Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 17 : หญิงแพะ(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,260 ครั้ง
    13 เม.ย. 64

error loaded
กาแฟ

โฮ่ง!


 



 

หนึ่งเดือนผ่านไปกับวันสิ้นโลกที่แสนหนักหน่วง กำแพงดินจากผู้ใช้พลังจิตควบคุมดิน และกำแพงก่อด้วยแรงงานคนที่ใช้อิฐและปูนฉาบพร้อมกับมีช่างเฉพาะทางทำการเสริมเหล็กไปอีกชั้น ตอนนี้ค่ายกลางตัวเมืองของจังหวัดการบูรณ์ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ ในอนาคตที่นี่คือค่ายผู้รอดชีวิตที่ดีที่สุดในจังหวัดนี้ ผู้รอดชีวิตจากทั่วทุกสารทิศใฝ่ฝันว่าอยากมาเยือนและตั้งรกรากที่นี่มากที่สุด

เล้งในอนาคตก็เป็นหนึ่งในนั้น กระนั้นก็ได้แค่คิด เพราะเส้นทางที่จะเดินทางมามันอันตรายเกินไปถ้าไม่ร่วมเดินทางด้วยคณะหรือกองทัพที่มีผู้ใช้พลังอยู่

เพล้ง!!

“กาแพจัดกาง!!”

ในตอนนี้ทั่วทั้งเมืองกำลังลำบากอยู่นิดหน่อยเพราะค้างคาวผีดิบออกอาละวาด พวกมันมาจากไหนไม่มีใครรู้ในตอนบ่ายที่แดดร้อนจัด บินว่อนสะเปะสะปะเหมือนคนเมาแล้วพุ่งชนเป้าหมายอะไรก็ตามที่มันเห็น บางคนโดนกัดจนติดเชื้อลำบากทหารทำการแยกตัวออกจากกลุ่มคนหมู่มาก ส่วนใครที่มีห้องเป็นอพาร์ทเม้นหรือคอนโดที่สูงๆและประตูหน้าต่างเป็นกระจกก็จะถูกค้างคาวที่ร่างกายเต็มไปด้วยแผลเหม็นเน่าพุ่งชนจนแตก

แงงๆๆๆโฮ่งๆๆ!!!

คอร์กี้น้อยกระโจมเข้าหาค้างคาวที่เน่าเฟะซึ่งดินทุรนทุรายหลังจากพุ่งชนกระจกจนแตกเข้าปากก่อนสะบัดอย่างรุนแรงจนตัวขาดครึ่ง

พรึบๆๆๆ

“มาแย้ว!!”

อีกตัวก็บินเป๋ตามหลังเพื่อนมาติดๆ เด็กอ้วนตะโกนชี้นิ้วเย้วๆ หมาเตี้ยแหงนหน้ามองเกร็งขาหลังดีดตัวขึ้นสูงใช้ขาหน้าตบแขกไม่ได้รับเชิญดังปั้กเหมือนนักวอลเล่บอลระดับประเทศ ร่างค้างคาวผีดิบลอยละลิ้วแปะติดกับตู้ฝั่งตรงข้ามเสียบี้แบน

“เจ่งงง!!”

โฮ่งๆๆๆ

เล้งโยนขนมหมาแบบแท่งไปอีกสองชิ้นให้เป็นรางวัล เจ้ากาแฟกระโดดโลดเต้นอย่างยินดี ก่อนจะเอาเท้าหน้าเขี่ยขนมหมาหนึ่งชิ้นไปทางเจ้านายตัวน้อยของมันสื่อถึงการอยากแบ่งปัน

“มะเอา เล้งเอานี่”

เจ้าอ้วนผู้รักการกินสายหน้าปฏิเสธขนมหมาอย่างขึงขัง ก่อนจะวิ่งไปเปิดตู้เย็นหยิบมาร์ชเมลโล่สอดไส้ราสเบอร์รี่ถุงใหญ่มาโชว์ให้เตี้ยคู่หูได้เห็น หลังจากกองทัพประกาศใช้น้ำใช้ไฟในเวลาที่จำกัด เครื่องใช้ไฟฟ้าประเภทแอร์หรือตู้เย็นที่ต้องจ่ายไฟตลอดเวลาถูกผู้คนทิ้งขว้างกันเยอะมาก แต่ห้องคอนโดชั้น 24 แห่งนี้หายห่วง เพราะตู้เย็นมีคนเติมสารทำความเย็นทุกครั้งที่ต้องการ

“พี่จ๋า เล้งเอาเย็งๆ”

เด็กชายมือหนึ่งถือซองมาร์ชเมลโล่ อีกมือถือขวดน้ำผลไม้รสสตรอเบอร์รี่วิ่งพุงพลุ้ยไปหาพี่จ๋าของเขาที่กำลังช่วยปะป๋าติดเหล็กดัดตรงหน้าต่างป้องกันสัตว์ปีกอันตรายที่จะมากับอากาศอย่างขมักเขม้น

“เล้งอย่าเพิ่งกวนพี่เขาลูก รอพี่เขาช่วยพ่อให้เสร็จก่อน”

ชายหนุ่มปรามบุตรชายเสียงอ่อน เจ้าเด็กแก่แดดทำหน้ายู่แก้มพองอย่างไม่พอใจ

“ไม่เป็นไร ผมกลัวไอ้อ้วนมันผอม เดี๋ยวกอดไม่สะใจ”

ภูมิว่าพร้อมกับสายตาที่สื่อถึงชัยชนะกับคำสบประมาทที่มีต่อเด็กอ้วน เล้งมุมปากกระตุกปฏิกิริยาของเด็กภายในตัวแทบลุกเป็นไฟ แต่อีกอารมณ์นึงก็พยายามออดอ้อนเต็มที่ ขืนทำท่าไม่พอใจพี่จ๋าต้องไม่แช่เย็นน้ำผลไม้ของเขาจะทำยังไง รอไม่นานขวดน้ำผลไม้ในมือก็ค่อยๆจับตัวเป็นไอเย็นอย่างรวดเร็ว

“คุงฮับ!”

เด็กชายยิ้มตาหยี่ ยื่นจมูกเล็กๆไปหาพี่จ๋าของเขา อีกฝ่ายเห็นคนตัวเล็กยื่นจมูกให้ก็ก้มหน้าลงให้แก้มสากชื้นเหงื่อแตะกับจมูกอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเหนื่อยหน่าย

จุบ~~~

“อ๋า ชู่งจายยย”

ว่าเสร็จก็สะบัดก้นวิ่งดุ๊กดิ๊กจากไปร่วมขบวนการตบค้างคาวกับคู่หูรอเวลาพ่อและพี่จ๋าเอาเหล็กดัดมาปิดจนครบหน้าต่างทุกบาน

“เด็กคนนี้ พอมีพี่จ๋าเข้าหน่อยลืมหอมแก้มพ่อเลยนะ”

เอกว่าอย่างขำๆในขณะที่มือทำงานไปด้วย เห็นลูกร่าเริงแข็งแรงไม่หวาดกลัวเหมือนที่เห็นเด็กๆคนอื่นเป็นเขาก็เบาใจ ส่วนภูมิทำเพียงแค่ยิ้ม แล้วเอามืออีกข้างมาลูบแก้มชื้นเหงื่อข้างที่โดนเจ้าอ้วนจุบเบาๆด้วยสายตาอบอุ่น การมีครอบครัวที่ดีสุขภาพใจและสุขภาพจิตของเขาก็ดีตามไปด้วย เด็กหนุ่มแทบจะลืมภาพไม่ดีกับครอบครัวเก่าไปจนสิ้นหลังจากเขาได้สร้างความทรงจำที่ดีกับครอบครัวใหม่ที่นี่

 

“นี่เหรอบ้านของแกตอนนี้ ใหญ่ใช้ได้เลยนะ”

หญิงสาวแปลกหน้าที่ดูสระสวยเทียบเท่าลินดาเปิดประตูเข้าห้องมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถึงเธอจะสวยทว่ากลับมอมแมมเหมือนผ่านความยากลำบากมาบ้าง โชคดีจริงๆที่มาเจอลูกพี่ลูกน้องของเธอที่นี่ ไม่อย่างนั้นคงอดตายอยู่ข้างถนนแน่ๆ

“มีห้องให้เราอยู่ใช้ปะ ตอนนี้เหนียวตัวมากอยากอาบน้ำ พาไปหน่อย”

น้ำเสียงห้วนๆไร้มารยาทของชายหนุ่มอีกคนที่อายุน้อยกว่าไม่กี่ปีถามด้วยหน้าตาที่ข่มขู่เต็มที่ ดาหวันและดอน สองพี่น้องที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของลินดา ก่อนวันสิ้นโลกไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาสองพี่น้องออกไปสังสรรกันกับเพื่อนแล้วเมาไม่ได้กลับบ้าน ตื่นมาอีกทีทุกอย่างก็เลวร้ายไปหมด โชคดีอยู่ในละแวกใกล้เคียงจึงถูกทหารช่วยไว้ และไม่กี่วันก่อนก็ได้รู้ว่าญาติผู้พี่แสนโง่ไร้สมองของพวกเขาอยู่ที่นี่ด้วย จึงทำการมัดมือชกตามนิสัยเพื่อบังคับให้ยายลินดาน่าโง่พาขึ้นมาบนห้อง

“พี่ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก นี่ไม่ใช่ห้องพี่”

“เอ๊ะ!! เธอนี่ยังไง เราเป็นญาติกันนะ ช่วยๆกันหน่อยสิ พาเราไปห้องน้ำหน่อย รู้ไหมตอนนี้ฉันกับดอนเหนียวตัวจะแย่อยู่แล้ว!”

ปกติลินดาเป็นผู้หญิงที่ขวัญอ่อน ชักจุงง่ายและไม่ค่อยสู้คน เธอเกิดมาในบ้านที่ฐานะร่ำรวยถูกเลี้ยงดูประคบประหง่มเหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยาย ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง จะว่าก็ว่าเรื่องราวลินดาเหมือนละครในทีวีสักเรื่อง พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุ ลุงและป้าเข้ามาฮุบสมบัติ ลูกพี่ลูกน้องและคนในครอบครัวลุงป้าปฏิบัติกับเธอเหมือนไม่ใช่คน โชคดีในช่วงเรียนมหาลัยปีสุดท้ายหญิงสาวไปต้องตาเอกเข้าจึงคบหากันมา ชายหนุ่มเป็นคนพาภรรยาออกจากนรกนั่นอย่างถาวร ลินดาจึงเชื่อใจและเชื่อฟังเอกทุกเรื่อง

แต่ครั้งนี้เธอไม่ทันได้บอกสามีจริงๆ ลงข้างล่างกะว่าจะเอาขนมไปขอบคุณคุณรสรินที่ช่วยดูแลลูกให้ ไม่คิดจะได้เจอกับคนรู้จัก ปมในใจลินดาฝังลึกมาก เธอหวาดกลัวญาติๆตัวเองจากเหตุการณ์ในอดีต ซึ่งนำมาสู้เรื่องยุ่งยากใจในตอนนี้

เธอผิดเองที่ไม่เข้มแข็งพอ....

“พวกเธอเป็นใครเนี่ย”

จันทร์เจ้าที่ได้ยินเสียงเอ๊ะอะโวยวายจึงเปิดห้องของตัวเองออกมาแล้วเข้าไปดูห้องของภูมิ หญิงสาวถามอย่างสงสัยก่อนจะหันไปมองลินดาที่ผู้มาใหม่ที หน้าตาทั้งสองฝ่ายมีความคล้ายคลึงอยู่บ้าง

“ยังไม่ทันที่ใครจะได้ตอบอะไรเสียงดุของเอกก็แทรกเข้ามาก่อน

“ดา พาใครมา...หืม ดาหวัน? ดอน?”

ร่างสูงเข้ามาหาภรรยามองสองพี่น้องนรกส่งมาเกิดอย่างสงสัย ก่อนจะก้มมองคนรักที่เต็มไปด้วยสีหน้าอึดอัดคับข้องใจ

“อ่อ นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้กรรมกรนี่เอง นี่...เห็นแก่ที่แกเป็นผัวยายลิน ช่วยรับฉันกับน้องชายเข้ามาที่นี่ด้วยสิ”

จันทร์ขมวดคิ้วจ้องเขม็ง

“ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะยัยหมาขี้เรื้อน เข้าบ้านเขาแล้วมาพูดจาหมาไม่แดกแบบนี้ระวังจะโดนตีนนะคะ”

“มึงหุบปากไปเลยพี่กูคุยกับคนในครอบครัวอยู่!”

ดอนคนน้องตวัดสายตามองจันทร์เจ้าอย่างหาเรื่อง

“ออกไป”

เอกกล่าวนิ่งๆไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อปากคำไร้สาระของสองพี่น้องผู้มาใหม่

“ออกไปอะไร นี่!ฉันเป็นญาติของลินดานะ ยัยนี่อยู่ไหนพวกเราก็ต้องอยู่ด้วย!”

ความจริงพวกเขาไม่มีที่ไปอื่นแล้ว หากอยู่ข้างนอกกว่าจะได้อาหารแต่ละมื้อต้องหางานทำแลกเศษเหรียญโง่ๆนั่น นึกแล้วขนลุกไม่หาย

“ลินกับพวกแกตัดขาดกันตั้งแต่ก้าวออกจากบ้านนั้นแล้ว ออกไปก่อนที่จะเสียใจทีหลัง”

ชายหนุ่มยังคงยืนกรานด้วยสายตาแน่วแน่ เรื่องนี้เขาจะไม่โกรธภรรยากับนิสัยหัวอ่อนของเธอ บาดแผลในใจไม่สามารถลบออกได้ เขาเข้าใจเรื่องนี้ดี

“มันจะมากไปแล้วนะ มึงรู้ไหมว่ากูลูกใคร”

จันทร์เจ้าหน้าเหวอ มุกเดิมๆของพวกคนรวยไร้สมอง หญิงสาวเพื่อนข้างห้องหันรีหันขวางหาอุปกรณ์ต้อนหมาบ้าสองพี่น้องออกจากห้อง แต่ยังไม่ทันได้หาเสียงเล็กๆของเล้งก็ดังทะลุกลางปล้องขึ้นมา

“กาแพจักกางเยย!!”

โฮ่งๆๆ

หมาร่างยักษ์วิ่งทะล่าเข้ามาอย่างรวดเร็ว ผ่านไปเดือนหนึ่งกับการจับจุดการใช้พลังได้เองตามธรรมชาติของกาแฟ การขยายร่างด้วยวิธีประหยัดพลังงานนั้นเจ้าหมาเตี้ยไม่ต้องขยายใหญ่ถึงสองเมตรเหมือนตอนแรกอีกแล้ว มันสามารถเพิ่มไซส์ของตนเองได้ตามต้องการ คอร์กี้ขนาดไซบีเรี่ยนฮัสกี้วิ่งหน้าเด๋อเข้ามาอย่างเป็นสุข แต่ความรุนแรงนั้นไม่อาจประมาณได้ ดอนมองเจ้าประหลาดก่อนจะยกรอยยิ้มเยาะ

“มาสิไอ้หมาปัญญาอ่อน กูจะเตะให้....”

ดอนยกขาเตรียมหวดกลับอย่างหยามใจ

ตู้ม!!

กรี๊ด!!!

ดาหวันเบิกตาโตกรีดร้องเสียงดังอย่างตกใจ ร่างน้องชายถูกหมาประหลาดที่ไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนชนเสียงกระเด็นพุ่งใส่ประตูหน้าห้องจนหลุดออกทั้งบาน คนอวดดีที่ไม่รู้ว่าพ่อตัวเองเป็นใครสลบคอพับอย่างไร้ทางต่อกร

โฮงๆๆๆ!!!

เจ้ากาแฟตัวแสบหดร่างไซส์ไซบีเรี่ยนของตัวเองลดเหลือขนาดคอร์กี้ปกติ ก่อนจะวิ่งก้นกระดกย้อนศรไปหาเจ้านายของมันก่อนกระโดดดึ๋งๆเพื่อขอรางวัล

“ดีมั่ก!!”

เด็กชายหยิบขนมแท่งสามอันให้เจ้าหมาตะกละที่เขาปรามาสในใจอย่างใจกว้าง ก่อนจะหันไปทางหญิงสาวแปลกหน้า ใจจริงอยากจะด่าอีผู้หญิงแพศยาใจจะขาด ลำบากลิ้นเจ้าตัวไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ สุดท้ายสวมบทเป็นเด็กอ้วนปีศาจท้าวเอวตะโกนดังลั่น

“หญิงแพะ(หญิงแพศยา) ออกไปนะ ไม่นั้นจาห้ายกาแพกัดจิ๋มหยุด(จิ๋มหลุด)เยย”

จันทร์เจ้าน้ำลายแทบพุ่งกับประโยคลามกที่เจ้าเด็กอ้วนพ่นออกมา......


 


 

******************************************

ฉันว่าหลังจากไล่ยัยดาหวันออกไป น้องจะต้องถูกพ่องดขนมอีกแน่ๆข้อหาลามก 55555555555555555555555 13/4/2564 แก้คำผิดเรื่องนี้แล้วนะ!

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.26K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2731 Giharu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 10:30

    5555 สงสารน้องจริงๆสื่อสารไม่ตรงเสียงเพี้ยนสื่อความหมายลามกชะงั้น

    #2,731
    0
  2. #2621 hary2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 10:35
    เป็นคำด่าที่น่ารักแต่เจ็บแทน555555
    #2,621
    0
  3. #2433 system2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 22:15

    55555สำลักน้ำลายแล้วเจ้าคะ

    #2,433
    0
  4. #2414 mukmanee123 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:30
    ขำยัยแพะ กับก้นกระดก คือนึกภาพออกเลย เพราะก้นน้องใหญ่จริงๆค่ะ แง่ บรรยายน่ารักมาก
    #2,414
    0
  5. #2334 TD.Spain312 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 19:29
    ขำไม่ไหวมาก5555555555
    #2,334
    0
  6. #2329 Fern-2233 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 23:46
    55555555 อ่านไปน้ำตาไหลไปไม่ไหวละขำมาก 5555
    #2,329
    0
  7. #2308 _fiona_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 05:23
    55555555
    #2,308
    0
  8. #2282 MinRay_N (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:28
    เบาได้เบา
    #2,282
    0
  9. #2249 Pynca (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:39
    5555555555
    #2,249
    0
  10. #2245 neups_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 01:54
    ไม่ได้ลูก แง55555555
    #2,245
    0
  11. #2238 chayen1243 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 03:20
    หยิกจิ๋มมันเลยลูก
    #2,238
    0
  12. #2212 บาบาบิ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 09:25
    หนูอยู่ในร่าน5ขวบนะลูกกก พูดงั้นไม่ได้555555
    #2,212
    0
  13. #2182 dnkdnk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 14:34
    โอ๊ยยย ช่วยฉันด้วยฉันอ่านอะไรอยู่-อ้วงงงง555555
    #2,182
    0
  14. #1920 Poani (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:55
    5555555555555
    #1,920
    0
  15. #1878 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:53
    อิอ้วง 5555555
    #1,878
    0
  16. #1828 Puzzler_P (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 11:20
    ไออ้วน!!!55855555555555
    #1,828
    0
  17. #1815 Amarry (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 09:43
    อ้วงงงง สุภาพหน่อย 55555555
    #1,815
    0
  18. #1782 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:58
    หญิงแพะ โอ้ยน้องงงงงง 5555
    #1,782
    0
  19. #1763 RhongTood (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 17:49
    ไม่พูดคำหยาบนะนังอ่วน!
    #1,763
    1
    • #1763-1 RhongTood(จากตอนที่ 17)
      22 พฤษภาคม 2563 / 17:49
      อ่วนไรวะอ้วนสิ!
      #1763-1
  20. #1756 Superpoom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:31
    อ้วงพูกไม่เพาะเยย
    #1,756
    0
  21. #1717 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 06:43
    ลุงเล้ง!!!!5555555
    #1,717
    0
  22. #1641 Nu pe (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:21
    พูดหยาบนี่ พี่เอกตีตูดเลยค่ะ ไม่สุภาพ!!! พ่อเลี้ยงมาให้สั่งสอนให้พูดจาแบบนี้!!!!!
    #1,641
    1
    • #1641-1 Nu pe(จากตอนที่ 17)
      21 พฤษภาคม 2563 / 11:21
      ใครสั่งสอน*
      #1641-1
  23. วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:59
    ขำหน้ายับหมดแล๊ววว5555
    #1,563
    0
  24. #1455 knunkim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 02:28

    55555555...อ่านเงียบๆมาตั้งนานมาหลุดขำเพราะประโยคสุดท้าย บ้าเอ้ยเจ้าเล็ง ตอนนี้มันตี2นะเว้ย55555

    #1,455
    0
  25. #994 ดอลลา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 21:57

    ไม่แล้ว ขรรมหนักมากกก

    #994
    0