โซ่รักบ่วงพันธนาการ (e-book)

ตอนที่ 8 : บทที่ 3 นีรชา ฟาร์แลนด์ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    25 ก.ย. 63

ต่อค่า... 



           การจดทะเบียนสมรสของคุณพ่อกับคุณแม่มือใหม่ผ่านไปด้วยดี เมื่อแมทธิวเชิญเจ้าหน้าที่มาจดทะเบียนให้ที่โรงแรม แม้การจดทะเบียนสมรสจะใช้เอกสารเยอะและค่อนข้างยุ่งยาก แต่ด้วยอิทธิพลของแมทธิว ทุกอย่างก็เสร็จสิ้นภายในหนึ่งชั่วโมง

            “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” นีรชาเอ่ยขึ้น หลังจากที่เจ้าหน้าที่พากันกลับเมื่อทำหน้าที่เสร็จ 

            “ผมลาออกให้คุณแล้ว” 

            “นี่ คุณแมทธิว ถึงเราจะจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องงานของฉันนะ” 

            “ทำไมจะไม่มี สามีมีสิทธิ์ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องของภรรยา”

            “สถานะของคุณตอนนี้เป็นแค่พ่อของลูกเท่านั้น ไม่ใช่สามีของฉัน” 

            แมทธิวหน้าตึง พ่อของลูกเท่านั้นหรือ นี่จะเล่นสงครามกับเขาใช่ไหม ถึงได้หาเรื่องมาชวนให้หงุดหงิดแบบนี้ จะทดสอบความสามารถของเขาหรือไร ได้ แค่พ่อของลูกก็พ่อของลูก 

            “งั้นผมขอใช้สิทธิ์พ่อของลูกไม่ให้คุณไปทำงาน เพราะผมเป็นห่วงลูก” 

            นีรชาถอนหายใจหนักหน่วงพลางขยับลุกขึ้น ทำอะไรไม่เคยจะปรึกษาหรือถามความเห็นกันก่อน แบบนี้จะไปกันรอดได้อย่างไร เขาจะสร้างครอบครัวแบบไหนกัน คิดจะเป็นช้างเท้าหน้าแล้วให้เธอเป็นช้างเท้าหลัง ทำตามคำสั่งของเขาอย่างเดียวหรือไร ไม่มีทางเสียหรอก

            “ยังไงฉันก็จะไป คุณอย่าห่วงไปเลย ฉันก็รักลูกเหมือนกัน เขาไม่ออกมาก่อนกำหนดแน่” 

            “ผมไม่ให้ไป” ร่างสูงขยับลุกขึ้น เดินไปขวางทางไว้

            “แต่ฉันจะไป หลบไป” เมื่อเห็นว่าเขาไม่หลบ ร่างอรชรเลยขยับไปอีกทาง แต่เขาก็ตามมาขวางเอาไว้อีก 

            “ก็บอกไม่ให้ไป” แมทธิวจ้องหน้านวลสวยของภรรยาป้ายแดงอย่างไม่ยอม ฝ่ายหญิงสาวก็จ้องใบหน้าหล่อเหลากลับอย่างท้าทาย

            “ก็บอกว่าจะไป” 

            สงครามจ้องหน้าของสามีภรรยาคู่ใหม่เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร จนลูกน้องคนสนิททั้งสองที่ยืนห่างไปไม่ไกล ต่างพากันถอนหายใจพร้อมเพรียงโดยไม่ได้นัดหมาย เริ่มต้นการเป็นคู่ชีวิตได้อย่างมีสีสันสุดๆ

            “เอ่อ...ขอโทษนะครับ...” เวนเดอร์หน่วยกล้าตายที่ยอมสละตัวเองเพื่อจะยุติสงครามย่อมๆ ของทั้งสอง

            “อะไร” 

            “อะไร” 

            แมทธิวกับนีรชาเปล่งเสียงถามออกมาพร้อมเพรียงกัน ทีแบบนี้ละสามัคคีกันขึ้นมาทันที

            “ได้เวลาประชุมแล้วครับ”

            แมทธิวพยักหน้าก่อนจะหันไปหาลูกน้องอีกคน “แจ็คสันเฝ้าไว้อย่าให้ออกไปเด็ดขาด” จากนั้นร่างสูงก็หมุนตัวเดินไปที่ประตู

            “นี่ คุณแมทธิว ฉันไม่ใช่นักโทษของคุณนะ” หญิงสาวเดินตามก่อนจะดึงแขนแกร่งเอาไว้ “มาคุยกันให้รู้เรื่องเลย”

            “ตอนเย็นค่อยคุยกัน” พูดจบก็ทำท่าจะหมุนตัว แต่นึกขึ้นได้เลยหันกลับไปเอ่ยเสียงจริงจัง “หัดสงบจิตสงบใจเสียบ้าง อย่าใช้อารมณ์ให้มาก คุณไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้ว” 

            นีรชามองตามร่างสูงที่หายลับออกไปจากห้องทำงานอย่างขุ่นเคือง ใครล่ะที่ทำให้เธอมีอารมณ์โกรธแบบนี้ ไม่ใช่เขาหรือไร รู้ไหมว่าแค่เขากระตุ้นนิดเดียว เธอก็พร้อมที่จะปรี๊ดได้แล้วนะ จนต้องท่องเตือนตัวเองไว้ในใจ ‘ใจเย็นๆ นิกกี้’ 

            หญิงสาวหลับตาลงพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเป่าลมออกจากปากช้าๆ เมื่อสงบสติอารมณ์ได้ก็เดินกลับไปนั่งบนโซฟา มือบางหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มจนพร่องแก้ว ก็ได้ ไว้คุยกันตอนเย็น หญิงสาวหันไปมองลูกน้องของแมทธิวที่จับตามองแทบไม่ละสายตา นี่ก็ทำตามคำสั่งดีเสียจริง

            “คุณ...มีอะไรก็ไปทำเถอะค่ะ ไม่ต้องเฝ้าฉันหรอก วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะไปทำงานหรือไปไหนหรอกค่ะ” 

            “ผมต้องทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัดครับ” 

            หญิงสาวกลอกตา ทำหน้าเซ็ง ช่างเป็นลูกน้องที่ดีเสียจริง น่าจะได้รางวัลลูกน้องดีเด่นแห่งปี ร่างอรชรขยับลุกขึ้น

            “จะไปไหนเหรอครับ” ลูกน้องหนุ่มเอ่ยขึ้นถามทันที

            “จะไปเข้าห้องน้ำ จะตามไปเฝ้าด้วยไหมคะ” 

            “ไม่บังอาจหรอกครับ เชิญเถอะครับ” ลูกน้องหนุ่มยิ้มบางๆ พร้อมกับผายมือไปทางห้องน้ำ เห็นแบบนี้หญิงสาวเลยสะบัดหน้าพรืดเดินไปยังห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็เดินออกมา

            “ฉันจะขึ้นข้างบนแล้วค่ะ” เธอเอ่ยบอก เมื่อจู่ๆ ความง่วงก็เข้าจู่โจม 

            “ครับ” ลูกน้องหนุ่มเดินตามนายหญิงคนใหม่ไปที่ประตู ก่อนจะอำนวยความสะดวกด้วยการเปิดประตูให้หญิงสาวตรงไปยังลิฟต์โดยสารขึ้นไปยังชั้นบนสุดที่เป็นชั้นที่พักของแมทธิว เมื่อถึงแล้วก็หายเข้าไปในห้องนอนใหญ่พักผ่อนทันที 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น