ชายาอ๋องกระดูกเหล็ก (สนพ.สถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 3 : แน่ใจหรือว่าคือ..ความรัก มิใช่ความหลง (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,913 ครั้ง
    7 ก.พ. 61


' ซูหนี่ว์  ข้าได้ข่าวว่าเจ้านั้นคิดฆ่าตัวตาย  ไยจึงทำการสิ้นคิดเช่นนั้นเล่า  ข้าเป็นห่วงเจ้านักรู้หรือไม่  หากเรื่องของเราสามคนนั้นเป็นเหตุให้เจ้าทำเช่นนั้น...ข้าอยากเอ่ยให้เจ้ารู้ว่าข้าเสียใจ ข้าขอโทษเจ้ากับสิ่งที่เกิดขึ้น...ที่ผ่านมาต้องปิดบัง  ก็เพราะห่วงความรู้สึกของเจ้าเป็นสำคัญ  หากแต่ไม่ว่าอย่างไรวันนี้ก็ต้องมาถึง  ขอเจ้าได้โปรดเข้าใจว่า...เราทั้งสองรักกันด้วยใจจริง  ท่านพี่เหยียนเหว่ยก็มิอาจแต่งเจ้าเข้าสกุลได้ เพราะรักข้ายิ่งนัก...เจ้าอภัยให้เราทั้งคู่เถิดนะ  และหวังใจว่ามิตรภาพระหว่างเรา  จะกลับมาดีได้ดั่งแต่ก่อน....ม่านฉิงเซียง '



มือเรียวของหญิงสาวพับจดหมายฉบับนั้นเก็บเข้าซองตามเดิม  หลังจากที่บ่าวรับใช้ในจวนบอกว่ามีผู้นำมาส่งให้ที่หน้าจวนบอกว่าเป็นของคุณหนูสาม จางซูหนี่ว์....

 

แปลกใจไม่น้อยที่นางนั้นอ่านอักษรเหล่านี้ออก  ด้วยอักษรที่เขียนอยู่หน้าซองนั้นเป็นชื่อจางซูหนี่ว์ชัดเจน  ทว่าเมื่ออ่านถ้อยความจดหมายแล้วจึงรู้ว่าใครเป็นผู้ส่งมา

 

เพื่อ????

       

ข้อความในจดหมาย  ดั่งว่าผู้เขียนนั้นต้องการกล่าวขอโทษถึงเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น  หากแต่ไม่มีประโยคใดเลยที่นางจะสำนึกผิดที่ยื้อแย้งคู่หมั้นของเพื่อนสนิท  เอื้อนเอ่ยเพียงว่ารักกันด้วยใจจริง  แล้วยังมีหน้ามาหวังให้มิตรภาพกลับไปเป็นดั่งแต่ก่อนอีกหรือนี่

 

ไม่อยากคิดเลยทีเดียวว่า...ถ้าหากผู้ที่อ่านจดหมายฉบับนี้ คือ จางซูหนี่ว์คนก่อนไม่ใช่ปาลินคนนี้  นางคงเจ็บช้ำใจอย่างยิ่ง 

 

และคนจิตใจดีเช่นนางไม่แน่ว่าอาจจะให้อภัยเพื่อนทรยศผู้นี้ในที่สุด แม้ว่าตนเองจะชอกช้ำอย่างหนักก็ตาม ด้วยม่านฉิงเซียงนั้นคงรู้จุดอ่อนของเพื่อนดีว่าเป็นคนใจอ่อนเพียงใด

 

แต่นั่นมันคือ อดีต  ตอนนี้นางอยู่ในร่างนี้และจะเป็นจางซูหนี่ว์คนใหม่ที่เข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ และเจ้าน้ำตา ทั้งหัวอ่อนเช่นที่ผ่านมา

 

หึ....ม่านฉิงเซียง  เพื่อนที่ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง  แทงข้างหลังคนที่ไว้ใจเจ้าได้เจ็บแสบ  เพื่อนเช่นนี้อย่ามีเลยจะดีกว่า  นางไม่ต้องการ...

 

เพ่ยเพ่ย  ไปเตรียมกระดาษและหมึกให้ข้าที

 

เจ้าค่ะคุณหนู

 

จากนั้นสิ่งที่นางต้องการ  ก็ถูกเพ่ยเพ่ยจัดหามาวางตรงหน้าภายในเวลาไม่นาน

 

คุณหนูจะเขียนจดหมายถึงผู้ใดหรือเจ้าคะ

 

              “ฉิงเซียง

 

อย่าบอกนะเจ้าคะ  ว่าจดหมายที่บ่าวในจวนนำมาให้คุณหนูเมื่อครู่  เป็นของคุณหนูฉิงเซียง

 

              “ก็ใช่

 

              “นางกล่าวอย่างไรบ้างเจ้าคะ..โธ่  ทำกันถึงเพียงนี้ยังกล้าส่งจดหมายมาให้คุณหนูอีกหรือนี่

 

              เพ่ยเพ่ย คิดเจ็บแค้นแทนผู้เป็นนายยิ่งนัก

 

 “นางบอกว่าขอโทษ  ทั้งนางและท่านพี่เหยียนเหว่ยรักกันด้วยใจจริง  อยากให้ข้าอภัยแก่ทั้งคู่

 

แล้วคุณหนู....เอ่อ

 

ข้าไม่ให้อภัยในสิ่งที่ทั้งสองทำหรอกนะเพ่ยเพ่ย...แต่ข้าก็จะไม่คิดแก้แค้นเช่นกัน  ต่อจากนี้ทั้งสองคนจะไม่อยู่ในสายตาข้า  และข้าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับคนทั้งสองอีกต่อไป

 

ไม่ใช่อะไรหรอกนะ...ความจริงเรื่องทั้งหมดนี้  แม้ว่าปาลินจะไม่ชอบใจกับสิ่งที่จางซูหนี่ว์ถูกกระทำ  จากคนที่ไว้ใจทั้งสองคน  หากแต่ปาลินก็ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินใจแทนนางหรือแทนใครได้  ที่กล่าวว่าไม่ให้อภัย  ก็เพราะตัวปาลินไม่มีอะไรต้องอภัยให้คนทั้งสอง  คนที่จะกล่าวคำนี้ได้นั้น คือ จางซูหนี่ว์ คนก่อนต่างหาก...

และเมื่อจางซูหนี่ว์เลือกที่จะยุติความเจ็บปวดและจบปัญหาด้วยการฆ่าตัวตาย  นางก็จะถือเสียว่าเรื่องราวเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดนี้  ได้จบสิ้นไปพร้อมกับวิญญาณของจางซูหนี่ว์ตัวจริง  ที่หลุดลอยออกจากร่างนี้ไปอยู่ที่ใดก็ไม่ทราบได้

 

เพ่ยเพ่ย มองสีหน้าและแววตาของผู้เป็นนาย  ก็นึกฉงนใจไม่น้อย  เวลาเพียงไม่นานเหตุใดผู้เป็นนายสาวจึงเปลี่ยนไปมากมายนัก  จากที่เคยนอนระทมทุกข์เอาแต่ร้องไห้อยู่ภายในห้องเป็นแรมเดือน

 

จนกระทั่งเหตุการณ์ที่คุณหนูคิดฆ่าตัวตาย  จากวันนั้นเมื่อฟื้นขึ้นมา  นางก็ไม่เห็นความโศกเศร้า  และหยาดน้ำตาแม้สักหยดของคุณหนูอีกเลย

 

สีหน้าแววตาดูไม่ค่อยทุกข์ร้อน  ยามเมื่อเอ่ยถึงอดีตคู่หมั้นและสหายสนิทดั่งเช่นที่ผ่านมา  หรือการที่เกือบเสียชีวิตจะทำให้คุณหนูของนางคิดได้ และตัดใจจากเรื่องโศกเศร้าที่เป็นอยู่ได้เร็วขึ้น  หากเป็นเช่นนั้นจริงนางก็ยินดียิ่งนัก

 

 “เพ่ยเพ่ย  เจ้าให้คนนำจดหมายฉบับนี้ไปให้ม่านฉิงเซียงทีนะ...เสร็จแล้วก็เข้ามาหาข้า  ข้ามีเรื่องจะไหว้วานเจ้าสักหน่อย

 

เจ้าค่ะคุณหนู

 

กล่าวจบก็รีบเดินไปจัดการตามที่ผู้เป็นนายได้สั่งการทันที

 

คล้อยหลังร่างสาวใช้ไปแล้ว  หญิงสาวก็เคลื่อนกายไปยืนอยู่ด้านหน้ากระจกทันที  มองเงาสะท้อนร่างนี้ก็ให้หงุดหงิดใจมาหลายวันแล้ว  ทรุดโทรมจนเกินจะรับได้  หากแต่นางเองก็ยังไม่สามารถทำสิ่งใดได้มากนัก  เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาหลังจากถูกถอนหมั้น จางซูหนี่ว์ก็ไม่สู้ถนอมร่างกายตนเองเลย  จนเมื่อนางเข้ามาอยู่ในร่างนี้ก็ย่ำแย่ทีเดียว  ไร้เรี่ยวแรงจะทำสิ่งต่างๆ ที่ใจอยากจะทำ  

 

กระทั่งตอนนี้กำลังวังชาเริ่มกลับมาบ้างแล้ว  แม้จะเหนื่อยง่ายแต่ก็สามารถลุกขึ้นมาทำสิ่งต่างๆได้ตามปกติ  จากการที่ร่างกายอ่อนแอนั้นนางเองก็เพิ่งรู้ว่าเจ้าของร่างนี้คนก่อนนั้น  ป่วยเป็นโรคหัวใจมาตั้งแต่เด็ก  บิดามารดาจึงเลี้ยงดูมายิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก  

 

 

ด้วยเรื่องนี้นางก็คงพอเข้าใจได้  แต่ไอ้เรื่องป่วยที่บ่อยๆนั้น  นางว่าเป็นเพราะจางซูหนี่ว์ได้รับการดูแลประคบประหงมจนเกินจำเป็นเสียมากกว่า  ในแต่ละวันแทบไม่ได้หยิบจับสิ่งใดเลยด้วยซ้ำ  ร่างกายไม่เคยออกกำลังกายเลย  จากที่อ่อนแออยู่แล้ว  ก็ยิ่งอ่อนแอยิ่งขึ้นไปอีก

 

ยังคิดอยู่ว่าแค่ป่วยเป็นโรคหัวใจนะ ไม่ได้เป็นง่อย หากดูแลร่างกายอย่างดี  ร่างกายก็จะแข็งแรง  และทำทุกอย่างดั่งที่คนอื่นทำได้เช่นกัน

 

คงถึงคราวที่ต้องบำรุงร่างกาย  และปฏิวัติร่างนี้ครั้งใหญ่เลยเชียวล่ะ  เริ่มแรกก็เครื่องแต่งกายนี่ก่อนเลย  อะไรจะสีสันหวานแหววชมพูล้วนขนาดนี้  อาภรณ์แต่ละชุดที่มีนั้นไปในเฉดสีชมพู หรือไม่ก็สีอ่อนทั้งสิ้นเฮ้อ  มันไม่ใช่ตัวนางเลยจริงๆ ผิวก็ซีด ชุดก็ซีด ...


.


.


.


 

แน่ใจหรือว่าสิ่งที่เจ้าถือครองอยู่นั้น คือ ความรัก  มิใช่เพียง ความหลง...ถึงอย่างไรข้าก็ขอให้เจ้าครองรักและมีชีวิตคู่กับท่านพี่เหยียนเหว่ย อย่างมีความสุขดั่งที่เจ้าปรารถนา   หากแต่มิตรภาพระหว่างเราที่ขาดสะบั้นลงไปแล้ว  ก็ปล่อยให้มันเป็นไปเช่นนี้เถิด....จางซูหนี่ว์  '

 

ความรัก หรือ ความหลง... ซูหนี่ว์  เจ้ากล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน  อิจฉานางกระนั้นหรือ...

 

แน่ล่ะ  บัดนี้นางแต่งเข้าสกุลเค่ออย่างถูกต้องตามประเพณี  น้อยนักที่บุตรีอันเกิดจากอนุภรรยาจะได้แต่งเข้าเป็นฮูหยินเอกเช่นนาง...

 

มิเสียแรงที่นางสู้ทำทุกวิถีทางให้คุณชายผู้เพียบพร้อมอย่างเค่อเหยียนเหว่ยนั้น หลงรักและหลงใหลในตัวนาง  ถึงขนาดยอมถอนหมั้นจากคู่หมั้นขี้โรคที่แสนจืดชืด มาเลือกม่านฉิงเซียงผู้นี้แทน....

 

ใบหน้าที่อาบไว้ด้วยรอยยิ้มสดใสและถ้อยคำหวานหู  อย่างไรก็ย่อมดีกว่าใบหน้างดงามแต่ซีดเซียว แลประหยัดถ้อยคำเป็นไหนๆ  นางกับจางซูหนี่ว์นั้นเป็นสหายกันมาตั้งแต่เยาว์วัยก็จริง  แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะดูแลเอาใจใส่ และให้ความสนใจจางซูหนี่ว์มากกว่านาง  เพราะร่างกายอ่อนแอกระนั้นหรือ....

 

หรือเป็นเพราะจางซูหนี่ว์เป็นบุตรีที่เกิดจากฮูหยินเอกของเสนาบดีเจ้ากรมการคลัง  มิใช่เพียงบุตรีของอนุภรรยาเช่นนาง ฐานะต่ำต้อยด้วยมารดาเป็นเพียงสาวใช้ในจวนสกุลม่านมาก่อน 

โชคดีเกิดไปถูกตาต้องใจบิดาของนางเข้า  จึงรับเลี้ยงดูแต่ก็เป็นเพียงอนุเท่านั้น  มิใช่ฮูหยินเอกหรือฮูหยินรอง  ฐานะของม่านฉิงเซียงนั้นจึงเป็นที่ดูแคลนจากพี่น้องคนอื่นๆที่เกิดจากฮูหยินเอกและฮูหยินรองเป็นอย่างมาก

 

ทว่านางก็ได้แต่เก็บความโกรธเกลียดและชิงชังคนเหล่านั้น ที่ชอบดูถูกนางเอาไว้ในใจ  และแสดงออกมาในรูปแบบของความอ่อนหวาน เจียมเนื้อเจียมตัวเท่านั้น  ฉลาดพอที่จะไม่กระทำตัวโดดเด่นให้ถูกรังแกจากเหล่าฮูหยินและพี่น้อง  อย่างไรก็ดีด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัวในฐานะของตนเองกระมัง  จึงทำให้ผู้เป็นบิดานั้นเอ็นดูนางอยู่ไม่น้อย  

 

และวันหนึ่งบิดาก็ได้พานางไปที่จวนสกุลจาง ที่นั่นมีเด็กผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกันกับนางอยู่หนึ่งคน  แต่ทว่ารูปร่างผอมกว่านางมากนัก  ใบหน้าจิ้มลิ้ม ผิวขาวซีด ดวงตากลมโต เป็นเด็กผู้หญิงด้วยกันแต่นางก็ว่าคนตรงหน้านั้นน่ารักน่าเอ็นดูยิ่ง  จึงส่งยิ้มไปให้และเด็กคนนั้นก็ได้ยิ้มตอบกลับมาเช่นกัน

 

 

นั่นคือครั้งแรกที่นางได้พบกับจางซูหนี่ว์  หลังจากนั้นบิดาก็พานางมาที่จวนสกุลจางอยู่บ่อยครั้ง เมื่อยามที่ต้องมาดูอาการป่วยของซูหนี่ว์  จุดประสงค์ก็เพื่อให้มาเป็นเพื่อนเล่นของเด็กตัวเล็กขี้โรคผู้นี้  และนับจากนั้นจึงได้คบหาเป็นสหายสนิทกันมานานหลายปี

 

ความจริงนางก็ชอบในความมีน้ำใจและความใสซื่อของจางซูหนี่ว์ยิ่งนัก  ไม่ว่านางจะพูดกล่าวสิ่งใดก็เชื่อไปเสียหมด  คบกับบุตรีเสนาบดีใหญ่เป็นสหายก็ไม่เสียหลายเท่าไร  หวังใจว่าจะคบกับนางและดีกับนางเช่นนี้เรื่อยไป...

 

ถ้าหากว่านางไม่ได้พบกับคนคนหนึ่งเข้า  เค่อเหยียนเหว่ย...คุณชายใหญ่ตระกูลเค่อ รูปงามเป็นที่หมายปองของสตรีในเมืองนี้ไม่น้อย 

 

ฐานะตระกูลเค่อ..แม้ไม่ได้รับราชการแต่ก็เป็นที่รู้กันว่าร่ำรวยจากกิจการค้าขายไม่น้อยเลย  บิดาของเค่อเหยียนเหว่ยนั้นรู้จักและสนิทสนมกับเสนาบดีจาง ผู้เป็นบิดาของจางซูหนี่ว์อยู่มาก  

 

          ในที่สุดก็ได้มีการหมั้นหมายระหว่างเค่อเหยียนเหว่ยและจางซูหนี่ว์ไปเมื่อสองปีก่อน  น้อยเนื้อต่ำใจวาสนาตนเองยิ่งนัก  ม่านฉิงเซียงผู้นี้ก็หลงรักคุณชายเค่อแต่แรกเห็นเช่นกัน  แต่เพราะโชคชะตาเล่นตลกหรือไร  ทุกสิ่งทุกอย่างที่นางต้องการล้วนเป็นจางซูหนี่ว์ที่ได้ไปก่อนเสมอ

 

เรื่องอื่นนางคงยอมได้  แต่เรื่องหัวใจเป็นตายอย่างไร  นางต้องไขว่คว้าเอามาให้ได้...สู้อุตส่าห์ใช้เล่ห์มารยาดักพบเขาโดยบังเอิญระหว่างทางอยู่บ่อยครั้ง  วางแผนโปรยเสน่ห์ที่นางนั้นมั่นใจว่ามีเหนือกว่าจางซูหนี่ว์อยู่มากโข  รูปร่างหน้าตาของนางก็ไม่ได้ด้อย  เจรจาก็หวานหูต้องใจผู้อื่นมากกว่าสตรีขี้อายผู้นั้นไม่น้อย  

 

จนกระทั่งสิ่งที่คาดหวังนั้นก็สำเร็จ  เค่อเหยียนเหว่ย หลงรักม่านฉิงเซียงผู้นี้ในที่สุด...

 

แต่ถึงจะได้แต่งเข้าสกุลเค่อดังใจหวัง  ก็ใช่ว่าเส้นทางจะโรยด้วยกลีบบุปผา  เพราะด้วยบิดามารดาของผู้เป็นสามีนั้น  มิได้เอ็นดูนางมากอย่างที่ควรจะเป็น  แต่กลับไปยกย่องสงสารและพูดถึงจางซูหนี่ว์อยู่ร่ำไป  ที่อนุญาตให้เค่อเหยียนเหว่ยแต่งนางเข้าสกุล  ก็เพราะขัดความต้องการของผู้เป็นบุตรชายไม่ได้  เจ็บใจนัก...แต่ถึงอย่างไรขอเพียงผู้เป็นสามียังรักและหลงใหลนางอยู่เช่นนี้  ม่านฉิงเซียงก็หาได้สนใจผู้อื่นไม่

 

ทว่าอ่านจดหมายในมือจนถึงประโยคสุดท้าย  ก็ให้แปลกใจยิ่งนัก...นางเขียนว่า มิตรภาพที่ขาดสะบั้นลงแล้ว  ก็ปล่อยให้มันเป็นไปเช่นนั้น...นี่หมายความว่าจางซูหนี่ว์ตัดขาดความเป็นเพื่อน  จนไม่อาจให้อภัยนางได้เช่นนั้นหรือ  ช่างน่าประหลาดใจทีเดียว

 

เพราะจากอุปนิสัยของสตรีผู้นี้ให้เจ็บช้ำเท่าใด  ก็เชื่อว่าไม่สามารถทนใจแข็งกับนางได้นานเป็นแน่  หากกล่าวขอโทษโดยใช้คำพูดให้ฟังดูน่าสงสาร  และเอ่ยขอความเห็นใจเสียหน่อย  ไม่ช้านานนางจะต้องให้อภัยอย่างแน่นอน  แต่เหตุไฉนจึงใจแข็งตัดมิตรสหายกับนางได้ง่ายดายเพียงนี้  

 

ถ้อยความในจดหมายก็หาได้บ่งบอกถึงความเสียใจ  หรือตัดพ้อใดใด  ถึงเรื่องราวที่ผ่านมา...แม้สักนิดก็ไม่มี นางตัดใจได้แล้วแน่หรือ น่าแปลกนัก...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.913K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,484 ความคิดเห็น

  1. #6467 Rattana12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 19:09
    มั่นหน้าเก่ง
    #6,467
    0
  2. #6466 pabipiba (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:56
    มิตรภาพจะกลับมาดีได้ ห้า ไรละ อีดoก ทำขนาดนั้น ชีวิตจริงกูก็ไม่ดีอ่า
    #6,466
    0
  3. #6440 1988yongsi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 20:12
    แย่งเขามาแต่พ่อแม่ผัวไ่รักก็อยู่ยากน่ะค่ะ"สม"
    #6,440
    0
  4. #6234 TigKie_18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 22:38
    โอ๊ยเป็นนี่นะ​ ไม่ใช่แค่จดหมายนะจ๊ะ​ ปังตออ่ะจะ​ จะฝากไปให้ด้วย​ แหม๊ยังจะมาหวังมิตรภาพอีก​ มิตรภาพ5อะไร​ อิแอนนิมอล
    #6,234
    0
  5. #6013 baby-m2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:31
    ว่าแล้ววว เพื่อนดีๆๆนี่หายาก หาได้แต่พวกยังเงี้ย มีมันทุกภพทุกชาติจริงๆๆ เห้อออ ไฟต์ติ้งค่ะ เราชนะใสๆๆแบบขาดลอย อินั้นสู้ไม่ได้หรอก เชอะ
    #6,013
    0
  6. #5951 pemipond (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 12:35

    อิ่เพื่อนนี่ น่าโดนตบ 5555

    #5,951
    0
  7. #5919 TukTIkinlove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 22:42
    เพื่อนเลวๆกับแฟนเลวๆสมกันดี
    #5,919
    0
  8. #5912 anjima2545 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 07:38
    เอาไปเลยค่ะแค่เพื่อนยังหักหลังได้หืออน่ากระทืบหนักแล้วมาค่อยดูว่าจะรักกันนานแค่นัยหึ
    #เมื่อไม่เคยเห็นว่าเป็นเพื่อนนั้นกูขอเตือนว่า อย่าล้มน้ะจ้ะ-ล้มเมื่อไหร่กูนี้และจะเหยียบให้จมดิน^Δ^
    #5,912
    2
    • #5912-1 anjima2545(จากตอนที่ 3)
      19 พฤษภาคม 2561 / 07:38
      ป.ล.อินหนัก55
      #5912-1
    • #5912-2 เถียนเถียน / ลักษมณ์(จากตอนที่ 3)
      20 พฤษภาคม 2561 / 22:59
      อยากจะบอกว่าเรื่องนี้โครงเรื่องเขียนมาจากประสบการณ์จริงของคนรู้จักเลยค่ะ เพื่อนสนิทแอบแซ่บแฟนตัวเองนี่ล่ะ ปรี๊ดดดเลย เจ็บจริงเจ็บจัง แต่พอดีคนที่ไรต์รู้จักเขาสตรองค่ะ อยากไปก็ไปโล๊ดด แต่ไปแล้วไปให้รอดนะ ทั้งเพื่อนทั้งแฟนนั่นล่ะ เทค่ะ งานนี้เท เก็บไว้ทำไมคนไม่รักดี (นางว่างั้น) 555
      #5912-2
  9. #5866 jukkaji (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:41
    ขอให้โดนผัวทิ้งจะสะใจมาก หุหุ
    #5,866
    0
  10. #5844 Sistel2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:51

    ร้ายนะหล่อน นางเอกจัดการมัน!!!

    #5,844
    0
  11. #5345 มูมู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:50
    น่าจะจัดให้หนักกว่านี้จริงๆ
    #5,345
    0
  12. #5211 เงารัตติกาล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 16:33
    ขอบคุณค่ะ
    #5,211
    0
  13. #5094 KrisWu เฮียอู๋สุดหล่อ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 23:18
    น่าจะจัดหนักกว่านี้นะคะ นิวคุณหนู
    #5,094
    0
  14. #4863 KanyaratSilaket (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:14
    อีเพื่อนเลวนี่ก็แปลก แทนจะแย่งคู่หมั้นนางเอง สู้ทำดีกับนางเอกแล้วหาทางมัดใจพี่ชายใหญ่เค้าที่รับราชการไม่ดีกว่าเหรอ
    #4,863
    1
    • #4863-1 เถียนเถียน / ลักษมณ์(จากตอนที่ 3)
      2 มกราคม 2561 / 10:24
      มันเป็นที่นิสัยขี้อิจฉาริษยาที่อยู่ในใจลึกๆมากกว่า อยากได้อยากมีเห็นเพื่อนมีสุขก็คิดเปรียบเทียบกับตนเอง อยากแย่งของๆเพื่อนมาเป็นของตัวเอง มันคงเร้าใจสะใจกว่า(มั้งนะ) 55555+++
      #4863-1
  15. #4648 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 15:22
    เอาปมตัวเแงไปอิจคนอื่นไง
    #4,648
    0
  16. #4483 ang_9potion (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 22:53
    อ่านจดหมายแล้วน่าหมั่นไส้มากค่ะ อ่านไปก็เบะปากรัวๆ
    #4,483
    0
  17. #4135 เมมฟิส (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 22:08
    หนี่ว์เอ๋อร์รีบปฏิวัติตัวเองด่วน
    #4,135
    0
  18. #3980 BEIBEI (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:41
    ซูหนีว์ไม่นับหล่อนเป็นเพื่อนแล้วไงอิบ้า
    #3,980
    0
  19. #3933 anggella (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 09:18
    นี่ยังไม่สำนึกสำเหนียกอีกนะเพื่อนเลว ปล.พึ่งเข้ามาอ่านค่ะ
    #3,933
    0
  20. #3864 150221 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 20:34
    ใช่เพื่อนเลวไม่มีดีกว่าจ้า
    #3,864
    0
  21. #3803 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 11:31
    โอ้เพื่อนเลวชั่วจริงๆ ก็นะแม่ผัวพ่อผัวไม่รักก็อยู่ยากนักนะมีเงินทองมากแล้วไงก็ยังเป็นของตระกูลไม่ใช่ของผัวตัวเองเสียเมื่อไหร่กัน พอผัวหมดรักแล้วตัวจะอยู่อย่างไร
    #3,803
    0
  22. #3802 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 11:29
    โอ้เพื่อนเลวชั่วจริงๆ ก็นะแม่ผัวพ่อผัวไม่รักก็อยู่ยากนักนะมีเงินทองมากแล้วไงก็ยังเป็นของตระกูลไม่ใช่ของผัวตัวเองเสียเมื่อไหร่กัน พอผัวหมดรักแล้วตัวจะอยู่อย่างไร
    #3,802
    0
  23. #3780 goldpaddy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 01:35
    เพื่อนชั่ว ที่ทำไปไม่รู้สึกผิดแม่เพียงนิด
    #3,780
    0
  24. #3496 ๏เต้าหู้ขาว๏ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 15:45
    มีเพื่อนที่แท้คือโชคอันล้ำค่านะ ถ้าเสียไปแล้วเมื่อยามเดือดร้อนเธอจะไม่มีใครยื้นมือมาช่วย นั้นคือโชคที่หลุดลอยไป โง่มากเลย คำว่าเพื่อนแท้มันหายากนะ. ...
    #3,496
    1
    • #3496-1 เถียนเถียน / Miss Smiles(จากตอนที่ 3)
      1 ธันวาคม 2560 / 15:55
      ใช่ค่ะ..บางคนมีแต่ไม่รักษา คอยอิจฉาในสิ่งที่เพื่อนมีมากกว่า ทั้งที่เขาก็ไม่เคยทำตัวข่มหรือทำอะไรที่โดดเด่นกว่าเลย มักเอาปมด้อยตัวเองมาเปรียบเทียบเพื่อเป็นข้ออ้างที่จะอิจฉา..^^
      #3496-1
  25. #3432 VaCaBi_LoveLy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 10:52
    เพื่อนไม่ดี ไม่มีซะยังดีกว่า
    #3,432
    0