ชายาอ๋องกระดูกเหล็ก (สนพ.สถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 6 : จวิ้นอ๋องโจรป่า (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121,090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,895 ครั้ง
    10 ก.พ. 61


 

 " คุณหนูของเพ่ยเพ่ยเปลี่ยนไปมากนะเจ้าคะ  คุณหนูดูเข้มแข็งขึ้นมากและมีสติขึ้นมาก "

 


 เพ่ยเพ่ยเอ่ยขึ้นเมื่อเดินออกห่างจากเค่อเหยียนเหว่ยและม่านฉิงเซียงได้สักระยะแล้ว  คราแรกนางนั้นก็ลุ้นอยู่ว่าคุณหนูของนางจะทำอย่างไร  เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนทั้งสองที่ทำร้ายจิตใจคุณหนูอย่างสาหัสนัก  คุณหนูจะตัดใจได้แล้วอย่างที่พูดหรือไม่นั้น  ก็ยังกังวล....

 


              หากแต่สิ่งที่เห็นนั้นกล่าวได้ว่าเหนือจากสิ่งที่คาดการณ์เอาไว้มากมาย  นอกจากคุณหนูจะเข้มแข็งและทำใจได้แล้ว  ยังมีสติตอบโต้คนทั้งสองต่อหน้าคนมากมายอีกต่างหาก  นางชอบคุณหนูจางที่เป็นแบบนี้มากกว่า....

 


              " ข้าก็เคยบอกเจ้าแล้วว่าทุกอย่างต้องมีการเปลี่ยนแปลง "

 


              " เพ่ยเพ่ยทราบเจ้าค่ะ  แต่เปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ ภายในครั้งเดียวเช่นนี้  ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้อยู่ดี "

 


              " แล้วเจ้าชอบแบบใดมากกว่ากันล่ะ  จางซูหนี่ว์ที่อ่อนแอเจ้าน้ำตา  กับจางซูหนี่ว์ในตอนนี้ "

 


              " แน่นอนว่าเพ่ยเพ่ย ก็ต้องชอบท่านในตอนนี้มากกว่าอยู่แล้วเจ้าค่ะ "

 


              " ดี เช่นนั้นข้าก็คงมีอะไรให้เจ้าประหลาดใจอีกเยอะเชียวล่ะ "

 


              หญิงสาวหันไปสบสายตาและส่งยิ้มให้ผู้เป็นสาวใช้ที่เดินอยู่ใกล้ๆ  ทว่าผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาอยู่ไม่ไกล ซึ่งบังเอิญได้เห็นรอยยิ้มของจางซูหนี่ว์นั้นเป็นต้องหยุด  เพื่อมองตามนางไม่วางตากันเป็นแถวโดยเฉพาะบุรุษ

 


       ...บนรถม้า...

 


               ระหว่างการเดินทางกลับจวน  ขณะที่หญิงสาวกำลังมองทิวทัศน์สองข้างทางอย่างเพลิดเพลิน  หันไปมองผู้เป็นมารดาก็เห็นว่ากำลังเอนกายพิงหมอนใบเล็กอยู่  พลางหลับตาพริ้ม...

 


              เมื่อครู่บอกว่าจะขอพักสายตาเสียหน่อยนี่คงเผลอหลับไปเสียแล้วกระมัง ทว่าแม้จะหลับแต่ก็ยังคงไว้ซึ่งท่วงท่างดงาม  สมกับที่ได้รับการอบรมกิริยามารยาทมาเป็นอย่างดี  

 


               หญิงสาวคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  เพื่อฆ่าเวลาจนกว่าจะเดินทางกลับถึงจวน  ซึ่งก็อีกไม่ไกลเท่าไรนัก  ผ่านป่านี้ไปเล็กน้อยก็ถึงแล้ว  ตรงนี้ออกจะเป็นทางเปลี่ยวไปสักหน่อย  แต่ก็เป็นทางลัดที่เดินทางกลับถึงจวนได้รวดเร็วกว่าอีกทางที่เคยใช้เป็นประจำ  

 


              นงกล่าวดั่งชำนาญเส้นทางใช่หรือไม่  เปล่าหรอก...คนขับรถม้าบอกเอาไว้แบบนั้นต่างหาก  ซึ่งนางก็เออออไปอย่างนั้น  ทางไหนกลับเร็วกว่านางก็ไป  เคยออกจากจวนเสียที่ไหนกันล่ะ

 


              กึก!!

 


               ทว่าอยู่ดีดีรถม้าก็หยุดกะทันหันโดยไม่บอกไม่กล่าว  เล่นเอานางแทบหน้าคะมำทีเดียว  หากว่ามือเรียวนั้นไม่ยึดเอาขอบหน้าต่างรถม้าไว้ได้ทัน  มิเช่นนั้นแล้วคงได้เอาใบหน้าลงไปลูบกับพื้นเป็นแน่

 


              " เกิดสิ่งใดขึ้นน่ะ "

 


                  เสียงมารดาของนางเอ่ยขึ้นอย่างงุนงง  ซึ่งจางซูหนี่ว์เองก็รู้สึกไม่ต่างกัน  จึงชะโงกหน้าออกไปดูนอกหน้าต่าง  ก็เห็นว่าทางข้างหน้านั้นมีกลุ่มคนราวห้าถึงหกคนได้ยืนขวางทางรถม้าของนางอยู่  และอีกสี่คนยืนปิดท้ายรถม้าอีกคันของเพ่ยเพ่ยกับสาวใช้ของมารดาอีกคน  

 


              กลุ่มคนเหล่านี้ใช้ผ้าปิดบังใบหน้าทุกคน  เหลือไว้เพียงนัยน์ตาถมึงทึงที่มองมายังกลุ่มของพวกนางเท่านั้น  ดักหน้าดักหลังเช่นนี้คงมิได้มาดีเป็นแน่... 

 


        " ท่านแม่เจ้าคะ  ลูกว่าเราเกิดเรื่องแน่แล้วเจ้าค่ะ "

 


      นางรีบหันกลับมาพูดกับมารดาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก  ภายในใจนั้นหวั่นวิตกอยู่ไม่น้อย  ในหัวสมองก็คิดไว้ว่าคงถูกดักปล้นเป็นแน่....

 


          " เจ้าว่าอะไรนะหนี่ว์เอ๋อร์  เกิดเรื่องอันใดกัน "

 


          จางฮูหยินพลอยไม่สบายใจขึ้นมาอีกคน  เมื่อเห็นบุตรสาวนั้นมีใบหน้าไม่สู้ดีนัก  ยังไม่ทันที่จางซูหนี่ว์จะได้ตอบคำถามผู้เป็นมารดา  บ่าวชายซึ่งมีหน้าที่ขับรถม้าให้กับเธอและมารดานั้น  รีบชะโงกหน้าเข้ามารายงานว่ามีกลุ่มคนนิรนามยืนขวางทางเอาไว้ไม่สามารถผ่านไปได้ 

 


ทั้งยังมีอาวุธอยู่ในมือครบครันเกรงว่าน่าจะเป็นกลุ่มโจรที่ดักปล้นกลุ่มคนมีฐานะ หรือจับตัวเพื่อเรียกค่าไถ่เป็นแน่...จะให้ทำอย่างไรดี

 


             อ้าว...เจริญล่ะ  เป็นผู้ชายนะเฮ้ยยย  มาถามผู้หญิงนี่นะว่าควรทำอย่างไรดี  เช่นนี้มันน่าจะไล่ออกจากจวนดีไหมนี่  ปกป้องผู้เป็นนายไม่ได้เลย  ก็ได้แต่นึกอยู่ในใจเท่านั้นล่ะ  ตอนนี้เอาเวลาบริภาษบ่าวรับใช้มาคิดหาวิธีเอาตัวรอดโดยเร็วดีกว่า

 


             ทำอย่างไรดี ๆๆๆๆ คิดสิ คิด คิด คิด คิดไม่ออกโว้ยยย นางไม่ใช่สายบู๊นะ จะได้ออกไปต่อยตีกับโจรโดยไม่เกรงกลัว  หันกลับไปมองมารดาที่ตอนนี้ก็ใบหน้าซีดเผือดน่าสงสารไม่น้อย 

 


รวมทั้งตัวนางด้วย...นึกสงสารตัวเองเสียจริง  ไหนใครว่าทำบุญเสร็จแล้วจะพบแต่สิ่งดีดีอย่างไรล่ะ  นางก้าวขาออกจากวัดเพียงไม่นาน  ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยามด้วยซ้ำ  ก็เจอเจ้ากรรมนายเวรของจางซูหนี่ว์คนก่อนเสียแล้ว  ทั้งยังต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้อีก  

 


             " ถ้าพวกนั้นไม่หลบก็ชนไปเลย  ฝ่าไปให้ได้ "

 


             จางซูหนี่ว์เอ่ยสั่งบ่าวรับใช้  พวกนั้นมาดีหรือมาร้ายก็มิอาจรู้ได้  มาขวางเส้นทางที่นางต้องผ่าน  ทั้งยังมีอาวุธติดกายเช่นนั้น  ผู้ใดก็ต้องคิดว่ามาร้ายเอาไว้ก่อนทั้งนั้น

 


              และดูเหมือนว่านางจะคิดถูกเสียด้วยสิ  พวกมันค่อยๆเคลื่อนกายเข้ามาใกล้รถม้าของนางกับมารดา  หญิงสาวเห็นดังนั้นจึงรีบสั่งบ่าวรับใช้ให้ฝ่ากลุ่มคนเหล่านั้นไปในทันที  และไม่ลืมตะโกนให้รถม้าคันหลังของเพ่ยเพ่ยได้ยินด้วย  

 

 

             รถม้าเริ่มออกตัวและเร่งความเร็วขึ้น โดยมุ่งไปยังเส้นทางข้างหน้า  ชนไปพวกนั้นก็ไม่ถึงตายหรอก  อย่างมากก็แค่บาดเจ็บ  แต่ถ้าคนพวกนี้เป็นโจรจริง  และถูกพวกมันจับได้ฝ่ายที่แย่คงเป็นพวกนางแน่นอน

 


              ถ้าเพียงปล้นทรัพย์คงไม่เป็นไร  แต่ถ้าถูกทำร้ายร่างกาย หรืออาจจะถูกกระทำมากกว่านั้นนางขอตายอีกรอบดีกว่า...

 


             ดูเหมือนคนกลุ่มนั้นก็ดูจะตกใจอยู่ไม่น้อย  ที่รถม้าของพวกนางตัดสินใจฝ่าพวกมันออกไป  จึงพากันกระโดดหลบรถม้าไปคนละทิศละทาง  ด้วยคงเกรงว่าจะได้รับอันตรายเช่นกัน  

 


             ใกล้แล้ว...อีกนิดก็จะฝ่าออกไปได้แล้ว  หญิงสาวลุ้นอยู่ด้วยใจระทึก  กลัวก็กลัว  หัวใจนี่ลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเสียตั้งนานแล้ว  

 


              ทว่าอยู่ๆ ม้าที่ใช้ลากรถที่นางนั่งอยู่ก็หยุดวิ่งทั้งยังตื่นตกใจบางอย่าง  จึงทำให้รถที่พ่วงกับม้า  ซึ่งนางนั่งอยู่นั้นเสียหลักสะบัดไปชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ข้างทาง จากแรงกระแทกนั้นไม่น้อยเลย  ทำให้ทั้งนางและมารดากระเด็นตกจากรถม้าลงมาอยู่ข้างทางในตอนนี้  

 


              และยังส่งผลให้รถม้าอีกคันของเพ่ยเพ่ยที่ตามหลังมานั้นหยุดชะงักไปด้วย

 


              " ท่านแม่ ท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ  บาดเจ็บที่ใดหรือไม่ "

 


              หญิงสาวเอ่ยถามมารดาอย่างห่วงใย  แม้ว่านางนั้นก็ตัวสั่นด้วยความตกใจ และยังมีอาการมึนศีรษะอยู่ไม่น้อย  ด้วยตอนที่ตกลงมาจากรถม้านั้นกลิ้งอยู่บนพื้นเสียหลายตลบ  เคล็ดขัดยอกไปทั้งตัวทีเดียว

 


             " แม่เจ็บข้อเท้า รู้สึกว่ามันฟาดไปโดนสิ่งใดก็ไม่รู้ตอนที่กระเด็นลงมาจากรถม้า "

 


              จางฮูหยินเอ่ยกับบุตรสาว  พลางนิ่วหน้ากลั้นอาการปวดแปลบที่ข้อเท้าทันที  เมื่อลองขยับกายลุกขึ้นยืน

 


             " ฮ่า ฮ่า ฮ่า เป็นอย่างไรบ้างเล่าแม่นาง  เจ้าม้านั่นถูกหน้าไม้ของข้ายิงใส่มันเจ็บมันก็ตกใจน่ะสิ  หากเจ้ายอมเจรจากับข้าดีดีแต่แรก  คงไม่เจ็บตัวเพียงนี้ "

 

 

              เสียงห้าวของชายผู้หนึ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าโจรนั้นหัวเราะออกมา พลางเดินเข้ามาใกล้  ไม่ไกลกันนั้นเพ่ยเพ่ยรวมทั้งบ่าวอีกสองคน ก็ถูกคุมตัวมารวมกลุ่มอยู่บริเวณเดียวกันกับนาง

 


              จางซูหนี่ว์เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าชายผู้นั้นอย่างนึกโมโห  ช่างกล่าวมาได้เจรจาแต่โดยดีเช่นนั้นหรือ  อยู่ให้จับง่ายๆก็โง่แล้ว  อาวุธเต็มมือเสียอย่างนั้น

 


             " โอ้สวรรค์  นี่ข้าพบบุปผางามอยู่ริมทางหรือไร  คิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกปล้นรถม้าของเจ้า  มิเช่นนั้นข้าคงไม่มีโอกาสได้ยลสตรีที่เลอโฉมถึงเพียงนี้ "

 


             หัวหน้าโจรนั้นถึงกับตะลึงไปกับโฉมของสตรีตรงหน้า  จากที่คิดว่าจะปล้นทรัพย์  และปล่อยตัวพวกนางไปนั้นก็ให้เกิดเปลี่ยนใจในทันที  บัดนี้เกิดความใคร่ที่จะครอบครองนางมาไว้เคียงกายของตนอย่างมาก  ต้องการนำนางไปร่วมเรียงเคียงหมอนอยู่กินกันที่ชุมโจรยิ่งนัก

 


             " ข้าว่าเราตกลงกันดีดีเถิดนะ  พวกเจ้าต้องการทรัพย์สมบัติใช่หรือไม่  ข้ามีติดตัวอยู่ไม่มากเท่าใด  แต่หากไม่พอก็จงเอาเครื่องประดับของพวกข้าไปขายเถิด  เมื่อรวมแล้วคงได้อยู่มากโข  ขอเพียงอย่างเดียวได้โปรดอย่าทำร้ายพวกข้า  ปล่อยพวกข้าไป "

 


             โกรธก็โกรธ  กลัวก็กลัว  หากแต่ก็ต้องระงับสติอารมณ์  เวลานี้ตนต้องเป็นที่พึ่งแห่งตน นางคิดจะลองเจรจาดูสักครั้ง  เมื่อครู่พวกมันก็บอกแล้วว่าต้องการจะปล้น ไม่แน่ว่าหากพวกมันได้ทรัพย์ไปแล้ว  ก็อาจจะยอมปล่อยพวกนางไปก็ได้

 


              " ใช่  พวกเจ้าอยากได้ทรัพย์สมบัติก็เอาไปเถิด  ขอเพียงอย่างเดียวปล่อยข้ากับลูกและคนของข้าไป "

 


             จางฮูหยินเอ่ยช่วยบุตรสาวเกลี้ยกล่อมอีกแรง

 


             " ทรัพย์ข้าก็อยากได้  แต่บัดนี้ข้าอยากได้สิ่งที่เลอค่ามากกว่านั้น "

 


             " เจ้าอยากได้อะไร "

 


             จางฮูหยินชักหวั่นวิตกเมื่อเห็นหัวหน้าโจรใช้สายตาอันน่าเกลียดโลมเลียบุตรสาวของนางไม่วางตา

 


             " เล่อค่ากว่าทรัพย์สมบัติ  ก็คือแม่นางผู้นี้อย่างไรล่ะ "

 


             ว่าแล้วก็เอื้อมมือไปฉุดนางมาไว้ใกล้ตัว  ดูเถิดว่าใกล้แค่นี้ยังได้กลิ่นหอมจากกายนางกรุ่นมาให้หลงใหล  ถ้าได้อิงแอบแนบชิดคงลุ่มหลงนางแน่แท้

 


             " ปล่อยข้านะ  มิรู้หรือว่าบิดาและพี่ชายของข้าเป็นใคร  เป็นถึงเสนาบดีใหญ่และรองแม่ทัพเชียวนะ  หากเจ้าทำอะไรข้าล่ะก็...รับรองพวกเจ้าเตรียมพบความหายนะได้เลย "

 


             หญิงสาวข่มขู่ปนหว่านล้อมในตัว  ทั้งที่ภายในใจหวาดกลัวปนขยะแขยงเต็มทน

 


             " ขวัญกล้าเทียมฟ้าเสียด้วย  อยากรู้ว่าหากข้าฉุดเจ้าไป  และปิดปากคนเหล่านี้เสีย  กว่าจะมีคนมาพบศพพวกนี้  ข้าก็พาคนของข้าและเจ้าหนีไปไกลแล้ว  เช่นนี้จะมีใครตามเจอกัน  ข้าอยากรู้นัก "

 


             หัวหน้าโจรกล่าวพลางหัวเราะ  พวกลูกน้องจึงผสมโรงพากันหัวเราะเยาะนางไปด้วย

 


             จางซูหนี่ว์หันไปมองมารดาและคนอื่นๆ  ที่ยังอึ้งอยู่เมื่อได้ยินคำว่าปิดปากและคำว่าศพ  มากันหกคน  หญิงสี่คน  ชายสองคน  แต่ดูเหมือนว่าพึ่งพาไม่ค่อยได้สักเท่าไร  แล้วดูพวกโจรแต่ละคนเถิด  ร่างใหญ่โตกำยำกันทั้งนั้น...แล้วจะสู้ได้หรือนี่

 


             " ข้าว่าเจ้าเปลี่ยนใจเถิดนะ  เอาทรัพย์สมบัติไปแล้วตั้งต้นใหม่  ทำมาหากินสุจริต  ใช้ชีวิตสงบสุข  ดีกว่าคอยปล้นชาวบ้านและฉุดคร่าสตรีอื่นเช่นนี้  จากนั้นก็มีคนตามแก้แค้น ทางการก็ตามจับ พวกเจ้าต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆเช่นนี้ พวกเจ้ามีความสุขนักหรือ "

 


             พวกลูกน้องมันบางคนเริ่มคล้อยตามนิดๆ  แต่ตัวหัวหน้านี่สิ ยังใช้สายตาแทะโลมนางไม่หยุด โอ้ย  สยองแท้ๆเชียว

 


             และมันก็ทำให้นางได้รู้อีกประการหนึ่งว่า  เหตุผลและความดีนั้น ไม่สามารถใช้กับคนที่เลวโดยกมลสันดานได้

 


             หัวหน้าโจรไม่ฟังสิ่งใดต่อไปมันพยายามฉุดหญิงสาวตรงหน้าให้เดินตามมันไป  แต่นางก็ช่างพยศนักไม่ยอมเดินตามมาโดยง่าย ขัดขืนรั้งกายตัวเองไว้ตลอด

 


             จางซูหนี่ว์นั้นนางก็ไม่เข้าใจชะตาชีวิตตัวเองเช่นกัน  เป็นนักแสดงซูเปอร์สตาร์อยู่ดีดี  ก็ดันมาอยู่ในร่างของสาวน้อยขี้โรคเสียได้  พอทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้นหน่อย...ฟ้าก็จะถีบให้นางไปเป็นเมียโจรป่ากระนั้นหรือ  

 


             โชคชะตากลั่นแกล้งนางหรืออย่างไร  แต่ครั้งนี้นางจะไม่ยอมเด็ดขาด....

 


             " โอ๊ย "

 


             หัวหน้าโจรร้องลั่น  เมื่อปากเล็กๆของสตรีที่เขาฉุดแขนอยู่ในตอนนี้ก้มกัดมือเขาเสียเต็มแรง  จนต้องรีบปล่อยอย่างรวดเร็ว  ไม่พอเท่านั้นนางยังอาศัยช่วงที่เขาเผลอถีบเขาจนเสียหลักเซไปไม่น้อย 

 


              และหลังจากนั้นความชุลมุนก็บังเกิด  เมื่อบ่าวรับใช้เห็นผู้เป็นนายฮึดสู้เพียงนั้น  จึงลุกขึ้นมาขัดขืนและยื้อยุดทุบตีกับลูกน้องโจรบ้าง  อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่ทำสิ่งใดเลย  และปล่อยให้พวกโจรนั้นทำร้ายเพียงอย่างเดียว

 


             ทุกสิ่งทุกอย่างกลุ่มโจรอาจจะเป็นต่อก็ได้  หากว่าไม่มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งผ่านมาทางนี้เข้า  และพวกบ่าวรับใช้จึงได้ตะโกนขอความช่วยเหลือ  จากนั้นทุกอย่างก็ยิ่งชุลมุนยิ่งขึ้นไปอีก  เมื่อมีคนอีกกลุ่มเข้ามาช่วยเหลือ  ต่างฝ่ายต่างสู้กันไม่มีใครยอมใคร...

 


              หัวหน้าโจรเห็นท่าไม่ดี  จึงส่งสัญญาณให้คนของตนนั้นล่าถอย  หากแต่ตัวเองก็ยังไม่ละความพยายาม  เข้ามาฉุดดึงสตรีนางนั้นให้ไปกับตัวเองให้ได้

 


              " ปล่อยข้านะปล่อย "

 


              หญิงสาวพยายามสะบัดอย่างแรงจนหลุด  หากแต่แรงเหวี่ยงแขนของตัวเอง  ก็ทำให้นางเสียหลักเซถลาล้มไปกองอยู่กับพื้นเสียเอง 

 


              ชั่วครู่เมื่อตั้งหลักได้ก็รีบคว้าท่อนไม้ที่อยู่ไม่ไกลนั้น  มาไว้ในมือเพื่อเอามาป้องกันตัวเอง  จากนั้นก็จับมันแน่นลุกขึ้นเงื้อมือตีไปที่หัวหน้าโจร  ซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเต็มแรง

 


             ...ปึ๊ก...

 


              รู้สึกว่าจะโดนที่หัวแบบเฉียดๆแต่ก็คงเจ็บน่าดูล่ะ

 


              ทว่าเมื่อครู่ไม่ทันมองให้ดี  แวบๆเหมือนว่าจะมีหนวดเคราเขียวครึ้มขึ้นเต็มหน้า  นางก็นึกว่าผ้าปิดหน้าเจ้าโจรมันคงหลุดไป  แต่ที่ไหนได้เมื่อเพ่งมองให้ดีเต็มสองตาด้วยสติที่ครบถ้วน

 


              หัวหน้าโจรนั้นนอนสลบอยู่ตรงนั้นไม่ไกลสักเท่าไร  ทั้งผ้าปิดหน้าที่นางคิดว่าหลุดไปแล้วก็อยู่ที่ตำแหน่งเดิมของมัน  จึงหันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ทั้งมองนางเขม็งอยู่ในตอนนี้ 

 


เอ...แล้วผู้ชายหนวดเขียวครึ้มพอๆกับโจรป่าผู้นี้เป็นใครกันเล่า  แต่ที่แน่ๆ เมื่อครู่นางได้ตีหัวผิดคนแน่นอน  จากที่ตั้งใจจะตีหัวโจรกลายเป็นว่านางตีหัวใครกันล่ะนี่....

 


              " หนี่ว์เอ๋อร์ ลูกแม่เจ้าเป็นเช่นไรบ้าง  "

 


              จางฮูหยินเอ่ยขึ้น พลางรีบเดินมาหาบุตรสาวโดยมีเพ่ยเพ่ยประคองเข้ามา  หลังจากที่สถานการณ์สงบลงแล้ว  โดยกลุ่มโจรป้านั้นถูกกลุ่มคนผู้มาใหม่จัดการอย่างราบคาบ...

 


             แน่ล่ะ เพราะกลุ่มคนที่มาช่วยนั้นเป็นทหารฝีมือดีอย่างไรเล่า

 


             " ท่านแม่ ท่านปลอดภัยดีใช่หรือไม่  เอ๊ะ...พี่ใหญ่  เป็นท่านเองหรือที่มาช่วย  แต่ว่าท่านไปปราบกบฏที่ชายแดนอยู่ไม่ใช่หรือ    "

 


             หากแต่ที่นางถามอะไรไป  จางฮุ่ยหรานกลับไม่ใส่ใจตอบคำถามนางเลยสักคำถามเดียว  แต่รีบเดินเข้ามาพลางจ้องมองผู้ชายหน้าโหดที่ยืนข้างๆนางอย่างตื่นตกใจ

 


             " จวิ้นอ๋องทรงได้รับบาดเจ็บหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ  นั่นมีพระโลหิตไหลซึมออกมาด้วย  "

 


              จางฮุ่ยหรานทูลถามบุรุษสูงศักดิ์ตรงหน้าผู้เป็นเจ้านายโดยตรงของตน 

 


              " เปิ่นหวางไม่เป็นไร  ไปดูน้องสาวเจ้าเถิดฮุ่ยหราน "

 

 

             มู่หรงหย่งหมิง  หรือ จวิ้นอ๋อง เอ่ยกับจางฮุ่ยหราน  แต่ทว่าสายตายังจับจ้องอยู่ที่สตรีนางนั้น  นางที่เป็นน้องสาวของลูกน้องคนสนิท  นางที่ตีศีรษะของเขาจนได้เลือด

 


              ผู้ชายหนวดเคราเขียวครึ้มหน้าโหดพอๆกับโจรป่าคนนี้เป็นถึงจวิ้นอ๋องเชียวหรือนี่

 


              จวิ้นอ๋อง  แบบนี้ก็มีหรือ..???

 


              แต่ถ้าพี่ชายนางให้ความเคารพถึงเพียงนี้ก็คงจะใช่แน่แล้ว 

 


             สวรรค์...นางรอดจากหัวหน้าโจรได้อย่างหวุดหวิด  แต่ไยจึงให้นางมาเจอจวิ้นอ๋องหน้าโจรผู้นี้ด้วย  ดูเถิดแววตาโหดๆที่มองมานั้น  มันน่าขนลุกน้อยเสียเมื่อไรล่ะ...

 


             มือไม้พลันอ่อนแรงขึ้นมาเฉยๆ ส่งผลให้ท่อนไม้อาวุธป้องกันตัว  ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นของกลางที่ใช้ทำร้ายเชื้อพระวงศ์นั้น  ค่อยๆหลุดออกจากมือร่วงสู่พื้นในทันที

 


             ว่าแต่ว่าตีหัวจวิ้นอ๋องแตก นางจะต้องโทษสถานใดกันล่ะเนี่ย… 

 

 

 

      

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.895K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,484 ความคิดเห็น

  1. #6442 1988yongsi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 20:50
    ขอปุ๊ปมาปั๊ปศักดิ์​สิทธ์​จริง
    #6,442
    0
  2. #6382 srisupanuch (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:25
    อยากเขียนอะไรก็เขียน ผ่านตลาดกลับจวนกลางเมืองหลวง แต่มีโจรออกมาปล้น นี้คิดแล้วใช่มะ
    #6,382
    2
    • #6382-1 เถียนเถียน(จากตอนที่ 6)
      14 มีนาคม 2562 / 09:25
      ทางที่นางเอกผ่านเป็นป่าค่ะ ค่อนข้างเปลี่ยวเพราะเป็นทางลัด ส่วนโจรมันก็เลือกปล้นนะคะ ไม่ได้ปล้นพร่ำเพรื่อ เลือกปล้นกลุ่มคนที่ดูแล้วน่าจะมีฐานะ..ส่วนที่ว่าเป็นเมืองหลวง อย่าว่าแต่สมัยก่อนเลยค่ะ สมัยเราในปัจจุบันนี้กรุงเทพมหานครเมืองหลวงที่ว่าเจริญแล้ว บางมุมถนนหนทางยังไม่ค่อยดีเลย ไฟฟ้าติดๆดับๆ ตรงไหนที่เป็นมุมเปลี่ยวก็มีโจรเหมือนกัน ตามข่าวอยู่บ่อยๆ...แต่ก็เป็นความคิดส่วนตัวของไรต์นะคะ ยังไงก็น้อมรับคำติชมจากคนอ่านค่ะ (แค่ขออธิบายในมุมของไรต์นิดนึง)
      #6382-1
    • #6382-2 feb___92(จากตอนที่ 6)
      17 พฤศจิกายน 2562 / 00:53
      อยากเม้นอะไรก็เม้น ดูจากเจตนานี้อยากให้ติให้นักเขียนปรับปรุงหรือ เม้นจากอีคิวตัวเองกัน หัดสะกดจิตตัวเอง นิยายคือเรื่องแต่งเรื่องสมมุติ นี่คิดแล้วหรือมาเม้นอะไรที่ไม่ makes sense
      #6382-2
  3. #5998 khunsimsee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:42
    ตีกลางหัวเลยไม่ใช่ตีกลางใจนิ
    #5,998
    0
  4. #5954 pemipond (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 13:03

    วั้ยตายแร้ววววว พระเอกมาแล้ว

    #5,954
    1
  5. #5935 krunong68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:52
    555555.
    #5,935
    0
  6. #5931 numayza555 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 08:31
    แรกพบ ก็ตีแสกหน้า
    #5,931
    0
  7. #5847 Sistel2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:28

    ถถถถถ สงสารจวิ้นอ๋อง มาช่วยแท้ ๆ ดันโดนฟาดหัว

    #5,847
    0
  8. #5439 คุณนายจอนจุกกรู้ว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 13:44
    สำหรับคนที่ไม่เข้าใจ จวิ้นอ๋อง คือองค์ชายลำดับที่ 2 ในราชวงศ์รองจากชินอ๋อง หรือเรียกจวิ๋นอ๋องง่ายๆว่า องค์ชายรอง เปิ่นหวางเป็นคำแทนตัวเองของราชวงศ์ชายค่ะ พระนลาฏแปลเป็นคำสามัญคือหน้าผากค่ะ
    #5,439
    1
    • #5439-1 เถียนเถียน / A.C.E(จากตอนที่ 6)
      24 มกราคม 2561 / 16:04
      ถูกต้องค่ะ...จวิ้นอ๋อง เป็น ยศตำแหน่งพระราชทาน ขั้นที่ 2 รองจากชินอ๋อง แต่ขอเสริมนิดนึงค่ะ มิใช่ว่ากำเนิดเป็นองค์ชาย หรือเป็นองค์ชายรอง (ลูกคนที่สอง) แล้วจะได้เป็นจวิ้นอ๋องทุกคนนะคะ...ต้องถูกฮ่องเต้พระราชทานแต่งตั้งก่อนค่ะ อยู่ที่ความพึงพอใจของฮ่องเต้และผลงานที่องค์ชายคนนั้นสร้างขึ้นด้วย จึงจะได้รับตำแหน่งชินอ๋อง หรือ จวิ้นอ๋อง...^_^
      #5439-1
  9. #5348 มูมู (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 23:25
    โอ๊ยยยยย จวิ๋นอ๋อง พระเอกเรา มาแบบสพึงเลย
    #5,348
    0
  10. #5097 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 23:47
    นั่เห็นไม๊ ว่าแล้วคุณหนูต้องได้ คนใหม่ที่เด็ดกว่า สะใจๆ
    #5,097
    0
  11. #4769 ⓒЯAẕY DO_G (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 13:35
    ขู่ได้โคตรตัวประกอบ
    #4,769
    0
  12. #4653 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 15:43
    โอ๊ยยยยจวิ๋นอ๋องเรื่องแรกไหมเนี่ยที่ไม่ได้หล่อสพงะพรึงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ55
    #4,653
    0
  13. #4539 ntcps (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 06:51
    5555555 ขำ ตีอ๋องจนหัวแตกเขามาช่วยเจ้าของแท้ๆ
    #4,539
    0
  14. #4533 innahh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:54
    คือ บางคำหรือบางประโยคที่ได้อ่าน มันจะเป็นนิยายไทยโบราณมากกว่าจะเป็นนิยายจีนนะคะ สู้ๆ
    #4,533
    1
    • #4533-1 อิอิอิ (จากตอนที่ 6)
      2 มกราคม 2561 / 20:00
      เห็นด้วยค่ะ เช่นคำว่า ดอก
      #4533-1
  15. #4485 ang_9potion (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 23:28
    โทษทำร้ายเชื้อพระวงศ์มันรุนแรงนะหนู
    #4,485
    0
  16. #4182 เมมฟิส (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 08:32
    ซวยแล้ว
    #4,182
    0
  17. #4042 Leng_nako (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 19:57
    ตลกในความมึน
    #4,042
    0
  18. #3982 BEIBEI (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 23:14
    มือลั่นมั้ยล่ะรูกกกกกก
    #3,982
    0
  19. #3947 Numtanthitiya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 02:10
    พลั้งมือออคะ
    #3,947
    0
  20. #3871 150221 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 21:46
    รับโทษเป็นพระชายาคะ
    #3,871
    0
  21. #3806 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 13:00
    ก็ไว้หนวดเครายังกะโจรขนาดนั้น
    #3,806
    0
  22. #3783 goldpaddy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 01:59
    จบเลย ไว้หนวดเหมือนโจรป่า555
    #3,783
    0
  23. #3500 ๏เต้าหู้ขาว๏ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 16:57
    ก็โกนหนวดบ้างอะไรบ้าง
    #3,500
    0
  24. #3415 [F.S]Fang_041 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 07:58
    ตลกอ่ะ5555 ท่านอ๋องผิดเองนะที่ไว้หนวด555
    #3,415
    0
  25. #3155 YasmeeEsor (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 06:23
    น่ารัก5555
    #3,155
    0