HELP ME PLEASE DOCTOR (mpreg) END - MARKBAM

ตอนที่ 2 : เรียกหมอครั้งที่1 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 941 ครั้ง
    14 มี.ค. 60



1

 

แบมแบมเป็นแพทย์ประจำบ้านต่อยอดที่กำลังศึกษาต่อเฉพาะทางในด้านศัลยศาสตร์ ใช่ แบมแบมคือหมอผ่าตัด แล้วหมอผ่าตัดคือหมอเฉพาะทาง และหมอเฉพาะทางไม่ใช่หมอทั่วไป บางทีมาร์คต้วนอาจกำลังสับสนถึงได้จ้างหมอเฉพาะทางอย่างแบมแบมให้เป็นหมอประจำตัวของเขา และก็ดูเหมือนว่าความสับสนของมาร์คมาร์คต้วนมันคงอยู่ยาวนานมากเลยทีเดียว เพราะเขาสับสนมาตั้งแต่ตอนที่แบมแบมอยู่ปีหนึ่ง จนตอนนี้แบมแบมเรียนต่อในด้านเฉพาะทางถึงปีสอง ซึ่งนั่นก็หมายความว่า มาร์คต้วนสับสนมาเก้าปีแล้ว...

“ ถ้าขืนพี่ยังเป็นแบบนี้ แบมจะตีพี่แล้วจริงๆนะมาร์คต้วน ” คุณหมอตัวเล็กตีหน้ายุ่งบอกคนป่วย(ปลอมๆ)ที่นั่งอยู่ตรงหน้า ตากลมหลุบมองอาหารบนโต๊ะในห้องทำงานของอีกฝ่ายก่อนตวัดมองมาร์คต้วนอีกครั้ง

“ ... ” และแน่นอนว่ามาร์คต้วนยังคงทำหน้าตายไม่สนใจอารมณ์หงุดหงิดของแบมแบมตาคมยังคงจ้องมองอาหารตรงหน้านิ่งๆ สิบนาทีแล้วล่ะที่มาร์คต้วนเอาแต่จ้องมองอาหารโดยไม่ได้แตะมันเลยสักนิดอยู่แบบนี้ ไอ้หิวมันก็หิว แต่มือมันไม่มีแรงจะให้ทำยังไงล่ะ นี่เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายกดโทรศัพท์โทรตามคุณหมอมาหมดแล้วนะ เขาไม่มีแรงแล้ว จริงๆนะ                                                                                  

“ เอางี้ไหม แบมรู้จักจิตแพทย์อยู่คน... ”

“ ไม่ ” เสียงทุ้มดังขัด จนแบมแบมต้องถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“ พี่มาร์ค แบมต้องทำงาน ”

“ นี่ก็งาน ”

“ ฟังนะ แบมเป็นหมอ แบมมีคนไข้ต้องดูแลและ...”

“ พี่ก็คนไข้ ” สาบานได้เลยว่าแบมแบมเกลียดสายตาของมาร์ค โดยเฉพาะสายตาดื้อรั้นแบบนี้น่ะ ให้ตายสิ คนตัวเล็กอยากเอาส้อมตรงหน้านี่ไปจิ้มตาเขาให้จริงๆ!

“ ไข้ในจินตนาการน่ะสิ!

“ แต่งงานกันสิแล้วจะเลิกยุ่ง ”

“ เฮอะ! แบมแบมร้องเฮอะออกมา แบนเล็กตวัดขึ้นกอดอกก่อนทิ้งตัวลงพิงกับพนักพิงของเก้าอี้แรงๆ ใบหน้าหวานเบือนหนีคนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด

“ หรือจะรอให้ท้อง... ”

“ หยุดความคิดทุเรศๆนั้นไปเลยนะ! ” แบมแบมหันขวับกลับไปมองมาร์คต้วน นิ้วชี้เล็กๆ ยกขึ้นชี้คนตรงหน้าให้หยุดพูด แบมแบมถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนย้ายสะโพกไปวางแหมะลงบนตักของคนป่วย(?) ตักอาหารขึ้นมาใส่จานพร้อมบ่นพึมพำด้วยความยอมแพ้ “ ก็ได้ๆ แบมป้อนเอง และจะอยู่นี่แค่ถึงบ่ายเท่านั้นนะ! ถ้าโทรตามจิกอีกจะไม่คุยด้วยสามวัน ”

ฟอดดด

“ นานขนาดนั้นเหี่ยวพอดี ” อดกรอกตามองบนไม่ได้จริงให้ตาย ไหนว่าไม่มีแรง มือขยับไม่ได้ไม่ใช่เหรอ แล้วไอ้ที่กำลังเลื้อยเข้ามาในเสื้อของแบมแบมนี่มันคืออะไร มาร์คต้วนนี่มันมาร์คต้วนจริงๆ ป่วยไม่เคยจริง!

“ อะไรเหี่ยว!

“ พี่ไง เหี่ยวเฉา คิดถึงแบม ” มาร์คต้วยิ้มกริ่ม ในขณะที่แก้มย้วยของคุณหมอขึ้นสีแดงระเรื่อ “ ลามกอะ ”

“ พี่มาร์ค! กินๆ ไปเลย!

 

 

15%


*

 

แบมแบมทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในใจกลางกรุงโซล ที่นี่แบมแบมมีเพื่อนสนิทอยู่หนึ่งคน เขาคือคนเกาหลีแท้ๆ ชื่อคิมยูคยอม แบมแบมกับยูคยอมรู้จักกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยแล้วล่ะ และใช่ช่วงเวลาเก้าปีที่รู้จักกันนี้ ไม่มีเรื่องอะไรของแบมแบมที่ยูคยอมไม่รู้ บางเรื่องที่แบมแบมไม่ได้เล่าให้ฟังยูคยอมก็จะขวนขวายตามสืบจนรู้เองนั่นแหละ หรือพูดง่ายๆว่าเสือกจนรู้...

“ เมื่อวานนี้หมอโชเขาถามถึงมึงด้วย ”

“ ว่า? ” แบมแบมเลิกคิ้วมองเพื่อนตัวสูงในขณะที่ทั้งสองคนกำลังสาวเท้าเดินไปยังศูนย์อาหารเพื่อรับประทานมื้อเที่ยง

หมอโช หรือพี่โชกุนเป็นศัลยแพทย์หนุ่มชาวไทยอายุสามสิบปีที่สนใจในตัวแบมแบม พี่โชเป็นคนสุภาพและหน้าตาดี แถมยังเป็นคนไทยเหมือนกันอีก เรื่องอะไรแบมแบมจะปล่อยไปง่ายๆล่ะ จริงไหม :)

“ เห็นว่าจะชวนไปแดกข้าว ”

“ แล้ว? ”

“ กูตอบไปว่ามึงไม่มา นอนกกผัว ”

“ คิม-ยู-คยอม ” เท้าเล็กหยุดเดิน ตากลมค้อนขวับให้เพื่อนแล้วกัดฟันเรียกชื่ออีกคน “ มึงแม่ง! ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมกูถึงโสด เพราะมีเพื่อนชั่วๆแบบมึงนี่ไง ”

ชอบสกัดดาวรุ่งอยู่ด้วย แบมแบมยังโสดเข้าใจบ้างไหม อีกไม่กี่ปีเขาก็จะสามสิบแล้วนะ เข้าใกล้คำว่าคานเข้าไปทุกที ยูคยอมไม่ควรทำแบบนี้กับเขา!

“ ตอแหล ” แต่ยูคยอมก็ยังคงเป็นยูคยอม เพื่อนตัวสูงไม่เคยสำนึกเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังยักไหล่เมินสายตาจิกกัดของแบมแบมแล้วมุ่งตรงไปยังศูนย์อาหารโดยไม่รอกันเลยแม้แต่น้อย!

“ ไอ้!

“ น้องแบม ”

“ อ้าว พี่โช^^

 

*

 

ให้ตายสิ ถ้าจิตใต้สำนึกของแบมแบมไม่ร้องบอกว่านี่คือศูนย์อาหารแบมแบมคงคิดว่าที่นี่เป็นสวรรค์แน่ๆ...

อา จริงๆ แล้วพี่โชเป็นเทวดาใช่ไหม สาบานได้เลยว่าแบมแบมมองเห็นแสงวิ้งค์ๆ พุ่งออกมาจากหลังของพี่โชด้วย อ๊ะ นั่น พี่โชมีปีกสีขาวด้วยอะ ยิ่งพี่โชยิ้มนะ แบมแบมแทบละลายลงไปกองกับโต๊ะเลยนะไม่ได้เว่อร์

“ เมื่อวานที่บ้านพี่ทำอาหารไทย ก็เลยว่าจะไปชวนน้องแบมมาทานมื้อเที่ยงด้วยกัน แต่หมอยูบอกว่าน้องแบมไม่มา ”

“ พอดีแบมติดงานกะทันหันน่ะฮะ ไม่ได้ด่วนอะไรหรอก ” คนตัวเล็กส่งยิ้มที่คิดว่าหวานที่สุดให้คุณหมอตรงหน้า ก่อนหลุบตามองปิ่นโตสีสวยที่วางอยู่บนโต๊ะ “ แล้วนี่ ”

“ อ๋อ วันนี้คุณแม่พี่ทำขนมไทยน่ะ ก็เลยนึกถึงน้องแบม ” พี่โชส่งยิ้มใจดี พลางจัดการแกะปิ่นโตนั้นออก จัดแจงของหวานหลากชนิดลงบนโต๊ะ

“ ว้าว ขอบคุณมากๆเลยครับ แบมไม่ได้ทานขนมไทยมานานมาก ” แบมแบมส่งยิ้มกว้าง รับช้อนมาจากพี่โชแล้วตักบัวลอยไข่หวานขึ้นชิม  “ คุณแม่ยังทำอร่อยเหมือนเดิมเลย แบมฝากขอบคุณท่านด้วยนะครับ ”

“ ครับเดี๋ยวพี่บอกให้ หรือน้องแบมจะไปบอกท่านด้วยตัวเองก็ได้นะ ” เอาอีกแล้ว พี่โชส่งยิ้มใจดีให้แบมแบมอีกแล้ว ยอมรับเลยว่ารอบยิ้มของพี่โชทำให้แบมแบมตาพร่า “ พอดีว่าคุณแม่พี่อยากเจอน้อง... ”

“ อ๊ะ แป๊บนึงนะพี่โช ” มือเล็กล้วงหยิบสมาร์ทโฟนที่สั่งครืดๆในกระเป๋าเสื้อกาวน์ขึ้นมา เมื่อเห็นชื่อคนโทรเข้าก็อดไม่ได้ที่จะกรอกตามองบนจริงๆ แล้วนี่ไม่ได้โทรมาธรรมดานะ วิดิโอคอลมาเลยจ้า

“ แบมบอกแล้วไงว่าห้ามยุ่ง ” นี่แหละคำทักทายของแบมแบมที่มีต่อคนไข้กิตติมาศักดิ์ วันนี้จะป่วยอะไรอีกล่ะ ลำไย

( เบื่ออาหาร ) เสียงเนือยๆ กับใบหน้านิ่งๆ ของมาร์คต้วนทำให้แบมแบมอดไม่ได้จริงๆที่จะเบ้ปากทำมุมสี่สิบห้าองศา

“ เบื่อก็ไม่ต้องกิน พี่สบายดีมาร์คต้วน อย่าหวังว่าแบมจะไปหาอีกเลย ”

( อยู่คอนโดนะ )

“ ไม่ไป! คุณหมอตัวเล็กแผดเสียงลั่น ไม่ได้สนใจพี่โชที่มองมาเลยแม้แต่น้อย

( เปิดเข้ามาเลยนะ แก้ผ้ารออยู่... )

“ มาร์คต้วน! ตากลมเบิกกว้างในขณะที่พวงแก้มอิ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ กามไม่มีใครเกิน!

( เวลาเช็ดตัวจะได้สะดวกไง ลามกจัง ) คิ้วหนาของเขาเลิกขึ้นในขณะที่ตาคมหรี่ลง ฮึ่ย! แบมแบมอยากยื่นมือผ่านจอไปจิ้มตาคมๆนั่นให้บอดเสียจริงๆ

ติ้ด!

แล้วปลายสายก็ตัดไปพร้อมกับรอยยิ้มกวนอารมณ์ของคุณมาเฟียตัวร้าย คุณหมอตัวเล็กผุดลุกขึ้นยืนด้วยความหงุดหงิด มือเล็กเก็บกวาดปิ่นโตของหวานให้เรียบร้อย ก่อนหันหลังเดินจากไปด้วยใบหน้ายุ่งเหยิงโดยลืมใครบางคนไปเสียสนิท

“ โดนแน่!

ใครบางคนที่นั่งงุนงงกับบทสนทนาที่พึ่งได้ยินไปเมื่อครู่ หมอโชหลุบตามองโต๊ะที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งปิ่นโตของหวานและไร้ซึ่งคำบอกลา

เฮ้อ ที่หมอยูบอกว่าน้องแบมมีสามีแล้วก็คงจะจริง...

 

*

 

 

ปั้ง!

ประตูไม้โอ๊กบานโตถูกปิดลงด้วยแรงทั้งหมดที่มี โมโห! ตอนนี้แบมแบมโมโหมาก! ตากลมกวาดมองไปทั่วห้องแล้วแผดเสียงเรียกเจ้าของห้อง

“ มาร์คต้วน! อ๊ะ! ร่างบางสะดุ้งโหยงเมื่อถูกจู่โจมโดยไม่รู้ตัว ปิ่นโตในมือถูกแย่งออกไปวางบนพื้นโดยฝีมือคนตัวโต พอจะอ้าปากด่าก็โดนคนฉวยโอกาสนี่ปิดปากอิ่มด้วยปากของเขาเอง โอเค โอเค...ตอนนี้แบมแบมไม่มีทางสู้แล้ว

โดนเขาปล้นจูบไม่พอ นี่ยังโดนเขากระชากเสื้อผ้าเสียจนหลุดลุ่ย โดนเล้าโลมจนแทบเคลิ้มตาม แต่! แต่ขอโทษ ถึงจะเคลิ้มแต่แบมแบมก็ยังคงมีสตินะ! ว่าแล้วก็ผลักอกกว้างนั้นออกแล้วตวาดแหว

“ หยุดเลยนะ!

“ เดี๋ยวค่อยคุย ” มาร์คต้วนตอบปัดแบบขอไปที แล้วโน้มหน้าหมายจะก้มลงมานัวเนียแบมแบมอีกครั้ง แต่เดี๋ยวก่อนนะ นี่แก้ผ้าอยู่จริงๆเหรอเนี่ยห๊ะ! แบมแบมพึ่งสังเกตว่าตอนนี้ทั่วทั้งตัวของมาร์คต้วนมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันท่อนล่างเอาไว้

“ ม...ไม่! อื้อ! หยุดเลยนะ ไม่งั้นแบมจะโกรธ! แบมชี้นิ้วสั่งเมื่อริมฝีปากเป็นอิสระอีกครั้ง

“ ตอนนี้ก็โกรธ ”

“ จะโกรธมากกว่านี้อีก ” แบมแบมว่าเสียงเขียว ก่อนใช้จังหวะที่มาร์คต้วนเผลอผลักอกของเขาออกแล้วเดินไปหยิบปิ่นโตมุ่งตรงไปยังห้องครัว

น่าโมโห! ชอบทำตัวรุ่มร่าม รู้งี้ไม่น่ามาหาหรอก!

หมับ!

“ โกรธมากหน้าเหี่ยวนะ ” แรงกอดรัดจากทางด้านหลังทำให้แบมแบมอดที่จะกรอกตามองบนเป็นรอบที่ล้านของวันไม่ได้ แบมแบมพรูลมหายใจออกมาพร้อมจัดการแกะปิ่นโตออกวางรวมกับบรรดามื้อเที่ยงที่ถูกจัดไว้บนโต๊ะอยู่ก่อนแล้ว

“ พี่ก็เลิกยั่วโมโหแบมสิ ”

“ งั้นยั่วอย่างอื่นได้ไหม ” ไม่ว่าเปล่า มือปลาหมึกนั่นยังเลื้อยเข้ามาในเสื้อของแบมแบมอีกแน่ะ

“ มาร์คต้วน ” พอโดนเรียกเสียงต่ำปุ๊บ มือซนข้างนั้นก็เปลี่ยนเป็นกอดรัดเอวบางดึงให้ร่างเล็กนั่งลงกับตักแล้วเกยคางไว้ที่ไหล่แคบ

“ อันนี้อะไร ” มาร์คต้วนตีเนียนชี้ไปยังขนมหวานชนิดหนึ่ง

“ บัวลอยไข่หวาน ”

“ หวานเท่าของพี่ไหม โอ๊ย! มันน่าบิดให้หูขาดจริงๆเลย!

“ ถ้ายังไม่หยุดจะบิดให้หูขาดจริงๆแน่ ” คุณหมอตัวเล็กชี้หน้าขู่ แต่มีหรือคนอย่างมาร์คต้วนจะกลัว คุณมาเฟียทำลอยหน้าลอยตาชี้ไปยังเจ้าบัวลอยไข่หวานที่ว่าแล้วอ้าปาก

“ อ้า ”

“ ไม่ได้ ต้องทานข้าวก่อน ของหวานเอาไว้ทีหลัง ” แบมแบมบอกปัด แถมยังเปลี่ยนเป้าหมายไปตักซุปกิมจิขึ้นไปใส่ปากคนกวนโมโหแทนของหวานที่ว่า

“ หวงจริง ของกิ๊กเนี่ย ”

“ อะไร ” ตากลมหรี่มองเจ้าของตัก นี่ลูกน้องตัวเองที่ตามดูเขาอยู่คงจะโทรไปรายงานสิท่า มิน่าล่ะถึงได้วิดิโอคอลมาหาแทนที่จะเป็นส่งข้อความมาป่วนเหมือนเช่นทุกวัน

“ ไปถึงไหนแล้วล่ะ ”

“ เรื่อยๆ ” พอตอบไปแบบนั้นเจ้าของตักก็มีท่าทีไม่พอใจ ทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอจนแบมแบมรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาบ้าง “ อะไร ”

“ ถ้าเห็นโดนตัวกัน เจ็บแน่ ”

“ อะร่ะๆๆๆๆ ไม่ได้เป็นไรกันป่ะ ”

“ แล้วอยากเป็นไหมล่ะ อย่าเยอะ ”

“ ตัวเองนั่นแหละเยอะ! ปากอิ่มเชิดรั้นขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ เรื่องอะไรมาห้าม มีสิทธิ์อะไร เป็นแค่แฟนเก่าป่ะ!  

“ เถียง ” มาร์คต้วนหยิกปากบวมๆนั่นไปทีนึง แล้วใช้มือข้างเดียวกันนั้นชี้หน้าหวาน  “ เถียงมากระวังท้อง ”

“ ขู่มากๆ ระวังเหี่ยว ” นี่ก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน คิดว่าขู่ได้คนเดียวเหรอ “ แม้แต่ขาอ่อนก็จะไม่ให้จับเลย คอยดู ”

“ ไม่ยอมก็จับปล้ำ ยาคุมก็จะไม่ให้กิน ถุงยางก็จะไม่ใส่ ท้องแน่ๆ คอยดู ”

“ อ...อ...ไอ้!

“ ครับ? ”

“ ไม่พูดด้วยแล้ว ฮึ่ย!

สุดท้ายแล้วแบมแบมก็คือแบมแบม

คนที่ไม่เคยสามารถเอาชนะมาร์คต้วนได้เลย...

 

 

65%



บางครั้งแบมแบมก็สงสัยนะว่ามาร์คต้วนนี่คือคนหรือปลิงกันแน่ ถึงได้ตามติดคนตัวเล็กได้ไม่ปล่อย สะบัดยังไงก็ไม่หลุด เพลียใจเกินจะไล่แล้ว

“ แบมพึ่งรู้เหมือนกันนะว่ามาเฟียเขาว่างงานขนาดนี้ ” คุณหมอตัวเล็กโยนแฟ้มประวัติผู้ป่วยลงบนโต๊ะทำงานในขณะที่ตากลมก็เหลือบมองสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในชุดสูทเต็มยศนอนยกขาไขว่ห้างเล่นโทรศัพท์อย่างสบายอารมณ์อยู่บนเตียงของเขา

วันนี้แบมแบมเข้าเวรดึก และพึ่งได้พัก คงไม่ต้องบอกก็รู้ใช่ไหมว่าทันทีที่เปิดประตูห้องพักแพทย์เข้ามาแล้วเจอแขกไม่ได้รับเชิญนี่มันรู้สึกหงุดหงิดขนาดไหน เขามีเวลาพักเพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่จะต้องออกไปตรวจคนไข้อีกรอบ แล้วดูสินั่น ยึดเตียงเขาไปราวกับเป็นเตียงของตัวเอง ในห้องพักนี้มีเตียงสองชั้นอยู่สองเตียงก็จริง แต่ในทุกๆ เตียงล้วนมีเจ้าของอยู่แล้ว และในตอนนี้เตียงของแบมแบมก็ดันไม่ว่าง...

“ จะเลิกเป็นแล้ว ”

“ พูดจริง? ” คุณหมอตัวเล็กขยับเท้าเข้าไปใกล้คุณมาเฟียสัญชาติปลิง ตากลมหรี่มองร่างหนาอย่างไม่เชื่อในที่เขาพูดนัก

คนอย่างมาร์คต้วนน่ะเหรอจะเลิกเป็นมาเฟียได้ ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลต้วนอะนะ?

“ ก็ไม่อยากเป็นเมียมาเฟียไม่ใช่เหรอ ” มาร์คต้วนว่าสั้นๆ ก่อนโยนโทรศัพท์ไปอีกมุมนึงของเตียงแล้วดึงมือเล็กของคุณหมอให้ล้มนอนลงบนตัวเขา ซึ่งแบมแบมเองก็ไม่ขัดขืนอะไร ร่างเล็กเพียงขยับตัวนอนในท่าที่สบายโดยการซบใบหน้าหวานลงกับอกแกร่งเท่านั้น ตากลมหลับพริ้ม มุมปากอิ่มยกยิ้มพึงใจเมื่อมีมือหนาคอยลูบหัวกล่อม

จะขัดขืนไปทำไมกัน รู้ว่ายังไงก็สู้ไม่ได้ ยอมๆไปเสียเถอะ แล้วอีกอย่าง เตียงแค่สามฟุตครึ่ง ถ้าหากมาร์คต้วนอยากมานอนกับแบมแบมล่ะก็คงมีทางเดียว

นั่นก็คือนอนเป็นเบาะให้เขาไง...

“ พ่อพี่ได้มาแหกอกแบมแน่ ”

“ นี่ ”

“ หืม ”

“ อยากแต่งงาน ”

“ เป็นอะไร ทำไมช่วงนี้หมกมุ่นกับเรื่องนี้จังฮะ ” คิ้วเรียวย่นเข้าหากันเมื่อได้ฟังคำปรารถนาของอีกฝ่าย ช่วงนี้มาร์คหมกมุ่นจริงๆนั่นแหละ ชอบพูดถึงเรื่องแต่งงาน ทั้งที่ไม่เคยพูดถึงมาก่อน

แล้วอีกอย่าง ความสัมพันธ์ที่เราเป็นอยู่นี่มันก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ยอมรับเลยว่าแบมแบมไม่เคยวาดฝันถึงเรื่องแต่งงานกับมาร์คต้วน คนตัวเล็กพอใจแล้วที่ทุกอย่างเป็นแบบนี้ แล้วก็ดูเหมือนหลายปีที่ผ่านมามาร์คเองก็พอใจ แต่ในช่วงหลังมานี้เขาเป็นอะไร ดูเหมือนเรียกร้องสถานะจากแบมแบมเหลือเกิน

“ เบื่อ ” เจ้าของอกแกร่งบ่นพึมพำ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาพ่นออกมาจนผมนุ่มของแบมแบมขยับ “ แมลงวันตอมเยอะ ไม่ชอบ ”

“ นี่พี่หาว่าแบมเป็นขี้เหรอห๊ะ! กลมเบิกโพลงพร้อมกับกำปั้นเล็กทุบลงไปบนอกกว้างด้วยความไม่ชอบใจ ก่อนเงยหน้าขึ้นมองคนพูดด้วยสายตาเอาเรื่อง มันใช่เรื่องเหรอมาเปรียบว่าเข้าเป็นขี้เนี่ยห๊ะ ดอกมงดอกไม้ก็เปรียบไปสิ!

“ พี่หมายถึงอย่างนั้นเหรอ ”

“ ไม่ต้องมาทำหน้าไขสือเลย โดนแน่ อ๊ะ! ว่าจบมือเล็กทั้งสองข้างก็เข้าหมับเข้าที่ใบหูของมาร์คต้วน แต่ยังไม่ทันได้ออกแรงบิดร่างเล็กก็ถูกพลิกลงไปนอนด้านล่าง สลับตำแหน่งกลายเป็นว่ามาร์คต้วนซุกหน้าลงกับซอกคอของแบมแบมแล้วนิ่งไปเสียอย่างนั้น

เอาจริงๆ เริ่มใจไม่ดีแล้วล่ะ วันนี้มาแปลก เป็นอะไรเนี่ย...

“ เป็นอะไร... ” เอ่ยถามอีกฝ่ายเสียงหวาน พร้อมยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมนิ่ม มาร์คต้วนชอบให้แบมแบมทำอย่างนี้เวลาที่เขามีเรื่องไม่สบายใจ

“ แฟนเก่าไม่ยอมแต่งงานด้วย ”

“ หยั่มมา! แบมแบมย่นจมูกใส่ทันทีที่ได้ยิน สรุปเมื่อกี้คือการแสดงถูกมะ!

“ แม่บ่นอะ ”

“ ว่า? ”

“ อยากอุ้มหลาน ” ใบหน้าหล่อเหลาผละออกจากซอกคอหอมกรุ่น มาร์คยกศอกตั้งฉากไว้บนหมอนนิ่มที่คุณหมอหนุนอยู่ แล้วเกยคางไว้ที่มือใหญ่ ตาคมจ้องมองใบหน้าหวานของคนใต้ร่าง

“ แล้ว? ”

“ แบมไม่ยอม ”

“ ก็ใช่ไง ไม่ได้เป็นไรกันป่ะ ” ปากอิ่มเบ้ขึ้น คือไม่ได้เป็นอะไรกันไหมล่ะ อันที่จริงแบมแบมก็พยายามบอกกับมารดาของอีกฝ่ายแล้ว แต่ดูเหมือนว่าท่านจะไม่เชื่อ แถมยังเร่งเร้าให้แต่งงานกันอยู่ทุกครั้งที่พบหน้า

“ อือ แล้วแม่บอกว่าไงรู้ป่ะ ”

“ ว่า? ”

“ จับปล้ำ ”

“ ห๊ะ? ”

“ นี่คือเหตุผลที่มาที่นี่ไง ”

“ อ๊ะ! ” ว่าจบคนเข้าเล่ห์ก็โน้มหน้าเข้ามาประกบปากอิ่มทันทีโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ให้ตายสิ นี่คือโดนหลอกให้เป็นห่วงใช่ไหม แบมแบมก็ลืมคิดไปว่าทุกครั้งที่มาร์คต้วนโผล่มาที่นี่เขาจะต้องเจอกับอะไร โอ๊ย! ระวังตัวไม่ทันแล้วถูกไหม!

เออ! ไหนๆ ก็ไหนๆละ รอบเดียวพอ!

เมื่อหาข้อสรุปให้ตัวเองได้แล้วคุณหมอตัวเล็กก็ปรับองศาใบหน้ารับจูบจากอีกฝ่ายแถมยังสอดลิ้นกลับไปตอบโต้อีกฝ่ายอย่างไม่ยอมแพ้ มือเล็กข้างนึงยกขึ้นโอบรอบคอข้างคนด้านบนเอาไว้ ในขณะที่อีกข้างก็เลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเนื้อดี ปลายนิ้วอุ่นสอดแทรกเข้าไปสัมผัสกับกล้ามเนื้อของคุณมาเฟียด้วยความหลงใหล ในขณะที่ขาเรียวเกี่ยวกระหวัดเอวสอบโน้มให้ส่วนล่างของเราทั้งสองคนแนบชิดกันยิ่งขึ้น ยิ่งมาร์คต้วนกระแทกเอวสอบเข้ามาบดเบียดบั้นท้ายนุ่ม แบมแบมก็ยิ่งทนไม่ไหว...

“ อ๊ะ อ๊า! ” คุณหมอตัวเล็กครางแผ่วเมื่อยอดอกเต่งตึงถูกครอบครองด้วยริมฝีปากอิ่ม เขี้ยวเล็กๆของอีกฝ่ายที่ถากเข้ากับยอดอก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันช่วยให้เสียวจนแทบขาดใจ อกบางยกขึ้นให้อีกฝ่ายปรนเปรอ ทั้งไม่ว่าจะบีบเค้นหรือขบเม้มก้อนเนื้อนิ่มๆ ที่มีผลมาจากการทานยาคุมอย่างสม่ำเสมอนี่แบมแบมก็แสนเต็มใจ

“ อืมมม อา... ” มือเล็กแสนซุกซนไล่ต่ำลงไปยังกางเกงของอีกฝ่าย หมายจะปลดมันออกเพื่อเติมเต็มให้กับตัวเอง อันที่จริงแบมแบมอยากจะพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบนเสียเองด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่า...

“ จะเอากันตรงนี้จริงดิ ” มีเสียงทุ้มแสนเบื่อหน่ายของใครบางคนดังขึ้นจากทางประตูห้อง

ให้ตายสิ คิมยูคยอมเข้ามาได้จังหวะเสียจริงๆ! แบมแบมลืมไปได้ยังไงว่ายูคยอมพักห้องนี้ด้วยน่ะ!

มือบางรีบผลักอกของคนด้านบนออกซึ่งมาร์คต้วนเองก็ให้ความร่วมมือแต่โดยดี แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีเขินอายใดๆ ต่างจากแบมแบมที่ลุกขึ้นนั่งจัดแจงเสื้อผ้าทรงผมของตัวเองอย่างรนๆ

“ อ...เอ่อ ” ให้ตาย ถึงมาร์คต้วนกับเขาจะทำเรื่องอย่างว่าในห้องนี้บ่อย แต่ทุกครั้งที่ทำยูคยอมมันไม่เคยรู้นี่นา! เอาล่ะ ยอมรับก็ได้ว่าเขาพลาดเองที่ลืมไปว่ายูคยอมมันแลกเวรมาอยู่เวรดึกอะ!

ว่าแล้วก็หลุบตาลงต่ำไม่กล้าเงยหน้ามองเพื่อนสนิทเพราะความกระดากอาย จนได้ยินเสียงมันเดินลากเท้าไปยังโต๊ะทำงาน นั่งหันหลังให้โดยมีแฟ้มประวัติผู้ป่วยดึงดูดความสนใจ

พลั่ก!

“ เพราะพี่แหละ ” ว่าแล้วกำปั้นน้อยๆ ก็ทุบไปที่แขนแกร่งของคนข้างตัว พร้อมส่งค้อนวงโตไปให้ด้วย

“ แบม ”

“ อะไร! ยังจะมีหน้ามาเรียกคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแบบนั้นอีก นี่ไม่ได้รู้สึกอายสักนิดเลยเหรอห๊ะมาร์คต้วน!

“ ค้าง... ”

“ แล้วยังไง หยุดเลย ยูก็อยู่เนี่ย ”

“ ช่วย ”

“ มาร์คต้วน! แบมแบมเบิกตาโพลงเมื่อมือเล็กถูกจับให้วางบนลูกชายของอีกฝ่าย แถมยังถูกบังคับให้ออกแรงนวดคลึงจนอะไรๆที่ว่ามันขยายขนาดมากขึ้นกว่าเดิม

หน้าไม่อาย แบบนี้มันหน้าไม่อายเกินไปแล้ว!

“ เร็ว ”

“ ไม่เอา ” แบมแบมส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมออกแรงดึงมือออกแต่ก็ไม่สำเร็จ

“ เอา นิดนึง ” ยัง ยังอีก

“ ไม่เอา ”

“ จะเอา ”

“ มะ... ”

“ เอากันให้มันจบๆเลยก็ได้ ” เสียงทุ้มเหม็นเบื่อของหมอยูดังขึ้นอีกหน ก่อนร่างสูงจะลุกขึ้นยืนล้วงเอาหูฟังขึ้นมาเสียบหูทั้งสองข้าง แล้วเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงอีกหลังซึ่งหันหัวชนกับเตียงของแบมแบมเป็นมุมฉาก ก่อนจะล้มตัวลงนอนก็ยังไม่วายบอกอีกนะว่า... “ เบาๆล่ะ เตียงไม่ค่อยแข็งแรง ”

“ อ...ไอ้! คงไม่ต้องบอกนะว่าตอนนี้หน้าของแบมแบมแดงขนาดไหน แต่ถึงจะอายแค่ไหนก็สวนทางกับอีกคน

“ ทางสะดวก ” ว่าจบก็ดันร่างเล็กลงบนเตียงนุ่มแล้วตามคร่อมทับอีกที ผ้าห่มผื่นบางตวัดขึ้นคลุมท่อนล่างของทั้งสองคน มาร์คต้วนก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมของคุณหมอ ในขณะที่มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงไปปลดกระดุมกางเกง...

“ อ๊ะ! อื้อ ”

“ เผื่อไม่รู้กัน  เมื่อกี้กูประชด ”

และแล้วคิมยูยอมก็เป็นตัวทำลายบรรยากาศอีกหน...

 

 

 

TBC.

มาค่ะ มาร่วมเดินทางสายกามกันเถอะ

#หมอแบมของมาร์ค

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 941 ครั้ง

7,059 ความคิดเห็น

  1. #7053 coutmiendl (@kisamint) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:54
    💓โอ้ยย ใจยูคมันได้ 55555555
    #7053
    0
  2. #7050 Chinnipa1247 (@Chinnipa1247) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 18:23
    ยูคคือตัวเเทนของเเม่ๆ5555
    #7050
    0
  3. #7041 Minlaneee (@Minlaneee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 16:07
    สรุปแล้ว สะดวกไม๊คะ 5555
    #7041
    0
  4. #7035 khimmark (@khimmark) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:19
    สงสารคิมยู 5555
    #7035
    0
  5. #7027 sakuntipsuksin (@sakuntipsuksin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 09:12

    เขินว้อยยย
    #7027
    0
  6. #7019 dow_nua (@dow_nua) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:27
    ชอบตอนที่มาร์คบอก หวงจริงๆเนี่ยของกิ๊ก คืออยู่ก็เขินเหมือนมาร์คหวง ฮื่อออ บ้าบอ
    #7019
    0
  7. #7010 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:41
    5555556
    #7010
    0
  8. #7000 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:56
    สงสารคิมยูคยิมได้มะ5555 อิพี่ดูรักน้องนะ แต่ย้องก็ปฏิเสธเก่งละเกิน55555
    #7000
    0
  9. #6981 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 04:52

    โอ๊ยยยยยยยยยยยยย

    น่ารักอะ

    ตลกด้วยยยยยยยยย

    หมอแบมลูกกกกกก ก็ยอมพี่เค้าตลอดอะเราอะ แต่ไม่ยอมแต่ง ไม่ยอมเป็นแฟน

    #6981
    0
  10. #6977 banthida1 (@banthida1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 15:42

    โอ้ยยย ตายคักๆ555555555555555

    #6977
    0
  11. #6976 Diarism (@paweepiww) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 08:21
    ทุกวันมันเกินคำว่าแฟนแล้วค่า นี่เมียชัดๆ
    #6976
    0
  12. #6973 BTS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:39

    เพิ่งมาเจอเรื่องนี้ตลกมากชอบ

    #6973
    0
  13. #6971 montanatpun (@montanatpun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 12:41
    คิมยูคยอม.........

    ไรท์แต่งสนุกมากค่ะ ... ทำไมเพิ่งมาเจอกันนะ ตามอ่านกันไปยาวๆ
    #6971
    0
  14. #6967 AoyBam1994 (@AoyBam1994) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:01
    สงสาร-ู55555พยานรักปากสำคัญ
    #6967
    0
  15. #6958 Pure-26 (@Pure-26) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 06:02
    โอ้ยยยยยแต่ละคน

    อย่างฮา อ่ะ ชอบๆๆๆๆ
    #6958
    0
  16. #6956 PLOY_261027 (@PLOY_261027) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
    พี่ยูคคคคคคค 😳😳😳
    #6956
    0
  17. #6955 Tamz29 (@Tamz29) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 02:01
    ชอบบบบ สนุกอ่า ทำไมพึ่งมาเจอนะ
    #6955
    0
  18. #6944 Notetoaki (@Notetoaki) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 17:51
    โว้ยยยยคิมยูคยอมมมมม 555555
    #6944
    0
  19. #6937 sirinard9397 (@sirinard9397) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 17:35

    55555 ทำไมเพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ชอบบบบบบ

    #6937
    0
  20. #6913 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 09:32
    ตลกง่าาาาาความหื่นของมาเฟีย555โอ้ยน้องแบมก้ไม่ธรรมดา
    #6913
    0
  21. #6903 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:09
    โอ๊ย อะไรกันเนี้ยยย
    #6903
    0
  22. #6888 hiddenhills (@hiddenhills) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 03:28
    โอ๊ยยยยยย ตลก5555555555555555
    #6888
    0
  23. #6880 rannn2 (@Rannn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 01:12
    หน้าตายเว่อ !!!
    #6880
    0
  24. #6878 XCII (@XCII) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 13:09
    โอ้นนน เป็น-ูจะหยิกให้ มาร์คต้วนคนหน้าไม่อายยยย
    #6878
    0
  25. #6871 tTtT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 22:34

    โอ้ยยยย 5555555555

    #6871
    0