-เขตการศึกษา- ที่เก็บงานรร.หามีอันใดไม่

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 328 Views

  • 0 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    328

ตอนที่ 11 : เพลงพื้นบ้านภาคกลาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 พ.ย. 59

เพลงพื้นบ้านภาคกลาง
     เป็นบทเพลงที่ชาวบ้านร้องและจำสืบทอดแบบปากต่อปาก บทเพลงเป็นคำร้องง่ายๆ เป็นเรื่องราวใกล้ตัวในท้องถิ่น สภาพแวดล้อม
การประกอบอาชีพ วิถีการดำเนินชีวิต
 พิธีกรรม และเทศกาลต่างๆ เป็นเพลงโต้ตอบหรือเพลงปฏิพากย์ ที่หนุ่มสาวใช้เกี้ยวพาราสีกัน
 มักร้องกันเป็นกลุ่มหรือเป็นวง
อุปกรณ์ประกอบการร้อง อาทิ กลอง ฉิ่ง ฉาบ กรับ ฯลฯ         แยกประเภทได้ดังนี้

     ๑. เพลงที่ร้องเล่นในฤดูน้ำมาก เทศกาลกฐินและผ้าป่า ในช่วงเทศกาลออกพรรษา ได้แก่

o     เพลงเรือ (ร้องกันทั่วไปในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา โดยเฉพาะพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี สุพรรณบุรี ลพบุรี)
o     เพลงครึ่งท่อน เพลงไก่ป่า (ปรากฏชื่อในหนังสือเก่าก่อนสมัยรัชกาลที่ ๕ ว่าร้องอยู่แถบพระนครศรีอยุธยา)
o     เพลงหน้าใย เพลงยิ้มใย เพลงโซ้ (นครนายก)                    o เพลงรำภาข้าวสาร (ปทุมธานี)
o     เพลงร่อยพรรษา  (กาญจนบุรี)              

     ๒. เพลงที่ร้องเล่นในฤดูเกี่ยวข้าวและนวดข้าว ได้แก่
ใช้ร้องเล่นระหว่างเกี่ยวข้าว                                                                  ใช้ร้องเล่นระหว่างนวดข้าว
 

o   เพลงเกี่ยวข้าว เพลงก้ม (อ่างทอง สุพรรณบุรี)                               - เพลงสงฟาง (สุพรรณบุรี กาญจนบุรี อ่างทอง สิงห์บุรี)
o   เพลงเต้นรำกำเคียว (นครสวรรค์)                                                 - เพลงพานฟาง (สุพรรณบุรี กาญจนบุรี)
o    เพลงจาก (อ. พนมทวน กาญจนบุรี)                                            - เพลงโอก (ราชบุรี)
                                                                                              - เพลงสงคอลำพวน (กาญจนบุรี นครปฐม ราชบุรี)
                                                                                              - เพลงชักกระดาน (กาญจนบุรี ราชบุรี นครปฐม สิงห์บุรี อ่างทอง)

     ๓. เพลงที่ร้องเล่นในช่วงสงกรานต์  ได้แก่

o   เพลงระบำบ้านไร่ (พระนครศรีอยุธยา ลพบุรี อ่างทอง สุพรรณบุรี)                             - เพลงชักเย่อ (อุทัยธานี)
o   เพลงฮินเลเล (พระนครศรีอยุธยา นครสวรรค์ สุโขทัย พิษณุโลก)                                - เพลงกรุ่น (อุทัยธานี  พิษณุโลก)
o   เพลงพวงมาลัย   (นครปฐม เพชรบุรี กาญจนบุรี อ่างทอง นครสวรรค์)                        -   เพลงหย่อย (กาญจนบุรี)
o   เพลงคล้องช้าง (สุพรรณบุรี กาญจนบุรี นครปฐม)                                                     - เพลงช้าเจ้าหงส์ (พระนครศรีอยุธยา)                          
o   เพลงสงกรานต์ เพลงยั่ว  

     ๔. เพลงที่ร้องเล่นได้ทุกโอกาส เพื่อความเพลิดเพลิน สนุกสนาน และเกิดความสามัคคีในหมู่คณะ มักจะร้องในโอกาสทำงานร่วมกัน
 
 หรือมีงานบุญและงานรื่นเริงต่าง ๆ เป็นเพลงในลักษณะพ่อเพลงแม่เพลงอาชีพที่ใช้โต้ตอบกันได้แก่

o   เพลงแอ่วเคล้าซอ                                - เพลงแห่เจ้าบ่าว
o    เพลงลำตัด                                                               - เพลงทรงเครื่อง
o    เพลงปรบไก่                                                              - เพลงอีแซว
o   เพลงระบำบ้านนา                                                      - เพลงรำโทน
o   เพลงสำหรับเด็ก (เพลงกล่อมเด็ก  เพลงปลอบเด็ก  เพลงประกอบการละเล่นเด็ก)
o   เพลงฉ่อย (มีชื่อเรียกอื่นๆ เช่น เพลงวง เพลงเป๋ เพลงฉ่า เพลงตะขาบ)
o   เพลงเทพทอง (เพลงพื้นบ้านที่เก่าที่สุด ตามหลักฐานในวรรณคดีและหนังสือเก่าบันทึกไว้ว่า นิยมเล่นตั้งแต่สมัยอยุธยา มาจนถึง ร. ๖)

เพลงพื้นบ้านภาคกลางที่แพร่หลายได้ยินทั่วๆ ไป และมีพ่อเพลงแม่เพลงที่ยังจดจำร้องกันได้ ๘ เพลง คือ
       
๑.    เพลงเรือ          ๒.    เพลงเต้นกำ              ๓.    เพลงพิษฐาน            ๔.    เพลงระบำบ้านไร่      
            ๕.
    เพลงอีแซว       ๖.    เพลงพวงมาลัย        ๗.    เพลงเหย่อย    ๘.    เพลงฉ่อย

เพลงพื้นเมืองบางอย่างได้วิวัฒนาการมาเป็นการแสดงที่มีศิลปะ มีระเบียบแบบแผน เช่น   เพลงทรงเครื่อง  คือ  เพลงฉ่อย   ที่แสดงเป็นเรื่อง  ได้แก่ เรื่อง ขุนช้างขุนแผน  หรือเรื่องที่แต่งขึ้นมาใหม่ลักษณะการแสดง เริ่มด้วยการไหว้ครูแล้วร้องแก้กันอย่างเพลงฉ่อยตามประเพณี แล้วก็แสดงเป็นเรื่องอย่างละคร ร้องดำเนินเรื่องด้วยเพลงฉ่อย และเพลงอื่นแทรกบ้าง ใช้วงปี่พาทย์รับการร้องส่งบ้างหรือบรรเลงเพลงหน้าพาทย์ประกอบกิริยาของตัวละครบ้าง

0 ความคิดเห็น