ชายาอ๋องกระดูกเหล็ก (สนพ.สถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 50 : คนแสนดี ดีจริงหรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 738 ครั้ง
    21 เม.ย. 61

ชายาอ๋องกระดูกเหล็ก

บทที่ 50   คนที่แสนดี ดีจริงหรือ?

 

จางซูหนี่ว์ที่ยืนสังเกตเหตุการณ์อยู่นั้น  เมื่อได้ฟังสิ่งที่องค์หญิงเหลียนฮวากล่าว  ก็ให้รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย  เรียวคิ้วงามขมวดขึ้นในทันที  ก็ในเมื่อซิ่วซิ่นนั้นแน่ชัดแล้วว่าเป็นคนขององค์หญิงเหลียนฮวา  ย่อมต้องทำตามคำสั่งผู้เป็นนาย  ทั้งนี้นางก็ยอมรับผิดและซัดทอดถึงคนบงการว่าใครเป็นผู้สั่งการ  แต่องค์หญิงเหลียนฮวากลับปฏิเสธอย่างจริงจังว่าไม่ได้สั่งให้นางกำนัลผู้นั้นสังหารซือซือ  เพียงแต่ให้นำไปซ่อนเท่านั้น

 

หากแต่เมื่อได้เห็นสีหน้าและแววตาขององค์หญิงน้อยตรงหน้า  สายตาอ้อนวอนขอร้องให้ผู้เป็นมารดาและพี่ชายเชื่อในคำพูดของตน  หรือว่านางจะไม่ได้สั่งการจริงๆ ทว่าซิ่วซิ่นก็ยืนยันเหลือเกินว่าองค์หญิงเหลียนฮวาเป็นผู้สั่งการ  ฉะนั้นเรื่องนี้ต้องมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดโกหก  แต่ไม่ว่าอย่างไรนางรู้สึกได้ว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรมากกว่านี้เป็นแน่

 

“ สิ่งใดที่ข้าทำก็ยอมรับว่าทำ  ข้าสั่งให้นางกำนัลผู้นั้นนำไปซ่อนแต่เพียงเท่านั้น  แต่สาบานได้ว่าข้ามิเคยสั่งให้ซิ่วซิ่นฆ่าเจ้ากระต่ายนั่นเลย  แม้แต่คิดก็ไม่เคย  เสด็จแม่ ท่านพี่ เชื่อฮวาเอ๋อร์เถิดนะเพคะ  ทรงคิดว่าข้าจะสั่งฆ่าใครได้จริงๆหรือ ”

 

มู่หรงเหลียนฮวาส่งสายตาตัดพ้อให้ผู้เป็นมารดาและพี่ชายของตน

 

“เจ้ากล่าวจริงหรือ..ที่ว่าไม่ได้สั่งให้นางกำนัลผู้นั้นกระทำ”

 

“เพคะ เสด็จแม่”

 

“เช่นนั้นก็แปลว่า นางผู้นั้นโกหกและใส่ร้ายเจ้าน่ะสิ  ก็ไหนว่านางเป็นคนของเจ้ามิใช่หรือ”

 

เฟิ่งหวงกุ้ยเฟยทรงเอ่ยถาม  ทั้งที่ในขณะนี้ทรงพระทัยชื้นขึ้นมาก  ด้วยว่าอย่างน้อยพระธิดาของตนก็ยังมีความรู้สึกสงสาร  และมิได้ใจคอโหดร้ายจนถึงขนาดสั่งฆ่าเจ้ากระต่ายตัวนั้นได้  ทั้งทรงปะติดปะต่อรู้แล้วว่าทั้งหมดนี้คงมิแคล้วเป็นฝีมือของคนผู้นั้นอีกเป็นแน่  พระนางหันไปสบสายตากับผู้เป็นพระโอรสเล็กน้อยอย่างรู้ทันกัน

 

“เอ่อ..นางเป็นคนของลูกจริงเพคะเสด็จแม่  แต่เหตุใดนางจึงทำเกินคำสั่ง และกล้าใส่ร้ายว่าลูกเป็นคนบงการก็ไม่ทราบ”

 

ใบหน้าจริงจัง ทั้งกิริยาขมวดคิ้วคล้ายครุ่นคิดขององค์หญิงเหลียนฮวา  ทำให้จางซูหนี่ว์นั้นฉุกใจคิดอะไรบางอย่าง  ซิ่วซิ่นเป็นคนขององค์หญิงเหลียนฮวาแน่หรือ? ถ้าไม่ใช่แล้วคนของใคร? ทว่าไม่นานใครบางคนก็ผุดขึ้นมาในความคิดของนางเป็นลำดับแรก ฮองเฮา...

 

“เช่นนั้นหม่อมฉันจะสั่งให้คนนำนางกำนัลผู้นั้นเข้ามา ให้องค์หญิงทรงไต่สวนเพคะ”

 

จางซูหนี่ว์เอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบฟังอยู่นาน  นางรู้ดีว่าองค์หญิงผู้นี้ไม่ชอบหน้านางเท่าไรนัก  จึงไม่อยากจะเข้าไปวุ่นวายด้วยเท่าใด  หากแต่เรื่องนี้จะไม่ให้นางยุ่งวุ่นวายเสียเลยก็ใช่ที่  ในเมื่อนางเป็นผู้เสียหาย

 

เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น  ก็ปรากฏทหารสองนายกำลังหิ้วปีกใครบางคนเข้ามา  พลางวางคนผู้นั้นลงตรงหน้าพระพักตร์องค์หญิงเหลียนฮวา ก่อนที่จะเคลื่อนกายออกไปยืนทางด้านข้างอย่างรู้หน้าที่

 

“ซิ่วซิ่น”

 

เด็กสาวเอ่ยชื่อคนตรงหน้าเสียงแผ่ว  แม้ว่าก่อนหน้านั้นจะกรุ่นโกรธคนผู้นี้เพียงไร  หากแต่เมื่อได้เห็นสภาพคนตรงหน้าในตอนนี้ก็ทำให้อึ้งไปไม่น้อย  เพราะร่างกายนั้นปรากฏร่องรอยบอบช้ำ สภาพอิดโรย  แม้จะพยุงกายให้ลุกขึ้นมาคุกเข่าต่อหน้าพระพักตร์ก็ยังกระทำได้ยากเย็นนัก  ได้แต่นั่งกองอยู่ที่พื้นอย่างอ่อนระโหยโรยแรง

 

“นี่เจ้า...”

 

“อะ องค์หญิงเหลียนฮวา”

 

เสียงแผ่วจากร่างที่นั่งโงนเงนคล้ายจะทรุดลงไปนอนราบกับพื้นนั้นเอ่ยขานเรียกชื่อคนตรงหน้า  ด้วยบัดนี้ร่างกายของนางนั้นถูกโบยเสียยับเยิน  สาเหตุเพราะจวิ้นหวางเฟยผู้นั้นที่สั่งโบยนางทั้งสิ้นสามสิบที  ทั้งยังสั่งปลดนางจากการเป็นนางกำนัลอีกด้วย 

 

“ข้าสั่งให้เจ้าทำเพียงแค่นำกระต่ายไปซ่อน  ไยเจ้าต้องไปฆ่ามันด้วย  ซ้ำยังใส่ความว่าเป็นคำสั่งข้าอีก”

 

มู่หรงเหลียนฮวาเอ่ยขึ้นอย่างขุ่นข้องใจยิ่งนัก

 

“องค์หญิงทรงเป็นผู้สั่งการทั้งหมด  ให้หม่อมฉันจัดการฆ่ากระต่ายของพระชายา  เพราะทรงอยากเห็นพระชายาเสียพระทัยอย่างไรเล่าเพคะ”

 

“เจ้าโกหก”

 

เด็กสาวตวาดเสียงดังลั่น  นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดคนของนางจึงต้องพลิกลิ้นใส่ความนางด้วย

 

“เฟิ่งหวงกุ้ยเฟยเพคะ  หม่อมฉันกล่าวด้วยความสัตย์จริง  องค์หญิงเป็นผู้บงการทุกอย่าง  หม่อมฉันมิกล้าขัดคำสั่งเพคะ”

 

ซิ่วซิ่นหันไปกล่าวกับสตรีผู้มีอำนาจสูงสุดในที่นี้  พลางกล่าวย้ำในสิ่งที่นางสารภาพไปทั้งหมด  ใช่..นางรู้แก่ใจดีว่า ทุกสิ่งที่เอ่ยนั้นเป็นการใส่ความองค์หญิงเหลียนฮวา  นางรู้ดีว่าที่ทำไปตนเองนั้นต้องได้รับผลอย่างไรบ้าง  หากแต่ก็เลือกที่จะทำอยู่ดี  เพราะนี่คือคำสั่งจากคนที่นางรักและเทิดทูนอย่างแท้จริง  คือเจ้านายตัวจริง  มิใช่องค์หญิงงี่เง่าเอาแต่ใจผู้นี้

 

“ได้ยินหรือไม่ฮวาเอ๋อร์ ว่านางกำนัลของเจ้ากล่าวว่าอย่างไร”

 

ผู้เป็นพระมารดาหันพระพักตร์ไปเอ่ยกับบุตรสาวของตน  อย่างต้องการให้นางได้รู้ด้วยตนเองว่าคนที่นางมักจะไว้ใจหนักหนานั้นแว้งกัดนางเช่นไร  พลางสั่งให้คนมานำนางกำนัลผู้นั้นออกไป ไม่ให้ขวางหูขวางตาพระนาง

 

“เสด็จแม่ ท่านพี่  เชื่อข้าเถิดนะ  ข้าไม่ได้โกหกแม้สักน้อยนิด”

 

มู่หรงเหลียนฮวาอ้อนวอนพระมารดาและพี่ชาย ด้วยอยากให้เชื่อในความบริสุทธิ์ของตน  น้ำตาที่คลออยู่ที่หน่วยตานั้นค่อยๆไหลรินอาบแก้ม  ด้วยอึดอัดใจยิ่งนัก

 

“ ข้าเชื่อเจ้า  เสด็จแม่ก็เช่นกัน”

 

มู่หรงหย่งหมิงเอ่ยขึ้นพลางเดินเข้าไปหาน้องสาว แววตานั้นอ่อนโยนลงกว่าเดิม

 

“จริงๆนะเพคะ ทรงเชื่อหม่อมฉันจริงๆนะเพคะ”

 

“ข้าเคยโกหกเจ้าหรือฮวาเอ๋อร์”

 

ซิ่วซิ่นมองสองพี่น้องตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ  เพราะเหตุใดกันนะ  ทั้งที่นางยืนกรานถึงเพียงนี้  และซัดทอดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต้นเหตุมาจากแผนการขององค์หญิงเหลียนฮวาทั้งนั้น 

 

แต่เหตุใดทั้งเฟิ่งหวงกุ้ยเฟยและจวิ้นอ๋อง จึงยังเชื่อคำพูดขององค์หญิงอยู่  ทั้งสองควรจะโกรธองค์หญิงมากกว่านี้มิใช่หรือ  แล้วไยเหตุการณ์จึงไม่เป็นไปดั่งที่นางปรารถนากันเล่า  หากเป็นเช่นนี้แล้วการที่จะทำให้เกิดความแตกแยก  ความร้าวฉาน ความเข้าใจผิดกัน ตามจุดประสงค์คงยากนัก

 

“ว่าอย่างไรซิ่วซิ่น  องค์หญิงทรงปฏิเสธข้อกล่าวหา  แล้วเจ้าว่าข้าควรจะเชื่อใครดี  ระหว่างเจ้ากับองค์หญิง”

 

จางซูหนี่ว์หันไปเอ่ยกับอดีตนางกำนัล  ที่บัดนี้ได้แต่นิ่งเงียบ ก้มหน้าคล้ายครุ่นคิด

 

“ขอได้โปรดทรงให้ความเป็นธรรมแก่หม่อมฉันด้วยเถิดเพคะ  สิ่งที่หม่อมฉันกระทำไปมิอาจปฏิเสธได้ก็จริง  หากแต่นางกำนัลตัวเล็กๆ ทั้งโง่เขลาเบาปัญญามีหรือจะกล้า  หากผู้เป็นนายไม่ได้สั่ง  คงได้แต่ยืนยันคำเดิม  เชื่อหรือไม่คงสุดแล้วแต่พระทัย”

 

ซิ่วซิ่นคิดเอาตัวรอดโดยการยืนกระต่ายขาเดียว  หากเฟิ่งหวงกุ้ยเฟยและจวิ้นอ๋องนั้นจะทรงเชื่อองค์หญิงเหลียนฮวาก็เชื่อไป  แต่ผู้อื่นนั้นใช่ว่าจะเชื่อเสียทุกคน  กิตติศัพท์ความเอาแต่พระทัยขององค์หญิงนั้นเลื่องลือในวังหลวง  ทั้งยังไม่โปรดที่จะได้คุณหนูจางมาเป็นพี่สะใภ้นั้นรู้กันทั่ว  ก็คงจะพอมีคนที่เชื่อนางอยู่บ้าง  ข่าวลือปากต่อปากนั้นมักไปไวเสมอ  อย่างน้อยพระเกียรติขององค์หญิงก็จะแปดเปื้อนและถูกมองในด้านร้ายมากกว่าดี  ทำผิดคิดร้ายแต่โยนความผิดบาปให้ผู้อื่นรับโทษแต่เพียงผู้เดียว  ถ้าฉลาดพอที่จะคิดถึงสิ่งที่จะตามมาในภายหลัง  โทษตายที่นางต้องได้รับคงถูกละเว้นเป็นแน่ 

 

“ข้าไม่เข้าใจเจ้าจริงๆซิ่วซิ่น  เจ้าทำไปเพื่อสิ่งใด  เจ้าใส่ร้ายข้าเพื่อสิ่งใด ข้าไปทำอะไรให้เจ้าเจ็บแค้นนักหรือ จึงกล้าโป้ปดใส่ความข้าได้หน้าตาเฉย  โดยที่ไม่สะทกสะท้านอะไร”

 

มู่หรงเหลียนฮวางุนงงหนัก  นึกย้อนไปว่านางเคยทำสิ่งใดผิดต่อนางกำนัลผู้นี้กัน  ก็ปรากฏว่ามิเคยเลย  ตั้งแต่ที่ฮองเฮาทรงประทานซิ่วซิ่นหลานสาวของนางกำนัลคนสนิทมาให้คอยดูแลนาง  ซิ่วซิ่นก็เป็นคนที่มู่หรงเหลียนฮวาโปรดปรานด้วยรับใช้ถูกใจนางทุกอย่าง  และไว้ใจมากพอที่จะส่งให้ไปสอดแนมเรื่องราวภายในวังของพี่ชายตนเอง  เพื่อหาโอกาสดีๆให้แก่ต้วนลี่จูนั้นได้เข้าเฝ้าอยู่บ่อยครั้ง

 

“เจ้าถามนางไป  ให้ตายนางก็ไม่มีคำตอบให้เจ้าหรอกฮวาเอ๋อร์  นอกจากว่าเจ้าจะใช้ปัญญาที่มีค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง  ข้าหวังว่าครั้งนี้คงจะทำให้เจ้านึกเฉลียวใจอะไรได้บ้าง และตาสว่างในไม่ช้า  เพราะบางอย่างหากไม่พบเจอกับตัวเองคงไม่รู้สึก”

 

มู่หรงหย่งหมิงเอ่ยบอกน้องสาว   รักและเคารพฮองเฮามาก  เตือนก็มิรู้ฟัง  อย่างน้อยครั้งนี้คงเป็นบทเรียนให้นางได้คิดบ้าง 

 

“จะทรงบอกว่าข้าไว้ใจคนผิด ใช่หรือไม่”

 

มู่หรงเหลียนฮวากล่าวพลางถอนหายใจ  ความรู้สึกนึกคิดในตอนนี้ยังวุ่นวาย

 

“เอาเถิด  เจ้าอ้างว่าได้คำสั่งจากฮวาเอ๋อร์ แต่ฮวาเอ๋อร์กลับปฏิเสธ  เช่นนั้นเจ้ามีหลักฐานใดที่ยืนยันคำพูดเจ้าได้บ้างเล่า  หากมีก็จงว่ามา..”

 

ผู้เป็นพี่ชายไม่ได้ตอบคำถามน้องสาว  แต่หันกลับไปถามซิ่วซิ่นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น  ซึ่งอีกฝ่ายได้แต่ก้มหน้าหลบตาไป เพราะหาสิ่งที่ยืนยันไม่ได้ด้วยทั้งหมดไม่ได้เป็นไปตามแผนที่คิดเอาไว้

 

“ หึ ไม่มีสินะ เพียงลมปากกล่าวอ้าง  จะไม่ถามหรอกนะว่าเจ้าทำไปเพื่ออะไร  และแท้จริงแล้วใครสั่งให้เจ้าทำเช่นนี้  หากแต่ในเมื่อมีหลักฐานว่าเจ้าเป็นผู้กระทำผิด  ก็จงก้มหน้ายอมรับโทษทัณฑ์ในส่วนที่เจ้าควรได้รับเสีย”

 

“หม่อมมฉันอาจไม่มีหลักฐานพิสูจน์คำพูดของหม่อมฉัน  แต่ทรงอย่าลืมว่าองค์หญิงก็สารภาพเช่นกันในเรื่องที่นำกระต่ายไปซ่อน  เช่นนั้นแล้วหากหม่อมฉันต้องโทษทัณฑ์โบยถึงเพียงนี้  องค์หญิงจะยังเป็นผู้บริสุทธิ์ได้อยู่อีกหรือเพคะ

 

ซิ่วซิ่นเอ่ยแย้งคำพูดของจวิ้นอ๋อง

 

“ เจ้าลอบเข้าไปกระทำการอุกอาจถึงห้องบรรทม โทษเจ้านั้นก็ถูกคุมขังหรือประหารแล้ว  แต่จวิ้นหวางเฟยสั่งโบยเจ้าและปลดจากนางกำนัลให้เป็นนางทาสชั้นเลวก็ยังถือว่าปรานีเจ้ามากแล้ว ยังจะเรียกร้องหาความยุติธรรมอีกหรือ แต่ก็เอาเถิด เจ้าไม่ต้องกลัวหรอกว่ามู่หรงเหลียนฮวาจะไม่ได้รับโทษใดเลย”

 

มู่หรงหย่งหมิงเอ่ยกับคนตรงหน้า  หากแต่มู่หรงเหลียนฮวากลับหน้าเสียไปเล็กน้อย  ก็ไหนว่าเชื่อแล้วไยจะสั่งลงโทษนางอีกเล่า

 

“ทหารเจ้าจงนำนางผู้นี้ออกไปได้แล้ว  แล้วส่งนางไปอยู่กับพวกทาสชั้นเลว”

 

สิ้นเสียงคำสั่งของจวิ้นอ๋อง  ก็มีทหารเข้ามาหิ้วปีกซิ่วซิ่นออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว 

 

“ส่วนความผิดของเจ้าฮวาเอ๋อร์  จะบอกว่าเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์เสียทีเดียวก็ไม่ใช่  เพราะเจตนาเดิมแผนการของเจ้าก็มุ่งให้ผู้อื่นเดือดร้อนและไม่สบายใจ  ดังนั้นข้าจะให้เจ้าไปอยู่และคอยดูแลนางที่วังของพี่แทน  ในเมื่อไม่ชอบสิ่งใดก็จงอยู่กับสิ่งนั้นเถิด”

 

มู่หรงหย่งหมิงออกคำสั่งกับผู้เป็นน้องสาว  ที่ให้ไปอยู่คอยดูแลจางซูหนี่ว์ที่วังของเขาก็มีเหตุผล  ประการแรกให้มู่หรงเหลียนฮวานั้นมีเวลาได้ห่างจากฮองเฮาเสียบ้าง  จะได้ไตร่ตรองถึงความผิดของตนที่กระทำมาทั้งหมด  ประการที่สองในเมื่อไม่ชอบจางซูหนี่ว์นัก  เขาก็จะทำให้น้องสาวได้มีเวลาอยู่ใกล้จางซูหนี่ว์ยิ่งขึ้น คงได้เรียนรู้นิสัยใจคอกันบ้าง  และจะได้มีเวลาคิดว่าคนที่คิดว่าดีกับตัวเองนั้นดีจริงๆหรือ  แล้วคนที่ตัวเองคิดว่าไม่ดีนั้น  ไม่ดีจริงๆหรือ คงต้องใช้เวลาศึกษากันไป  แต่เขาก็เชื่อเหลือเกินว่าจางซูหนี่ว์จะต้องมีวิธีจัดการกับน้องสาวเขาจนได้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 738 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,484 ความคิดเห็น

  1. #6406 Myaily1971 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 19:24
    บล๊อคอีกแล้ว..เซ็งเลย
    #6,406
    1
    • #6406-1 เถียนเถียน(จากตอนที่ 50)
      1 ตุลาคม 2562 / 21:09
      ที่ต้องบล็อคเพราะเรื่องนี้เมื่อแต่งเสร็จจะตีพิมพค่ะ ก็คงจะเปิดให้อ่านหมดไม่ได้เนอะ
      #6406-1
  2. #5892 อ้อมไง (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 09:05
    องค์หญิงตาสว่างเร็วนะคะ
    #5,892
    0
  3. #5829 เมมฟิส (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 10:58
    ขอให้ยัยองค์หญิงหายโง่ไวๆน่ะค่ะ
    #5,829
    0
  4. #5820 Albino_snake (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 13:47
    สนุกค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #5,820
    0
  5. #5819 chanchan123 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 12:48
    ดีใจไรท์กลับมากแล้ว อิอิ
    ชอบอ่ะท่านอ๋องแก้ปัญหาได้ดีมาก การใหองค์หญิงไปอยู่กับหนี่เอ๋อร์จะได้เรียนรู้นิสัยใจคอพี่สะใภ้ด้วย
    #5,819
    1
  6. #5800 WaleeChupkham (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 16:34
    ทำไมไม่เปิดให้อ่านค่ะ
    #5,800
    2
  7. #5794 monmanon (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 01:18
    อ่านไม่ทัน คืออย่างไรค่าอิจฉาคนอ่านทันอ่าToT
    #5,794
    0
  8. #5788 Saowarots (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:12
    รอน้าาาา
    อยากอ่านๆๆๆ
    #5,788
    0
  9. #5394 ก๋วยเตี๋ยวหน้าสี่แยก (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 14:07
    เขินนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #5,394
    0
  10. #5323 Numtanthitiya (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 21:18
    กรี๊ดดดด.....กรีดร้องงงงง....อิจนางเอกมากกก
    #5,323
    0
  11. #5110 BananaLeaf9025 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:51
    จวิ้นอ๋องโซฮอตมากเลยเพคะ เขิลลลล>///<
    #5,110
    0
  12. #5108 gifza_1132 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:02
    กริ๊ดดดดดดเขินนนนน
    #5,108
    0
  13. #5101 daranee_sana (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 06:18
    ไรท์สู้ๆค่ะ รออยู่นะคร้าาา
    #5,101
    1
  14. #5082 polarpanda2 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:36
    . ___. b
    #5,082
    0
  15. #5081 YingY!ng (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 10:39
    หลังจากเก็บงำความหื่นมานาน เฮียหมิงก็ได้ปลดปล่อยความหื่นแล้ว
    เพลงนี้ดังในหัวเลย ประหนึ่งเฮียร้องให้หนี่ว์เอ๋อร์ฟัง
    ...เช้า ไม่กลัว ไม่กลัว ก็กลัวจะไม่เช้า เช้าแค่ไหนก็ไหว ขอมือน้อยเธอนั้นเกาะกุมมือฉันไว้ ผ่านพ้นคืนนี้ด้วยกัน (เพลงดักแก่ ใครฟังรู้เรื่องแสดงว่าแก่เหมือนรี๊ด)
    55555555555555555
    #5,081
    2
    • #5081-1 เถียนเถียน / A.C.E /ลักษมณ์(จากตอนที่ 50)
      5 มกราคม 2561 / 10:45
      ฟังเพลงนี้จากซีรย์..โสดสตอรี่...(ว่าแต่ชื่อเพลงว่าไร) 5555++
      มันเหมาะกับเฮียมากค่ะ
      #5081-1
    • #5081-2 YingY!ng(จากตอนที่ 50)
      6 มกราคม 2561 / 22:26
      เพลง เช้าไม่กลัว ของ ลีโอ พุฒ จ้าไรท์
      #5081-2
  16. #5079 เหลียนฮวา (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 07:16
    รีบเลยไรต์ รีบมาต่อเร็วๆเลย ฟินจิกหมอนกระจุยแล้ว อิอิ
    #5,079
    1
  17. #5077 NOk (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 03:05
    ออกจากไต้เตียงแทบไม่ทัน5555
    #5,077
    1
  18. #5076 11111997 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 01:23
    อะไรทำไมมาต่อนิดเดียวค่ะ
    #5,076
    1
  19. #5075 pa kae (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 00:31
    ขออกจากใต้เตียงก่อนนะคะ  เพลียค่ะเสียเลือดไปเยอะ หื่นตามอิอ๋องเลยค่ะ พักแป๊บนะคะ
    #5,075
    1
  20. #5074 ttkknneeww (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 22:38
    รออยู่น้าาา
    #5,074
    1
  21. #5073 water4202 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 22:00
    น่ารัก
    #5,073
    0
  22. #5072 fahrugnam (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 21:33
    จัดหนักจัดเต็มเลยนะท่านอ๋อง
    #5,072
    1
  23. #5070 jhonajung (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:43
    ไม่ให้นางได้พักบ้างเลยหรอคะ 
    แต่ก็เข้าใจนะคะ
    #5,070
    1
  24. #5069 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:21
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นร้าา
    #5,069
    1
  25. #5068 Thanchanok Sudkasem (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:13
    อ้อนได้น่ารักมากเลย55555
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #5,068
    1