เจ้าหน้าที่เก็บเสี้ยววิญญาณ [Yaoi]

ตอนที่ 9 : บันทึกหลังฉาก 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,119 ครั้ง
    10 ส.ค. 61


บันทึกหลังฉาก 1

 

            เจ้าหน้าที่ฝึกหัดออทัมเซื่องซึมมาหลายอาทิตย์แล้ว.. ได้แต่เหม่อมองออกไปไกลแสนไกลทั้งที่ห้องพักสีเทาก็ไม่ได้ใหญ่อะไรมาก เหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา จนระบบต้องรีบขอบทลงโทษให้แก่เจ้าหน้าที่เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเศร้าหมองอยู่คนเดียว และคอยจ้องมองหน้าจอที่ขึ้นเป็นภาพเคลื่อนไหวสีจางอยู่ภายใน

 

            มันเป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ทุ่มแต้มทั้งหมดซื้อมันมา หน้าต่างระหว่างมิติ           เป็นสินค้าที่มีราคาแพงมาก จนเจ้าหน้าที่เองยังตกใจที่ซื้อมันมาไว้ในครอบครองได้ เพียงเพื่อได้เฝ้ามองสัตว์ร้ายของเขาใช้ชีวิตในแต่ล่ะเดือน ใช่แล้ว มันดูได้เพียง 1 วันของเขา ต่อ 1 เดือนของสัตว์ร้ายเท่านั้น เขาดูมันทุกวัน เวลาในโลกนั้นช่างผ่านไปเร็ว

 

            ระบบได้แจ้งแก่ออทัมแล้วในสิ่งที่เขาไม่ได้สามารถทำได้สำเร็จในภารกิจที่ผ่านมา อันได้แก่ 1. เขาอยู่ในโลกนั้นมาหลายปีเกินกว่าที่ทางระบบ 4.0 ได้กำหนดจำกัดเวลาไว้ 2.เขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้สัตว์ร้ายคลั่ง

 

            บทลงโทษที่ได้ไม่ได้หนักหนามากนักเพราะเป็นงานแรกที่เพียงแค่ทดลองทำงานเท่านั้น ระบบก็โดนทำโทษด้วยเช่นกัน แหม สะใจเบาๆที่ไม่ได้โดนอยู่คนเดียว เพียงแต่ว่าในโลกถัดไปที่เขาต้องไปทำหน้าที่นั้น ระบบจะช่วยได้จำกัดมาก ซื้อของก็จำกัดเพราะระบบโดนริบกุญแจเปิดร้านค้าระดับที่ 3ไป  เฮ้อ จะตั้งใจทำงานในโลกที่สองแล้วกันนะ

 

            ช่วงที่ต้องพักใจก่อนทำภารกิจใหม่ออทัมก็ได้งานมาทำกองท่วมหัวทีเดียว ทั้งรายงานส่งเบื้องบน หรือไปช่วยเจ้าหน้าที่คนนั้นคนนี้ไปทั่วจนกลับมาที่ห้องก็แทบจะสลบ แต่ก็ต้องทำต่อไปเพราะเป็นบทลงโทษ

 

            วันนี้เจ้าหน้าที่ฝึกหัดออทัมขอลาพักงานเพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่สัตว์ร้ายของเขาต้องจากไปจากโลกนั้นแล้ว เวลาที่หมุนเปลี่ยนเวียนมาหลายปีในโลกใบนั้นช่างแสนสั้น เพียงชั่วพริบตาก็ผ่านมาเพียง 3 ปี แต่ในโลกแรกที่เขาจากมานั้นผ่านไปแล้ว 90 ปี คนในครอบครัวเก่าต่างล้มหายตายจากกันไป เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ออทัมต้องทำตัวให้ชินกับความสูญเสีย..

 

แล้ววันนี้สัตว์ร้ายก็แก่ตัวลงมากแม้หน้าตาจะยังคงหล่อเหลาเหมือนเช่นเดิมเพียงแค่มีเคราเล็กน้อย เพราะมีอีกครึ่งเป็นมนุษย์ทำให้ไม่รู้อายุที่แน่นอนที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ ซันซัสร่างกายอ่อนล้ามานานแล้วเพราะฝืนเปิดผนึกอีกครึ่งหนึ่งของสายเลือดทำให้ร่างกายรับภาระหนัก จนมันค่อยๆเสื่อมลงในแต่ล่ะวัน

 

ออทัมนั่งกอดเข่ามองหน้าจอที่ปรากฏภาพเคลื่อนไหวสีซีดของชายหนุ่มผู้หนึ่งที่นั่งพิงต้นไม้ใหญ่ ต้นเดียวกันกับที่เขาลากอีกฝ่ายมาพิงพักแล้วหนีออกมา..

 

คนหนุ่มที่ดูมีอายุเพียงเล็กน้อยทั้งที่มีอายุรวมกันร่วม 100 ปี ถอนหายใจออกมากลายเป็นไปสีขาวขึ้นไปในอากาศ ปีนี้ก็หนาวอีกเช่นเดิม แต่คงไม่เท่าหัวใจของเขาอีกแล้ว นับตั้งแต่ที่ลทมตาตื่นมาในวันนั้นในสถานที่อันตรายริมทะเล เขาก็เฝ้าตามหาสิ่งที่ติดค้างอยู่ภายในใจมาตลอด

 

ตามหามานานแต่ก็ไม่มีวี่แววที่จะเจอ เหมือนมีหมอกจางๆคอยสกัดกั้นความทรงจำส่วนนั้นไว้ เมื่อยามหลับไหลซันซัสยังคงฝันถึงคนผู้หนึ่ง คนที่เหมือนอีกครึ่งของดวงใจสัตว์ร้ายตนนี้ เพียงแต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ ความฝันกลับสลายหายไปในทันที่เหมือนภาพลวงตาที่แตะต้องไม่ได้ ยิ่งไขว่คว้ายิ่งหนีหายไป

 

วันนี้ช่างเป็นวันที่สวยงาม พระอาทิตย์สีส้มสวยทอแสงอ่อนโยนอาบไล้ใบหน้าพาให้สัตว์ร้ายหลับตาสูดหายใจเข้าปอด อา อยากให้เจ้าได้มาเห็นภาพทิวทัศน์เบื้องหน้ากับข้าจริงๆเจ้าคนในฝัน รอยยิ้มอบอุ่นเมื่อนึกถึงมนุษย์ผิวซีดในฝันที่ผ่านมากี่ปีก็จำหน้าไม่ได้เสียที

 

เพียงแต่ว่าความอบอุ่นอ่อนโยนที่ได้รับมันไม่อยากให้เขาตื่นมาใช้ชีวิตที่ไม่มีอีกฝ่าย สัมผัสที่คุ้นเคย เสียงหัวเราะ ทุกๆอย่างช่างดูเสมือนมีชีวิตจริงๆจนซันซัสแทบแยกไม่ออกระหว่างความจริงกับความฝัน เจ้ามีตัวตนจริงๆใช่ไหม?..

 

ลมหายใจอุ่นเริ่มติดขัด อัตราการเต้นของหัวใจลูกครึ่งปีศาจเริ่มเต้นช้าลง มือและเท้าชาจากความเย็นที่กัดผิวเนื้อแต่ก็ไม่ได้ทำให้ซันซัสสนใจมัน ก้อนปุยสีขาวมากมายเริ่มร่วงหล่นมาจากเบื้องบนฝากฟ้า ปรากฏเป็นภาพที่สวยงามเมื่อมันต้องแสงแดดยามเย็น

 

หิมะแรกของปีสินะ สายตาที่พร่ามัวปิดลงเพื่อซึมซับบรรยากาศรอบตัว หลังแกร่งที่นั่งพิงต้นไม้ดูเล็กลงไปถนัดตา ในมือถือกระดาษรายชื่อพวกปีศาจและมนุษย์ที่ลักลอบค้าชิ้นส่วนและชีวิตของผู้อื่น เพื่อไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่านกับความฝันที่คนอื่นๆหาว่าเพ้อเจ้อทำให้ซันซัสร่วมมือกับทางการออกล่าพวกคนและปีศาจที่กระทำผิดมารับโทษ

 

แต่เมื่อมาถึงมือของสัตว์ร้ายก็ไม่มีซักคนที่รอดชีวิตกลับไป เป็นที่มาของ สัตว์ร้ายกระหายเลือด นั่นเป็นฉายาที่นักล่าล้วนหวาดเกรง ผ่านมาเป็นสิบๆปีที่ทำงานกวาดล้างพวกคนชั่วเพื่อไม่ให้เด็กที่เกิดมาเหมือนตนเองโดนใช้งานเยี่ยงสิ่งของ จนไม่นานที่ร่างกายของเขาเริ่มไม่ไหวจึงได้ถอนตัวแล้วกลับมาปักหลักที่บ้านของเจรัล

 

ซันซัสไม่เคยกลัวอะไรเหมือนหัวใจด้านชาแต่ก็แค่เหมือน มีเพียงเขาที่รู้ว่าหัวใจดวงนี้เต้นอยู่เพื่อคนคนหนึ่งซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าใคร แต่มาบัดนี้ร่างกายมันรับภาระต่อไปอีกไม่ไหว ของขวัญวันคริสต์มาสที่เขาพอจะทำให้แก่คนที่เฝ้าฝันถึงคือรายชื่อและองค์กรที่เขาตามล่าเพื่อช่วยเหลือเด็กคนอื่นๆให้รอดพ้นเงื้อมมือที่โสมมพวกนี้

 

 สิ่งที่สัตว์ร้ายตั้งใจมอบให้มนุษย์ผิวซีดนั้นคือความสุขของคนบริสุทธิ์ที่ได้รับการช่วยเหลือ เพราะถ้าคนคนนั้นอยู่ด้วยคงทำแบบนี้เหมือนกัน คนที่ปากร้ายแต่จิตใจดียิ่งกว่าใครคนนั้น

 

ร่างกายเริ่มเย็นเฉียบ เมื่อแสงอาทิตย์สุดท้ายของวันลาลับขอบฟ้า จนดวงจันทร์ดวงกลมโตสีนวลตาเข้ามาทำหน้าที่แทน สายตาสีอำพันสวยก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาอีกเลย เลือดสีแดงค่อยๆไหลเอื่ยๆออกมาจากปากสีซีด ร่างกายยังคงขับสิ่งแปลกปลอมออกไปกลายเป็นกองเลือดขนาดใหญ่

 

ท่ามกลางหิมะสีขาวที่โปรยปรายชายหนุ่มผมสีครามเข้มได้ยกยิ้มอ่อนโยน โลหิตสีแดงเข้มตัดกับสีขาวดูเหมือนศิลปะภาพวาดที่สวยงามจนออทัมแทบจะละสายตาไม่ได้ สายตากลมสวยยังคงจ้องมองไปยังสัตว์ร้ายที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก

 

หยาดน้ำสีใสหยดลงมาแผ่วเบา ไม่มีเสียงสะอื้นหรือเสียงร้องไห้โฮแทบขาดใจ แต่ระบบที่อยู่ด้านหลังรับรู้ถึงความเจ็บปวดจากแผ่นหลังเล็กนั่นได้ ช่างดูเปราะปรางน่าสงสาร เสียงอู้อี้ดังออกมาจากปากที่สั่นเครือเหมือนเสียงกระซิบ ระบบเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นว่าว่าเจ้าหน้าที่ฝึกหัดกำลังทำอะไร

 

ลาก่อน สัตว์ร้ายของผม ออทัมกดริมฝีปากลงตรงหน้าจอสีซีดที่ฉายภาพซันซัสนอนหลับไหลอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ น้ำตาไหลออกจากดวงตาสวยไม่หยุด สายตาที่สื่อความหมายหลากหลายมากมายที่อัดอั้นอยู่ภายในใจของเจ้าหน้าที่ดูเหมือนจะเปิดเผยเมื่ออยู่ต่อหน้าของสัตว์ร้ายโดยไม่รู้ตัวขอบตาและจมูกขึ้นสีแดงช้ำจนระบบสงสาร

 

เจ้าหน้าที่ฝึกหัดเช็ดน้ำตาลวกๆก่อนจะเอ่ยบอกกับระบบว่าให้พาไปโลกภารกิจที่สองได้เลย เขาพร้อมแล้ว ชีวิตเราต้องเดินต่อไป เรื่องบางเรื่องเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีก็เพียงพอ ความทรงจำที่สวยงามแบบนี้เขาจะไม่ลืม

 

[  เงื่อนไข

     ให้เจ้าหน้าที่เลือกทักษะสกิลที่ต้องการในสมุดมา 2 อย่าง เมื่อเสร็จแล้วระบบ 4.0 จะส่งเจ้าหน้าที่ฝึกหัดออทัมไปฝึกฝนทันที เมื่อชำนาญแล้วจะได้เข้าสู่ภารกิจต่อไป

 

  ภารกิจ 2

1. ช่วยเหลือตัวเอกของเรื่องไม่ให้โดนฆ่า

2. ตามหาหุ่นเชิดของระบบ 3.0 แล้วเก็บเศษเสี้ยววิญญาณให้แก่ระบบ

 

ลงชื่อเจ้าหน้าที่ที่เข้ารับภารกิจ ออทัม มาร์ เอลเทียส 

ระยะเวลา ภายในระยะเวลาที่กำหนดในแต่ล่ะภารกิจ ไม่เกิน 10 ปี หากภารกิจเสร็จสิ้นสามารถเลือกได้ว่าจะอยู่ต่อจนหมดอายุขัยของร่างกายหรือออกจากภารกิจได้ในทันที ]


            ระบบยื่นสมุดหนังอย่างดีมาตรงหน้าเจ้าหน้าที่ที่กำลังสั่งน้ำมูกเสียงดังก่อนจะมองอย่างรังเกียจ ออทัมรับสมุดมาดูก่อนจะหัวเสียจนแทบจะโยนทิ้ง

 

            นี่มันอะไรกัน!! บอกให้ผมเลือกมา 2 ทักษะทั้งที่มันก็มีแค่ 2 อย่างให้เลือกเนี่ยนะ?!”

 

            แล้วอะไรคือทักษะหว่านล้อมและทักษะอ่อยเหยื่อห๊ะ!!”

 

            เสียงตะโกนโวยวายของออทัมทำให้ระบบต้องยกมือเล็กอุดหูอย่างแรง อำนาจทำลายล้างสูงมาก คนอะไรเสียงดังชะมัด..

 

            [แต้มอันน้อยนิดก็ได้แค่นี้แหละคร้าบบ คนบ้าอะไรแลกแต้มตั้งมากมายมาคอยส่องผู้ชายทุกๆวัน] ระบบที่เหน็บเจ้าหน้าที่ฝึกหัดเสียงเบาแต่ออทัมก็ไม่วายได้ยิน ใบหน้าที่ดูง่วงนอนขึ้นสีแดงระเรื่อ เบิกตากว้างอ้าปากพะงาบๆเกิดเป็นท่าทางตลกๆ จนระบบหัวเราะสะใจ

 

            ส่องผู้ชายอะไร!! ผมส่องแค่สัตว์ร้ายเท่านั้นแหละ!!” เฮ้อ เจ้าหน้าที่นี่น่ารักจริงๆเลยน้า แต่ก็ดีแล้วที่ดูสดใสขึ้นมา ระบบชอบที่เจ้าหน้าที่เป็นแบบนี้มากกว่าที่จะเห็นใบหน้าที่เศร้าหมองและน้ำตาไหลอาบแก้มเป็นไหนๆ

 

            [ตอนนี้เจ้าหน้าที่ไม่ได้เป็นแค่เจ้าหน้าที่ฝึกหัดแล้วนะ ตอนนี้ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าหน้าที่ออทัมแล้ว เย้ๆ ระบบก็ได้เลื่อนขั้นนะตอนนี้สามารถหยิบจับช่วยงานเจ้าหน้าที่ได้มากกว่าเดิมอีกก] ระบบบอกด้วยความดีใจ ฮือ ร่างแปลงเล็กๆนั้นมีส่วนสูงเพิ่มขึ้นมาตั้งหลายเซนติเมตร ตอนนี้ระบบสูง 65 เซนติเมตรแล้ว น่าอุ้มมากๆเลยแหละ


            [มีอะไรก็ทำๆไปเถอะน่าเจ้าหน้าที่ มันมีประโยชน์ในภายภาคหน้าแน่นอน เจอกันเมื่อฝึกเสร็จน้า บ๊ายบายย ] ระบบไม่ปล่อยให้ออทัมได้อ้าปากค้านอะไรก็ได้ส่งเข้าห้องทดสอบไปเสียแล้ว ออทัมใช้เวลาในนั้นราวๆ 2 ปี ช่างเป็นช่วงเวลาที่ทรหดมาก.. เกลียดระบบโว้ยยย!!!

 

[บันทึกของระบบ]

 

            เฮ้อ เหงาหูขึ้นมาเลยแฮะ เจ้าหน้าที่ออทัมพัฒนาขึ้นมากในด้านอารมณ์ เขาเก็บอารมณ์ได้เก่งขึ้น บอกแล้วว่าการฝึกทักษะนั้นต้องได้ใช้ประโยชน์ โลกสองนี่ก็หนักพอๆกันสินะ เป็นโลกที่ผู้หญิงน้อยมาก แถมบทบาทที่เจ้าหน้าที่ต้องไปแทรกแซงนั้นช่างน่าสงสาร อ๊ะหมายถึงโดนกัดแทะจนน่าสงสารนะ ในโลกที่ผู้หญิงหายากแบบนั้นจะเกิดอะไรขึ้นก็คงรู้ๆกันอยู่ เป็นบทลงโทษของเจ้าหน้าที่สินะ ขอให้เอกราชของเจ้าหน้าที่ออทัมอยู่รอดปลอดภัย..

 

 

----------

มาดึกอีกแล้วว ไม่ต้องเสียใจกันไปน้า ทุกอย่างจะค่อยๆถักทอความสัมพันธ์ของทั้งคู่จนเหนียวแน่นไม่มีวันตัดขาดค่ะ เรื่องนี้ไม่ฮาเร็มน้า มีพระเอกคนเดียวจ้า ฮาเร็มเอาไว้เรื่องอื่นนะ 555 อย่างศิต้องจบแฮปปี้สิไม่งั้นโดนตีตายเลย ขอบคุณทุกคนเลยนะคะที่คอยติดตามมาตลอด อาจไม่ได้มาอัพวันต่อวันแบบนี้ซักเท่าไหร่แต่จะไม่ให้เกิน 2 วันนะคะ ใกล้เทศกาลสอบของ ม.6 แล้วศิต้องอ่านหนังสือแต่ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะ เลิฟฟ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.119K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

712 ความคิดเห็น

  1. #709 bllam1880 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 19:52

    เจ็บเเทนเลย ฮืออ~~~
    #709
    0
  2. #695 liningtv754 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:26

    ฮือออ~~
    #695
    0
  3. #663 sarai12345 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:30

    เราสงสารชันซัสอะร้องไห้ไม่หยุดเลยฮือ~
    #663
    0
  4. #647 nicharipaen04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 14:10
    ร้องไห้เลยอะ
    #647
    0
  5. #580 แอลซินอาร์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 02:35
    เป็นตอนที่ทำให้เราร้องไห้ การรอคอยใครสักคนที่มีตัวตนเพียงในฝัน รอแบบไม่มีจุดหมาย รอจนลมหายใจสุดท้าย...
    #580
    0
  6. #573 Ppjk0109 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 03:03
    เป็นนิยายที่ทำให้เราร้องไห้ในรอบหลายปีเลยTT ทำไมไม่อยู่ด้วยกันจนสัตว์ร้ายตายค่อยไปโลกอื่นล่ะ_ ทำไมมานั่งมองห่างๆแบบนี้ ฮืออออ โลกต่อไปก็จะจบแบบนี้ใช่ไหม ฮืออ ไม่เอาแล้ว เจ็บปวด สู้ๆนะคะ_
    #573
    0
  7. #438 まなみ. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:55
    ร้องไห้เลยตอนนี้เป็นความรู้สึกแบบอ่า...เฝ้ามองจนวินาทีสุดท้ายเราอินมาก ๆ ชอบตรงชีวิตต้องไปต่อเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีแม้จะผ่านมาแล้วทำเราซึ้งในชีวิตจริงก็เป็นแบบนี้T_T
    #438
    0
  8. #425 moshimoshiiiii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:42
    น้องคงไม่เสียตั้งแต่วันแรกที่ไปนะ555
    #425
    0
  9. #396 Get out my heart 💕 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 06:20

    ล้องหั้ย ฮือออ
    #396
    0
  10. #376 ก้อนกลมสีขาว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:41
    เย้ มีพระเอกคนเดียว ชอบมาก มันดูตราตรึงมากตรงที่เจ้าหน้าที่ออทัมส่องสัตว์ร้าย ถ้าเป็นฮาเร็มเราคงเขวี้ยงทิ้ง
    #376
    0
  11. #351 Par_dao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 07:58
    การส่องผู้เป็นวิถีใจอย่างหนึ่งนะคะ55555
    #351
    0
  12. #295 mayaangel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 00:41
    เจ้าสัตว์ร้าย T T
    #295
    0
  13. #160 The Kingz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 01:34
    เหอะๆ หากเป็นรีดๆก็คงขอให้ เจ้าหน้าที่รีบเสียซิงไวๆเท่านั้นเอง~
    #160
    0
  14. #46 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 12:21
    โลกสองมันต้องมีการเสียเอกราชค่ะ!!!! 55555555
    #46
    0
  15. #45 แมวน้อยลอยฟ้า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 11:48
    เศร้าใจปวดใจเสร็จก็ยิ้มออกเมื่อรู้ว่าโลกที่2จะเป็นยังไง555555
    #45
    0
  16. #43 Ting0616563257 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 10:16
    โลกที่2นี่ออทัมมันต้องโดนจูบบ้างแหละน่า~//เราอยากเห็นฉากจูบ ฉากกอด ฉากหอมแก้ม ฉากกด เอ้ย! ฉากฟินๆอ่ะค่าาา~!!!
    #43
    0
  17. #42 bunyarat462 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 07:31
    โอเมก้าเวิร์ลหรือเปล่านะ ลุ้นนๆ ><
    #42
    0
  18. #41 nok173 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 06:56
    เศร้าอ่ะ รอโลกต่อไปค่ะ
    #41
    0
  19. #40 TD.Spain312 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 01:21
    ร้องไห้เสร็จก็ต้องมาหัวเราะร่วนกับคำว่าส่องผู้ชาย โอ๊ยยอีผี!
    #40
    0
  20. #39 ราชันแห่งลม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:51
    ร้องไห้เลยง่ะ ฮึบๆ รอตอนต่อไปปป สู้ๆเน้อ
    #39
    0
  21. #38 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:46
    แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #38
    0
  22. #37 Siribxx (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:42
    โลกที่ 2 น่าสนน
    #37
    0
  23. #36 คนผ่านมา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:03
    ร้องไห้อีกแล้ว ฮือออออ
    #36
    0