โซ่รักบ่วงพันธนาการ (e-book)

ตอนที่ 12 : บทที่ 4 เรื่องงานจบไป...ปัญหาใหม่ตามมา (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 ต.ค. 63

ต่อจ้า..




           “ว่าไงคุณแม่ของลูก มีอะไรจะพูดกับพ่อของลูกเหรอ” แมทธิวเอ่ยขึ้นถามเมื่อเดินออกจากห้องแต่งตัวแล้วเห็นหญิงสาวเหมือนมีอะไรจะพูด แต่ก็ไม่พูดสักที 

            “ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย” 

            “ถ้าเสร็จแล้วก็ออกไปสิคะ ฉันจะล็อกประตู จะเข้านอนแล้ว” เธอเอ่ยบอกขณะลุกขึ้นยืน ไม่น่าลืมบอกลูกน้องของเขาให้จัดห้องใหม่ให้เธอเลย จะให้เขาย้ายก็ไม่ถูก ถึงเสื้อผ้าของเธอที่ขนมาจากบ้านจะถูกย้ายมาไว้ในห้องของเขาแล้ว แต่ก็สามารถขนไปอีกห้องง่ายกว่าของเขา 

            “ทำไมผมจะต้องออก นี่ห้องนอนของผม” ร่างสูงในชุดนอนเดินไปที่เตียง ก่อนจะล้มตัวลงนอนอย่างไม่คิดจะสนใจ

            “ก็ได้ ฉันไปเองก็ได้” ร่างอรชรหมุนตัวจะเดินไปที่ประตู แต่ติดเสียงทุ้มที่ดังขึ้นเสียก่อน

            “ถ้าคิดว่าออกไปได้ก็เชิญ” 

            “หมายความว่ายังไง” เธอหันกลับไปมองเขาอย่างต้องการคำอธิบาย

            “ประตูชนิดพิเศษที่มีแต่เจ้าของห้องตัวจริงที่จะเข้าออกได้” คนเจ้าเล่ห์ชูนิ้วชี้สื่อความหมายว่า ถ้าจะออกต้องใช้มันในการเปิดเท่านั้น

            นีรชาไม่เชื่อ เดินไปที่ประตู จับลูกบิดเพื่อเปิด ปรากฏว่าเปิดไม่ได้ เหมือนที่ผ่านมา จริงๆ แล้วมันเป็นประตูที่สั่งทำพิเศษ แต่มันไม่ได้ตั้งล็อกไว้แต่แรก แต่ตอนนี้มันกลับล็อกเสียแล้ว เขาคงสั่งให้ช่างมาทำการตั้งล็อกตอนที่เธออาบน้ำสินะ

            “คนเจ้าเล่ห์ ลุกขึ้นมาเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ” นีรชาหันกลับไปสั่งเสียงขุ่น 

            ชายหนุ่มแกล้งหาวออกมาเสียงดัง “ผมง่วงแล้ว จะนอน” 

            หญิงสาวถอนหายใจหนักหน่วง “ต้องทำยังไงคุณถึงจะยอมมาเปิดประตู” 

            คนบอกง่วงเด้งตัวขึ้นนั่งพร้อมกับตบมือลงข้างๆ ตัว “มานั่งตรงนี้สิ แล้วผมจะบอก” 

            นีรชาเดินหน้าบึ้งไปนั่งตามที่เขาบอก เธอยกมือขึ้นกอดอกจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ

             “อย่าทำหน้าบึ้งแบบนี้สิ เดี๋ยวหน้าลูกจะบึ้งตามนะ” เขาพูดกลั้วหัวเราะพลางยกมือขึ้นบีบจมูกโด่งรั้นอย่างต้องการหยอกล้อ

            “นี่ อย่ามาจับนะ รีบพูดมาเลย ต้องให้ทำยังไง” เธอพลิกหน้าหลบมือใหญ่ของเขา “หรือต้องทำท่าอ้อน ปุอิ๊ง ปุอิ๊ง”

            ชายหนุ่มตำหนิทางสายตาที่เธอยังล้อไม่เลิก “เลิกล้อได้แล้ว ทำหน้าดีๆ พูดเพราะๆ ถึงจะบอก” 

            หญิงสาวฉีกยิ้ม ก่อนจะพูดเสียงอ่อนๆ “ฉันต้องทำยังไงเหรอเจ้าคะ คุณถึงจะเปิดประตูให้” 

            “ยอมให้ผมนอนด้วย แล้วจะปลดระบบล็อกประตูออก” 

            “ไหนคุณบอกฉันเป็นแค่แม่ของลูกไม่ใช่เหรอ จะนอนด้วยกันได้ยังไง” เธอย้อนเข้าให้

            “ก็คุณพูดว่าผมเป็นแค่พ่อของลูกก่อนนี่” แมทธิวทำหน้าตึง 

            “ถ้าคุณอยากให้ฉันยอมรับเป็นสามี คุณก็ลองพยายามดูสิ”

            “แล้วทำไมผมต้องพยายามคนเดียว”

            “จะทะเลาะกันใช่ไหม” 

            “ไม่” ชายหนุ่มถอนหายใจ ก็ได้ ในเมื่อเขาตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตคู่กับเธอแล้ว เขาจะลองดู “ผมจะทำให้คุณยอมรับเป็นสามี แต่คุณจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ”

            “ฉันก็จะ...” หญิงสาวยังพูดไม่จบก็รีบลุกจากเตียง ก่อนจะวิ่งพรวดเข้าห้องน้ำโก่งคออาเจียนตรงอ่างล้างหน้า

            “นี่ ค่อยๆ เดินสิ เดี๋ยวก็ล้มไปหรอก” เขาร้องเตือน ‘ให้ตายสิ หงุดหงิดจริงๆ กำลังจะเคลียร์กันได้แล้ว ลูกหนอลูก จะช่วยพ่อหน่อยก็ไม่ได้’ ร่างสูงลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำช่วยลูบหลังให้ ปล่อยให้เธออาเจียนออกมาให้หมด

            “เป็นไงบ้าง” เขาถามขึ้น 

            “ดีแล้วค่ะ คุณออกไปก่อนเถอะ ขอบคุณมากค่ะ” นีรชาบอกแล้วบ้วนปาก ล้างหน้าล้างตาหลังจากที่อาเจียนออกมาหมดไส้หมดพุง

            ชายหนุ่มไม่ยอมทำตาม หันไปหยิบผ้าขนหนูมายื่นส่งให้

            “ไหนบอกอาเจียนแค่ตอนเช้าไม่ใช่เหรอ”

            เธอรับไปเช็ดหน้า “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”

            แมทธิวส่ายหน้า ก่อนจะช่วยประคองร่างอรชรออกจากห้องน้ำมานั่งที่เตียง หญิงสาวยกเท้าขึ้นเตียง เอนตัวพิงกับหมอน 

            “เป็นแบบนี้แล้วยังจะไม่ยอมรับผมเป็นสามีอีก” เขาว่าอย่างไม่จริงจัง แล้วหมุนตัวไปที่โต๊ะริมหน้าต่าง หยิบขวดน้ำมาเปิดแล้วรินใส่แก้ว จากนั้นก็หยิบแก้วไปให้คนบนเตียง “น้ำครับ”

            “ขอบคุณค่ะ” เธอรับมาดื่มจนหมดแก้ว แล้วยื่นส่งคืน แมทธิวเดินไปวางแก้วลงที่เดิม ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องโดยไม่คิดจะพูดอะไร สร้างความแปลกใจให้กับหญิงสาวไม่น้อยที่เขาออกไปอย่างง่ายดาย เห็นแบบนั้นเธอจึงล้มตัวลงนอน

            หายไปไม่นาน แมทธิวก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมกับแก้วนม ร่างสูงเดินไปหยุดข้างเตียง “นิกกี้ ดื่มนมก่อนแล้วค่อยนอน”

            นีรชาลุกขึ้นมานั่งพลางยื่นมือรับแก้วนมมาดื่มจนหมดแก้ว “ขอบคุณค่ะ”

            “นอนได้แล้ว” เขาบอก ได้ยินแบบนั้นเธอเลยล้มตัวลงนอนอีกครั้ง ชายหนุ่มดึงผ้ามาห่มให้ ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะข้างเตียง แล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานก็กลับออกมา ร่างสูงอ้อมไปอีกฝั่งเพื่อขึ้นเตียง

            นีรชาพลิกตัวหันหลังให้เพื่อซ่อนรอยยิ้มที่เจ้าตัวเผลอยิ้มออกมา

             “อุ๊ย!” เธออุทานเบาๆ เมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลัง

            “อย่าห้าม ผมจะกอดลูก” คนชอบเนียนรีบดักไว้พร้อมกับถามเปลี่ยนเรื่อง “นิกกี้ คุณว่าลูกของเราจะเป็นชายหรือหญิง แต่ผมว่าเป็นชายนะ เพราะผมตั้งใจทำขนาดนั้น แล้วเราจะตั้งชื่อลูกว่ายังไงดีล่ะ พ่อชื่อแมทธิว แม่ชื่อนิกกี้ ลูกก็ต้องชื่อมิวนิค”

            “บ้า มันเร็วไปที่จะบอก ฉันเพิ่งจะท้องได้สองเดือนเอง ปล่อยเถอะค่ะ ฉันอึดอัด”

            “ผมไม่เห็นจะอึดอัดเลย นอนกอดกันแบบนี้ดีออก”

            “คนฉวยโอกาส ไหนบอกอยากจะกอดลูก” นีรชากระทุ้งศอกใส่หน้าท้องแกร่งของคนขี้เนียน ทำมาปากดี อยากกอดลูก ใครจะเชื่อคนฉวยโอกาสแบบเขากัน

            “เจ็บนะ ผมก็อยากกอดแม่ของลูกด้วย คุณก็ชอบเถอะที่ผมกอดแบบนี้”

            “อย่ามามโน ฉันไม่ได้ชอบเสียหน่อย” 

            “ก็ไม่เห็นจะดิ้นเลยนี่นา” 

            “ที่ไม่ดิ้นเพราะกลัวเป็นอันตรายกับลูกต่างหาก” หญิงสาวรีบหาข้ออ้าง พลางถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ‘จะว่าไปหน้าอกของเขามันแข็งแรง ให้ความอบอุ่นจนอยากซุกเข้าหา ทั้งยังน่าลูบไล้ เอ๊ย ไม่ใช่ น่ากิน สติๆ ยายนิกกี้ อย่าแสดง

ความหืนออกมาจนเกินความเป็นหญิงสิ’

            “นอนเถอะ ถือเสียว่าให้พ่อได้นอนกอดลูกก็แล้วกัน”

            “ก็ได้ นี่ที่ยอมเพราะเห็นแก่ลูกหรอกนะ” คนเห็นแก่ลูกเอนกายพิงไปกับเรือนกายแข็งแรงโดยทันที แผ่นหลังเล็กถูกโอบกอดด้วยแผงอกกว้างเปลือยเปล่า ให้ความรู้สึกดีสุดๆ

             “ขอบคุณครับ ฝันดีครับคุณเมีย” แมทธิวกระตุกยิ้มมุมปากอย่างแสนเจ้าเล่ห์พร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุม

            “ฝันดีค่ะ คุณพ่อของลูก” หญิงสาวแอบยิ้มพลางหลับตาลง จากนั้นไม่นานก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างง่ายดาย ทิ้งให้ชายหนุ่มทำหน้ายุ่งกับคำว่าพ่อของลูก ‘ฮึ คอยดูสิ จะทำให้ยอมรับเป็นสามีให้ได้เลย’


ฝากผลงานจ้า...



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น