มาเฟียร้ายพ่ายแผนรัก (อีบุ๊ค)

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 เดินทางสู่จุดเริ่มต้น (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    25 ม.ค. 62

จบตอนค่า... ไรท์หนีเที่ยวมา ติดลมยาวไปหน่อย ฮี่ๆ ไปอ่านกันต่อเลยจ้า

บทที่ 1 เดินทางสู่จุดเริ่มต้น




    ชายหนุ่มร่างสูงไม่ต่ำกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตร สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับแขนขึ้นจนถึงข้อศอก กับกายีนสยี่ห้อดัง ยืนกอดอกมองทอดตรงไปชมวิวทิวทัศน์ด้านนอกบนตึกสูงที่เห็นท้องฟ้ากว้างไกลสุดสายตา ‘เดนิส อิซนอฟ’ มาเฟียวายร้ายผู้ทรงอิทธิพลฝั่งตะวันตก เฉียงเหนือของรัสเซีย ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตร ที่มองครั้งใด ก็กระแทกหัวใจหญิงแท้ หญิงเทียม หรือแม้แต่ผู้ชายทั้งแท่ง ให้หลงใหลไปชั่วขณะ คิ้วหนาได้รูปพาดผ่านเหนือดวงตาสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากบางหยักลึกได้รูป ซึ่งขัดกับฉายามาเฟียวายร้าย ของเขายิ่งนัก สิงห์ร้ายแห่งเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กกำลังเป็นที่จับตามองจากคนทั่วโลกว่าจะสร้างปรากฏการณ์อะไรให้ผู้คนได้เห็นอีกบ้าง เพียงแค่ ระยะเวลาไม่กี่ปีหลังจากก้าวขึ้นมาบริหารกิจการในเครืออิซนอฟ ที่ตอนนี้กำลังโด่งดังไปทั่วมุมโลก แต่ละปีเขาจะสร้างโครงการใหม่ๆ ออกมาจน มันสร้างเม็ดเงินมหาศาลให้แก่ตระกูล จนเหล่านักธุรกิจจากทั่วโลกสนใจ อยากจะเข้าร่วมเป็นพันธมิตรในการลงทุนกันอย่างล้นหลาม ถึงแม้ตอนนี้ จะมีกิจการต่างๆ มากมายที่ขยายเครือข่ายอยู่เกือบทุกประเทศ แต่ก็ ใช่ว่าจะคำนึงถึงอนาคตแค่เพียงสิบหรือยี่สิบปี แต่มันรวมถึงอนาคตของ ทายาทที่จะมารับช่วงต่อด้วย เขาเสียเวลาที่มีค่าของตั วเองไปตั้งหนึ่งปี เพื่อที่จะเฟ้นหาผู้หญิงสักคนมาทำให้เขาเกิดความรู้สึกผูกพัน จนถักทอก่อเกิดเป็นความรัก และใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เขาลงทุนพาพวกหล่อนไปทำกิจกรรมต่างๆ ด้วยกัน ศึกษานิสัยใจคอ แต่มันก็ไร้สาระสิ้นดี เมื่อผู้หญิงพวกนั้น งี่เง่า ไร้ซึ่งสมอง เขาไม่ได้อยากจะดูถูกเพศแม่ของตัวเองนักหรอก แต่ผู้หญิงพวกนั้น หล่อนไม่มีดีอะไรเลย ไม่ว่าจะเป็นสาวไฮโซ นางแบบ ดาราดังๆ หรือ แม้แต่พวกที่ประสบความสำเร็จด้านการงานที่โด่งดังก็ตาม พวกหล่อน ไม่มีความสามารถในการทำให้หัวใจที่แข็งดั่งหินผาของเขาเต้นแรงได้เลย ถ้าการมีเมียมันยากขนาดนี้ ก็ขอเปลี่ยนเป็นเอาลูกอย่างเดียวโดยใช้วิธีการอุ้มบุญแทนก็แล้วกัน 

เขาสั่งให้ลูกน้องไปสรรหาผู้หญิงจากทั่วทุกมุมโลกมาให้เลือก คนที่เขาเลือกเป็นหญิงสาวชาวไทยที่ได้รับหน้าที่ในครั้งนี้ เพราะแม่เลี้ยงที่เป็นคนไทยได้พิสูจน์ให้เขาเห็นแล้วว่ามีความสามารถขนาดไหน ที่ทำให้เขากับน้องชายยอมรับได้ หลังจากที่มารดาเสียชีวิตด้วยโรคประจำตัวได้ไม่กี่ปี บิดาก็แต่งงานใหม่กับหญิงสาวชาวไทย ตอนนี้พวกท่านทั้งสอง อาศัยอยู่ที่เมืองไทย บ้านเกิดของแม่เลี้ยง นานๆ ครั้งเขากับน้องชายถึง จะได้ไปเยี่ยมเยือน บางทีผู้หญิงคนนี้ อาจจะทำให้เขาอยากจะมี ครอบครัวเป็นของตัวเองก็ ได้ เพราะผู้หญิงไทยถูกปลูกฝังความเป็นไทย ที่มีเอกลักษณ์ เฉพาะตัวแตกต่างจากประเทศอื่น ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี สิ่งที่คิดว่าจะสำเร็จ กลับไม่เป็นอย่างที่คิด เหตุการณ์ที่เขาไม่อาจจะทำใจยอมรับได้ เมื่อหมอที่เขาจ้างโทร.มาบอกว่าของสำคัญที่เขาให้ไปมันไร้ประสิทธิภาพ เขาดูแลตัวเองเป็นอย่างดี และปฏิบัติตามกฎของหมอเกือบทุกข้อ มันไม่มีทางที่จะไร้ประสิทธิภาพได้ คนที่ทำทุกอย่างประสบแต่ ความสำเร็จ พอถูกความผิดพลาดเล่นงานถึงสองคราตัวต้นเหตุของเรื่อง อย่างหมอคนนั้นจึงจำเป็นต้องรับผิดชอบ แต่หลังจากที่เขาได้โต้เถียงกับหล่อน กลับทำให้เขาอยากจะเห็นตัวจริงของหล่อนขึ้นมาเสียอย่างนั้น เมื่อเป็นแบบนี้เขาจึงมีความประสงค์ให้หล่อนเดินทางมาหาเขาที่นี่ เพื่อ ยืนยันความบริสุทธิ์ว่าหล่อนไม่ได้เป็นคนทำให้เกิดความผิดพลาดเอง เสียงรำคาญไม่พอใจที่ทั้งนุ่มทั้งหวานเพียรพยายามพูดกรอกหูเขามาเกือบสองอาทิตย์ ทำให้เขาอาการหนักถึงขนาดเก็บเอาไปละเมอเพ้อพก อยากจะเร่งวันเร่งคืนได้พบตัวจริงของหล่อน และวันนั้นก็มาถึง เมื่อหมอกับแม่อุ้มบุญเดินทางมาหาเขาแล้ว มาก่อนล่วงหน้าเสียด้วย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เขาก็พร้อมรับมืออยู่แล้ว ชายหนุ่มอดที่จะคิดถึงคำพูดของหญิงสาวไม่ได้ 

“ฉันบอกว่าไร้ประสิทธิภาพก็หมายความตามนั้น จะเซ้าซี้ให้ได้ อะไรขึ้นมา” นี่คือประโยคแรกที่หล่อนพูดกับเขา

“มันไร้ประสิทธิภาพจริงๆ คุณจะให้ฉันพิสูจน์ให้ดูไหม” 

ประโยคต่อมาก็ย้ำถึงความไร้ประสิทธิภาพ จนเขาเบื่อกิจกรรม บนเตียงขึ้นมาทันที 

“เลิกพยายามเถอะ ไร้ประสิทธิภาพก็คือไร้ประสิทธิภาพ ฉันขอยืนยันคำเดิม” 

“ไอ้โรคจิต! ลามก หน้าด้าน ไร้ยางอาย กล้าส่งคลิปบ้าๆ นี้ มาให้ฉันได้ยังไง” 

ประโยคสุดท้ายที่มันยังตราตรึงอยู่ในห้วงความคิดของเขาไม่จางหาย จากที่โกรธ แช่งชักหักกระดูกทุกวัน ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นชอบใจ ที่ได้แกล้งหญิงสาวอย่างไม่รู้ตัว 

“แล้วเราจะได้เห็นดีกัน...แพรไหม” เดนิสยิ้มมุมปากพลาง สะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป แล้วก็เดินกลับไปทำงานที่ค้างอยู่ต่อ

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก... 

เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น เจ้าของห้องจึงเอ่ยปาก อนุญาตให้คนข้างนอกเข้ามา

“เข้ามา” 

“เอกสารที่จะต้องเซ็นครับ” ริคแกนวางเอกสารลงบนโต๊ะให้เจ้านาย 

“เป็นยังไงบ้าง” เดนิสเซ็นเอกสารส่งให้ลูกน้องเสร็จแล้วก็ถาม ถึงเรื่องที่ได้สั่งให้ไปจัดการ 

“ผมว่าเราคงต้องสืบหาความจริงแล้วละครับ เหมือนคุณหมอ มีเรื่องปิดบังเราอยู่” ริคแกนเอ่ยบอก จากการประมวลลักษณะท่าทางของ คุณหมอกับแม่อุ้มบุญ ทำให้ได้ข้อสรุปที่ว่าทั้งสองมีพิรุธ มันต้องเกิดอะไรบางอย่างกับของสำคัญเป็นแน่ 

“แน่ใจนะ” 

“ครับ” ลูกน้องยืนยันอย่างมั่นใจ 

“งั้นก็ไปสืบมา” 

เดนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ก่อนจะหมุนปากกาในมือเล่นอย่าง เพลิดเพลิน 

“ได้ครับ” 

“อะแฮ่ม...” เดนิสกระแอมแก้เก้อ “ยายหมอบ้านั่นพาลูกชายมาด้วยหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามอย่าง ไม่เต็มเสียงนัก ก่นด่าตัวเองในใจ เขาจะไปสนใจหล่อนทำไมกันนะ สิ่งที่ควรจะใส่ใจคือความผิดพลาดของยายบ้านั่นมากกว่าเขาน่าจะให้ลูกน้อง ไปสืบหาความจริงตั้งแต่ตอนเกิดเรื่อง ไม่น่าปล่อยให้มันยืดเยื้อแบบนี้เลย 

“เอ่อ...คือ” ริคแกนอึกอัก ไม่รู้จะบอกอย่างไร พอคุณหมอ แนะนำลูกชายให้เขาได้รู้จัก ก็ไปไม่เป็นเลยทีเดียว 

“ว่าไง...อ้ำอึ้งอยู่ได้” 

เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดกับท่าทางของลูกน้อง แล้วเขาจะอยากรู้ให้ได้อะไรขึ้นมาถึงอย่างไรคงจะไม่ปล่อยคนที่ทำผิดลอยนวล ไปได้หรอก
 
“คุณหมอมีลูกเป็นสุนัขครับ” 

“ยายหมอมีลูกเป็นหมา!” เดนิสร้องขึ้นอย่างตกใจ 

‘ยายบ้านั่นไปทำท่าไหนถึงได้มีลูกเป็นหมาแบบนั้น งั้นก็แสดง ว่าหล่อนยังไม่มีสามี มีแต่ลูกที่เป็นสุนัข ฉันจะดีใจทำไมวะเนี่ย เพี้ยน ได้ใจสุดๆ’ 
“ไม่ใช่ครับ...เธอเลี้ยงหมาไว้เป็นลูก” ริคแกนแก้ให้เจ้านาย เข้าใจเสียใหม่ ‘นายใหญ่คิดได้ยังไงว่าคนสวยแบบนั้นจะมีลูกเป็นน้องหมา ลูกที่เกิดจากคุณหมอคงจะสวยน่ารักอย่างกับเจ้าหญิงถ้าเป็นผู้หญิง ส่วนผู้ชายก็คงจะหล่ออย่างกับเทพบุตรลงมาจุติ’ 

“ยายหมอสงสัยจะเพี้ยน นี่ฉันให้คนแบบนี้มาดูแลผู้หญิงที่จะมาอุ้มท้องลูกของฉันได้ยังไงกัน” เดนิสบ่นพึมพำ พลางส่ายหน้าอย่างไม่ชอบใจ 
“เธอคงจะกลัวขึ้นคานมั้งครับ” ริคแกนพูดขึ้น 

‘ผู้หญิงอายุขึ้นเลขสาม ถ้ายังไม่แต่งงาน คานทองก็ลอยมาหา อย่างไม่ต้องปีนให้เหนื่อย สวยขนาดนี้ยังไม่มีผู้ชายมาจีบ สงสัยผู้ชายที่ประเทศไทยคงจะกลายเป็นเกย์ไปหมดแล้วแน่เลย’ 

“ยายบ้านั่น...ขี้เหร่ขนาดนั้นเลยเหรอ” เดนิสอดนึกภาพของหญิงสาวไม่ได้ เสียงนุ่มหวานนั้น บ่งบอกได้ว่าคงจะสวยงาม แต่ทำไม ลูกน้องคนสนิทถึงพูดอย่างกับหล่อนขี้เหร่ถึงขนาดหาสามีไม่ได้ จึงต้อง หาสัตว์มาเลี้ยงเป็นเพื่อนยามแก่เฒ่า

“ผมว่านายใหญ่ไปดูเองน่าจะดีกว่า” ริคแกนยิ้มบางๆ บอกไปก็คงไม่เชื่อ ให้ไปดูกับตาได้สัมผัสกับมือน่าจะดีกว่ารูปถ่ายพร้อมประวัติ ที่เขาไปหามาให้ก็ไม่ยอมดู 

“ฉันไม่ดูให้เสียลูกตาหรอก นายไปหาหมอที่สวยๆ มาใหม่เลย ส่วนยายขี้เหร่นั่นก็จัดการซะ” ผู้เป็นนายสั่งเสียงจริงจัง คนที่จะมาดูแลเรื่องลูกเขาต้องดูดีทุกอย่าง โดยเฉพาะหน้าตาต้องสวยงาม เพราะเด็ก จะหน้าตาดีขึ้นอยู่กับบุคคลรอบข้างด้วย

“เอ่อ...ผมว่านายใหญ่น่าจะไปดูก่อนนะครับ” ริคแกนแย้ง ยังไม่ได้เห็นเลย โหดร้ายเกินไปแล้วมั้ง อีกอย่าง ถ้านายใหญ่ได้เห็นคงจะ ไม่คิดว่าขี้เหร่หรอก นางฟ้าหล่นมาจากสวรรค์ชัดๆ ขนาดเขาเห็นยังแอบตกตะลึงเลย

“ทำตามที่ฉันสั่งเถอะน่า” เดนิสบอกปัดไปด้วยความรำคาญ เขาตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่เปลี่ยน อะไรที่เกี่ยวกับลูกของเขา ต้องดูดีทุกอย่าง ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมก่อนที่ตัวเขาจะเปลี่ยนไป เพียงเพราะเสียงนุ่มหวานที่ มันยังตราตรึงอยู่ข้างใน ขนาดรู้ว่าขี้เหร่ เสียงนุ่มหวานนั้นยังไม่เลือนหายไปเลย 
“ผมขอเวลาพิสูจน์ความลับของคุณหมอก่อนแล้วกันนะครับ” 

“เพื่ออะไร” เดนิสเลิกคิ้วถาม ส่วนลึกของหัวใจที่ซ่อนอะไร บางอย่างเอาไว้กำลังรู้สึกดีใจอย่างที่เจ้าตัวก็ไม่อาจรู้

“ถือว่าผมขอก็แล้วกันนะครับ”

“อย่าบอกนะ...ว่านายชอบยายหมอเพี้ยนนั่นน่ะ” เดนิสเอ่ยถาม พลางยิ้มล้อเลียน

“เปล่าครับ” ริคแกนส่ายหัวปฏิเสธ เขาไม่ได้ชอบ แต่นายใหญ่ ไม่แน่ ถ้าได้เจอคุณหมออาจจะชอบก็ได้ ถึงแม้ว่านายใหญ่จะมีรสนิยม เรื่องผู้หญิงสูงขนาดไหนก็ตาม แต่คุณหมอก็สวย เฉลียวฉลาด ถึงแม้จะแปลกๆ ไปหน่อยก็ตาม

“ตามใจ” 

“แล้วนายใหญ่จะขอบคุณผม”

ไม่รู้อะไรสิง ทำให้เขาบอกกับเจ้านายแบบนั้น บางทีอาจจะ เป็นเพราะเซนส์ของเขาหรืออาจจะเป็นเพราะเขาได้เห็นอะไรบางอย่าง ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ก็ได้ 

เดนิสเริ่มลงมือทำงานของตัวเองต่อ ไม่สนใจคำพูดของริคแกน ปล่อยให้ลูกน้องได้ทำตามความต้องการของอีกฝ่าย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของเขาด้วยเหมือนกัน ถ้าเขาได้เจอยายหมอบ้าที่กล้ามาหาว่าเขาไม่มีประสิทธิภาพแล้วหล่อนไม่ผ่านการพิจารณา เขาก็พร้อมที่จะยุติการให้สัญญากับลูกน้องเหมือนกัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น