มาเฟียร้ายพ่ายแผนรัก (อีบุ๊ค)

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 เดินทางสู่จุดเริ่มต้น (1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

มาแล้วจ้า ... ฝากด้วยนะคะ เรื่องเก่า ตีพิมพ์สนพ. พอหมดสัญญาก็เลยมาลงขายอีบุ๊ค่ ถ้าลงขายในเมพแล้ว จะมาแจ้งอีกครั้งค่า 



บทที่ 1 เดินทางสู่จุดเริ่มต้น

ซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย

                ท่าอากาศยานปูลโกโว เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมืองท่าทางทิศ ตะวันตกเฉียงเหนือของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ปากแม่น้ำเนวาริมอ่าว ฟินแลนด์ ในทะเลบอลติก ท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามของ รัสเซีย

                หญิงสาวสองคนที่รูปร่างสมส่วน หน้าตาสะสวย ก้าวออกจาก ทางออกไปขึ้นรถที่จอดรอให้บริการลูกค้าอยู่หน้าสนามบิน เพื่อที่จะ เดินทางเข้าห้องพักที่จองเอาไว้ล่วงหน้าแพรไหมกับขวัญข้าว ทั้งสองสาว เดินทางมาถึงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเธอใช้เวลาเดินทางประมาณสิบชั่วโมงในการนั่งเครื่องจากกรุงเทพฯ มาที่มอสโก หลังจากนั้นก็นั่งเครื่องต่อมาที่ท่าอากาศยานปูลโกโว เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก อีกหนึ่งชั่วโมงสิบห้านาที การเดินทางจากมอสโกมาที่นี่มีหลายแบบ เหมือนกัน แต่เพื่อความสะดวกสบายของตัวเองกับขวัญข้าว พวกเธอจึงได้เลือกการนั่งเครื่องบิน หลังจากผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองที่ต้องยอมรับ ว่ามันค่อนข้างยุ่งยากพอสมควร แต่เพราะเธอได้ศึกษารายละเอียดมาเป็นอย่างดี ทให้ไม่มีปัญหาเกิดขึ้น แพรไหมมีเวลาอยู่ที่นี่สามเดือน เนื่องจากเธอมีเพื่อนที่อาศัยอยู่ที่นี่ ทำให้สามารถขอวีซ่าธุระส่วนตัวที่ต้อง ได้รับบัตรเชิญจากคนที่อาศัยอยู่จึงสามารถเข้าได้ แต่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ถ้าภารกิจสคัญผ่านไปได้ด้วยดี เธอก็จะมีเวลาไปหาเพื่อนรัก ที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายปี แต่ก็ยังติดต่อหากันตลอด หลังจากพยายาม สืบหาข้อมูลของนายจ้าง แต่ก็ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไรเลย มีเพียง กิตติศัพท์ความร้ายกาจที่ดังกระฉ่อนไปทั่วโลกจนได้รับฉายา ‘มาเฟีย วายร้าย’ แค่นี้ก็สร้างความวิตกกังวลให้แก่เธอเป็นอย่างมาก เพียงแค่ ได้ยินฉายาของเขาเธอคงจะต้องใช้ความสามารถส่วนตัวในการวิเคราะห์ ว่ามาเฟียวายร้ายมีนิสัยอย่างไร สิ่งที่เธอจะต้องรู้คือ เรื่องบนเตียงของเขาว่าโชกโชนขนาดไหน ถ้าอยู่ในระดับที่เสพติดอยู่เป็นประจำนั้นก็ง่าย สหรับเธอ ที่จะอ้างได้ว่าทไมเขาถึงไม่มีประสิทธิภาพ แต่ถ้าจศีล เธอก็ไม่มีทางที่จะหาข้ออ้างมายืนยันได้เป็นแน่ นั่นคือสิ่งที่เธอไม่อยากให้เกิดขึ้น เพราะเท่ากับว่าเธอพาตัวเองมาให้เขาเชือดถึงถิ่นของเขาเลย พวกเธอเลือกที่จะเดินทางมาล่วงหน้าหนึ่งอาทิตย์เพื่อที่จะได้มาสำรวจดู ความเป็นไปของนายจ้าง ถึงแม้จะไม่ได้รับรู้ข้อมูลส่วนตัวในเชิงลึก แต่บางทีการได้มายังถิ่นของเขาอาจจะทให้ได้ข้อมูลเพิ่ม ตอนนี้เธอมีเพียง แค่ความหวังเท่านั้น

                “สวัสดีครับ คุณหมอ...คุณขวัญข้าว” เสียงเอ่ยทักทายดังจากข้างหลัง

                “คุณเป็น...ใคร แล้วรู้จักพวกเราได้ยังไง”

                แพรไหมหันขวับตามเสียงทักทาย ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อย แล้วจ้องชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างสรวจตั้งแต่หัวจนถึงปลายเท้าร่างสูงโปร่ง ตามแบบฉบับยุโรป หน้าตาก็ดี การแต่งกายบ่งบอกถึงฐานะ เธอไม่น่าจะรู้จักคนตรงหน้า แต่ทไมเขาถึงรู้จักเธอกับขวัญข้าว อดรู้สึกหวั่นใจไม่ได้ มือบางเอื้อมไปจับมือของขวัญข้าว เหลือบตามองอีกฝ่าย ว่ารู้จัก ชายหนุ่มตรงหน้าหรือเปล่า ขวัญข้าวส่ายหัวปฏิเสธ เริ่มกังวลใจเมื่อได้ เห็นหน้าตาของคุณหมอที่ยังไม่พร้อมรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้า

                “ผมคือคนที่ติดต่อกับพวกคุณเรื่องของสำคัญยังไงล่ะครับ” ชายหนุ่มแนะนตัวพร้อมกับมองหน้าหญิงสาวทั้งสองอย่างครุ่นคิด เขารับรู้การเดินทางมาล่วงหน้าของคุณหมอกับแม่อุ้มบุญ จึงได้มารอรับที่สนามบินตามความประสงค์ของนายใหญ่ ที่เตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์อย่างเต็มที่ เดินทางมาก่อนกำหนด แถมยังไม่ยอมให้ เขาอนวยความสะดวกในการเข้าประเทศให้ จองห้องพักล่วงหน้าตั้งสามเดือน เหมือนกับมีแผนการอะไรสักอย่างหนึ่ง ที่ปิดอย่างไรก็ไม่มีทาง รอดพ้นสายตาของเขาไปได้ ดูท่าแล้วงานนี้คงจะมีอะไรให้นายใหญ่ได้เล่น ตามความต้องการเป็นแน่

                “คุณริคแกน!” แพรไหมและขวัญข้าวอุทานพร้อมกันด้วยความตกใจ ฝ่ามือที่กุมกันอยู่เริ่มชื้นเหงื่ออย่างกังวลใจ

                “ขอบคุณนะครับ...ที่ยังจำผมได้” ริคแกนยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางตกใจของหญิงสาวทั้งสอง ขนาดตกใจก็ยังสวย แต่สวยคนละแบบ คุณหมอมีใบหน้ารูปไข่นวลเนียน ดวงตากลมโตสุกสกาว จมูกโด่งเชิดรั้นรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีกุหลาบ ผมยาว สลวยถูกม้วนเก็บเอาไว้อย่างดี เสื้อยืดสีขาวทับด้วยเสื้อคลุมสีดำกับกางเกงขายาวสีน้ำเงิน สวมรองเท้าบู๊ต เป็นการแต่งตัวที่แสนธรรมดามากในความคิดของเขา แต่ใครจะคิดว่าเมื่อมาอยู่บนตัวของคุณหมอมันช่างสวยงามอย่างลงตัวราวกับออกแบบมาเพื่อคุณหมอโดยเฉพาะ จนผู้คนที่ได้เห็นแทบลืมหายใจ เหมือนกับเขาตอนนี้ที่ลมหายใจสะดุดไป ส่วนแม่อุ้มบุญนั้นมีใบหน้ารูปไข่ที่สวยหวานจิ้มลิ้ม ปากนิด จมูกหน่อย ตาโตดำขลับด้วยแววตาชวนฝัน การแต่งกายที่ไม่แตกต่างจากคุณหมอเท่าไร แต่บ่งบอกได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่ต้องแต่งอะไรมากมาย แต่ก็สวย หวานสะดุดตาจนผู้คนต้องเหลียวหลังมอง

                “ถ้าฉันจำไม่ได้ก็คงจะแปลกนะคะ เล่นขู่สามเวลาหลังอาหารแบบนี้”

                แพรไหมเอ่ยขึ้นอย่างประชด หลังจากเกิดเรื่อง ชายหนุ่มก็เล่นโทร.มาขู่เธอสามเวลาหลังอาหารเลยก็ว่าได้ ส่วนมาเฟียวายร้ายไม่ต้องพูดถึง ถ้าฆ่าเธอได้คงทไปแล้ว ครั้งหนึ่งเธอถึงกับลมจับ เมื่ออีตาบ้านั่น ส่งคลิปที่เรียกเลือดกระฉูด เพียงแค่ได้เห็นภาพลับที่ทำร่วมกับหญิงสาว นางหนึ่งมาให้เธอดู และให้วิเคราะห์ว่าสิ่งที่เขากลังทอยู่มันสามารถทำให้ไร้ประสิทธิภาพตรงไหน พร้อมกับให้เขียนอธิบายอย่างละเอียด เธอถึงกับปิดโทรศัพท์หนีการติดต่อไปเป็นอาทิตย์ อีตาโรคจิต รูปร่างที่ผ่าน การออกกลังกายอย่างสม่ำเสมอของเขาทให้เธออยากจะเห็นจริงๆ ว่าหน้าตาเป็นแบบไหน ถ้าแน่จริงก็ส่งคลิปที่เห็นหน้าตามาสิ ไม่ใช่เห็นแต่ หุ่นล่ำๆ แบบนี้

                “ผมต้องรักษาสิทธิ์ให้เจ้านายน่ะครับ” ริคแกนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร ก็เจ้านายของเขาไม่เชื่อว่าตัวเองไร้ประสิทธิภาพน่ะสิ ถึงได้ สั่งให้เขาโทร.ขู่คุณหมอสามเวลาแบบนั้น พอทราบเรื่องที่เกิดขึ้นเจ้านาย เขาก็อาละวาดอย่างหัวเสีย แถมแช่งชักหักกระดูกคุณหมอทุกวัน แค่นั้น ยังไม่พอ นายใหญ่ยังส่งคลิปลับไปให้คุณหมอดูอีกด้วย นึกแล้วก็อดข ไม่ได้ เจ้านายเขานี่เป็นเอามาก

                “แล้วคุณมีอะไรกับฉันหรือเปล่า” แพรไหมถามถึงจุดประสงค์ของชายหนุ่มที่มาหาเธอด้วยความรู้สึกหวั่นใจระคนสงสัย

                “ผมมารับคุณหมอน่ะครับ”

                “รับฉัน...เอ่อ...รับทไม” แพรไหมถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

                “รับพวกคุณไปพักที่คฤหาสน์อิซนอฟครับ”

                ริคแกนมองสรวจท่าทางหวั่นๆ ของคุณหมอก็เริ่มรู้สึกสงสัยมากขึ้น หลังจากที่เขารายงานให้นายใหญ่ทราบ ก็มีคสั่งให้พาคุณหมอ กับแม่อุ้มบุญไปพักที่ คฤหาสน์อิซนอฟ ซึ่งเขาก็ไม่ได้แปลกใจเลยว่าทไม เจ้านายถึงต้องการแบบนี้ อยากจะจับผิดให้ได้แบบคาหนังคาเขาก็ต้อง ใช้วิธีการจับตาอย่างใกล้ชิด

                แพรไหมนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะเอ่ยออกไป

                “ฉันคงไม่สะดวกที่จะไปอยู่กับพวกคุณหรอกค่ะ” กลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มหวาน ถึงแม้ว่าการได้เข้าไปอยู่กับ มาเฟียวายร้ายจะอยู่ในแผนการของเธอ แต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้

                “ทไมล่ะครับ” ริคแกนถามขึ้นด้วยความสงสัย มันต้องมีเรื่อง อะไรบางอย่างที่คุณหมอปิดบังเอาไว้ ท่าทางที่ลุกลี้ลุกลนของอีกฝ่ายทให้ เขาสงสัยมากขึ้นไปกว่าเดิม

                “ฉันมีสัตว์เลี้ยงมาด้วยนะคะ” นิ้วเรียวสวยชี้ไปที่กรงสุนัขเมื่อเห็นแววตาที่สงสัยของเขา นึกตหนิตัวเองที่ไม่ทันระวังกิริยาเผลอแสดงออกมาก่อนหน้านั้น

                “ผมนึกว่าคุณพาลูกชายมาด้วยเสียอีก”

                ริคแกนเลิกคิ้ว แค่ลูกสุนัขไม่น่าจะมีปัญหาสหรับการเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ ถึงแม้ผู้เป็นนายทั้งสองจะไม่ชอบสัตว์เลี้ยงทุกชนิดก็เถอะ

                “นี่แหละค่ะ ลูกชายฉัน...ชื่อไต้ฝุ่น”

                “หมาเนี่ย...น่ะเหรอครับ” ริคแกนร้องเสียงหลง มีลูกเป็นสุนัข หน้าตาก็สวย ทไมเพี้ยนถึงขั้นเอาหมามาเป็นลูก หรือว่าอาจจะผิดหวัง กับความรักขั้นรุนแรง ก็ไม่น่าจะใช่ รูปร่าง หน้าตาที่เรียกได้ว่านางฟ้าตกมาจากสวรรค์ชัดๆ จะไปอกหักได้อย่างไร กลับกันน่าจะไปหักอกผู้ชายมากกว่า ถ้าเจ้านายเขารู้จะทหน้าแบบไหนนะ ยิ่งตั้งความหวังเรื่องลูกของคุณหมอเอาไว้มากเสียด้วยสิ

                “ค่ะ มันแปลกยังไง ฉันก็รักของฉัน”

                ใบหน้านวลสวยเริ่มหงิกงอ ทไมเธอจะดูไม่ออกว่าชายหนุ่ม คิดอย่างไร เธอไม่ได้เพี้ยนหรอกนะ แต่เธอเป็นคนรักน้องหมามาก แล้วอีกอย่าง เจ้าไต้ฝุ่นมันก็จะอยู่กับเธอไปตลอด เพราะชีวิตคู่ของเธอคงจะ ไม่มีวันนั้น นายกสมาคมคานทอง คนี้คงเหมาะกับเธอ อยู่มาจนอายุ เข้าเลขสามก็ยังไม่มีใครมาจีบสักคน

                “เปล่าครับ” ริคแกนส่ายหัวปฏิเสธ ‘คนสวยรักสัตว์ว่างั้น’

                “ถ้ายังงั้นคุณก็พาน้องขวัญข้าวไปอยู่ที่นั่นสิคะ”

                จู่ๆ คุณหมอก็พูดขึ้น ให้คนที่ถูกเลือกไปรู้จักกับนายจ้าง ถ้าเกิดว่านายจ้างตกหลุมรักคนที่ตัวเองเลือกมันก็น่าจะดี จริงด้วย ทไม ก่อนหน้านั้นเธอถึงนึกเรื่องแบบนี้ไม่ได้กันนะ นี่อย่างไร เขาถึงว่ากันว่าความคิดอันบรรเจิดจะเกิดขึ้นมาพร้อมกับสถานการณ์คับขันเสมอ

                “ขวัญไม่ไปนะคะคุณแพร”

                ขวัญข้าวส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน มือบางบีบมือคุณหมอเอาไว้แน่น

                “ไปเถอะค่ะ” แพรไหมหันไปพูดกับขวัญข้าว “การดูแลตัวเอง เป็นสิ่งที่คุณแม่กลังจะตั้งครรภ์ควรจะได้รับ”

                ขยิบตาส่งซิกให้ขวัญข้าว แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาพญาเหยี่ยวไปได้

                “เอ่อ...”

                ขวัญข้าวอ้ำอึ้งไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ได้แต่ส่งสายตาอ้อนวอน ให้คุณหมอ แผนการคร่าวๆ ของคุณหมอ ที่บอกเธอตอนอยู่บนเครื่องบินไม่ใช่แบบนี้ คนฉลาดนี่ช่างคิดอะไรขึ้นมาได้รวดเร็วเสียจนเธอตามไม่ทัน ขวัญข้าวอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคพูดของคุณหมอก่อนหน้านี้

                “คุณหมออย่าทิ้งขวัญให้อยู่คนเดียวนะคะ”

            “พี่จะไม่ทแบบนั้นหรอกค่ะ สัญญา”

            “ไม่ต้องแย่งกันหรอกครับ ผมได้รับคสั่งให้พาคุณทั้งสองไปพักที่คฤหาสน์” ริคแกนเอ่ยขึ้นทลายการส่งกระแสจิตคุยกันของทั้งสอง ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าจะคุยกันรู้เรื่องหรือเปล่า ถ้ายังปล่อยให้ส่งสายตากันอยู่แบบนี้ ก็ไม่ต้องได้ทอะไรกันพอดี ถ้าหากเป็นปลากัดคงจะท้องไปแล้ว การกระทของทั้งสองถูกจัดเก็บเข้าเมโมรี่เรียบร้อย แบบนี้ก็ชัดเลย ทั้งคู่กำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ เขาคงจะต้องขออนุญาตเจ้านายสืบความลับของคุณหมอกับแม่อุ้มบุญเสียแล้ว

                “ฉันไม่รบกวนหรอกค่ะ...พอดีฉันจองโรงแรมที่พักเอาไว้แล้ว” คุณหมอคนสวยพยายามหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ไม่ได้รับเชิญตรงหน้าถ้ายอมก็เท่ากับพาตัวเองไปให้มาเฟียวายร้ายเชือดได้ง่ายๆ น่ะสิ แต่ถ้าไม่ไปแล้วเมื่อไรจะได้เริ่มแผนการที่คิดได้สดๆ ร้อนๆ กันล่ะ เริ่มคิดอย่างลังเลใจ

                “ไม่ต้องห่วงหรอกนะครับ ผมได้ทการยกเลิกให้เรียบร้อย แล้ว”

                “อะไรนะ!” แพรไหมอุทานออกมาเสียงดัง “ถึงฉันจะทงานให้กับเจ้านายคุณ...แต่พวกคุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะ ทกับฉันแบบนี้” บอกเสียงตึงอย่างไม่พอใจกับความเจ้ากี้เจ้าการของ ชายหนุ่มตรงหน้า

                ‘ฉันพลาดแล้วสินะ ที่ประมาทคนพวกนี้ เพราะมัวแต่คิด วางแผนจึงได้ละเลยรายละเอียดที่สคัญไป ขึ้นชื่อว่ามาเฟีย อิทธิพลมัน คงจะกว้างขวาง รู้เห็นไปหมดทุกอย่าง ไม่อย่างนั้นคงจะไม่สามารถอยู่ มาถึงจุดนี้ได้อย่างเปิดเผยแบบนี้ คิดสิแพรไหม ในสถานการณ์แบบนี้ เธอจะแก้ไขมันยังไงดี’

                “มีสิทธิ์ไม่มีสิทธิ์ ผมไม่รู้...รู้แต่ว่าถ้ามันเกี่ยวข้องกับเจ้านายของผม ทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนกฎของเจ้านายครับ” ริคแกนเอ่ยบอกพลาง มองหน้าคนโกรธอย่างขบขัน เขาไม่รู้ว่า คุณหมอไม่พอใจหรือกำลังหาทาง หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเจ้านายของเขากันแน่ คุณหมอจะรู้ไหมนะ ว่าความคิดมันแสดงออกมาทางหน้าตาจนหมด

                “คุณกลังขู่ฉันเหรอ” แพรไหมเอ่ยถามเสียงห้วน ‘แล้วไง ฉันเป็นลูกจ้าง ไม่ใช่ลูกน้อง ทไมจะต้องทตามกฎ ของมาเฟียวายร้ายนั่นด้วย’

            “ผมไม่ได้ขู่ครับ แค่อยากจะบอกว่าสิ่งที่คุณหมอกลังทอยู่ มันอาจจะย้อนมาทร้ายตัวคุณหมอเองก็ได้ ผมขอเตือนว่าอย่าได้คิดที่จะ ทอะไรก็ตาม เพราะเจ้านายของผม ท่านไม่ได้ใจดีหรอกนะครับ ขึ้นชื่อว่ามาเฟียแล้ว...ไม่เคยปรานีใคร” ริคแกนเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

                “ฉันก็อยากจะบอกเหมือนกันว่าไม่ได้คิดที่จะทำอะไรทั้งนั้น แล้วอีกอย่าง ฉันคิดว่าฉันทถูกต้องที่สุดแล้ว” แพรไหมสวนกลับทันควันด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ ถึงแม้ว่าในใจตอนนี้กลังเต้นระทึก แข้งขาสั่นจนแทบ จะยืนไม่ไหวก็ตาม

                “ก็ดีครับ” ริคแกนยิ้มเล็กน้อย

                ‘คุณหมอเป็นคนเฉลียวฉลาด มีความสามารถในการหลีกเลี่ยง หรือเผชิญหน้าได้เป็นอย่างดี คิดอะไรแสดงออกทางสีหน้าพร้อมกับ แววตาดื้อรั้นไม่ยอมคน’

            “จะไปได้หรือยัง”

                เมื่อเห็นว่าอย่างไรก็คงจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ แพรไหมก็ยอมแต่โดยดี รั้นไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาอีกฝ่ายอาจจะสงสัยมากกว่าเดิม ‘จะกลัวอะไรล่ะ แพรไหม ในเมื่อตอนนี้เธอมีแผนการอัน บรรเจิดอยู่ในหัวแล้ว’

            “งั้นก็เชิญครับ”

                ริคแกนผายมือเชิญหญิงสาวทั้งสองให้ขึ้นรถที่รออยู่ ลูกน้องที่ ยืนอยู่ห่างๆ ก็ จัดการนำกระเป๋าเดินทางของทั้งสองไปใส่กระโปรงหลังรถ เมื่อเห็นว่าเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็สั่งคนขับเดินทางมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์อิซนอฟทันที

เจอกันวันศุกร์จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น