Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 2 : จะเจาะคอให้ตายเยย(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,581 ครั้ง
    9 เม.ย. 64

error loaded

 

********************************

 

ลินดาพยักหน้ารับรู้ด้วยสีหน้าซีดเซียว หญิงสาวพยายามอย่างมากที่จะไปอ้วกเอามื้อที่กินไประหว่างวันออกมาเพราะความเครียดและความกลัว ห้องน้ำอยู่ใกล้กับห้องนอนเพียงแค่ออกจากประตูจึงวางใจให้ลูกเดินไปเข้าทำธุระด้วยตัวเองเพราะทั้งลินดาและเอกฝึกลูกใช้ห้องน้ำมาก่อนที่เล้งจะอายุ 5 ขวบเล็กน้อย

ถึงจะทำเพียงแค่ให้เด็กชายนั่งยองๆฉี่บนพื้นห้องน้ำแทนชักโครกก็ตาม

เธอมือไม้สั่นไปหมด ยิ่งแล้วใหญ่เมื่อสามีซึ่งเป็นเสาหลักของทุกการตัดสินใจล้มกระทันหันไร้คำเตือน….

 

เด็กชายละสายตาจากพ่อแม่ก่อนสับขาออกจากห้องนอนเพื่อสำรวจบ้าน เมินเฉยทุกความวุ่นวายด้านนอก บ้านเช่านี้ไม่กว้างมาก มีส่วนที่เป็นโซนนั่งเล่นแคบๆด้านหน้า มีทีวี ปูเสื่อ กับรถจักรยานยนต์จอดหนึ่งคัน เดินมาไม่ถึงหกก้าว(เด็ก)ก็เป็นทางเดินเล็กๆไปสู่ห้องครัว ตรงกลางเป็นห้องน้ำและห้องนอน

ถ้าเป็นปกติที่นี่ถือว่าฐานะยากจน ทว่าในวันแบบนี้ใครมีห้องเป็นที่พักพิงได้ถือว่ารวย!

เราไม่ควรย้ายออกไป เพราะเมื่อทหารเก็บกวาดมา สถานที่ไหนไร้เจ้าของพวกเขาจะยึดเป็นส่วนกลางไปหมด

หากจำไม่ผิดป้าที่อุปการะเขามาเล่าว่าห้องเธออยู่ถัดจากห้องของเขาเพียงแค่สองห้องกั้น พื้นที่นี้คือชานเมืองของจังหวัดการบูรณ์ เขตที่ 3 เป็นเขตบ้านเช่า ทหารจะเข้ามาเคลียร์พื้นที่ภายใน 9 วันนับจากเหตุการณ์วุ่นวาย ซึ่งในอดีตพวกคนแถวนี้หนีตายตั้งแต่วันแรก ห้องจึงโล่งว่างโดนยึดไปหมด จะกลับมาทวงคืนย่อมเป็นไปไม่ได้

“ในครัวมีอะไรบ้างนะ”

ร่างเล็กๆวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปในครัว ผ่านห้องนอนเห็นแม่กำลังถอดเสื้อผ้าที่พ่อใส่อยู่เพื่อเช็ดเหงื่อไคลที่ออกมามากกว่าปกติด้วยสีหน้ากังวลไม่คลาย พวกกลายพันธ์แรกๆจะเจ็บปวดฉับพลันเพราะรังสีนั้นรุนแรงเข้าไปปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายกะทันหัน พวกเขาจะอ่อนแรง อ่อนแอ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ นอนไม่ได้สติไปหลายวัน อาจจะหลายสัปดาห์ ยิ่งซมไปหลายวันมากเท่าไหร่ พลังตั้งต้นที่ได้ก็จะแข็งแกร่งมากกว่าใครๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนที่พลังอ่อนแอในช่วงแรกจะพัฒนาไม่ได้

โชคร้ายเขาเป็นคนจำพวกมีภูมิคุ้มกันรังสี จึงไม่กลายพันธ์แต่อย่างใด.....

“มีม่าม่าหกแพะ(แพ็ค)”

เกลียดลิ้นตัวเองตอนเด็กชะมัด!

ภายในครัวมีบะหมี่สำเร็จรูปหกแพ็ค แพ็คละ6ซอง น้ำดื่มสามถังใหญ่ เครื่องปรุงหลากหลาย ข้าวสารหนึ่งกระสอบซึ่งด้านในกระสอบมีข้าวประมาณ 8/10 ส่วนแล้ว คาดว่าน่าจะเพิ่งซื้อมาไม่นาน กับข้าวในถุงแกงที่ยังไม่ได้แกะอีกสองถุง เป็นแกงเนื้อกับต้มผักอะไรสักอย่าง ขนมขบเคี้ยวโง่ๆหนึ่งแพ็คใหญ่ซึ่งมันใหญ่มาก นมกล่องเป็นลัง นับได้ 4 ลังซ้อนกัน เป็นนมรสจืดผสมกับนมเปรี้ยวอีกนิดหน่อย ขนมปังอีกหนึ่งตะกร้า เป็นขนมปังแผ่น แยมหลากรส บิสกิตในโถพลาสติกอีกครึ่งและวัตถุดิบพร้อมอุปการณ์ทำขนมอีกจำนวนหนึ่ง อย่างหลังน่าจะเป็นของแม่เขา เธออาจจะมีอาชีพทำขนมขายในช่วงก่อนเหตุการณ์ความวุ่นวายถือกำเนิด

สายตาของเล้งจ้องมองขนมมากมาย มากเกินความจำเป็นที่ผู้ใหญ่เช่นพ่อกับแม่ของเขาจะกินได้

นี่เราโดนพ่อแม่เลี้ยงดีขนาดนี้เชียวเหรอ?

เล้งคิดพลางก้มมองพุงตัวเองที่ยื่นแพลมกินยางกางเกงจมไปกับหนังหน้าท้องด้วยสีหน้าแหยๆ เด็กบ้าอะไรตัวอย่างกับลูกโป่งอัดแก๊ส พ่อเป็นหมี แม่เป็นนางฟ้า คลอดมาลูกเป็นบอลลูน

แต่นั้นก็เราเองนี่หว่า เหอะๆ

เด็กชายสายหัวสลัดความคิดไร้สาระออกไป ลากเก้าอี้พลาสติกสีชมพูเข้มตัวเล็กซึ่งพ่อซื้อไว้ให้เขาเหยียบเผื่อต้องการอะไรบนที่สูงๆ เล้งหยิบมีด ก้มๆเงยๆหาค้อนใต้ซิงค์ล้างจาน ช้อนส้อมบนโต๊ะ ตะปูที่ยังไม่ได้แกะออกจากถุง

ไม่รู้จะได้ใช้ไหม ไว้ป้องกันตัว ดีกว่าไม่มีอะไร!

ร่างกลมวิ่งสำรวจไปทั่วหาสิ่งของที่จำเป็นก่อนจะสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงทุบกระจกบานเกล็ดภายในบ้านของตัวเองดังสนั่น

เพล้ง!

ลินดาที่อยู่ในห้องหวีดร้องเเสียงค่อนข้างดังก่อนจะตะโกนหาลูกชายอย่างตระหนก

เด็กชายถือมีดสับขาวิ่งไปทางส่วนโซนนั่งเล่นหน้าทีวีซึ่งมีบานเกล็ดปิดด้วยม่านตรงนั้น เห็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นอายุประมาณ 15-17 ปี บาดแผลเต็มตัว กระโดดเข้ามาทางหน้าต่าง มือขวาถือไม้หน้าสามใช้ทุบบานเกล็ดไปเมื่อครู่ เขาหอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อซกผมปรกหน้า พอขาถึงพื้นภายในห้องก็ทรุดตัวหลังพิงกำแพง

“กรี้ด!! เล้งออกมาจากตรงนั้นนะ มาหาแม่ลูก วางมีดลงมันอันตราย!”

ลินดาหน้าตาตระหนกสุดขีดเมื่อมองภาพลูกชายวัย 5 ขวบถือมีดหั่นผักด้ามสีเหลืองปลายแหลมจ่อคอเด็กวัยรุ่นแปลกหน้านิ่ง มือหนื่งถือมีด อีกข้างใช้ฝามือดันปลายด้ามมีดเตรียมกดโดยใช้แรงส่งจากตัวเองทุ่มลงไป เชื่อว่าถึงเขาจะเป็นเด็ก แต่ด้วยสภาพที่อีกคนนั่งพิงกำแพงอยู่ เล้งแค่ทิ้งตัวไปด้านหน้า ไม่บาดเจ็บก็ให้มันรู้ไป

อึก…

คนมาใหม่ตกใจไม่แพ้กัน ตอนนี้เขาเสียดหน้าอกแทบจะขยับตัวไม่ไหวแล้ว รู้สึกตัวชาไปทั้งร่าง หัวสมองมึนเบลอ ที่แปลกไม่แพ้กันคือโดนไอ้เด็กตัวกลมจ่อมีดใส่

“ฉัน อึก ฉันไม่ใช่คนร้าย”

เขาเค้นเรี่ยวแรงที่กำลังจะหมดลงตอบออกไปเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ใจ ถึงจะรู้ว่าเด็กตัวแค่นี้ไม่เข้าใจก็ตาม

“สัญญานะฮับ”

หืม?

“สัญญากาบเล้งน้า ว่าพิชายจะม่ายชั่ยคนล้าย”

ดวงตาเด็กหนุ่มปรากฏความไม่เข้าใจ ปลายมีดจ่อเนื้อคอมากขึ้นจนเลือดซิบ พร้อมกับน้ำเสียงเริงร่าของเด็กชายตัวน้อย

“หากพิชายเป็น เล้งจะเจาะคอให้ตายเยย”

จบประโยคนี้สติของผู้บุกรุกก็ดับวูบลงตรงนั้น ลินดาย่องเดินเข้ามาหาลูกชายพร้อมแย่งมีดมาแล้วปาสุดแรงเกิด หญิงสาวดึงเด็กชายเข้ามากอดพร้อมร้องไห้โฮอย่างโล่งอก

“ฮือๆๆ ทีหลังอย่าเอามีดมาเล่นแบบนี้อีกนะลูก มันอันตรายรู้ไหม!”

 

 

หลังจากปลอบใจแม่อยู่นานจนเธอตัดสินใจเข้าไปดูแลพ่อต่อ เล้งจึงหันมาพิจารณาคนมาใหม่ หน้าตาหล่อเหลา ผิวพันธ์ดูดี ออร่าคุณชายผู้มีอันจะกินแผ่ออกมาอย่างเห็นได้ชัด

เขาสามารถเชื่อใจคนๆนี้ได้

เล้งในอดีตมีชีวิตรอดมา 40 ปี ลำบากมาตั้งแต่ 5 ขวบ เขาเผชิญทุกเหตุการณ์ด้านลบ เล่ห์เหลี่ยม การหักหลัง การเขนฆ่า การปล้นชิง มีแค่อย่างเดียวที่เคยถูกป้าผู้มีบุญคุณสอนไม่ให้ทำและตัวเขาเองไม่คิดจะทำ คือการฉุดคร่าข่มขืนคนอื่น เพราะเล้งฝังใจกับการที่แม่โดนเอาตัวไปและหายไปจากชีวิตเขา เธออาจโดนข่มเหงจนตาย และไม่แปลกใจที่เธอจะตาย ด้วยร่างกายเพียงแค่นั้น อารมณ์ที่อ่อนไหวง่าย หัวอ่อน ไม่กล้าตัดสินใจเอง ลินดามีแค่เอกที่เป็นที่พึ่งพิงและเสาหลัก มีเขาเป็นแสงสว่างของจิตใจ เมื่อเอกตายเธอจึงเสียศูนย์ เมื่อเล้งห่างอกเธอก็ยิ่งดำดิ่ง หากผู้เป็นแม่ของเขาจะคิดสั้นฆ่าตัวตายหลังจากโดนรังแกเล้งก็ไม่แปลกใจ หรืออาจจะโดนข่มขืนจนตายอย่างที่กล่าวมาเมื่อครู่

พ่อเอกตัวเท่าหมีของเขาถนุถนอมลินดาจนเขาโตมาจนห้าขวบโดยไร้ซึ่งรอยบุพสลายนี่ก็เก่งมากแล้ว นึกผู้หญิงสูงแค่ 160 ต้นๆรับความรักจากผู้ชายสูงเลย 190 กว่าไม่ออกจริงๆ

สายตาเล้งมองเด็กหนุ่มในชุด ม .ปลายนอนพังพาบสลบที่เดิมนิ่ง

“จะช่วยละกันนะ”

ไม่ใช่เพราะใจดีอยากสร้างบุญกุศล แค่ถ้าหากเจ้าเด็กนี่สำนึกบุญคุณจริงๆครอบครัวเขาคงมีทางเลือกมากกว่านี้ การเล่นกับจิตใจคนในวันที่อับจนที่สุดเป็นสิ่งที่เล้งถนัดอยู่แล้ว

เด็กชายเอามีดกรี้ดเสื้อขาดวิ่นของแขกไม่ได้รับเชิญออกจากตัว เฉาะกางเกงออกเหลือแต่บ๊อกเซอร์ซึ่งดูดีที่สุดบนร่างกายเจ้าเด็กผู้บุกรุกออกอย่างรวดเร็วไม่แพ้กัน

“อืม อกฉวย ซิแพะแน่นจังน้า”

ถึงจะขัดใจกับลิ้นด้วนๆที่ยังพูดไม่ชัด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้าเด็กนี่หุ่นดีเรียกสายตาไม่เบา วันสิ้นโลกไม่มีใครมานั่งตั้งกฏว่าผู้หญิงคู่กับผู้ชายอีกต่อไป ใครจะนอนกับใคร ไม่ได้เดือดร้อนใครทั้งนั้น เด็กน้อยผิวขาวตัวอ้วนเลียริมฝีปากแพล่บๆ

น่ากินจัง.....

“แต่ก็ว่า ร่างนี้ แข็งยังมะด้ายเยย”

เจ้าหนูอัดแก๊สก้มมองเป้าตัวเองด้วยสายตาเซ็งจิต อายุ 5 ขวบ มองเด็กหนุ่มอายุ 17 มันจะไปมีอารมณ์พิศวาสอะไรล่ะ โตก็ยังไม่โต ปึ๋งปั๋งก็ยังไม่มี ได้แต่มองเหมือนเด็กที่มองเหล้า น่ากินแต่ยังกินไม่ได้

“เอาเต๊อะ!”

ร่างกลมวิ่งดุ๊กดิ๊กพุงสั่นกระเพือมหาถังเล็กๆใส่น้ำ นำเสื้อที่ฉีกมาขยี้ชุบแล้วบิดหมาด เช็ดตัวไปก่อน

มีผู้มีพลังสองคนในบ้าน แรกๆจะลำบากหน่อย เพราะต้องเช็ดตัวระบายความร้อนทุกๆชั่วโมง แต่นี่เพื่ออนาคตที่ฉดไฉ

จากนั้นก็ให้แม่กลิ้งเจ้าเด็กนี่ไปนอนบนเสื่อหน้าทีวี หากมีซอมบี้เข้าบ้านคงเจอปราการอาหารด่านแรกไว้พอตั้งตัวบ้าง แล้วขอให้แม่นำสก็อตเทปโง่ๆมาแปะติดปิดบังสายตาคนภายนอกและปิดม่านให้เรียบร้อยดังเดิม

หลังจากนั้นก็ทำความสะอาดเศษกระจกที่แตกละเอียดเกลื่อนพื้น และขอให้แม่ทำอาหารเที่ยงให้กินอย่างร่าเริง

นี่เพิ่งครึ่งวันเองนะ หนักหนาขนาดนี้แล้ว เล้งนั่งมองเด็กหนุ่มที่นอนเหงื่อซกตัวมันเลื่อมบนเสื่อแล้วหวนคิดถึงป้าที่อุปการะเขา ถ้าอนาคตไม่เปลี่ยนไปซะก่อน เราคงได้เจอกันนะครับ เพราะตอนนี้ท่านคงหนีออกจากห้องไปแล้ว ตามตอนนี้ก็เสียเวลาเปล่า

คงต้องช่วยเช็ดตัวให้กับเจ้าเด็กซิกแพ็คงามแต่กินไม่ได้นี่ก่อน!

แต่ว่านะ ร่างกลมๆนี่ขยับลำบากชะมัดเลยวุ้ย!

 

“แม่ ป้อนนมปะป๋าล้วยน้า เด๋วปะป๋าหิว”

เจ้าเด็กตัวกลมเอ่ยขึ้นมาขณะที่ตัวเองวางช้อนที่ทานมื้อเย็นเสร็จสิ้น มองแกงเนื้อกับต้มจืดที่เหลือในจานอย่างแสนเสียดาย ยอมรับตามตรงตั้งแต่จำความได้ สิ่งที่ลิ้นของเขาเคยได้ลิ้มรสแล้วอร่อยที่สุดในชีวิตก่อนคือเนื้อตากแห้งของควายกลายพันธ์ซึ่งแข็งๆเหนียวๆที่แทบจะเคี้ยวไม่ได้ แต่มาตอนนี้ถึงอยากจะสวาปามมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ เพราะร่างเด็กกินข้าวไปครึ่งจานก็อิ่มแปลจนท้องโย้แล้ว

“ไม่เป็นไรจ้ะ นมของลูกเก็บไว้กินเองเถอะ แม่ต้มโจ๊กให้พ่อแล้ว เดี๋ยงคงต้องป้อนเด็กคนนั้นด้วย”

ลินดาว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะยื่นมาจุ๊บแก้มลูกชายอย่างรักใคร่ ทว่าก็ไม่วายพึมพำเรื่องป้อนโจ๊กแขกมาใหม่เสียงเบา ซึ่งไม่พ้นหูของเล้งอยู่ดี

“ป้อนพิชาย เล้งป้อนเองนะ”

มนุษย์ที่กำลังเข้าสู่กระบวนการกลายพันธุ์หากไม่มีคนคอยดูแลอาจจะตายเพราะความหิวก็มีถมเถในยุคแรกๆของวันสิ้นโลก พ่อของเล้งกับเด็กหนุ่มแปลกหน้าแทบจะอ้าปากเคี้ยวข้าวไม่ได้เนื่องจากไม่ค่อยมีสติ ลินดาจึงฉีกซองโจ๊กสำเร็จรูปที่ซื้อเก็บไว้ในตู้กับข้าวมาต้มหม้อใหญ่ ถึงหญิงสาวจะผวามือสั่นตลอดเวลา แต่ก็ดูถูกผู้หญิงที่เป็นห่วงคนรักของเธอไม่ได้จริงๆ

“แม่มะต้องกัวน้า เล้งนี่ๆแย้ว ไคทำแม่ เล้งจะปังๆเยย!!”

โม้ไปงั้นแหละ แรงฉีกถุงขนมขบเขี้ยวยังไม่มีเลย!


 

******************************

มาตอนสองแล้วเน้อ ไรท์แก้คำผิด เพิ่มเนื้อหา+ปรับสำนวนเล็กๆน้อยๆให้อ่านลื่นขึ้น

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.581K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2651 knunkim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:13
    เด็กห้าขวบพูดเรื่องจิ้มคอคนพร้อมถือมีดในมือมันก็สยองแปลกๆอยู่เด้อ
    #2,651
    0
  2. #2407 bigbowka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 16:22
    เอาแบบขอพูดชัดเร็ว นี่อ่านยาก
    #2,407
    0
  3. #2375 rjisubb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 07:57
    555จำตรงมีซิแพะนี่แหละ
    #2,375
    0
  4. #2326 Fern-2233 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 20:25
    น้องน่ารัก
    #2,326
    1
    • #2326-1 xrxrose(จากตอนที่ 2)
      15 มิถุนายน 2563 / 20:34

      ขัดใจกับแม่ลิน อย่าเสียงดังแม่ลินก็แหก คือความแม่ลินเป็นดีทากๆ นางฟ้ามาเองงี้ เราต้องเก็ทกะบทนะ(ชั้นอ่ะต้องเก็ทกะบทนะ555) แต่ก็ต้องขอบคุณแม่ลิน เพราะแม่สวยลูกเลยออกมากลมป๊อกน่ารักขนาดนี้ ถ้าไม่ได้แม่มาเยอะเล้งอาจจะเป็นลูกหมีแทน5555 เอ็นดูความพูดไม่ชัดของน้อน เม้นยาวไปไหนวะชั้น555
      #2326-1
  5. #2316 ทามามะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 20:56
    อ่อมีเหตุผลที่พูดไม่ชัดนี่เอง
    #2,316
    0
  6. #2246 Pynca (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 14:53
    น้องงงง
    #2,246
    0
  7. #2242 BONGBONGBONG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 10:56
    น้องเอ็นดู ~~~
    แต่ห้าขวบยังพูดไม่ชัดขนาดนี้ คุณแม่ต้องพาหนูไปพบแพทย์นะลูก
    #2,242
    0
  8. #2185 บาบาบิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 16:36
    เป็นเอ็นดู
    #2,185
    0
  9. #2113 PPPWVB (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 22:22
    น้องน่ารักน่าเอ็นดูมากเลยค้าบบ
    #2,113
    0
  10. #2064 siri_ple (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 17:01
    ทำไมน้องน่าเอ็นดูอย่างงี้
    #2,064
    0
  11. #1833 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:31
    น้องไม่ทำดา ซ่าจริงไรจริง 555
    #1,833
    0
  12. #1799 Amarry (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 04:22
    น้อนนนนใจเย็นก่อน หนูพึ่ง 5 ขวบลูก ยังมีเวลาให้ได้กินพิชาย หรือถูกพิชายกิน 55555
    #1,799
    0
  13. #1628 Nu pe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 08:45
    หนูอย่าเล่นมีดสิลูก แม่(แม่จริงๆ)เค้าหัวใจจะวาย
    #1,628
    0
  14. #1438 knunkim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:45

    ถ้าเป็นเรามองดูเด็กห้าขวบถือมีดจี้คอคนพร้อมพูดว่าจะเจาะคอคนด้วยหน้าตาซื่อๆแบบนี้ คงรู้สึกขนลุก+น่ากลัวพิลึกเนอะ555

    #1,438
    0
  15. #1243 0651138494 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 23:20
    โอ้ยยยยยยน่ารักกกกกก
    #1,243
    0
  16. #958 ไออิกู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 14:01
    55555 ผิวพรรณดี เชื่อถือได้
    #958
    0
  17. #886 peace_in_apple (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 13:09
    พยายามจิตนาการไซส์น้อง เด็ก5ขวบสูงประมาณเท่าไหร่น้า
    #886
    0
  18. #731 rainy_blue_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 05:36
    ถ้าแม่ไม่แข็งแกร่งขึ้นก็อยู่ยากอยู่ดี ผู้หญิงสวยด้วย
    #731
    0
  19. #723 ฝนตกแล้วนะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:37
    คุณแม่เหมือนเจ้าหญิงในนิทานจริงๆ
    #723
    0
  20. #671 SasIZaA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 01:41
    ขัดใจอ่ะ ทำไมแม่โง๊โง่ อต่เล้งน่าร๊ากกกกกกก เอ็นดูพุงกลมๆ
    #671
    1
  21. #649 PhimpinTT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 12:53
    พึ่งห้าขวบเองอั่ยเด่ก ตีก้นเลย
    #649
    0
  22. #590 KuppaKP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 03:28
    หนู5ขวบนะลูก อย่าเพิ่งคิดจะจับกดพี่ชาย เอ๊ะ หรือโดนพี่ชายจับกดหว่า
    #590
    0
  23. #476 mamame1717 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:40
    โถ หนูลูกก 5 ขวบอยู่เลย ใจเย็นๆน้า โตแล้วค่อยจับกิน
    #476
    0
  24. #439 Xialyu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:08
    ทุกคนสู้ๆ
    #439
    0
  25. #432 P.P.P. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 09:22
    แม่น่ารำคาญมากเยยย ถ้าไม่มีเล้ง แม่คงกรี๊ดไม่หยุด เล้งสู้ๆน้า
    #432
    0