โซ่รักบ่วงพันธนาการ รอตีพิมพ์ สนพ.ไลต์

ตอนที่ 27 : บทที่ 9 สามีหรือแมว (น่ารักจัง) 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    18 มี.ค. 60

จบตอนค่า... เอาปกมาอวดด้วย ตอนนี้ขึ้นรอตีพิมพ์แล้วนะคะ คาดว่าประมาณต้นเดือนหน้า จะได้จับจองเป็นเจ้าของรูปเล่มสวยๆ สำหรับราคาค่าตัวสองหนุ่มสองสาว เดี๋ยวไรท์จะมาแจ้งให้ทราบอีกทีค่ะ 



บทที่ 9 สามีหรือแมว (น่ารักจัง)

               รถสปอร์ตคันหรูวิ่งมาจอดด้านในลานจอดสำหรับเจ้าของโรงแรมชื่อดัง คนขับปลดเข็มขัดออกก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบเรียกข้างหูของคนหลับ

                “เมนี่ ถึงแล้วนะ” เงียบไร้การตอบรับจากหญิงสาว มีเพียงเสียงครางฮือที่มีคนมารบกวนการนอนเท่านั้น แพทริกเลยยิ้มนิดๆแล้วเพิ่มระดับเสียงขึ้นอีก

                “เมนี่ ตื่นได้แล้ว ถึงแล้วนะครับ” ขี้เซ้าแบบนี้น่าจะลักพากลับเพนต์เฮาส์เสียนี้ ถ้าปลุกแล้วยังไม่ตื่น โดนลักพาตัวแน่

                “ฮือ ถึงแล้วเหรอคะ” เมลานีสะลึมสะลือ ยกมือขึ้นขยี้ตาเบาๆ

                “ครับ พี่นึกว่าจะปลุกไม่ตื่นเสียแล้วสิ”

                “แล้วถ้าเมนี่ไม่ตื่นล่ะคะ พี่แพทจะทำยังไง” เธอเอียงหน้าถาม

                “ก็ลักพาตัวกลับเพนต์เฮาส์ด้วยนะสิ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมุมปากหยัก

                “เมนี่ขอหลับต่อได้ไหมคะ” รู้งี้ เชื่อคำของเพื่อนก็ดี ไม่น่าตื่นขึ้นมาเลย ป่านนี้คงได้ไปนอนกับ อุ๊ย ไปนอนที่บ้านพี่แพทแล้ว

                “เจ้าแมทได้มาแหกอกพี่พอดี” รอให้หมั้นก่อนเถอะ จะได้ไม่ต้องมาทรมานแบบนี้ หมั้นแล้วจะทำอะไรก็ได้ ยกเว้นพาขึ้นเตียง ก็ยังทรมานอยู่ดีล่ะวะ ไม่น่าปากดีเลยเรา หรือว่าหมั้นเช้า แต่งค่ำดี

                “ถ้าเมนี่ออกตัวเอง พี่แพทก็ไม่มีทางว่าหรอกค่ะ”

                “ยายเด็กใจตาย จะยั่วพี่ไปถึงไหน” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปขยี้ศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู

                “จนกว่าพี่แพทจะรักเมนี่ตอบ” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคู่คมของเขาที่มองมาสบตาด้วยเช่นกัน ใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้ามาชิด ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะทาบทับลงบนปากบางสวย เธอหลับตาพริ้มปล่อยให้เขามอบจุมพิตแสนหวานให้อย่างเต็มใจ

                “แล้วถ้าพี่รักตอบจะหยุดยั่วพี่อย่างนั้นเหรอ” เขาถามชิดปากนุ่มที่ผละออก

                “ก็จะยั่วเหมือนเดิมแหละ” หญิงสาวหัวเราะออกมากับคำตอบของตัวเอง แต่เอาจริงๆเธอก็ไม่กล้ายั่วเขาหรอก ยั่วนิดๆหน่อยๆก็พอไหว ถึงขั้นเปลื้องผ้า ลากขึ้นเตียงเธอทำไม่ได้หรอก ศักดิ์ศรีความเป็นหญิงมันยังมีอยู่ ไม่ได้หลงรักจนหน้ามืดตามัวขนาดนั้น ถึงจะยอมและชอบให้เขาจูบก็เถอะ ให้ได้แค่จูบเท่านั้นแหละ ก่อนหน้าที่อยากตามกลับเพนต์เฮาส์ด้วยนั้น ก็แหย่เล่นไปงั้น

                “พูดดีไป เอาจริงๆจะกล้ายั่วพี่เหรอ” เขาเหย้าแหย่

                “ไม่กล้าค่ะ ยั่วนิดๆหน่อยๆให้พี่แพทหันมาสนใจน่ะได้ แต่ยั่วแบบอื่นไม่กล้า”

                แพทริกหัวเราะเบาๆ นี่แค่นิดๆหน่อยๆ ยังทำเขาเป็นถึงขนาดนี้ ถ้าแม่คุณจัดหนักจัดเต็ม เขาไม่หลงหัวปักหัวปำเลยเหรอ มาแผนเหนือเมฆมาก ตลอดหายปีเขาเคยสนใจเธอที่ไหน มาตอนนี้กลับต้องวิ่งเข้าใส่ซะเอง

                “พี่มาคิดดูแล้ว พี่ว่าเราหมั้นเช้า แล้วแต่งเย็นเลยดีไหม”

                “หมั้นเหรอคะ” คนฟังอุทานเสียงหลง ตาโตอย่างตกใจ หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักด้วยความดีใจ เธอจะได้หมั้นกับพี่แพท บอกใครก่อนดี ยายเคธ พี่ชายกับพี่สะใภ้ ไม่ๆสองคนหลังน่าจะรู้แล้ว

                “ใช่ครับหมั้น พี่คุยกับแมทแล้วหมอนั่นก็เห็นดีด้วย แล้วเมนี่ว่าไงจะหมั้นกับพี่ไหม”

                “ก่อนที่เมนี่จะตอบ เมนี่ขอถามอะไรสักอย่างได้ไหมคะ” เธอมีคำตอบอยู่แล้วว่าตกลง แต่มีบางเรื่องที่เธอยังค้างคาใจ

                “ได้สิ เมนี่อยากรู้เรื่องอะไรล่ะ”

                “เรื่องผู้หญิงคนนั้น พี่แพทยัง...”

                “ไม่ พี่ไม่มีความรู้สึกอะไรกับแองจี้อีกแล้ว” ชายหนุ่มแทรกขึ้นเสียงหนักแน่นอย่างรู้ดีว่าอีกฝ่ายจะถามอะไร เขารวมมือเล็กมากุมไว้ “เมนี่ไม่ต้องเชื่อพี่ก็ได้ แต่ขอให้ดูการกระทำต่อจากนี้ของพี่ก็พอ”

                “เมนี่เชื่อพี่แพทค่ะ” เสียงหวานสวนขึ้น แค่เขาบอกไม่ เธอก็เชื่อโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ

                “แล้วเรื่องหมั้นล่ะครับ”

                “ตกลงค่ะ เมนี่จะหมั้นกับพี่แพท” เมลานีรีบเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มแห่งความดีใจและความสุขใจ

                “ทำพี่ใจหายใจคว่ำหมด” เขาบ่นอุบ อย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องบ่นแบบนี้ใส่คนตัวเล็ก

                “พี่แพทน่าจะรู้ว่ายังไงคำตอบของเมนี่ ก็มีแค่ตกลงเท่านั้นค่ะ คุณบอสเจ้าขาของเมนี่”

                แพทริกกดริมฝีปากลงบนหน้าผากเล็ก “คุณแม่คงดีใจมากในเรื่องนี้”

                “ไม่ใช่ตกใจมากกว่าเหรอคะ” ก็มารดาของเขาคะยั้นคะยอให้หมั้นกันตั้งนานแล้ว แต่เขาไม่อยากหมั้นเลยแต่งเรื่องมาหลอก ก่อนจะมาเกิดเรื่องวุ่นๆขึ้น แต่ตอนนี้เขากลับจะหมั้นขึ้นเสียเอง พวกผู้ใหญ่คงจะตกใจกันน่าดู

                “ก็เป็นไปได้ พี่ต้องเตรียมคำตอบดีๆไว้เสียแล้ว เดี๋ยวมาใส่ร้ายว่าพี่รังแกเราอีก พี่ว่าเราไปรพ.เอาผลตรวจว่าเมนี่ยังไม่ท้องมายืนยันก่อนดีกว่า จะได้ไม่โดนซักฟอกเยอะ”

                “ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ แค่พี่แมทยืนยันอีกเสียง คุณป้ากับคุณแม่พี่แพทก็เข้าใจแล้วค่ะ”

                “งั้นก็ต้องบอกเจ้าแมทไปด้วย” แพทริกเงียบคิดไปพักหนึ่ง “วันอาทิตย์เรานัดพวกท่านที่บ้านพี่ก็ได้ครับ”

                “ค่ะ พี่แมท เดี๋ยวเมนี่บอกเอง”

                “ครับ เอาละ ดึกแล้ว เจ้าหญิงควรจะเข้าบ้านได้แล้ว พรุ่งนี้พี่มารับ”

                “ไม่ต้องมารับก็ได้ค่ะ เมนี่ไปเองได้ แค่นี้เอง”

                “ไม่ได้ ต่อไปพี่จะมารับมาส่งเมนี่เอง อ่อ บอกเจ้าเคลวินด้วยว่าไม่ต้องมารับมาส่งแล้วต่อไปนี้”

                “พี่แพทรู้” เธอเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ที่เขารู้เรื่องนี้ด้วย

                “รู้สิ ไปนอนได้แล้ว ฝันดีครับ” ชายหนุ่มจุมพิตหน้าผากเล็กอีกครั้ง ก่อนจะปลดเข็มขัดออกให้

                “พี่แพทคะ” หญิงสาวยกมือขึ้นคล้องคอแกร่ง โน้มลงมาใกล้ๆ “ขอบคุณสำหรับดินเนอร์นะคะ และขอบคุณที่มาส่งด้วยค่ะ ฝันดีนะคะ ฝันถึงเมนี่ด้วย” ริมฝีปากนุ่มประทับลงบนปากหยักเบาๆ แล้วก็ผละออก จากนั้นก็เปิดประตูลงจากรถ

                เมลานีหันมาโบกมือส่งให้ก่อนจะหมุนตัวเดินหายเข้าไปในตัวอาคาร ส่วนคนในรถเมื่อเห็นเธอเดินเข้าไปแล้ว ก็สตาร์ทเครื่องพารถออกไปจากลานจอดรถ มุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่ จุดมุ่งหมายคือเพนต์เฮาส์ของตนเองที่อยู่ห่างออกไปไม่ใกล้

___________

เจอกันวันจันทร์ค่า เกณิกา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #100 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 05:37
    กลัวไม่ทันเพือนไง
    #100
    0
  2. #68 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:57
    หวานเว่อร์
    #68
    0