Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 18 : อ้วงกับหมาของเขา(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,169 ครั้ง
    13 เม.ย. 64

 

error loaded


 



 

“ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้ รู้ไหมคำนี้ไม่ดี!”

เพี๊ยะ!

“แง๊!!! ฮือ เล้งขะโต๊ดดด ฟึดดดด!”

ไม้บรรทัดความยาวไม่ถึงสามนิ้วและบางชนิดที่สะบัดแล้วทำให้หักอย่างง่ายดายตีก้นเด็กหยาบคายเสียงดัง(นิดเดียว)เอกทำหน้าตาขึงขังลงโทษลูกชายอย่างจริงจัง คนโดนตีรู้สึกอารมณ์กลัวตีตื้นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ เล้งก่อนหน้าโตเป็นผู้ใหญ่และสามารถควบคุมอารมณ์ได้เป็นปกติ แต่พอวันนี้เขาได้รู้ซึ้งถึงความกลัวจากก้นบึ้งของหัวใจดวงน้อยๆ ความจริงที่ว่า เล้งตัวน้อยกลัวเอกโหมดดุมาก ในใจของเด็กชายวูบวาบไปด้วยความจำนนต่อพ่อตัวโตของเขา ร่างกายชะงักค้างร้องไห้ขี้มูกโป่ง

ทั้งๆที่หากมองในมุมมองผู้ใหญ่ด้วยกัน เอกแทบจะไม่ได้ทำอะไรรุนแรงกับลูกแล้ว แค่เสียงดังเข้าเนื้อของไม้บรรทัด แท้จริงแล้วคนเป็นพ่อตีใส่มือตัวเองที่แอบเนียนมารองก้นลูกเท่านั้น

เจ้าอ้วนร้องไห้งอแงพยายามส่ายก้นย้วยๆหลบไม้บรรทัดชิ้นละบาทจากมือบิดาอย่างถึงที่สุด ร่างขาววิ่งเข้ามาหาแล้วกอดเข่าเอกซบร้องไห้เสียงดัง ขี้มูกจากจมูกเล็กๆย้อยตามขากางเกงเหลืองอ๋อยดูแล้วน่าขำไม่น้อย

“บอกพ่อมาใครสอนให้พูดคำนั้น”

หลังจากไล่สองพี่น้องออกไปจากห้องด้วยฝีมือของกาแฟ เจ้าอ้วนกร่างๆเมื่อครู่ก็หายวับไปกับตา

“ฮึกๆๆๆ เล้ง ฮึก เลงม่ายยู้ ฮืออออ!!!”

ว่าด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นก่อนจะร้องไห้ออกมา ภูมิยิ้มอ่อนใจตัดสินใจเดินเข้ามาหาพร้อมช้อนเจ้าเด็กอ้วนขึ้นปลอบในอ้อมแขนอยากหัวเราะก็ไม่ออก เพราะอาการกลัวพ่อนี้เขาเข้าใจดี ถึงพ่อของเจ้าอ้วนจะไม่ได้น่ากลัวเลยก็ตามเพราะทุกคนรู้ดีว่าเอกประคบประหง่มลูกชายแทบจะสูงเสียดดาวอังคารอยู่แล้ว

“เอาน่าพี่เอก น้องมันก็พูดออกไปแล้ว สัญญากับปะป๋าสิว่าทีหลังอ้วนจะไม่พูดอีก”

เด็กชายที่ซบบ่าพี่จ๋าทั้งขี้มูกพยักหน้ายืนยันรัวๆกับพ่อของตน ก่อนที่เล้งจะชูสองนิ้วขึ้นมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เอาขาหนมฉองอัน”

ภูมิพยายามกลั้นยิ้มขำและแสร้งทำใบหน้านิ่งให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ขืนถ้าถูกเจ้าอ้วนจับได้รับรองงอนไปสิบวินาทีพี่ชายที่แสนดีอย่างเขาคงแย่แน่ๆ ในขณะที่เอกถอนหายใจแล้วส่ายหน้า

“ไม่ได้ครับ พ่อบอกจะลดขนมเป็นการลงโทษสองวัน สองวันคือสองวัน! ถ้าลูกพูดอีกให้พ่อได้ยินพ่อจะลดสามวัน!!”

เจ้าอ้วนที่ชีวิตประจำวันเต็มไปด้วยขนมเบะปาก สูดน้ำมูกแล้วพยายามต่อรองด้วยเสียงที่สั่นเครือมากกว่าเดิม

“เล้ง ฮึก เล้งเอามะเมลโล(มาร์ชเมลโล)หนึ่งกะได้”

พร้อมกับชูนิ้วป้อมหนึ่งนิ้วสื่อว่าแค่ชิ้นหนึ่งก็ยังดี คนพ่อยังคงสายหัวด้วยสีหน้าเด็ดขาด ดวงใจน้อยๆซึ่งถูกผีตาลุงในอนาคตสวมรอยอยู่ไม่อาจควบคุมอารมณ์ได้อีกแตกสลายร้องไห้โฮซบบ่าพี่จ๋าอย่างทุกข์ทรมาน(?) กลายเป็นว่าทุกคนต้องช่วยกันปลอบเจ้าตัวน้อยให้หายเศร้าโดยมีกาแฟนั่งหูลู่หางตกเป็นกำลังใจ สุดท้ายเด็กอ้วนร้องไห้จนเหนื่อยหลับคาอ้อมแขนพี่จ๋าไปในที่สุด ภูมิจึงส่งเจ้าตัวเล็กให้แม่ของเขาซึ่งออกมารับหลังจากนั่งเงียบๆในห้องตั้งนานสองนาน

ลินดามองหน้าลูกชายแล้วก้มลงจูบขมับชื้นเหงื่ออย่างแสนรัก หวนคำนึงถึงความกล้าหาญที่ไล่ลูกพี่ลูกน้องร้ายการออกไปโดยที่แม่อย่างเธอเอาแต่ทำตัวขี้ขลาดไปวันๆหญิงสาวนอนกอดลูกชายเงียบๆโดยที่ไม่มีใครมารบกวนเป็นชั่วโมง ในหัวของเธอเอาแต่คิดภาพความทรงจำเลวร้ายต่างๆก่อนที่จะเจอสามี การเผชิญหน้ากับคนที่คิดไม่ดีตามลำพัง ไม่มีแม้ความกล้าที่จะตอบโต้ กัดฟันอดทนไปวันต่อวันอย่างทรมาณ

“คิดอะไรอยู่ครับ โกรธพี่เหรอที่ลงโทษลูก”

เอกเดินเข้าห้อง นั่งลงบนเตียงก่อนจะเอนตัวนอนเข้ามาสวมกอดทั้งแม่และลูกที่นอนอยู่บนเตียงหลังเดียวกันหลังจากลงไปจัดการธุระฝากทหารที่เฝ้าอยู่ด้านล่างไม่อนุญาตให้สองพี่น้องนั่นขึ้นไปอีก ลิดาสายหน้าภายใต้อ้อมกอดแกร่งของสามี

“เปล่าหรอกค่ะ หนูจะไปโกรธพี่กับเรื่องแค่นั้นได้ยังไง ลดขนมบ้างก็ดี เด็กคนนี้ถูกตามใจปากอยู่ตลอด”

ถือเป็นการกระทบกระเทียบสามีเล็กๆ คนที่ตามใจลูกเกินกว่าเหตุจะเป็นใครที่ไหนนอกจากพ่อของลูกเอง เห็นหน้าดุๆแบบนี้หากไม่ใช่เหตุการณ์ที่มีแต่ผีดิบ ป่านนี้เอกก็ยังคงถือโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าของตัวเองแอบถ่ายรูปลูกตอนแก้มเลอะโกโก้ที่ตนซื้อมาอยู่ใครจะไปรู้

“ฮะๆๆ ยอมแพ้แล้วจ้ะ.....”

ชายหนุ่มว่าเสียงทะเล้นก่อนที่จะเงียบไปทั้งคู่ ในความเงียบนี้มีเสียงกรนเบาๆของเล้งกับเสียงหายใจสม่ำเสมอของกาแฟที่มานอนเฝ้าเจ้านายของมันอยู่ด้านล่างของเตียง

“คิดถึงครอบครัวนั่นอยู่เหรอ”

เอกเป็นคนเปิดบทสนมนาใหม่อีกรอบ ถึงจะไม่อยากรื้อฟื้น แต่เขารักลินดามาก การที่ให้เธอระบายกับเขาถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าปล่อยเก็บในใจ ลินดาเป็นผู้หญิงเปราะบางมาก ดังนั้นควรมีสามีอย่างเอกเป็นฐานไม่ให้เธอสลายไป

“ค่ะ หนูเห็นหน้าพวกเขา อดคิดโกรธไม่ได้ถึงสิ่งที่เขาทำกับลูก...”

ตอนหญิงสาวท้อง เธอโดนคนบ้านนั้นซึ่งเคยเป็นครอบครัวทำเป็นสำนึกผิด เข้ามาตีสนิทเพื่อลอบวางยาลูกชาย เนื่องจากไม่ต้องการให้สายเลือดของลินดาเกิดมาแย่งพินัยกรรมสมบัติที่ยังไม่ได้เปิดในตระกูล

“หากเล้งไม่โดนพวกเขาวางยา ป่านนี้ลูกคงเหมือนเด็กคนอื่นๆ เขา 5 ขวบแล้วนะพี่ ฮึก...เขายังพูดไม่ชัดเลย”

เอกรวบลินดาเข้ามากอดปลอบ ตอนเล้งเกิดมาใหม่ๆต้องเข้าตู้อบเนื่องจากคลอดก่อนกำหนด โชคดีลินดาถูกวางยาตอนครรภ์เข้าเดือนที่ 7 แล้ว เด็กจึงรอด แต่ผลข้างเคียงคือเขาอ่อนแอกว่าคนอื่น เล้งแพ้อาหารบางชนิด เป็นหวัดบ่อยๆเพราะภูมิแพ้อ่อนแอในบางครั้ง พัฒนาการช้า พลิกตัว คลาน เดิน และพูดเชื่องช้ากว่าอายุจริงๆของเขาไปมาก

เสียงร้องไห้อย่างเจ็บปวดของลินดากระแทกใจเด็กชายที่ลืมตามาในความเงียบโดยมีเอกค่อยปลอบอย่างอ่อนโยน สายตาเจ้าเด็กอ้วนที่ก่อนหน้าแหลกสลายเพราะไม่ได้กินขนมดูราบเรียบคล้ายตาพายุที่ยังไม่ได้ปล่อยคลื่นลมทำลายล้าง

อย่างนี้เองสินะ ในชีวิตก่อนหลังวันสิ้นโลกที่พ่อแม่จากไปเขาถึงได้ป่วยบ่อย อ่อนแอกว่าคนอื่น แต่โชคดีที่ไม่ตาย ความอ่อนแอทำให้เขาผลักดันตัวเองมีชีวิตรอดจนถึงอายุ 40 ได้อย่างปาฏิหาริย์

ผ่านไปหนึ่งคืนกับเหตุการณ์มากมายมีทั้งดีและไม่ดี รุ่งเช้าวันถัดไปเด็กอ้วนก็กลับมาเป็นปกติ วิ่งอ้อนคนนู้นทีคนนี้ที ไม่ถามหาขนมขบเคี้ยวจนเอกที่ประกาศบทลงโทษยังต้องแปลกใจ

“เล้งจาไปเล่ง!!!”

วันนี้เป็นวันที่เอกและภูมิต้องเข้าร่วมปฏิบัติการค้นหาเสบียงกับทหารและผู้มีพลังบางส่วน เด็กชายจึงเกาะพ่อขอลงไปเล่นข้างล่างกับกาแฟเหมือนปกติทุกวัน ปล่อยให้ลินดาที่ดูอารมณ์ดีขึ้นไม่หดหู่เหมือนเมื่อวานทำขนมโดยมีจันทร์เจ้าอยู่เป็นเพื่อน เซตอุปกรณ์ทำขนมที่หญิงสาวยึดอาชีพตอนอยู่กินกับเอกถูกสามีเอาออกมาจากมิติส่วนตัวพร้อมวัตถุดิบมากมายที่เขาบากบั่นออกไปหาเอาใจภรรยาสุดที่รัก

เพราะวัตถุดิบทำขนมมันจุกจิกและเยอะ ร้านขายอุปกรณ์ทำขนมจึงไม่ใช่เป้าหมายหลักของผู้ที่แสวงหาอาหารประทังชีวิต พวกเขาหมายมั่นปั้นมือกับสิ่งของที่เป็นอาหารสำเร็จรูปหรืออาหารที่สามารถปรุงสุกง่ายๆมากกว่าแป้งขนมกับวิปครีมหรืออะไรเทือกนั้น

“แล้วอย่าพากันไปซนที่ไหนอีกล่ะ”

ภูมิกำชับเสียงเข้ม เมื่อคืนมีคนพบศพสารวัตรสิงข์ในสภาพท้องทะลุกะโหลกเละในสถานที่ๆเล้งชอบไปเล่น เขากังวลว่าอาจจะมีตัวอะไรฆ่าชายคนนั้นก็ได้ เลยต้องกำชับเด็กน้อยไว้เผื่อมีเหตุฉุกเฉิน โดยที่ไม่รู้เลยว่าศพที่พบเจอเป็นฝีมือของบุตรชายของเขาเอง

“โอเช!”

เมื่อส่งพี่จ๋ากับพ่อขึ้นรถทหารออกไปจากค่ายเสร็จรอยยิ้มน่ารักของเด็กชายก็หุบลง ก่อนจะฉีกยิ้มอีกครั้งแล้วหันไปหารสรินซึ่งดูเหมือนจะรับบทเป็นพี่เลี้ยงสาวห้าวทุกครั้งที่เล้งลงมาเล่นด้านล่างของตึก

“เล้งไปตงนู้นนะ!!”

เขาชี้ไปที่อาคารหนึ่ง เป็นห้องน้ำร้างที่ไม่มีใครเข้าใช้ภายในสวนของคอนโด หญิงสาวพยักหน้ายิ้มๆแล้วยืนเฝ้ามองห่างๆ เด็กชายจุงเชือกคล้องคอกาแฟวิ่งปรู้ดออกไปด้วยสีหน้าร่าเริงตามประสา

“อ่ะนี่ หานะ หั้ยเจอ เจอวัยๆ”

มือเล็กยื่นเศษผ้าชายกะโปรงของดาหวันดุนๆจมูกเจ้าหมาเตี้ยเบาๆพร้อมออกคำสั่งและปลดสายจุงของกาแฟออกให้มันทำงานสะดวกขึ้น มันเห่าสองครั้งแล้ววิ่งก้นกระดกจากไปอย่างอารมณ์ดี วันนี้เล้งสัญญากับมันว่าหากทำภารกิจสำเร็จจะให้ขนมแท่งสี่ชิ้น!! มากกว่าทุกวันชิ้นหนึ่งอีกด้วย!

“พี่ฉาว เล้งไปเล่งตงนั้นน้า”

รสรินอมยิ้มก่อนพยักหน้า มองเด็กซนวิ่งพุงกระเพื่อมหายไปจากสายตา คงจะไปที่ฐานลับของเขา ส่วนศพที่มีคนพบทหารได้เคลียร์พื้นที่ไว้เรียบร้อย และรื้อเศษไม้ที่อาจมีสัตว์ประหลาดเป็นอันตรายในนั้นแล้วสร้างบ้านเล็กๆไว้เป็นฐานเล่นให้เล้งเสร็จสรรพตามคำสั่งของภูมิ

บ้านไม้ที่รสรินบอกว่าเล็ก จริงๆมันไม่เล็กๆเลย ใหญ่เป็นกระท่อมหลังหนึ่งได้ เด็กชายวิ่งมาดูก่อนจะเดินเลยไปไกลอีกหน่อย ที่นัดพบของเขากับกาแฟแสนรู้ รอเพียง 30 นาทีเสียงร้องโอดโอยของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตุบ ร่างของดอนกลิ้งลงตรงหน้าเล้งจากการโยนของหมากาแฟร่างยักษ์

แฮ่ๆๆๆ

มันแลบลิ้นอวดผลงานที่ได้รับมอบหมาย เล้งแทบจะกุมขมับ แบบนี้ชายกะโปรงดาหวันมีความหมายอะไร ดมกะโปรงผู้หญิงแต่ไปคว้าตัวผู้ชายมา

“โอ้ย ไอ้...ไอ้หมาเหี้ย!!”

ดอนกล่าวอย่างหวาดๆ เขายังจำแรงกระแทกจนสลบเมื่อวานได้ อกของเขายังคงระบมช้ำไม่หาย ชายหนุ่มกระเถิบตัวถอยหลังทั้งอย่างนั้น เขาไม่กล้าแม้แต่จะวิ่งหนีหรือลุกขึ้นเพราะความขลาดกลัว

พี่ชาย จะให้กาแฟกิน หรือจะทำตาม

เด็กอ้วนในสายตาคนอื่นไร้พิษสงส่งกระดาษที่เขียนด้วยลายมือโย้เย้ๆแต่อ่านรู้เรื่องเพราะถูกเขียนด้วยสีเทียนตัวใหญ่สะดุดตา ดอนมองเด็กชายญาติห่างๆด้วยความไม่เข้าใจ

“มึงต้องการอะไรไอ้เด็กเปรต!!”

ใจอยากจะพุ่งไปเตะให้ตายเสียจะได้จบๆ แต่พอนึกถึงว่ามันสามารถควบคุมหมาปีศาจตัวที่อยู่ใกล้ๆได้ดอนจึงกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะยั้งความคิดตัวเองใหม่ เด็กเปรตยกนิ้วชี้สายไปมาพร้อมกับทำเสียงจุ๊ๆ แล้วนั่งจุมปุ๊กลงกับพื้นกวักมือเรียกกาแฟมาเป็นโต๊ะรองกระดาษชั่วคราว เจ้าอ้วนหยิบกระดาษเอสี่พับหลายตลบคลี่ออก หยิบสีเทียนมาเขียนโดยมีหลังมายักษ์เป็นฐาน เขียนเสร็จก็ยื่นให้ชายหนุ่มอ่าน

ขายพี่สาวตัวเอง

“ขาย? มึงหมายความว่ายังไงไอ้เหี้ย!!”

ดอนทำท่าจะลุกขึ้นมาอย่างเดือดดาล จ้องเด็กตัวเล็กที่ไม่มีออร่าแห่งความน่ารักอีกต่อไป แต่ก็ต้องชะงักเท้าเพราะกาแฟตวัดสายตาแยกเขี้ยวใส่

“ไขตัว(ขายตัว) พี่ชายทำดั้ยไหม?”

เล้งเอียงคอมองด้วยดวงตาใสซื่อ สะบัดนิ้วให้กาแฟลุกขึ้นย่างสามขุมไปหา บิ้วด้วยคำพูดลิ้นสั้นให้หมาคอร์กี้แสร้งน้ำลายหยดลงพื้นเหมือนกระหายเนื้อมนุษย์เสียเต็มประดา ดอนมองก่อนจะค่อยๆถอยหลังด้วยใบหน้าซีดเผือด จินตนาการถึงเงาดำแสนชั่วร้ายที่ผุดอยู่ด้านหลังเจ้าเด็กอ้วนน่ารัก เล้งเอียงคอไปอีกด้าน ฉีกยิ้มกว้างด้วยดวงตาไม่กะพริบ ปากสีชมพูอวบอิ่มพูดประโยคด้วยน้ำเสียงใสกระจ่างแต่กลับทำให้คนฟังหนาวสะท้าน

“ไม่ทาม พี่ชายตายน้า~”

เด็กอ้วนหัวเราะคิกคักหลังจากหลุดปากประโยคนี้จบ ก่อนสั่งให้กาแฟพุ่งเข้าหาแล้วทับร่างดอนอย่างรวดเร็ว อ้าปากเหมือนจะกินเขาบัดเดี๋ยวนี้จนคนโดนขู่แทบจะฉี่รดกางเกงเพราะความหวาดผวา

“อ๊ากๆๆ กูทำ กูทำ อย่าๆๆ....อย่ากินกูเลย กะ กู กูไม่อร่อย อย่ากินกูเลย!!!!”


 


 

*****************************************************

พูดไม่ชัด เขียนเอาก็ได้ว้าาาา มีความมาเฟียนะเว้ย.....55555555555555555555

13/4/2564 แก้ไขคำผิดพร้อมปรับสำนวนเล็กน้อยให้แล้วนะ

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.169K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2764 KAGURA_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2564 / 13:13
    จะขู่เขาแต่พูดไม่ชัดเขียนใส่กระดาษเขาก็อ่านไม่ออกอีก โอ๊ยยยย5555 เอ็นดู
    #2,764
    0
  2. #2631 Neen1053 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 07:50
    เป็นพี่น้องที่แย่มากกกกกกก
    #2,631
    0
  3. #2283 MinRay_N (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:32
    น้อนไม่ธรรมดา
    #2,283
    0
  4. #1879 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:59
    โหดมั่กๆ
    #1,879
    0
  5. #1816 Amarry (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 10:03
    อย่างโหดดดดดดด 555555
    #1,816
    0
  6. #1719 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 06:53
    นี่ใช้คำว่าเอ็นดูได้เปลืองมาก
    #1,719
    0
  7. #1642 Nu pe (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:29
    เด็กที่เป็นนรกสำหรับคนอื่น แต่ในครอบครัวเป็นแค่ก้อนมาชเมโล่
    #1,642
    0
  8. #1456 knunkim (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 02:36

    แหมถ้านี่เป็นหนังแนวฆาตกรรมนะน้องคงได้ฉายาว่าเด็กนรกแล้วล่ะ555

    #1,456
    0
  9. #1451 mikoku (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 02:08
    อยากให้น้องโตแล้ววว
    #1,451
    0
  10. #1306 hanshaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:41

    น้องอ้วงเกิด7เดือนเหมือนเราเลย
    #1,306
    0
  11. #818 Melyssa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 13:36
    น้องชอบอะ มีการขู่ด้วย
    #818
    0
  12. #736 rainy_blue_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 07:25
    ไม่ทาม ตายน้าาาา
    #736
    0
  13. #606 KuppaKP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 04:51
    น้องอ้วงงงงง พูดไม่ชัดก็เขียนแทนหรอ55555
    #606
    0
  14. #509 vviiwwyy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 12:42
    อ้วงงง พูดไม่ชัด กะเขียนเอา 555
    #509
    0
  15. #486 mamame1717 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:10
    อ่ะ พูดไม่ชัดเขียนเอาก็ด้ายย
    #486
    0
  16. #465 Xialyu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 16:55
    มาเฟียน้อย
    #465
    0
  17. #315 Blueheart (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 15:24
    น้องย้อนมาจัดการทุกคนทบต้นทบดอกเลย
    #315
    0
  18. #249 kotchaporn7777 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:29

    แง้งงงงง เจ้ามาเฟียอ้วงงงง กับผู้พิทักกาแพ

    น่าย้ากที่ฉูดดดด
    #249
    0
  19. #247 aof_8888 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:30

    มาเฟียอ้วงน้อย+มือขวากาแฟhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #247
    0
  20. #246 Bring the fun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:00
    น้องเท่มาก ปกป้องทุกคนต่อไปนะไอ่ต้าวคู่หูเจ่งงงงงมั๊ก
    #246
    0
  21. #244 GarfieldKuntida (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 16:03

    ต้าวอ้วนโดนตีเลย 5555
    #244
    0
  22. #243 gnateht (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 14:51
    อ้วนเก่งมากกก
    #243
    0
  23. #242 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 13:41

    น้องโหดได้น่ารักมากก
    #242
    0
  24. #241 Kankanop (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:49
    จัดการมันเลย -น้องตัวร้าย
    #241
    0
  25. #240 09fg (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 12:37
    น้องเท่มากเลย
    #240
    0