HELP ME PLEASE DOCTOR (mpreg) END - MARKBAM

ตอนที่ 9 : เรียกหมอครั้งที่8 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 605 ครั้ง
    25 พ.ค. 60




เรียกหมอครั้งที่8

 



เพี๊ยะ!

แบมแบมฟาดฝ่ามือเล็กลงบนแก้มสากของมาร์คต้วนทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในห้องตรวจ ตากลมจ้องมองพ่อของลูกด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ไม่ได้สนใจบุคคลภายนอกทั้งสามที่ยืนมองการกระทำของตนเองด้วยความตกตะลึงเลยแม้แต่น้อย

ยองแจซูดปาก ก่อนค่อยๆ ขยับตัวถอยหลังผลุบหายเข้าไปหลังแผ่นหลังกว้างของคิมยูคยอม รู้ว่าแบมแบมจะโกรธ แต่ก็ไม่นึกว่าจะโกรธขนาดนี้...

“ แบม... ”

“ พอใจแล้วใช่ไหมอะ! ” คุณหมอตัวเล็กตวาดแหว ตากลมขึ้นสีระเรื่อ เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ

แบมแบมโกรธมาร์คต้วน โกรธมากถึงมากที่สุด โกรธจนถึงกับอยากฆ่าให้ตาย รู้ว่ามาร์คต้วนเจ้าเล่ห์ รู้ว่าตัวเองตามอีกฝ่ายไม่เคยทัน ก็เตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่ว่า...พอได้รู้ผลจริงๆ มันก็อดโกรธไม่ได้อยู่ดี

ก็อย่างที่เคยบอกไป ไม่ใช่ว่าแบมแบมไม่อยากลูก แบมแบมอยากมี แต่มันต้องไม่ใช่วิธีนี้ แบมแบมรักมาร์คต้วน และมาร์คต้วนเองก็รักแบมแบม เราสองคนรักกันถ้าจะมีพยานรักตัวน้อยๆ ก็คงไม่ผิด แต่...แต่ว่ามันผิดต่อความรู้สึกของแบมแบม

อยากให้เราเข้าใจกันมากกว่านี้ อยากให้เรื่องทุกอย่างมันลงตัว อยากให้มันเกิดขึ้นจากความยินยอมพร้อมกันทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่...ไม่ใช่แบบนี้

“ แบม... ”

“ เออ ท้อง! พอใจแล้วใช่ปะ! แต่แบมไม่พอใจบอกไว้เลย แบมไม่พอใจที่พี่ทำแบบนี้ ทั้งเปลี่ยนยาคุม ทั้งซื้อตัวพี่ยองแจ ทุกคนฟังไว้เลยนะ ”คนตัวเล็กตวาดกร้าว ก่อนหันขวับกลับเข้าไปในห้องมองบุคคลทั้งสาม “ แบมโกรธทุกคนที่ร่วมมือกับเขา แบมไม่รู้ว่าเขาใช้อะไรหว่านล้อม แต่โคตรผิดหวังเลย ฮึก แบมคิดว่าทุกคนจะอยู่เคียงข้างแบม แต่ไม่...ฮึก ไม่ใช่เลยอะ ฮือ ”

“ น้องแบม... ” ยองแจโผล่ออกมาจากหลังยูคยอม ตาเรียวของคุณหมอมองไปยังรุ่นน้องด้วยความสำนึกผิด ยองแจไม่รู้...ไม่รู้แบมแบมจะโกรธขนาดนี้ ไม่รู้ว่าแบมแบมไม่ได้อยากมี ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่

เพราะเท่าที่ดูในตอนแรก มาร์คต้วนดูรักแบมแบมมาก ส่วนแบมแบมเองก็รักมาร์คต้วน ทั้งสองคนดูเหมือนคู่สามีภรรยาทั่วไป แต่มันคงไม่ใช่...ยองแจคงเข้าใจผิดไป

“ แบมอย่าร้อง ”

“ อย่ามาแตะต้องตัวแบม! ” แบมแบมสะบัดแขนออกจากมือมาร์คต้วนแล้วก้าวถอยหลังหนี

“ น้องแบมใจเย็นๆ ก่อน ”

“ พี่โชไม่ต้องมาพูด! ” ตากลมตวัดมองพี่โช จนอีกฝ่ายหุบปากฉับยืนก้มหน้านิ่ง

“ เฮ้ยแบม เดี๋ยวลูกมึง... ”

“ เรื่องของกู! ” คราวนี้เป็นของคิมยูคยอม ซึ่งคุณหมอตัวโตเองก็เลือกที่จะหุบปากแล้วส่งสายตาเห็นใจไปให้มาร์คต้วน “ แบมเกลียดพี่มาร์ค เกลียดที่ทำให้แบมท้อง เกลียดมาก เกลียดๆๆๆ ”

!!!

“ ถ้าคิดว่าการที่แบมท้องแล้วจะผูกมัดแบมไว้ได้ก็ฝันไปเถอะ ยังไงเขาก็เกิดมาแล้ว แม้แบมจะไม่เต็มใจ แต่แบมก็จะเลี้ยงเขาเอง พี่อย่าหวังว่าจะได้เจอเขา จะไปตายที่ไหนก็ไปเลย!

แบมแบมไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ตัวเองพูดไปน่ะมันร้ายแรงแค่ไหน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำว่าเกลียดที่พูดออกมาในแต่ละครั้งมันกรีดลงบนหัวใจของคนฟังมากแค่ไหน แบมแบมก็แค่อยากพูด อยากทำให้อีกฝ่ายรู้สึกเจ็บช้ำ อยากให้เขาเสียใจ อยากให้เขาเจ็บปวด

การกระทำและคำพูดที่เหมือนไม่แคร์อะไรเลยของแบมแบม มันทำให้ใครบางคนคิดได้ว่า...บางที แบมแบมอาจจะไม่ได้รักมาร์คต้วนเหมือนอย่างที่เขาเข้าใจมาตลอดก็ได้นะ

 

 


15%


@ดาดฟ้าโรงพยาบาล

“ ถ้ารู้ว่าพูดไปแบบนั้นแล้วตัวเองจะมานั่งเสียใจแบบนี้ แล้วมึงจะพูดทำไม ”

“ ออกไป! อย่ามายุ่งกับกู ฮือ ” แบมแบมหันขวับไปมองเพื่อนสนิททั้งน้ำตา นานเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้วล่ะที่คนตัวเล็กหนีขึ้นมาร้องไห้อยู่ที่นี่

พอได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองสักพัก อารมณ์เย็นลงแล้วก็เริ่มคิดทบทวนถึงสิ่งที่ผ่านมา พูดแรงไปจริงๆ นั่นแหละ แบมแบมยังจำสีหน้าของมาร์คต้วนตอนที่โดนบอกว่าเกลียดได้ดี

“ เฮ้อ มานี่มา ” คิมยูคยอมทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิข้างๆ เพื่อนก่อนส่งแขนยาวๆ นั่นไปเกี่ยวคออีกคนเอาไว้แล้วดึงร่างเล็กเข้าหาตัว

“ กูบอกให้มึงออกไปไง ” แบมแบมดิ้นขลุกขลัก ร้องประท้วงพยายามดันร่างยักษ์ๆ นั่นออกแต่ไม่เป็นผล

“ อย่าดิ้นดิวะ เดี๋ยวหลานกูก็ไหลหรอก ”

“ ฮือ มึงมันเหี้ย ฮึก ” พอสู้ไม่ได้ก็เลือกที่จะนั่งนิ่งๆ แล้วร้องไห้ปล่อยโฮออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“ กูขอโทษ ” คุณหมอตัวโตมองหน้าเพื่อนด้วยความสำนึกผิด แม้ว่าแบมแบมจะนิสัยไม่ดี แต่พอร้องไห้แม่งโคตรน่าสงสารเลยอะ

“ ฮือ ”

“ ถ้ากูรู้ว่าพี่มันจะทำถึงขนาดนี้กูก็ไม่ยอมหรอก ”

“ ตอแหล ”

“ กูไม่ได้ตอแหล ถึงมึงจะขี้โวยวาย ขี้วีนขี้เหวี่ยง นิสัยไม่ดี เอาแต่ใจ แต่มึงก็เป็นเพื่อนกูนะ กูรู้จักเพื่อนกูดียิ่งกว่าใคร ”

“ ฮือ ”

“ กูสาบาน กูไม่รู้ว่าพี่มันจะลงทุนถึงขนาดซื้อตัวพี่ยองแจ ” ยูคยอมยกมือขึ้นสาบานตามที่บอก เขาไม่รู้จริงๆ ในเรื่องนี้ ตอนที่มาร์คต้วนมาทำเรื่องลากงานให้แบมแบม มาร์คต้วนบอกเขาแค่ว่าจะพาแบมแบมไปเที่ยว อยากใช้เวลาด้วย อยากเซอร์ไพรส์แบมแบม แถมตอนที่แบมแบมอยู่ที่นั่น เท่าที่เขาได้คุยด้วยทั้งสองคนก็มีความสุขดีไม่ใช่เหรอ พอกลับมา แบมแบมก็ตามติดมาร์คต้วนแจ นั่นไม่ได้หมายความว่าทั้งสองคนคืนดีกันแล้วหรือยังไง “ ตอนที่พี่มันเอาตัวมึงไปที่เกาะ กูก็นึกว่าจะพามึงไปขอคืนดี แต่มันไม่ใช่เหรอ ”

“ ฮึก ” แบมแบมส่ายหน้า

“ เฮ้อ ” ยูคยอมถอนใจ รู้สึกหนักใจกับเพื่อนจริงๆ “ มึง กูถามจริงๆ นะ ”

“ ... ”

“ มึงรักพี่มันปะ ”

“ ก็น่าจะรู้กันปะ ” เอาจริงๆ แค่การกระทำก็รู้แล้วไหม

“ ไม่รู้เว้ย ” ยูคยอมโวย “ กูคนนอก บางทีมึงก็ดูรักพี่มัน แต่บางทีก็ไม่ ”

“ มึงโง่ไง ”

“ เออ งั้นคนฉลาดบอกกูมาดิ๊ว่ามึงรักพี่มันหรือเปล่า ” ยูคยอมคลายอ้อมกอดออกแล้วผลักหัวกลมด้วยความหมั่นไส้ เศร้าแล้วยังปากหมาน่าจับโยนลงตึก

“ อือ ” แบมแบมตีหลังเพื่อนไปฉาดใหญ่ ข้อหาผลักเขาจนหน้าคะมำ แล้วจึงค่อยๆ พยักหน้าตอบ

“ แล้วทำไมมึงไม่ดีใจที่ท้องล่ะ อันนี้กูถามแบบโง่ๆ เลยนะ คนรักกันมันก็ต้องอยากมีลูกดิวะ ”

“ ไม่ใช่ไม่ดีใจ แต่กูแค่...กูแค่ยังไมพร้อม ” แบมแบมตอบเสียงเบา คุณหมอตัวเล็กก้มหน้าลงต่ำ รู้สึกหยาดน้ำตาที่หายไปรื้นขึ้นมาอีกครั้ง “ กูอยากให้เราสองคนเข้าใจกันมากกว่านี้ มึงก็รู้ว่าตอนนี้สถานะของกูกับเขามันแค่แฟนเก่า ก็แค่แฟนเก่าที่ยังมีอะไรกันอยู่ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ”

“ ... ”

“ ที่ผ่านมากูไม่เคยพูด เพราะกูกลัวว่ามึงจะหาว่ากูงี่เง่า แต่...แต่กูแค่อยากให้เขาขอคืนดีกับกูก่อน ทวงคืนสถานะจากกูบ้าง ไม่ใช่พออยากแล้วเรียกกูไปเอา พออยากอ้อนแม่งก็บอกรักกู อยากได้อะไรจากกูก็วางแผนให้กูตามไม่ทัน ”

“ ... ”

“ แต่กูก็ยอม ยอมแม่งทุกอย่างเพราะกูรักไง ฮึก ”

“ มึง... ”

“ เออ มันงี่เง่ากูรู้ แม่งโคตรงี่เง่าเลย แต่กูก็อยาก...ฮึก...อยากให้เขาสนใจความรู้สึกกูบ้าง คิดถึงกูบ้าง ฮือ ”

“ ไม่มึง ไม่งี่เง่าหรอก ความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ”

“ แล้วมึงรู้อะไรไหมเรื่องท้อง ” ตากลมของคุณหมอเลื่อนขึ้นสบตาเพื่อน พอได้พูดออกมาแล้ว ก็เหมือนหยุดไม่ได้ “ ช่วงนี้เขาต้องไปรับช่วงต่อจากป๊า ฮึก ต้องเจ็บตัวบ่อยๆ เหมือนตอนนั้นอะ ฮือ แล้วแม่งมันก็ไม่ได้ปลอดภัยไง แล้ว...แล้วกูก็ท้อง แล้ว...แล้วถ้าเขาเกิดเป็นอะไรขึ้นมาแล้วลูกกูล่ะ กูจะบอกลูกกูว่ายังไงถ้าพ่อมันตายอะ ฮือ ”

แบมแบมรับไม่ได้หรอกนะบอกไว้เลย ชีวิตมาร์คต้วนไม่เคยปลอดภัย เป็นแค่ลูกชายมาเฟียยังมีเรื่องให้เจ็บตัวเพราะศัตรูของพ่อ แล้วยิ่งจะขึ้นรับช่วงต่อจากพ่อด้วยแล้ว...

“ อ้าว แล้วทีมึงไล่เขาไปตายล่ะ ”

“ กูไม่รู้ ตอนนั้นกูโกรธ ” แบมแบมส่ายหน้า

“ แบมมึงฟังกูนะ อันนี้กูจะพูดแบบโคตรมีสาระในชีวิตกูเลย มึงต้องตั้งใจฟัง ” มือหนาจับที่ไหล่เล็กทั้งสองข้างเพื่อน สาบานได้เลยนี่คือใบหน้าที่จริงจังที่สุดเท่าที่ยูคยอมเคยเกิดมา “ คำพูดที่มึงพูดออกมาอะ มันโคตรร้าย เออ ตอนที่มึงพูดมึงอาจจะไม่ได้คิดอะไร คิดเพียงแค่ว่าอยากให้เขาเจ็บปวด อยากให้เขารู้สึกเหมือนที่มึงรู้สึก อยากเอาชนะ บางทีมึงอาจอยากฆ่าเขาให้ตายไปซะในตอนนั้น แต่พอมึงหายโกรธมึงก็ลืม ลืมแม่งทุกอย่างที่พูด แต่กับคนฟังมันไม่ใช่ ”

“ ... ”

“ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนมันก็ยังอยู่ในนี้เว้ย ” ยูคยอมชี้ไปที่หน้าอกด้านซ้ายของแบมแบม “ มันจำได้ ทุกคำพูดทุกความรู้สึก แล้วยิ่งกับคนที่รัก มึงคิดดูดิว่าจะขนาดไหน ”

“ ... ”

“ มึงบอกมึงเกลียดเขา ไม่ให้เขาเจอลูก แถมยังไล่เขาไปตาย มึงต้องการอย่างนั้นจริงๆ เหรอ ”

“ ฮึก ” เป็นอีกครั้งที่แบมแบมส่ายหน้า ไม่...แบมแบมไม่ได้ต้องการให้มาร์คต้วนตายสักหน่อย แค่เขาเจ็บตัวยังร้องไห้จะเป็นจะตาย แล้วไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นเลยนะ...

“ แล้วถ้าเขาบอกอย่างนั้นกับมึงล่ะ มึงจะรู้สึกยังไงไหนบอกกูซิ ”

“ กู...กูคงเสียใจ ” คงจะประชดด้วยการตายไปจริงๆ อย่างเที่เขาบอก...

“ ใช่ เสียใจมาก ” ยูคยอมพยักหน้า “ นิสัยขี้วีนขี้เหวี่ยง ชอบเอาชนะของมึงเนี่ย โยนแม่งทิ้งไปบ้างได้ อย่าคีพคาแรคเตอร์ให้มันมาก แม่งไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคนหรอก ”

“ แล้วกูต้องทำยังไง ”

“ รอให้อารมณ์เย็นลงก่อน แล้วค่อยกลับไปขอโทษ พี่มันรักมึงมาก กูเชื่อว่ามันต้องให้อภัยมึงแน่ๆ เอาเป็นพรุ่งนี้แล้วกัน คืนนี้ปล่อยให้แม่งนอนร้องไห้ก่อน กูหมั่นไส้ ” ยูคยอมเบ้ปาก เพื่อนใครใครก็หวงจริงไหม เรื่องอะไรมาหลอกเพื่อนเขา ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะไม่ให้คบกันหรอก จะขัดขวางแม่งให้ถึงที่สุด

“ อือ ”

“แล้วหยุดทำหน้าหมาหงอยได้แล้วสัตว์ เดี๋ยวหลานกูออกมาหน้าบู้พอดี ”

 

*

 

นานเกือบสามชั่วโมงแล้วนะที่อิมแจบอมได้แต่นั่งดูมาร์คต้วนยกแก้วเหล้าขึ้นซดราวกับเป็นน้ำเปล่าอยู่แบบนี้ แล้วแม่งแดกเพียวๆ ไม่มีการผสมใดๆ ราวกับอดอยากมาแรมปี ตาแม่งก็แดงไม่รู้เพราะร้องไห้หรือเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอลกันแน่

“ มึงก็รู้ว่าแบมมันชอบพูดไม่คิด ” ประโยคเดิมๆ ถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อีกครั้งในรอบหนึ่งชั่วโมง เขาพร่ำบอกประโยคนี้กับมาร์คต้วนไปหลายครั้งแล้ว แต่ก็ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ได้ใส่ใจมันเลยแม้แต่น้อย เอาแต่เทเหล้าแล้วดื่มเอาๆ

“ ... ”

“ อย่าเก็บเอามาใส่จากนักเลย เดี๋ยวมันก็หาย ตอนนี้อาจจะแค่ตกใจ... ”

“ แบมเกลียดกู ” มาร์คต้วนเอ่ยขัด ตอนนี้ไม่อยากฟังคำปลอบจากใครทั้งนั้น

“ มันจะเกลียดมึงได้ไง มันรักมึงจะตาย ”

“ รักเหรอ ” มาร์คต้วนแค่นหัวเราะ “ ผิดแล้วแจบอม แบมไม่ได้รักกู เขาไม่เคยรักกู ”

“ มาร์ค ”

“ บางทีกูก็อยากตายเหมือนอย่างที่เขาบอกไว้จริงๆ ”

“ ไอ้เหี้ยมาร์ค! ” แจบอมตวาดแล้วลุกขึ้นยืน ดึงแก้วเหล้าพร้อมขวดออกไปถือไว้เอง

ไอ้ห่า พูดไม่เป็นมงคล  

“ มึงพอเลย เลิก! ไม่ต้องแดกแม่งแล้ว พูดจาเพ้อเจ้อไอ้สัตว์ ถ้ามึงตายแล้วยังไง แบมล่ะ ลูกมึงล่ะ มึงจะทิ้งเขาสองคนเหรอ อยากได้นักหนาไม่ใช่เหรอลูกอะ ได้มาแล้วก็ต้องอยู่เลี้ยงดิ ”

“ แม่งก็อยากได้ทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ แต่เขาไม่ต้องการกู มึงจะให้กูทำยังไง! ” โคตรรักแบมแบมเลย แต่เขาไม่รักจะให้ทำยังไงล่ะ แม่เขาไม่เอา ลูกเขาก็จะไม่ให้เจอ แถมยังโดนเกลียด จะให้ทำยังไง...

“ พอเลย มึงกลับไปนอน กลับสงบสติอารมณ์ตอนนี้ มึงเมาแล้ว อารมณ์เย็นลงแล้วมึงจะคิดออกเอง ”

“ แม่ง ”

“ เดี๋ยวกูจะไปส่งเอง นั่งรอนี่แหละ ” ว่าจบอิมแจบอมก็เดินหายเข้าไปหลังร้าน มาร์คต้วนถอนหายใจพรืด ก่อนทรงตัวลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก เขายังไม่อยากกลับ กลับไปก็นอนไม่หลับเพราะเอาแต่คิดมาก คำว่าเกลียดของแบมแบมยังคงกรอซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัว เขาจะไม่มีทางกลับไปนอนฟังมันคนเดียวแน่

มาร์คพาตัวเองมาขึ้นรถ แล้วขับออกไปโดยไม่บอกลาเพื่อนสนิท เขาต้องหาร้านเหล้าที่ ใช่ ต้องหาร้านเหล้า เขาต้องดื่มมัน ดื่มมันเพื่อให้ลืมและ...

ปัง!

บีเอ็มดับเบิ้ลยูคันหรูหมุนติ้วกลางถนน มาร์คจับพวงมาลัยไว้แน่น แต่ด้วยสติที่ไม่มากพอทำให้เขาจับยึดมันไว้ไม่ได้นาน ตัวของคุณมาเฟียกระแทกเข้ากับส่วนต่างๆ ของรถตามแรงพลิกคว่ำ จนกระทั่งมันถูกหยุดด้วยต้นไม้ใหญ่ริมถนน

โคร่ม!

ร่างโชกเลือดของมาร์คโผล่ออกมาเพียงครึ่งตัวจากที่นั่งคนขับ ร่างกายของเขาชาหนึบไปทุกสัดส่วน ได้กลิ่นคาวของเลือดทั้งยังรู้สึกลำบากเวลาหายใจ

ตึกๆๆๆๆ

ตาคมพร่ามัวพยายามลืมขึ้นมองคนมาใหม่ เขามองเห็นชายชุดดำคนหนึ่งกำลังถือปืนเล็งมาที่เขา

ไม่ต้องคิดอะไรแล้วมาร์คต้วน...มันหมดเวลาแล้วล่ะ เปลือกตาบางหลับลงเตรียมรับผลที่จะเกิด

อยากขอโทษแบมแบมที่ไม่ได้อยู่ช่วยเลี้ยงลูก ขอโทษเจ้าตัวเล็กที่ไม่ได้อยู่ให้เห็นหน้า ขอโทษป๊าที่ทำตัวเป็นลูกชายที่ไม่ได้เรื่อง ขอโทษแม่ที่ทำให้แบมแบมยอมเป็นลูกสะใภ้ให้ไม่ได้ ขอโทษอิมแจบอมที่ไม่ได้อยู่รอ ขอโทษ ขอโทษทุกคน...

“ ลาก่อนครับคุณชาย ”

ปัง!



60%



“ พี่มาร์ค! ” แบมแบมแผดเสียงร้องลั่นพร้อมวิ่งเข้าไปหมายจะเปิดประตูห้องผ่าตัดเข้าไปดูอาการของใครบางคนที่อยู่ข้างในนั้น

“ แบม! ” แขนเล็กถูกจับไว้ด้วยมือหนาของเพื่อนสนิท คิมยูคยอมดึงเพื่อนให้ออกห่างจากประตู

“ ปล่อยกูดิ กูจะเข้าไป ปล่อย!

“ มึงเข้าไปไม่ได้!

“ ไม่ กูจะผ่าตัดให้เขาเอง ปล่อยกู ฮือ ” แบมแบมส่ายหน้าทั้งน้ำตา อยากเห็นว่ามาร์คต้วนเป็นอย่างไรบ้าง อยากเห็นกับตาไม่ใช่ฟังจากคนอื่น

“ มึงฟังกูนะแบม มึงทำไม่ได้! ” ยูคยอมตวาดเรียกสติเพื่อน คุณหมอตัวโตในชุดพร้อมผ่าตัดดึงเพื่อนมากอดไว้แล้วลูบแผ่นหลังเล็กเบาๆ เท่าที่ฟังจากพยาบาลมา อาการมาร์คต้วนหนักไม่ใช่น้อย  

“ ฮือ ”

“ หนูแบม... ” ตาแดงก่ำของคนตัวเล็กหันไปมองเจ้าของเสียงเรียก คุณหญิงต้วนยืนอยู่ตรงนั้น ที่ข้างๆ ประตู เธอมองมาที่แบมแบมด้วยสายตาเป็นกังวล

“ มึงรอกูอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวกูกับอาจารย์หมอจะช่วยพี่มันเอง โอเคไหม ” ยูคยอมดันตัวแบมแบมออกให้ไปยืนข้างๆ คุณหญิงต้วน มือสวยของคุณหญิงเอื้อมมาจับมือคุณหมอเอาไว้ ในขณะที่ตัวคุณหมอเองส่ายหน้ารัว

“ ไม่... ”

“ มึงเข้าไปแล้วมึงจะทำอะไรได้ มึงไม่มีสติแล้วแบม อยู่ตรงนี้ รอฟังข่าวเขาใจไหม ”

“ ฮึก ”

“ ไว้ใจกู กูไม่ปล่อยให้หลานกูกำพร้าพ่อหรอก ” ว่าจบคิมยูคยอมก็หันหลังเปิดประตูห้องผ่าตัดเข้าไปอย่างรวดเร็ว  

“ ฮือ ”

“ หนูแบม ” ร่างเล็กถูกคุณหญิงดึงไปกอดไว้ ใบหน้าเปรอะน้ำตาของคุณหมอซบลงกับอกของคุณหญิงแล้วปล่อยโฮ

“ คุณแม่ ฮึกฮือ เพราะแบมอะ เพราะแบม ”

“ ไม่ร้องลูก มันไม่ดีกับตัวเล็กนะ ”

“ ฮือ เพราะแบมไล่ให้พี่มาร์คไปตายอะ เพราะแบม ฮือ ” เพราะแบมแบมเองไม่ใช่เพราะใคร

ถ้าแบมแบมไม่พูดอย่างนั้นมาร์คก็คงไม่ออกไปดื่มและก็คงไม่เกิดอุบัติเหตุ เพราะแบมแบม เพราะแบมแบมคนเดียว

“ ไม่ใช่เพราะใครทั้งนั้นแหละลูก เจ้ามาร์คจะต้องปลอดภัย ”

“ ถ้าแบม...ถ้าแบมไม่ว่าเขา ฮึก ถ้าแบมไม่โกรธ พี่มาร์คก็คงไม่เป็นแบบนี้ ฮือ ”

“ หนูแบม ” คุณหญิงเรียกชื่อ(ว่าที่)ลูกสะใภ้ด้วยความสงสาร แบมแบมร้องไห้จนตัวแดงแถมยังสั่นอย่างน่ากลัว เธอกลัวเหลือเกินว่าคนตัวเล็กนี่จะรับไม่ไหว ดีไม่ดีอาจส่งผลถึงเด็กในท้องด้วยก็ได้

“ แบมมันนิสัยไม่ดีเหมือนอย่างที่หลายคนเขาว่าจริงๆ นั่นแหละ ฮือ แบมทำให้พี่มาร์คเสียใจตั้งหลายครั้ง ”

“ ไม่เอาลูกไม่ร้อง มันไม่ใช่ความผิดของหนูลูก ” คุณหญิงบอกเสียงเบา ก่อนดึงร่างเล็กให้ไปนั่งที่เก้าอี้ ในขณะที่มือสวยจับมือเล็กเอาไว้ไม่ปล่อย

“ ฮือ ”

“ ความจริงแล้วเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับหนู มันไม่ใช่ความผิดหนู มีคนจ้องจะทำร้ายมาร์คอยู่แล้วล่ะ ”

“ ฮึก หมายความว่าไงครับ ” ตากลมฉายแววงุนงง แบมแบมไม่เข้าใจ...

“ เฮ้อ เจ้ามาร์คบอกไม่ให้แม่บอกหนู แต่ว่าพอแม่เห็นหนูเอาแต่โทษตัวเองแบบนี้ก็ไม่ไหว ” คุณหญิงถอนใจ “ จริงๆ แล้วเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นมาหลายครั้งแล้วแต่เราไหวตัวทันตลอด แต่มันเริ่มรุนแรงขึ้นก็ตอนที่พวกหนูใกล้จะกลับจากเกาะนั่นแหละ ”

“ ฮ...ฮะ? ” หมายความว่ายังไง ใช่ตอนที่มาร์คต้วนบอกแบมแบมว่าหกล้มหรือเปล่า...

“ มีคนต้องการฆ่ามาร์ค มันสืบจนรู้ว่ามาร์คไปพักผ่อนที่เกาะก็เลยแอบตามไปน่ะ ”

“ ท...ทำไม ”

“ เพราะเจ้ามาร์คไม่ยอมรับช่วงต่อจากป๊า ” คุณหญิงถอนใจอีกครั้ง ตาคมคู่สวยมองสบตาหวานของคุณหมอด้วยความเหนื่อยใจ “ เจ้ามาร์คเป็นทายาทเพียงคนเดียวของป๊า ถ้าไม่มีเจ้ามาร์ค ป๊าก็จะไม่มีทายาท และธุรกิจของป๊าก็จะไม่มั่นคง ”

“ แบมไม่เห็นรู้มาก่อนเลย... ”

“ นั่นเพราะเขาไม่เคยบอกหนู เพราะกลัวหนูจะเป็นห่วง ” ปากสวยยกยิ้มบางๆ พร้อมส่งมือขึ้นลูบที่กลุ่มผมนิ่มของคุณหมอ นึกถึงวีรกรรมของลูกชายเมื่อแปดปีที่แล้วทีไรก็อดยิ้มออกมาไม่ได้จริงๆ  “ เจ้ามาร์คน่ะ รักหนูมากนะ ”

“ ... ”

“ ตอนที่โดนหนูบอกเลิกเขวไปหลายวันเลยล่ะ เอาแต่ร้องห่มร้องไห้จนแม่รำคาญ ” คุณหญิงหัวเราะเบาๆ ในขณะที่คุณหมองุนงงแบบสุดขีด

“ พี่มาร์คน่ะเหรอครับ? ”

“ ก็ใช่น่ะสิ ทำตัวเท่ต่อหน้าหนูอย่างนั้นแหละ พอกลับบ้านก็วิ่งมาร้องไห้กับแม่ ” คุณหญิงยังจำวันนั้นได้ดี วันที่เธอเพิ่งเดินทางกลับจากฝรั่งเศส วันนั้นเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่เธอเห็นมาร์คต้วนร้องไห้ ร่างสูงใหญ่ของลูกชายวิ่งเข้ามากอดเธอทันทีที่เธอก้าวเข้าไปในบ้าน วันนั้นทั้งตกใจทั้งขำ ไม่นึกเลยว่าคุณชายมาเฟียอย่างมาร์คพออกหักแล้วจะกลับไปเป็นเด็กน้อยติดแม่ จะว่าเอ็นดูก็ใช่ แต่พอนานๆเข้าก็ชักรำคาญ เพราะมาร์คไม่ได้หน้าตาน่ารักเหมือนตอนเด็กๆ น่ะสิ

“ แบมไม่เห็นรู้เลย เขาดูไม่เห็นเสียใจด้วยซ้ำตอนที่แบมบอกเลิก ”

“ เสียใจสิ ” คุณหญิงยิ้ม “ แต่เขาแค่ไม่อยากให้หนูรู้สึกผิด ”

“ ... ”

“ วันนั้นแม่จำได้ เจ้ามาร์คเอาแต่ร้องไห้จนแม่ทนไม่ไหว ก็เลยบอกถ้าเลิกไม่ได้ก็ไม่ต้องเลิก ตามติดหนูไปอย่างนั้นแหละ เดี๋ยวสักวันหนูคงใจอ่อนเอง แล้วแม่เองก็เชื่อว่าหนูน่ะก็รักเจ้ามาร์คอยู่เหมือนกันนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นคงไม่ร้องไห้แทบเป็นแทบตายตอนที่เจ้ามาร์คเจ็บตัวหรอกจริงไหม ”

“ ... ” แบมแบมเม้มปากแน่น หลุบตาลงต่ำ

ใช่ วันนั้นแบมแบมร้องไห้เพราะเห็นเลือดของมาร์ค ทั้งร้องไห้เพราะตกใจและเพราะเป็นห่วง

“ ส่วนเรื่องที่หนูท้อง...  ” คุณหญิงต้วนถอนหายใจเป็นครั้งที่สาม “ ถ้าหนูจะโกรธก็โกรธที่แม่เถอะ แม่เป็นคนบังคับเจ้ามาร์คเอง ”

“ คุณแม่... ”

“ เพราะแม่อยากมีหลาน แม่เองก็แก่ลงทุกวัน เห็นเพื่อนๆ มีหลานกันหมดแม่ก็อยากมีด้วย แม่ก็เลยไปบังคับเจ้ามาร์ค ” คุณหญิงมองคุณหมอด้วยความรู้สึกผิด ตาคมสวยทอประกายเศร้าจนคุณหมอใจอ่อนยวบยาบ “ ทีแรกมาร์คปฏิเสธ บอกว่าอยากให้หนูพร้อมและกลัวหนูโกรธ แต่แม่ไม่ยอม แม่กดดันเขา แม่ขอโทษนะลูก ”

“ คุณแม่... ” มือเล็กบีบมือสวยแน่นเมื่อเห็นว่าตาคมของคุณหญิงแดงระเรื่อ

“ ถ้าหนูจะโกรธหนูก็โกรธแม่เถอะนะ ฮึก ”

“ แบมจะโกรธคุณแม่ได้ยังไงล่ะครับ ” แบมแบมบอกคุณหญิงเสียงอ่อน ในขณะที่ใจดวงน้อยถูกถาโถมด้วยความรู้สึกผิด เขาด่ามาร์คต้วนไปซะเยอะ...

“ ฮือ ”

“ คุณแม่ครับ ”

“ ฮือ หนูแบมอย่าโกรธเจ้ามาร์คเลยนะลูก ” มือสวยจับประคองมือเล็กขึ้น ไหล่บางของคุณหญิงสั่นสะท้านเพราะแรงสะอื้น

“ เอ่อ ครับ แบมไม่โกรธพี่มาร์คแล้ว แบมเข้าใจทุกอย่างแล้วครับ ”

“ ฮือ ถ้าอย่างนั้น... ” คุณหญิงบีบมือแบมแบมแน่นขึ้นไปอีก ตาคมสวยทอประกายวาววับจนแบมแบมอดหวั่นใจไม่ได้ “ ถ้าอย่างนั้นหนูแบมแต่งงานกับเจ้ามาร์คได้ไหมลูก ”

 


100%

คุณหญิงขา ลูกชายอยู่ในห้องผ่าตัดนี่ไม่ร้องไห้เลยนะคะ

ส่วนเรื่องเสียงปืนนั้น เดี๋ยวตอนหน้ามาเฉลยจ้า อิ้อิ้

#หมอแบมของมาร์ค

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 605 ครั้ง

7,059 ความคิดเห็น

  1. #7017 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 15:52
    จะแต่งแล้วววว
    #7017
    0
  2. #7007 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 01:23
    โฮฮฮฮ น้ำตาน้องงงง.. โดนไปหลายดอกจุกๆเลย แงงงงง ตอนหน้าแฮปปี้ยังเอ่ย จะได้เตรียมใจไว้ ฮึก
    #7007
    0
  3. #6988 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:45

    หวังว่าคงไม่ใช่แผนหรอกมั้ง

    ถ้าเป็นแผนอีกเราเป็นน้องแบมเราโกรธนะเออ

    เรื่องก่อนหน้าไม่เท่าไหร่

    แต่ถ้าเรื่องนี้ล้อเล่นกับความเป็นความตายนี่โกรธไม่ลืมอะ

    แต่คิดว่าคงไม่ใช่หรอก แอบสะเทือนใจตามพี่มาร์คเหมือนกันกับคำพูดน้อง

    อยากที่ยูคบอกนั่นแหละคนฟังอะจำไม่ลืม

    #6988
    0
  4. #6953 mai_mtbb (@mai_mtbb) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:41
    ทีแรกว่าจะม่าพออ่านมาถึงท้ายๆสงสัยคงม่าไม่สุด สองแม่ลูกมีแผนอะไรอีกแน่ๆเลย
    #6953
    0
  5. #6936 MBeci_jjpjjy (@Icezyyyy45) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 22:51

    ฉากเรียกน้ำตามาก อห พี่มาร์คนว้องงงงงงง

    #6936
    0
  6. #6920 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 15:31
    เสียน้ำตาไปด้วย/ คุณแม่อะเจ้าเลห์><
    #6920
    0
  7. #6909 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:47
    แผนหรอ
    #6909
    0
  8. #6895 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 03:12
    คุณแม่!!!!
    #6895
    0
  9. #6858 ฺBeau (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 00:59
    สองแม่ลูกนิ สมกับเป็นแม่ลูกกันจริงๆเลยยยยยยย ดีไม่ดีพี่มันเล่นละครอีกมั้งนั้นนนน
    #6858
    0
  10. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 18:56
    ตอนแรกก็กะจะเม้นว่าแบมงี่เง่า
    แต่น้องมันด่าตัวเองเรียบร้อย
    #6838
    0
  11. #6801 MOofai9524 (@MOofai9524) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 03:07
    ครอบครัวต้วนจริงปะเนี้ยยยย นักต้มตุ๋นปลอบตัวมาแน่นอนเลยย
    #6801
    0
  12. #6790 Eve-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 21:13
    แหน่ะ สายตาแวววับอะไร โอ้นยย แผนสูงจริมๆ คนที่บอกลาก่อนนั่นอะไร หืมม
    #6790
    0
  13. #6736 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 23:33
    ใจเย็นๆนะแบมม
    #6736
    0
  14. #6725 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 10:16
    ของแบบนี้ต้องให้ลุกชายตื่นมาขอนะคุณแม่
    #6725
    0
  15. #6710 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 23:23
    นี่อย่าบอกนะว่าเป็นแผนของคุณแม่อีก
    #6710
    0
  16. #6690 Pukpik099 (@Pukpik099) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 00:29
    เอาแต่ใจวะแบม????.
    #6690
    0
  17. #6680 aptami (@iloveficy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 15:02
    คุณแม่สุดยอด55555556
    #6680
    0
  18. #6603 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:06
    คุณแม่ บีบน้ำตานี่อยู่ในแผนด้วยปะค่ะ
    #6603
    0
  19. #6503 toto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 21:57
    ร้ายกว่ามาร์คต้วนก็คุณหญิงนี่เอง
    #6503
    0
  20. #6467 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 11:47
    น้องแบมหนูเป็นแบบนี้หลายครั้งแล้วนะ อย่าพูดเวลาที่ตัวเองโมโหสิถ้ารู้ว่าคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้น่ะ
    #6467
    0
  21. #6424 038328026 (@038328026) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:47
    โอโหดาเมจนี้รุนแรงนักมาร์คต้วนต้องหลังน้ำตา???? สงสารมาร์คเหมือนกันนะเนี่ย
    #6424
    0
  22. #6185 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 23:43
    ไม่ใช่เพราะน้องพุดไม่คิด ต้องเข้าใจอารมคนท้องเนอะ หวั่นไหวง่าย เจออะไรทำร้ายจิตใจหน่อยไม่ได้หรอก
    #6185
    0
  23. #5765 Bowiee (@bbbowww) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 05:42
    น้องพูดไม่คิดหลายรอบแล้วอ่ะ ไม่ว่าสุดท้ายจะเป็นแผนแม่หรืออะไรแต่คำพูดมันฝั่งลึกลงไปในใจอ่ะ คนฝันมันจำไปตลอดเลยจริงๆ
    #5765
    0
  24. #5489 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 08:58
    อหคุณแม่ขา น้องตกใจแรง
    #5489
    0
  25. #5477 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 19:01
    รู้สึกหน่วง น้องดูเอาแต่ใจ แต่ก็พูดกับมาร์คแรงไปจริงๆ
    #5477
    0