Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 11 : วันที่แท้จริง(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,239 ครั้ง
    11 เม.ย. 64

error loaded

รูปภาพสมมติขึ้นให้สอดคล้องกับเหตุการณ์ในนิยายเท่านั้น


 


“งดคุ้กกี้สองวัน!!!”

“ง่า ปะป๋าง่า ใจล้าย เล้งจิฟ้องแม่!!”

“ใครใช้ให้เกิดอะไรขึ้นแล้วไม่บอกปะป๋ากัน ถ้ายังไม่ยอมแพ้อีกงดคุ้กกี้สามวัน!”

“งื้อ~~~”

“งดช็อกโกแลตอีกวันนึงร่วมด้วย”

“เล้งขะโต๊ด! ดีกานน้า~~”

ลินดาที่ยืนผัดกับข้าวในครัวสายหัวขำๆกับน้ำเสียง้องแง้งน่ารักของสองพ่อลูก หลังจากจันทร์เจ้ากลับห้องไปเล้งจึงโดนคนเป็นพ่อหิ้วคอเข้ามุมเพื่อสอบสวนอย่างจริงจัง ก่อนจะประกาศมาตรการงดคุ้กกี้ซึ่งทำให้เด็กอ้วนตะกละแทบใจสลาย ถึงไม่อยากยอมรับความจริงก็ต้องออดอ้อนบิดาสุดฤทธิ์สุดเดชเพื่อให้บทลงโทษเบากว่าเดิม

“สองคนนั้นน่ารักจังเลยนะครับ”

เด็กหนุ่มนั่งบนเก้าอี้โต๊ะกินข้าวภายในครัวมองลินดาผัดข้าวอย่างรอคอย เขาอดไม่ได้ที่จะกล่าวเบาๆพร้อมกับดวงตาเอ็นดูเมื่อนึกถึงใบหน้ากลมๆและอารมณ์แหลกสลายตอนโดนบอกว่าจะงดคุ้กกี้เพื่อลงโทษ

“ฮึๆ ก็แบบนี้แหละจ้ะ บทลงโทษของพี่เอกน่ะ เขาไม่เคยดุหรือตีลูกหรอก”

ร่างบางกล่าวด้วยรอยยิ้มขบขัน ไม่ได้สังเกตภูมิที่กลับไปเหม่อมองอย่างไร้จุดหมายเมื่อได้ยินว่าเอกไม่เคยตีเจ้าอ้วนเลยสักครั้งตั้งแต่เขาเกิดมาบนโลกใบนี้

“เทียบกับผมแล้วเจ้าอ้วนโชคดีมากเลยที่มีพี่กับพี่เอกเป็นพ่อแม่”

บางครั้งเขายังรู้สึกอิจฉาเด็กอ้วนอยู่บ้าง ตอนเด็กภูมิไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนี้เลย ไม่แม้แต่ที่พ่อกับแม่จะปันความรักให้เขาอย่างที่ควรจะเป็น ลินดาไม่ได้ตอบหรือพูดปลอบใจอะไรเขาเนื่องจากไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่แท้จริง หญิงสาวทำเพียงแค่ผัดกับข้าวกระทะใหญ่จนเสร็จก่อนจะตักแบ่งใส่พูนจานให้เจ้าของห้องกินอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่ลิน ข้าวสารยังเยอะอยู่ใช่ไหมครับ”

เด็กหนุ่มถามขณะค่อยๆละเลียดชิมกับข้าวฝีมือแม่บ้านจำเป็นอย่างลินดา จะบอกว่าแม่บ้านจำเป็นก็ไม่ถูกนักเพราะลินดาก่อนหน้าก็เป็นแม่บ้านอยู่แล้ว เธอช่วยเลี้ยงดูเล้งขณะที่สามีออกไปทำงาน บางวันมีเวลาหน่อยก็เข้าครัวทำขนมให้เอกออกไปฝากเขาขาย ฝีมือครัวของลินดาคุ้มกับที่จะรับเข้ากลุ่ม ถึงงานอื่นหญิงสาวอาจไม่ได้เรื่องนักแถมยังขี้กลัวและตื่นตกใจง่าย แต่งานครัวและความละเอียดรอบคอบในการแบ่งหมวดหมู่สิ่งของที่ไปหามา ลินดาค่อนข้างเจนจัดและเก่งมาก

เห็นได้ชัดว่าหากสองหนุ่มจะออกไปตระเวนอันตรายนอกที่พัก ปัจจัยสำคัญระหว่างวันไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ยาสามัญหรืออาหารติดกระเป๋า พวกเขาไม่ต้องกังวลว่าจะขาดเกินอะไรเลย เพียงแค่มีลินดา ทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบ

“เยอะมากจ้ะ ในห้องชั้นบนมีหลายกระสอบเลย โชคดีนะสำรวจครานั้นพี่เอกกวาดมาซะเยอะ แถมรอบต่อไปภูมิก็ไปที่เก่าตามคำบอกพี่เอกอีก”

คนสวนใหญ่แก่งแย่งอาหารสำเร็จรูป ไม่ค่อยมีคนอยากแบกกระสอบข้าวสารหนักๆกลับที่กบดานในช่วงแรกเพราะมันเป็นอุปสรรคในการเดินทาง แต่โชคดีเอกมีมิติ การกวาดข้าวสารหลายกระสอบกลับมาเป็นเสบียงจึงสะดวกง่ายดายกว่าเดิมมาก

เสียงสองพ่อลูกเงียบลงสักพักหนึ่งแล้วจนทั้งสองสงสัย ไม่นานความสงสัยของทุกคนก็ได้กระจ่างเพราะเล้งวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหา

“พี่จ๋า ปะป๋าให้หา”

ร่างกลมเข้ามากอดขาพี่จ๋าอย่างสนิทสนม จงใจเผยลาดไหล่อวบกับคอที่ถูกเหนียงบดบังจนมิดอย่างมีเสน่ห์? เอาวะ!! ไอ้เปี๊ยกนี่ไม่มีแม้แต่ส่วนดูดีให้ยั่วใคร งั้นเสี่ยงเอาไขมันของมันมายั่วคงพอจะไปได้อยู่บ้าง

“โอเคครับ ขอบคุณนะที่มาบอกพี่”

ภูมิยกมือขึ้นขยี้หัว ไม่ได้รับรู้รังสียั่วยวนจากเจ้าอ้วนแก่แดดเลยแม้เสี้ยวนึง

“พ่อเรียกพี่เขาทำไมเหรอลูก”

ลินดาก้มหน้าถามบุตรชายอย่างสงสัยใคร่รู้

“มีไคม่ายลู้มาหา พี่จ๋าอุ้มเล้ง”

ร่างอ้วนกลมตอบแม่ด้วยอารมณ์ร่าเริงก่อนหันมาอ้าแขนอย่างออดอ้อนให้พี่จ๋าของเขา ภูมิหลุดหัวเราะนิดๆแล้วรวบตัวอีกฝ่ายยกขึ้นอย่างง่ายดาย

“ทำไมตัวหนักขึ้นละอ้วน ไหนได้ยินว่าพ่อนายงดคุ้กกี้สองวัน”

ตาลุงในร่างเด็กอ้วนเชิดหน้าขึ้นเป็นอันบอกว่าศึกนี้เขาชนะละอย่างไม่อาจควบคุมได้ ภายในใจจะปิดหน้าอับอายแค่ไหนแต่ดภายนอก ตัวตนของเล้งก็ยังคงลื่นไหลต่อไป

“งั้นภูมิออกไปก่อน พี่จะเอาน้ำไปรับแขกเอง”

“เดี๋ยวครับพี่ลิน ไม่ต้องหรอกครับ เราไม่ควรเปิดเผยอะไรให้คนนอกรู้ว่าในห้องนี้มีอะไรบ้าง”

ลินดาอาจจะชะล่าใจไปหน่อยเพราะเธอดันลืมว่าสถานการณ์ด้านนอกนั้นไม่ได้ปกติสุขอย่างที่เธอกับลูกอยู่ หญิงสาวได้รับการปกป้องจากสามีจนลืมคิดว่าทุกอย่างยังเหมือนเดิม เธอพยักหน้าถอนหายใจอย่างเชื่อฟัง

“นั่นสิ พี่ลืมสนิทเลย ขอโทษทีจ้ะ”

“ไม่เป็นไรครับ งั้นผมไปก่อนนะ”

เด็กหนุ่มแบกข้าวต้มมัดยักษ์ที่มีชื่อว่าเล้งออกไปจากห้องครัว จุดหมายคือหน้าประตูห้อง เอกไม่ยอมให้แขกมาใหม่เข้าห้องเลย เนื่องจากเสบียงอีกมากที่ไม่ได้จัดระเบียบยังเกลื่อนทั่วพื้นที่

“ใครมาพี่”

เด็กหนุ่มถามอย่างสงสัย คนอายุมากกว่าจึงหลีกจากประตูให้ได้เห็นแขกแปลกหน้าอีกคนของวัน ชายวัยประมาณ 35-40 ปี ดูภูมิฐานอกผายไหล่ผึ่งอกอาจไม่น้อย

“นี่สารวัตรสิงข์ อาศัยอยู่ชั้นล่างถัดจากเรา”

เอกผายมือแนะนำตัวก่อนจะหันไปทางสารวัตรสิงข์แล้วแนะนำตัวเจ้าของห้องตัวจริง

“นี่คือภูมิครับ เป็นเจ้าของห้องตัวจริง ผมเป็นผู้อาศัย”

สารวัตรหนุ่มใหญ่มองเด็กวัยรุ่นตรงหน้าด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร กลายเป็นกิ้งก่าเปลี่ยนสีในทันที

“ผมมาวันนี้เพราะต้องการมาแจ้งในฐานะเพื่อนบ้านคอนโดเดียวกันนะครับ ในสถานการณ์แบบนี้เราน่าจะรวมตัวกันเป็นหมู่คณะเพื่อลดความเสียหาย ตอนนี้หลายคนในนี้ก็เข้าร่วมกับเราแล้ว มีแค่ห้องของพวกคุณที่ผมไม่ได้มีโอกาสบอกเสียที”

ฟังจากรูปการแล้วทุกคนแทบไม่ต้องเดากันเลย เจ้าตำรวจนายนี้มาเพื่อชักชวนเข้ากลุ่มและพยายามรวบรวมอำนาจในเมือตัวเองตามนิสัยและสัญชาตญาณสันดานดิบของมนุษย์

“แล้วเราจะได้อะไรจากการรวมกลุ่มครั้งนี้ล่ะครับ”

ในที่สุดภูมิก็เอ่ยถามหลังจากเงียบมาพักนึง สิงข์ยิ้ม....

“จะมีการแบ่งกำลังการเฝ้าที่นี่อย่างเป็นจริงเป็นจังมากขึ้นครับเพื่อป้องกันซอมบี้พวกนั้นเข้ามา และจัดตั้งกลุ่มออกหาเสบียงอาหาร ผมรับรองว่าจะแบ่งปันส่วนให้เท่ากันทุกคน และนี่....ที่จะทำให้พวกคุณปลอดภัยเมื่ออยู่กับผม”

หนุ่มใหญ่แบมือออกแล้วหลับตา สักพักกลุ่มก้อนพลังงานความร้อนก็ค่อยๆผุดบนฝามือของเขา เป็นพลังจิตในการควบคุมไฟ โดยมีวิธีการใช้งานคือรีดอุณหภูมิความร้อนในร่างกายมาเป็นพลังงานในการใช้

เล้งหรี่ตามองอย่างเฉยชา พลังจิตคุมไฟประเภทรีดความร้อนในกายเป็นพลังงานที่มีถมเถในอนาคต มันไม่ใช่สายพลังพิเศษที่วิเศษอะไรมากมาย แน่นอนถ้าเขาตั้งใจฝึกฝนย่อมพัฒนา แต่ว่าสายที่เป็นพลังทรมานร่างกายตัวเองแบบนี้หากใช้เยอะมันจะส่งผลเสียมากกว่าผลดี หากอุณหภูมิความร้อนถูกใช้ไปเยอะๆ เขาก็จะหนาว และหากไม่มีวิธีแก้ไขที่ดีจริงๆ เขาก็จะหนาวตายในที่สุด

ผู้มีพลังไม่ได้หมายความว่ามันคนนั้นจะอยู่รอดไปตลอดรอดฝั่ง บางคนพลังตื่นแต่ไม่รู้วิธีใช้ก็ถูกพลังตัวเองเล่นงาน บางคนพลังตื่นแต่ไม่เข้ากับร่างกายก็ถูกพลังเล่นงานอีกเช่นกัน

“พลังนี้ของผมช่วยกำจัดซอมบี้ภายในอาคารทั้งหมด พวกคุณจะปลอดภัยหากเราร่วมกลุ่มกัน”

สารวัตรสิงข์ยิ้มด้วยความทระนงหวังจะได้เห็นสายตาที่มองเขาเหมือนมองพระเจ้า เพราะในตึกแห่งนี้จากที่เขาสำรวจทั้งหมด ไม่มีใครมีพลังมหัศจรรย์แบบตนเองอีกแล้ว ทว่าก็ต้องผิดหวังเมื่อสมาชิกห้องสุดท้ายที่เขามาเยือนกลับทำหน้าตายเหมือนมีคนเล่าให้ฟังว่าเพื่อนข้างบ้านจัดงานศพให้ผีเสื้อเพราะเธอเผลอเหยียบมันเข้า บรรยากาศเงียบกริบอีกครั้งและเป็นเอกที่ยิ้มการค้าด้วยหน้าตาดุไม่รับแขก

“เดี๋ยวเราขอปรึกษาก่อนนะครับ แล้วจะให้คำตอบวันหลัง”

ประตูห้องปิดใส่หน้าทันทีอย่างไม่คิดเกรงใจใดๆ ทุกคนแยกย้ายกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยสีหน้าตายด้าน

ฟุดฟิด

อ๊า!! ซอกคอเจ้าเด็กภูมินี่แม่งหอมชิบหายเลยโว้ย!!

โดยไม่มีใครเอะใจ ผีตาลุงในอ้อมกอดเด็กหนุ่มซุกจมูกตรงซอกคอเป้าหมายด้วยรอยยิ้มเบิกบาน กลิ่นกรุ่นชายแท้ชวนน้ำลายส่อแทบทำให้เขาอยากลุกขึ้นปล้ำอีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด แต่พอขยับตัวอีกทีฝันดันสลายในพริบตาเนื่องจากเพิ่งรู้ตัวว่า ไอ้เจ้าเปี๊ยกนี่ยังสูงไม่พ้นสะโพกเขาเลย!

“บาดฉบ!!(บัดซบ!!)”

เด็กหนุ่มก้มมองเจ้าอ้วนที่อยู่ดีๆก็ทำหน้าเหมือนมีใครแย่งคุ้กกี้ในมือไปพร้อมกับคำพูด(สบถ)ที่ฟังจับใจความไม่ได้

“เป็นอะไรอ้วน ดูทำหน้าทำตาเข้า”

ดวงตากลมโตค้อนขวับจนแก้มกระเพื่อม

“ม่ายอ้วงฉะหน่อย!!”

“หึหึ ไม่อ้วนก็ไม่อ้วน เอ้าอ้วน ลงได้แล้วมันหนัก ฮึบ!”

ร่างสูงว่างเจ้าอ้วนลงกับพื้นด้วยแขนที่ล้านิดๆ พอเล้งเป็นอิสระเขาก็ยื่นหน้าเข้าไปจุ๊บปากพี่จ๋าอย่างรวดเร็ว

“คุงฮับ!!”

พร้อมกับวิ่งจากไป พ้นสายตาเป้าหมายจึงแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองอย่างอารมณ์ดี

เป็นเด็กนี่ดีจังนะ ขโมยบดปากใครก็ได้ โคตรสะดวกจริงๆ รอให้โตก่อนเถอะ แผล็บๆ

ฟากคนโดนขโมยจุบกะพริบตาปริบๆอย่างงุนงงก่อนจะสายหน้าระอาแล้วหัวเราะเล็กน้อยกับความแสบซนของเจ้าอ้วน

“เจ้าเด็กแก่แดดนี่ อย่าให้จับได้นะ พ่อจะฟัดพุงให้แดงไปเลย!”

เขาพึมพำเบาๆอย่างหมายมาด เล้งใช้กฎบดปากเพื่อขอบคุณทุกคนอย่างเท่าเทียม พ่อกับแม่ของเขาดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ อยู่มาไม่นานเด็กน้อยก็เหมารวมพี่จ๋าในบัญชีจุบอีกคนอย่างหน้าชื่นตาบาน สรุปสั้นๆนอกจากเอกและลินดา ภูมิเป็นคนหนึ่งที่ถูกผีตาลุงบดปากเช้าเย็นมากกว่าเวลาหลังอาหารเสียอีก แน่นอนเขาไม่ได้รู้จุดปรางค์ปลูกปั้นที่อีกฝ่ายตั้งใจและปรารถนา....

 

ตอนเย็นของวันที่ 5 ในวันสิ้นโลก

พรึบ!!!

เล้งซึ่งกำลังดูเว็บคลิปวีดิโอต่างๆที่เหล่าบล็อกเกอร์พากันวล็อกเพื่อบอกสถานการณ์รอบโลก พร้อมทั้งข่าวสารจากสื่อซึ่งยังไม่ปิดตัวลง จู่ๆไฟก็ดับลงกะทันหัน

“เริ่มแล้วสินะ วันสิ้นโลกของแท้”

เสียงไซเรนเตือนภัยจากสถานที่ใดสถานที่หนึ่งดังขึ้น อาจจะเป็นสถานีตำรวจหรือโรงไฟฟ้า แรกๆสถานการณ์เหมือนจะดี ทางการส่งทหารและตำรวจลงพื้นที่กวาดล้างผีดิบ เหตุการณ์เหมือนมาในทางที่ดี จนกระทั่งเย็นวันนี้ ฝูงนกกระจิบจำนวนมากมายมหาศาลที่ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน และหายไปไหนหลายวัน พร้อมทั้งมารวมตัวกันได้ยังไงบินกรูขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นเงาดำทาบทับเหมือนฝันร้าย ในระยะกับรับรู้ของมัน บ้านหรือห้องไหนที่มีช่องลอดพวกมันจะพุ่งเข้าไปในทันที ผลลัพธ์ที่ตามมาย่อมจบไม่สวย


 


 

---------------------------------------------------

แก้คำผิดแล้วนะทุกคน อ่านให้สนุกจ้า

 

 

---------------------------------------------------

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะ ฝันดีล่วงหน้าจ้าทุกคน

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.239K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,765 ความคิดเห็น

  1. #2630 Neen1053 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 04:45
    โอ้ย- อ้วงใจเย็นๆนะฮับ ตอนนี้ต้องดุสภาพตัวเองก่อนน้า55555555+ ตัวเป็นประป๋องเลย
    #2,630
    0
  2. #2295 555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 12:02

    สรุป -อ้วนมันเบี่ยงเบนทางเพศแ่าว มีตอดเล็กตอดน้อยเฮียภูทิคลอด แปลกๆวะ หุหุ หากเป็นตอดเล้กตอดน้อยพี่สาวสวยๆอึ๋มๆ พอว่าเน๊อะ อิอิ

    #2,295
    2
    • #2295-1 555111111(จากตอนที่ 11)
      8 มิถุนายน 2563 / 13:01
      ไม่แปลกจ้ะ เพราะนี่แนววาย
      #2295-1
    • #2295-2 Happy-Lucky(จากตอนที่ 11)
      18 มิถุนายน 2563 / 03:21
      ไม่รู้แน่ๆเลยใช่ไหมคะเนี่ย5555
      #2295-2
  3. #2276 MinRay_N (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 03:00
    เบาได้เบา
    #2,276
    0
  4. #2194 บาบาบิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 19:39
    เก็บอาการหน่อยลูกกกกก -อ้วงเอ้ยยย
    #2,194
    0
  5. #2087 M.D. MayDay (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 02:36
    สนุกค่ะ รอติดตามตอนต่อไป
    #2,087
    0
  6. #2060 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 14:41
    -อ้วงอัน-ตา-ราย ภูมิหนีไปลูกกกกก 5555
    #2,060
    0
  7. #1963 ฟางเซียนเซียน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:12
    แค่คิดภาพโดนนกรุมจิกทั้งเป็นก็ขนหัวลุกแล้ว บรึ๊ย
    #1,963
    0
  8. #1873 ท่านอากิระ ! (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:25
    น้องภูมิกำลังตกไปในหลุมที่ตาแก่โรคจิตในร่างเด็กขุดแล้ว!

    นกถึงจะตัวเล็กแต่เป็นฝูงบินมาจิ๊กนี้ สยองมากเลยนะ.. อ๋อไม่ใช่แค่นก หนูด้วย..
    #1,873
    0
  9. #1807 Amarry (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 07:52
    โอ๊ยยยย อ้วงได้จุ๊บพี่จ๋านับครั้งไม่ถ้วนแล้ว มาลุ้นๆกันต่อ
    #1,807
    0
  10. #1788 kikikawaii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:29
    ทุกคนหนีไป๊!! ไอเด่กหื่นนี่มันอันตราย5555555555555
    #1,788
    0
  11. #1778 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:25
    เดี๋ยว เป็นแค่นกตัวเล็กๆยังเอาเรื่องเลยหรอเนี้ย
    #1,778
    0
  12. #1636 Nu pe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:18
    แย่เลยสิเนี่ย แม้แต่นะกระจิบนกกระจอกตัวเล็กๆยังอันตรายเลย;-;
    #1,636
    0
  13. #1447 knunkim (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:48

    ทำไมโลกซอมบี้ในนิยายเรื่องโหดจังวะ... แต่เราชอบนะดูมีอะไรให้ลุ้นดี

    #1,447
    0
  14. #846 MORNINGGLORY08 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:45
    เริ่มแล้วววันสิ้นโลกก
    #846
    0
  15. #760 samby (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 14:34

    น่าร๊ากกกกกกกก

    #760
    0
  16. #599 KuppaKP (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 04:12
    น้องหื่นนนนน จุ๊บพี่ชายด้วยฟิลเตอร์เด็ก5ขวบแบบนี้ก้ได้หรอ55555
    #599
    0
  17. #570 skw_11142 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 15:12
    คุก คุก คุก 555
    #570
    0
  18. #480 mamame1717 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    หื่นทุกตอน กินเต้าหู้เก่งงง
    #480
    0
  19. #455 Xialyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    หื่นจริงๆลุง555
    #455
    0
  20. #426 คิขุเฟคจิงปะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:19
    นังนี่มันร้ายนะคะหัวหน้า!
    #426
    0
  21. #307 Blueheart (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:59
    ลุงงงงง
    #307
    0
  22. #223 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 08:27
    น้องก็คือไส้ในลุงหื่นไม่ไหวพี่จ๋าหนีไป๊!!!!!!!นี่มันการรวมกลุมสุดเมพนี่นาปาร์ตี้นี้ยังอีกยาวไกลสินะคะ
    #223
    0
  23. #207 luffypokpok (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:50
    เอาแล้วไงๆ
    #207
    0
  24. #168 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:55
    พบ(คนกำลังจะ)โชตะค่อน1อัตรา
    #168
    0
  25. #149 Duistern (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 21:54
    อ้วน น้องนี่แรดได้น่าตีมาก555555.หมั่นเขี้ยว
    #149
    0