GOT7 ♡ ทฤษฎีแอบรัก ♡ MARKBAM

ตอนที่ 9 : BamBam's attack 08 : กฏข้อที่8 ถอยออกมาหากเจอสถานการณ์ที่ตั้งรับไม่ทัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    16 ก.พ. 60




กฏข้อที่8 : ถอยออกมาหากเจอกับสถานการณ์ที่ตั้งรับไม่ทัน

 



เคยตั้งความหวังกับอะไรไหมสักอย่างแล้วผิดหวังไหมครับ

อารมณ์แบบสแตนด์บายหน้าคอมรอกดจองบัตรคอนเสิร์ต รีเฟรชแล้วรีเฟรชอีก พอถึงเวลา...แม่ง เน็ตหลุด

เฟล...

เฟลมากเลยแหละ

แต่ถ้าหากเทียบกับกรณีนี้...

ผมว่ามันคล้ายทีเดียวล่ะ

กับคนที่เราแอบชอบ ถ้าหากเขามาทำดีด้วยมันก็ต้องมีคิดแหละว่าเขาอาจจะมีใจ เผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปก็หลายที หัวใจพองโตไปก็หลายครั้ง แถมยังถลำลึกขึ้นทุกวัน...

จนบางครั้งก็หลงลืม...

ลืมคิดเลยว่าเขาอาจจะทำอย่างนี้กับทุกคน

ยอมรับนะว่าความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม โอเค ผมไม่โทษพี่มาร์คหรอกที่ทำแบบนี้กับผม แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่าแอบฉุนพี่แกนิดหน่อยที่ทำตัวเหมือนให้ความหวัง

คนที่ทำให้หัวใจของผมพองโตเป็นคนเดียวกันกับที่ทำให้มันแฟบลง มันจุกจนพูดไม่ออก จะร้องก็ไม่มีน้ำตา เลยได้แต่เดินกลับไปหาไอ้ยูคที่ยืนรออยู่หน้าโรงหนัง รับขนมในมือมันมาถือแล้วเดินเข้าโรงอย่างเงียบ ๆ

ผมเมินคำถามของยูคยอมที่เฝ้าถามว่าเป็นอะไรถึงได้แปลกไป ทำเพียงแต่จ้องมองไปยังหน้าจอตรงหน้า จนกระทั่งหนังเริ่มมันถึงได้เงียบไป...

ความคิดหลายอย่างเริ่มปะทุขึ้นมาในหัว เฝ้าถามถึงเหตุผลว่าทำไม ?

ทำไมพี่มาร์คถึงทำอย่างนี้ ? หรือนี่คือนิสัยของพี่เขาอยู่แล้ว แล้วพี่เขาจะเอาใจใส่ผมทำไม ท่าทีเป็นห่วง ทำเหมือนแคร์ผม แล้วไหนจะไอ้คำพูดที่ชวนให้ความหวังนั่นอีก ถ้าหากพี่มาร์ครู้ว่าผมคิดยังไง เขายังจะทำแบบนั้นกับผมอยู่ไหม

บางทีมันก็เหนื่อยนะ

ความรู้สึกน่ะ มันปิดกันไม่ได้ตลอดเวลาหรอก

มึงเข้าไปหลับ

กูเปล่า ผมปฏิเสธคำกล่าวหาของคิมยูคยอม มันเอาแต่บอกว่าผมหลับมาตั้งแต่เราเดินออกจากโรงหนังแล้ว จนตอนนี้จะเดินออกจากห้างอยู่ละมันก็ยังไม่เลิก =_=

หลับดิ แม่ง ถามห่าอะไรก็ไม่รู้เรื่อง มึงเข้าไปนอนใช่ไหม เอาค่าตั๋วกูคืนมาเลย  ว่าแล้วไอ้คนตัวโตก็ยื่นมือของมันมาตรงหน้าผมราวกับเด็ก ๆ ทวงของเล่น ถ้าหากว่ามึงไปเจอคนที่แอบชอบไปทำกับคนอื่นเหมือนที่ทำกับมึงนี่มึงยังจะมีกะจิตกะใจจะดูหนังไหม ตอบบบบบ

ผมยกมือขึ้นตีแปะเข้าที่มือไอ้ยูคไปหนึ่งทีแล้วสะบัดหน้าหนีมันด้วยความรำคาญแล้วก็ต้องชะงักอยู่กับที่เมื่อพบกับตัวต้นเหตุที่ทำให้ผมเป็นอย่างนี้

พี่มาร์คอยู่ตรงนั้น หน้าร้านไอศกรีม เขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ยืนยิ้ม ยืนหัวเราะ หยอกล้อกันไปมา และก็ดูเหมือนจะมองไม่เห็นผม

ไม่สิ ในสายตาของเขามันไม่ได้มีผมอยู่เลยด้วยซ้ำ

ผมกัดริมฝีปากแน่นเมินหน้าหนีจากภาพบาดตา ตอนนี้หูของผมแทบไม่ได้ยินเสียงพร่ำบ่นของยูคยอม ผมทำเพียงแต่เดิน เดินไปข้างหน้า ไปให้ไกล ไม่อยากเห็น ไม่อยากได้ยินเสียงนั้นอีกแล้ว ...

เชี่ย !!! ”

เห้ย ! ไอ้แบม ! ”

ร่างทั้งร่างของผมเสียการทรงตัวเอนไปข้างหน้าเมื่อเท้าของผมข้างหนึ่งเผลอเหยียบเชือกรองเท้าของตัวเองเข้า ใจของผมหายวาบเมื่อภาพตรงหน้ามันไม่ใช่พื้นโล่งอีกต่อไป ผมหลับตาแน่นเตรียมรับความเจ็บปวดเมื่อร่างกายกำลังล่วงหล่นลงไปสู่เบื้องล่าง ผมกำลังจะตกบันได...

พลั่ก !

ตุบ ๆๆๆ

คิมยูคยอมกำลังวิ่งลงมา...

นั่นคือภาพสุดท้ายที่ผมเห็น

 

กลิ่นยาฆ่าเชื้อและภาพเพดานสีขาว นั่นคือสิ่งแรกที่ผมรู้สึกและมองเห็น ก่อนความรู้สึกเจ็บแปลบที่ศีรษะจะแล่นเข้ามาเมื่อผมพยายามจะลุกขึ้นนั่ง

อย่าเพิ่ง ” มือของใครคนหนึ่งกดไหล่ทั้งสองข้างของผมให้แน่นิ่ง คำสั่งสั้น ๆ ติดจะห้วนที่แสนคุ้นเคยดึงสายตาของผมให้หันไปมองด้วยความงุนงง

ตาดุทอดมองมายังผมคล้ายไม่พอใจอะไรบางอย่าง แล้วผมก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพบว่าเสื้อที่เขาใส่เปอะเปื้อนไปด้วยคราบสีแดงสด อยากจะเอ่ยถามเขาถึงสาเหตุแต่ก็ไม่ทันเมื่อร่างสมส่วนเอี้ยวตัวไปเปิดม่านกั้นเตียงออกแล้วพูดคุยกับใครบางคน

เฮีย... ”

อะไรอีก ก็บอกว่าคนไข้ฟื้นแล้วค่อยเรียกไงวะ นี่เรียกทุก ๆ ห้านาที เป็นหมอนะเว้ย ไม่ใช่บ๋อยจะได้เรียกใช้บริการได้ตลอดเว !! ” แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เต็มใจสักเท่าไหร่

ฟื้นแล้ว มาดู ” พี่มาร์คเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะหันหน้ากลับมา ตาคมไล่มองผมตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับกำลังสำรวจหาสิ่งแปลกปลอม

เกร็งครับ...

กูเกร็ง

เจ็บ... ” ผมบอกเสียงอ่อย คือทำยังไงก็ได้เลิกมองกูทีเถอะ แล้วไอ้ยูคอ่ะ ไอ้ยูคไปไหนทำไมพี่มาร์คถึงได้มาอยู่ตรงนี้ แล้วทำไมเสื้อพี่แกเปื้อนเลือดขนาดนั้น แล้วทำไมผม...

ฟื้นแล้วเหรอคนซุ่มซ่าม ” เสียงทะเล้น ๆ ของคุณหมอชุดขาวดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่ยิ้มแฉ่งเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างพี่มาร์ค แฟ้มในมือถูกยกขึ้นไปเคาะเบา ๆ ที่หัวของคนข้างตัวจนได้ค้อนกลับไปวงโตจากนั้นก็เริ่มพูดกับผมอีกครั้ง “ เจ็บตรงไหนบ้าง บอกหมอหน่อยสิตัวเล็ก ^^

อ่า...

บางที หมอที่นี่ก็ให้ความสนิทสนมกับคนไข้ดีเนอะ

แบมแบม ”

ครับ ?ผมขานรับเมื่ออยู่ ๆ พี่มาร์คก็เรียกชื่อผมด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ต่างจากหน้าตาเท่าไหร่

ไม่ใช่เรา ” พี่มาร์คพูดกับผมก่อนหันไปสบตากับคุณหมอยิ้มแฉ่งแล้วเอ่ยประโยคถัดไป “ เรียกแบมแบมสิเฮีย ”

หึ ” คุณหมอหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็ยกมือขึ้นสองข้างในระดับไหล่ราวกับผู้ร้ายที่ยอมมอบตัว “ โอเค ๆ แบมแบมเจ็บตรงไหนบ้าง ไหนบอกพี่หมอหน่อยซิ ”

หัวฮะ แล้วก็ปวดตามตัวอีกนิดหน่อย อันที่จริงผมปวดข้อเท้าขวาด้วย ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอะไรหรือเปล่า ” ผมบอกอาการ อืม ตกบันไดนี่ไม่ใช่อะไรที่สนุกเลยนะ เจ็บโคตร ๆ :(

อ่าห๊ะ เป็นแน่ ๆ เล่นตกลงมาตั้งแต่ขั้นแรกเลยนิเรา พี่หมอใส่เฝือกอ่อนไว้ให้ อย่าขยับมานักล่ะ ดูเหมือนว่ามันจะร้าวนิดหน่อย ส่วนหัวก็เย็บไปหกเข็ม ดีที่ไม่แตกเยอะ ที่เหลือก็ไม่มีอะไรน่าห่วงแล้วล่ะ แค่รอยฟกช้ำเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สลบไปก็คงแค่ตกใจน่ะ รอให้น้ำเกลือหมดขวดก็กลับบ้านได้แล้วล่ะ ”

อ่า ไม่เป็นอะไรมาก ?

แต่ต้องใส่เฝือกไว้นี่นะ ?

นอนค้างสักคืนไม่ได้เหรอเฮีย ” แล้วพี่มาร์คก็เอ่ยขึ้นอีกหน คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ทำหน้าจริงจังซะคุณหมอต้องถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นเกาคิ้วตัวเองราวกับรำคาญเต็มทน

นี่บอกเป็นรอบที่ร้อยแล้วนะ ไม่-ได้-เป็น-อะ-ไร-มาก กลับบ้านได้แล้ว ”

แต่ผมว่าน่าจะเอ็กซเรย์... ”

พอเลยมาร์ค ต้วน เฮียขอ เราเอ็กซเรย์น้องแบมสองรอบแล้ว นะ ”

บอกว่าให้เรียกแบมแบม ”

โว้ะ ! จะยังไงก็ช่าง รอน้ำเกลือหมด ไปรับยาแล้วจ่ายตังค์ เสร็จแล้วก็โกโฮมได้ โอเค๊ ! ” ว่าจบคุณหมอชุดขาวก็หันมาฉีกยิ้มให้ผมหนึ่งทีก่อนจะเดินออกไปด้วยท่าทีหัวเสียสุด ๆ เหลือเพียงแต่ผมกับพี่มาร์คซึ่งยังคงงึมงำกับเรื่องนอนโรงพยาบาลไม่หยุด

พี่ว่าเราน่าจะได้นอนนะ ” พี่มาร์คหันมาพูดกับผมเบา ๆ แล้วทำท่าครุ่นคิด

เอ่อ คือ... ”

เดี๋ยวมา ” ว่าจบร่างสมส่วนของพี่แกก็หมุนตัวหันหลังแล้วเดินจากไปโดยไม่ฟังผมเลยแม้แต่น้อย สองนาทีถัดมาเสียงโวยวายก็ดังขึ้นบริเวณหน้าห้องฉุกเฉิน

นี่ยังพูดไม่รู้เรื่องอีกหรือไงหา ใครก็ได้เอามันไปเก็บที รำคาญว๊อยยยย ”

 

ผมได้ไม้ค้ำมาหนึ่งอัน พร้อมกับผ้าก๊อต ยาฆ่าเชื้อ และยาแก้อักเสบอีกถุงใหญ่ อืม จะว่ายังไงดีล่ะ มีสองข้อที่ผมค้นพบในตัวพี่มาร์คในวันนี้ก็คือ หนึ่ง พี่มาร์คกับพี่หมอซองจุน อ่า พี่หมอที่รักษาผมอ่ะนะ พวกเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน และสองโรงพยาบาลนั่นเป็นธุรกิจหนึ่งของตระกูลต้วน

ผมรู้ว่าครอบครัวของพี่มาร์คทำธุรกิจหลายอย่าง แต่ก็ไม่นึกเลยว่าโรงพยาบาลจะเป็นหนึ่งในนั้นแถมยังมีญาติเป็นหมออีกแหน่ะ

จะว่าไปผมนี่ก็รู้อะไรเกี่ยวกับเขาน้อยเหมือนกันแฮะ

ยิ่งรู้จักพี่เค้ามากขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่าผมไม่รู้จักเขามากขึ้นเท่านั้น

ช่วงเวลาหนึ่งปีที่ไม่มีพี่เค้าอยู่ในสายตา บางที อะไร ๆ อาจจะเปลี่ยนไป เช่นตอนนี้ หัวใจของเขาอาจจะไม่ว่างเหมือนเคยแล้วก็ได้...

เจ็บแผลเหรอ ” เสียงของพี่มาร์คปลุกผมให้ตื่นจากภวังค์ ละสายตาจากข้างทางหันไปสบตากับคนข้างตัวก่อนทอดมองไปยังเบื้องหน้าแล้วตอบเสียงเบา

นิดหน่อยฮะ ”

ครั้งหน้าก็ระวัง ๆ ล่ะ เกิดเป็นมากกว่านี้จะทำยังไง แล้วถ้าพี่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นใครจะช่วย ” ตรงนั้น ? พี่เห็นผมด้วยเหรอ ? ผมอยู่ในสายตาของพี่ด้วยเหรอฮะ

ยูคยอมก็อยู่นี่ฮะ อันที่จริง... ”

กับยูคยอมนี่แค่เพื่อนกันเหรอ ” ผมชะงักเมื่ออยู่ ๆ พี่มาร์คก็ถามแทรกขึ้นมาทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่นิสัยของเขาเท่าไหร่ ปกติแล้วเขาจะรอจนอีกฝ่ายพูดจบถึงจะเริ่มพูด...

ก็...ฮะ ”

เพื่อนสนิท ?

ครับ ?ผมเลิกคิ้วสงสัยเมื่ออีกฝ่ายยังคงถามไม่เลิก ไม่...ผมไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองอีก ไม่อีกแล้ว สิ่งที่เขาทำด้วยเขาอาจจะไม่ได้ให้ความหวังผมหรอก มันอาจจะเป็นเพราะผมเองแหละ ที่ให้ความหวังตัวเอง พี่มาร์คอาจจะแค่อยากรู้ ก็แค่อยากรู้เท่านั้นแหละ

ไม่มีอะไรหรอก ” แล้วเขาก็ตัดบทเมื่อรถจอดสนิทที่หน้าบ้านผม

ขอบคุณฮะ ” เอ่ยขอบคุณเสียงเบาก่อนเอี้ยวตัวไปเปิดประตูแล้วก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นเมื่ออีกฝ่ายก็หันไปเปิดประตูรถของตัวเองแล้วเดินอ้อมมาหาผม

คิดว่าตัวเองเก่งมาจากไหนฮึ ” พี่มาร์คว่าเบา ๆ ก่อนจะหันไปเปิดประตูรถด้านหลังแล้วหยิบไม้ค้ำมาให้ผมถือไว้ จากนั้นก็หันหลังให้แล้วย่อตัวลง

เอ่อ ” ผมมองการกระทำนั้นด้วยความงุนงง คือเขาจะให้ผมขี่หลัง...งั้นเหรอ ?

เร็ว ๆ สิ ย่อนาน ๆ มันเมื่อยนะ ”

แบมว่า... ”

คิดว่าเดินไหวหรือไง เร็วสิ ” เขาเร่ง

พี่มาร์คคือ... ”

แบมแบม ให้ไว มันเมื่อยนะเนี่ย -_-น้ำเสียงติดจะเข้มหน่อยของพี่มาร์คซึ่งบ่งบอกอารมณ์ของเจ้าตัวว่าไม่ค่อยจะพอใจแล้วทำให้ผมจำต้องโถมตัวใส่เขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สองแขนเล็กโอบรอบคอ มือข้างหนึ่งถือไม่ค้ำยันเอาไว้ทางเฉียงเพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคในการก้าวเดินของเขา ส่วนอีกข้างก็ถือถุงยาไว้แน่น

ผมขมวดคิ้วสงสัยเมื่อพี่มาร์คยกกุญแจบ้านของผมขึ้นไขแล้วเปิดเข้าไป นี่เขาไปเอามาตอนไหนกัน ? แต่ยังไม่ทันที่จะถามให้หายสงสัยเจ้าตัวก็ส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือเมื่อไม่สามารถเปิดมันออกได้

ช่วยหน่อย ” ว่าแล้วพวงกุญแจของผมก็ถูกยื่นขึ้นมาในระดับมือ ซึ่งผมก็รับมันมาอย่างรวดเร็วเพราะเห็นว่ามืออีกข้างของเขาคงไม่สามารถรับน้ำหนักของผมได้นานแน่

พี่มาร์คย่อตัวเล็กน้อยเพื่อให้ผมไขประตูเข้าไปได้ ซึ่งใช้เวลาไม่นานนักเขาก็พาร่างของผมเข้าไปในบ้านได้อย่างง่ายดาย ผมบอกให้พี่มาร์คหยุดเมื่อเปิดประตูเข้าไป จากนั้นก็ยื่นมือออกไปสัมผัสกับผนังแล้วกดสวิตเพื่อเปิดไฟ

อยู่คนเดียวเหรอ ” พี่มาร์คเอ่ยถามพร้อมกับพาผมไปยังโซฟากลางบ้าน คือบ้านหลังที่ผมอยู่เป็นบ้านชั้นเดียวฮะ มีสองห้องนอนสองห้องน้ำ หนึ่งห้องนั่งเล่น และหนึ่งห้องครัว บ้านหลังเล็ก ๆ ที่พ่อซื้อไว้ให้ เมื่อก่อนตอนที่ผมมาเกาหลีใหม่ ๆ จะมีพี่เลี้ยงมาอยู่ด้วย เนื่องจากแม่เห็นว่าผมเด็กเกินไปที่จะอยู่คนเดียว พอโตขึ้นอีกหน่อย ขึ้นชั้นมัธยมปลาย ผมดูแลตัวเองได้แล้วแม่จึงลดเหลือแค่ให้มีแม่บ้านมาทำความสะอาดให้แบบเช้ามาเย็นกลับ

ฮะ ” ผมรับคำ พี่มาร์ควางผมลงกับโซฟาจากนั้นก็ยืนเต็มความสูงแล้วบิดตัวไปมา อะไรกัน ผมไม่ได้หนักขนาดนั้นสักหน่อย -3-

มิน่า ตอนมาส่งคราวนั้นถึงไม่มีใครมาเปิดประตูให้ ”

แหะ ๆ ” คิดแล้วก็น่าอายก็เลยได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ กลับไป ไม่กล้าถามหรอกว่าผมทำอะไรลงไปบ้างตอนเมา  

แล้วนี่จะทำแผลยังไงตอนเช้า ?พี่มาร์คถามก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ

เดี๋ยวแม่บ้านจะมาตอนเช้า เดี๋ยวแบมให้ทำให้ก็ได้ฮะ ” พี่มาร์คพยักหน้าหงึกหงัก จากนั้นก็หยิบเอาถุงยาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิดดู  

เฮียบอกว่าวันแรกแผลจะตึง ๆ หน่อย ห้ามโดนน้ำ แล้วก็ต้องกินยาแก้ปวดแล้วก็แก้อักเสบด้วยกันไข้ขึ้น ”

ฮะ ” ผมพยักหน้าหงึกหงัก เป็นไข้อีกเหรอ ? เหอ ๆ ทุกคนคงจะไม่คิดถึงน้องแบมเวอร์ชั่นฮาร์ดคอหรอกใช่ไหม

มีโอกาสสูงนะที่ไข้จะขึ้นเอาคืนนี้ ”

อ่า ครับ ”

แล้วยิ่งอยู่คนเดียวด้วยแบบนี้ ถ้าหากเป็นอะไรขึ้นมาจะบอกใคร ”

เดี๋ยวแบมโทรบอกยูคยอมให้มาอยู่เป็นเพื่อนก็ได้ฮะ ” ยังไงซะมันก็กลับมาแล้วนี่ นี่ยังไม่ได้ชำระแค้นเลยนะที่มันไม่มาเฝ้าผมอ่ะ

ทำไมต้องยูคยอม ” พี่มาร์คขมวดคิ้ว

เอ้า ก็... ”

เดี๋ยวพี่อยู่เฝ้าเอง ”

ฮะ ?ผมเบิกตาโตเมื่อพี่มาร์คพูดจบ พี่มาร์คเนี่ยนะจะมานอนเฝ้าผม ?

อื้อ ทีตอนพี่ป่วยเรายังไปนอนเฝ้าเลย แถมติดไข้มาด้วย ”

อ่า แบมว่า... ”

นี่ล่ะ จะไปเดือดร้อนเพื่อนทำไม ” เดือดร้อนเพื่อนมันไม่เหมือนเดือดร้อนพี่นี่ฮะ

แบม... ”

มีเสื้อผ้าให้เปลี่ยนไหม พอดีเปื้อนเลือดของคนซุ่มซ่ามไปหมดแล้ว ”

...

ทำหน้าอย่างนั้น ถึงจะไล่ก็ไม่ไปหรอกนะ ”

เสื้ออยู่ในตู้ เดี๋ยวแบม... ”

ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่ลุกไปเอาเองดีกว่า ขอเปลี่ยนเสื้อก่อนแล้วจะไปหาอะไรให้กิน จากนั้นจะได้กินยาเนอะ ”

อ่า ” ผมพูดไม่ออกเมื่อคนตรงหน้าเริ่มพูดเองเออเองแล้ว พี่มาร์คล้วงกระเป๋าตังค์พร้อมกับโทรศัพท์มากองไว้บนโต๊ะจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนแล้วส่งยิ้มตาหยีมาให้ผม

อ่า -///-

เดี๋ยวคืนนี้พี่จะเป็นป๊าให้แบมมั่ง...เนอะ ”

ไม่ต้องมาเนอะเลยคนนิสัยไม่ดี -////-

ผมมองตาร่างของพี่มาร์คที่หายเข้าไปในห้องนอนของผม คนไม่มีมารยาท เปิดประตูเข้าห้องนอนคนอื่นหน้าตาเฉยอย่างนั้นได้ไง ขออนุญาตเจ้าของเขายัง

แล้วนี่ที่มาทำให้เข้าของบ้านหวั่นไหวนี่มารับผิดชอบเลยนะ

มีสิทธิ์อะไรมายิ้มใจดีแบบนั้นให้คนอื่นเค้าใจเต้นกันล่ะหาาาาาาา

อ่า แต่บางที...

นี่อาจเป็นอีกเหตุผลที่ทำให้ผมไม่สามารถเลิกชอบเขาได้

ตื้อดึ่ง !

เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของพี่มาร์คดังขึ้นพร้อมกับปรากฏข้อความบนหน้าจอ ผมรู้ว่ามันไม่ควร แต่สายตาของผมกลับจ้องมองไปที่ผมด้วยความอยากรู้

 

Lovelylovegirl : มาร์คคคคคค น้องเป็นไงบ้าง

Lovelylovegirl : ตอนนี้อยู่ไหน

Lovelylovegirl : ตอบบบบบบ

Lovelylovegirl : อะไรคือทิ้งฉันไว้กลางห้างแล้ววิ่งออกไป

Lovelylovegirl : ได้ยินไหมมาร์คต้วน ไม่ตอบจะโกรธละนะ

Lovelylovegirl : กลับมารายงานตัวด่วน ๆ อย่าให้โมโหนะ !!

แต่ว่านะ บางที...

การที่เราเลือกที่จะไม่รับรู้อะไรเลย มันอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดก็ได้นะ

 

มันนานแล้วนะ...

นี่เลยเวลานัดมาเกือบชั่วโมงแล้วนะ...

ผมยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาเป็นรอบที่สิบก่อนจะเงยหน้าขึ้นชะเง้อมองหาร่างของคนบางคนที่บอกว่าจะมารับหลังเลิกเรียนที่ห้อง แต่ก็นั่นล่ะฮะ ไร้เงา...

จากตอนแรก ๆ ที่ตึกเรียนมีนักเรียนเยอะแยะ ตอนนี้ทั้งตึกแทบจะกลายเป็นตึกร้างไปแล้วล่ะครับ จากวันที่ผมตกบันไดก็ผ่านมาได้สองวันแล้ว แผลก็เริ่มจะแห้ง ๆ หน่อยแล้วล่ะ แต่ก็ยังคงปวดอยู่บ้าง ส่วนขาก็ยังคงเข้าเฝือกไว้เหมือนเดิม =__=

ส่วนคิมยูคยอมก็หายต๋อมไร้เงาเช่นเคย โทรไปก็ปิดเครื่อง ไลน์ไปก็ไม่เปิดอ่าน  แล้วยิ่งตัวเป็น ๆ ของมันนี่อย่าไปหวังเลยครับ ! ผมถอนหายใจให้กับตัวเองอีกหน ตัดสินใจหันไปหยิบไม้ค้ำขึ้นมาแล้วพยุงตัวเองขึ้นอย่างทุลักทุเล อย่างน้อยช่วงเวลาสองวันที่ผ่านมาผมก็ยังพอคุ้นเคยกับมันอยู่บ้าง การที่ผมจะเดินไปห้องซ้อมโดยไม้ค้ำนี่คงไม่ใช่ปัญหา

บางคนอาจสงสัยนะฮะว่าผมเจ็บขนาดนี้แล้วยังต้องเล่นดนตรีอยู่เหรอ  บอกเลยครับ ผมเป็นนักกีตาร์ครับ ใช้มือเกากีตาร์ครับไม่ใช่ตีน ยืนไม่ได้กูก็นั่งครับ แถมถอนตัวไม่ได้ด้วยนะ อีกสองอาทิตย์คือจะถึงวันงานแล้วไง หาคนมาแทนคงจะไม่ทันและพี่เนียร์มันก็คงจะไม่ยอม

อืม มันก็คงต้องเป็นกรรมของแบมแบมต่อไปนั่นแหละ

กว่าผมจะลากสังขารตัวเองลงจากตึกได้นี่ก็ใช้เวลานานโข โชคดีนะที่ห้องเรียนของผมอยู่แค่ชั้นสอง ถ้าเป็นชั้นห้าล่ะก็มึงเอ้ยยยยย กูไม่อยากจะเซด แทนที่จะลงบันไดกูขอดิ่งพสุธาลงมาทางระเบียงดีกว่า =_=

พี่มาร์คนะพี่มาร์ค ก็บอกไปแล้วว่าไม่ต้องมารับ บอกว่าไปเองได้ พี่แกก็ยังจะดื้อมารับ แล้วนี่เป็นไง มาไม่ได้ก็ไม่บอกแถมหายเงียบไปเลย คอยดูนะถ้าเจอพ่อจะงอนซะให้เข็ด ฮึ่ม ๆ

ผมก่นด่าคนนิสัยไม่ดีในใจไปตามทางพร้อม ๆ กับพยุงร่างของตัวเองไปด้วย จนกระทั่งเกือบถึงห้องซ้อม ในจังหวะที่ผมกำลังจะเลี้ยวเข้าไปอยู่ ๆ เสียงหนึ่งกับเรียกให้ผมหยุดชะงัก

เปล่าหรอก เจ้าของเสียงนั้นไม่ได้เรียกชื่อผม...

แต่ชื่อที่ออกมาจากปากของเธอต่างหากที่เรียกผมเอาไว้

นายกำลังทำผิดสัญญานะมาร์คต้วน ผมมองหาที่มาของเสียง ขมวดคิ้วฉับเมื่อพบร่างสองร่างที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ที่ซึ่งผมเคยลากพี่แบคกับไอ้เตนล์ออกมาคุย

พี่มาร์คซึ่งอยู่ในชุดเครื่องแบบของทางมหาลัยJYP กำลังยืนหันหลังให้ผมอยู่ กับผู้หญิงอีกคนซึ่งอยู่ในชุดเครื่องแบบของทางมหาลัยSM ยืนเผชิญหน้ากับเขา ผู้หญิงคนนั้น คนที่ผมเห็นเธออยู่หน้าห้องน้ำกับพี่มาร์ค

ดวงตาคู่สวยของเธอแดงก่ำราวกับกำลังสะกดกลั้นน้ำตาไม่ไหล แววตาขุ่นเคืองทอดมองไปยังคนตรงหน้า ปากอิ่มเม้มแน่นเป็นเส้นตรงก่อนเบือนหน้าหนีอีกฝ่ายเมื่อเขาตอบกลับเสียงแผ่ว

ฉันขอโทษ...

ฮึก...ทำไมนายทำแบบนี้ล่ะ นายเห็นฉันเป็นตัวอะไร เธอสะอื้น มือบางยกขึ้นปิดปากเมื่อน้ำตาหยดแรกร่วงหล่น

“ ... ”

ที่ผ่านมามันก็เป็นแค่ละครสินะ

“ ... ”

นายมันแย่ ฉันไม่น่าไว้ใจคนอย่างนายเลยจริง ๆ ร่างบางตัดพ้อในขณะที่อีกคนเลือกที่จะเงียบ ตัวของเธอสั่นเทาอย่างน่าสงสาร ผิดกับอีกคนที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้น ผมไม่รู้ว่าตอนนี้พี่มาร์คทำหน้ายังไงรู้เพียงแค่ว่าตอนนี้คนตรงหน้าเขาแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว

“ ... ”

นายหักหลังฉัน...อย่างเลือดเย็น ฉันไม่น่าเชื่อนายตั้งแต่แรก

ขอโทษ...

เลิกพูดคำว่าขอโทษสักที !!!  ฮือออ ร่างบางตะคอกก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก มือบางยกขึ้นผลักร่างของพี่มาร์คแต่เขาแทบจะไม่ขยับตัว

“ ... ”

ถึงนายจะพูดมันออกมาเป็นพันครั้งมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนอะไรได้...ฮึก...

แล้วเธอจะให้ฉันทำยังไง ในตอนนี้มีสิ่งเดียวที่ฉันคิดออกก็คือคำว่าขอโทษ เสียงที่เปล่งออกมาจากปากของเขาราวกับคนสำนึกผิด พี่มาร์คขยับเข้าไปหาร่างบางหนึ่งก้าว จ้องมองเธอนิ่งแล้วพูดประโยคหนึ่งที่ทำให้โลกของผมแทบพังไปในพริบตา

“ ... ”

เรา...กลับมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งได้ไหม ซูจี

ไม่ไหวแล้ว...

นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่

สองขาของผมก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ ตอนนี้แผลที่เจ็บตามร่างกายไม่อาจเทียบได้กับแผลใหม่ที่เกิดขึ้นภายในใจ ความเจ็บแล่นแปลบขึ้นสู่หัวใจโดยทันทีที่สมองประมวลผลสำเร็จ

ประโยคนั้นของเขายังคงรีเพลย์ซ้ำ ๆ ในหัว

 

เรา...กลับมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งได้ไหม ซูจี

เรา...กลับมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งได้ไหม ซูจี

เรา...กลับมาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้งได้ไหม ซูจี

 

แล้วผมล่ะ...

พี่เอาผมไปไว้ที่ไหนล่ะ พี่จะเอาผมไปไว้ที่ไหนในขณะที่พี่กำลังจะเริ่มใหม่กับใครอีกคน ผมคนนี้ควรจะยืนอยู่ที่ตรงไหนเหรอครับ...

พลั่ก

เชี่ย ! ร่างของผมเด้งไปข้างหน้าเมื่อแผ่นหลังปะทะเข้ากับร่างของใครบางคน เสียงอุทานอันแสนคุ้นเคยของเจ้าตัวทำให้ผมต้องหันขวับ

คิมยูคยอม...

เพื่อนรักที่หายสาบสูญของผมมันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว มันยืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว...

เห้ย ร้องไห้ทำไมวะ !

 

 “ มึงหายไปไหนมา ”  ผมเอ่ยถามยูคยอมเสียงเบาเมื่อมันนั่งลงข้างผม ตอนนี้ผมสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอะไรก่อนดี ผมควรจะนั่งเงียบ ๆ หรือควรอาละวาดก่อนดี ควรโกรธหรือควรเสียใจ ควรร้องไห้หรือตะโกนด่า ผมไม่รู้ ผมไม่รู้เลยจริง ๆ

กูไม่ได้ไปไหน

แล้วทำไมมึงไม่อยู่กับกู

“ ... ”

กูตกบันได กูเจ็บ กูหัวแตก กูเลือกออก กระดูกกูก็ร้าว แถมมีรอยฟกช้ำไปทั่วตัว ตอนนั้นมึงก็อยู่กับกูแล้วทำไมพอกูตื่นมาทำไมกูไม่เห็นมึง

“ ... ”

มึงไปไหนมา...ฮึก

“ ... ”

อย่างน้อยมึงก็น่าจะรับโทรศัพท์กู น่าจะอ่านข้อความที่กูส่งไป โทรมาหากูหน่อย ถามกูบ้างว่ากูเป็นยังไง หรือไม่ก็มาหากูที่บ้าน...ฮึก...ฮือออ ผมไม่รู้...

แบมแบม คือกู...

มึงมันเหี้ยยูคยอม  ผมไม่รู้ว่าที่ผมร้องไห้ออกมานี่ เป็นเพราะผมน้อยใจมันหรือว่าเสียใจจากภาพเมื่อครู่นี้กันแน่

“ ... ”

มึงก็รู้ว่ากูไม่มีใคร แต่มึงก็ยังทิ้งกู

“ ... ”

มึงทิ้งกูได้ยังไง มึงทิ้งกูไว้กับเขาได้ยังไง ฮืออออออออ

แบมแบม กูขอโทษ...

ถ้ามึงยังอยู่กับกู กูก็คงจะไม่เจ็บขนาดนี้ กูคงจะไม่เป็นแบบนี้ กูคง...กูคง...ฮืออออ มึงมันเหี้ย ฮืออออออ

กูขอโทษ...กูขอโทษจริง ๆ กูไม่รู้ โทรศัพท์กูหาย แต่พี่มาร์คก็ดูแลมึงดีไม่ใช่เหรอ ที่กูปล่อยให้มึงไปกับเขาเพราะกูรู้ว่ามึงคงอยากอยู่กับเขา คนที่มึงต้องการเห็นหน้าเมื่อลืมตาตื่นก็คงเป็นเขา ตลอดเวลาที่ผ่านมาสองวันนี่กูอยากให้มึงอยู่กับเขา มึงจะได้ทำคะแนนได้ไง กูไม่อยากเข้าไปเป็นกอขอคอ ยังไงซะ โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดกับเขามันไม่ได้หาได้ง่าย ๆ แต่กู...กูคงคิดผิด ใช่ไหม ? ”

ฮืออออ มึงมันเหี้ย ฮืออออ

กูขอโทษ...

กูเจ็บ มึงเข้าใจไหมว่ากูเจ็บ ฮือออ

มึงเจ็บแผลเหรอ มา ๆ เดี๋ยวพาไปทำแผล ไม่ร้องดิเห้ย โตแล้ว ยูคยอมเอื้อมมือมาจับไหล่ของผมหมายจะพยุงให้ลุกขึ้นยืนแต่ผมกลับขืนตัวไว้ ไม่ยอม จนมันหันมามองหน้าผมงง ๆ

กูไม่ได้เจ็บแผล...ฮึก...กูเจ็บนี่ กูเจ็บ ฮือออ ผมทุบอั่ก ๆ ที่อกข้างซ้ายของตัวเอง ภาพของพี่มาร์คกับผู้หญิงคนนั้นฉายชัดขึ้นมาบนหัวพร้อมกับประโยคขอเริ่มต้นใหม่ของเขาก็ดังก้องในโสตประสาทเช่นเดียวกัน

เจ็บ ไม่ไหวแล้ว...

แบมแบม มึงเป็นอะไร มึงบอกกูมา มึงต้องการอะไร ใครทำอะไรมึง บอกกูมา อย่าทำแบบนี้ดิเห้ย เดี๋ยวก็เจ็บมากไปกว่านี้หรอก  ยูคยอมจับมือทั้งสองข้างของผมไว้มั่นเพื่อไม่ให้ผมทำร้ายตัวเอง ผมร้องไห้สักพักก่อนจะค่อย ๆ เงียบลง พยายามควบคุมเสียงตัวเองไม่ให้สั่นแล้วเริ่มเล่าโดยมียูคยอมนั่งฟังอยู่เงียบ ๆ

กูไม่รู้ว่ะแม่ง

“ ... ”

กูก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองด้วยว่ะ...ฮึก...อาจจะเป็นเพราะเมื่อก่อนกูไม่ได้เข้าใกล้เค้าขนาดนี้ด้วยมั้ง กูเลยไม่อะไรมาก

“ ... ”

ในตอนนั้นกูชอบเขานะ ชอบมาก แต่ก็ไม่ได้อยากเป็นแฟน ไม่เคยวาดฝันให้เขามาชอบมารักกูหรอกนะ แต่ตอนนี้แม่ง

“ ... ”

ความรู้สึกกูมันไม่เหมือนเดิมแล้วว่ะ ทั้ง ๆ ที่กูก็ยังชอบเขาเหมือนเดิมนะเว้ย แต่ไม่รู้ทำไมกูถึงอยากเป็นมากกว่านั้น...

“ ... ”

กูรู้สึกเหมือนกับว่ากูเป็นคนโลภ กูอยากได้เค้าทั้งตัว ทั้งหัวใจ อยากให้ตัวกูอยู่ในสายตาเขา อยากให้เขามองกูเหมือนอย่างที่กูมองเขา อยากให้เขารู้สึกเหมือนอย่างที่กูรู้สึก กูอยากเป็นที่หนึ่งของเขา กูอยากให้เขาทำดีกับกูเพียงแค่คนเดียว กูอยากให้เขา...ฮึก...เข้าใจกู...

“ ... ”

แต่กูก็รู้...ฮึก...แม่ง มันเป็นไปไม่ได้ไงมึง...

“ ... ”

กูมันทำตัวของกูเองแหละ จะโทษใครก็ไม่ได้...ฮึก...กูไปรักเขาเอง คิดไปเองคนเดียวว่าเขาจะรู้สึกเหมือนตัวเอง...ฮึก...กูมันโง่แหละมึง โง่ ที่เลิกชอบเขาไม่ได้...ฮึก...ฮือออ แล้วน้ำตาที่กลั้นไว้ก็ต้องไหลลงมาอีกรอบ ร่างของผมสั่นสะท้านจนยูคยอมต้องกอดเอาไว้แน่น เพื่อนตัวโตของผมลูบหลังให้ใจเย็น แต่ก็ดูเหมือว่าน้ำตาที่ไหลมันไม่มีทางที่หยุดง่าย ๆ 

กูควรจะทำยังไงดี ยูค มึงช่วยกูหน่อย ฮือ มึงช่วยคนโง่ ๆ อย่างกูหน่อยดิ ฮืออออ

มึงเหนื่อยหรือยัง

ฮืออออ ผมพยักหน้า เหนื่อยเหรอ ผมเหนื่อยมาก เหนื่อยที่ต้องคอยหวาดระแวง เหนื่อยที่ต้องคอยปิดบังความรู้สึก เหนื่อยมากจริงๆ

มึงเลิกชอบเขาไม่ได้ใช่ไหม

ฮือออออ แต่จะให้เลิกชอบเค้าผมก็ทำไม่ได้ ก็เลยได้แต่พยักหน้าอีกครั้ง

กูรู้ว่ามึงพยายามมาหลายครั้งแล้ว

ฮือออ ใช่ ผมพยายามมาหลายครั้งแล้ว

กูจะไม่บอกให้มึงเลิกชอบเขาหรอกนะ แบมแบม มึงฟังกูดีๆ นะ

อือ...ฮึก...ฮือออ

ถ้ามึงเลิกชอบเขาไม่ได้ มึงก็ไม่ต้องเลิก

“ ....ฮึก

แต่มึงแค่ถอยออกมา

“ ... ”

แค่มึงค่อย ๆ ถอยออกมาทีละก้าว แล้วกลับมายืนข้างกูนี่

“ ... ”

แล้วเมื่อไหร่ที่มึงเข้มแข็งพอที่จะเดินต่อ กูนี่แหละ จะเป็นคนผลักดันมึงเอง

ฮึก...

เหนื่อยก็พัก ไม่รักก็พอ ถุ๊ย ไม่ใช่ปูนา

น้อยหน่าเหอะ สัด

น้อยหน่าพ่อง หนูนาเว้ย

เออ นั่นแหละสนิทกัน

นี่ถ้ามึงไม่เศร้านี่กูตบหัวทิ่มไปแล้ว สัด อกหักแล้วยังไม่เจียม

นั่น ยังไม่วายแดกดันกู =__________=

ผมหัวเราะน้อย ๆ ให้กับที่ทีกระฟัดกระเฟียดของยูคยอม มือข้างหนึ่งยกขึ้นปาดน้ำตา ถึงแม้ว่ามันจะกวนตีนผม จะชอบด่าแล้วก็ใช้กำลังกับผม แต่ถึงยังไงมันก็ยังคงเป็นที่พักใจของผมเสมอ คอยพยุงเมื่อผมล้มแม้มันจะเผลอเหยียบ คอยปลอบเมื่อผมเศร้าแม้มันจะซ้ำเติมก่อน คอยให้กำลังใจเมื่อผมท้อแม้มันจะด่าทอและตบตีผม

แต่ถึงยังไงผมก็รักมันนะ

วันหนึ่งหากว่าผมไม่มีเขาจริง ๆ

อย่างน้อยผมก็ยังคงมีเพื่อนที่ชื่อว่า คิม-ยูค-ยอม

สัด แล้วเลิกร้องไห้ได้แระ ตาบวมอย่างกับลูกมะนาว ถ้าเป็นตอนกลางคืนนะกูคงตกใจ นึกว่าผี คนห่าอะไรร้องไห้แล้วอัปลักษณ์ฉิบหาย

ผมถอนคำพูดทันมั้ย ?




TBC.

ใครคือนักอ่านใหม่ รายงานตัวให้เราชื่นใจหน่อยจิ .___.

#ฟิคทอรมบ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

3,743 ความคิดเห็น

  1. #3740 AiRibBoN (@AiRibBoN) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 10:57
    กลับมาอ่านใหม่ก็ยังชอบอะ
    #3740
    0
  2. #3736 Patcharapa_1235 (@Patcharapa_1235) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 18:27
    กูละแบบบ ระเ-่ยใจจ สงสารแบม
    #3736
    0
  3. #3720 WTWT (@world5532410100) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 09:25
    เเล้วก็ตามสเตปมาร์คมีเเฟนเเล้วเลิกกับเเฟนกลับมาสนใจแยม เเบมดูเป็นเเค่ตัวสำรองไปเลย
    #3720
    0
  4. #3699 ม.มุก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:38

    ยูคแบมๆๆๆ ได้กันๆ

    #3699
    0
  5. #3671 nounaaz (@nounaaz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 08:31
    แบบนี้ก็ได้เหรอมาร์ค???
    #3671
    0
  6. #3654 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 17:24

    น้ำตาไหลมาไม่รู้ตัวเลยสงสารแบมจัง????

    #3654
    0
  7. #3652 ju_juff (@ju_juff) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 14:02
    อ่านตอนนี้ทำไมร้องไห้ตามน้องแบม
    #3652
    0
  8. #3646 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:00

    แบมจะต้องกลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิม ไม่ต้องสนเเล้ว อีพี่มาร์คนั่นน่ะ

    #3646
    0
  9. #3637 Davil_Tan (@Davil_Tan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:00
    <p>เชียร์มาร์คแบมมานานมาก แต่นะจุดๆนี้ ขอลงเรือยูคแบมแทนละกันค่ะ! </p>
    #3637
    0
  10. #3631 sea_n (@sea_n) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:58
    ย้ายเรือด่วนนน ยูคแบมๆๆ
    #3631
    0
  11. #3613 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 10:39
    ฮือ... ยูคยอมม
    #3613
    0
  12. #3598 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 14:11
    ทีมยูคแทนได้มั้ย
    #3598
    0
  13. #3584 lookwa194 (@lookwa194) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 10:02
    คยอมอย่างหล่อ...
    #3584
    0
  14. #3561 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:47
    55555คือเราต้องเศร้าตามแบม แต่ทำไมมาขำตอนยูคแบมคุยกันละเนี่ย
    #3561
    0
  15. #3538 หญิงสาวนิรนาม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 16:47
    คำยูคแม่งคมๆ ตอนรี้รุสึกเหมือนอ่านฟิคยูคแบมมาก แต่ในความจริงแล้ว สารภาพตามตรงนะ 'แม่งโคตรเกลียดโมเมนต์ยูคแบม' เลย แต่ตอนนี้รุสึกว่ายูคแม่งดีๆ เป็นเรา เราก้ต้องถอยอ่ะ ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนั้น
    #3538
    0
  16. #3533 Film08715 (@Film08715) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:05
    มาร์คต้วนนี่อะไรยังไง
    #3533
    0
  17. #3531 Butterfly9397 (@jjpf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 14:34
    นี้คิดว่าซูจีอาจชอบแบม? นี้เราคิดพีคเกินไปมั้ยอ่ะ5555 แต่ยังมาร์คก็ควรทำอะไรให้ชัดเจนได้แล้วไม่งั้นไม่ยกแบมให้แน่!!!
    #3531
    0
  18. วันที่ 25 เมษายน 2560 / 17:15
    จะไปทีมยูคแบมละพี่มาร์คแม่งงง
    #3517
    0
  19. #3511 wanalee2543 (@wanalee2543) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 09:22
    จะเอายูคแบมๆๆๆ!!!! มาร์คแบมกูไม่เอาแล้วโว้ยยยยย!!!!!
    #3511
    0
  20. #3499 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 20:02
    ฮืออออ คยอมคนดีของพี่
    ส่วนอิมาร์คไปไหนก็ไปไท่ต้องมาแก้ตงแก้ตัวด้วย!!
    #3499
    0
  21. #3482 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:05
    ยูคเป็นเพื่อนที่ดีมากอ่ะ อยากมี้พื่อนแบบนี้จัง แบมอาจกำลังเข้าใจมาร์คผิดก็ได้
    #3482
    0
  22. #3472 berinbell (@bknychs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 17:48
    เปลี่ยนพระเอกทันมั้ยคะตอนนี้ ฮื่อ พี่ม้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อย่าทำกับน้องแบบของแม่แบบนี้ แม่โกดมากนะ แง้
    #3472
    0
  23. #3459 @fujinoii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 12:38
    โชคดีที่แบมมีเพื่อนอย่างยูคนะ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว อย่างที่ยูคพูดนะถูกทุกข้อเลย เหนื่อยก็พักไม่รักก็พอ ถอยมาทีละก้าวไม่ต้องรีบร้อน ถ้าถอยมาทีเดียวใจเราจะเจ็บมากและปรับไม่ทัน ทำใจนะลูกคิดซะว่าพี่มาร์คเค้าคือคนที่ไม่ใช่
    #3459
    0
  24. #3449 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:13
    เจ็บบบบ แบบนี้อ่ะ ยูคคคคคเพื่อนที่ดีจริงๆๆ เศร้าอยู่มาเล่นมุกกก 555555555
    #3449
    0
  25. #3412 markbammuay (@markbammuay) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 14:55
    ยูคยอมมมมอ่าาาาาาาคนดีเพื่อนรักกกกกกกกก ทีมยูคเลยฮะ พี่ยูคขาาาา
    #3412
    0
  26. #2203 ffahhsaiii (@mushroom_1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 09:21
    ง่อววว มาอ่านฟิคซ้ำครั้งที่3 อิ้สอิ้ส แต่เม้นแรก(มั้ง)5555
    #2203
    0
  27. #2172 FernCy (@chanye_l61) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:04
    0[]0 ไมเปนงี้
    #2172
    0
  28. #2165 Nnan MB (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:05
    พี่มาร์คนิสัยไม่ดีทำงี้ไมอะ สงสารน้องแบม
    #2165
    0
  29. #2141 Bestfriend Kaew Kokkokku (@kaewseong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:40
    ยังงัยๆๆๆ จะมีม่าหรอ ม่ายยยเรายังไม่พร้อมนะ *^
    #2141
    0
  30. #2108 nuaum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:45
    Why ? ทำไมพี่มาร์คทำงี้อ่ะ U_U
    #2108
    0
  31. #2106 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:33
    ง้อวววววว พี่มาร์คทำไมทำแบบเน้t^t
    #2106
    0
  32. #2077 Mind-myy (@mindmyyy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:04
    มาร์คต้วน มาเคลียร์กันหน่อยดิ!!!!
    #2077
    0
  33. #2068 MaMa_Meaw (@nattiya-hoysang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:12
    ปวดใจแทนนนน
    #2068
    0
  34. #2003 mameaw27 (@dek-dmameaw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:20
    จึ้กอ่ะจึ้ก
    #2003
    0
  35. #1997 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:15
    ผญ  คนนั้นคือใครรรรรรรรรรรรรรรรรร
    #1997
    0
  36. #1986 -view- (@siraprapa11683) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:26
    เอาแล้วไงงงงง ศัตรูหัวใจเยอะจริงนะแบมมมมมม
    #1986
    0
  37. #1968 AmitieIntime (@amitieintime) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:01
    นางเป็นใคร จะดราม่าไหม เข้มแข็งไว้นะแบมมี่ของเจ้
    #1968
    0
  38. #1961 SmileLovely (@lillymille) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:49
    ทำไมทำงี้อะไอพี่ต้วน มาเคลียๆ//อินไปนิด
    #1961
    0
  39. #1945 Msc' (@msc-miw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:28
    อะโหวววววววววววววว มัค ตบซํกทีไหม ผญคนนั้นเป็นใคร ใครสั่งใครสอนให้พูดกับอีกคนเหมือนกับอีกคน
    #1945
    0
  40. #1879 TON ' Phakapong (@phakapong-ton) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 06:55
    พี่มัีคคคคคคคคคคค


    ผู้หญิงนี่เป็นใครไหนพรูดดด
    #1879
    0
  41. #1855 Beebeewondercream (@anglebee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 16:44
    เฮ้ยยยถ้าเป็นเราเจอแบบนี้นี่มีจุกนะเนี่ย แบมสู้ๆนะเจ็บก็ต้องทนนะก็เราชอบเค้าไปแล้วนี่นาเนอะ แต่ถ้าทนไม่ไหวก็หันมาคบกับป๋ายู5เลยรับรองชีวิตของแบมจะดี๊ดี อิอิ
    #1855
    0
  42. #1782 benten1012 (@bento2542) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 00:48
    ทำไมพี่มาร์คทำงี้อ่า TT
    #1782
    0
  43. #1726 BowLim (@BoyowiE) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 21:26
    อ่านจบครึ่งแรกนี่บับ หมั่นไส้พี่มาร์คมากอะ
    ขี้อ่อยขี้แกล้งโคตรๆ ชอบน้องอะเด้ โถ่ๆๆๆ
    แต่พออ่านจบตอนปุ๊ป แทบอยากเอื้อมมือไปตรบหัวมาร์คทันที
    ทำไมทำแบบนี้อะ สงสารน้องเลย ฮรือออออออออ TT
    ร้ายกาจที่สุด แบมมาหาพี่มาลูก อย่าไปยุ่งกับพี่มาร์คเลย เชอะ! โกรธแทนน้อง
    #1726
    0
  44. #1725 Misaka chan (@12554631) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 20:52
    มาร์คนิสัยไม่ดีว่ะ 
    #1725
    0
  45. วันที่ 18 มกราคม 2558 / 22:12
    พี่มาร์คแกอยากโดนด่าช่ายม่ายยยยยยยยยยย
    #1564
    0
  46. #1457 Mookku ยิ้มม (@143v) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 00:03
    กระโดกถีบมาร์คได้มั้ย ดูตุนแรงเนอะ ทำกับน้องยังงี้ได้ไงมาร์คต้วน
    #1457
    0
  47. #1387 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 21:34
    มาร์ค ตกลงนายสนใจน้องจริงๆหรือเปล่า?

    หรือพูดแบบนี้กับทุกคน

    นายเป็นคนยังไงกันแน่
    #1387
    0
  48. #1372 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 10:33
    เชี่ยยยยย อิมาร์คแม่งไมเป็นคนงี้ว่ะ TT
    #1372
    0
  49. #1351 แพรวมุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 17:06
    ผมนี่หยิบมีดจะแทงมาร์คเลย แงง
    #1351
    0
  50. #1337 AngelJin (@eyeliane) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 02:11
    เห้ย มั้ยตอนจบมันดราม่าละ?? อิพี่มาร์คตกลงแกรจะเอายังไงห่ะ?? น้องแบมอย่าเพิ่งคิดมากน้าาาา
    #1337
    0