๛ ไฟรัก ไฟชีวิต ๛ [จบ]

ตอนที่ 13 : จีบ & ฟื้นรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,735
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 เม.ย. 62








ภูเก็ต

บนหาดทรายอีกแห่ง สองสามีภรรยา ภูธร และพลับพลึงธาร จับมือเดินเล่นกัน แดดไม่ร้อน ลมพัดเย็นสบาย ทั้งที่ใกล้เที่ยง นักท่องเที่ยวบางตา บรรยากาศโรแมนติกไม่ต่างกับหัวหิน

"...เหมือนว่าฝนจะตก" ภรรยาพึมพำ

"ถ้าตก เราค่อยกลับรีสอร์ต คุณสบายใจไหม ที่ได้ออกจากบ้าน มาเที่ยวข้างนอกแบบนี้" สามีถามเสียงอ่อนโยน

"ฉันรู้ว่าคุณงานยุ่ง ฉันอยู่บ้านก็...ไม่ได้เหงาอะไร คุณไม่ต้องเป็นห่วง" หล่อนตอบเสียงเบา เขาหยุดเดิน สบตา จับมือไว้สองข้าง

"ต่อไปนี้ ผมจะกลับบ้านให้เช้าขึ้น พาคุณไปดินเนอร์มื้อค่ำบ้าง หรือไม่ก็ไปท่องราตรี เต้นรำกัน วันอาทิตย์ก็ไปเที่ยวห้างดูหนังฟังเพลง"

"ภูธร คุณ...ดีกับฉันมาก" พลับพลึงธารทำแววตาตื้นตัน

"ยังไม่พอหรอก ผมต้องทำให้คุณมากกว่านี้ ชดเชยวันเวลาที่ผ่าน คุณอยากได้อะไร หรืออยากไปที่ไหน บอกผมนะ ผมจะตามใจคุณทุกอย่าง" 

ภูธรตั้งใจปรับปรุงตัวเป็นคนใหม่ แม้วันนี้ยังฝืนๆ แต่เขาไม่ปิดใจอีกแล้ว เขาจะเปิดโอกาสให้หล่อน รับความรักของหล่อน เชื่อว่า ความรักและความดีของภรรยา จะทำให้เขาลืมพิมพ์นาราได้ในที่สุด



"เป็นยังไงบ้างคะ คุณนายรอง มีความสุขแล้วใช่ไหม"

พลับพลึงธารเดินกลับเข้าห้องมา สาวใช้ยกน้ำส้มมาเสริฟ ถามยิ้มๆ

"เขาบอกว่าต่อจากนี้ไปจะทำเพื่อฉัน ฉันต้องการอะไรขอให้บอก อารีย์ ฉันควรดีใจ หรือ ขมขื่นใจ ดี" คุณนายรองนั่งบนขอบเตียง กลับซึมๆ หงอยเหงา

"ทำไมล่ะคะ คุณชายรองก็รัก และดีกับคุณนายมากนี่นา"

"เขารักฉัน แต่กลับไม่รู้จักฉันเลย เราอยู่กันมาสามปี ฉันไม่ชอบทะเล เขาก็ไม่เคยรู้ เขาไม่เคยใส่ใจรายละเอียดในตัวฉันสักนิด เขาดีขึ้นก็จริง แต่ฉันไม่ดีใจ จู่ๆ เขาเปลี่ยนไปแบบนี้ กลับยิ่งทำให้ฉันกลัว" 

"คุณนายรองสงสัยว่า คุณชายรองมีแผน เลยแกล้งทำดีต่อท่าน?"

"ฉันยังไม่ลืมว่าเขานอกใจฉันยังไง ผู้ชาย...ลองถ้าได้กินแล้ว ก็ต้องกลับไปกินอีก! ตอนนี้ ที่ฉันควรคิด คือ จะตัดไฟต้นลมยังไง ไม่ให้ผู้หญิงคนนั้นมาแทนที่ฉัน" แววตาพลับพลึงธารเปลี่ยนเป็นดุร้าย

"สายสืบรายงานว่า พิมพ์นาราติดป้ายหน้าร้านว่า "ปิดห้าวัน" คงต้องรอเขากลับมาก่อน ค่อยลงมือ" อารีย์ เป็นเพื่อนคู่คิด

"มันไป...แต่ว่า...พ่อของมันก็อยู่ไม่ใช่เหรอ" คุณนายพูดเสียงเหี้ยม

"คุณนายหมายความว่า..."

"หึ ลูกสาวทำตัวหน้าด้าน ไร้ยางอาย แย่งผัวคนอื่น คนเป็นพ่อ ก็ควรต้องถูกสั่งสอนซะบ้าง โทษฐานอบรมลูกไม่ดี จริงไหม ไม่เพียงแต่พ่อ เพื่อนบ้านละแวกนั้น ก็ควรจะได้รู้เอาไว้ด้วย ว่า ผู้หญิงอย่าง พิมพ์นารา มันร่าน ชอบพรอดรักสามีชาวบ้าน ...หึ พิมพ์นารา ฉันจะให้เธอกลับบ้านคราวนี้ ด้วยเสียงก่นด่าสาปแช่งอย่างหนาหู!"



หัวหิน

มื้อนั้น จบลงอย่างกระอักกระอ่วน ในความรู้สึกของพิมพ์นารา แม้ชายหนุ่มเพื่อนใหม่ที่ชื่อ เผ่าลาภ จะสุภาพนุ่มนวล พูดจาอ่อนหวาน ทั้งมีความรู้ และมีอารมณ์ขัน บวกกับใบหน้าหล่อเหลา บุคลิกดี ช่างแสนเป็นผู้ชายเพอร์เฟค ผู้ชายในฝันของหญิงสาว แต่กลับไม่สามารถละลายใจพิมพ์นารา ให้มีอารมณ์ร่วมไปกับเขาได้

ต่างกับรัตน์ฟ้า ที่คุยกับเขาอย่างสนุก ดูจะถูกดึงเข้าสู่โลกของเขาง่ายดายกว่า พิมพ์นาราไม่แปลกใจหรอก เพื่อนสาวสนิทกับเพศตรงข้ามง่าย ง่ายเสียจนบางที...ก็เกินไป

กระทั่ง เพื่อนสาวไปเข้าห้องน้ำ บนเก้าอี้ผ้าใบนั้น ภูผาค่อยได้โอกาสมองพิมพ์นาราเต็มตา หลังจากเสียเวลากับคนที่ไม่ใช่อยู่นาน

"คุณพูดน้อยมาก มากจนผมตีความหมายไปในทางไม่ดี" 

เขากระดกเบียร์หมดแก้ว มองหล่อนด้วยแววตาตัดพ้อ

"ฉัน...ไม่ช่างคุยเหมือนรัตน์ฟ้า คุณคุยกับเขาสนุกถูกคอกว่า ฉันเลย...วางตัวเป็นผู้ฟังที่ดี"

"คุณฉลาดพูดเสมอเลย รู้ไหม ทุกคำพูดของคุณสะกดใจผมแค่ไหน ผมคุยไม่เก่ง แต่วันนี้ผมพูดเยอะ เพราะมี "แรงดึงดูดมหาศาล" อยู่เบื้องหน้าผม!" 

พิมพ์นาราสบตาเขา แล้วเมินหลบ หล่อนไม่เขิน แต่อึดอัด... สายตาของเขาประกาศชัดว่า "ต้องการอะไร" แต่หล่อนไม่ชอบการจู่โจมแบบนี้

"ฉันไม่รู้ ว่าคุณพูดเรื่องอะไร"

"ผมรู้ว่าคุณเข้าใจ แต่คุณเป็นผู้หญิง ออกตัวไม่ได้ งั้นผมจะพูดตรงๆ เพื่อยืนยันความชัดเจนของผม... พิมพ์นารา ผมชอบคุณ และผม "กำลังจีบ" คุณอยู่!" 

ภูผาประกาศชัด ความรู้สึกของเขาบอกว่า ผู้หญิงคนนี้หลอกไม่ได้ ถ้าเขาอยากได้หล่อนมาครอง เขาต้องรุกสุดตัวอย่างตรงไปตรงมา 

"คุณ คือ ผู้หญิงธรรมดา ที่ฟ้าสร้างมาเพื่อผม แค่เห็นคุณครั้งแรก ผมก็รู้ว่า... ชาตินี้ ผมลืมคุณไม่ได้ ผมจะยังไม่พูดว่า "รัก" เพราะคุณต้องไม่เชื่อ และความรู้สึกผม บอกว่ากำลัง "หลง"... ผม "หลง" ในรูปลักษณ์ภายนอกของคุณ และผมไม่อยากหยุดแค่นี้ ผมอยากพัฒนาไกลกว่านั้น ผมอยากสัมผัสคำว่ารัก ...ความรักจากคุณ คือ ความปรารถนาสูงสุดของผม ขอเพียงคุณมอบโอกาส ผมสาบาน จะไม่ทำให้คุณผิดหวังเลย"

พิมพ์นาราไม่เคยมีแฟน แต่ใช่ว่าหล่อนร้างผู้ชาย สมัยเรียน รุ่นพี่รุ่นน้อง และรุ่นเดียวกัน เรียงหน้ามาขายขนมจีบ จนหล่อนจำสำนวนได้หมด กลายเป็นภูมิต้านทาน ที่ชินชาเวลาผู้ชายมาชอบ แต่ลีลาคารมของชายทั้งหมดรวมกัน ก็ยังไม่เท่าชายคนนี้

ถึงจะเคยชินแค่ไหน ธรรมชาติของผู้หญิง เมื่อมีคนมาจีบ มาชอบ ย่อมต้องมีหวั่นไหวบ้างเป็นธรรมดา ทั้งผู้ชายตรงหน้าก็ดูมีสง่าราศี ลักษณะเหนือชายทั่วไป แถมรุกมาอย่างเปิดเผย จริงใจ พิมพ์นาราไม่อยากหักหน้าเขา

"ผู้ชายที่ดี... ควรเริ่มด้วยการจีบแบบสำรวม" 

"ผมจู่โจมคุณเร็วไปหรือ ผมกลัวว่าช้าไปต่างหาก พิมพ์นารา...คุณไม่รู้หรอก ว่าคุณมีอิทธิพลกับใจผมแค่ไหน"

"คุณบอกว่าคุณหลง คำพูดของผู้ชายที่กำลังหลง ฉันจะเชื่อได้ยังไง"

"งั้นคุณก็ทำให้ผม "รู้สึก" มากกว่าหลงสิ"

"คุณเผ่าลาภ..." พิมพ์นาราดักเสียงเรียบ หันมาสบตาตรงๆ 

"ฉันมาเที่ยวครั้งนี้ เพราะต้องการพักผ่อน ฉันเหนื่อยกับงาน ล้ากับคนรอบข้าง ฉันแค่...อยากอยู่อย่างสงบๆ เติมไฟ ชาร์จแบตให้ตัวเอง เพื่อจะได้มีแรงกลับไป ตอนนี้ ฉันไม่อยากเปิดรับใครเข้ามา เพราะฉันไม่สะดวก ที่จะทุ่มเทกับเรื่องนั้น ฉัน...ไม่ได้คิดกับคุณในแง่นั้นเลย ถ้าแค่เป็นเพื่อน ฉันยินดีรับ แต่คุณอย่า...จีบฉัน เพราะฉันไม่มีอารมณ์แบบนั้นจริงๆ ฉันเป็นคนพูดตรง หวังว่าคุณจะเข้าใจ"

"ผมไม่ได้อยากให้คุณรักผมในทันทีที่เจอ ถ้าคุณอยากเริ่มต้นความสัมพันธ์ของเราด้วยคำว่าเพื่อน ผมเต็มใจรับ และผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นเอง ว่าผมคู่ควรกับคำว่า "แฟน" ของคุณ"

มือที่วางบนหัวเข่า เลื่อนมาวางทับมือหล่อนและบีบเบาๆ พิมพ์นาราถูกแววตาซึ้งๆ นั้น สะกดจนไหววูบ ก่อนชักมือกลับ แล้วเมินหนี 

...ผู้ชายคนนี้...เหมือนใครคนนึงที่ทำให้หล่อนหวั่นไหว...ทั้งลักษณะท่าทาง และคำพูด คนนั้นอ่อนโยน นุ่มนวล ส่วนเขาสุขุมนุ่มลึก...

ภูผามองตาหล่อน รู้ว่าตัวเองทำสำเร็จแล้ว เขาผ่านผู้หญิงมามาก ทำไมจะไม่รู้วิธี ว่าผู้หญิงประเภทไหนต้องจีบยังไง แต่พิมพ์นารา เหนือกว่าผู้หญิงที่เขาเคยนอนด้วย หล่อนฉลาด กล้าหาญ มีภูมิต้านทาน และระวังตัวจัด หน้าหล่อปากหวานใช้กับหล่อนไม่ได้ผล ก็ต้องเป็นคนดี เป็นคนตรง สำคัญสุด คือ ต้องมีเสน่ห์  ผู้หญิง...ให้แกร่งแค่ไหน ก็ละลายเพราะเสน่ห์ของผู้ชายอยู่ดี

...พิมพ์นารา ไม่เคยมีใครกระตุ้น และท้าทายฉัน ได้มากขนาดนี้ ฉันอยากรู้นัก ว่าเธอจะต้านทานฉัน ได้นานแค่ไหน...!



เพลินวาน หัวหิน

ทริปที่สองของสองสาว รัตน์ฟ้า และพิมพ์นารา คือ ตลาดน้ำย้อนยุค ที่มีทั้งสินค้า และของกินมากมาย ภูผา ในนามของ "เผ่าลาภ" ขอตามมาเที่ยวในฐานะเพื่อน และไม่วุ่นวายตามตื๊อ ปล่อยให้สองสาวเป็นอิสระ เขาเดินตามหลัง มีส่วนร่วมบางครั้ง และบางคราก็ทำตัวลึกลับ หายไปบ้าง เขาไม่ต้องการให้ไก่ตื่น จึงเว้นระยะห่าง

รัตน์ฟ้าหยอกเย้าบ่อยครั้ง ด้วยมองออกแต่แรกว่า เผ่าลาภสนใจพิมพ์นารา แม้จะถูกสเปค แต่หล่อนก็หักใจเชียร์เพื่อน แต่พิมพ์นารากลับบอกว่า

"เขาอายุสามสิบห้าแล้ว ด้วยวัยขนาดนี้ ควรแก่การมีครอบครัวแล้ว ฉันยังมองไม่เห็นเลยว่า เขามีข้อบกพร่องตรงไหน ถึงได้ร้างภรรยา ผู้ชายสมัยนี้น่ะ โกหกหน้าซื่อมีถมไป ดูเขาก็แพรวพราวไม่น้อย บอกตามตรง ฉัน...ไม่ไว้ใจเขา จบกันแค่ทริปนี้พอ ฉันจะไม่สานต่อกับเขาเด็ดขาด"

คำพูดนั้นไม่สั่นคลอน เพราะตลอดช่วงบ่ายจนถึงมืด ทั้งบรรยากาศแสนอำนวยในไร่องุ่นฮิลล์ วินยาร์ด ความสนุกสนานในฟาร์มแกะดำ แหล่งแฮงก์เอาท์สุดชิค ติดริมทะเลหัวหิน พิมพ์นารายังระวังตัวจัดกับภูผา หล่อนวางตัวดี และไม่เปิดโอกาสให้หนุ่มใหญ่ขายขนมจีบง่ายๆ หญิงสาวใช้เพื่อนเป็นเกราะกำบัง ตามติดเพื่อนแจ และพูดกับเขาเท่าที่จำเป็น แต่ไม่ถึงขั้นเย็นชา หรือกระด้าง หล่อนยังเปิดบทสนทนาก่อนได้ รับมุขขำของเขาได้ ยิ้มให้กับเขาได้ แต่เป็นยิ้มธรรมดาที่ไม่แฝงอะไร

ภูผาไม่หงุดหงิด ไม่ขุ่นเคืองใจเลย เขากลับชอบหล่อนมากขึ้นทุกขณะ ยิ่งหล่อนวางตัวสูง ได้ยากมากเท่าไหร่ ยิ่งท้าทายให้เขาอยากเอาชนะมากขึ้นเท่านั้น และเขาเป็นหนุ่มใหญ่ที่ใจเย็นพอจะเล่นเกมแบบนี้! ดังนั้น เขาจึงไม่ตามติดหล่อนมากไป ด้วยการไปพักที่เดียวกัน หรือฉวยโอกาส แถมเขายังดีกับรัตน์ฟ้า ปฏิบัติกับผู้หญิงสองคนเท่าเทียมกัน เป็นสุภาพบุรุษ เป็นเพื่อนที่น่ารัก เพราะรู้ว่าเขาใช้ประโยชน์จากรัตน์ฟ้าได้ ผู้หญิงคนนี้ เคลิ้มไปกับเสน่ห์ของผู้ชายง่ายกว่าพิมพ์นารา

...หึ...แค่วันแรกเท่านั้น...ผู้หญิงที่เล่นตัวกับฉัน...นานสุดไม่เกินสามวัน ฉันจะดูว่าเธอจะทำสถิติไหม!

     

ดึกคืนนั้น ณ รีสอร์ท ภูเก็ต

ใต้แสงโคมไฟสลัว ภูธร และ พลับพลึงธาร นั่งหันหน้าเข้าหากันบนเตียง หญิงสาวยิ้มบางกับเขา หัวใจเต้นระทึก ราวกับวันเข้าหอวันแรก ขณะที่เขายื่นมือมาลูบแก้ม โอบใบหน้า และบรรจงจูบดูดดื่ม...

ในความสุขนั้น หล่อนเต็มอิ่ม แต่เขาค้าง... ค้างที่ใจ... ภรรยาในร่างเปลือยซุกกอดหลับไป เขาลืมตาโพลงมองเพดาน ความสุขทางกายที่ปลดเปลื้องออก ไม่ได้ก่อความสุขสมใจ เขารู้สึกผิด ที่แวบหนึ่ง มองใต้ร่างของเขา เป็นผู้หญิงอีกคน จนเกือบจะเผลอครางชื่อ ภูธรคิดว่าตัวเองรักพิมพ์นาราลึกพอ ที่จะไม่เอาร่างหล่อนมาชำเราทางความคิด แต่พอขึ้นเตียงกับภรรยา หลายครั้งเขากลับเห็นหน้าหล่อน

...ขอโทษนะ พลับพลึง ขอเวลาผมอีกนิด ผมจะค่อยๆ ลืมเขา... หลับใหลไปพร้อมความขมขื่นใจ



โรงแรมห้าดาว หัวหิน

เช่นเดียวกับผู้ชายอีกคน ที่นอนทอดร่างบนเก้าอี้ยาว จิบไวน์ขาวย้อมอารมณ์กระหาย แค่วันเดียว... หล่อนยังสบายๆ บอกลาเขาอย่างไม่อาวรณ์ เขากลับแทบเป็นบ้า! ทำไมผู้หญิงที่เรียบร้อยแบบนี้ ถึงมี Sex Appeal (แรงดึงดูดทางเพศ) มากมายนัก ถ้าหล่อนร่านสักนิด... ยามนี้ เขากับหล่อนคงหรรษาแบบสุดเหวี่ยงบนเตียงไปแล้ว!

...ติ๊งต่อง... เสียงออดหน้าห้อง ทำเขาฉงน พอเดินไปเปิด ก็สุดตะลึง...

"ฮาย ดาร์ลิ่ง นอนคนเดียวไม่เปล่าเปลี่ยวเดียวดายหรือคะ ทอรุ้งรู้ว่า คุณอยากมีเพื่อน ให้รุ้งช่วยคลายเหงาให้คุณดีไหม อุ๊ย!" พูดไม่ทันจบ สาวสวยชุดเกาะอกสีแดงเพลิงก็โดนอุ้ม โยนลงไปบนเตียง...

หลังไฟสวาทจบลง เมียน้อยแห่งตระกูลเศวตพิทักษ์ อิ่มอกอิ่มใจนัก หารู้ไม่ว่าเขาเห็นหล่อนเป็นเพียงที่ระบายความคลั่งผู้หญิงอีกคน ภูผาหลับไปด้วยความเพลีย ทอรุ้งไม่ลืมยกโทรศัพท์สามีมาถ่าย รูปเปลือยเปล่าของหล่อนกับเขา แล้วส่งตรงถึงว่านน้ำทอง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

475 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น