เจ้าหน้าที่เก็บเสี้ยววิญญาณ [Yaoi]

ตอนที่ 4 : สัตว์ร้ายที่ถูกทอดทิ้ง 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,414 ครั้ง
    25 ส.ค. 61


สัตว์ร้ายที่ถูทอดทิ้ง (03)

 

'กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว สัตว์ร้ายเป็นสัตว์ปีศาจที่ค่อนข้างเป็นมิตรกับมนุษย์ ถึงเผ่าพันธุ์จะแตกต่างกันแต่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร

 

ฝั่งสัตว์ร้ายจะคอยคุ้มครองมนุษย์ คอยดูแลไม่ให้ปีศาจกลุ่มอื่นมารุกราน ส่วนทางฝั่งมนุษย์จะคอยคอยหาอาหารหรือรักษาบาดแผลให้กับอีกฝ่าย เป็นเหมือนการพึ่งพากัน

 

จนกระทั่งเกิดรักต้องห้ามขึ้น สัตว์ร้ายและมนุษย์ได้ตกหลุมรักกันและกัน ซึ่งไม่มีทางที่จะเป็นไปได้ ถึงแม้ในแต่ล่ะปีจะมีเด็กที่เกิดมาจากทั้งสองเผ่าพันธุ์ก็ตามที

 

แต่เด็กก็อยู่ได้ไม่นาน ไม่เคยมีเด็กคนใดอยู่ได้อย่างปลอดภัย เพราะหลังจากเกิดมาจะมีการลักพาตัวเกิดขึ้น....

 

ขึ้นชื่อว่ามนุษย์นั้นต้องเป็นที่ต้องการอยู่แล้วเพราะเลือดของมนุษย์นั้นช่างหอมหวาน หากได้ลิ้มลองแล้วล่ะก็ ความต้องการก็จะยิ่งเพิ่มพูน และอยากได้ไม่มีที่สิ้นสุด

 

นั่นจึงเป็นปัญหา เพราะเด็กแรกเกิดที่เป็นลูกครึ่งปีศาจเป็นที่ต้องการในทั้งมนุษย์และปีศาจนั้น ทั้งสองฝั่งจะห้ำหั่นกันเองเพื่อที่จะได้ตัวเด็กไป

 

มนุษย์ต้องการตัวไปเพราะว่าเป็นแรงงานคุณภาพ ร่างกายแข็งแรงมากกว่ามนุษย์หลายเท่า ความอดทนมีมาก และไม่มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ ควบคุมได้ง่าย

 

ส่วนปีศาจต้องการตัวไปเพื่อทำยาบำรุงร่างกาย พวกมันเชื่อกันว่าเลือดหรือส่วนต่างๆของร่างกายเด็กนั้นเป็นยาบำรุง ทำให้แข็งแรง มีพละกำลังมาก มีสรรพคุณหลากหลาย

 

นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น เพราะนรกสำหรับเด็กเหล่านั้นคือ ตลาดทาส

 

ตลาดทาสเป็นสถานที่ที่ไม่เคยเกี่ยงว่าลูกค้าจะเป็นชาติพันธุ์ใด เพียงแค่มีเงินเจ้าจะได้ในสิ่งที่เจ้าต้องการ ทางตลาดจะมีการไล่ล่าเด็กครึ่งปีศาจมาคุมขังไว้เพื่อรอการประมูล แยกชิ้นส่วนหรือเด็กตัวเป็นๆเพื่อบำเรอกามแก่คนที่มีเงินจ่าย

 

ส่วนพ่อแม่ของเด็กเหล่านั้นจะโดนฆ่าไม่มีเหลือเพื่อป้องกันการกลับมาทวงลูกคืน ดั่งสำนวนที่ว่าหากจะตีงูต้องตีให้ตาย เพื่อไม่ให้มาแว้งกัดได้นั่นเอง

 

ช่างน่าสงสาร เด็กที่เกิดมานั้นไม่ได้ผิดอะไรเลยด้วยซ้ำแต่ก็โดนตามล่า มีค่าหัวต้องอยู่แบบหลบๆซ่อนไม่ได้มีชีวิตวัยเด็กอันสดใสเหมือนเด็กคนอื่น

 

เป็นมนุษย์หรือก็ไม่ใช่ เป็นปีศาจหรือก็ไม่เชิง เป็นได้แค่สิ่งมีชีวิตครึ่งๆกลางๆ

 

เพราะแบบนี้ความรักของทั้งคู่จึงถูกคัดค้าน เนื่องด้วยฝ่ายหญิง เนอเวียร์ เป็นปีศาจระดับสูง และฝ่ายชาย เซย์โร เป็นถึงลูกเจ้าเมือง

 

จุดจบไม่ได้สวยงามดั่งนิทานก่อนนอน..

 

เนอเวียร์เกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา ซึ่งพอสังเกตดูแล้วคงใกล้คลอดเต็มที จึงถูกคุมขังไว้รอการสอบสวน คำข้อร้องต่างๆเป็นเพียงแค่ลมแผ่วเบา ไม่เคยมีปีศาจตนใดคิดจะรับฟัง

 

คำพิพากษาออกมาแล้ว ปรากฏว่าจะรอจนกว่านางจะคลอดบุตร จึงจะได้รับโทษตามที่เห็นสมควร ส่วนบุตรที่เกิดมานั้นมีทางออกเดียวคือ ตาย

 

เพื่อไม่ให้เกิดการนองเลือดขึ้นจึงต้องมีผู้เสียสละ และทั้งสองฝ่ายลงมติว่าต้องเป็นเด็กที่เกิดมา

 

เสียงร่ำไห้ปานจะขาดใจของนางปีศาจระดับสูงกลายเป็นเสียงคำรามกึกก้องไปทั่วถ้ำที่ใช้คุมขัง เสียดแทงจิตใจผู้คนที่ได้ยินเป็นอย่างมาก แต่เมื่อคิดถึงผลลัพธ์ระยะยาวแล้วก็จำต้องทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง

 

แต่ก็เกิดสิ่งที่เกินความคาดหมายขึ้น

 

มนุษย์ที่เป็นคนรักของปีศาจท้องแก่ได้บุกมาชิงตัวนางไป ซึ่งเป็นที่แตกตื่นของเหล่าปีศาจที่อยู่ในปกครองของเนอเวียร์เป็นอย่างมาก

 

เพราะไอวิญญาณนั่นไม่ได้มีเพียงหนึ่ง!!

 

ซึ่งความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือ ชายหนุ่มได้ขายวิญญาณของตนเองให้แก่ปีศาจ ซึ่งนั่นก็เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันกับนาง แต่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นใคร เซย์โรฆ่าฟันทั้งปีศาจและมนุษย์ที่เข้ามาขวางทางนับไม่ถ้วน

 

มือเปื้อนโลหิตสีชาดจนจิตใจแทบจะแบกรับไว้ไม่ไหว แต่เมื่อมองหน้าปีศาจที่ตนรักก็ปัดความรู้สึกผิดทิ้งไปทันที เดินหน้าพาเนอเวียร์และบุตรที่กำลังจะเกิดมาข้ามแอ่งเลือดสีแดงฉานเพื่อหนีเข้าป่า

 

เขาจะไม่ยอมเอาชีวิตลูกและคนรักมาเสี่ยง หากร่างกายเขาไม่ไหวแล้วอย่างไร? คนที่เขารักและชีวิตน้อยๆที่กำลังจะได้ลืมตาดูโลกต้องรอด!

 

เมื่อดั้นด้นหนีมาไกล ผ่านคืนและวันไม่ได้หยุดพักจนคาดว่าทหารฝ่ายปีศาจไม่น่าจะตามทันในเร็วๆนี้ ทั้งสองจึงทรุดตัวลงนั่งพิงกับต้นไม่ใหญ่ พอดีกับเนอเวียร์เจ็บปวดตรงท้องพอดี เป็นสัญญาณว่าชีวิตน้อยๆพร้อมที่จะลืมตาดูโลกแล้ว

 

เซย์โรได้ช่วยเนอเวียร์ทุกวิถีทางเพื่อลดความเจ็บปวด การคลอดของปีศาจนั้นไม่ได้เป็นเหมือนมนุษย์ซะทีเดียว เพราะเด็กจะออกมาเองโดยที่ฝ่ายมารดาแค่ต้องทำจิตใจให้สงบ แต่เนื่องจากเด็กน้อยมีอายุครรภ์เพียง 3 เดือนแทนที่จะครบ 5 เดือนนั้นได้สร้างความหนักใจให้แก่เซย์โรยิ่งนัก แต่เขาเชื่อว่าลูกน้อยจะไม่เป็นไร

 

น้ำตาไหลอาบแก้มนวลของเนอเวียร์ ความเจ็บปวดที่เผชิญทำให้นางเริ่มที่จะคำรามออกมาจนหนุ่มคนรักต้องรีบสกัดไว้โดยใช้แขนตนเองเป็นที่รองรับความเจ็บปวด เพื่อแบ่งเบาความปวดร้าวของเนอเวียร์ แค่นี้เล็กน้อยมาก เขาทนได้

 

สติของเนอเวียร์เริ่มเลือนราง มันมากเกินไป เด็กคนนี้กำลังดูดพลังไปจากเธอ! อึก เรี่ยวแรงเริ่มหดหาย ใบหน้าที่ซับสีเลือดเริ่มไร้สี เส้นเลือดปูดโปนตามขมับทำให้เซย์โรเริ่มเครียดขึง

 

แต่เพียงไม่นานหน้าท้องของปีศาจสาวก็ปรากฏแสงสว่างวาบขึ้น เสียงร้องของนางขาดห้วงไปจนชายหนุ่มตกใจแทบสิ้นสติ แต่ก็โล่งใจเพราะนางแค่สลบไปเท่านั้น ริมฝีปากหนาจุมพิตที่หน้าผากเนอเวียร์ที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อแผ่วเบา

 

มือที่เต็มไปด้วยเลือดค่อยๆวางดาบลงข้างกายก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปในแสงสว่าง เพื่อสัมผัสกับลูกน้อย แสงสว่างเริ่มจางหายไป ส่งผลให้สายตาคมมองเห็นได้ชัดขึ้น ก้มมองสิ่งมีชีวิตในมือด้วยความปิติยินดี

 

พยานรักของเขาและเนอเวียร์เป็นเด็กผู้ชายขอบคุณ.. ขอบคุณจริงๆ น้ำตาลูกผู้ชายเริ่มไหลรินจากตาคมดุ สลัดคราบปีศาจในร่างคนที่คร่าชีวิตเหล่าปีศาจไปนับไม่ถ้วน

 

ในตอนนี้มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่สายตาอุดมไปด้วยความรักที่มอบให้แก่ลูกชาย มือหนาข้างที่ว่างค่อยๆตระกองกอดหญิงสาวผู้เป็นที่รักเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน

 

แต่เวลาแห่งความสุขนั้นช่างน้อยนิดนัก...

 

แววตาของเซย์โรเริ่มหายไป หยาดโลหิตเริ่มไหลเอื่อยๆลงมาจากตาทั้งสองข้าง อา มาแล้วสินะค่าตอบแทนที่เขาต้องจ่ายแก่ปีศาจผู้นั้น..

 

เจ้ากลัวหรือไม่?

 

ข้าไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น เพียงแค่นี้เท่านั้นข้าก็พอใจ แค่ได้เห็นหน้าลูกและได้อยู่กับภรรยาผู้เป็นที่รักก่อนตาย ข้าก็ไม่หวังอะไรอีกแล้ว ต้องขอบคุณท่านจริงๆ หยดน้ำตาสีชาดเริ่มไหลทะลักออกมาจากดวงตาไร้แววของชายหนุ่ม

 

กลิ่นคาวเลือดเริ่มทำให้เนอเวียร์ที่สลบไสลไปตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของเซย์โร มือนุ่มสัมผัสได้ถึงก้อนนุ่มนิ่มที่กำลังขยับขยุกขยิก ทำให้นางตื่นเต็มตา ดวงตาหวานกวาดมองสิ่งนั้น น้ำตาไหลลงมาเป็นสาย

 

หน้าตาช่างเหมือนเซย์โรยิ่งนัก แต่ริมฝีปากคงได้ข้าสินะ ปีศาจสาวยิ้มอ่อนแรง ก่อนที่สายตาจะได้ปะทะกับเลือดที่กำลังหยดลงตักของนาง หยดแล้ว.. หยดเล่า..

 

ทำไม เกิดอะไรขึ้นกับท่านพี่!!” เสียงร้องตระหนกตกใจของเนอเวียร์ฉุดรั้งให้ชายหนุ่มที่กำลังหมดสติเสหน้ามามอง อา แย่จริง ข้ามองนางผู้เป็นที่รักไม่เห็นเลยเสียนี่..

 

ปีศาจสาวขวัญเสียกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็สังเกตได้ว่าไอวิญญาณที่อยู่ในร่างของชายหนุ่มเริ่มเข้มข้นขึ้น จึงได้แต่ร่ำไห้แทบขาดใจ เข้าใจแล้วว่าทำไมชายที่ตนรักถึงมีสภาพเป็นแบบนี้

 

ข้าขอโทษ ฮึก เป็นเพราะข้าไม่แข็งแรงเอง ถ้าข้าแข็งแกร่งกว่านี้ ท่านพี่คงไม่ต้อง... มือหนาแตะตามใบหน้าเนียนที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาก่อนจะเกลี่ยเบาๆที่ริมฝีปาก

 

ข้าบอกเจ้ากี่รอบกันว่าอย่ากัดริมฝีปาก เดี๋ยวจะได้แผลเอานะ ปากหนาคลี่ยิ้มอ่อนโยน ร่างกายเริ่มหนักอึ้งแต่ก็ฝืนเอื้อมมือไปหาลูกและคนรัก

 

ข้าขอฝากลูกด้วยนะ ข้าคิดว่าข้าคงไม่ไหวแล้ว ดูแลเขาแทนข้าด้วย แค่ก ลิ่มเลือดเริ่มไหลออกมาจากปาก อ้อมกอดอุ่นโอบแม่ลูกอ่อนเข้าสู่อ้อมกอด เพื่อย้ำเตือนว่าจะไม่มีใครทำอะไรคนในอ้อมกอดได้หากอยู่กับเขา

 

เนอเวียร์รู้ตัวดีว่าเซย์โรทำทุกอย่างเพื่อตนเองและลูก มนุษย์ในเมืองนี้ไม่ค่อยแข็งแรงพอที่จะฝึกฝนร่างกายเพื่อการต่อสู้  จิตของพวกเขาไม่แข็งพอที่จะรับพลังธรรมชาติเข้าสู่ตัวของตนเอง นั่นเป็นเหตุผลที่ก่อให้เกิดสัญญาระหว่างสัตว์ร้ายและมนุษย์เมืองนี้

 

สัตว์ร้ายคุมครองส่วนมนุษย์รักษา แต่เซย์โรกลับมาปกป้องนางซึ่งอยู่ในช่วงอ่อนแรงจากการถ่ายพลังในตัวให้แก่ลูกน้อย ทำให้เขาถึงขีดจำกัดของร่างกาย จนต้องยืมแรงจากปีศาจเพื่อให้เจตจำนงของตนเองสำเร็จลุล่วง

 

แต่สิ่งตอบแทนที่ปีศาจยอมให้มนุษย์ใช้พลังของตนก็มากตามไปด้วย นั่นคือชีวิต คนทั่วไปร่างกายอาจรองรับพลังได้เป็นอาทิตย์แต่กับชายหนุ่มแล้ว ผ่านมา 3 วันก็กล้ำกลืน

 

ข้าเสียใจเหลือเกิน ทำไมเรื่องพวกนี้ต้องเกิดขึ้นกับพวกเรา ความรักของพวกเรานั้นผิดมากนักหรือไร เสียงตัดพ้อโชคชะตาดังมาจากหญิงสาวในอ้อมแขน

 

ข้าให้คำมั่นแก่เจ้า ลูกของเราจักไม่ต้องผจญความโหดร้ายเฉกเช่นเรา เซย์โรยิ้มละมุนให้แก่เนอเวียร์ แต่คงหมดเวลาของเขาแล้ว ร่างกายนี้คงรับไม่ไหวอีกต่อไป ข้าคงบอกเจ้าไปมากกว่านี้ไม่ได้ แต่อยากให้เจ้าจำไว้ว่าข้ารักเจ้ากับลูกที่สุด

 

ร่างกายของชายหนุ่มเริ่มโปร่งแสงขึ้นเรื่อยๆจนเนอเวียร์กระชับอ้อมกอดของสามีผู้เป็นที่รักเอาไว้แน่น กลั้นน้ำตาเอาไว้ก่อนจะส่งยิ้มให้แก่เซย์โรเป็นครั้งสุดท้ายจนอ้อมแขนจับต้องได้เพียงอากาศธาตุ ทำนบน้ำตาที่กลั้นไว้เริ่มรินไหลอีกครั้ง

 

แรงกระตุกน้อยๆเรียกความสนใจจากนางไป ดองตาสีอำพันใสกระจ่างทำให้น้ำตาไหล ช่างมีดวงตาเหมือนท่านพี่ยิ่งนัก แต่สีตาคงได้จากข้าไป ข้าเสียดายจริงๆที่ท่านพี่ไม่มีโอกาสได้เห็น ข้าจะเลี้ยงดูเด็กคนนี้เป็นอย่างดี ทดแทนในส่วนของสามี ข้าจะเป็นทั้งแม่และพ่อให้แก่เจ้าเอง ซันซัส

 

สองแม่ลูกรอนแรมมาตามแม่น้ำจนเนอเวียร์เริ่มหมดแรง แต่ไม่ได้! นางมีลูกที่ต้องดูแล สิ่งล้ำค่าเดียวที่ท่านพี่ได้ทิ้งไว้ให้นาง ต้องซ่อนให้ไกลกว่านี้ ห่างกว่านี้ จนกว่าพวกมันจะหาลูกน้อยไม่พบ 

 

เด็กคนนี้พิเศษ มีรูปร่างเป็นปีศาจตั้งแต่กำเนิดแต่สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้แบบสมบูรณ์ พลังที่ดูดจากนางไปนั้นทำให้เด็กน้อยมีพลังกล้าแข็ง ไหนจะพลังของปีศาจในตัวเซย์โรอีก ต้องเป็นเด็กที่แข็งแกร่งแน่ๆ ขอให้เจ้าอยู่รอดปลอดภัย

 

เด็กวัยกำลังโตกระพริบตาปริบๆมองมารดา ปากเล็กอ้ากว้างหาวเสียงดัง ก่อนจะซุกเอาไออุ่นจากเนอเวียร์พร้อมกับหลับตารับสัมผัสนุ่มๆที่ลูบหัวตนเองอยู่

 

ไง .... สวัสดีตอนเช้านะหนุ่มน้อย ดูสิ ดวงอาทิตย์กำลังพ้นขอบฟ้าเพื่อมาอวยพรแก่เจ้าเลยนะ สวยงามมากเลยใช่มั้ยล่ะ ดวงตาสีนิลสวยเป็นประกายเมื่อเห็นการตอบกลับของเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนเป็นการหัวเราะเบาๆ เนื้อตัวสีชมพูอวบช่างน่ารักน่าฟัดเสียจริง

 

ลูกของปีศาจมักจะโตเร็ว ไม่แปลกใจที่ผ่านไปไม่กี่อาทิตย์เด็กตัวแดงในวันนั้นจะโตจนเหมือนเด็กอายุขวบกว่าๆเท่าเด็กมนุษย์ อยากคอยเฝ้ามองดูการเติบโตของซันซัส แต่คงเป็นไปไม่ได้

 

อึก..แค่กๆ อา..เวลาช่างน้อยเต็มที โลกนี้ช่างโหดร้ายยิ่งนัก ทำให้ข้าเกิดความรัก แต่ก็พรากเอาความรักจากข้าไป

 

แต่ถึงโลกใบนี้จะโหดร้ายแต่ก็สวยงาม ข้ายังอยากให้เจ้าตัวเล็กได้เห็นได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ยังอยากให้ได้เจอโลกอันกว้างใหญ่ ถึงแม้จะไม่มีข้าร่วมยินดีในแต่ละเรื่องที่เจอ หรือคอยตอบคำถามต่างๆที่เจ้าอยากรู้ แต่ข้าจะคอยเฝ้ามองเจ้าอยู่ห่างๆ ดวงใจของข้า

 

เจ้าต้องเป็นเด็กที่แข็งแกร่งแน่ๆ ขอให้เจ้าใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ซันซัส

 

เนอเวียร์ร่ายมนต์บังตาชั้นสูงเพื่อซ่อนนางและซันซัสจากสายตาของคนและปีศาจอันมีจิตไม่หวังดี สิ่งสุดท้ายที่จะให้เจ้าได้คือ ขอให้เจ้าเจอคนที่ดี คนที่จะคอยดูแลเจ้าแทนมารดาผู้นี้ได้

 

อ้อมแขนซีดเซียวดูเปราะบางเหมือนจะแตกหักเอาได้ง่ายค่อยๆกอดเด็กน้อยไว้ในอ้อมแขน มอบรอยยิ้มให้ครั้งสุดท้าย ก่อนจะหลับตาลงอย่างเป็นสุขเหมือนเด็กน้อยในอ้อมกอดที่กำลังอยู่ในห้วงฝันหวาน

 

อา มารับข้าแล้วหรือเซย์โร แต่ล่ะนาทีที่ข้ารอคอยท่านช่างยาวนานเหลือเกิน ในที่สุดเราก็ได้อยู่ด้วยกัน และจะไม่มีใครสามารถมาพรากเราทั้งสองออกจากกันได้

 

แล้วเนอเวียร์ก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย

 

นี่คือบันทึกของสัตว์ร้ายผู้มีนามว่า ซันซัส'

 

ระบบจะร้องไห้ทำไม?  ออทัมถามระบบด้วยความสงสัยหลังจากรับรู้เรื่องราวของสัตว์ร... ซันซัส เป็นเด็กครึ่งปีศาจนี่ก็ลำบากน่าดู แต่ข้านั้นค่อนข้างที่จะ....ขยาดกับเด็ก จิตใต้สำนึกพาให้ขนลุกเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเด็กตัวน้อยที่คอยเดินพันแข้งพันขา อึ๋ย

 

[ฮึก...ก็ซันซัสน่าสงสาร ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ฮือ] ระบบที่ตอนนี้มีร่างแปลงเป็นก้อนขนคล้ายกับสัตว์เลี้ยงตัวล่าสุดของออทัมกล่าวไปเช็ดน้ำตาไป


อ่อนไหวเสียจริง เงียบเลยน่ารำคาญ ออทัมบ่นไม่จริงจังก่อนจะยื่นนิ้วให้ เชส เจ้าก้อนขนสีน้ำตาลกัดเพื่อดูดเลือด เฮ้อเป็นภาระทั้งระบบและเจ้าก้อนขนจริงๆ

 

หลังจากวันที่เจอเชสก็ผ่านมานับเดือนแล้ว แถมเชสยังเป็นที่รักของเจรัลอีกต่างหาก ส่วนเขาน่ะเหรอ? เหอะ เมื่อหิวก็มาอ้อน แต่เมื่ออิ่มก็สะบัดตูดใส่ น่าตีจริงเชียว

 

ในทุกๆวันเขาต้องเสียเลือดให้เชสเพราะสัญญาบ้าบอที่โดนจับทำสัญลักษณ์ เฮ้อ น่าเบื่อจริงๆ อยากนอนแล้ว!!


[บันทึกของระบบ]

          ฮึก ซันซัสน่าสงสารออก แต่ทำไมเจ้าหน้าที่ไม่เข้าใจเลย โหดร้ายจริงๆ ในหัวสมองนอกจากกินกับนอนนี่มีอะไรอยู่ในนั้นบ้างฮะ แต่วันนี้ได้เปิดเนื้อเรื่องของซันซัสเพื่อเป็นสิ่งอ้างอิงเนื้อเรื่องให้แก่เจ้าหน้าที่ฝึกหัดออทัมแล้ว เสร็จไปอีกภารกิจย่อย ได้อีก 20 แต้ม เย้ๆ เมื่อไหร่จะเก็บแต้มได้เยอะพอจนเปิดร้านค้าได้น้า



 --------------------

วันนี้แต่งยาวบ่ายยันดึกเลยค่ะ ตอนนี้ยาวกว่าสองตอนแรกด้วย เป็นช่วงของพ่อแม่พระเอกค่า ฮิ้ววว ขอบอกเลยว่าพระเอกตอนเด็กนั้นน่ารักมาก เนื้อเรื่องเดิมเริ่มเปลี่ยนแล้ว มาดูกันว่าคนเกลียดเด็กจะทำยังไงเมื่อเจอเด็กอ้อนน้า เจอกันตอนหน้าค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.414K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

712 ความคิดเห็น

  1. #691 JINXASIN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:16
    เราไม่อิน...สงสัยเป็นเพราะเกลียดเด็กเหมือนออทัม
    #691
    1
    • #691-1 bllam1880(จากตอนที่ 4)
      11 มิถุนายน 2563 / 16:43
      อ้าวเฮ้ย!
      ปล. เราก็เกลียดนะ
      #691-1
  2. #642 nicharipaen04 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 13:30
    น้ำตาจะไหลล
    #642
    0
  3. #622 paolavy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:43

    ร้องไห้ออกมา
    แล้วอะไรว่ะจำไม่ได้
    #622
    0
  4. #588 ppterakk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 07:58
    สัตว์ร้ายเป็นลูกครึ่งหรอ น่าสงสารอ่ะ
    #588
    0
  5. #582 Legend (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:06

    งงสัตว์ร้ายกับปีศาจ พิมพ์สลับกันบางช่วงมั้ยคะ หรือเราเข้าใจผิดเอง

    #582
    0
  6. #577 แอลซินอาร์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 01:36
    น้ำตาจิไหล...สงสารระบบ 555555+
    #577
    0
  7. #569 Ppjk0109 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 01:24
    สงสาร น้ำตาจะไหล แงงง
    #569
    0
  8. #544 ก็กูเป็นคนเทาเทา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:38
    ฝากลูกเมียข้าด้วยยยย แอ๊ก
    #544
    0
  9. #392 Get out my heart 💕 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 05:38
    ระบบน่าเอ็นดูจังลูก
    #392
    0
  10. #353 กว่าจะเช้า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 17:08
    ระบบน่ารักจังอ่ะ555ดูท่าจะปกติสุดในเรื่อง..555
    #353
    0
  11. #263 ningthanaporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 17:08
    โถ่ระบบน้อย
    #263
    0
  12. #201 IF-you (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 21:37
    ระบบนี้สงสัยเป็นคนอ่อนไหวง่าย. ขำอ่ะ
    #201
    0
  13. #111 Phantom-Tsubaki (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 07:12
    เชสนี่รูปร่างเหมือนกระต่ายที่มีฟันแหลมรึเปล่า? หรือเป็นแค่ก้อนขน?
    #111
    0
  14. #8 Siribxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 00:19
    สงสัยพระเอกค่าตัวแพง 3 ตอนโผล่มาแค่ชื่อ
    #8
    0
  15. #7 solar (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 17:22
    สนุกมากเลย ชอบๆจะรอตอนต่อไปนะครับ
    #7
    0
  16. #6 คนผ่านมา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 21:39
    สนุกค่า ติดตามน้า
    #6
    0