เจ้าหน้าที่เก็บเสี้ยววิญญาณ [Yaoi]

ตอนที่ 12 : [2] ราตรีสีหมอกจาง 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,311 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

 

ราตรีสีหมอกจาง (03)

 

            เช้าวันนี้ทั้งสดชื่นและแจ่มใส บรรยากาศแบบนี้เหมาะกับการทำสวนมาก แต่เจ้าหน้าที่ไม่ได้อยู่บ้านพักหลังเดิมแล้ว เพราะถูกฉุดมาอยู่ที่บ้านของดีน บ้านสองชั้นแต่มีขนาดใหญ่และกว้างขวางกว่า สวนดอกไม้ปลูกอยู่ทั่วสนามที่ถูกจัดแต่งอย่างมีรสนิยม รวมๆแล้วทุกอย่างมันดีมาก

 

            ยกเว้นเจ้าของบ้านนะ อันนี้ไม่ขอออกความคิดเห็น...

 

            ผ่านมาเกือบครบอาทิตย์ที่ออทัมได้มาอยู่ที่บ้านของตัวเอกอย่างงงๆ แผลที่แก้มซ้ายเริ่มหายแล้วแต่ยังคงทิ้งรอยช้ำเขียวอมม่วงเอาไว้ น่าเกลียดจนอยากฆ่าคนทำ อินทัชดูว่างงานจนน่าหมั่นไส้ วันๆเอาแต่ตอมดีนจนเหมือนแมลงวันเข้าไปทุกที

           

            ตอนนี้ดีนได้ปลอกคอสำหรับโอเมก้ามาใส่แล้วเพื่อป้องกันการเกิดต้นคอจากการโดนอัลฟ่ากัดเมื่อขาดสติ(ซึ่งยังไม่เคยเกิดขึ้นซักครั้ง) แต่ออทัมยังไม่ได้มีไว้ในครอบครองเพราะว่าเขาไม่ชอบใส่ มันร้อน มันอึดอัด

 

เพราะเหตุนี้จึงเลือกที่จะกินยาระงับอาการแทน อาการฮีทของเขาเคยเกิดขึ้นมาแล้ว 8 ครั้งตั้งแต่อายุ 12 ที่รู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้าก็กินยามาตลอด อาจมีบ้างที่ดื้อยาจนอาการฮีทกำเริบอย่างรุนแรง แต่มันก็ผ่านมา 2 ปีแล้ว ออทัมไม่เครียดเรื่องนี้เท่าไหร่เพราะยังคงกินยาและเว้นระยะตามที่หมอบอกจึงไม่เคยเกิดอาการฮีทกำเริบขึ้นอีก

 

อินทัชกำลังตามสืบเรื่องราวที่ลูกชายของเขายังไม่เคยเกิดอาการฮีท และน่าจะเกี่ยวข้องกับการที่แม่ของดีนพาหนีออกมาหลายปี และความทรงจำส่วนนั้นของดีนเหมือนถูกปิดตายไว้ ไม่ว่าจะถามอะไรก็ไม่รู้เรื่องจนน่าแปลก

 

            เนื้อเรื่องเดิมนั้นไม่มีพูดถึงแม่ของดีนเลย เหมือนไม่มีตัวตนแต่ดันมีบทบาทสำคัญเสียอย่างนั้น เธอคนนั้นกุมความลับหลายอย่างไว้ที่ตัว ผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวที่ตระกูลรองจัดหามาให้ไม่น่าจะมีเบื้องหลังที่สูงส่งมากมายเพื่อที่สายรองจะชักใยเธอได้

 

แล้วอะไรทำให้เธอหลบซ่อนจากสายตาของอินทัชมาได้หลายปีกัน?

 

ออทัมคิดเรื่องนี้วนเวียนมาได้หลายวันแล้ว ผู้หญิงคนนี้มีแต่ปริศนาเต็มไปหมด ทางบ้านของฝ่ายชายไม่พูดถึงคงไม่แปลกเพราะอินทัชไม่ค่อยจะชอบเธอเท่าไหร่ แต่ลูกที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เกิดกลับไม่พูดถึงเลย ไม่สิ.. เหมือนจะจำไม่ได้เสียมากกว่า

 

ก่อนที่จะคิดอะไรเลยเถิดมากไปกว่านี้ก็มีน้ำเย็นๆสาดเข้าหน้าเขาเสียเต็มแรงจนเซล้มใส่พุ่มไม้ที่ปลูกไว้ตามผนังด้านนอกของบ้าน หน้าเริ่มแสบจากแรงของน้ำและหูที่อื้อมีน้ำอยู่เต็มจนต้องเอียงคอเคาะน้ำออกมา

 

เกะกะจริงๆที่อื่นมีไม่ยืน มายืนขวางทางน้ำทำไม เสียงเยาะเย้ยดังมาจากปากคนที่คุ้นเคย ปากหมาจริงๆ ไม่หาเรื่องเขาซักวันจะตายให้ได้เลยใช้มั้ย ห๊ะ!  ออทัมตวัดสายตาอาฆาตใส่อินทัชที่ถือถังใส่น้ำที่ว่างเปล่า แก้แค้นเรื่องเมื่อหลายวันก่อนหรือไง ทำไมเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นแบบนี้พอดีนไม่อยู่ล่ะเขาปีศาจงอกเชียวนะ!

           

            ย้อนไปเมื่อหลายวันก่อนที่ออทัมได้แย่งนอนกับดีนแล้วอินทัชไม่ยอมจนกลายเป็นว่า พวกเราสามคนต้องนอนด้วยกันโดยมีดีนคั่นกลาง แต่พอรุ่งเช้าดีนต้องรีบตื่นไปหาข้อมูลธุรกิจของพ่อค้าคนหนึ่งส่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องถิ่นเพราะโดนจ้างมาเลยต้องรีบรวบรวมหลักฐานโดยเร็วเพราะเดี๋ยวข้อมูลจะคลาดเคลื่อนเสียก่อน

 

ออทัมที่สะลึมสะลือติ่นขึ้มาไม่เห็นดีนจึงตัดสินใจจะนอนต่อแต่ดันเหลือบไปเจอเส้นผมสีเทาเข้มที่ยาวสลวยกระจายอยู่เต็มหมอนอีกฟากของเตียงจึงจำได้ว่าเป็นอีกคนที่ได้นอนร่วมเตียงกันกับเขาและดีน

 

ด้วยความหมั่นไส้จึงได้ยกเท้าถีบไปยังบั้นท้ายแกร่งเต็มแรงจนอีกฝ่ายกระเด็นตกลงจากเตียง เสียงของตกกระทบกับพื้นไม้ยิ่งทำให้เสียงดังกังวานไปทั่วห้อง ออทัมแกล้งหลับตาทำเหมือนว่ายังไม่ตื่น เมื่อกี้แค่ละเมอเอง เขาไม่ได้ทำอะไรเลยนะ

 

อินทัชที่หงุดหงิดเพราะถูกถีบตกเตียงกุมสะโพกด้วยความเจ็บปวด ขายาวก้าวขึ้นเตียงด้วยความง่วงแล้วต้องการที่จะนอนต่อ เมื่อกี้เขาคงจะนอนหมิ่นขอบเตียงมากเกินไป ไหล่หนารู้สึกว่ามีอะไรมาตีเข้าจึงเงยหน้ามองแต่ก็โดนมือข้างเดิมฟาดเข้าเต็มหน้า

 

ความหงุดหงิดเริ่มเข้าครอบงำจนเกือบกระโดจนเข้าไปซ้อมคนที่แกล้งหลับ แต่ยังไม่ทันได้ลงมือดี เสียงตึงตังด้านนอกกลับทำให้แขนที่ง้างเตรียมขย้ำคอเควินชะงัก ประตูห้องที่ปิดสนิทถูกเปิดออกกว้าง

 

ดีนวิ่งหน้าตั้งเข้ามาเพราะเสียงที่ได้ยินก่อนหน้านี้ทำให้เขาเป็นห่วงกลัวว่าทั้งคู่จะฆ่ากันตายเสียก่อน แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้เขาหน้าขึ้นสี

 

ชายหนุ่มต่างวัยที่หุ่นไม่ต่างกันมากช่างดูดีจนดีนจ้องตาไม่กระพริบ แต่ทำไมพ่อต้องเข้าไปคร่อมเควินด้วยเล่า ผ้าห่มสีฟ้าผืนหน้าร่นมายังหน้าท้องของทั้งคู่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เควินที่งัวเงียกำลังขยี้ตาไม่รับรู้ว่ากำลังจะโดนทำอะไร ตาสีสวยสบกับดีนด้วยความสงสัย เป็นภาพที่คิดดีไม่ได้เลย...

 

ดีนกระแอมเสียงเบาก่อนจะเดินไปลากเควินออกจากร่างของพ่อที่ดูเหมือนจะนิ่งค้างจนวิญญาณออกจากร่างไปแล้ว ดีนมาเห็นอะไรที่ไม่สมควรเข้าแล้ว ต้องพาลูกไปล้างตา! เมื่อกี้จ้องมันตาไม่กระพริบเลยนะ เฮ้ กลับมามองพ่อให้เต็มตาก่อน พ่อหุ่นดีกว่าไอ้โจรทมิฬอีกนะ!!!

 

เควินหัวเราะในลำคอเบาๆอย่างอารมณ์ดีเพราะได้เอาคืนเล็กๆน้อยๆจากอินทัช แค่นี้ยังน้อยไป คราวหน้าจะเอาให้กระอักเลือดวันนั้นทั้งวันจำได้ว่าดีนแทบไม่มองหน้าเขาและอินทัชเลยเพราะเขินกับภาพเมื่อเช้า พ่อคลั่งลูกน่าจะเก็บกดจนมาลงที่เขาเนี่ย.. น่าเบื่อ

 

เมื่อมองย้อนกลับไปออทัมก็คงจะกระทำเหมือนเดิมเพราะเขาถือคติที่ว่า ทำมาทำกลับ ไม่โกง ถ้าฝ่ายอินทัชยอมลงให้เขาก่อน อืม วันนั้นไม่มาจะมี เขาเลือกที่จะเดินหนีไม่ต่อปากต่อคำ มันน่าเบื่อนะ อายุก็ไม่ใช่น้อยๆกันแล้วมาชวนทะเลาะด้วยหน้าตึงๆอยู่ได้

 

ด้านอินทัชที่เริ่มก่อนไม่แม้แต่จะชายตามองคู่กรณี เขาเดินกลับไปรดน้ำต้นไม่อย่างอารมณ์ดี วันนี้จะเป็นวันที่จะได้ข่าวที่หมายเลข 2 ส่งมาให้ คนนี้ถนัดด้านข้อมูลดี ทำไมถึงไม่ขอให้ดีนช่วย? เพราะไม่อยากทำให้ดีนต้องเค้นความทรงจำวัยเด็กของตัวเองขึ้นมาน่ะสิ!

 

 เมื่อรดน้ำครบจำนวนที่ดีนกำหนด(โดนทำโทษมา..)อินทัชถึงได้แบกร่างเข้ามานอนแผ่ในบ้าน หมดคราบนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงไปเลย เหลือแค่ชายโสดที่มีแต่ความขี้เกียจ อืดอาดยืดยาดจนดีนต้องส่ายหัว

 

พ่อครับ ดีนพาเควินไปซื้อของก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาทานของว่างด้วย ดีนที่กำลังสวมรองเท้าผ้าใบอยู่หน้าประตูบอกกับอินทัชที่นอนเหยียดขาอยู่เต็มโซฟากลางบ้าน อินทัชได้แต่เออออไปกับดีนเพราะไม่อยากขัดใจ ลูกอย่าทำอะไรก็ทำไปเลย เขาไม่ได้หวงลูกขนาดนั้น

 

แต่การกระทำช่างสวนทางกับคำพูดจริงๆ เมื่อดีนก้าวพ้นรั้วบ้านไปกับเควิน มือหนาก็กดข้อความส่งให้แก่บอดี้การ์ดนอกเครื่องแบบที่แฝงตัวอยู่ทันที

 

จับตาดูให้ดี ถ้ามันกล้าเข้ามาใกล้ชิดดีนจนเกินไปก็เข้าไปขัดขวางซะ

รับทราบครับ

อย่าให้ดีนรู้ตัวล่ะ ดูอยู่ห่างๆห้ามคลาดสายตา ไม่วายส่งข้อความไปกำชับอีกครั้ง เขาเรียกว่ารอบคอบ..ก่อนจะเอนหลังลงนอนพักสายตาเสียทีเมื่อฝากฝังคำสั่งเสร็จ

. . . .

. . .

 . .

เสื้อตัวนี้ลายสวยดีนะ แล้วระหว่างตัวนี้กับตัวนั้น ชอบตัวไหน?”

ตัวนี้มีกี่สีครับ มีไซต์ใหญ่กว่านี้มั้ย?”

เอาตัวนี้เพิ่มด้วยครับ สีน้ำเงิน

 

ประโยคทั้งหมดเป็นเควินที่พูดอยู่คนเดียว ดีนที่พาเควินมาที่ห้างใกล้บ้าน แต่กลับได้แต่มองตามคนตัวสูงไปมา เขานึกว่าเควินจะล้มเลิกความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงรูปร่างของเขาแล้วนะ นี่อะไรกัน แค่ผมและสีผิวที่เข้มขึ้นเล็กน้อยนี้ยังไม่เพียงพอหรือ?

 

นี่ถึงขนาดลากเขามาซื้อของให้ตัวเองเลยเนี่ยนะ แน่นอนว่าไม่ใช่เงินของเขาและเงินของเควินแน่นอน เงินใคร? เงินพ่อน่ะสิ! ให้ตาย ไปฉกมาตอนไหนเนี่ย น่าเอาดีด้านการย่องเบานะเหมือนที่พ่อตั้งฉายาให้ว่าโจรทมิฬเลย(โจร+ผิวเข้ม)

 

การเลือกซื้อของกินเวลาเป็นชั่วโมง ดูเหมือนเควินจะซื้อของเก่งมาก เรียกว่าเอาทรัพย์มาละลายทิ้งก็คงไม่ผิดเพี้ยนไปมากนัก ของเต็มไม้เต็มมือไปหมดแต่ก็ยังลากเขาเดินเข้าร้านนั้นร้านนี้ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พ่อรู้เข้าได้วางมวยกันอีกแน่..

 

แล้วสุดท้ายดีนก็กลับไปทานของว่างกับอินทัชที่บ้านไม่ทัน เพราะเควินกำลังเดินตัวปลิวเหมือนลอยได้พาเขาไปที่ต่างๆโดยไม่มีจุดหมาย แค่เดินเล่นไปเรื่อยๆ มันก็เพลิดเพลินดีไม่รู้ว่าการเดินเล่นปล่อยสมองให้โล่งไม่ต้องคิดอะไรให้มากมายจะสดชื่นกระปรี้กระเปร่าแบบนี้

 

ในระหว่างที่เดินข้ามถนนเพื่อข้ามไปซื้อเจลเก็บความเย็นและยาระงับอาการฮีทของเดือนนี้ออทัมกลับรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เอ่อล้นออกมาจากร่างกายจนควบคุมไม่ได้ มันคล้ายกับไอร้อนที่ระเหยไปในอากาศแต่มันทำให้เขาเริ่มรู้สึกตาลาย หัวสมองเริ่มหมุนเคว้งจนจับต้นชนปลายไม่ถูก

 

ด้านของดีนที่เดินนำไปไม่เห็นอีกคนที่มักจะเดินอยู่ข้างกันเลยหันหลังกลับไปมอง เจอกับเควินที่ยืนอยู่ริมฟุตบาทที่เดิมแต่ดูทรมานมาก เหงื่อเริ่มผุดขึ้นตามไรผมสีอ่อนจนผมลู่ไปกับกรอบหน้า เสื้อยืดพอดีตัวสีเข้มเปียกชุ่ม ดีนรีบกลับหลังหันวิ่งไปดูเควินในทันที

 

เนื้อตัวของเควินเย็นไปหมด ดีนรับรู้ได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่แปลกประหลาด กลิ่นหอมโชยออกมาจากตัวของคนที่เขาช่วยพยุงจนน่าสงสัย แต่กลิ่นแบบนี้มัน... ไม่ได้การล่ะ!!

 

เควินเป็นโอเมก้า!?!

 

กลิ่นหอมจางๆนี่น่าจะอยู่ในช่วงอาการฮีท? ดีนสับสนเพราะเขาคิดว่าเควินเป็นเบต้ามาตลอดเวลา แล้วทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ ก่อนอื่นต้องรีบพาออกไปจากตรงนี้ก่อน มันโจ่งแจ้งเกินไป อันตราย.. เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงพยุงเควินให้เดินกลับไปทางเดิม อีกไม่กี่ป้ายก็ถึงบ้านแล้ว ทนอีกหน่อยนะ

 

ดีนส่งข้อความให้บอดี้การ์ดมาช่วยเขาพยุงตัวเควินกลับบ้าน อีกไม่นานน่าจะมาถึงเพราะเพิ่งนำของที่ซื้อทั้งหมดกลับไปเก็บที่บ้าน บอดี้การ์ดคนนี้เป็นคนคอยตามดูความเรียบร้อยระหว่างเขากับเควินอยู่และเป็ยเบต้าจึงไม่เป็นปัญหามากเท่าไหร่

 

เมื่อเห็นบอดี้การ์ดคนสนิทจึงได้ตะโกนเรียกให้มาช่วย ถึงแม่จะแปลกใจที่เควินดูอ่อนแรงแต่ก็ช่วยโดยไม่ปริปากบ่น เมื่อกลับมาถึงบ้านดีนก็ได้โทรเรียกหมอที่พ่อจ้างให้มาคอยดูแลเคสของตนเองให้รีบมาที่บ้าน เพื่อช่วยฉีดยาระงับอาการไปก่อน

 

เควินตื่นมาต้องนั่งจับเข่าคุยกันเสียที

. . . .

. . .

 . .

ตอนนี้เควินอาการดีขึ้นแล้วแต่สิ่งที่หมอพูดออกมาเรื่องอาการคนไข้ที่มีกลิ่นจางจนแทบไม่ได้กลิ่นนอกจากโอเมก้าด้วกันเองและอัลฟ่า โชคดีที่ดีนได้กลิ่นแล้วรีบให้หมอมาตรวจหาสาเหตุ สิ่งที่ได้รับรู้พาให้ดีนและอินทัชอยู่ในสภาวะตกใจ

 

คุณเควินเป็นโอเมก้าที่แข็งแรงมาก แต่ร่างกายกลับมีจุดบกพร่องตรงฮอร์โมนเพศชายที่มีน้อยจนเกินปกติของโอเมก้า ภายนอกเหมือนผู้ชายปกติทุกอย่าง แต่ภายในนั้นบอบบางมาก กลิ่นฟีโรโมนที่อ่อนจางกว่าปกติมีผลมาจากการทานยาระงับและเลื่อนอาการฮีทจนร่างกายเกิดการต่อต้าน

“….”

ในลักษณะนี้หากรักษาไม่ทันเวลาอาจมีภาวะช็อคได้ ร่างกายของคุณเควินเริ่มดื้อยาอย่างรุนแรง กลิ่นที่เริ่มจางบ่งบอกว่าฮอร์โมนเริ่มมีความผิดปกติ เป็นไปได้หมออยากให้คนไข้เลิกรับยาในระยะ 3-4 เดือนนี้ให้ร่างกายฟื้นตัวและให้อาการฮีทเกิดขึ้นตามปกติจะปลอดภัยมากกว่า

 

นายแพทย์เพื่อนของอินทัชร่ายมาซะเหยียดยาว มือก็เขียนรายการยาแต่ล่ะอย่างให้อินทัชไปหาซื้อมาให้คนไข้ ดีนตกใจที่เควินดื้อยาอย่างรุนแรง กลิ่นฟีโรโมนอ่อนๆที่ได้กลิ่นนั้นมันจางมากก็จริง แต่มันกลับหอมหวานสุดๆจนดีนเคลิ้มไปชั่วขณะ

 

อินทัชพูดคุยเรื่องนี้กับเพื่อนของตนก่อนจะไปส่งนายแพทย์ขี้นรถกลับบ้าน เขาไม่รู้มาก่อนว่าเควินเป็นโอเมก้า แถมยังอ่อนแอจนน่าตกใจ รู้สึกผิดเล็กน้อยที่เคยทำร้ายร่างกายนั้นไป ดูเหมือนดีนก็ไม่เคยรู้มาก่อน

 

แน่สิ ดูรูปร่างที่ต่างจากโอเมก้าปกติธรรมดานั่นสิ อัลฟ่าชัดๆ ไม่งั้นจะให้คนคอยประกบเหรอ? ก็เขากลัวมันลากดีนไปปู้ยี่ปู้ยำนี่! ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน

 

มองดูร่างที่นอนทอดกายบนเตียงของดีนดูไม่ค่อยจะดีนัก ร่างกายอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย ปากยังซีดอยู่ มือซ้ายเจาะให้น้ำเกลือ ตอนเย็นค่อยปลุกมาทานข้าวทานยาแล้วกันตอนนี้ก็ให้พักไปก่อน

. . . .

. . .

. .

ออทัมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาใบบ้านที่คุ้นตา สมองกำลังประมวลผล มองไปรอบๆจึงจำได้ว่า ที่นี่เป็นบ้านของเจรัล.. ทำไมเขาถึงมาโผล่ที่นี่? ระบบ ระบบ! ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมา..

 

รอบกายเงียบสงบเหมือนไม่มีใครอยู่ที่นี่ ออทัมลุกขึ้นจากเดตียงแล้วเดินออกไปนอกห้อง ก่อนจะนิ่งค้างไป น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากตา เบื้องหน้าเขาคือซันซัส!! ก้อนสะอื้นตรงคอทำให้หายใจและเปล่งเสียงได้ลำบาก

 

ซันซัสเหมือนจะมองเขาไม่เห็น ร่างสูงใหญ่เดินทะลุผ่านร่างของเขาไป อา เขาไม่มีตัวตนในโลกนี้แล้วนี่นา โลกนี้มันจบไปแล้ว ไม่มีใครอยู่แล้ว ทุกคนตายไปหมดแล้ว.. นี่เขากำลังทำอะไรอยู่?

 

ตอนนี้ออทัมได้แต่มองตามสัตว์ร้ายของตนที่เดินไปมาเหมือนหาอะไรบางอย่าง ด้วยเครื่องหน้าที่ยังดูหนุ่มแน่นทำให้ออทัมคาดว่าคงจะเป็นช่วงหลังจากที่เขาจากไปไม่นาน สิ่งที่ซันซัสหาอยู่คือเชส.. สัตว์เลี้ยงคู่สัญญษของเขา คิดถึงจัง

 

ทั้งคู่หยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน เพียงแต่ว่าในความรู้สึกของออทัมมันเหมือนกับว่าเชสกำลังมองมาที่เขาอยู่ ออทัมปาดน้ำตาทิ้งไปแล้วจมอยู่กับภาพที่แสนคะนึงหาเบื้องหน้าไม่ขยับไปไหน อยากซึมซับเวลานี้ให้นานที่สุด

 

มองอะไรอยู่น่ะ? ไม่เห็นมีอะไรเลย

ข้ารู้สึกเหมือนมีใครกำลังจ้องพวกเราอยู่ แต่ไม่มีกลิ่นไอชั่วร้ายเลย น่าแปลกนะ

นั่นสิ ความรู้สึกช่างคุ้นเคย แต่ข้ากลับนึกไม่ออก

คุ้นเคย?

อ๊ะ!.ใช่แล้ว มันเหมือนกับในฝันของข้าเลย

 

เชสคุยกับซันซัสแต่สายตาไม่ละไปจากอากาศตรงหน้า มันรู้สึกได้แต่มองไม่เห็นและไม่มีจิตอาฆาตหรือไอสังหาร มันแค่จ้องมองตรงมา ความฝันของลูกครึ่งปีศาจมันวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาตั้งแต่วันที่ไปเดินเล่นไกลๆวันนั้น พอกลับมาก็แปลกไป ว่าแต่ความรู้สึกคุ้นเคยจากในฝันหรือ?

 

ที่ข้าฝันถึงคนผู้หนึ่งซ้ำๆแต่จำหน้าไม่ได้นั่นแหละ ข้ารู้สึกเหมือนว่าตอนนี้เขาอยู่กับข้า

“….”

ถ้าเขาอยู่ที่นี่จริงๆข้าก็อยากจะบอกเขาว่า ครั้งหน้าที่เราได้เจอกันข้าจะเป็นฝ่ายตามล่าเขาเอง หนีไปไหนไม่รอดหรอก จิตวิญญาณที่เหมือนได้ผูกกันแล้วข้าจะทำให้มันเป็นจริง ข้าไม่อยากเอาแต่ฝันถึงแล้วจดจำอะไรไม่ได้เสียที

 

ซันซัสลูบขนเชสไปมาสายตามองสบกับความว่างเปล่าตรงประตูห้อง มุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูน่าขนลุก ออทัมที่กำลังเหม่ออยู่สะดุ้งทันที แต่ก็มึนหัวจนภาพข้างหน้าเริ่มเลือนหายไปทีละนิด ไม่นะ.. ไม่ เขายังอยากจะเฝ้ามองซันซัสอยู่ อีกซักนิดก็ยังดี

 

ความรู้สึกที่พยายามกดให้ลึกที่สุดในจิตใจของเขาเหมือนโดนกวนให้ขุ่น ตะกอนมันค่อยๆแจ่มชัดขึ้นเหมือนเรื่องเพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่นาทีก่อนจนออทัมปวดใจ มากเกินไป เขาจะรับไม่ไหวอยู่แล้ว...

 

ฉากหน้าความเข้มแข็งที่เขาพยายามสร้างมาเพื่อเป็นเกราะกำบังกำลังพังทลายลง เพียงเพราะได้เจอสัตว์ร้ายที่ได้ขโมยเอาความรู้สึกดีๆของเขาไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจทราบได้แน่ชัด แต่มันช่างเป็นความรู้สึกที่รุนแรงจนเป็นความผูกพันที่ออทัมขาดมันไปไม่ได้

 

เมื่อสมองเริ่มคิดและรับรู้ทุกอย่างมากเกินไปจนเริ่มไม่ไหว ร่างกายเจ้าหน้าที่หายไปจากมิตินั้นในทันที ทุกอย่างดับวูบลงไปกลายเป็นความมืดมิด ออทัมเหมือนล่องลอยอยู่ในความมืดที่ว่างเปล่านี้จนหลงลืมแทบทุกอย่าง

 

[เจ้าหน้าที่ออทัมทำใจดีๆเอาไว้!!] ระบบได้แทรกแซงเข้ามาในส่วนลึกของมิตินี้ แรกเริ่มก็ตกใจมากที่เจ้าหน้าที่มาโผล่ที่นี่ได้ แต่ถ้าอยู่นานกว่านี้ร่างกายของเจ้าหน้าที่จะเสื่อมถอย

 

ต้องรีบพาเจ้าหน้าที่ออกมาให้เร็วที่สุด ร่างกายที่ไม่มีวิญญาณก็เหมือนศพ ต้องรีบยัดวิญญาณเจ้าหน้าที่ที่เตลิดออกมาให้เข้าร่างของเควินดังเดิม ไม่งั้นจะแย่ทั้งคู่

 

มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไรกัน? ระบบ 3.0 ยังไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลย แล้วทำไมเจ้าหน้าที่ออทัมถึงได้วิญญาณหลุดมาที่ มิติกักเก็บวิญญาณ ได้?

 

หรือจะเป็นเพราะ...สัตว์ร้ายที่มีจิตวิญญาณกล้าแข็ง ดื้อรั้นและต้องการพบอย่างรุนแรง? ไม่สิ.. เป็นเพราะเจ้าหน้าที่ด้วย ที่มีความผูกผันจนยากที่จะห่างไกลกันได้

 

คาดว่าอีกไม่นานเนื้อเรื่องเดิมได้เปลี่ยนไปจนหมดแน่ เพราะวิญญาณที่แทรกแซงการทำงานของเจ้าหน้าที่ดันเป็นสัตว์ร้าย ตัวละครในโลกก่อน!!

 

[บันทึกของระบบ]

            อ๊า..ยุ่งยากขึ้นกว่าเดิมแล้วสิ ทำไมถึงมีจิตที่เข้มแข็งและดื้อรั้นแบบนี้นะ เกินไปแล้ว!! ถึงขั้นแทรกแซงมิติเพื่อจะหาคนรักที่มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว ซันซัสยึดติดกับเจ้าหน้าที่มากเลยคงเพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กด้วย งานยากเลยทีนี้ คาดว่าเบื้องบนไม่ถือโทษด้วยเพราะไม่ได้ขัดกับภารกิจ แต่คงไม่อยากไปทำลายจิตวิญญาณบริสุทธิ์ทั้งสองดวงที่เกี่ยวพันกันอยู่ แต่สัตว์ร้ายนี่น่ากลัวมากเลย... ถึงขั้นเรียกเจ้าหน้าที่ไปหาได้เพราะต้องการระบุจุดที่อยู่นี่มัน... อีกไม่นาน เขา คงได้ตื่นขึ้นมาในร่างนั้นแน่นอนเลย ความรู้สึกที่เริ่มถักทอกับเจ้าหน้าที่ เมื่อมีเสี้ยววิญญาณเดิมกลับมาแล้ว เจ้าหน้าที่ไม่รอดแน่...

      

 

---------------

สวัสดีค่า มาส่งเจ้าหน้าที่น้อยแล้วน้า(สั้นกว่าเดิมไปนีสส) นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่แต่งหลังจากไม่ได้แตะนานหลายปี ถือว่าเป็นมือใหม่หัดแต่งเนอะขอบคุณทุกคำติชมจ้า ศิจะนำมาปรับปรุงนะคะ ในที่สุดเจ้าหน้าที่ก็ฮีทแล้ว แถมยังโดนตามรังควานอีก จิตที่เชื่อมกันแล้วไม่แคล้วกันหรอกหนาาา เมื่อเสี้ยววิญญญาณเดิมกลับเข้าร่าง เจ้าหน้าที่ถูกกินเรียบแน่เลย เพราะโลกก่อนสัตว์ร้ายเอาแต่ยึกยักไปจับน้องลงท้องเสียที มาคราวนี้เจ้าหน้าที่น้องคงไม่เหลือกระทั่งกระดูก 55555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.311K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

712 ความคิดเห็น

  1. #671 SRKM2E (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 02:02
    กรี้ดร้องงงงงงงง
    #671
    0
  2. #650 nicharipaen04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 14:38
    เข้าร่างคุณพ่อเลยย
    #650
    0
  3. #552 hanari00123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 11:19
    ชอบคุณพ่อเข้าร่างคุณพ่อเลยค่า
    #552
    0
  4. #380 Kaning Guliko (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:41
    เข้าร่างคุณพ่อเลยค่ะ กร๊าวใจจริงๆคู่นี้55555555555
    #380
    0
  5. #195 MashiroJP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:21
    สัตว์ร้ายคัมแบค
    เตรียมต่อเรือลำที่สอง
    #195
    0
  6. #149 RhongTood (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:58

    นึกว่าน้องดีนจะเทิร์นรุกซะอีก

    สัตว์ร้ายกำลังจะคัมแบคจ้าทุกค๊นนน ภาวนาให้ออทัมโดนกินเร็วๆ ว๊ากกก
    #149
    0
  7. #143 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 18:55

    งือ รอววววววววว ค้างงงงงงง

    #143
    0
  8. #142 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:58
    สัตว์ร้ายคัมแบคคคคค
    #142
    0
  9. #141 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 08:05
    แหม๊ๆๆๆ รอตั้งนานแหน่ะซันซัสสส~ มา'กิน'เจ้าหน้าที่เร็วๆค่ะ!!! 5555555
    #141
    0
  10. #140 จอมเวทย์ที่ถูกลืม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:07

    รอดูเจ้าหน้าที่ถูกกินค่ะ //ปาดน้ำลาย

    #140
    0
  11. #139 Say. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 19:41
    โอ้ยยยยย ฮืออออออออ
    #139
    0
  12. #138 asaras toy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 19:18
    ร่างคุณพ่อรึเปล่าเอ่ย

    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววววววววววววววว
    #138
    0
  13. #137 D.I.N. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 18:31
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วค่าาาา
    #137
    0
  14. #136 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 18:24
    มานั่งวนอ่านซ้ำด้วยความค้าง คิดถึงเจ้าสัตว์ร้ายยยยย
    #136
    0
  15. #135 nok173 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 12:27
    รอน้าาาาา สนุกมากค่าาาาาา
    #135
    0
  16. #134 milk-m.g.m (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 11:45
    ปีศาจน้อยจะสิงใครรร
    #134
    0
  17. #133 Flora (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 08:47
    อยากอ่านต่อง่า

    รอรอ

    มันสนุกมากอ่ะ

    พยายามต่อไปเข้าไว้นะไรต์
    #133
    0
  18. #132 VJaru (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 08:34
    สนุกมากเลย รอค่าาา
    #132
    0
  19. #131 M'PaaX'NR'C (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:50
    นี่มันกำลังเจ้มจ้น!
    #131
    0
  20. #130 KanteraNakkhaiw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:29
    ชอบค่าาา รออออ
    #130
    0
  21. #129 Ting0616563257 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:29
    มาต่อเร็วๆอีกนะค่าาารออ่านอยู่เสมอคะ
    #129
    0
  22. #128 09fg (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 07:19
    ชอบคะติดตามนะคะ
    #128
    0
  23. #127 แมวน้อยลอยฟ้า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 03:51

    งุ้ยยยสนุกกกก///7///รอน่อออ
    #127
    0
  24. #126 bunyarat462 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 03:50

    เคลวินรีบบำรุงด่วนค่ะ น้องต้องเตรียมตัวละนะ ฮีทนี้ไม่รอดแน่! 555//โดนเฮียทัชลากไปเก็บ

    //กลัวไรท์จับพล็อตพลิกคว่ำพลิกหงาย จนต้องบ่นว่าพีคไปอีกกก จริงๆเลย นี่เราลงเรือทัชวินมาตั้งแต่เริ่มโกนี้เลยนะ
    #126
    0
  25. #125 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 01:52
    ตัดจบได้ทำร้ายมากค่ะ ฮืออออออ
    ลุ้น พ่อสัตว์ร้ายจิเป็นใคร จะเป็นคนที่คิดหรือพลิกล็อคคคค
    #125
    0