Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 10 : สาวข้างห้อง(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,287 ครั้ง
    10 เม.ย. 64

error loaded


 


“ปะป๋า น้องโฮ่งนี่คือไลอ่ะ”

ตามจริงเล้งอยากถามพ่อว่า ปะป๋า สุนัข(ฉุน้าก)ตัวนี้พันธุ์(พัง)อะไรอ่ะ แต่เพื่อป้องกันพิษลิ้นสั้นอย่างไม่ทราบสาเหตุทั้งๆที่โตจนห้าขวบแล้ว จึงหลีกเลี่ยงคำที่ทำให้ลิ้นพันกัน โชคดีที่เอกเป็นพ่อที่ดีที่สุดในโลก(ของเล้ง)ชายหนุ่มสามารถเข้าใจคำถามของลูกชายตัวน้อยได้

“สุนัขตัวนี้เรียกว่าคอร์กี้ เป็นสายพันธุ์เล็กขาสั้นๆน่ารักๆ ถ้าโลกไม่กลายเป็นแบบนี้ปะป๋าคงไม่มีปัญญาซื้อให้ลูกหรอกนะเพราะมันแพงมาก!”

คนเป็นพ่ออธิบายด้วยน้ำเสียงติดตลก และเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงใหญ่ๆว่ามัน'แพงมาก'อีกด้วย คอร์กี้น้อยอายุกะโดยสายตาน่าจะหนึ่งปียื่นจมูกเปียกๆมาดุนหน้าเด็กชายอย่างต้องการทำความคุ้นเคย ถึงแม้มันจะจำกลิ่นของคนในที่แห่งนี้ได้หมดทุกคนแล้วก็ตาม

“แล้วชื่อไลอ่ะ”

เล้งยังคงถามต่อ สายตาจังจ้องเจ้าคอร์กี้กลายพันธ์ไม่วางตา ณ ตอนนี้มีเขาคนเดียวที่มองความเปลี่ยนแปลงของมันออก นี่ก็เป็นวันที่ 4 เริ่มจะมีสัตว์กลายพันธ์ค่อยๆปรากฏตัวออกมาสู่โลกภายนอกมากขึ้น หลังจากผ่านพ้นวันที่ 5 ไป ผีดิบหรือซอมบี้ที่ผู้คนเรียกไม่ใช่ความลำบากเดียวของมนุษย์อีกต่อไป

การกลายพันธ์ในช่วงแรกนั้นเหล่าสรรพสัตว์ยังไม่รู้จักพลังของตัวเอง ด้วยสัญชาตญาณเก่าของพวกมันจะมีความตระหนกตกใจกันเป็นเรื่องปกติ พวกมันจะเริ่มวิ่งพล่านทำอะไรไม่ถูก ปลดปล่อยสัญชาตญาณตามธรรมชาติจนสิ่งรอบตัวเสียหายเป็นวงกว้างตามแต่สายพันธ์ ความหนักหน่วงนั้นจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างจนเสียหายมากกว่าผีดิบในวันแรกเสียอีก

หลังจากนี้เหล่าไฟฟ้า สัญญาณต่างๆจะค่อยๆทยอยดับไปทีละน้อยจากน้ำมือสัตว์เหล่านี้

“ตามใจลูกเลยครับ อยากตั้งชื่ออะไรให้มันล่ะ”

ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่ร่างสูงคอยแบกถังน้ำที่รองจากในห้องน้ำตามคำลูกชาย วันนี้ทั้งวันเอกออกไปเสาะหาถังใส่น้ำในรูปแบบต่างๆอย่างบ้าคลั่ง เพราะเล้งบอกว่าอีกไม่นานน้ำจะหาไม่ได้ง่ายๆและจะไม่ออกจากก๊อกแล้ว

สมาชิกคนอื่นๆในคอนโดบางคนมองเหยียดหยามชายหนุ่มห้องชั้นบนเพราะความไร้สาระนี้ มีอย่างที่ไหนออกไปเป็นวัน กลับมาไม่มีแม้แต่อาหาร แบกถังเปล่าๆอย่างขยันขันแข็ง ทั้งๆที่ในห้องมีภรรยาและลูกเล็กอยู่

“งั้นชู่วกาแพนะ(ชื่อกาแฟ)”

เพราะหลังจากล้างตัวเจ้าคอร์กี้จนสะอาดแล้วสีขนจริงๆของมันก็ปรากฏออกมา คอร์กี้น้อยมีขนสีน้ำตาลอ่อนเหมือนกาแฟ ถึงเล้งในชีวิตก่อนและชีวิตนี้จะไม่เคยลิ้มรสกาแฟ แต่เขาก็รู้จักมัน เจ้าอ้วนหมายมั่นว่าสักวันเขาต้องลองดื่มกาแฟให้ได้ เพราะตอนนี้ยังเด็กเกินไป แม่บอกว่ากาแฟไม่เหมาะกับเด็กเล็ก เพราะมันเป็นอันตรายต่อร่างกาย

“โอ้ว ชื่อดีนะ เก่งมากครับ”

เอกไม่ได้มีความไม่พอใจกับความช่างจ้อของบุตรชาย ร่างสูงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามใช้พลังกายของตัวเองอย่างเป็นประโยชน์ที่สุด เขาเอาถังใส่น้ำไปรองน้ำสะอาดจากในห้องสุขาให้ได้มากที่สุด เหงื่อไคล้ไหลย้อยเพราะใช้กำลังมาตั้งแต่เช้า แต่ด้วยมีสถานะพิเศษอย่างผู้ใช้พลัง พละกำลังของเขาจึงเหลือล้น นี่ขนาดทำงานสี่ชั่วโมงไม่หยุดพักยังเพิ่งเหงื่อแตก ถ้าไม่ใช้พลัง ผู้มีพลังจะเหนื่อยยากมาก ใช้แรงงานแบกหามสบายถึงพลังของเขาจะไม่ใช่สายโจมตีก็ตาม

“พี่เกิดเรื่องแล้วว่ะ”

ภูมิเดินเข้ามาหาชายอายุมากกว่าด้วยใบหน้าเคร่งเครียดแกมไม่เข้าใจ ก่อนจะเหลือบมองเจ้าอ้วนกับหมาของเขาอย่างไม่แน่ใจว่าจะพูดดีหรือเปล่า

“พูดมาเถอะ ลูกกูไม่เข้าใจหรอก”

เล้งทำทีเป็นกอดเจ้ากาแฟเล่นขณะเงี่ยหูฟังผู้ใหญ่คุยกัน การเป็นเด็กข้อดีมันก็อยู่ที่ตรงนี้ จะทำอะไรไม่ค่อยเป็นที่สนใจของใครเท่าไหร่

“มีคนในคอนโดพบศพไอ้ใบบุญตกลงมาตายจากชั้นดาดฟ้าพี่”

เอกชะงักเล็กน้อย ไม่ได้มีความรู้สึกยินดียินร้ายกับเรื่องนี้ ในขณะที่เล้งก้มหน้าลงยกยิ้มอย่างสมใจ

“แล้วไงวะ มันก็ไม่ใช่เรื่องของกูหรือมึงนี่ไอ้ภูมิ”

“พี่คิดหน่อยดิ หากมีคนแบบนี้ใกล้ๆเราจะทำยังไง ยิ่งไม่รู้ว่าฆาตรกรเป็นใครไม่อันตรายกว่าเหรอ”

ชายหนุ่มวางถังน้ำในอ้อมแขนลงก่อนจะจับบ่าหนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาจริงจังมากกว่าครั้งไหนๆ

“ไอ้ภูมิ นี่มันไม่ใช่สถานการณ์ปกติ มึงคิดดีๆดิถ้าไอ้เหี้ยที่ชื่อใบบุญมันนิสัยแบบที่มึงบอกจริง จะไม่มีใครคิดแค้นฆ่ามันเหรอวะ ฆาตรกรที่มึงว่าฆ่ามัน ไม่ได้แปลว่าจะหมายตาเรา มึงคิดดูสิสองวันมานี้มีใครขึ้นชั้นนี้นอกจากเราบ้าง แถมคีย์การ์ดมันส่วนตัวนะเว้ย”

ภูมิเหมือนเพิ่งคิดได้ ความคิดของเขาอยู่กับกรอบและความหวาดระแวงเกินไป แถมตอนนี้ยังมีใครจะทำอันตรายกับเขาได้อีก แค่พลังพิเศษที่เขารู้สึกว่ามันพัฒนาขึ้นของเขาก็สู้คนอื่นได้สบายอยู่แล้ว

“เออว่ะ ผมคงคิดน้อยไป”

“มึงเลิกคิดไร้สาระแล้วมาช่วยกูรองน้ำใส่ถังดีกว่า”

เอกจับมือภูมิพร้อมยัดถังน้ำให้แล้วชี้ไปยังห้องน้ำอีกห้องภายในคอนโด กระนั้นเด็กหนุ่มก็ยังไม่เข้าใจ บางทีเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจการกระทำของคนอายุมากกว่านัก ขนาดถามเมียพี่แกยังไม่รู้เรื่องรู้ราวเลย ลินดาออกแนวสายเชื่อใจสามีขั้นสุด เธอจะไม่ถามเอกซอกแซกให้รำคาญใจ แถมคอยสนับสนุนอยู่ข้างหลังตามนิสัยของตัวเองอีกด้วย

“มึงไม่ต้องถามตอนนี้อีกไม่นานเดี๋ยวมึงจะเข้าใจเอง เร็วเข้า! ต้องเติมน้ำให้หมดทุกถังทุกกระบอกที่กูขนมาด้วยนะ”

ชายหนุ่มพูดขัดก่อนที่ภูมิจะถามอย่างรู้เท่าทัน ในที่สุดเด็กหนุ่มก็พยักหน้าและช่วยกันกรอกน้ำใส่ให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะมากได้

กริ๊ง!!

สัญญาณหน้าห้องดังหมายความว่ามีแขกมา แต่ที่ไม่เข้าใจคือในตอนนี้ใครจะมีกะจิตกะใจมาเยี่ยมเพื่อนบ้านที่ไม่รู้จัก ลินดาหันหน้าไปมองเอก เอกจึงให้เธอส่องตาปลาก่อน

“ผู้หญิงค่ะพี่เอก สวยด้วย”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วก่อนจะให้ภรรยาสาวเปิดประตูโดยไม่ต้องปลดโซ่คล้องออก

แกร๊ก...

“เอ่อ ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”

ร่างบางถามออกไปเสียงแผ่ว เผยแค่ลูกตาข้างเดียวอย่างไม่ไว้ใจ หญิงสาวตรงหน้าออกห้าวนิดหน่อยแต่ใบหน้าหวานนั้นไม่อาจกลบความงามของเธอลงได้ ตามคอและผิวเนื้อซึ่งโผล่พ้นขอบเสื้อมีรอยจ้ำม่วงจ้ำเขียวปรากฏจางๆ เธอยิ้มที่คิดว่าเป็นมิตรที่สุดก่อนจะยื่นอุปกรณ์บางอย่างให้เจ้าของห้องดู

“คือ...ฉันเอาแทบเล็ตกับลำโพงของน้องตัวเล็กมาคืนค่ะ”

“เอ๊ะ? น้องตัวเล็กหรือคะ?”

ลินดามุ่นคิ้วอย่างฉงน แขกแปลกหน้าจึงอธิบายรูปลักษณ์สัณฐานของน้องตัวเล็กให้เธอฟัง

“น้องอายุประมาณห้าขวบค่ะ เป็นเด็กผู้ชายน่ารัก แก้มป่องๆพุงย้อยๆตัวขาวแล้วก็พูดไม่ชัด”

หลักฐานนั้นชี้ชัดไปที่บุคคลเดียวที่นั่งเลียไอศกรีมกับเจ้าหมาขาสั้นเสียจนแก้มเลอะช็อคโกแลตเป็นปื้นเต็มใบหน้า แม่เด็กกล่าวอย่างตกใจ

“คุณรู้จักเล้งด้วยเหรอคะ”

“เอ่อ ค่ะ เมื่อคืนก่อนเขาให้ฉันยืมสองอย่างนี้จัดการบางคนนิดหน่อย”

“คืนก่อน!?”

หญิงสาวไพล่นึกถึงเช้าวันถัดมาที่โซ่คล้องประตูอันเก่าถูกตัดขาดก่อนจะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ

“รอสักครู่นะคะ! เดี๋ยวฉันไปตามสามีก่อน”

แขกนอกห้องพยักหน้างงๆก่อนจะยืนรออย่างสงบ ไม่นานประตูจากด้านในก็ถูกปลดล็อคพร้อมกับร่างสูงใหญ่ราว 190 เซ็นปรากฏแก่สายตา หน้าตาดุดันของเอกข่มขวัญอีกฝ่ายได้ไม่น้อย

“เชิญเข้ามาก่อน แล้วก็หวังว่าจะเล่าความจริงทุกอย่างให้ผมฟังนะ”

 

“อะ!! พี่ฉาว!”

ใบหน้ากลมแก้มป่องเลอะคราบของหวานยิ้มตาหยีเหมือนยืนยันว่าเล้งรู้จักกับสาวเจ้าจริงๆ เอกในสภาพเหงื่อซกไม่ได้ใส่ใจมารยาท นำทางเธอมานั่งยังห้องรับแขกที่เต็มไปด้วยถังน้ำกินพื้นที่หลายส่วน แทบจะกลบความสวยงามของการตกแต่งในห้องไปเสียมิด

“หวัดดีจ้ะ พี่สาวเอาของมาคืนเราน่ะ ขอบคุณมากนะที่ช่วยเมื่อคืนก่อน”

เด็กอ้วนตัวแสบยิ้มค้างขนคอลุกชันเมื่อรู้ว่าความลับแตกเพราะสาวสวยเสียแล้ว เขาค่อยๆช้อนตาขึ้นมองพ่อสุดที่รักซึ่งกำลังหรี่ตามองอย่างจับผิด เจ้าอ้วนยิ้มหวานใส่บิดาพลางทำท่ากระมิดกระเมี้ยนกลบเกลื่อน ก่อนจะอุ้มเจ้ากาแฟที่วิ่งก้นกระดกออกจากห้องรับแขกไปอย่างทุลักทุเลโดยมีหมาขาสั้นกะพริบตาปริบๆอย่างงุนงง

“ฮึ่ม!! เจ้าเด็กตัวแสบ!”

เอกคำรามฮืมฮัมอย่างหมั่นเขี้ยว ไปนานจากนั้นลินดาก็เอาน้ำมาต้อนรับแขก และมีภูมิที่สงสัยเสียงกระดิ่งหน้าห้องร่วมฟังด้วย เธอมีชื่อว่าจันทร์เจ้า เป็นเจ้าของร้านทำกุญแจขนาดใหญ่ในย่านการค้า ย้ายเข้ามาพักกับแฟนหนุ่มก่อนวันสิ้นโลกเกิดแค่สองวัน

“วันนั้นแฟนฉันโดนพลังประหลาดที่สะกดจิตคนได้ของชายที่ชื่อใบบุญบังคับยิงหัวตายค่ะ”

ดวงตาสวยฉ่ำวาวไปด้วยม่านน้ำตาพร้อมกับอารมณ์แค้นเคืองที่คนมองสัมผัสได้อย่างชัดเจนจากดวงตาสวย

“พอมันฆ่าแฟนฉันเสร็จก็บังคับฉันให้มีอะไรกับมัน มันทั้งรุนแรงและโรคจิต ก่อนหน้าที่ฉันเข้าในห้องไอ้นั่นวันแรก มีศพผู้หญิงโดนขืนใจตายมาแล้ว เธอเพิ่งตายสดๆเหยื่อคนต่อไปจึงเป็นฉัน”

ลินดาโดยส่วนตัวเธอก็อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกอยู่แล้ว หญิงสาวเข้ามานั่งข้างจันทร์เจ้าก่อนจะบีบมืออีกฝ่ายด้วยสายตาเห็นใจปนสงสาร

“พอคุณลินดาย้ายเข้ามาที่นี่หมอนั่นเอาแต่พร่ำเพ้อถึงคุณ แต่จนใจยังหาทางเอาตัวมาไม่ได้เพราะคุณกับน้องผู้ชายสลับกันออกไปข้างนอกตลอด พอคืนเกิดเหตุเขาก็ใช้พลังประหลาดบังคับให้ฉันสะเดาะกุญแจห้องพวกคุณ แต่ว่าน้องเล้งดันช่วยฉัน เลยรอดมาได้ค่ะ”

“เดี๋ยวนะคะคุณจันทร์ ลูกของลินตัวแค่นั้นจะช่วยคุณได้ยังไง ฉีกซองขนมยังไม่ออกเลย”

แม่เด็กแย้งอย่างไม่เห็นด้วย แต่จันทร์เจ้ากลับพยักหน้ายืนยัน

“น้องเปิดเสียงในนี้แล้วไอ้ใบบุญก็ล้มลง แล้วน้องยังเอาขวดน้ำยาล้างห้องน้ำให้ฉันด้วย”

เธอปิดหน้าร้องไห้หดหู่กับการกระทำของตัวเอง

“ตอนนั้นฉันแค้นมาก เลยจับมันกรอกน้ำยาขวดนั้นจนพอใจ แล้วก็ตัดแขนตัดขามันก่อนจะลากขึ้นดาดฟ้าโยนลงมา ฮือๆๆ ฉันฆ่าคนตายด้วยมือตัวเอง!”

ลินดายกมือขึ้นลูบหลังปลอบใจ ขณะเดียวกันก็นึกจินตนาการเจ้าเด็กอ้วนตะกละลูกชายตัวเองที่ยื่นน้ำยาล้างห้องน้ำที่หายไปเพื่อให้ผู้หญิงคนนี้ฆ่าคน ชายต่างวัยนั่งฟังเงียบๆก่อนจะหันมาสบตากันด้วยอารมณ์ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้

“ตอนนี้ฉันยึดห้องมันมาแล้วล่ะ ถึงจะมีความทรงจำไม่ดีจากที่นั่นไปบ้างที่ฉันคงหาที่ๆดีกว่านี้กบดานไม่ได้แน่เลยค่ะ โชคดีในห้องนั้นมีอาหารเยอะมากจากที่ผู้ชายคนนั้นสะกดจิตคนไปทั่วเพื่อให้หาให้มัน”

หญิงสาวรู้สึกว่ากลุ่มคนนี้ไว้ใจได้ จึงตัดสินใจบอกสถานการณ์ของเธอให้พวกเขาได้รับรู้แม้แต่เรื่องอาหาร ภูมิยิ้มปลอบใจ

“คุณทำถูกแล้ว ไอ้นั่นสมควรตายจริงๆ ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเดนนรกอย่างมันหรอก”

สองหนุ่มหายใจโล่งขึ้นเยอะ เมื่อปริศนาว่าใครฆ่าเจ้าโรคจิตนั่นเปิดเผยอย่างง่ายดาย ก่อนจะหรี่ตาอีกครั้งว่าเจ้าอ้วนนี่หาเรื่องใส่ตัวจริงๆ คงต้องหามาตรการมาลงโทษเสียแล้ว!!


 

********************************

อ้วนซวยยแล้วววววววววววววววววววว

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.287K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2430 system2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:38

    อย่าว่าน้องน้องทำดีแล้ว


    #2,430
    0
  2. #2305 _fiona_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 04:31
    ถถถ ไรเตอร์ใจร้ายยย เติมทรูให้อ้วนมั่งจิ
    #2,305
    0
  3. #2303 dadreammy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 23:25
    อ้วนไม่ผิด
    #2,303
    0
  4. #2275 MinRay_N (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 02:56
    #อ้วนถูกเสมอ
    #2,275
    0
  5. #2193 บาบาบิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 19:26
    อ้วงเลิ่กลั่กเลย55555
    #2,193
    0
  6. #2043 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 22:38
    #อ้วงโป๊ะแตก 55555
    #2,043
    0
  7. #1806 Amarry (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 07:33
    อ้วงงงงงงง โป๊ะเพราะพี่ฉาวซะแล้ว 5555555
    #1,806
    0
  8. #1796 Puzzler_P (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 01:32
    เนื้อเรื่องสนุก มีคำผิดบ้าง ถ้าได้ตรวจน่าจะโอเคขึ้น
    #1,796
    0
  9. #1777 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 21:19
    ขำตรงแค่ฉีกซองขนมยังไม่ออกเลยหนักมาก 55555 น้องงงงงงง ทำเป็นเป็นต้าวน้องขนาดนี้อ่าาาา เป็นรักเอบป็นเอ็นดู //ไรท์เดี๋ยวนี้ไม่มีโมเม้นภูมิเล้งเลยนะ หึ้ยยยย อยากได้โมเม้นแบบน่าร้ากกกกก
    #1,777
    0
  10. #1751 Superpoom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:43
    อ้วงงงงงง
    #1,751
    0
  11. #1635 Nu pe (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:11
    แม้แต่ฉีกซองขนมยังไม่ออกเลยหรอลูก ถถถถถ แต่ก็ยังอุตส่าห์ยื่นเป็ดโปรให้เขาได้เนอะ
    #1,635
    0
  12. #1506 Muffin_Kun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 10:19

    เจ้ากาแพ ฉันเลือกนาย!!!
    #1,506
    0
  13. #1446 knunkim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 01:42

    อย่าลงโทษน้องง.. น้องอุตส่าช่วยเลยน้าาา

    #1,446
    0
  14. #1174 Aoaom2529 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 21:59
    โธ่ลูก ฉีกซองขนมยังไม่ได้
    #1,174
    0
  15. #893 peace_in_apple (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:07
    น้องตัวเล็ก~ ฉีกซองขนมยังไม้ได้เลยเหรอ โถๆๆ
    #893
    0
  16. #845 MORNINGGLORY08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:39
    อ้วงโดนเปิดโปงแล้ว 5555
    #845
    0
  17. #828 mwhisthebest (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 17:03
    ความลับอ้วงแตกแน้ววววว
    #828
    0
  18. #728 ฝนตกแล้วนะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 01:52
    น้องโดนเปิดโปงงงงง
    #728
    0
  19. #598 KuppaKP (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 04:07
    น้องโดนพี่สาวเปิดโปงแล้ววว
    #598
    0
  20. #569 skw_11142 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 15:09
    อ้วนถูกเปิดโปงแล้ววว555
    #569
    0
  21. #454 Xialyu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:29
    อย่าดุน้องงงงง
    #454
    0
  22. #306 Blueheart (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 13:53
    น้องโดนแล้วววว
    #306
    0
  23. #222 Bnbnbnbnbn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 08:19
    ลูกคูมแม่ลินดาเค้าเริ่ดให้มันรู้ซะบ้างไอใบบาป สงสารพี่สาวจริงๆเลยขอบคุณที่ช่วยให้พี่สาวรอดนะอ้วงนะ
    #222
    0
  24. #206 luffypokpok (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 01:45
    โล่งใจขึ้นเยอะเลย
    #206
    0
  25. #79 yukai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 10:17

    ตายไปเสียก็ดี
    #79
    0