Beauty Love : ฉันรักนาย....จตุรเทพซานี่!!!![โทริโกะ][TORIKO FANFIC]

ตอนที่ 5 : The Killer Queen: อดีตแสนยิ่งใหญ่ของปีศาจผู้ดับสูญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ม.ค. 59

  "ว่าแต่ . . . เจ้าหญิงผู้สู่งส่งมาทำอะไรที่นี่ล่ะ????" ชาลอตเต้พูดพร้อมกับ
หรี่ตามองริวโกะ
  ".....ภารกิจน่ะ...." ริวโกะตอบอย่างเบื่อหน่าย
  "อืมมมมมมมม     ฉันเกลียดแก....ตายซะ!!!!!!!!(ที่อารมณ์เป็นแบบนี้เพราะนางมี 2 บุคลิก)">>>ชาล็อตเต้

ชาล็อตเต้ตะโกนขึ้นพร้อมกับคว้าเอามีดเล่มยาวออกมา 
                              จากนั้นก็พุ่งเข้าหาริวโกะอย่างบ้าคลั่ง

ฉึก!!!
ฉึก!!
ฉึก!


กริ๊ก. . .//ปืนกระบอกหนึ่งถูกหยิบขึ้นมา

"นี่ เธออยากลองดีมั้ย?">>>ริวโกะ
"บ้าน่า!!!! แกพลังเพิ่มขึ้น แก....แก....">>>ชาล็อตเต้

"กิ๊บปุ!!!!!!(เอ๋!!!!)">>>????
"โมโม!!!!! ฉันบอกให้นายอยู่ในหมวกไง!!">>>นานามิ
(เน่เน่  อย่าลืมนะว่านานามิเป็นแม่มดอ่ะ หมวกแม่มดก็ต้องแหลมๆ ใหญ่ๆ ดิ)

"จริงสิ. . .ลืมไปว่าเธอเลี้ยงลูกหมีขั้วโลกไว้ด้วยหนินานามิ">>>ชาล็อตเต้
"  ฮึ!!! แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย*-_-">>>นานามิ
"อ้อ . . .  จริงสิ เธอพาจตุรเทพมาด้วยนี่นา . . . แสดงพลัง 'แซฟไฟร์' 
แห่งเทพธิดาเลยสิ!!!เป็นเวลาที่ดีนี่นา">>>ชาล็อตเต้//อ้าปากหัวเราะเสียงเย็นเยียบ

"ไม่ล่ะ ตอนนี้ฉันแค่จะมาขอให้เธอเล่าเรื่องนึง">>>ริวโกะ
"อ๋อ!!!! เรื่องจารึกโลหิตสินะ  เอาล่ะ!! ขอโทษด้วยที่ช่วงนี้ฉันจะอารมณ์รุนแรงกับแขกที่ 'ไม่ได้รับเชิญ' ไปหน่อย   เอ้า!!!เชิญๆ นั่งกันก่อนเลย.....สวิตจ์(อีตาอสูรรับใช้แก่ๆ เก่าเก็บ)ไปเอาอาหารว่างอร่อยๆ มาเสริฟ์แขกในยามราตรีของเราด้วยนะ">>>ชาล็อตเต้//ดีดนิ้วเพื่อเสกให้เก้าอี้ทุกตัวเลื่อนมาล้อมรอบโต๊ะไว้

หลังจากที่ทุกคนนั่งบนเก้าอี้เรียบร้อยและตาแก่สวิตจ์หายลับสายตาเข้าไปในห้องครัว

มีสาวใช้หน้าตาซีดเซียว 2-3 คน เดินเข้ามาพร้อมกับถือม้วนกระดาษเก่าๆ มาวางบนโต๊ะ

แต่ทำไมก็ไม่รู้  โคโคะก็ทำหน้าตกใจใส่ชาล็อตเต้ แล้วอ้าปากกระซิบถามอะไรบางอย่าง (ที่พวกโทริโกะไม่ได้ยิน เพราะโคโคะนั่งติดกับชาล็อตเต้)

". . . . อ๋อ!  "

". . . . นั่นสิ!  "

". . . . แหม!  "

". . . . น่าเสียดาย!  "

". . . น่าสนใจ!  "

". . . หึหึหึ!  "

". . . จริงสิ!  "

". . . . ไม่ตามหาพวกนั้นหรอก!  "

". . . . คิกๆ !   "

คำพูดเหล่านี้ที่ชาล็อตเต้อุทานออกมาเบาๆ ทำให้ทุกคน(ยกเว้นริวโกะ)เริ่มหันรีหันขวางและเริ่มสงสัยว่าโคโคะพูดอะไรซุบซิบกับชาล็อตเต้

จนที่สุด....รินก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง(อย่างประชดประชัน)

"นี่!!!!!!  ไม่คิดที่จะพูดให้เราฟังบ้างหรอ???  จะได้เลิกซุบซิบกันซะที!!!!" รินพูดด้วยเสียงที่ค่อนข้างดังและกระแทกสำเนียงด้วย แต่นั้นก็ได้ผล เสียงของรินดังพอที่จะทำให้ทุกคนหันพรึ่บมามองริน
.
.
.
.

"...หืม  ว่าไง???... ยัยหนูริน..." ชาล็อตเต้เงยหน้าขึ้นถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ

"คุยอะไรกันอ้ะ???">>>ริน
"ก็โคโคะเค้ามองเห็นว่าคนใช้ของฉันดูแปลกๆ เค้าก็เลยมอง
คลื่นแม่เหล็กของพวกนี้ดู...">>>ชาล็อตเต้

"คนพวกนี้น่ะ แต่ก่อนเป็นคนที่ตายโดย 'ไม่ทราบสาเหตุ' และบางคนก็ 
'หายตัวไปจากบ้าน' แน่นอน!!  ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเค้าขอตอนได้พบกับฉันในป่า  มันต้องแลกกันด้วยสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า 'วิญญาณ' น่ะสิ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องระหว่างที่ฉันกำลังแข็งแกร่งและเรืองอำนาจไปด้วยพลังปีศาจ!!! และก่อนที่ยัยเทพธิดาคุณธรรมบ้าอะไรนั่นจะปราบฉันจนราบคาบ จนฉันปวกเปียก อ่อนแอ แทบไม่เหลือแม้เศษเสี้ยว
ของความเกรียงไกร!!!  ที่ฉันเหลืออยู่ก็เพียงแค่ลมหายใจ สมุนเพียงหยิบมือ แน่นอนว่าฉันไม่สามารถควบคุมอารมณ์กระหายเลือดได้ตลอดเวลา!!!!  นั่นทำให้ฉันยิ่งต้องการจารึกโลหิต!! เมื่อก่อน ฉันเห็นมันเป็นเพียงแค่หนังสือติดกลิ่นเลือดที่วาง
ขวางที่ขวางทางฉัน  แต่ตอนนี้มันถูกเก็บไว้อย่างมิดชิดที่หอคอยทางเหนือ!!!! ตอนที่ฉันต้องการมันที่สุด!!!  ซึ่งฉันเข้าไปในหอคอยนั่นไม่ได้!! หอคอยนั่นอยู่ใจกลางวงกตที่ถูกล้อมรอบด้วยโบสถ์ แถวนั้นมือปราบมารเยอะแยะมากมาย!!!!!  ฉันฝีมือตกจนเหลือฉายาเพียงแค่ 'ราชินีนักฆ่า' ก็เท่านั้น!!! ........เฮ้อ ในเมื่อฉันยังไม่ได้มันมา 
ก็ไม่มีประโยชน์......พวกนายเอาไปเหอะ......" ชาล็อตเต้พูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาราวกับพูดจากที่ที่แสนไกล

"อาหารว่าง...พร้อมแล้วขอรับ นายท่าน...">>>ตาแก่สวิตจ์//ยกขนมเค้กและน้ำชามาวางไว้ข้างหน้าทุกๆ คน

"โอ้โห!!!  น่ากินชะมัด!!!">>>โทริโกะ
"นั่นสิๆ หอมจังเลย> O <">>>ริน
"กิ๊บปุ!!!  กิ๊บปุ!!! (ฮ้า!!! หอมชะมัด)">>>โมโม
". . . . . .">>>ริวโกะ
". . . . . . .">>>นานามิ
"...เข้าเรื่องกันได้รึยังเนี่ย?">>>ริวโกะ
"....ได้สิ  เริ่มตรงไหนดีล่ะ?">>>ชาล็อตเต้

"ตั้งแต่เริ่มเลย ง่ำๆ แจ๊บๆ เพราะพวกฉันยังไม่รู้เรื่องแผ....น อุ๊บ!!">>>โทริโกะ
"เอาเป็นว่า! ตั้งแต่แรกแล้วกัน!!">>>นานามิ//ยัดขนมเค้กใส่ปากโทริโกะเพิ่ม

"อา...มันก็เริ่มมาจากการจดบันทึกของนางฟ้าองค์นึง บันทึกเกี่ยวกับสิ่งที่นางค้นพบมากมาย เรื่องของพลังปีศาจ  เรื่องของพลังนางฟ้า  พิภพต่างๆ ที่นางได้ไปเยือน  เสียงเพลงที่นางค้นพบนั้นทำให้ดินแดนทั้งสามไม่เคยจืดชืด เล่าต่อๆ กันมาว่า หลังจากที่นางฟ้านั้นถูกโจรขโมยวงแหวนเทพไปนางจึงกลายเป็นเพียงมนุษย์และไม่สามารถจับต้องบันทึกแสนวิเศษได้....บันทึกที่ได้เขียนไว้ทั้ง 3 เล่ม ก็หลอมรวมกัน พลังที่อยู่ในบันทึกนั่นที่ทำให้มันกลายเป็นจารึกวิเศษ แถมเลือดที่นางฟ้าผนึกไว้ทุกๆ ส่วนส่งผลให้จารึกโลหิตเป็นเหมือนร่างกายแห่งนางฟ้า  ก็อย่างที่ฉันบอกนะ....มันโดนซ่อนไว้บนหอคอยที่อยู่ใจกลางเส้นทางวงกตที่ถูกล้อมรอบไปด้วยโบสถ์อีกที....ทางลับในโบสถ์ก็ไม่มีใครรู้.....เหมือนทางที่ปิดตาย  มีคำใบ้นะ อยากรู้มั้ย???">>>ชาล็อตเต้

"บอกมาเหอะ!!!!">>>นานามิ
".....คำใบ้ก็คือ จารึกโลหิตมีเรื่องเกี่ยวกับ 'ก็อด' มากพอที่จะหามันเจอได้เลยล่ะ และทางเข้าก็จะปรากฏให้เห็นเพียงเวลาเที่ยงคืนของคืนเดือนมืดเท่านั้น  
อื่อ บอกได้แค่นี้ล่ะ">>>ชาล็อตเต้


[Sani Talk]

            ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เพราะหลังจากที่นั่งคุยกันอยู่ 15 นาที พวกฉันก็พอได้รู้เรื่องเกี่ยวกับจารึกโลหิตมากพอแล้ว  
            เฮอะ!!! ยัยริวโกะกับยัยนานามิก็นั่งเงียบกันตลอดเวลา(U-_-)
จากนั้นพวกฉันก็เดินกลับห้องพักกันเนี่ย!   เอ? แต่มัตสึก็ทำมื้อเย็นเสร็จแล้วละมั้ง

  "เฮ้!! มัตสึ ข้าวเย็นพร้อมแล้วใช่ป่าว?">>>ซานี่
  "พร้อมแล้วครับ!!!!">>>โคมัตสึ
  "เอ๋?? แล้วคุณริวโกะล่ะครับ">>>โคมัตสึ
  "แฮ่กๆ แค่กๆ  ฉันอยู่นี่!!">>>ริวโกะ
  "คุณริวโกะครับ  ทำไมดูเหมือนโดนขี้เถ้าฟุ้งใส่อย่างนั้นล่ะครับ??">>>โคมัตสึ
  
  "เอ้!! แค่กๆๆๆ  โทษทีๆ  แต่ริวโกะน่ะ ยังน้อยกว่าฉันเลยเฟ้ย">>>นานามิ

  'เฮ้ยยยย ทั้งนานามิ ทั้งยัยริวโกะ ตัวด๊ำดำ ช่างไม่งดงามซะจริง' ฉันบ่นในใจ

  "พอดีพวกฉันไปโดนกับดักระเบิดขี้เถ้ามาน่ะ อยู่ห้องน้ำนี่แหละ แต่ตอนนี้ฉันเสกคาถาทำความสะอาดไปแล้วล่ะ">>>นานามิ
  "แค่กๆ เจ้าบ้าที่ไหนก็ไม่รู้ มาวางกับดักเนี่ย( x . , <)">>>ริวโกะ//ปัดขี้เถ้าออกจากกระโปรง

  "เฮ้อ....พวกพี่ไปอาบน้ำกันก่อนได้มั๊ย  ห๊ะ!?!?!??">>>ริน//โดนนานามิป้ายขี้เถ้าใส่หน้า
  "เออๆ อาบอยู่แล้วล่ะ  คงไม่อยู่ให้ซานี่บ่นยาวววววหรอกนะ">>>นานามิ//เอาขี้เถ้าไปป้ายทั่วหน้ารินอีกที
  "อึ๊กๆ  แหวะๆๆ ขี้เถ้าเข้าปาก แงๆๆๆๆๆ (T x; T )">>>ริน
  
  พวกนี้ก็เล่นมอมแมมซะ(> . . <;;)  ฉันชักจะบ้า!!!!!!!!!


หลังจากที่พวกมอมแมม(?) อาบน้ำแล้วและพวกฉันก็กินข้าวเรียบร้อยแล้ว

  "สรุปคือฉันต้องร่วมห้องกับริวโกะจริงๆ หรอเนี่ยT O T">>>ซานี่
  "ใช่!!!!  ฉันบอกเป็นครั้งที่สิบแล้วนะ(- \/ -*)  ไม่งั้นไปอยู่กับไอ้ซีบร้าโน่น!!!"
>>>โทริโกะ
  "เฮ้อ. . . . เข้าห้องก็ด้ายยยยย > . . <">>>ซานี่

ตื่นเต้นจริงจังนะเนี่ย!!!!  ฉันจะได้เห็นริวโกะในชุดนอนหรอเนี่ย . .. . 

ฉันค่อยๆ แง้มประตูห้องนอนแล้วก้าวขาเข้าไปในห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ

  'เอ๋ ทำไมฉันไม่เห็นริวโกะฟระ???'
  'รึว่าเธอยังไม่เข้ามา??'

จู่ๆ ประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า(ที่อยู่ในห้องนอน)ก็เปิดออก


  ". .. ..  .?. ... .">>>ริวโกะ
  
  'เอื๊อก  กำเดาเกือบพุ่ง ดีนะเธอใส่แค่เสื้อยืดลายทางสีขาวสลับแดงตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินเข้ม.....ไม่ใส่อะไรที่วู่วี่เซ็กซี่ซู่ซ่ากว่านี้น่ะ'

  "เออๆๆ เดี๋ยวฉันทาครีมบำรุงผิวแป๊ปนึงนะ">>>ซานี่

อ้าาาาาาาาากกกกกกกก  พูดไปได้วะเรา ตอนนี้ยิ่งหน้าแดงๆ อยู่ด้วยยยยยย

  "อือ  ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่  ฉันก็ทาเหมือนกันนั่นแหละ แต่ทาเสร็จไปตั้งนานแล้ว
  "อา.. . ..อืม... .. .เอ่อ... . ... ( -////-)">>>ซานี่

เออว่ะ เขินจิลๆ แอร๊ย   ไม่รู้จะพูดอะไรเลยอ่า อู๊ยยยยยเขินชะมัด

หลังจากที่ฉัน(และยัยผมยาวสวยริวโกะ)ลงนอนแล้ว

        ฉันก็ดันบ้าสะดุ้งตื่นมาตอนตี 3 กว่าๆ

'เอ้ย!!!! อะไรที่ฉันกอดอยู่วะ? รึว่าหมอนข้าง?'
'แต่....เดี๋ยวสิ ห้องนอนฉัน ม .... ไม่มีหมอนข้างนี่หว่า'
'บ้าจริง! ฉันเริ่มหน้า. .แดง.. ขึ้นมาแล้วสิ หายใจลำบากจัง( > . <)'
'ไม่กล้าขยับเส้นผมเลย  กลัวว่าริวโกะจะรู้สึกตัวน่ะสิ'
'กอด. ... .มันรู้สึกดีอย่างนี้เองสินะ อีกอย่างนึง...ยัยนี่ตัวนุ่มนิ่มดีทุกส่วนเลย'

ฉันกำลังก้มหน้าลง และริวโกะกำลังเงยหน้าขึ้น
     
      จุ๊บส์. ... .
  "(  >3<)">>>ซานี่
  "(= 3 =)">>>ริวโกะ

'อื้ม. .. .ริมฝีปากของยัยนี่นุ่มจังเลย หวานด้วย  ฉันไม่เคยจูบใครมาก่อนเลย >o<'
'ถ้ายัยนี่รู้สึกตัวขึ้นมาล่ะ?!?!?!'
 



0 ความคิดเห็น