Beauty Love : ฉันรักนาย....จตุรเทพซานี่!!!![โทริโกะ][TORIKO FANFIC]

ตอนที่ 3 : เมืองkiller city อันแสนโชกเลือด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 พ.ย. 58

ฉันแทบจะบ้าตาย(x_x)
.
.
.
ยัยรินรู้อะไรมามั่ง?

"เฮ้อ พวกซากุระล่ะ? พวกนั้นได้หน้าที่อะไร">>>ซานี่
[อ๋อ พวกพี่ซากุระน่ะ ได้หน้าที่จัดส่งอุปกรณ์อ่ะ]>>>ริน
"เออๆ แค่นี้นะ บาย">>>ซานี่


ซานี่คุยมือถือกับรินเสร็จ หลังจากคาดคั้นว่าทำไมอิจิริวต้องให้ไปทั้งแก๊ง แต่รินบอกว่าไม่รู้อะไรมามากเพราะไปแอบฟังในที่ประชุมแป้ปเดียว(โห...นิสัยดีมากกกกกเลยริน)
  
  "เอาละๆ รถไฟจะออกแล้ว ไปกันได้แล้ว" อิจิริวสั่ง    ทุกคนในห้องจึงลุกเดินกันออกไป
.
.
.
    กลิ่นหอมของขนมเบเกอรี่ที่อยู่ในร้านทั้งสองข้างทาง
กลิ่นอายของรถไฟโบราณที่เข้าสู่ชานชาลา
ภาพผู้คนเดินขวักไขว่
ท้องฟ้าดูมีเมฆประปราย
เสียงของนายสถานีที่ดูเป็นกันเองและดูอบอุ่น

ใช่แล้ว....ตอนนี้พวกจตุรเทพอยู่ที่ชานชาลาหมายเลข 8

รถไฟมาโน่นแล้ว คงไม่ลืมนะ ว่าต้องขึ้นรถไฟอ่ะ(=_='')

บรรยากาศบนรถไฟโบกี้ที่ 4/2
"แล้วแผนเป็นไง? ตาแก่นั่นส่งข่าวมารึยัง?">>>โทริโกะ

"อืมมมม ดูเหมือนจะไม่ใช่ตาแก่อิจิริวนะที่ส่งเมลมา แต่เป็นพี่ซากุระอ่ะ">>>ริน

"แล้วส่งมาว่าไงครับ???">>>โคโคะ
"ส่งมาว่า 'วันนี้พอถึงเมืองkiller city แล้วให้ไปเช็คอินโรงแรมก่อน เข้าห้องพัก แจกแบ่งห้องกันให้เรียบร้อย มีห้องนอน 7 ห้องน้ำ 3 ครัว 2 ห้องหมายเลข 7778 นะ โรงแรมที่
บอกน่ะฉันฝากให้ริวโกะดูแลเรื่องบัตรจองแล้วนะ ส่วนเรื่องนำทางเนี่ย..ก็ฝากริวโกะไว้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง ส่วนแผนภารกิจเนี่ย เดี๋ยวจะส่งให้อีกที อ้อ!!! อย่าลืมที่จะล็อคประตูห้องให้ดีๆ ด้วยนะ แถวนั้นจะดูวุ่นวายหน่อย ทนเอาละกัน   จาก ซากุระ  ปล. อยากรู้อะไรก็ไปถามริวโกะละกัน บาย'  กรี๊ดดดด อยากจะบ้าตายอ่า(T _ T)">>>ริน

"5555 แบบนี้สิคะที่เรียกว่าดีแล้ว มีริวโกะเป็นผู้นำทางก็น่าสนุกหนิ">>>นานามิ
"เอ๋...ว่าแต่โรงแรมที่จะไป ชื่ออะไรหรอครับ???">>>โคมัตสึ
"Moon's Blood โรงแรมที่ไปก็ชื่อนี้แหละ">>>ริวโกะ

"!!!!(O[]O)!!!">>>ทุกคนในโบกี้ 4/2


เหตุผลที่อึ้งกันน่ะหรอ   ฉันจะบอกแล้วกัน...ก็เพราะโรงแรมMoon's Blood นี่น่ะมีความเกี่ยวพันกับนักฆ่าโรคจิตเกือบทุกคนที่ในเมืองไม่เว้นที่เดินทางผ่านเมืองนี้ ความอันตรายของเหล่าวิญญาณจอมอาฆาตแค้นที่ขย้ำเหยื่อผู้โชคร้ายจนเละไม่เหลือซาก ในแต่ละวันแบบไม่เว้นวัน ความอำมหิตอันบ้าคลั่งและตำนานความโชกเลือดอันโด่งดังที่สุดของเมืองนี้ มันก็เริ่มนรกแตกที่โรงแรมMoon's Blood แห่งนี้แหละ  แน่นอนว่าโรงแรมที่เลื่องชื่อว่านรกแตกสุดๆ หลุดโลกแบบนี้  ถ้าประชาชนเดินดินจิตดีและพ่อค้าแม่ขายจอมเม้าท์ในเมืองkiller city นี้ไม่รู้จัก ก็คงเพิ่งย้ายมาใหม่ ไม่ก็ตามข่าวไม่ทันอ่ะ 
      

โอเคๆ มาต่อกันเลยดีกว่า. . .


"ห๊ะ!!!! โรงแรมนั่นน่ะหรอ(O0O)"

"อ๊ายตายแล้ว!!!! ถ้าจะเลือกที่นั่่น ฉันว่าไปที่อื่นดีกว่านะ"

" โถ่เว้ย!!! อยากอายุสั้นรึไง"

"ใครจะอยู่กันเล่า โรงนรกแตกแบบนนั้นอ่ะ!!!!"

ตอนนี้ในโบกี้ 4/2 เต็มไปด้วยเสียงงึมงัมของเหล่าผู้โดยสาร
 แต่แล้วก็มีเสียงนึงตะโกนขึ้นมาว่า . . .

"เฮ้ย!!!! เอ็งไปดูดิ๊ ว่าใครมันกล้าพูดถึงโรงนรกนั่นเมื่อกี๊" สิ้นเสียงตะโกนสั่ง ชายที่คาดว่าเป็นลูกน้องก็พุ่งตรงมายังโต๊ะที่พวกโทริโกะนั่งอยู่

"(= =*)">>>ริวโกะ//หันไปมอง 
"ฮ....เฮียครับ คนที่พ....พูด น..นั่นท่านริวโกะคร้าบ !!!!!">>>ลูกน้องเมื่อกี๊//เหงื่อแตก
.
.
.
วืดดดด  ฟิ้วววว  เพล้ง!!!! ( =w=)/

ไม่ทันไร นานามิที่ดันเล่นซ่าแบบผิดเวลาก็สำแดงเดชด้วยการควงขวดไวน์สีมรกต(ที่พกมาเอง  ไม่งั้นถูกกระทืบอานแน่ๆ !!!)ราคาไม่แพงข้ามหัวตัวเอง หัวริน กับหัวริวโกะ ไปยังผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะ(คนเมื่อกี๊อ่ะ)

"!@#$%@!#%%#!!">>>ลูกน้อง//เอามือกุมหัวตัวเองที่เลือดไหล
"55555555555555555">>>นานามิ
"!!!!!!">>>พวกโทริโกะ
"...ทีนี้มีปัญหาอีกมั๊ย?(=_=*)...">>>ริวโกะ


เงียบ......
เงียบกันทั้งโบกี้.......

(O[]o)>>>โคมัตสึ


"เอ...ว่าแต่ทำไมทุกคนถึงเรียกคุณริวโกะอย่างนั้นละครับ???">>>โคมัตสึ
"ก็.....นะ ฉันถามนายก่อนดีกว่า ว่านายรู้จัก 'เจ้าหญิง' ที่ปกครองเมืองไดเมืองนึงสักคนมั้ย??">>>ริวโกะ

"หรือทั้งหมดก็ได้ บอกมา 1 ชื่อ แล้วฉันจะตอบคำถามของนาย">>>ริวโกะ
"อืมมมมม คงจะเป็น....เจ้าหญิงเอมิรินครับ">>>โคมัตสึ
"ถูกต้อง  ฉันตอบเลยก็แล้วกัน">>>ริวโกะ
.
.
"ฉันเอง.....ก็เป็นหนึ่งในนั้น">>>ริวโกะ
"หนึ่งในเจ้าหญิงเหล่านั้น....ที่ปกครองประเทศน่ะ">>>ริวโกะ
"แน่นอนว่าไม่มีใครในวงการเจ้าหญิงที่ฉันสนิทด้วยมากๆ สักคนเดียว.....อ">>>ริวโกะ


[สถานีต่อไป....เมืองkiller city ....next station is killer city]
 
"โอ้!!!! ถึงไวจริงแฮะ">>>นานามิ
"ปกติ ถ้านั่งรถไฟก็ใช้เวลาประมาณ 45 นาที จึงไม่นับว่าเร็วนะ(=..=U)">>>ริน
"เอาเถอะ ช่างมันประไร เดี๋ยวฉันพาไปให้ถึงโรงแรมดีกว่า">>>ริวโกะ

จ๊อกๆๆ
กระเพาะของพวกโทริโกะแทบจะดังแบบพร้อมเพรียงกัน

"อืมมมม จะแวะกินอะไรก่อนก็ได้ เดี๋ยวจะหิวตายซะก่อน(-_-U)">>>ริวโกะ
( ' ' ) ( . . ) ( ' ' ) หงึก หงึก  โทริโกะพยักหน้าอย่างเข้าใจ


ทันทีที่พวกเขาก้าวลงจากรถไฟ กลิ่นหอมของเบเกอรี่ พายอบใหม่ร้อนๆและ
กาแฟอันนิมัส(กาแฟที่คล้ายๆกาแฟดำ แต่สีเหมือนโกโก้ และมีข้อจำกัดว่าต้องกินคู่กับ
ราสเบอรี่พายเท่านั้น)โชยเข้ามาปะทะจมูกของพวกโทริโกะจนอดน้ำลายไหลไม่ได้ ซึ่งทั้งหมดนี้คือของกินที่ขึ้นชื่ออย่างนึงของเมืองนี้ ที่ทำให้เมืองkiller city ยังโด่งดัง(ถ้าไม่นับเรื่องความอันตราย ก็พูดได้ว่าเมืองนี้คือ'ดินแดนในฝัน'เลยล่ะ)

"โห!!!! น่ากินไปหมดเลยยยย(*3*)">>>โทริโกะ
"นั่นสิๆ หอมจุงเบยยย">>>นานามิ
"อื้มมม น่ากินจังเลยคร้าบ คุณโทริโกะ">>>โคมัตสึ
"บรรยากาศแบบนี้หาในตัวเมืองที่ทันสมัยไม่ได้เลยนะเนี่ย">>>โคโคะ

"งั้น เดี๋ยวฉันไปเช็คข้อมูลอะไรแป้ปนึงละกันนะ พวกนายก็รออยู่แถวๆ นี้ก่อน"
>>>ริวโกะ


หลังจากริวโกะเดินจากไป พวกโทริโกะก็แยกกันหาร้านขนม แล้วนั่งกินอยู่พักนึงพอ
ริวโกะกลับมาก็ไปกันต่อทันที


ตอนนี้ริวโกะพาทุกคนมาถึงโรงแรมแล้ว
พอเช็คอินเสร็จก็เข้าห้องพัก  แต่มีปัญหาอยู่เพียงอย่างเดียว

"เฮ้ย!!! ฉันเห็นห้องนี้ก่อนแกนะเฟ้ยยยยย(*.\/. )">>>ซานี่
"แต่ฉันจองห้องนี้โว้ยยยย มันก็ต้องเป็นของฉันเซ่(=O=*)">>>โทริโกะ

"ฮ่า!!!! ห้องนี้มันใหญ่ดีจริง น่านอนชะมัด">>>ซีบร้า
"ผมว่า ผมมาก่อนคุณนะครับ">>>โคโคะ

แถมห้องนอนมันก็ยังมีไม่ครบจำนวนคนด้วยยยยย
 เอาละเหวย ทีนี้พวกจตุรเทพไม่ตายก่อนภารกิจหรอกรึ (เฮ้อ หนักหัวคนเขียนโว้ย!!!!)


ปังงงงงง!!!!!
เสียงการทุบโต๊ะของริวโกะเปรียบเสมือนค้อนหนักๆ ที่ทุบลงมาให้วงทะเลาะนั้นเงียบฉี่โดยพลัน จตุรเทพที่กำลังจะหั่นกันตายถึงกับต้องหันมามองกันเลยยย


"อะแฮ่ม เอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะ เดี๋ยวให้ริวโกะนอนห้องเดียวกันกับซานี่ แร้วคนอื่นก็นอนเดี่ยวปายยยยย(@ _ @)*" นานามิที่กำลังเมาค้างพูดออกมา แน่น้อนแน่นอนคำพูดนั้นเหมือนค้อนหนักๆ ฟาดลงมาทับริวโกะ ทำให้เธอหน้าแดงฉับพลัน แดงแปร๊ดซะยิ่งกว่ามะเขือเทศเลยล่ะ





โปรดติดตามตอนต่อไป
รอลุ้นกันตอนหน้านะแจ๊ะ
















   




























































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น