โซ่รักบ่วงพันธนาการ (e-book)

ตอนที่ 20 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    8 ก.พ. 64

จบตอนจ้า... ฝากอุดหนุนด้วยนะคะ   


          “อุ๊ย! แม่เจ้า” นีรชาอุทานด้วยความตกใจ ดวงหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมาโดยอัตโนมัติ เมื่อหันไปปะกับร่างแกร่งที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันแค่เอวสอบก้าวออกมาจากห้องแต่งตัว อะไรนี่ จะโชว์ของหรือ “ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยล่ะคะ”

            “ชุดนอนไม่แห้ง” ชายหนุ่มก้าวขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอน ไม่สนว่าจะปล่อยของเด็ดออกมาไหม

            หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้าง เห็นจะจะเต็มสองตา โอ๊ย อยากจะเป็นลม ชั้นในก็ไม่ใส่ด้วย จะมาไม้ไหนของเขากัน แหม ตอบออกมาได้ ชุดนอนไม่แห้ง ใครจะเชื่อเหตุผลของเขากัน ชุดนอนของเขามีตั้งหลายชุด จะไม่แห้งพร้อมหมดเลยหรือ หญิงสาวดึงสติกลับมาแล้วออกเสียงสั่ง 

            “อย่ามาตลกนะคุณแมท ฉันเห็นชุดนอนของคุณเต็มตู้ ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นไม่ต้องนอนบนเตียง”

            “มันไม่แห้งจริงๆ” ร่างสูงเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นอน ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ กระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ “ทำไม ใจสั่นเลยเหรอ”

            “บะ...บ้า มะ...ไม่สนสักหน่อย” 

            เธอปฏิเสธเสียงตะกุกตะกักทั้งที่สั่นไปทั้งตัว ‘จะไม่ให้สั่นได้อย่างไร ดูสิ อกแกร่งแข็งแรงช่างน่าลูบไล้ ชวนซบเข้าหาเสียขนาดนั้น ไม่นะ ไม่ใช่ฉันทีคิดอะไรแบบนี้ แกไม่ใช่คนหื่นนะยายนิกกี้ สงสัยเพราะท้อง ต่อมหื่นนเลยทำงานขึ้นมา’ เดี๋ยวนะเหตุผลนี้ก็ได้เหรอ นีรชา

            “แน่ใจเหรอ ไม่ใช่อยากจะลูบไล้หรอกเหรอ” ไม่พูดเปล่า ยังจับมือเล็กของเธอมาวางบนหน้าอกของตัวเองด้วย “เมื่อคืนยังซุกหน้ากับหน้าอกของผมและยังลูบไล้อีก”

            “มั่ว ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย” คนพูดทำหน้าเหวอกับคำพูดโมเมเอาเองของเขา รีบผละมือออกจากหน้าอกกว้างทันที 

            “ใครๆ ก็ว่าหน้าอกผมเซ็กซี่ อยากลูบไล้กันทั้งนั้น” เขาเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ 

            “ชิ ยกเว้นฉันไว้คนหนึ่ง” หลงตัวเองไม่มีใครเกิน แต่มันก็จริงอย่างเขาว่า หน้าอกเขาน่าลูบไล้นั่นละ

            “ฮึ อย่ามาขอลูบไล้ก็แล้วกัน ถึงวันนั้นจะเล่นตัวให้หนักเลย” 

            “ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยเลย ไม่งั้นอย่าหวังว่าจะได้ขึ้นเตียง” 

            “ไม่ต้องกลัวหรอก ผมสัญญากับตัวเองแล้วว่าจะรอให้ลูกได้สามสี่เดือนก่อนถึงเข้าไปทักทายแบบใกล้ชิดกับลูก” เขาว่าแล้วก็หมุนตัวเดินไปขึ้นเตียง 

            “บ้า คิดเหรอว่าฉันจะยอมน่ะ” 

            “มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณเลย มันอยู่ที่ผมต่างหาก เอาละ รีบมานอนได้แล้ว ผมสัญญาจะไม่ปล้ำคุณแน่นอน แต่ถ้าคุณเป็นฝ่ายปล้ำผมยอมนะ”

            “ทุเรศ ใครจะปล้ำคุณกัน” ร่างอรชรเดินไปทรุดนั่งตรงหน้ากระจกเสียเฉยๆ

            “คุณไง เห็นสายตาที่มองผมแล้วชักกลัว” แมทธิวยิ้มเย้าแหย่ วันนี้แค่ทดสอบเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น มันได้ผลเกินคาดด้วย คืนพรุ่งนี้รุกฆาต ปิดบัญชีได้ 

            “ฉันไม่เถียงกับคุณแล้ว ไปแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่อายฉันก็หัดอายลูกบ้าง” เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ ‘อีตาบ้า มาว่าเราจะปล้ำเขาแบบนี้ได้อย่างไร ถึงต่อมหื่นจะทำงาน แต่คงไม่หน้ามืดตามัวหรอก’ ว่าได้หรือ ถ้าโดนอ่อยนานวันเข้า ก็ไม่แน่หรอกนะคะ

            “ก็ได้” ชายหนุ่มเด้งตัวลุกขึ้นแล้วขยับลงจากเตียง แทนที่จะเดินไปห้องแต่งตัว แต่กลับเดินมายืนด้านหลังคนตัวเล็กหน้ากระจก เขาโน้มตัวลงถามชิดใบหูเล็ก “ยอมรับผมเป็นสามีก่อนสิ”

            “ขอดูพฤติกรรมก่อน” หญิงสาวเอ่ย ทำไมถึงใจแข็งไม่ได้เลยนะ แต่ถ้าคืนพรุ่งนี้ยังใส่แบบนี้อีก จะไม่ยอมรับเป็นสามีตลอดชีวิต ข้อหา ชอบทำให้เลือดในกายพล่าน และหัวใจเต้นรุนแรงหนักมาก

            “โอเคครับ คุณเมีย” เขากระตุกยิ้มนิดๆ แล้วก็หมุนตัวเดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัว ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมกับชุดนอนที่บอกว่าไม่แห้ง 

            นีรชาได้แต่ค้อนตาถลนใส่คนโกหก ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปทรุดนั่งบนเตียง เมื่อได้ยินเสียงเตือนเข้าของแอพพลิเคชั่นชื่อดัง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่าน เป็นพี่ชายที่ส่งมาถามย้ำอีกครั้งเรื่องไปดูบอล

            “คุณแมทคะ ศุกร์หน้าคุณจะไปดูแข่งไหมคะ”

            “ไปครับ คุณจะไปด้วยไหม” ชายหนุ่มย้อนถาม เขาว่าจะชวนภรรยาไปด้วยอยู่เหมือนกัน นัดแห่งศักดิ์

ศรี ลอนดอนดาร์บี้แมตช์ สาวกบอลอย่างเขาไม่มีพลาดหรอก

            “ไปค่ะ เดี๋ยวชวนวีวี่ไปดูด้วย” เธอเอ่ยพร้อมกับก้มลงพิมพ์ข้อความตอบกลับพี่ชายและชวนเพื่อนสนิทด้วย รอไม่นานคนเป็นพี่ก็ตอบกลับมาว่าโอเค ส่วนวีรยาตกลงที่จะไปด้วย สองสาวคุยกันอีกเล็กน้อยก็ส่งสติ๊กเกอร์ฝันดี ยุติการสนทนา หญิงสาววางโทรศัพท์ไว้ที่เดิม 

            “ฉันพาเพื่อนไปด้วยนะคะ ฝากคุณแมทจัดที่เผื่อให้ด้วย” 

            “ได้ครับ แต่ต้องมีรางวัลด้วยนะ” 

            “งั้นฉันบอกพี่เคลให้จัดการให้ก็ได้” เธอย่นจมูกใส่คนเรื่องเยอะที่กำลังล้มตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียง เขาตะแคงข้างหันมาหา

            “รางวัลแค่ขอนอนกอดเองครับ”

            “จะขอทำไม ถนัดฉวยโอกาสอยู่แล้วนี่” 

            เขาหัวเราะเบาๆ กับความช่างพูดของเธอ “ก็อยากให้ยอมด้วยความเต็มใจ”

            “ไม่เต็มใจมั้ง คนบ้า” 

            แมทธิวยิ้มกว้าง หัวใจพองโตขึ้นมาแทบจะทันที มือแกร่งรวบร่างเล็กให้มาแนบชิด “ขอจุมพิตก่อนนอนทุกคืนด้วยนะครับ”

            “เยอะไปละ” 

            “ก็เปลี่ยนรางวัลไง จากกอดเป็นจุมพิตแทน”

            “งั้นห้ามกอด” 

            “จะทนไหวเหรอ” ตอนแรกก็เขาละที่กอด แต่ดึกๆ ไปกลายเป็นเธอที่ซุกเข้าหาอ้อมกอดของเขา เหมือนหญิงสาวจะรู้ตัวในคำพูดแฝงนั้น แล้วอดไม่ได้ที่จะลงโทษเจ้าของคำพูดด้วยการฟาดฝ่ามือลงบนต้นแขนแกร่งดังเผียะ แต่คนถูกตีหาได้สะทกสะท้านไม่ กลับพลิกคนตัวเล็กให้หันมาเผชิญหน้า ชายหนุ่มจุมพิตหน้าผากเล็กเบาๆ แล้วเคลื่อนริมฝีปากลงมา

ทาบทับเรียวปากนุ่ม ขอรางวัลตอบแทนเป็นจูบแสนหวานจนหนำใจ

            “ฉวยโอกาส” เธอซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งอย่างอายๆ ที่เผลอตัวจูบตอบกลับไป

            “รางวัลที่จะให้ต่างหาก” ชายหนุ่มแก้ต่างตามด้วยตัดบท “ไหนจะเล่าเรื่องที่ห้างให้ฟังไม่ใช่เหรอครับ”

            “ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ กินข้าวกับวีวี่ สอบถามสารทุกข์สุกดิบกันเล็กน้อยก็ต้องแยกกันซะก่อน เพราะวีวี่ต้องไปทำงาน” 

            นีรชาเอ่ยตอบ ดวงตาค่อยๆ หรี่ลงทีละนิด “จะนอนแล้ว ง่วง ฝันดีนะคะ”

            “เดี๋ยวสิครับ แล้วเจอเมนี่ล่ะ คุยอะไรกันบ้าง”

            “คุยเรื่องทั่วไป ทำงานวันแรกเป็นยังไงบ้าง คุณเมนี่ก็ตอบว่าดีค่ะ ถ้าคุณอยากรู้เพิ่มไปถามเธอเองนะคะ” เธอหาวอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่

            “อะไรกันครับ ตอนกลางวันก็นอนตั้งหลายชั่วโมง ทำไมง่วงอีกแล้ว”

            “ก็ลูกคุณดื้อ” คนง่วงยังตอบกลับมา

            “สงสัยจะจริง อย่าดื้อกับคุณแม่มากนักสิครับคุณลูก” มือแกร่งลูบไล้หน้าท้องที่เริ่มนูนเล็กน้อยเบาๆ

            คนเป็นแม่ยิ้มก่อนที่ตาทั้งสองข้างจะปิดเข้าหากัน แล้วก็เข้าสู่ห้วงนิทราไป ทิ้งให้คนเป็นพ่อพูดกับลูกน้อยตามลำพัง

            “อีกหกเดือนนิดๆ เราก็จะได้เจอกันแล้ว อยู่ในนั้นก็อย่าดื้อล่ะ สงสารแม่นิกกี้บ้าง ฝันดีนะครับลูกพ่อ” แมทธิวหยิบรีโมตที่วางบนหัวเตียงมากดปิดไฟ เขาจุมพิตหน้าผากเล็กอีกครั้ง จากนั้นไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทราตามคนในอ้อมกอดไป 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น