โซ่รักบ่วงพันธนาการ (e-book)

ตอนที่ 2 : แมทธิว ฟาร์แลนด์ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ก.ย. 63

เรื่องนี้หมดสัญญากับสนพ.นะคะ ไรท์นำมาลงให้อ่านกันอีกรอบ ใช้นาม ขวัญนลิน เนื้อหาเหมือนเดิมจ้า สาวกเล่มสั่งซื้อได้ที่สนพ.ไลต์ออฟเลิฟนะคะ ฝากด้วยจ้า



แมทธิว ฟาร์แลนด์


รุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

            ร่างสูงไม่ต่ำกว่าร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรของบุรุษหนุ่มวัยสามสิบก้าวออกจากลิฟต์ตรงดิ่งเข้าไปในห้องพักของตัวเองที่อยู่บนชั้นสูงสุดของโรงแรมชื่อดัง เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาตามแบบฉบับหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แมทธิว ฟาร์แลนด์ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจโรงแรมที่มีสาขาอยู่ทั่วทุกมุมโลกและหุ้นส่วนใหญ่ในสโมสรฟุตบอลชื่อดังของเมือง เรือนกายสมส่วนในชุดแสนสบายเดินไปหยุดตรงหน้าแขกหนุ่มที่ยืนหน้าเครียดรอเจ้าของห้องอยู่ก่อนหน้า

            ผัวะ! 

            แขกผู้มาเยือนทักทายด้วยหมัดหนักๆ แทนการกล่าวด้วยคำพูดเหมือนทุกครั้งที่พบหน้ากัน ดวงตาคู่คมจ้องมองคนโดนต่อยอย่างโมโห ก่อนจะต้องหัวเสียที่อีกฝ่ายไม่รู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าไร

            “หึๆ หมัดหนักใช้ได้นี่เพื่อน” คนโดนต่อยยกหลังมือขึ้นเช็ดมุมปากที่มีเลือดซิบออกมาเพียงเล็กน้อย ตามด้วยยิ้มกวนๆ ส่งให้ ถ้าไม่ใช่เพื่อนรักอย่าหวังเลยว่าเขาจะปล่อยให้ต่อยฟรี เห็นว่าเป็นเพื่อนรักหรอกนะถึงยอม และก็รู้ด้วยว่าเพราะอะไรเขาถึงโดนหมอนั่นต่อยเอาแบบนี้ 

            “หน้านายก็หนาใช้ได้ จนแทบไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยใช่ไหม” เพื่อนหนุ่มเอ่ยอย่างหัวเสียพลางกระแทกตัวนั่งลงด้วยความหงุดหงิด 

            “ไม่เอาน่า เรื่องแค่เล็กน้อย นายจะมาหงุดหงิดทำไม” แมทธิวเอ่ยอย่างไม่ใช่เรื่องใหญ่โตขณะนั่งลงฝั่งตรงข้าม

             “ไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ แมท นายกำลังเป็นพ่อคนนะ แล้วแม่ของลูกนายก็คือแฟนของฉัน” 

            “เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วนายยังคิดจะหลอกฉันอยู่อีกเหรอ ถ้านายไม่อยากหมั้นกับน้องสาวของฉัน นายก็มาบอก ไม่เห็นจะต้องสร้างเรื่องมาหลอกฉันเลย ที่มันเป็นแบบนี้นายก็มีส่วนผิดด้วย” 

            แพทริกถอนหายใจด้วยความหนักใจ ใช่ เขามีส่วนผิดที่ดึงเลขาฯ สาวมายุ่งด้วย เรื่องนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น เพราะไม่อยากหมั้นหมายกับน้องสาวของแมทธิว เขาก็เลยขอร้องให้นีรชา เลขาฯ สาวช่วยแสดงเป็นแฟนตบตาบรรดาผู้ใหญ่กับแมทธิว เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าเพื่อนตัวดีดันไปพิสูจน์คำพูดของตัวเองที่ไม่เชื่อว่าเขากับนีรชาจะเป็นแฟนกัน ด้วยการล่อหลอกเลขาฯ สาวของเขา แล้วลากขึ้นเตียง เพื่อพิสูจน์ว่าหมอนั่นไม่เชื่อว่าเขากับนีรชาจะเป็นคนรักกัน มันก็คิดประหลาดแบบนั้นจะไปพิสูจน์ได้อย่างไร และที่น่าประหลาดเห็นจะเป็นเพลย์บอยตัวร้ายพลาดท่าเสียได้ ‘คนอย่างแมทธิวปกติมันก็ยืดอกพกถุงตลอดเลยนี่หว่า ทำไมครั้งนี้ถึงลืมป้องกันเสียได้’

            “ถึงฉันจะผิด แต่นายก็ไม่ควรจะไปพิสูจน์แบบนั้น มันไม่ช่วยยืนยันเลยว่าฉันกับนิกกี้จะไม่ได้เป็นอะไรกัน”

            “ทำไมจะไม่ช่วย ถ้าเมียฉันเป็นคนรักของนายจริงๆ นายไม่ปล่อยให้รอดจนถึงฉันหรอก”

            “คนไหนฉันจริงจังและจริงใจ ฉันจะให้เกียรติ รอจนถึงวันแต่งงาน” 

            “นี่นายจะบอกว่าคิดไม่ซื่อกับเมียฉันอย่างงั้นเหรอ” แมทธิวเริ่มเสียงดังอย่างไม่พอใจ อย่าได้มาคิดไม่ซื่อกับเมียของเขา เพื่อนก็เพื่อนเถอะ ไม่ปล่อยไว้หรอก

            “ไหนบอกไม่เชื่อไง อะไรของนายเนี่ย” แพทริกทำหน้างงๆ กับคำพูดของเพื่อนหนุ่ม

            “อ้าว ก็นายบอกว่าคนไหนจริงจังและจริงใจ นายจะรอให้ถึงวันแต่ง ก็แสดงว่านิกกี้คือคนที่นายจริงใจด้วยน่ะสิ ฉันไม่ยอมหรอกนะ นั่นเมียเพื่อน และก็แม่ของลูกเพื่อนนะโว้ย” 

            “นายนี่ชักจะอาการหนักแล้วนะ ฉันบอกไหมว่าเป็นนิกกี้น่ะ นิกกี้เป็นลูกน้องของฉัน สมภารไม่กินไก่วัดอยู่แล้ว หวังว่าลูกครึ่งอย่างนายจะเข้าใจความหมายของสำนวนสุภาษิตไทยนี้อยู่นะ”

            “ก็ดี ฉันก็ยังไม่ว่าอะไรสักหน่อย” คนหลุดฟอร์มเอ่ยหน้านิ่ง ไม่เหมือนก่อนหน้าที่โวยวายอย่างกับเป็นเรื่องใหญ่โต 

            “เพลย์บอยอย่างนายไม่น่าจะพลาดนะ ทำไมถึงพลาดเสียได้ มันมีอะไรมากกว่านั้นซ่อนอยู่ใช่ไหม” แพทริกย้อนถามด้วยความอยากรู้ เขาไม่แน่ใจเท่าไร แต่ที่แน่ๆ แมทธิวต้องถูกใจเลขาฯ สาวของเขาอยู่ไม่น้อย ไม่อย่างนั้นหมอนั่นไม่ปล่อยให้ตัวเองพลาดหรอก และจากคำพูดที่แสดงอาการหวง ทั้งยังเรียกเมียเต็มปากเต็มคำ จะเป็นไปได้ไหมนะว่าอีกฝ่ายกำลังมีใจให้กับนีรชา

            “อะไร ไม่มี้” คนเป็นเพื่อนปฏิเสธเสียงสูงก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่องพูด “ว่าแต่นายมาทำไม คงไม่ได้มาแค่ต่อยกับจับผิดฉันหรอกนะ” 

            “อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้” เพื่อนหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป

            “ก็บอกว่าไม่มีอะไร ก็แค่ลืมพก” 

            “คนอย่างนายนี่นะลืมพก จ้างฉันก็ไม่เชื่อ”

            “ไม่เชื่อก็เรื่องของนายสิ เรื่องนี้ฉันไม่ควรจะเอามาป่าวประกาศให้คนนอกรู้หรอกนะ ผู้หญิงจะเสียหาย” บอกไปหมอนี่ได้ล้อไปจนลูกโตสิ ที่เขาไม่ใช้เครื่องป้องกันก็เพราะลุ่มหลงนีรชาอย่างหนัก จนห้ามใจไม่ไหว หลงลืมที่จะป้องกันไปเสียสนิท ก็เธอแสนบริสุทธิ์ เขาจะป้องกันไปเพื่ออะไร 

            “พ่อสุภาพบุรุษ ตอนทำนี่ไม่เห็นจะเป็นคนดีเลย แต่ฉันก็พอจะเข้าใจอยู่นะ นิกกี้สวยหวานไปทั้งตัวขนาดนั้น เป็นฉันก็หลงใหลจนลืม” เอ่ยล้อๆ ในท้ายประโยค

            “แพทริก อย่ามาคิดทุเรศกับเมียฉันนะ” 

            “คำก็เมียสองคำก็เมียเลยนะ คุณแมท” แพทริกยิ้มๆ ยังไม่เลิกล้อเลียน แบบนี้เรียกว่าชอบได้ไหมนะ แมทธิวก็ปากแข็งเหมือนกัน คงจะไม่ยอมรับความจริงง่ายๆ หรอก ให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์ก็แล้วกัน ที่หมอนั่นยอมรับผิดชอบด้วยการจดทะเบียนสมรสกับนีรชาก็ถือว่าทำถูกต้องแล้ว ที่เหลือก็คงต้องปล่อยให้เพื่อนหนุ่มจัดการต่อเอง ถือว่าแมทธิวเจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อน่าดู คิดว่าทำแบบนี้แล้วเลขาฯ คนสวยของเขาจะยอมง่ายๆ มันคิดผิดเสียแล้วละ นีรชาใจแข็ง ติดดื้อรั้นด้วย ไม่ยอมทำตามความต้องการของแมทธิวง่ายๆ เป็นแน่ 

            “ก็เมียฉัน ทำไมจะพูดไม่ได้”

            “นิกกี้ยอมเป็นเมียนายแล้วเหรอ” 

            คนได้ฟังทำหน้าตึง พูดถึงเรื่องนี้ก็ปวดหัว เขาลงทุนยอมสละความโสดเลยนะ ทำไมแม่เมียสองครั้งถึงไม่ยอมทำตามความต้องการของเขา รู้จักเขาน้อยไปเสียแล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะทำให้เธอยอมเป็นเมียและจดทะเบียนสมรสกับเขาให้จงได้ ลูกของเขาจะต้องมีพ่อกับแม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์

            “ยังไงฉันก็ต้องทำให้แม่เมียหัวรั้นยอมให้ได้แหละ” 

            “วิธีไหนล่ะ ถ้าบังคับฉันขอบอกเลยว่าอย่า ไม่สำเร็จหรอก” เพื่อนหนุ่มที่รู้จักเมียของเพื่อนดีถอนหายใจอย่างหนักใจตาม ไม่ต่างจากแมทธิว

            “ฉันไม่เข้าใจเลขาฯ ของนายเลยจริงๆ ทำไมถึงหัวดื้อแบบนี้ นี่ฉันยอมสละโสดให้เลยนะ มีใครรับผิดชอบแบบนี้บ้าง” 

            “ผู้หญิงไม่ต้องการความรับผิดชอบหรอก เขาต้องการความรัก พื้นฐานครอบครัวมันก่อเกิดมาจากความรักของพ่อกับแม่ นิกกี้ก็คงจะคิดแบบนี้เหมือนกัน” 

            “ทำเป็นรู้ดี ผู้หญิงนี่ก็ชอบคิดอะไรเพี้ยนๆ อยากจะได้ความรัก แต่ไม่คิดจะให้โอกาส แล้วมันจะก่อเกิดเป็นความรักได้ไง” 

            แพทริกทำหน้าตะลึงนิดๆ กับคำพูดของเพื่อน “นายก็ไปขอโอกาสกับนิกกี้สิ ขอร้องพร้อมกับให้เหตุผล ฉันเชื่อว่านิกกี้จะต้องยอม อ้อ อย่าลืมขอโทษจากใจด้วยกับเรื่องที่ก่อไว้” 

            “ไม่ละ เผอิญไม่ใช่สไตล์ฉัน เดี๋ยวฉันจัดการเอง” ดื้อนักลักพาตัวมาอยู่ด้วยก็จบ 

            “ถ้ายังคิดจะใช้ไม้แข็ง ไม่สำเร็จหรอก ฉันฟันธง”

            แมทธิวยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ นี่ใคร แมทธิว ฟาร์แลนด์ นะ ไม่มีคำว่าไม่สำเร็จในพจนานุกรมหรอก อย่างไรแม่เมียหัวรั้นก็ต้องยอมทำตามความต้องการของเขา 

            “ตามใจ หวังว่านายจะ�ำให้นิกกี้ยอมด้วยความเต็มใจได้นะ จะได้สละโสดสมใจ” แพทริกยกมือยอมแพ้ ถือว่าเขาเตือนแล้ว แต่ไม่ฟังเอง เชิญจัดการตามสไตล์เถอะ ไม่สำเร็จอย่ามาร้องให้ช่วยก็แล้วกัน 

            “ฮึ รอดูฝีมือฉันเถอะแพท ไม่พลาดหรอก ว่าแต่นายจะบอกได้หรือยังว่ามาทำไม”

            “มาทำความเข้าใจกับนายไง ตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว และยินดีกับนายด้วยเรื่องลูก และขอให้ได้เมียมาแนบกายไวๆ แม้จะไม่อยากยินดีก็เถอะ คนอื่นมีเยอะแยะ ทำไมจะต้องมาเป็นเลขาฯ ฉันด้วยก็ไม่รู้”

            “ต้องขอบคุณนายด้วยแหละ ไม่มีนาย ฉันคงไม่มีวันนี้”

            แพทริกส่ายหน้าไปมากับคำย้อนของเพื่อน พูดไปก็เข้าตัว หยุดพูดเรื่องนี้ดีที่สุด 

            “เอาละ ฉันไม่ชวนนายทะเลาะแล้ว ขอตัวก่อนก็แล้วกัน” 

            “เดี๋ยวสิวะ จะรีบไปไหน ฉันยังพูดไม่จบเลย”

             “เรื่องอะไรอีกล่ะ”

            “ฉันเป็นห่วงนิกกี้กับลูก จะไม่ให้ทำงานแล้ว นายหาเลขาฯ ใหม่ได้เลย” 

            “ไปตกลงกับนิกกี้ให้ได้ก่อนดีไหม” 

            “เอาน่า ฉันจัดการได้ เอาเป็นว่าเรื่องเลขาฯ ใหม่ เดี๋ยวฉันจัดการให้” รอยยิ้มมีเลศนัยผุดขึ้นมุมปากหยักได้รูป 

            “อย่าบอกนะว่าน้องสาวนายน่ะ ฉันไม่เอานะโว้ย” 

            “ทำไม ยายเมนี่ไม่ดีตรงไหน ทำไมนายถึงได้ปฏิเสธอยู่เรื่อยเลย นายก็รู้ว่าเมนี่รู้สึกยังไงกับนาย” เพื่อนหนุ่มมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ ที่เอาแต่ปฏิเสธน้องสาวของเขามาตลอด ถ้าเป็นคนอื่นเขาไม่มีทางยอมหรอกนะ นี่เห็นว่าเป็นเพื่อนรักอย่าง แพทริก โมเรโน่ หรอกนะถึงยอม “ฉันรักและหวงน้องมาก ถ้าไม่ใช่นายฉันไม่มีทางยอมแบบนี้หรอก”

            “นายจะยัดเยียดน้องสาวให้ฉันจริงๆ ใช่ไหม” แพทริกถอนหายใจเบาๆ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจเป็นเพราะเห็นเมลานีตั้งแต่เล็ก เห็นเป็นน้องของเพื่อน ก็เลยไม่คิดอะไรในเชิงชู้สาว พอรู้ว่าหญิงสาวมีใจให้ เขาก็ไม่อยากจะไปให้ความหวัง เลยเอาตัวออกห่างจากเธอนับตั้งแต่นั้นมา 

            “ถ้านายคิดว่าฉันยัดเยียด นายไม่ต้องเอาก็ได้ เดี๋ยวฉันหาคนอื่นให้ ส่วนเมนี่ ฉันจะหาคนดีๆ กว่านายมาให้เอง จะได้ตัดใจจากนายเสียที นี่ฉันก็เห็นเมนี่สนิทกับเจ้าเคลวินอยู่นะ หมอนั่นก็ใช้ได้เลย ญาติเมียด้วย นายว่าไง” 

            “เคลวิน โคเซ่ น่ะเหรอ ก็ดีนี่” แพทริกเอ่ยสั้นๆ ถึงนักฟุตบอลหนุ่มฝีเท้าดีในสโมสรของตัวเอง “เรื่องเลขาฯ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

            “ตามใจ อย่าลืมโทร.บอกเมียฉันด้วยล่ะ ว่าไม่ต้องไปทำงานแล้วน่ะ” 

            “ไปคุยกันเอาเอง อย่าดึงฉันไปยุ่งด้วย แค่นี้ก็เข้าหน้านิกกี้ไม่ติดแล้ว” ร่างสูงใหญ่ขยับลุกขึ้นยืน แล้วก็เอ่ยขอตัว “ฉันไปละ จะแวะเข้าไปที่สโมสรสักหน่อย”

            “อืม อ้อ...ยายเมนี่ก็อยู่ที่นั่นนะ ระวังล่ะ ถ้าไม่อยากเจอ” เจ้าของบ้านเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี พร้อมกับสำรวจท่าทางของอีกฝ่าย ที่ไม่แสดงท่าทีอะไรออกมาให้เห็น ยังนิ่งจนคนเห็นเหนื่อยใจแทนน้องสาว ที่ดันไปหลงรักเจ้าชายหัวใจแข็งดั่งหินผาเข้าให้

            “น้องสาวนายไปทำอะไรที่นั่น” เจ้าของคิ้วคมเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างสงสัย

            “ฉันก็บอกนายอยู่ว่าสนิทกับเจ้าเคลวิน ก็คงจะนัดกันนั่นแหละ” 

            “งั้นเหรอ ฉันไปละ” แพทริกเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องรับแขกภายในห้องพักของเพื่อนหนุ่ม 

            แมทธิวมองตามหลังเพื่อนไปอย่างใช้ความคิด แพทริกนิ่งจนเขาดูไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไรกับน้องสาวของเขา หมอนั่นไม่หลุดพิรุธออกมาให้เห็นเลย สงสัยน้องสาวสุดที่รักจะอกหักจริงๆ เสียแล้ว เขาคงต้องทำอะไรสักอย่าง เมลานีจะได้ตัดใจจากเพื่อนของเขาได้เสียที เรื่องนี้ช่างมันก่อนเถอะ เอาเรื่องของตัวเองก่อน ไม่รู้ตอนนี้แม่คุณจะทำอะไรอยู่ เมื่อเช้าโทร.ไปก็ไม่รับ แถมยังปิดเครื่องใส่เขาอีก อยู่ใกล้ๆ นะจะลงโทษเสียให้เข็ด

            “คราวนี้ถ้าไม่รับอีก ได้เห็นดีกันแน่” ชายหนุ่มพึมพำพลางล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงมากดโทร.หาเมียหัวดื้อ แต่ก็เหมือนเดิม ปลายสายไม่รับและยังกดวาง ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงกำโทรศัพท์แน่น 

            ‘จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ได้ เดี๋ยวจัดให้’ แมทธิวกดโทร.ออกหาลูกน้องให้เตรียมรถ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จากนั้นก็สาวเท้ายาวๆ ออกไปจากห้องรับรองตรงไปยังลิฟต์ เพื่อลงไปข้างล่าง จุดมุ่งหมายคือที่พักของนีรชา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น