HELP ME PLEASE DOCTOR (mpreg) END - MARKBAM

ตอนที่ 19 : เรียกหมอครั้งพิเศษ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,026
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    9 ส.ค. 60



หม่าม๊าหนูอยากมีน้อง

 


 

หนึ่งในความฝันขั้นสูงสุดของมาร์คต้วนก็คือการมีลูกสาว...

อันที่จริงตั้งแต่ปันปันเกิดมาเขาก็แทบหลงลืมความฝันนี้ไปแล้วแหละ จนกระทั่งเวลาผ่านไปถึงสามปี เมื่อเข้าได้มีโอกาสเปิดบ้านต้อนรับเพื่อนรักที่ย้ายไปทำธุรกิจที่ญี่ปุ่นเมื่อสองปีก่อนอย่างอิมแจบอม แจบอมกับจินยองแวะมาทานมื้อค่ำด้วยวันนี้ แถมไม่ได้มากันแค่สองคน แต่ยังพาจินจินลูกสาวตัวน้อยวัยสองขวบมาด้วย

จินจินหน้าตาเหมือนจินยอง เจ้าตัวเล็กตัวขาวโบ๊ะ ตากลมแป๋วแหววทว่ากลับมีชั้นเดียว แก้มป่องนุ่มนิ่ม แถมยังปากนิดจมูกหน่อย เวลาที่เจ้าหนูน้อยส่งเสียงเรียกป๊ะป๋าขานี่มาร์คต้วนแทบอยากถลาเข้าไปอุ้มเสียเอง

นาทีนั้นคุณมาเฟียดีกรีลูกหนึ่งตระหนักได้เลยว่าเขายังคงมีความฝันอีกอย่างหนึ่งที่เผลอหลงลืมไป อี้เฟยน้อย อี้เฟยตัวน้อยคงรอเวลามาเกิดนานแล้ว และวันนี้แหละที่เขาจะทำให้อี้เฟยตัวน้อยได้ถือกำเนิดขึ้น!

“ แบม ” ว่าแล้วมือหนาก็ยกขึ้นสะกิดแขนเล็กของคุณภรรยาที่กำลังนอนหันหลังให้อยู่ ดูท่าทางคุณหมอเขาจะเพลียๆ หน่อยๆ ล่ะ ได้ยินบ่นว่ามีผ่าตัดใหญ่ตั้งแต่เช้า พอกลับที่บ้านยังต้องพาเจ้าตัวเล็กไปอาบน้ำและส่งเข้านอนอีก

“ หื้ม? ” เปลือกตาบางของคุณหมอปรือขึ้น แบมแบมพลิกตัวนอนหงายเบนสายตาขึ้นมองคุณมาเฟียที่นั่งทำหน้าจริงจังอยู่ข้างๆ

“ อยากมีลูกสาว ”

“ เอาไว้ก่อน ” แบมแบมถอนหายใจพรืด ก่อนดึงผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะแล้วพลิกตัวหันหลังให้ตามเดิม

“ ไม่เอาสิ ไหนว่าจะมีน้องให้ปันปันไง แบมสัญญากับพี่แล้วนะ อย่าเบี้ยว ” มาร์คต้วนยังคงไม่ละความพยายาม คุณมาเฟียหน้าตาบูดบึ้งเมื่อโดนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

“ แบมเหนื่อยมากเลยพี่มาร์ค ขอทำงานอีกสักสองสามปีได้ไหม รอให้ปันปันเข้าชั้นประถมก่อน แบมอยากให้เขาช่วยเหลือตัวเองได้มากกว่านี้หน่อย ” แบมแบมส่งเสียงอู้อี้ยาวเหยียดภายใต้ผ้าห่ม ตอนนี้ปันปันเพิ่งจะสามขวบ เพิ่งจะเริ่มเข้าเรียนในชั้นเตรียมอนุบาลเมื่อไม่กี่วันก่อนนี่เอง เจ้าตัวเล็กยังช่วยหลือตัวเองไม่ค่อยได้ แล้วอีกอย่างงานของแบมแบมก็เพิ่งจะลงตัวได้ไม่กี่เดือน นี่จะให้มีใหม่อีกแล้วเหรอ

“ แต่ลูกอายุห่างกันมากไม่ดีนะแบม อีกอยากมีลูกตอนอายุมากๆ ก็ไม่ดีด้วยนี่นา ”

“ ... ”

“ พี่ว่าตอนนี้แหละกำลังดี นะแบม นะ ”

“ ... ”

“ แบม... ”

                “ ... ”

“ แบม? ” คิ้วหนาขมวดมุ่นเมื่ออีกฝ่ายยังคงไร้ซึ่งเสียงตอบรับก่อนตัดสินใจดึงผ้าห่มที่คลุมศีรษะคุณภรรยาออกจึงได้พบกับคำตอบ

หลับ...

และแล้วมาร์คต้วนก็โดนแบมแบมปฏิเสธอย่างเย็นชาอีกครั้งด้วยการหลับใส่...

 

*

 

“ แย้วน้องจะตำอะไยได้บ้างอะปะป๊า ” ตากลมแป๋วของเจ้าอดีตเด็กอ้วนที่อยู่ในชุดนักเรียนจ้องมองปะป๊าด้วยความสงสัย ปะป๊าส่งยิ้มบางให้เจ้าตัวน้อยพร้อมเปิดประตูรถทางด้านหลัง วางเจ้าเด็กขี้สงสัยลงบนคาร์ซีทแล้วจัดการรัดเข็มขัดให้เรียบร้อยแล้วจึงตอบคำถาม

“ ก็ตัวเล็กๆ แล้วก็สามารถเป็นเพื่อนเล่นกับหนูได้ทั้งวันไงลูก ”

“ เล่งโมยปั้งก็ได้เหยอปะป๊า

“ ครับ มวยปล้ำก็ได้ J ”

“ อื้อๆ ปังอยากมีน้อง ” เจ้าตัวเล็กพยักหน้าหงึกหงัก ปันปันอยากมีน้องที่เล่นมวยปล้ำกับปันปันได้ ปันปันเบื่อพี่การ์ดแล้ว ตัวก็ใหญ่ แตะนิดเดียวก็(แกล้ง)ล้มแล้ว เล่นไม่เห็นสนุกเลย

“ ป๊าก็อยากมี ”

“ แย้วต้องตำไงอะ ” คิ้วเล็กๆ ของปันปันขมวดมุ่น ใบหน้าหล่อเหลาที่ถอดแบบมาจากคุณมาเฟียแสดงอาการคิดหนัก  มาร์คต้วนส่งยิ้มร้าย ตาคมทอประกายเจ้าเล่ห์ ขณะที่มือหนายกขึ้นลูบหัวกลมของลูกชายด้วยความเอ็นดู

“ งั้นปันลองขอกับม๊าสิลูก ”   

 

 

15%



“ เสร็จแล้ว ไปกันเถอะ ” มาร์คต้วนผละออกจากลูกชายตัวน้อยเมื่อเสียงหวานของคนที่ถูกพาดพิงไปเมื่อครู่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง คุณมาเฟียปิดประตูรถฝั่งลูกชายก่อนหันไปเปิดประตูฝั่งข้างคนขับให้คุณภรรยาแล้วจึงเดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับขึ้นนั่งประจำที่ของตัวเองบ้าง

มันเป็นอย่างนี้ทุกวันนั่นแหละ ทุกๆ เช้าเราสามคนจะออกจากบ้านพร้อมกัน เริ่มด้วยการไปส่งปันปันที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลก่อน จากนั้นก็ไปส่งหม่าม๊าคนสวยที่โรงพยาบาลแล้วจึงวนรถกลับไปยังกาสิโนที่มาร์คต้วนดูแลอยู่ ระหว่างทางเราก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อย แบมแบมถามถึงเพื่อนที่โรงเรียนของปันปัน ซึ่งลูกชายตัวน้อยก็เต็มใจเล่าให้ฟังเสียงเจื้อยแจ้ว พอเล่าจบเจ้าตัวน้อยก็เริ่มส่งเสียงร้องเพลงเอบีซีในจังหวะและเนื้อเพลงมั่วๆ บางท่อนที่ลืมเนื้อก็จะดำน้ำแล้วเบาเสียงหน่อย บางท่อนที่มั่นใจก็ส่งเสียงดังๆ จนคนฟังหูแทบแตก จนกระทั่งรถคันสวยชะลอตัวเมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดง ช่วงเวลาที่มาร์คต้วนรอคอยก็ได้มาถึงแล้ว...

“ หม่าม๊า~ ” เจ้าตัวน้อยส่งเสียงร้องเรียกหม่าม๊าคนสวยเสียงใส ตาคมเหมือนคนเป็นพ่อจดจ้องที่หม่าม๊าคนสวยแป๋วแหวว

“ ครับ ว่าไงลูก ” แบมแบมเอี้ยวตัวหันกลับไปมองลูกชาย

“ ปังขอน้องได้ไหมอ่า ”

“ หืม? ว่าไงนะแสบ ” หม่าม๊าคนสวยเลิกคิ้วขึ้นสูงเมื่อได้ยินในสิ่งที่ลูกชายพูด ตากลมเหลือบมองคนข้างตัวที่ตอนนี้นั่งหลังตรงตัวเกร็งส่อพิรุธอย่างเห็นได้ชัด ทำตาหลุกหลิกขนาดนี้ดูไม่ออกเลยเนอะ

“ ปังอยากมีน้องคับ ”

“ ทำไมถึงอยากมีน้องล่ะ ” แบมแบมเลือกที่จะไม่ตอบคำถามลูกชายแต่เลือกที่จะถามกลับไปแทน ดูท่าว่าเจ้าตัวเล็กคงจะโดนปะป๊าเสี้ยมมาแน่ๆ ก่อนหน้านี้ไม่เคยยินคำว่าอยากมีน้องจากปากเล็กๆ นั่นสักครั้ง

“ ปังอยากเล่งกับน้อง ” เด็กน้อยเอ่ยบอกหม่าม๊าเสียงใส ก่อนเอ่ยพาดพิงถึงซูกัสเพื่อนร่วมห้องของตนเอง “ เหมืองซูก๊ะ ซูก๊ะก็มีน้องนะหม่าม๊า ”

“ อืม แต่ถ้าหนูมีน้อง หนูต้องเป็นผู้ใหญ่น้า ต้องดูแลน้อง มีอะไรก็ต้องแบ่งน้อง เอาแต่ใจไม่ได้แล้วด้วย ปันปันของม๊าจะทำได้เหรอ ” แบมแบมแสร้งตีหน้ายุ่งถามลูกชายกลับไปบ้าง แน่นอนว่าเจ้าตัวแสบเริ่มคิดหนักเรื่องแบ่งของเล่นให้น้อง แต่พอคิดไปคิดมาแล้ว ถ้าปันปันมีเพื่อนเล่นก็คงจะดีไม่น้อย

“ จั๊บ! ปังจะแบ่งของเล่งให้น้อง จะรักน้องด้วยนะหม่าม๊า ”

แน่นอนว่าคำตอบของลูกชายตัวน้อยเรียกรอยยิ้มพึงพอใจให้กับคุณมาเฟียได้ทันที ถ้าไม่ติดว่าต้องขับรถเขาคงวิ่งเข้าไปอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาหอมแก้มฟอดใหญ่หลายๆ ฟอดให้เป็นรางวัลแล้วล่ะ

 

*

 

ตกบ่ายอิมแจบอมเพื่อนรักก็พาลูกสาวอย่างหนูน้อยจินจินมาให้มาร์คต้วนคนนี้รู้สึกอิจฉาอีกครั้ง แน่นอนว่าคุณมาเฟียหลงเด็กไม่เป็นอันทำงาน ปาแฟ้มในมือทิ้งแล้วโผเข้าอุ้มร่างเล็กๆ ของหนูน้อยขึ้นไปอุ้มแทบทันที แจบอมเองก็ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความเว่อร์ของเพื่อนรัก  

“ กูพูดจนเหนื่อยแล้ว แบมก็ไม่ยอมแถมยังกินยาคุมตลอดเลย หรือว่ากูจะทำเหมือนตอนปันปันดีวะ ” มาร์คต้วนว่าด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย ตาคมยังคงไม่ละไปจากหนูน้อยจินจินที่ตอนนี้นอนดูดขวดนมสบายใจเฉิบอยู่บนโซฟา

อยากเอาแบบนี้ จะเอาแบบนี้ ยังไงก็จะเอา

“ ไอ้ห่า ยังไม่เข็ด ” แจบอมว่าพลางส่ายหัว กว่าปันปันจะคลอด น้องชายของเขาต้องเสียน้ำตาไปมากเท่าไหร่ แล้วตัวมันเองต้องเสียเลือดไปมากเท่าไหร่จำไม่ได้เหรอ พนันร้อยให้ล้านเลยว่าถ้าหากประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยอีก คราวนี้มาร์คต้วนไม่มีทางฟื้นขึ้นมาอีกอย่างแน่นอน

“ ก็กูอยากมีนี่หว่า ” มาร์คต้วนถอนใจก่อนลากสายตากลับมามองเพื่อนรัก “ ยิ่งเห็นจินจินลูกมึงกูยิ่งอยากได้ กูอยากได้ยินลูกกูเรียกกูว่าปะป๊าขาบ้างนี่หว่า ”

ก็อย่างที่เคยบอกไว้ ไม่ใช่ว่าลูกชายไม่ดี สำหรับมาร์คต้วนน่ะปันปันเป็นเด็กน่ารักแถมยังติดเขาแจ แต่เขาก็อยากมีอีกนี่นา มันเหมือนความฝันยังไม่สำเร็จอะ คุณลองคิดภาพดูสิ เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาเหมือนแบมแบมเปี๊ยบแล้วเรียกเขาว่าปะป๊าขา หนูอย่างนั้น หนูอย่างนี้ มันน่ารักมากเลยใช่ไหมล่ะ

“ จะไปยากอะไร ” เสียงทุ้มของอิมแจบอมปลุกให้มาร์คต้วนตื่นจากภวังค์ นักธุรกิจหนุ่มดีกรีเพื่อนรักของคุณมาเฟียยกยิ้มมุมปาก “ มึงก็สอนปันปันพูดซะสิ ”

“ ไอ้เหี้ย ”

นั่นแหละคือคำพูดแรกที่มาร์คต้วนคิดได้หลังจากอิมแจบอมพูดจบ

 

*

 

ค่ำวันนี้แบมแบมรับหน้าที่ส่งลูกชายตัวน้อยเข้านอนเพียงคนเดียว ไม่รู้ว่าสองพ่อลูกเขาไปปตกลงอะไรกันไว้ตอนที่แบมแบมไปอาบน้ำ พอเปิดประตูห้องน้ำออกมาปันปันถึงได้วิ่งเข้ามาหาแล้วบอกให้แบมแบมไปส่งเข้านอนแค่คนเดียว ใช่ มันค่อนข้างผิดปกติที่เด็กติดพ่ออย่างปันปันไม่สนใจพ่อของตัวเองเลยในค่ำวันนี้

แบมแบมพับเก็บหนังสือนิทานของเจ้าหนูที่ต้องฟังก่อนนอนแล้วดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงอกให้ หม่าม๊าคนสวยก้มลงจูบหน้าผากเนียนใสของลูกชายหนึ่งที ก่อนเลื่อนไปที่แก้มซ้ายและขวาทำหน้าที่ทดแทนปะป๊า

“ มะไหร่น้องจะมาง่ะหม่าม๊า ” แบมแบมที่กำลังจะจุ๊บที่กลีบปากเล็กๆ นั่นถึงกับชะงัก อันที่จริงเขานึกว่าปันปันจะลืมไปแล้วซะอีก... คิดว่าคงเพราะโดนคนเป็นพ่อบอกให้พูดก็เลยพูดไปอย่างนั้นเดี๋ยวก็คงลืม

“ หนูอยากมีน้องจริงๆ เหรอลูก ” หม่าม๊าคนสวยถามลูกชายเสียงอ่อน นอกจากคุณชายต้วนคนพ่อ ก็มีคุณหนูต้วนคนลูกนี่แหละที่ทำให้เขาใจอ่อนได้ง่ายๆ ไม่รู้ชาติที่แล้วทำบาปทำกรรมอะไรไว้นักหนา มาชาตินี้ถึงได้ตกเป็นทาสของสองพ่อลูกนี่แบบไม่มีทางหลุดพ้น

“ ปังอยากมีเพื่องเล่ง ”

“ ก็เพื่อนที่โรงเรียนไงครับ ”

“ ไม่ซี่ ” คิ้วเข้มเหนือตาคมของเด็กชายขมวดเข้าหากัน ปันปันตีหน้ายุ่งเมื่อหม่าม๊าไม่เข้าใจความหมายของคำว่าเพื่อนเล่นฉบับปันปัน “ เพื่องแบบที่เป็งน้องอ่าหม่าม๊า ”

“ ถ้าหนูมีน้อง หนูต้องเป็นพี่ที่ดี ต้องดูแลน้อง หนูทำได้ไหมล่ะ ” แบมแบมเอ่ยถามลูกชาย มือเล็กก็ลูบกลุ่มผมนิ่มของเด็กชายด้วยความเอ็นดู

“ ปังตำได้ ”คุณต้วนคนลูกพยักหน้าหงึกหงัก “ ปังตะกิงผัก กิงนม ละก้อกิงข้าวเย้อๆ ตะได้ปกป้องน้อง ใครมาแกล้งจะเตะให้กระเด็งเยย! ”

แบมแบมหัวเราะเบาๆ ให้กับคำพูดคำจาของลูกชาย เด็กคนนี้เกิดมาเป็นลูกพ่อจริงๆ นั่นแหละ ไม่มีส่วนไหนที่เหมือนแบมแบมเลยเถอะทั้งหน้าตาทั้งนิสัยรวมไปถึงคำพูดคำจา หม่าม๊าคนสวยได้แต่ส่ายหัวไปมาก่อนก้มลูบกู้ดไนท์คิสลูกชายหัวแก้วหัวแหวนหนึ่งทีแล้วบอกฝันดี

“ ฝันดีครับ ตัวแสบของหม่าม๊า ”

 

*

 

เมื่อส่งเจ้าตัวแสบเข้านอนเรียบร้อยแล้วแบมแบมถึงได้เดินกลับไปที่ห้อง ร่างบางชะงักอยู่กับที่เมื่อพบกับบรรยากาศแปลกใหม่ทันทีที่เปิดประตูห้องนอนเข้าไป คิ้วเรียวของคุณหมอเลิกขึ้นมองเชิงเทียนที่ตั้งอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ข้างกันนั้นมีขวดไวน์และแก้วสองใบตั้งอยู่ ในขณะที่คุณสามียังคงวุ่นวายอยู่กับเทียนหอมแถวๆ ปลายเตียง

“ เนื่องในโอกาสอะไรเนี่ย ” แบมแบมเอ่ยถามด้วยใบหน้างุนงงพร้อมปิดประตูห้อง จะว่าครบรอบแต่งงานก็ไม่น่าใช่นะ ยังอีกหลายเดือนเชียว

“ ไม่มี แค่อยากสวีทกับเมียบ้างปะ ” มาร์คต้วนพึมพำตอบทั้งที่ยังหันหลังอยู่ มือหนาพักเบาๆ เหนือเทียนหอมเพื่อให้กลิ่นหอมของมันลอยคละคลุ้งไปทั่วห้อง แล้วจึงหันหลังกลับไปมองคุณภรรยาที่กำลังยืนกอดอกมองมาที่เขาด้วยสายตาจับผิด

“ ไม่ได้ทำความผิดอะไรมาใช่ไหม ”

“ เปล่าสักหน่อย ” มาร์คต้วนเบ้หน้า

“ ไม่ใช่ไปมีเมียน้อยจนทำมันท้องแล้วจะมาสารภาพนะ ”

“ บ้าแล้ว ” มาร์คต้วนว่าเบาๆ ก่อนเดินผ่านร่างเล็กไปยังโต๊ะหัวเตียง คุณมาเฟียจัดแจงเทไวน์ชั้นดีใส่แก้วจากนั้นก็ยื่นให้คุณภรรยาหนึ่งแก้วและตนเองอีกหนึ่งแก้ว “ พี่ยังไม่อยากตายนะ ”

“ ให้มันจริงเถอะ ” แบมแบมยกไวน์ขึ้นจิบ ก่อนร้องวี้ดเมื่อมือหนาเกี่ยวเอวบางเข้าไปใกล้แล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้โดยมีแบมแบมอยู่บนตักอีกที “ ที่นั่งมีตั้งเยอะไหมล่ะ ”

“ ก็อยากให้เมียนั่งด้วยนี่นา ” มาร์คต้วนว่าเบาๆ พลางเกยใบหน้าหล่อเหลาไว้บนไหล่เล็ก แบมแบมเองก็ขี้เกียจจะซักไซร้จึงทิ้งตัวลงพิงกับแผ่นอกกว้างจิบไวน์สบายใจเฉิบ ทั้งสองคนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ไวน์หมด มาร์คก็เติมให้ใหม่เป็นอย่างนี้อยู่สองสามรอบ แถมไม่เติมให้เปล่าๆ นะ มีคิดค่าบริการด้วยการหอมแก้มแบมแบมด้วยล่ะ นี่ยังไม่นับมือซนที่ซุกอยู่ในเสื้อด้วยนะ ขี้เกียจปัดออกแล้ว

“ ใส่อะไรลงไปในแก้วไวน์มาร์คต้วน ” แบมแบมวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเมื่อรู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกาย ปกติแบมแบมไม่ใช่คนคออ่อนนะ แล้วนี่ก็เพิ่งแก้วที่สามเอง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนไปทั้งร่างแบบนี้

“ ว้า รู้แล้วเหรอ ” มาร์คต้วนแสร้งถอนหายใจ ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความเสียดายทว่าตาคมนั้นกลับทอประกายวาววับจนน่าตบ คุณมาเฟียยกแก้วไวน์ในมือขึ้นดื่มจนหมดในคราวเดียวแล้ววางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ จากนั้นก็กระชับอ้อมกอดคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักแล้วบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ ยาปลุกเซ็กส์ไง~ ”

ว่าแล้วไงล่ะ!

“ นี่อย่าบอกนะว่าใส่ในแก้วของตัวเองด้วยน่ะ! ” แบมแบมร้องถามเสียงหลงเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กำลังดุนดันสะโพกของตัวเองอยู่ มาร์คต้วนยิ้มกริ่ม ตาคมฉ่ำปรือ บดเบียดส่วนนั้นเข้ากับสะโพกสวยแล้วกระซิบตอบคุณภรรยาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ ใส่ลงในขวดเลยแหละที่รัก ”

“ ไอ้บ้า! จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้ไหมเนี่ย! ” แบมแบมตวาดแว้ด จริงๆ เลย วิธีทำลูกแต่ละวิธีไม่ใช่มาร์คต้วนนี่คิดไม่ได้นะจะบ้าตาย!

“ ก็อยากได้ลูกอะ ” มาร์คต้วนว่าเสียงเบา ก่อนกดปากหยักลงกับซอกคอหอมกรุ่นของคุณหมอ มือข้างนึงเลื้อยขึ้นไปยังอกบางส่วนอีกข้างก็เลื้อยลงต่ำจนคุณหมอหลุดครางออกมาเบาๆ ด้วยความเสียวซ่าน ทว่ายังคงเก๊กหน้าดุ

“ แล้วมันต้องทำถึงขนาดนี้ไหมเล่า นี่อยากได้ลูกหรือเพราะหื่นเองกันแน่เนี่ยฮะ ”

“ ทั้งสองอย่าง ” มาร์คต้วนตอบง่ายๆ ก่อนดึงเสื้อนอนของคุณหมอให้พ้นจากร่างบาง แล้วจัดการอุ้มร่างเล็กตรงดิ่งไปที่เตียง ดึงกางเกงนอนขายาวเนื้อนิ่มนั่นออกจนร่างบางตรงหน้าเปลือยเปล่า มาร์คต้วนโถมตัวเข้าทาบทับร่างขาวนวลของคุณภรรยาเอาไว้ กดปากหยักลงกับปากอิ่มหนึ่งทีแล้วบอก “ ไม่รู้แหละ ยังไงคืนนี้ก็ต้องได้ ทิ้งยาคุมลงชักโครกไปหมดแล้วด้วย ”

“ อ...ไอ้! ”

“ ถ้าพี่ไม่มั่นใจว่าอี้เฟยน้อยไม่มา ก็อย่าหวังว่าจะหยุด :) ”

 

 


70%



 

“ อ๊า! ” คุณหมอตัวน้อยร้องครางเสียงหวานออกมาทันทีที่ฝีปากอุ่นของมาเฟียขี้หื่นก้มลงกดจูบยังซอกคอหอม นี่มันบ้ามันคือเรื่องบ้าชัดๆ แค่โดนไซ้คอแบมแบมก็แทบทนรอให้อีกฝ่ายเข้ามาในร่างของตัวเองแทบไม่ไหวแล้ว ไหนจะภาพในหัวที่แบมแบมกำลังจินตนาการอยู่นี่อีก แบมแบมกำลังคิดถึงภาพที่มาร์คต้วอุ้มเขาไปร่วมรักที่หน้าตู้เสื้อผ้า หน้ากระจก โต๊ะทำงาน ห้องน้ำ หรือแม้ระทั่งนอกระเบียง

บ้านี่มันบ้าไปแล้วจริงๆ ยานี่มันเป็นยาหลอนประสาทชัดๆ สาบานเลยว่าเขาจะไม่มีวันให้มาร์คต้วนแตะยาบ้าๆ นี่อีกเลยตลอดชีวิต!

“ อ๊ะ อือ พี่มาร์ค... ” แบมแบมครางชื่อคุณสามีเสียงกระเส่า ท่อนแขนเล็กยกขึ้นโอบกอดร่างหนาของคนตัวโตหลวมๆ มือเล็กข้างหนึ่งสอดเข้าไปกับกลุ่มผมนิ่มบริเวณท้ายทอยแล้วกดศีรษะของอีกฝ่ายลงกับแผ่นอกบางของตัวเอง ในขณะที่ท่อนขาเรียวสวยเองก็ไม่ปล่อยให้ว่าง แบมแบมยกมันขึ้นเกี่ยวเอวสอบ แล้วบดเบียดท่อนล่างของตัวเองเข้ากับส่วนที่กำลังตื่นตัวของมาร์คต้วน

“ อืม แบม... ” คุณสามีส่งเสียงครางในลำคออย่างพึงพอใจ สะโพกหนาขยับกระแทกกระทั้นลงกับสะโพกอิ่มของคุณภรรยาราวกับเรากำลังร่วมรักกันจริงๆ หากแต่ไม่ได้สอดใส่เพราะมีกางเกงนอนเนื้อนุ่มกั้นอยู่

แต่ให้ตายสิ ตอนนี้แบมแบมเหมือนกำลังถูกรักอยู่จริงๆ เพราะไอ้ยาบ้าๆ นั่น!

“ มาร์ค...มาร์ค... ” แบมแบมหลับตาพริ้ม เชิดใบหน้าขึ้นสูง ยามที่อีกฝ่ายใช้ฟันขาวขบกัดและหยอกล้อกับจุกสีสวย ถ้าเป็นเมื่อก่อนมาร์คต้วนคงโดนแบมแบมตบจนหน้าหันเพราะความเจ็บ แต่ในตอนนี้แบมแบมกลับรู้สึกว่ามันเสียวกระสันมากกว่าจะรู้สึกเจ็บเหมือนเคย

พรึ่บ!

หัวใจดวงน้อยหายแว๊บด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆ ร่างอ่อนปวกเปียกของตัวเองก็ถูกช้อนขึ้นให้นั่งคร่อมตักของคุณสามี ตากลมของคุณหมอตัวน้อยเบิกโพลงขณะที่มาร์คต้วนส่งยิ้มบางๆ มาให้ มือหนายกขึ้นเสยผมนิ่มชื้นเหงื่อขึ้นให้แล้วจุ๊บที่ปลายจมูกรั้นหนึ่งทีเพื่อปลอบโยน

“ เข้าเลยนะ ไม่ไหวแล้ว ” นั่นแหละคือสิ่งที่แบมแบมได้ยินก่อนความเจ็บปวดจะมาเยือนโดยไม่ทันได้ตั้งตัว มาร์คต้วนอาศัยช่วงจังหวะที่แบมแบมกำลังเอ๋อจับพยุงร่างเล็กขึ้นแล้วควักเอาเจ้าลูกชายของตัวเองออกมาจากกางเกงนอนเนื้อนิ่มแล้วกดมันลงกับช่องทางสีหวานของแบมแบมจากนั้นก็ดึงร่างเล็กให้นั่งทับมันลงมาโดยทันที

“ กรี๊ดดด มันเจ็บนะเจ็บๆๆๆๆๆ ไอ้บ้า ฮือออออ ” คุณหมอสะดุ้งโหยงร้องกรี๊ดๆ ด้วยความเจ็บ หยาดน้ำใสไหลออกมาจากตากลมเผาะๆ มือเล็กฟาดลงกับร่างกายของเจ้าของตักไม่ยั้ง มีบ้างที่พลาดไปโดนหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายจนหน้าหัน

“ ซี๊ดดด ” มาร์คต้วนซี๊ดปากเมื่อรับรู้ถึงความแสบบริเวณแก้มซ้ายก่อนยกมือขึ้นกอดร่างเล็กนั่นไว้เพื่อให้อีกฝ่ายหยุดทำร้ายเขาสักที แบมแบมน้อยตัวสั่นเทาเพราะความเจ็บอีกทั้งยังสะอื้นฮักๆ จนหน้าแดง และแน่นอนว่าหัวใจของคนหื่นอย่างมาร์คต้วนถึงกับอ่อนยวบ นี่เป็นครั้งที่แรกที่เขาทำให้แบมแบมเจ็บ เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้ถนอมร่างนี้เลย ให้ตายสิ เขาทำอะไรลงไป “ ขอโทษครับ พี่ขอโทษ... ”

“ ฮึก ฮือ มันเจ็บนะ... ” แบมแบมตวัดสายตามองคุณสามีด้วยสายตาตัดพ้อ มาร์คต้วนไม่เคยทำแบบนี้ เขาไม่เคยรุนแรงกับแบมแบมแบบนี้!

“ พี่ขอโทษ มันห้ามตัวเองไม่อยู่ ” มาร์คต้วนขบกรามแน่น นับหนึ่งถึงสิบในใจเพื่อข่มอารมณ์บางอย่าง ให้ตายสิ เขากำลังจะกลายเป็นคนบาป ความรู้สึกผิดที่ทำเมียเจ็บไปเมื่อกี้หายไปหมดเกลี้ยงทันทีที่ได้สบตากับอีกฝ่าย

อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกอยากรังแกแบมแบม อยากทำให้แบมแบมร้องไห้เสียงดังๆ สลับกับร้องครางเรียกชื่อของเขา อยากเห็นคุณภรรยานอนร้องไห้สะอึกสะอื้นในขณะที่ร่างเล็กขยับไหวเพราะแรงกระแทกของเขา

ไอ้มาร์ค ไอ้คนใจบาปสองพันสิบเจ็ด...

“ ฮึก ฮือ มันเจ็บ มันเจ็บ ฮือ ” แบมแบมยังคงพร่ำอยู่กับประโยคเดิมและยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่แบบเดิม แน่นอนว่าดวงตากลมฉ่ำน้ำตาเองก็ยังทอดมองมาร์คต้วนด้วยสายตาตัดพ้ออยู่เช่นเดิม และนั่นทำให้ความอดทนอันน้อยนิดของพ่อบ้านใจกล้าดีกรีมาเฟียคนนี้ขาดผึง มาร์คต้วนดันร่างน้อยของคุณภรรยาลงกับเตียงนิ่มด้วยความรุนแรงแล้วตามเข้าไปทาบทับ มือหนาจับกุมมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้แล้วขยับเข้าออกอย่างรุนแรงจนคนใต้ร่างดิ้นพล่าน  

“ โอ๊ย มันเจ็บพี่มาร์คฮึก อ๊ะ อือ ฮือ อ๊า! ” ใบหน้าสวยเปรอะคราบน้ำตาของคุณหมอส่ายไปมา ทั้งรู้สึกเจ็บและเสียวกระสันไปพร้อมๆ กัน จนเลือกไม่ได้ว่าควรร้องไห้หรือร้องครางดี แน่ล่ะว่าอาการแบบนี้น่ะมันสมใจคุณมาร์คต้วนเขามากนักล่ะ

“ อา ซี๊ด โคตรดี ”

“ อ๊ะๆๆๆๆ ”

“ แบม...แบม...เมีย อือ ”

“ อ๊ะๆๆๆ พิ...พิ๊...พี่มาร์ค...เบา...ฮือ เบาหน่อย ฮึก...อ๊ะ ” แบมแบมร้องบอกอีกฝ่ายแทบไม่เป็นภาษา มือเล็กขืนออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่ายแล้วเลื่อนลงไปดันเอวของมาร์คให้ขยับออก แต่คนมันกำลังหน้ามืด เพราะนอกจากจะไม่ผ่อนแรงแล้วมาร์คต้วนยังช้อนร่างของแบมแบมขึ้นอุ้มแล้วพาเดินไปรอบห้อง

“ อื้อ! พี่....ม...มาร์ค อ๊ะ! แบบนี้มัน...ฮือ ” แบมแบมซุกหน้าลงกับไหล่ลาดของคุณสามีแขนเล็กยกขึ้นเกี่ยวคอเขาอาไว้กันตก แถมยังร้องครางฮือๆ ในลำคอไม่หยุด

นี่ใช่ไหมคือเหตุผลที่ชอบไปเข้าฟิตเน็สหลังเลิกงานทุกวันน่ะฮะมาร์คต้วน!

“ ท่านี้...โคตร...ดีเลย ” ได้ยินเสียงทุ้มแหบพร่าของอีกฝ่ายดังอยู่ข้างหู แต่แบมแบมไม่ได้ใส่ใจฟังเท่าไหร่นัก เพราะความสนใจทั้งหมดที่มีตอนนี้มันพุ่งไปที่ส่วนล่างเขาเราที่กำลังเชื่อมติดกันอยู่นี่ต่างหาก

ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บหรือทำให้แบมแบมร้องไห้ แต่ว่า...แต่ว่าปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเซ็กส์ครั้งนี้มันร้อนแรงมากกว่าตอนที่มาร์คต้วนเมาเป็นสิบเท่า และแบมแบมปฏิเสธไม่ได้เลยว่าชอบมันพอๆ กับตอนนั้นเลยอะ ฮือ

“ อ๊ะๆๆๆๆ ไม่ไหว....ฮื่อ อ๊า! ” แบมแบมหลับตาปี๋ ปลายเท้าทั้งสองข้างหดเกร็ง อีกทั้งความรู้สึกวูบโหวงเริ่มเข้าโจมตียังบริเวณช่องท้อง คุณหมอตัวน้อยที่กลายสภาพเป็นลูกลิงรู้สึกตัวเบาโหวงไม่กี่วินาทีก่อนกรีดร้องลั่นเมื่อมาร์คต้วนพาเขาไปส่งยังจุดสูงสุด

ธารน้ำสีขาวขุ่นจากคุณหมอปลดปล่อยออกมาเป็นครั้งแรกในขณะที่มาร์คต้วนยังไม่ปรากฏวี่แววนั้นเลย คุณมาเฟียพาร่างอ่อนปวกเปียกของภรรยาไปหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือหนากวาดพวกครีมบำรุง เครื่องสำอาง หรือแม้กระทั่งขวดน้ำหอมที่แพงแสนแพงของคนตัวเล็กออกไปจนหมดแล้วแทนที่ด้วยร่างเล็กของคนเป็นเจ้าของ

มาร์คดันร่างของแบมแบมให้นั่งหันหลังพิงเข้ากับกระจก จับยกแขนเรียวทั้งสองข้างขึ้นตั้งชันแล้วดันให้แยกออก จากนั้นก็กดตัวตนเข้าไปใหม่

เป็นอีกครั้งที่ร่างเล็กสั่นครอนเพราะแรงกระแทก ตากลมเลื่อนมองใบหน้าของคนเป็นสามีที่กำลังขบกรามแน่น ขณะที่ปากอิ่มเผยอ-ออกส่งเสียงร้องครางทุกครั้งที่อีกฝ่ายสวนกายเข้ามา และในจังหวะนั้น จังหวะที่มาร์คต้วนเบนสายตามาสบกับแบมแบม อยู่ๆ มวลความร้อนก็วิ่งขึ้นไปกระจุกอยู่ที่พวงแก้มทั้งสองข้างของคุณหมอ แบมแบมรู้สึกเขินอายอย่างบอกไม่ถูกทั้งๆ ที่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกระหว่างเรา แต่ว่า...แต่ว่ามันก็แทบนับครั้งได้แหละนะที่เราจะสบตากันตอนที่ยังมีตัวตนของอีกคนอยู่ในร่างกายแบบนี้

ฮื่อ อยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนตัวเองเหมือนเด็กอายุสิบห้าที่กำลังใจแตกมีอะไรอยู่กับรุ่นพี่ที่ตัวเองแอบปลื้มอยู่เลยอะ!

“ รู้ตัวป่ะว่าโคตรน่าเอา ” แต่แล้วความเขินอายของแบมแบมก็ปลิวหายไปแทบในทันทีเมื่ออยู่ดีๆ มาร์คต้วนก็โพล่งประโยคห่ามๆ นั่นออกมา

“ ไอ้บ้า! อ๊ะ! ” ว่าแล้วแบมแบมก็ทุบกำปั้นลงบนอกแกร่งนั่นไปทีนึงแถมท้ายด้วยการร้องครางเสียงหวานให้ด้วย มาร์คต้วนหัวเราะหึให้กับท่าทางที่เหมือนลูกแมวของคุณภรรยาก่อนจะปิ๊งไอเดีย เขาถอนตัวตนออกจากช่องทางสีหวานแล้วจับตัวคุณภรรยาลงจากโต๊ะ จัดแจงให้อีกฝ่ายยืนด้วยท่อนขาสั่นๆ นั้นแล้วจับให้หันหน้าเข้ากับกระจก มาร์คต้วนขยับกายเข้าไปยืนซ้อนหลังเล็กเอาไว้ เท้ามือทั้งสองข้างลงกับโต๊ะ วางใบหน้าหล่อเหลาลงกับไหล่เล็ก ใช้ท่อนเข่าดันท่อนขาเรียวให้แยกออกแล้วสวนกายเข้าไปใหม่

“ อ๊า! ” แบมแบมเบิกตาโพลงแทบทรงตัวไม่อยู่ มือเล็กวางทับลงบนมือหนาเพื่อทรงตัวเอาไว้ ตากลมตวัดมองไอ้คนหื่นผ่านกระจกหมายจะเอาเรื่อง แต่พอได้สบตากับตาคมแสนร้อนแรงนั่นแววตาเอาเรื่องของคุณหมอกลับเปลี่ยนเป็นเขินอายโดยทันที พอหลบตาจากเขาแบมแบมก็เลือกที่จะพักสายตาด้วยการมองหน้าตัวเอง เท่านั้นแหละ ความเขินอายพุ่งขึ้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อมองเห็นสภาพของตัวเอง

ฮือ มันเกินคำว่ายั่วไปแล้วจริงๆ นั่นแหละแบมแบมเอ๊ย!

ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด ตัวแดง หน้าแดง แถมหน้ายังโคตรจะยั่ว ตากลมฉ่ำเยิ้มปากก็บวมเจ่อไปหมด ทั้วทั้งตัวมีแต่รอยจูบไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยสักชิ้น ผิดกับอีกคนที่ใส่เสื้อผ้าเต็มยศมีแต่ลูกชายเข้านั่นแหละที่โผล่ออกมาอยู่ข้างนอกแถมตอนนี้ก็ยังเข้าๆ ออกๆ อยู่ในร่างกายของแบมแบมเนี่ย!

หน้าแทบระเบิดยามที่มองเห็นร่างของตัวเองขยับไหวตามแรงกระแทก ทั้งยังส่งเสียงร้องครางออกมาเป็นระยะ เหงื่อกาฬที่ไหล่ออกมาไม่หยุดหย่อนนี่ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่เข้าไปอีก ทั้งคราบน้ำขาวขุ่นที่เลอะบริเวณหน้าท้องนี้นี่แบบ...ฮือ นายเอกหนังโป๊ดีๆ นี่เอง T^T

 “ แม่งเอ๊ย! โคตรเอ็กซ์! ” แบมแบมสะดุ้งโหยงเมื่ออยู่ๆ คุณสามีก็เหมือนเป็นบ้าขึ้นมา มาร์คต้วนสบถคำหยาบมากๆ ออกมาอีกหลายคำแล้วเร่งความเร็วขึ้นอีกจนแบมแบมแทบทรงตัวไม่อยู่ ยังดีที่มาร์คต้วนยกมือขึ้นช้อนเอวบางของเขาเอาไว้ ไม่อย่างนั้นคงได้หน้าทิ่มเข้าไปกับกระจก ตากลมเหลือบมองคนข้างหลังเพื่อดูสถานการณ์ก็พบว่าตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลาของมาร์คต้วนกำลังบิดเบี้ยว เขาขบกรามแน่นและเกร็งร่างจนแบมแบมมองเห็นเส้นเลือดที่ปูดออกมาบริเวณลำคอแกร่ง มาร์คเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นแถมยังกดย้ำๆ ซ้ำ ที่จุดเดิมจนศีรษะของแบมแบมกระแทกเข้ากับกระจก แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

เป็นอีกครั้งที่แบมแบมรู้สึกตัวเบาโหวง ร่างเล็กสั่นระริกยามที่มาร์คต้วนสวนกายเข้ามา กล้ามเนื้อหดเกร็งอย่างกะทันหันและไม่กี่วินาทีต่อมาธารน้ำขาวขุ่นของแบมแบมก็ถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง แบมแบมหอบหายใจถี่รู้สึกไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

“ x! มาแล้วที่รัก ” พูดจบคุณสามีของแบมแบมก็ปลดปล่อยของเหลวอุ่นร้อนเข้ามาในร่างกายของแบมแบมในทันที ร่างเล็กทรงตัวไม่ไหวทิ้งตัวหงายหลังให้อีกฝ่ายช่วยพยุง ซึ่งมาร์คต้วนก็ไม่อิดออด เขาถอนกายออกแล้วช้อนร่างเล็กของคุณภรรยาขึ้นอุ้มพากลับไปวางที่เตียง จากนั้นมือหนาก็จัดการถอดเสื้อยืดคอกลมของตัวเองออกแล้วตามด้วยกางเกงเผยให้เห็นร่างกานเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

แบมแบมเบนหน้าหนีอีกฝ่าย รู้สึกร้อนทั้งที่ไม่ได้สวมอะไรเพราะสายตาร้อนแรงคู่นั้น ก่อนสะดุ้งโหยงหันขวับกลับมาเมื่ออีกฝ่ายโถมตัวเข้ามาหาแล้วยกขาเรียวของแบมแบมขึ้นเกี่ยวเอวสอบของตัวเองเอาไว้

“ เดี๋ยว! จะทำอะไร! ” แบมแบมตวาดแว้ด ตากลมเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าลูกชายของมาร์คต้วนเตรียมพร้อมรบอีกครั้ง

ว้อยยยยย ผ่านไปยังไม่ถึงสองนาทีเลยนะเว้ย!

“ ต่อไงครับ ”

“ ด...เดี๋ยวสิ แบมยัง...อ๊า! ”

แบมยังไม่ทันได้หายใจหายคอเป็นปกติเลยนะเว้ย ฮือ  

 

FIN

เดี๋ยวค่ำๆ มาตัดลงบล็อกนะคะ งิงิ

ขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีเริ่มทำงานแล้วค่ะแล้วก็ยังปรับตัวไม่ได้ด้วยก็เลยไม่ค่อยมีเวลา ขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกคนเรื่องน้ำท่วมด้วยนะคะ ตอนนี้สถานการณ์ที่บ้านเป็นปกติแล้วค่ะ งิงิ

ปล.เดี๋ยวตอนหน้าจะพาทุกคนไปรำลึกความหลังกันสมัยที่พวกเขาจีบกันใหม่ๆ งิงิ

อยากเห็นคุณมาเฟียกับคุณหมอทำอะไรกัน บอกได้เลย อิอิ

#หมอแบมของมาร์ค

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

7,059 ความคิดเห็น

  1. #7031 sakuntipsuksin (@sakuntipsuksin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:56
    ดุมาดดด!!
    #7031
    0
  2. #6995 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:45

    งานนี้น้องอี้เฟยต้องมาแล้ว

    #6995
    0
  3. #6960 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 06:53
    55555555555คืนนี้อีกยาวไกลป้ะพี่มาร์ค
    #6960
    0
  4. #6940 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 11:10

    เร้าร้อน เขินแรงงงง 5555

    #6940
    0
  5. #6934 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 12:25
    เลือดพรุ่ง ฟินเฟ้อ
    #6934
    0
  6. #6928 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 13:43
    มาร์คคงไม่พลาดแน่
    #6928
    0
  7. #6813 Eve-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:38
    แม่งเอ้ยยยยยยยยยย ฮรือออ ทำไมร้อนแรงแบบนี้ //ภาวนาว่ามาร์คอย่าโดนงอนนะ55555555555
    #6813
    0
  8. #6812 MB4ever (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 20:49
    เฮือก!!! ความ(หื่น)อยากมีลูกนี้
    #6812
    0
  9. #6745 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 21:21
    เขินแรงงง
    #6745
    0
  10. #6687 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 08:01
    คงมาคืนนี้แน่นอนเลยลูกสาวเนี่ย
    #6687
    0
  11. #6660 p-my (@palm_preechaya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 18:42
    จนได้เลยพี่มาร์ค 555
    #6660
    0
  12. #6649 คนแมนซังนัมจา~ (@arada_jsm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 18:45
    ไม่มีการคัดใดๆทั้งสิ้น 55555
    #6649
    0
  13. #6621 tennana (@260745) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 19:09
    หรูยยยยยย
    #6621
    0
  14. #6532 ออมม่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 17:36
    อืมหืม อื่อ อ้า เต็มไปหมดเบย
    #6532
    0
  15. #6529 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 23:14
    อี้เฟยมาแน่ ๆ งานนี้อี้ฟานได้น้องแน ๆ ลูกไม่ต้องห่วง
    #6529
    0
  16. #6523 toto (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 17:46
    มาร์คจะหื่นไปไหน
    #6523
    0
  17. #6449 c o t t o n `❁ (@17032003) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 23:15
    อมกกกกกก
    #6449
    0
  18. #6446 kslayer (@kslayer) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 18:27
    ได้สมใจแน่นอน 5555
    #6446
    0
  19. #6444 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 13:12
    โอยยย อี้เฟยไม่มาก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วลูกเอ้ย ได้แค่หวังว่ามาร์คเค้าจะได้ลูกสาวสมใจนะคะ ไม่งั้นคงหาแผนมาจัดการเผด็จศึกแบมอีกเรื่อยๆแน่นอนเลย เอ๊ะ หรือว่าถึงมีก็ยังเหมือนเดิม55555555 ดุเด็ดเผ็ดมันส์จิงๆเลยค่ะ ยอมมมม
    #6444
    0
  20. #6442 MT_KPM (@MT_KPM) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 11:15
    เกี้ยวกราด!!5555555555
    #6442
    0
  21. #6441 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 14:12
    เลือดหมดตัววว หน้าร้อนไปหมดฮือออออ ;//////////////;
    #6441
    0
  22. #6421 FahMairsa (@FahMairsa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:41
    ถ้าไม่ได้ลูกนี้แบมเอาตายเลยนะจะบอก5555555โคตรหื่นนนนน
    #6421
    0
  23. #6419 lalita3887 (@lalita3887) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:16
    สงสารแบมมมม 5555555555
    #6419
    0
  24. #6418 Raweepisuit (@Raweepisuit) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:14
    ฮอลลลเลือดหมดตัวล้าววว555
    #6418
    0
  25. #6416 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 20:17
    มาแน่ ลูกมาแน่ 5555555
    #6416
    0