โซ่รักบ่วงพันธนาการ (e-book)

ตอนที่ 14 : บทที่ 5 เปลี่ยนไปชั่วพริบตา (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 ต.ค. 63

ต่อค่า... ไรท์วงขายที่เมพแล้วนะคะ ฝากอุดหนุนด้วยจ้า (หมดสัญญากับสนพ. เนื้อหาเหมือนเดิมจ้า)


 


         เมลานีมีความมุ่งมั่นกับการทำงานเป็นอย่างมากเลยเดินทางมาทำงานตั้งแต่ยังไม่ถึงแปดโมงด้วยซ้ำ ทั้งที่เวลาเริ่มงานคือเก้าโมง เลขาฯ สาวมือใหม่ในชุดเดรสสีดำสั้นเหนือเข่า สวมทับด้วยโค้ตสีแดงแขนยาวที่ช่วยเสริมให้ร่างอรชรดูเซ็กซี่จนผู้คนที่พบเห็นต่างเหลียวมองอย่างชื่นชม ต้องขอบคุณเพื่อนสนิทที่แนะนำให้เธอเลือกใส่ชุดนี้มาทำงานเป็นวันแรก นี่ถ้าพี่ชายเห็นชุดที่เธอใส่ต้องว่าให้แน่ ว่าใส่มาทำงานหรือมาอ่อยเจ้านายกันแน่ เพราะปกติแล้วเธอจะชอบแต่งตัวสไตล์หวานๆ มากกว่าใส่อะไรที่มันดูเซ็กซี่เป็นสาวเปรี้ยว และไม่แต่งหน้าจัดแบบนี้ด้วย เธอไม่มีความมั่นใจกับการแต่งแบบนี้เลย แต่พอแวะให้เพื่อนดูให้ อีกฝ่ายก็เห็นว่าดูดี ไม่น่าเกลียดที่จะใส่มาทำงาน และยังบอกให้เธอทำภารกิจพิชิตใจของเจ้านายอีกด้วย ใครจะไปทำแบบนั้น ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆ กับเห็นหน้าชายหนุ่มทุกวัน และไม่ขับไสไล่ส่งเหมือนก่อนหน้าก็พอใจแล้ว

            “สวัสดีครับคุณเมลานี มาแต่เช้าเลยนะครับ” เสียงทักทายดังขึ้นจากลูกน้องคนสนิทของแพทริกที่ลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นร่างอรชรของเลขาฯ คนใหม่ที่เดินตรงเข้ามาหา 

            “สวัสดีค่ะ แต่ก็สายกว่าพี่เวลล์อยู่ดี” หญิงสาวยิ้มแหยๆ ส่งให้พร้อมกับเอ่ยถาม “ว่าแต่พี่แพท เอ่อ บอสก็มาแล้วเหรอคะ” 

            “ครับ มาตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่งแล้วละครับ” 

            “ทำไมมาเช้าจัง” เสียงหวานพึมพำอย่างแปลกใจ 

            “สงสัยรีบมาต้อนรับ…” เลขาฯ หนุ่มยังเอ่ยไม่ทันจบ เสียงทุ้มห้วนๆ ก็ดังขึ้นแทรกเสียก่อน

            “เอกสารการประชุมได้หรือยัง” 

            “ครับ ผมกำลังจะเอาเข้าไปให้” เวลล์หันไปเอ่ยบอกให้เจ้านายหนุ่มที่ยืนตรงปากประตูได้รับทราบ

            “เอามาสิ” แพทริกเอ่ยบอก แต่สายตาดันอยู่ที่เลขาฯ คนใหม่ ใบหน้าคมคายเริ่มตึงเมื่อเห็นชุดที่เธอใส่ ชุดเดรสสั้นรัดรูปทับด้วยโค้ตสีแดงไม่กลัดกระดุม เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวและหน้าอกหน้าใจที่เด่นเกินหน้าเกินตาอีก โอ้ น้องสาวของแมทธิวซ่อนรูปถึงขนาดนี้เชียวหรือ

            “ครับ” ลูกน้องคนสนิทขานรับก่อนจะหยิบแฟ้มสีดำที่มีเอกสารเกี่ยวกับการประชุมอยู่ข้างในเดินไปให้เจ้านาย จากนั้นก็เดินกลับมาที่โต๊ะตัวเองแล้วหันไปเอ่ยกับเลขาฯ สาวคนใหม่ “คุณเมลานี เชิญทางนี้เลยครับ นี่โต๊ะ…”

            “เมนี่ ตามพี่เข้ามาในห้องเดี๋ยวนี้เลย” เสียงทุ้มแทรกขึ้นก่อนที่ลูกน้องหนุ่มจะทันได้พูดจบ แล้วร่างสูงก็หมุนตัวเดินเข้าไปในห้องทำงาน

            “ค่ะ” หญิงสาวรีบตามเจ้านายหนุ่มเข้าไป ทิ้งให้เลขาฯ หนุ่มยิ้มขบขันกับอาการของเจ้านายอยู่คนเดียว บอสกำลังจะกลืนน้ำลายตัวเองเสียแล้วกระมัง

            “นั่งสิ” ชายหนุ่มเดินไปนั่งหลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ 

            “พี่แพท เอ่อ บอสมีอะไรหรือเปล่าคะ” เอ่ยถามทันทีที่ทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับเจ้านายหนุ่ม

            “ห้ามใส่ชุดแบบนี้มาทำงานอีก” 

            “คะ ทำไมล่ะคะ เมนี่ว่าออกจะดูดี” เธอก้มลงมองชุดตัวเองอีกครั้งพร้อมกับนึกสงสัยในใจว่า มันไม่ดีตรงไหน ถึงโดนสั่งห้ามไม่ให้ใส่ หรือว่าเธอใส่แล้วไม่สวย ไหนเพื่อนสนิทของเธอบอกว่ามันดูดีและเซ็กซี่อย่างไรล่ะ ถ้าเขาได้เห็นจะต้องตกตะลึงแน่นอน 

            “เมลานี นี่เธอจะมาทำงานหรือจะมายั่วยวนพี่กันแน่” 

            “ถ้าตอบว่ามายั่วยวนล่ะคะ” หญิงสาวลองหยั่งเชิงถามออกไป

            “ถ้าแบบนั้นเธอก็กลับไปซะ ไม่ต้องมาให้พี่เห็นหน้าอีก” เจ้าของคำพูดเอ่ยหน้าตึง 

            “เมนี่ยังหน้าไม่ด้านพอ ไม่กล้าทำแบบนั้นหรอกค่ะ บอสไม่ต้องห่วงไป” เธอทำหน้าง้ำงอขณะลุกขึ้นยืน “ถ้าไม่มีอะไรแล้วเมนี่ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”

            “อย่ามาประชดพี่ เมลานี นั่งลง พี่ยังพูดไม่จบ” 

            “มีอะไรจะห้ามเมนี่อีกล่ะคะ” ร่างบอบบางกระแทกตัวลงนั่งที่เดิม

            “หึ ยั่วเก่งนักนะ” 

            “เอ๊ะ! บอสอย่ามาใส่ร้ายกันนะคะ ก็บอกอยู่ว่าไม่หน้าด้าน ไม่คิดจะยั่วยวนบอสหรอก”

             “ยั่วโมโหต่างหากล่ะ” แพทริกกระตุกยิ้มมุมปาก

            “เปล่านะคะ ดิฉันไม่ได้ยั่วโมโหบอสเสียหน่อย” 

            “ที่พูดอยู่นี่แหละยั่วเต็มๆ” เขาไม่ชอบเลยที่อีกฝ่ายเรียกว่าบอสกับแทนตัวเองด้วยดิฉันแบบนี้เลย

            “ดิฉันไม่เข้าใจค่ะ”

            “พี่รู้เธอฉลาด เมนี่ ถ้าคิดจะยั่วพี่ด้วยวิธีนี้ เธอคิดผิด” ร่างสูงขยับลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดข้างๆ 

            “ดิฉันยืนยันว่าไม่ได้ยั่วค่ะ” หญิงสาวลุกขึ้นหันไปเผชิญหน้า เกิดอะไรขึ้นอีก ทำไมถึงคิดว่าเธอยั่วอีกล่ะ 

            “คิดเหรอว่าทำแบบนี้แล้วจะทำให้พี่สนใจเราน่ะ ฮึ” ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นก็เถอะ แต่ความจริงแล้วสิ่งที่เธอทำเรียกความสนใจจากเขาได้เต็มๆ 

            “ดิฉันไม่ทะเลาะกับบอสหรอกค่ะ ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” เอ่ยจบก็หมุนตัวจะก้าวเดินออกจากโต๊ะ แต่ดันถูกมือใหญ่ดึงแขนเอาไว้เสียก่อน “อุ๊ย! ปล่อยเถอะค่ะ ดิฉัน…ฮื้อ”

            ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กเข้ามาชิดแล้วกดริมฝีปากลงบนเรียวปากบางสวยอย่างรวดเร็ว เขาบดขยี้ปากนุ่มอย่างหนักหน่วงเพื่อลงโทษคนปากดี จนคนโดนปล้นจูบแรกต้องยกกำปั้นน้อยๆ ทุบลงบนอกแกร่งประท้วง เมื่อรู้สึกเจ็บและเริ่มขาดอากาศหายใจ แพทริกเลยต้องถอนริมฝีปากออก แม้จะรู้สึกเสียดายก็ตาม ใบหน้าคมคายเรียบเฉยขณะพูดบอก

            “อย่าให้พี่ได้ยินคำว่าบอสกับดิฉันอีก ถ้าไม่อยากโดนลงโทษแบบเมื่อครู่” พูดจบก็หมุนตัวสาวเท้ายาวๆ ก้าวออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้หญิงสาวอ้าปากค้าง ตกตะลึงอย่างไม่คิดไม่ฝันว่าคนที่คอยแต่ผลักไสมาตลอดจะปล้นจูบแรกที่เธอเฝ้าทะนุถนอมให้เขาไปแบบนี้ ถึงแม้จะเป็นการลงโทษ แต่เธอดันชอบ มือบางยกขึ้นแตะริมฝีปากบวมเจ่อเบาๆ 

            ‘เมนี่ชอบการลงโทษแบบนี้ พี่แพทคงจะต้องผิดหวังแล้วละ’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น