจูงของลูกชายทั้งสามที่ล้อมหน้าล้อมหลังไม่ห่าง ตามจริงหล่อนไม่ได้ต้องให้ใครช่วยพยุงขนาดนี้ ถึงจะพิการเดินไม่ปกติแต่ยังทำงานหารายได้เข้ามาในครอบครัวได้ แต่หลายวันก่อนโดนผู้มีอิทธิพลในที่ทำงานของตัวเองเผลอไปทำน้ำหกอย่างไม่ได้ตั้งใจ จึงโดนซ้อมมาสะบักซะบอมจับไข้ไปหลายวัน

“กรี๊ด!!! เปิดประตู เปิดประตูให้ฉันที่ ฮือ กรี๊ด!!! ออกไป ออกไปนะ อ๊า!!!”

ก่อนที่มะละกอและครอบครัวจะทันได้ก้าวเข้าประตูลิฟต์ก็ต้องสะดุ้งกับเสียงโหยหวนจนต้องหันไปมอง ร่างหญิงสาวและอีกหลายคนที่ไม่ใส่ใจกับคำเตือนก่อนหน้านี้พากันวิ่งวุ่นเข้ามาทุบประตูกระจกกันภัยด้วยความหวาดกลัว พอๆกับฝันร้ายคลื่นสีดำซึ่งทิ้งดิ่งจากบนฟากฟ้าพร้อมกับเสียงตีปีกที่ทำให้ผู้คนขนลุกชัน

ร่างเหยื่อถูกแมลงเหล่านั้นเข้ารุมสกรัมกัดกินและแทรกเข้าไปในเนื้อสดๆทั้งเป็น เลือดกระฉูดสาดกระเซ็นเหมือนฉากหนังฆาตกรรมสยองขวัญก่อนวันสิ้นโลก บางคนที่อยู่ในอาคารมองภาพนั้นเกิดตาลายเป็นลมอย่างขวัญผวาก็หลายคน บางคนร้องไห้อย่างหวาดกลัว และมีหลายคนที่หันไปอ้วกเอาอาหารที่กินเข้าไปออกจากท้องหมดไส้หมดพุง

“อ้าก!! ช่วยกูด้วย ไอ้สัสเปิดประตูให้กูเดี๋ยวนี้!!”

“กรี๊ด!!! อ๊า! แขนฉัน!!”

ผู้คนที่ไม่ฟังคำเตือนและมองมันเป็นเรื่องตลก วิ่งสะบัดตัวไปมากลางทางเดินนอกอาคารอย่างทรมาณ บางคนถูกกัดกินเนื้อทั้งเป็น ท้องไส้กลวงโบ๋แต่ยังมีชีวิตอยู่ อาคารอื่นๆมีคนที่เห็นคนรู้จักของคนถูกรุมจากฝูงแมลงแล้วรับไม่ได้ ฝ่าคำสั่งยื้อแย่งกับทหารที่เฝ้าประตูออกมาเพื่อช่วยคนๆนั้น สุดท้ายทหารไม่เปิดประตูซ้ำให้เพราะกลัวจะทำให้ผู้คนด้านในเดือดร้อน จึงตายอนาถอยู่ตรงนั้น เสียงร้องไห้ระงมพอกับทุกคนที่หันหลังให้เหตการณ์เหล่านั้นด้วยจิตใจสั่นไหว

“แม่ แม่ไปเถอะ ไปเถอะแม่”

นางจำนงตัวแข็งทื่อก่อนได้สติด้วยใบหน้าซีดเซียว หญิงวัยกลางพยักหน้ามองลูกชายฝาแฝดของหล่อนที่เข้าไปในลิฟต์แล้วปิดหูหันหลังด้วยความกลัว มะละกอลากกระเป๋าสัมภาระอันน้อยนิดตามหลังใบหน้าหวาดกลัวไม่ต่างกัน มีแต่เล้งที่มองฉากเลือดสาดตับไตไส้พุงดวงตาทะลักด้วยสายตาเฉยชาไร้อารมณ์ ชาตินี้ค่ายอพยพกลางเมืองโชคดีมาก เพราะพ่อของเขาเอาคำเตือนเรื่องสร้างอาคารปิดหลังจากมีประกาศว่าได้เจอผู้มีพลังจิตควบคุมเหล็กออกมาก่อนหน้าถึงฤดูร้อนแล้ว

แรกๆทหารไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำแบบนั้น มีบางคนคัดค้านและเยาะเย้ยเอกเต็มไปหมดจนภูมิต้องออกหน้าเองอย่างไม่สบอารมณ์ เล้งยิ้มเล็กๆตรงมุมปาก หวังว่าผู้คนที่เคยสัญญาปากเปล่าหากไม่เกิดอะไรขึ้นจะกินฉี่ตัวเองคงยังไม่ลืมหรอกนะ!

ประตูลิฟต์ปิดลงดังติ๊งดึงสติของสองแฝดให้ลุกขึ้นมองโดยรอบอย่างขวัญผวา นางจำนงเอาลูกมากอดไว้ด้วยความอ่อนโยนแต่ไม่ได้พูดอะไร ความวุ่นวายด้านนอกยังคงได้ยินเข้ามาแว่วๆให้ใจกระตุกเล่น

เล้งหวังว่าพ่อและพี่จ๋าของเขาจะปลอดภัย เพราะด้วยสถานะผู้ใช้พลังที่มีประโยชน์ พวกเขาต้องทำภารกิจบางอย่างจากที่เล้งถ่ายทอดให้ท่าน

ในอดีตไม่มีค่ายอพยพไหนอยู่รอดโดยไม่สูญเสียหนักเพราะฝูงแมลงเนื่องจากพวกเขาไม่ทันได้เตรียมตัว ลูกชายคุณป้าที่เลี้ยงดูเขาตายเพราะสาเหตุนี้...เพราะเขามัวแต่เลินเล่อจนพี่นิคต้องออกตามหา สุดท้ายเขาก็เสี่ยงชีวิตช่วยเล้งโดยแลกกับตัวเองเป็นอาหารของฝูงแมลงอย่างทุกทรมาน

หวังว่าชีวิตนี้ไม่มีเล้ง พี่นิคจะปลอดภัย ปลอดภัยจนกว่าเล้งจะแข็งแกร่ง พอเล้งแข็งแกร่งเล้งสัญญาว่าจะรับพี่กับป้ามาอยู่ด้วย อย่าเพิ่งเป็นอะไรนะครับ

เด็กชายตัวน้อยในสายตาทุกคนดูเหมือนสดใส แต่ในใจนั้นเฝ้าแต่รอคอยให้ตัวเองรีบโตไวๆ เขาไม่มีพลังแล้วไง เขาจะไม่กลับไปเป็นแบบเมื่อก่อน เขาต้องเก่ง ต้องฉลาด ต้องแข็งแกร่ง เป้าหมายแรกของเล้งคือช่วยพ่อแม่ของตน เป้าหมายต่อไปของเขาคือรับป้ากับพี่ชายนอกสายเลือดที่แสนดีกลับมาไว้ใต้ปีก ตั้งแต่พวกเขาสองคนจากไป ไม่มีวันไหนที่เล้งไม่ตั้งเป้าหมายในการใช้ชีวิต

เป้าหมายทุกอย่างที่เขาหวัง ขอให้สมหวังอย่างที่ตั้งใจ และมันต้องเป็นแบบนั้น!!

“ลูกพี่ครับ เหม่ออะไร ไปเร็วเราถึงบ้านของลูกพี่แล้วนะ”

แฝดคนน้องเขย่าแขนลูกพี่ตัวอ้วนด้วยรอยยิ้มตื่นเต้น โดยมีกาแฟคอยพันแข้งพันขาปลอบใจเพราะมันรู้สึกได้ว่าเจ้านายของมันกำลังเศร้า

“อ่อ! อืม กำลังคิดถุงขาหนมอยู่นะ อิอิ”

ใบหน้าแสนคะนึงหากลับกลายเป็นร่าเริงอีกครั้งอย่างรวดเร็ว โชคดีส้มยังเป็นเด็ก 9 ขวบ เขายังไม่เข้าใจอารมณ์อันซับซ้อนมากพอที่จะท้วงอาการก่อนหน้าของลูกพี่ตนได้

“บ้านลูกพี่มากี่ครั้งก็ใหญ่โตเหมือนเดิม แถมคุณน้าลินดาใจดี๊ใจดีอีกด้วย”

ส้มเดินพร้อมกับเล้งตามหลังแม่และพี่ชายไปยังห้องของลินดา เมื่อเปิดประตูเข้าไปลินดาและจันทร์เจ้าก็รออยู่ก่อนแล้ว

“อ่ะ! มากันแล้วเหรอคะ เล้งอาสาจะลงไปรับคุณเองหลังจากทหารที่เฝ้าด้านล่างโทรมาน่ะค่ะ ฉันนึกว่าเด็กคนนั้นจะกวนคุณเสียอีก"

จำนงก้มหน้าลงก่อนหัวเราะเล็กน้อยอย่างมีมารยาท จันทร์ซึ่งนั่งข้างๆลินดายิ้มตาหยี่

“นั่งก่อนนะทุกคน ดื่มน้ำทานของว่างให้อิ่มแล้วเรามาตกลงกันเรื่องงานนะคะ”

ข้อเสนอของหญิงสาวได้รับการเห็นชอบจากทุกคน พวกเขาพากันนั่งอย่างเรียบๆร้อยๆก่อนจะลิ้มชิมรสของว่างที่หายากในโลกซึ่งล่มสลายแห่งนี้

 


 

*******************************

ถึงน้องจะร่าเริงแต่ก็ยังมีความมุ่งมั่นนะเออ

16/4/2564 แก้คำผิด+ปรับสำนวนเล็กน้อยให้แล้วน้า~~

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.164K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2289 MinRay_N (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 04:00
    โอ๋โอ๋นะ
    #2,289
    0
  2. #2217 บาบาบิ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:36
    อ้วงเป็นเด็กดีจัง
    #2,217
    0
  3. #1898 Amarry (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:56
    ขอให้ป้ากับพี่นิครอดนะ
    #1,898
    0
  4. #1727 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 09:45
    เอ็นดูไรท์5555
    #1,727
    0
  5. #1666 Nu pe (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:08
    ก่อนจะเก่งและแข็งแกร่ง น้อนช่วยเอาห่วงยางออกไปก่อนนะคะ555 เอ็นดูววว
    #1,666
    0
  6. #1462 knunkim (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 03:22

    แมลงกินเนื้อฝันร้ายชัดๆแถมยังมีพลังพิเศษอีกฝันร้าย×2

    #1,462
    0
  7. #1074 anthichabeem (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:27
    น้องเขาก็เป็นห่วงป้ากับพี่นิคอยู่นะเออ

    ไม่ใช่คิดลามกไปวันๆ

    อิอิ
    #1,074
    0
  8. #982 ไออิกู (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 19:02
    ขอให้คุณป้าและลูกปลอยภัยนะคะ
    #982
    0
  9. #784 La ong (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:59
    สู้ๆน้าอ้วง เดี๋ยวก็โต
    #784
    0
  10. #614 KuppaKP (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 05:30
    5555อ่านมาจนถึงตอนนี้คือไม่แปลกใจแล้วที่น้องฉีดยาฆ่าแมลงในตอนแรก
    #614
    0
  11. #512 vviiwwyy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 13:29
    รอเวลาเจอป้า
    #512
    0
  12. #498 Kankanop (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 09:37
    ไปๆๆช่วยคุณป้าๆๆๆ
    #498
    0
  13. #493 lovely_friend (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:36
    ขอบคุณค่ะ นิยายสนุกมากๆ
    #493
    0
  14. #492 mamame1717 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:53
    ฮือ ขอให้ป้ากับพี่นิคปลอดภัย
    #492
    0
  15. #481 earnnn2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:27

    ชอบมากถึงมากที่สุดรอนะคะสนุกมากกก

    #481
    0
  16. #473 Bring the fun (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:07
    ขอบคุณค่ะ ร่าเริงมากเพื่อปกปิดความเจ็บปวด ทุกครั้งที่นึกถึงรอยยิ้มของน้องแบบไม่ได้ยิ้มให้คนในครอบครัว มันจะต้องเป็นรอยยิ้มที่สดใสแต่ไปไม่ถึงดวงตา นึกแล้วก็ปวดใจ
    หวังว่าทุกคนรอบตัวน้องจะเห็นถึงสิ่งที่น้องทำให้และเป็นคนดีนะ
    #473
    0
  17. #471 Xialyu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 18:10
    หนูต้องทำได้สู้ๆ
    #471
    0
  18. #464 - Nusjung - (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 16:49
    แล้วพี่จ๋าล่ะน้องงงง
    #464
    0
  19. #463 leyjila (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:50
    สนุกมากกกกเลย รออ่านต่อนะคะ อ้วงน่ารักกก น้องกี่ขวบแล้วนะตอนนี้ รอน้องโตนะคะ แต่ช่วงนี้ก็สนุกจริงๆแหละ เก็บเกี่ยวประสบการณ์เด็ก เพราะชาติก่อนน้องไม่ได้ใช้ชีวิตช่วงเด็กเลยด้วยซ้ำอ่ะ โตมารู้ความก็ต้องช่วยงานเลย รอน้าาา❤️❤️
    #463
    0
  20. #459 111555999888Jo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:14
    สนุกกกกกมากก
    #459
    0
  21. #451 Wolflove (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:18

    อยากให้โตไวๆแต่ก้อชอบอ้วงตินเด็กด้วยอ่ะทำไงดี
    #451
    0
  22. #446 เพื่อนผักชี (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:07
    สนุกมากกกก
    #446
    0
  23. #443 luffypokpok (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:52
    อยากอ่านต่อแล้วววว
    #443
    0
  24. #441 Say. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:47
    อยากให้น้องโตไวๆ แต่อีกใจเป็นเด็กกะน่ารักก แงงงงงง เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกสำหรับเราเลยนะคะ ที่คิดว่าน้องไม่ต้องรีบโตกะได้ สนุกกกกก
    #441
    0
  25. #440 WTwinter (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:27
    น้องงง ลืมพี่จ๋าเหรอคะ5555 //อยากให้น้องมีพลังจังค่ะ
    #440
    0