Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 23 : แมลงกลายพันธ์(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,226 ครั้ง
    14 เม.ย. 64

 

error loaded

 


 



 

เอกมองลูกชายที่สองสามวันมานี้ค่อนข้างงอแงไม่ยอมให้ภูมิออกไปไหนนานอย่างเอือมระอา พอเห็นพี่จ๋าของเขาเอะอะนิดหน่อยก็ขออุ้มแถมอุ้มธรรมดาไม่พอ ต้องอุ้มแบบไม่ใส่เสื้อผ้าด้วย โชคดีประจวบเหมาะกับอากาศร้อนตับแตก ถึงในห้องจะเต็มไปด้วยชั้นน้ำแข็งบางๆเคลือบไว้จากพลังของเด็กหนุ่ม ไม่วายเจ้าอ้วนก็ยังอ้างว่ากลัวพี่จ๋าร้อน

“แล้วปะป๋าล่ะ ไม่อยากให้ป๋าอุ้มบ้างเหรอ”

ชายหนุ่มที่อายุเยอะที่สุดของกลุ่มเรียกร้องด้วยใบหน้าคับข้องใจ รู้สึกเริ่มอิจฉาไอ้ภูมิตะหงิดๆที่กำลังได้รับความสนใจจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตน

“ปะป๋าอุ้มตองนอน”

เล้งพูดอย่างภูมิใจที่ตนเองจัดสรรเวลาแบ่งให้ปะป๋ากับพี่จ๋าลงตัวที่สุด กลางวันทำงอนให้พี่จ๋าถอดเสื้อง้อ กลางคืนก็อ้อนให้ปะป๋ากอด เกิดเป็นเล้งคนงามมีแต่ผู้ชายเข้าหา แถมผู้ชายที่เข้าหายังหล่อล่ำน่าซบน่าขบอีกด้วย เสียอย่างเดียวปะป๋าเขาเก็บไว้ให้แม่ ส่วนพี่จ๋าถูกตีตราจองเป็นสมบัติยามโตไว้แล้ว

“เฮ้อ เด็กคนนี้”

คนพ่อสายหน้าหมดคำพูด แรกๆตอนเล้งสารภาพว่าชอบพี่จ๋าคนในกลุ่มเพียงแค่คิดว่าอีกไม่กี่วันคงเลิก แต่เจ้าเด็กนี่แน่วแน่จนน่ากลัว ผ่านไปหนึ่งปีลองมาถามภูมิที่โดนชอบ ทั่วซอกร่างกายเขาโดนไอ้อ้วนหื่นกามที่ส่วนสูงไม่พ้นเอวผู้ใหญ่แตะอั๋งมาหมดทั้งตัวแล้ว

“เล้ง เพื่อนมาหาน่ะ รีบออกไปต้อนรับเพื่อนนะครับ พ่อกับพี่เขาจะคุยธุระ ไปเล่นห้องพี่จันทร์ก่อนก็ได้”

ลินดายื่นหน้าจากด้านนอกเข้ามาด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ เพราะเธอก็ขบขันกับพฤติกรรมไร้เหตุผลของบุตรชายอยู่เหมือนกัน ดีที่เด็กๆทั้งสามคนมาหา ช่วยเบี่ยงเบนประเด็นให้ลูกน้อยหันไปทำอย่างอื่นบ้างนอกจากกวนสองหนุ่มที่มีงานมากมายให้จัดการ

“ค้าบ~~”

เด็กชายรับคำมารดาอย่างว่าง่าย หันใบหน้ากลมๆจุบแก้มสากของภูมิอย่างไม่อายใคร ก่อนจะยื่นแก้มนุ่มนิ่มกลมเหมือนอมลมของตัวเองกลับไปให้พี่จ๋าหอมคืนบ้าง

จุ๊บ~

“อิอิ ร้ากพี่จ๋าที่ฉุดเลย!!”

ว่าเสร็จก็ดิ้นลงจากอ้อมแขนวิ่งไปที่ประตูโดยมีกาแฟวิ่งตามหลังไปอย่างร่าเริง มะละกอกล้วยส้มหลังจากสวามิภักดิ์แด่ลูกพี่ตัวอ้วนก็ได้รับอนุญาตให้มาเล่นบนคอนโดชั้น 24 ทุกวัน แถมสองในสามของพี่น้องเป็นผู้มีพลัง ถึงคนจดบันทึกจะยังไม่เห็นค่าและไม่รู้ว่าจะจัดมะละกอกับกล้วยไปอยู่แผนกปฏิบัติการณ์ไหนให้พลังเกิดประโยชน์ที่สุดก็ตาม

เมื่อลับร่างเล็กกับเสียงโหวกเหวกของเด็กๆภูมิก็กลับไปใส่เสื้อเหมือนเดิมแล้วนั่งลงเป็นจริงเป็นจัง เขาหยิบเอกสารเล่มบางวางบนโต๊ะให้เอกมองเห็นด้วย

“กองทัพมีปัญหาอะไรเหรอถึงเรียกหัวหน้าแต่ละกลุ่มไปหา”

ชายหนุ่มถามด้วยสีหน้าที่ปรากฏความไม่สบายใจ...

“มีแมลงประหลาดอาละวาดพี่”

“แมลง? แมลงประหลาดยังไง”

เด็กหนุ่มหยิบรูปถ่ายที่กองทัพถ่ายเก็บเอาไว้เป็นหลักฐาน ซึ่งมันดูน่ากลัวมาก ศพผู้ชายคนหนึ่งเลือดไหลอาบตามร่างกายที่เป็นรูเพราะโดนแมลงประหลาดชอนไชเสียพรุนไปหมดทั้งตัว

“นี่มัน....”

“ใช่พี่ น่ากลัวมาก มีคนตายเยอะขึ้นเรื่อยๆในต้นฤดูร้อนนี้”

เอกชะงักไปวูบหนึ่ง เขาร้องเห้ยเบาๆในใจ เกือบลืมที่ลูกชายเคยเตือนไปเสียสนิท ฤดูร้อนนรกนี้มีคนช็อคตายเยอะ ผีดิบมีน้อยจนถึงไม่มีเพราะพากันหลบแดดในตอนกลางวัน บางตัวที่อ่อนแอถูกความร้อนเผาทำลายเนื้อเยื่อจนเน่าตาย แต่สิ่งที่น่ากลัวในหน้าร้อนไม่ใช่อาการช็อคจากการขาดน้ำ แต่เป็นแมลงกลายพันธ์ต่างหาก

“คนตายทุกคนมีลักษณะแบบนี้หมดเลยเหรอ”

เอกหยิบรูปถ่ายมาดูก่อนอย่างละเอียดขณะถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแล้ว

“คนที่เสียชีวิตเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังพี่ แถมคนที่ตายเป็นคนที่ไม่มีผู้มีพลังในครอบครัวด้วย”

ชายหนุ่มพยักหน้าฟังข้อมูลสันนิษฐานจากกองทัพที่ภูมิรับฟังมา คนธรรมดาที่อยู่ใกล้กับผู้มีพลังคลื่นในร่างของคนมีพลังจะรบกวนเหล่าแมลงไม่ให้เข้าใกล้ แมลงหนึ่งตัวกินคนหนึ่งคนและวางไข่ก่อนจะแพร่พันธุ์อย่างรวดเร็ว ยุคแรกของวันสิ้นโลกค่ายอพยพมากมายที่แตกระแหงเพราะแมลงเนื่องจากมันจัดการยากกว่าฝูงหนูเป็นไหนๆ

“นี่คือรูปแมลงที่จับได้”

ภูมิส่งรูปแมลงลักษณะด้วงปีกแข็งขนาดเล็กมันวาว แต่เขี้ยวคู่หน้าดูใหญ่จนน่ากลัวพร้อมกับขาทั้งหกที่ดูเหมือนใบเลื้อยใช้ในการแหวกทะลุผิวหนัง

“แล้วกองทัพต้องการให้เราไปทำอะไรล่ะ ในแฟ้มนี้เขียนไว้อยู่เลยไม่รู้วิธีกำจัดที่แน่นอน”

แฟ้มที่มากับรูประบุข้อมูลคร่าวสำหรับผู้มีพลังในค่ายซึ่งมีกฏว่าหากสถานการณ์ฉุกเฉินยากแก้ไขต้องทำการรวมตัวกันเพื่อจัดการปัญหา ไม่ว่าผู้มีพลังนั้นจะมีประโยชน์หรือไม่ก็ตาม แต่จำกัดอายุตั้งแต่ 16 ปีขึ้นไป เด็กๆที่ยังเล็กกว่ากำหนดต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการขัดเกลาตนเองเพื่อเป็นประโยชน์ต่อค่ายในอนาคต

“เราต้องลองไปดูก่อนน่ะพี่ เห็นว่ากองกำลังสอดแนมเริ่มสังเกตเห็นฝูงแมลงที่ใหญ่กว่าเดิมมุ่งหน้ามาทางค่ายเราแล้ว”

แมลงที่ทำให้คนเสียชีวิตตอนนี้มีแค่ไม่กี่สิบตัว เมื่อมันรับรู้ว่าอาหารที่นี่อุดมสมบูรณ์ก็เรียกพรรคพวกเป็นฝูงมาสมทบ หลายวันมานี้ผู้ใช้พลังทุกคนจะมองเห็นริ้วคลื่นแปลกๆกลางอากาศอย่างไม่เข้าใจ นั่นคือคลื่นสื่อสารที่เหล่าแมลงส่งสัญญาณหากัน

“ไปกันเถอะ เราไปก่อนเวลาก็ดี กูมีเรื่องจะพูดคุยกับท่านพันตรีหน่อย”

เรื่องที่ลูกชายบอกมาให้เขารับรู้ทั้งหมดจะปิดบังก็ไม่ได้เพราะมันเหมือนแบกชีวิตคนหมู่มากไว้บนบ่า เอกจะไม่เสี่ยงให้ตัวเองรู้สึกผิดเพราะรับรู้ปัญหาที่ผู้คนยังไม่เข้าใจคนเดียวแน่ๆ

“ก็ดีพี่ หากแก้ปัญหาได้ดีอ้วนกับพี่ลินอาจจะปลอดภัยมากขึ้น”

เด็กหนุ่มเห็นด้วย ถึงลินดาและเล้งจะคลุกคลีกับพวกเขาประจำก็ตาม ทว่ายังไงความเป็นห่วงมันก็อยู่เหนือทุกสิ่ง ภูมิมองลินดาไม่ต่างจากพี่สาว ครอบครัวนี้เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของมันไปแล้วและทั้งเอก ลินดา เล้ง รวมไปถึงจันทร์เจ้าก็เป็นส่วนหนึ่งในความรู้สึกของภูมิเช่นกัน

“ว่าแต่เห็นอ่านจดหมายทางไกลว่าตามึงจะมาหา ไม่อันตรายเหรอวะ”

หมดเรื่องนี้ก็มาเรื่องถัดไป ค่ายอพยพสามารถกู้ระบบอินเตอร์เน็ตบางส่วนไว้สำหรับสื่อสารทางไกลเข้ามาได้นิดหน่อย สามารถโต้ตอบจดหมายระหว่างกันในระยะทาง 3 กิโลเมตรได้ คุณตาของภูมิที่ไม่ได้เห็นหน้าค่าตามาเป็นปีบอกว่ากำลังเตรียมตัวมาหาเขา

“ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ท่านก็ไม่หนุ่มแล้วด้วย ทำไมยังดันทุรังออกมานะ”

เด็กหนุ่มถอนหายใจ คิดถึงก็ถูก แต่ก็เป็นห่วงด้วย จอมพลเอื้ออำนวยเลยวัยเกษียนไปหลายปีแล้ว การเดินทางมาถึงของตาเขาหวังว่าจะไม่เจออันตรายอะไรที่ทำให้ถึงแก่ชีวิตนะ

“เอาเถอะ รีบแต่งตัวออกไปข้างนอกดีกว่า ไปเรียกเจ้าเด็กพวกนั้นเข้ามาเล่นในนี้ด้วยละกัน ห้องอื่นที่ไม่มีพลังของมึงเคลือบไว้ร้อนชิบ เดี๋ยวลูกกูจะละลายไปเสียก่อน”

เอกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูก็รู้ว่าสปอยส์เจ้าอ้วนมากขนาดไหน หากเป็นจันทร์เจ้ามาได้ยินคงเบ้ปากกลอกตามองบนและตอบอย่างประชดประชันไปแล้ว แต่ว่าภูมิที่หัวอกเดียวกับเอกทำแค่พยักหน้าเห็นด้วย เวลามองอ้วนร้อนหน้าแดงไปหมดยังไงก็ไม่ดูดีเท่าอ้วนตัวขาวในห้องเย็นๆหรอก

 

“พี่จ๋า ปะป๋าไปไหนอ่ะ”

เล้งถามเมื่อยกขโยงเข้ามาในห้องเดิมเรียบร้อย เห็นสองหนุ่มต่างวัยใส่เสื้อคลุมกันทรายกำลังจะเดินออกไปข้างนอก ตอนนี้เล้งไม่สามารถออกไปวิ่งเล่นนอกอาคารในตอนกลางวันได้แล้ว เพราะทรายที่ปลิวกับอากาศรุนแรงมากกว่าวันที่เจอสามพี่น้องทบเท่าทวี แทบจะเห็นทัศนียภาพเป็นสีน้ำตาลรอบกาย

“ป๋ากับพี่ต้องออกข้างนอกครู่นึงครับ ลูกอยู่เล่นกับเพื่อนที่นี่ก่อนนะ”

เด็กอ้วนพยักหน้าอย่างดี ก่อนจะวิ่งเข้ามากอดพี่จ๋าเป็นการส่งเขาไปทำงานกลายๆ

“กอดมั่งสิ กอดแต่คนอื่น”

เอกออกอาการอิจฉาอีกครั้ง ย่อตัวอ้าแขนเรียกร้องความเห็นใจจากบุตรชาย เจ้าเด็กอ้วนหัวเราะคิกคักก่อนจะวิ่งพุงพลุ่ยเขาหาพ่ออย่างน่ารัก กอดจมอกแน่นแล้วก็ยื่นจมูกหอมแก้มสากรกตอหนวดของเอกซ้ายขวาแรงๆสองที

“พี่จ๋า มามะ จะได้ยุติทาม(ยุติธรรม)”

ว่าเสร็จก็กระโดดใส่พี่จ๋าอีกครั้งแล้วทำแบบเดียวกันกับปะป๋า อ้อยอิงอยู่นานหลายนาทีสุดท้ายลินดาต้องออกมาหยิบเจ้าอ้วนตัวแสบออกห่างจากสองหนุ่มต่างวัยเพื่อให้ทั้งสองคนได้ไปทำธุระกันอย่างจริงจังเสียที ภูมิยกมือเกาศีรษะหัวเราะแก้เก้อที่ดันไปหลงกลบทอ้อนของเจ้าอ้วนตัวแสบ….

 

“มะกอว่างาย จะย้ายมาไหมอ่า”

เด็กชายนอนกลิ้งบนพรมเสนอไอเดียของตัวเองที่ว่าให้ครอบครัวสามพี่น้องย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นี่เสียเลย เขาอยากได้เบ๊ที่มีพลังซึ่งจำเป็นมากในอนาคต สภาพแวดล้อมข้างนอกเลวร้ายมาก มองเด็กๆสามคนใส่ชุดกันทรายออกจากที่พักเพื่อมาเล่นกับเขาแลกขนมไปให้แม่แล้วรู้สึกว่าตัวเองเลวยังไงชอบกล

“แต่ ที่นี่แพงมากเลยนะลูกพี่ เราไม่มีปัญญาจ่าย”

กฎของค่ายทุกคนมีที่พักอาศัย แต่ต้องทำงานอะไรก็ได้แลกเหรียญเพื่อซื้อของใช้ของกินประทังชีวิตพร้อมกันนั้นต้องจ่ายค่าเช่าที่อยู่อาศัยทุกคน มะละกอเข้ามาบนชั้น 24 มีห้องว่างอีกสองห้องซึ่งเอกตกลงกับทุกคนยืดชั้นนี้ไปแล้ว ห้องว่างแรกนั้นไว้เก็บเสบียงที่หาได้ ส่วนห้องว่างที่สองยัดของจิปะถะเข้าไป แน่นอนพื้นที่มันยังคงกว้างพอให้คนเข้าไปอยู่ได้ และค่าเช่าของทั้งชั้นนั้นแพงมาก

“ไม่เป็งไร เล้งพูดกาบปะป๋าแย้ว”

เด็กชายเคยเกริ่นเรื่องอยากรับครอบครัวของสามพี่น้องมาแล้ว แม่ของพวกเขาพิการขาเดินกะเผลก บางวันปวดมากก็ไม่มีแรงเดิน ทั้งชั้นกว้างมาก ลินดากับจันทร์เจ้าบางวันยังทำความสะอาดห้องเดียวไม่ทั่วถึงเลย หากมีแม่บ้านอีกคนรวมเด็กๆที่ดูขยันมาช่วยด้วยคงไม่ต่างอะไรกับการจ้างงานโดยแลกที่พัก

ของปันส่วนแต่ละรอบที่เอกและภูมินำกลับมาจากภารกิจแทบกองเป็นภูเขาเกือบทุกครั้ง ณ ตอนนี้ยังมีอีกหลายอย่างที่ลินดาและจันทร์เจ้า สองสาวในกลุ่มยังจัดการกันไปหมดเลย

“ก็ได้ เค้าเอาด้วย แม่นอนในเต๊นฝุ่นเยอะ แม่ป่วย”

ส้มแฝดน้องและเป็นน้องเล็กสุดยกมือแสดงความคิดของตัวเองออกมา จริงอยู่ที่คนอื่นในเต๊นผ้าเช่าก็ลำบากไม่ต่างจากพวกเขา ก็แล้วยังไงล่ะ เด็กทั้งสามมองเห็นประโยชน์ในครอบครัวตัวเองเท่านั้น เด็กอ้วนยิ้ม เริ่มร่างแผนการสร้างองครักษ์พลังจิตตั้งแต่เนิ่นๆเพื่อแผ่ขยายอิทธิพลด้วยมโนฝันแห่งความหวาน

หากเขามีอำนาจ การบังคับฝืนใจพี่จ๋าในวันข้างหน้าคงไม่ไกลเกินเอื้อม เขาจะจับพี่จ๋ามัดกับเตียง ขึงพืดตึงๆแล้วขย่มให้หลงเสน่ห์เขาหัวปักหัวปำเยย

สามพี่น้องมองหังหน้าตัวน้อยดวงตาเหม่อลอยเยิ้มอยู่ในภวังค์ ปากอ้าออกน้อยๆมีน้ำลายใสๆไหลยืดออกมาจนมะละกอนิ่วหน้า

“ลูกพี่ ลูกพี่!!เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายเหรอ เดี๋ยวผมไปบอกคุณน้าลินดาดีไหม?”

เจ้าอ้วนฝันหวานสะดุ้งหลุดจากภวังค์ก่อนสายหน้าเรียกสติ สองสามวันมานี้อยู่แต่กับซิกแพ็คพี่จ๋าจนเขาตาลายเก็บไปฝันเปียกแต่ไม่เปียกอยู่หลายครั้ง น่าหงุดหงิดใจจริงๆ


 

************************************************

14/4/2564 เข้ามาแก้คำผิด+ปรับสำนวนเล็กน้อย อ่านให้สนุกนะ

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.226K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2634 Neen1053 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 08:35
    พักหลังๆ อ้วงดุจะหื่นมากๆเลยนะ555+
    #2,634
    0
  2. #2421 DamonicLuck (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 18:56
    #อ้วงถูกทุกอย่าง
    #2,421
    0
  3. #2416 S_suika (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 11:50

    หื่นจนลืมสาระร่างจของตั๊ว

    #2,416
    0
  4. #2288 MinRay_N (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:56
    เบาได้เบา
    #2,288
    0
  5. #2215 บาบาบิ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:27
    อ้วงงงงเก็บอาการหน่อยยน55555
    #2,215
    0
  6. #2056 love-ly-fro-you (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 07:57
    ไออ้วง หนูเพิ่งจะกี่ขวบเองลูก~~
    #2,056
    0
  7. #2010 ข้าวเหนียว_สังขยา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:31
    อ้วงเอ้ยยยน55555
    #2,010
    0
  8. #1895 Amarry (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:04
    พี่จ๋าหนีปายยยยยยย อิอ้วงนางร้ายกาจมาก อย่าหลงกลนะ!!! 55555555
    #1,895
    0
  9. #1883 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 16:48
    อิอ้วง อิตัวร้ายกาจ 55555 ฉันขอไว้อาลัยให้น้องภูมิ 10 วิ
    #1,883
    0
  10. #1823 --Seichan-- (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:00
    รุปน่าเกียดมากเเม่
    #1,823
    0
  11. #1748 jaehwanny (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:11
    ขำมาก5555 ฝันเปียกแต่ไม่เปียก
    #1,748
    0
  12. #1746 64545 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:29

    อิอ้วงงงงงงง
    #1,746
    0
  13. #1726 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 09:36
    อ้วงเอ๊ยยยย หื่นเพิ่มขึ้นทุกวันจริงๆ55555
    #1,726
    0
  14. #1712 จิ้งจอกสีเทา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 03:33
    แกพึ่ง6ขวบ อิเล้งงงง!!
    #1,712
    0
  15. #1706 ลัทธิเนียลอง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:57
    อิน้วงงงงงงงงงงง สติโว้ยยยย
    #1,706
    0
  16. #1664 Nu pe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:00
    เก็บอาการค่ะลูกกกกก นิดนึงก็ยังดี
    #1,664
    0
  17. #1566 น่องขาหมู (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 00:59
    -อ้วนนน-ต้าวก้อนนนหยุดความคิดเด่วนี้ มาซงมาแซ่บบดยั่วอะไรมีแต่ต้าวก้อนนนน
    #1,566
    0
  18. #1461 knunkim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 03:15

    เฮ้อ... ภายนอกเปงเครียดมีแต่อิน้องนี่แหละที่คิดถึงแต่(ฉากเข้าหอ)พี่จ๋าตลอดเวลา

    #1,461
    0
  19. #984 Ha_Yang (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 19:40

    อ้วยเอ่ยยย

    เบาได้เบานะ
    55555555
    #984
    0
  20. #981 ไออิกู (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 18:52
    โอ้ยยยยย อยากตีก้น
    #981
    0
  21. #977 FUFONFUN (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 17:36
    น้องงงเพิ่ง6ขวบเองลู๊กกก
    #977
    0
  22. #914 peace_in_apple (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:13
    มีแต่เจ้าอ้วนนั่นแหละที่รีบร้อนหวังเคลมพี่ภูมิ
    #914
    0
  23. #835 gnat (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:42
    แก่แดดแก่ลมจริงๆ555
    #835
    0
  24. #783 La ong (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 03:57
    ไอ่เด็กมันน่าตีจริงง อ้วงของมาม๊าา
    #783
    0
  25. #613 KuppaKP (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 05:24
    หนูจะฝันเปียกได้ยังไง หนูยัง6ขวบนะลูก ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าถึงวัยฝันเปียกแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับพี่จ๋า
    #613
    0