[Laflora]อดีตกาลกับสงคามอัญมณีทั้ง5เผ่า

ตอนที่ 5 : บทที่4:ลอบสังหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 เม.ย. 61

เซยุล Talk
หลังจากวันที่ข้าได้พบกับท่านซีวี่ชีวิตข้าก็เริ่มเปลื่ยนไปเจอกับเรื่องวุ่นวายที่เข้ามาไม่หยุดราวกับพายุอยู่เสมอ......แถมยังต้องมาฝึกกับท่านซิวเกือบทุกวันข้าว่าท่านยังคงแค้นข้าในวันนั้นอยู่มั้ง.....เวลาว่างข้าก็ขอให้คุณไอมิที่อยู่ในฐานะคู่หูข้าสอนเรื่องราวของเผ่าอื่นๆให้จึงทำให้รู้ว่าโลกใบนี้ไม่ได้มีแค่5เผ่าเท่านั้นยังมีเผ่าอื่นๆเช่นปีศาจที่ดูแลขุมนรก,ทวยเทพที่ดูแลสวรรค์,วิญญาณที่เป็นอริกับภูต,ปีศาจน้ำที่เป็นอริกับพวกเงือก.....แต่ทำไมถึงไม่ได้จัดอยู่ในทั้ง5เผ่านะหรอคุณไอมิก็พูดไว้ว่า......
'พวกปีศาจมีดินแดนขุมนรกอยู่แล้วเลยไม่ต้องการโลกนี้ส่วนทวยเทพเองก็เช่นกัน....ส่วนปีศาจน้ำมันไม่สามารถขึ้นมาบนบกได้เหมือนเผ่าเงือกได้เลยไม่ค่อยมีเผ่าอื่นรับรู้ถึง.....ส่วนพวกวิญญาณก็ไม่อยากร่วมด้วยนะ'เพราะงี้แหละครับว่าทำไมอีก4เผ่าถึงไม่ได้ถูกจัดใน5เผ่าอย่างพวกเรา......แต่ว่านะทำไมทั้ง5เผ่าไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้นี้.....คุณไอมิก็ไม่ยอมบอกแถมยังพูดทิ้งปริศนาให้อีก
'นั่นสินะ.....ถ้าได้สิ่งนั่นมา.....เผ่าที่ได้คงมีอำนาจมากจนพอที่จะทำลายล้างได้เลย......'ทำลายล้าง?ทำไมถึงไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ล่ะ?สิ่งนั้นที่คุณไอมิพูดคืออะไร?......คงมีเรื่องยุ่งยากในอีกไม่ช้าแน่.....
"เซยุล....นี้เซยุล!!"
"ครับ!!ท่านซีวี่เรียกข้าทำไมครับ?"ข้าสะดุ้งเฮือกก่อนจะมองไปมาคนที่เรียกชื่อของข้าทันที.....เพราะอะไรถึงเปลื่ยนคำสรรพนามจาก'กระผมกับขอรับ'มาเป็น'ข้ากับครับ'แทนนั้นก็เพราะว่า......
ย้อนไปวันนั้น
"องค์หญิงขอรับ.....เรียกกระผมมาพบทำไมหรือขอรับ"
"เรียกมาเพราะจะคุยด้วยนะคะ......นี้เซยุลช่วยเลิกแทนคำสรรพนามจาก'กระผมกับครับ'มาเป็น'ข้ากับครับ'ได้มั้ย?"
"แต่จะแทนตัวเองแบบนั้นกับองค์หญิงมัน......"
"เลิกเรียกว่าองค์หญิงด้วย!เปลื่ยนมาเป็น'ท่านซีวี่'แทน"
"แต่ว่ากระผม....."
"ไม่มีแต่!ไม่งั้นข้าจะให้ไอมิทำร้ายเจ้า!!"
"เอ๋!!!!!"
"เข้าใจมั้ยเซยุล"
"ขะ..ขอ...เอ๊ย....ครับ"
กลับมาปัจจุบัน
วันนั้นท่านซีวี่หน้ากลัวจริงๆสฃสัยคงได้เชื้อมาจากท่านซิวด้วยแน่นอน....ทำไมถึงเรียกท่านแบบนี้ได้ก็ท่านซีวี่เช่นเดิมนั้นล่ะเพราะอายุของข้าน้อยกว่าท่านซิว2ปีและเยอะกว่าท่านซีวี่1ปี.....เลยทำให้ข้ากับท่านทั้งสองสนิทสนมกันได้อย่างรวดเร็วถึงจะทะเลาะกับท่านซิวบ้างเถอะนะ
"เฮ้อ~มาอยู่นี้เองหรอคะ"คุณไอมิเดินเข้ามาในห้องสมุดอย่างเหน็ดเหนื่อยเพราะคุณไอมิต้องลงไปเมืองต่างเพื่อรักษาอาการป่วยให้แก่ชาวบ้านแถมช่วงนี้แทบจะลงพื้นที่ทุกวันอยู่แล้วเพราะเจ้าตัวดันเป็นคนคิดสูตรยารักษาโลกนี้ขึ้นมาได้(เห็นบอกว่าเอามาจากเผ่าอื่น)เลยต้องลงพื้นที่ด้วยตนเอง
"ทวยเทพก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันหรอครับ?"
"ก็เหนื่อยเป็นสิทวยเทพอย่างพวกเรานะเกิดแก่เจ็บตายได้เช่ยกันนั่นแหละ"
"งั้นหรอครับงั้นขอถามหน่อยนะครับอายุของคุณไอมิเท่าไหร่หรอครับ?"
"2,727ปีนะ"
"หา!!!!แล้วเมื่อไหร่จะแก่ล่ะครับนั้น"
"ก็ข้าตายแล้วเกิดใหม่ตั้งหลายรอบเลยนะครั้งสุดท้ายก็ครั้งที่70พอดีเลยล่ะจะบอกให้!"
"แล้วทำไมถึงเกิดใหม่ได้ล่ะครับ"
"ก็ขึ้นอยู่กับท่านมิคาเอลล่ะว่าจะให้ใครอยู่หรือใครตายนะเขากุมทุกอย่างของพวกเราทั้งหมดเลย"
"แล้วมาสนิทกับมนุษย์แบบนี้ไม่ว่าหรอครับ?"ถ้าควบคุมได้แบบนี้แล้วทำไมถึงได้ปล่อยให้มาคุยกับเผ่าอื่นๆได้ล่ะ
"เพราะข้าอยู่ในตำแหน่ง1ใน10สภาของทวยเทพพวกที่อยู่สภานี้ต้องช่วยเหลือหรือดูแลความเป็นไปของโลกห้ามเข้าช่วยทำสงครามหรือมีส่วนร่วมใดๆทั้งสิ้น....แต่ถ้าแหกกฏยอมช่วยเหลือมนุษย์ท่านมิคาเอลก็จะดูผลงานทั้งหมดที่เคยทำมาก่อนจะตัดสินว่าให้มีชีวิตอยู่ต่อไปหรือเปล่านะ"
"แล้วที่คุณมามีความสัมพันธ์แบบนี้กับพวกข้า....ท่านมิคาเอลไม่ว่าหรือครับ?"
"ไม่ว่าหรอกแต่ประชุมทีไหร่โดนเตือนตลอดเลย"
"ถ้าเกิดว่า....เกิดสงครามขึ้นมาจริงๆคุณไอมิจะยอมช่วยมั้ยครับ"
"ต้องช่วยอยู่แล้วแต่ถ้ามันมีโอกาสถึงจั้นทำลายล้างโลกใบนี้ได้พวกข้าเหล่าทวยเทพก็ไม่ขออยู่เฉยล่ะ"
"งั้นหรอครับ"กฏของเหล่าทวยเทพนี้ก็เข้มงวดดีจังอยากให้เผ่ามนุษย์มีแบบนี้บ้าง(ฮินะ//แต่ฉันขอผ่านคนหนึ่งอ่ะฮินะเกลียดความเข้มงวดที่สุด)
"ว่าแต่ท่านซีวี่ล่ะ?"จู่ๆคุณไอมิก็ถามขึ้นมาซะงั้น
"เล่นน้ำในห้องจำลองธรรมชาตินะครับ"
"งั้นหรอ"
"จริงสิผมขอถามอีกสักเรื่องได้มั้ยครับ?"
"ว่ามาสิ"
"ทำไมคุณไอมิถึงมาเป็นข้ารับใช้ส่วนตัวให้ท่านซีวี่หรอครับ?"
"ก็....ข้าถูกใจท่านซีวี่นะตอนที่ข้าเจอท่านครั้งแรกนะรู้มั้ยว่าท่านทำไง?"
"ไม่รู้ครับ"เพราะไม่รู้ข้าจึงถามอยู่นี้ไง!....ประโยคหลังข้าคิดนะไม่ได้พูดออกไป
"ก็มนุษย์ที่เจอข้าในร่างจริงส่วนใหญ่จะวิ่งหนีทันทีแต่ตอนนั้นท่านซีวี่ก็มีโอกาสหนีแต่ก็ไม่ทำแถมยังถามข้าอีกว่าใช่เผ่าแองเจิลหรือเปล่าอีก"
"เอ๊ะ....แองเจิลกัยทวยเทพมันเหมือนกันไม่ใช่หรอครับ?"เพราะข้าเคยเห็นจากหนังสือมาว่าพวกแองเจิลจะมีปีกขนาดใหญ่อยู่ที่ตัวเหมือนทวยเทพนี้น่า
"พวกแองเจิลมีปีกเหมือนพวกข้าก็จริงแต่พวกข้าจะมีผมสีเงินกับดวงตาสีทองอร่ามเพื่อบ่งยอกเผ่าอยู่....เหมือนเผ่าอื่นๆนั่นแหละ"ใช่แต่ละเผ่าจะมีลักษณะเด่นเป็นของตัวเองเอลฟ์จะมีหูแหลมยาว,แองเจิลมีปีกอยู่ที่ตัว(มีความสามารถไว้ตรงไหนของร่างกายก็ได้แต่ไม่สามารถถอดออกจากตัวได้),เงือกก็จะมีหางแทนขาและมีหูเป็นครีบปลาแทนพอขึ้นมาบนบกหางจะกลายเป็นขาแต่จะมีเกล็ดปลาตามขาและแขนเพื่อบ่งบอกว่าเป็นเงือก(จากหูครีบปลาก็กลายเป็นหูธรรมดาเหมือนมนุษย์แทน),เผ่าภูตจะมีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่ก็สามารถแยกได้จากเสื้อผ้าที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
"เพราะข้าเห็นท่าทางแบบนั้นของท่านซีวี่ประจวบกับตอนนั้นข้ากำลังสนใจท่านพอดีเลยขออาสามาเป็นข้ารับใช้เองนะ"
"งี้เองหรอครับ...."
"ใช่อยากรู้อะไรอีกมั้ยคะคู่หู"
"มีครับ....อยากรู้ว่าลักษณะของอีก3เผ่าเป็นไงนะครับ"
"อ้อ....ปีศาจที่ดูแลขุมนรกจะมีฟันแหลมๆกับดวงตาสีแดงและผมสีดำสนิทนะ....ปีศาจน้ำก็เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่และมีพลังมากพอดู....และวิญญาณตัวจะโปร่งใสแต่ถ้าพวกเขาอยากให้เห็นก็จะปรากฏร่างออกมาเอง"
"เข้าใจแล้วครับ.....ไปหาท่านซีวี่กันเถอะครับ"
"นั่นสิไปกัน"จากนั้นพวกเราทั้งสองก็เดินออกไปหาท่านซีวี่กันทันที
End เซยุล Talk
"เอ๊ะ.....ท่านซีวี่ไม่อยู่นี้คะ?"ไอน่าเรียพูดพลางมองไปรอบๆห้องจำลองธรรมชาติแต่ก็ไร้เงาของซีวี่เลย
"แล้วหายไปไหนล่ะ....."
"นั่นสิ....เอ๊ะ...เจ้านะช่วยหยุดก่อน"ไอน่าเรียรีบไปหยุดสาวใช้ที่ตัวเต็มไปด้วยเลือดและกำลังวิ่งไปที่ไหนสักแห่ง
"คะ!ข้ากำลังรีบไปหาหมอหลวงอยู่นะคะ"
"หมอหลวง?เลือดนี้ไม่ใช่ของเจ้านี้"เซยุลพลางพิจารณาเลือดที่อยู่ตามตัวของสาวใช้
"เลือดนี้ขององค์ราชาคะ!ข้าขอตัวก่อนที่จะสาย"จากนั้นสาวใช้ก็รีบวิ่งไปหาหมอหลวงทันที
"เลือดขององค์ราชา?หมายความว่าไงกันคะ?"
"รีบไปดูกันเถอะ!!"ทั้งสองก็รีบวิ่งไปที่องค์ราชาที่ไม่มีคนเฝ้าประตูหน้าห้องเหมือนทุกที
ตึกๆตึกๆ
"องค์ราชา!!!!"ทั้งสองที่พึ่งมาก็ต้องตกใจที่องค์ราชากำลังนอนจมกองเลือดตามเนื้อตัวมีบาดแผลเล็กๆที่เกิดจากของมีคมเต็มไปหมดแต่ที่จะหนักสุดก็คงบาดแผลตรงเอวที่ตั้งใจแทงให้บาดแผลไม่ลึกมากแต่มันก็มากพอที่จะทำให้เลือดมันไหลออกมาได้เยอะ
"ใครเป็นคนทำครับท่านซิว"เซยุลถามองค์ชายที่นั่งประคองร่างขององค์ราชาที่เป็นพ่อคนตนอยู่
"ข้าไม่รู้....พอข้าเข้ามามันก็เป็นเช่นนี้แล้ว...."
"ไอมิ!!เจ้าใช้เวทมนตร์ดูทีสิว่าใครเป็นคนทำท่านพ่อของจ้า!!"ซีวี่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับซิวออกคำสั่งขึ้น
"ตอนนี้หรอคะ?แต่ท่านซิว...."
"หรือจะขัดคำสั่งกัน!!"
"รับทราบคะ"ไอน่าเรียก็เดินไปปิดประตูเพื่อไม่ให้คนนอกมาเห็น
"งั้นจะเริ่มแล้วนะคะ....กรุณาช่วยเงียบกันด้วยละกันนะคะ"ไอน่าเรียพูดเตือนก่อนจะกลับสู่ร่างจริงก่อนจะมีวงเวทปรากฏขึ้นกลางห้องขนาดใหญ่พอที่จะปกคุมทั้งห้องทำเอาคนที่พึ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้อย่างซิวถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกผ่านไปสักพักวงเวทก็หายไป
"เป็นไงบ้างครับคุณไอมิ"
"คนที่ทำแบบนี้คือเอลฟ์คะ"
"เอลฟ์?ทำไมถึงมาทำแบบนี้กับท่านพ่อพอรู้มั้ย?"ซีวี่ถามขึ้นไอน่าเรียก่อนทำหน้าซีดเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า
"บอกได้มั้ยครับ?"
"คะ...ถ้าทุกคนอยากรู้ฉันจะบอกให้คะ....พวกนั้นต้องการจะเอาอัญมณีประจำเผ่าไปคะ"
"เอา...ไป...ทำไม..."ซิวถามขึ้นอย่างติดๆขัดๆ
"เอาไปเพื่อจะชิงสิทธิในการครองโลกใบนี้คะ"
"!?"ทุกคนถึงกับอึ้งไปทันที
"อัญมณี...ยังปลอดภัย....ใช่มั่ย?"
"คะ....ที่องค์ราชามีบาดแผลเต็มตัวแบบนี้ไปหมดก็เพราะ....พวกมันเค้นความจากท่านคะใช่มั้ยคะ..องค์ราชา"ไอน่าเรียพูดถามทำเอาทุกคนรีบหันไปมองทันที
"ชะ...ใช่...พวกมันเค้นความ...จากเรา..."องค์ราชาพูดออกมาอย่างยากลำบากทำเอาลูกทั้งสองใจตกวูบ
"คุณไอมิ...ผมอยากรู้ถ้าเอลฟ์เอาอัญมณีไปได้......มันจะเกิดอะไรขึ้น"
"ก็บอกไปแล้วไงว่าจะมีสิทธิในการครองโลกแต่ต้องมีครบทุกเผ่านะ....แต่ถ้าขโมยไม่ได้ขึ้นมาอาจจะเกิดสงครามขึ้นก็ได้"
"สงคราม...."
"ใช่....เผ่าภูตเหมือนก่อนรู้สึกจะมีเหตุการ์ณแบบนี้เกิดขึ้นแต่ขโมยไม่ได้...แถมผู้นำบอกว่าถ้ามีแบบนี้อีกเขาจะประกาศสงครามขึ้นนะคะ"
"อึก.....พวกลูกๆ.....ต้องปกป้อง....เผ่ามนุษย์ให้...จงได้...."
"ครับท่านพ่อ...พวกเราจะปกป้องเอง...."
"คะ...พวกเราจะดูแลต่อเอง...ฮึก....นะคะ"ซีวี่หันไปพูดกับองค์ราชาก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาเป็นสาย
"งั้น....ซิว...ซีวี่...พ่อขอฝากปกป้อฃมนุษย์ต่อด้วย.....นะ...."องค์ราชาพูดก่อนจะสิ้นลมหายใจไป
"ท่านพ่อ!!!!!"
หลังจากนั้นก็ประกาศเรื่ององค์ราชาให้ชาวเมืองทราบข่าวก่อนจะมีการแต่งตั้งซิวขึ้นเป็นองค์ราชาคนใหม่ในอีกไม่กี่วันให้หลัง
"จะไปจริงๆหรอซีวี่...."
"คะ...ท่านพี่ข้าจะไป....เพื่อข้าจะได้หยุดสงครามที่อาจจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้าได้"ซีวี่พูดตอบพลางดึงฮู้ดคลุมหัวตัวเองทันทีก่อนจะส่งยิ้มให้พี่ชายของตนที่เป็นองค์ราชาองค์ใหม่
"แต่...ว่า..."
"ไม่ต้องห่วงข้าหรอกมีทั้งไอมิกับเซยุลอยู่ด้วยไม่ต้องห่วงข้าหรอกสบายใจได้นะคะ"
"ก็ได้....ข้าจะรอเจ้าที่วังถ้าทำภารกิจนี้สำเร็จต้องกลับมานะ"
"คะท่านพี่...ข้ารักท่านพี่นะ"ซีวี่เดินไปสวมกอดพี่ชายของตนทันที
"อือ...ข้าก็รักเจ้านะซีวี่"
ก๊อกๆ
"อะแฮ่ม!ได้เวลาแล้วคะท่านซีวี่....ไม่สิมาสเตอร์^^"ไอน่าเรียพูดขึ้นพลางยิ้มแย้มชอบใจให้สองพี่ร้องที่กำลังกอดกันกลมเชียว
"คะ...ข้าไปก่อนนะคะ..."ซีวี่บอกลาก่อนจะเดินไปหาไอน่าเรียทันที
"ทำภารกิจให้สำเร็จล่ะ"
"คะจะทำให้สำเร็จแน่นอนคะ!"
ณ ห้องจำลองธรรมชาติ
"พร้อมจะออกไปสู่โลกภายนอกยังคะ"ไอน่าเรียพูดถามเพื่อต้องการความยืนยันจากซีวี่และเซยุล
"พร้อมคะ/ครับ"
"งั้นจับมือของข้าให้แน่นๆนะคะ"ทั้งสองก็รีบจับมือไอน่าเรียทันทีก่อนจะหายตัวไปจากห้องธรรมชาติแห่งนี้
ณ โลกภายนอก
ตุ้บ!
"โอ๊ย!"เซยุลร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะมีร่างอีกร่างหนึ่งมาหล่นทับตัวเขาอีก
ตุ้บ
"โอ๊ย!!"เสียงร้องของเซยุลทำให้ร่างที่พึ่งหล่นทับใส่ต้องรีบเด้งออกทันทีก่อนจะหันมาดูคนที่โดนทับ
"ไม่เป็นไรนะเซยุล!"
"ไม่เป็นไรครับท่านซีวี่..."
"ตอนอยู่ข้างนอกห้ามเรียกว่าท่านนะเข้าใจมั้ยห้ามใช้ภาษาสุภาพด้วย"ซีวี่สั่งกำชับเซยุลก่อนตรวจดูร่างกายของอีกฝ่าย
"อือ"
"แหม~ยังไม่ทันเริ่มดันเจ็บตัวแล้วหรอคะ"ไอน่าเรียที่นั่งอยู่บนต้นไม้พูดถามสองหนุ่มสาวที่นั่งอยู่ข้างหลัง
"คุณไอมิ!!วาร์ปยังไงกันครับเนี่ย!!!"
"มาโทษข้าอีก...ถ้าจะโทษก็ต้องโทษเขตแดนของเจ้าพวกแองเจิลนะ"
"เอ๊ะ...แองเจิล?"
"คะ....นี้คือชายแดนของเผ่าแองเจิลยังไงล่ะคะ!"
"เอ๋!!!!!!!!!!"

ติดตามตอนต่อไป
ภารกิจที่ว่านี้คืออะไรเอ่ย?นั่นก็คือภารกิจที่สามคนนี้ต้องเดินทางไปยังดินแดนต่างๆเพื่อแจ้งข่าวเรื่องเอลฟ์ที่พยายามเล่นตุกติกกับหาข่าวและเบาะแสขององค์ราชาไปด้วยนั่นเองคะ
อาจจะอ่านงงนิดๆนะคะฮินะยังงงตัวเองอยู่พอดีช่วงนี้นอนน้อยไปหน่อยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

2 ความคิดเห็น