GOT7 ♡ ทฤษฎีแอบรัก ♡ MARKBAM

ตอนที่ 6 : BamBam's attack 05 : กฏข้อที่5 อย่าแสดงอาการหึงหวง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    9 ก.พ. 60






กฏข้อที่5: อย่าแสดงอาการหึงหวง

 






 “ อืม ไข้ลดแล้วนะครับ ผมดึงปรอทวัดไข้ออกจากหูของพี่มาร์คก่อนจะยื่นมือไปอังหน้าผากของเขาอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ตัวเย็นลงด้วย ไม่เสียแรงที่บังคับให้กินข้าวกินยา

ผมวางปรอทวัดไข้ลงบนโต๊ะหัวเตียงจากนั้นก็บิดผ้าในกะละมังข้าง ๆ ให้หมาดแล้วหันมาเช็ดตัวให้คนป่วยที่นอนซมอยู่บนเตียงอีกครั้ง คือกว่าพี่แกจะยอมเข้ามานอนในห้องนี่ก็ต้องบังคับอีกล่ะครับ ที่โซฟามันแคบจะตายพลิกตัวทีนี่แทบตกเหอะ

อือออ หนาว พี่มาร์คส่ายหน้าหนีผ้าพร้อมส่งเสียงครางประท้วง ผมจึงหยุดและหันไปวางผ้าลงที่เดิม แล้วหยิบเอาแผ่นเจลลดไข้ขึ้นมาแปะหน้าผากให้แทน

ยาก็กินแล้ว ข้าวก็กินแล้ว ตัวก็เช็ดแล้ว ผมหันไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้องพบว่าตอนนี้สองทุ่มกว่า ๆ อืม อีกสี่ชั่วโมงค่อยมาปลุกให้กินยาสินะ ผมดึงผ้าห่มที่กองอยู่เหนือเอวของพี่มาร์คขึ้นไปคลุมให้ถึงอก

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะว่าสุดหล่อแห่งมหาลัยJYP จะกลายเป็นเด็กน้อยไปได้เพียงแค่เป็นไข้ ใบหน้ายามหลับของพี่เขาโคตรดูดีเลยอ่ะพูดเลย คิ้วหนารับกับดวงตาเรียว จมูกโค้งมนได้รูปกับปากหยักรูปกระจับ หน้าพี่เขาเล็กนิดเดียวอ่ะพูดจริง ผิวนี่เนียนมากกก แถมขาวด้วย แต่ตอนนี้มันอมชมพูหน่อยๆเพราะพิษไข้

แต่ยังไงก็เถอะ หล่อ >////<

ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ว่าผมแอบชอบพี่เค้ามานานมาก ตั้งแต่ ม.1 ยัน ม. 5 จากที่เคยแอบมองอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่าน จนวันนึงเหมือนกับพระเจ้าให้รางวัล ผมได้คุย ได้สบตา ได้มีตัวตนในสายตาของพี่เขา แถมยังได้มาอยู่กับเขาตามลำพังแบบนี้อีก ผมนี่โคตรโชคดีเลยเนาะ

แต่ว่านะ...

การแอบชอบใครสักคนนี่มันดีจริง ๆ เหรอ ? บางครั้งผมก็เคยมีความคิดที่จะเลิกชอบเขาขึ้นมาในหัวนะ แบบว่านี่กูทำอะไรอยู่วะ เป็นบ้าเป็นบอกับคนที่ไม่เคยรู้ว่าเรามีตัวตนอยู่ในโลกนี้อยู่ทำไมวะ ? แล้วยิ่งตอนที่พี่เขาไปญี่ปุ่นนี่หนักเลย คิดจะเลิกชอบเขาแบบจริง ๆ จังๆ มาหลายรอบ แต่พอกลับห้องตัวเอง เจอของใช้ทุกอย่างที่เป็นคุมะซึ่งผมมักจะซื้อมาเป็นแฝด คือซื้อให้เขาตัวนึงให้ผมตัวนึงแบบนี้เสมอ ๆ ทุกครั้งที่เห็นมันใบหน้าของพี่มาร์คนี่จะลอยมาเลยครับ

จนในที่สุดผมก็ค้นพบว่าผมไม่มีทางเลิกชอบเขาได้

พี่มาร์คเป็นเหมือนกับเฮโรอีน...ที่ผมเสพติดไปแล้ว

แล้วยิ่งได้อยู่ใกล้ ๆ แบบนี้ ยิ่งได้เห็นหน้าทุกวัน ได้พูดคุยแบบนี้ ผมยิ่งตกลงไปในหลุมที่พี่เขาขุดไว้ลึกเข้าไปทุกที ถ้าหากวันนึงผมค้นพบว่าพี่มาร์คไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมนี่ ผมจะเป็นยังไงนะ ?

จะเสียใจหรือเปล่า ?

แต่ทุกอย่างมันก็คงจะเป็นเพราะผมเองแหละที่ขี้ขลาดจนไม่กล้าบอกความรู้สึกของตัวเองออกไป...

แบมชอบพี่มาร์ค... ก็ได้แค่กระซิบบอกในตอนที่เขาไม่รู้ตัว

“ ... ”

“ ...ชอบมานานแล้วด้วย

ผมมันขี้ขลาด

เหมือนที่ไอ้ยูคมันว่าน่ะล่ะ

เฮ้อ ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วยกมือขึ้นเสยผมตัวเองที่ปรกหน้าผากก่อนละสายตาจากหน้าคมที่นอนหลับปุ๋ยหันไปยกกะละมังใบเล็กไปเก็บในห้องน้ำเหมือนเดิม...

 

00.10 น.

ติ๊ด ๆๆๆๆ

เสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเวลาไว้ในโทรศัพท์ปลุกให้ผมสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทราก่อนควานหาที่มาของเสียงแล้วปิดมัน ลุกขึ้นนั่งสะบัดผ้าห่มออกจากตัว จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องนอนของคนป่วยแผ่วเบา

ผมขมวดคิ้วเมื่อเห็นคนป่วยเหงื่อท่วมตัวทั้งที่อากาศก็ไม่ได้ร้อนอะไร คิ้วหนาขมวดเป็นปม หายใจฟืดฟาด แถมยังตัวสั่นราวกับลูกนก

พี่มาร์ค ผมเรียกชื่อคนป่วยเพื่อปลุกขึ้นมาให้กินยาพร้อมกับยื่นมือไปอังที่หน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิ ตัวร้อน...

หนาว...คนป่วยบ่นงึมงำพลางหันหน้าหนีสัมผัสจากผม มือร้อน ๆ ปัดมือผมออกให้พ้นจากตัวแล้วหดขาขึ้น ผมมองการกระทำนั้นด้วยความเป็นห่วง ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่

ผมลุกขึ้นเดินไปหยุดอยู่ที่ตู้หลังโต เปิดประตูออกแล้วมองหาผ้าห่ม  แต่ก็ไม่พบจึงตัดสินใจเดินออกไปข้างนอกเพื่อหยิบเอาผ้าห่มที่ผมใช้เข้ามาให้คนป่วย จากนั้นก็จัดการห่มผ้าผืนที่สองเหนือร่างนั้นให้เรียบร้อย ทว่า...

หนาว... คนป่วยเอ่ยเสียงสั่น มี๊...

จากนั้นก็เริ่มละเมอ มือสองข้างของเขาไขว่คว้าไปมาในอากาศ หยาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาคมนั่นทำให้ผมรู้สึกโคตรแย่ ทำยังไง ผมควรจะทำยังไงดี ผมควรจะช่วยพี่มาร์คยังไงดี

พี่มาร์ค ผมเอื้อมมือไปจับมือของเขาเอาไว้ ร้อน...ขนาดมือยังร้อนเลย

มี๊ มาร์คหนาว... พี่มาร์คจับมือของผมไว้แน่นจากนั้นก็ดึงมือของผมเข้าไปซุกไว้ที่ซอกคอของตัวเอง ผมเบิกตาโตเมื่อรับรู้ถึงอุณหภูมิร่างกายของเขาที่โคตรจะร้อน

ทำยังไง

ผมควรจะทำยังไงดีเมื่อร่างภายใต้ผ้าห่มนี่เริ่มสะอื้น...

ฮึก...มาร์คหนาว คิดถึง คิดถึงมี๊...

พี่มาร์ค ผมเรียกชื่อคนป่วยที่เริ่มเพ้อให้ได้สติ แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะสูญเปล่าเมื่อเขายังคงเพ้ออยู่อย่างนั้นไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัว

ฮึก...มาหามาร์คหน่อย...มาร์คหนาว...มี๊ครับ...

พี่มาร์คครับ แบมอยู่นี่ แบมอยู่นี่นะ ผมบอกพลางเกลี่ยน้ำตาที่ไหลลงมาจากหางตาให้แผ่วเบา เจ็บ...ทำไมมันรู้สึกหน่วง ๆ ที่ใจ ทั้งที่ตัวเองสบายดี ไม่รู้ทำไมผมถึงได้อยากร้องไห้ออกมากันนะ

มี๊...มาร์คคิดถึง...ฮึก...อย่าร้อง...พี่มาร์คอย่าร้องไห้เลยนะ ผมไม่ชอบเลย ไม่อยากเห็นเขาอ่อนแออย่างนี้เลย...

เดี๋ยวก็หายแล้วนะครับ อดทนหน่อยนะครับคนเก่ง

มี๊...หนาว...มาร์คหนาว...

ผมควรจะทำยังไงดี...

จากที่ร่างของพี่มาร์คสั่นเทาเพราะความหนาว บัดนี้กลับสั่นเทาเพราะแรงสะอื้น ผมนั่งมองภาพนั้นน้ำตาคลอพร้อมกับหัวใจที่รัดแน่น แต่แล้วความคิดหนึ่งกลับผุดขึ้นมา...

ผมขอโทษนะครับ มือข้างนึงจับปลายผ้าห่มให้เปิดขึ้นก่อนจะสอดตัวเข้าไปนอนเคียงข้างคนป่วยแล้วตวัดแขนโอบรัดร่างนั้นไว้แน่นเพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นของตัวเองส่งไปให้เขา

พี่มาร์ค แบมอยู่นี่นะครับ ไม่เป็นไรนะ

พร่ำปลอบโยนด้วยถ้อยคำที่พึงนึกได้ ทำทุกอย่างเพื่อให้ร่างนั้นสงบลง ขอเพียงเสียงสะอื้นนั้นจางหายไป...

พี่มาร์คครับ แบมอยู่นี่นะ จะไม่ไปไหน แบมไม่ไปไหนนะครับ

ขอบคุณครับ มี๊...

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : สรุปคือมึงติดไข้ ?

 

กูแบมเอง : เออ

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : แปลกว่ะ

 

กูแบมเอง : =_=

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : ปกติมึงถึกยังกับควาย ตอนกูไม่สบายจามใส่เป็นล้านครั้งแม่งยังไม่เห็นเป็นไรเลย แต่นี่แค่ไปเฝ้าไข้พี่มาร์คแค่คืนเดียวนี่ป่วยเลย?

 

กูแบมเอง : เออ

 

ยูคยอมยังไม่ตาย :  แปลกจริงๆอ่ะ

 

กูแบมเอง : เสือก

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : ด่ากูไม T^T

 

กูแบมเอง : ร้องหาพ่อง

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : สึด มึงอย่าเข้าใกล้พี่มาร์คเลยนะเตี้ย

 

กูแบมเอง : เตี้ยอาป๊ามึงดิ ควาย

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : กูโคตรเกลียดตอนมึงไม่สบายเลยอ่ะ แม่ง

 

กูแบมเอง : แค่นี้นะ กูรำคาญ

 

ยูคยอมยังไม่ตาย : มีใครเคยบอกมึงมั้ยว่ามึงเป็นคนป่วยที่ฮาร์ดคอมาก

ยูคยอมยังไม่ตาย : กูว่าพี่มาร์คต้องมีสะดุ้งอ่ะ ถ้าเจอน้องแบมโหมดดาร์ก

ยูคยอมยังไม่ตาย : รีบ ๆ รักษา รีบๆหายนะจ๊ะ เดี๋ยวเหยื่อจะหลุดลอยหายไป อิ๊อิ๊

 

กูแบมเอง : อิ๊พ่อมึงดิ ไอ้ยักษ์!!!

 

“  พี่แบม วันนี้พี่ยองแจบอกว่ามีประชุม ”

“ เออ ! ” ซอกจินไอ้เด็ก ม.4 ที่เป็นคณะกรรมการนักเรียนเหมือนกันถึงกับผงะเมื่อผมหันไปตอบ (?) มันด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะดังเกินไปหน่อย หงุดหงิดอ่ะ บอกเลย เอาจริง ๆ ไอ้เด็กนี่ก็ไม่ผิดอะไรหรอกนะ มันเป็นเพราะผมเองแหละ คือทุกครั้งที่ไม่สบายไม่รู้ทำไมผมควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ทุกที ชอบโมโหแล้วก็ขี้รำคาญเอามาก ๆ ใครผ่านมาใกล้หรือพูดอะไรไม่ถูกใจนี่พี่เหวี่ยงหมดอ่ะ

ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...~_~

ผมโบกมือไล่ไอ้เด็กซอกจินที่ยืนเบะปากน้ำตาคลอให้ออกไปก่อนจะลุกขึ้นก้มหน้าก้มตาเก็บของ ไอ้เชี่ยน้ำมูกนี่ก็ไหลอยู่นั่นนน ใจคอมึงจะไม่ให้กูก้มเลยหรือไง ก้มทีนี่กูนึกว่าเต้าส่วนหก =__=

ใช้เวลาเก็บของไม่นานผมก็พาร่างป่วยๆ กับอารมณ์ไม่คงที่ของตัวเองไปยังสภานักเรียน มันหงุดหงิด หงุดหงิดจริง ๆนะ เมื่อวานนี้หลังจากที่ผมถือวิสาสะขึ้นไปนอนกอดพี่มาร์คบนเตียง (พูดแล้วก็เขินนน ขอเวลาพี่เหนียมอายแป๊บ แอร๊ >///< ) เช้าตรู่วันถัดมาผมก็รีบตื่นขึ้นมาโทรหาเฮียแจ็คให้มารับช่วงต่อ เพราะต้องรีบกลับบ้านตอนเช้า ก่อนจะพบว่าตัวเองเริ่มมีอาการป่วยก็คือเมื่อคืน

คราวซวยของกูครับพี่น้อง ร้อยวันพันปีไม่ยักป่วย พอจะป่วยนี่เล่นป่วยแบบไม่ทันตั้งตัว =___=

ผมเปิดประตูห้องสภานักเรียนเข้าไปแล้วตรงดิ่งไปนั่งยังที่ของตัวเอง ไม่นานนักห้องสภาของเราก็แน่นขนัดไปด้วยเหล่าคณะกรรมการนักเรียนมากกว่าสิบชีวิต พี่ยองแจเริ่มหัวข้อการประชุมด้วยเรื่องงานโรงเรียนที่ใกล้จะถึงนี้   โดยมีผมนั่งฟังอยู่เงียบ ๆ จะมีบ้างที่คนอื่น ๆ ลุกขึ้นแสดงความคิดเห็น แม่ง เบื่อว่ะ =_=

ผมเมินหน้าหนีจากความหน้าเบื่อตรงหน้าเบนสายตาไปที่กรอบหน้าต่าง สภาของเราอยู่ที่ชั้นสองครับ พอมองลงไปข้างล่างก็จะมองเห็นสวนดอกไม้กับลานน้ำพุที่โรงเรียนจัดเอาไว้ เนื่องจากช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาเลิกเรียนทำให้ในโรงเรียนตอนนี้ไม่ค่อยมีนักเรียนมากนัก จะมีก็แค่ไม่กี่กลุ่มที่นั่งสุมหัวกันติวหนังสืออยู่แถว ๆ นั้น

ผมนั่งเท้าคางมองผู้คนเดินผ่านไปมาเรื่อย ๆ หูก็ฟังบทสนทนาในห้องประชุมไป แต่แล้วผมก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นเมื่อพบกับภาพที่น่าสงสัยในซอกตึกเชื่อมใกล้ ๆ กับลานน้ำพุ

ชุดเครื่องแบบนักเรียนหญิงสีกากีซึ่งไม่แปลกนักหากพบในโรงเรียนแห่งนี้ ทว่าชุดนักศึกษาชายสีกรมท่านั่นต่างล่ะที่แปลก ความร้อนรุ่มเริ่มสุมเข้าที่อก สาบานเลยว่าตอนนี้หน้าอกของผมต้องร้อนเป็นไฟแน่ ๆ พี่มาร์คมาทำอะไรที่นี่? แล้วไอ้ที่ไปยืนหัวเราะหน้าระรื่นกับผู้หญิงที่ซอกตึกนี่คืออะไร?

แม่งงงงง หงุดหงิดว่ะ รู้สึกเหมือนตัวจะระเบิด มันจี๊ด ๆ แปลก ๆ ที่ใจ รู้สึกขัดใจกับภาพตรงหน้า พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจควบคุมอารมณ์ตัวเองให้อยู่ ไม่ให้เผลอกระโดดลงไปข้างล่างแล้วจิกหัวผู้หญิงคนนั้นให้ออกห่างจากพี่มาร์ค

โว้ยยยยย โมโหอ่ะ !

“ ...แบม ” แล้วนั่น ๆ หัวเราะทำไมครับพี่มาร์ค ? ลืมไปแล้วหรือไงว่าป่วยอยู่ แหม่นี่ไม่เหลือเค้าน้องมาร์คของมี๊เลยนะครับ !

“ แบมแบม ” หยุดยิ้มหยุดมองหน้ากันได้แล้วนะครับ แล้วนั่นนังชะนี ! กล้าดียังไงมาจับแขนพี่มาร์ควะฮะ ! อย่า ๆ อย่าให้พี่แบมได้ขึ้น !

“ แบมแบมโว้ย ! ”

“ เชี่ย ! ” ผมสะดุ้งโหยงเมื่อพี่ยองแจตะโกนใส่หูของผมจนดับไปข้างนึง =___= เอาโทรโข่งเลยมั้ยครับ ? ผมขมวดคิ้วมองตาตี่ ๆ ที่หรี่ลงมามองผมอย่างคาดโทษ เอ่อ ประทานโทษนะครับ ไม่ทราบว่าพี่หลับตาทำไม ?  #ผิด ๆ

“ ได้ยินที่บอกไปไหม ?

“ ฮะ ?ผมเลิกคิ้ว บอกไรวะ ?

“ นี่ไม่ได้ฟังกันเลยใช่ไหม ” ฟังดิ ฟังตลอดนะ -0-

“ ... ” เงียบไว้ก่อนดีกว่าครับ

“ ไม่ได้ฟังจริง ๆ สินะ =__=พี่ยองแจยกมือขึ้นกอดอกก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ คล้ายกำลังสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองอยู่  “ พี่บอกไปว่าในวันงานจะมีนักดนตรีจากโรงเรียนสาธิตSM มาร่วมด้วย แล้วเขาก็จะต้องมาซ้อมร่วมกับโรงเรียนเราเป็นการเชื่อมสัมพันธ์น่ะ ”

“ อ่อ ๆ ” ผมพยักหน้าหงึกหงัก โรงเรียนสาธิตSM ที่ว่านี่คือโรงเรียนพี่น้องของโรงเรียนสาธิตJYP ของเรานี่ล่ะครับ เพียงแต่ที่นั่นหรูกว่าเราเท่านั้นเอ๊งงงงงง แล้วไอ้ที่มาร่วมเล่นดนตรีด้วยกันนี่ก็เกิดขึ้นทุกปีล่ะครับ เพียงแต่ไม่นึกว่าปีนี้จะมาเท่านั้นเอง เห็นยังไม่ตอบรับสักทีทั้งที่เรายื่นหนังสือเชิญไปตั้งเป็นเดือนก็นึกว่าจะไม่มาแล้ว

“ พี่อยากให้แบมช่วยดูๆ หน่อย คือแบมก็เป็นนักดนตรีโรงเรียนด้วย ก็ดูแลพวกเขาด้วยล่ะ ”

“ อ่าฮะ ”

“ เท่านี้ล่ะที่อยากจะบอก อ่อๆ เดี๋ยวอีกสักสองสามวันนะเขาถึงจะมาซ้อม ยังไงเดี๋ยวพี่บอกอีกที ”

“ อือ ”

“ โอเคเลิกประชุมได้ ! ”

 

ผมเดินล้วงกระเป๋าแบกกีตาร์เดินดุ่ม ๆ ตรงไปยังห้องซ้อมด้วยอารมณ์ขุ่นมัว บอกเลยว่าภาพที่ผมเห็นตอนนั่งประชุมนี่ยังติดตาไม่หาย แอบชอบพี่มาร์คมาตั้งห้าปี ผมมองของผม รักของผม อยู่ดี ๆ มีใครก็ไม่รู้จะมาชุบมือเปิปเอาไปได้ไง แบมแบมไม่ยอม !

“ คิก ๆ จริงเหรอคะรุ่นพี่ ” เสียงหนึ่งทำให้ผมชะงักขาอยู่กับที่ก่อนหันหน้าไปยังซอกตึกซึ่งเคยมองลงมาเมื่อตอนอยู่ในห้องประชุม อย่าบอกนะว่ายังพากันสิงอยู่ตรงนั้น ?

ผมพ่นลมหายใจออกแรง ๆ จนทิชชู่ที่ยัดไว้ในรูจมูกทั้งสองข้างหลุดออก (?) เงี่ยหูฟังเสียงทุ้มที่ตอบรับยัยขี้ขโมย (?) นั่นอย่างใจจดใจจ่อ

“ อือ ” ทำไม ? ทำไมผมถึงได้รู้สึกหวงพี่เขา รู้สึกไม่พอใจ รู้สึกโมโหเอามาก ๆ กะอีแค่คำว่า 'อือ' คำเดียวผมก็ไม่อยากให้ใครได้ยินมันนอกจากผม แล้วไอ้รอยยิ้มกับท่าทางใจดีนั่นผมก็โคตรไม่ชอบเลย ไม่อยากให้ใครเห็นอ่ะ :(

อ้าวแบมแบม... ผมเบือนหน้าหนีเมื่อพี่มาร์คหันหน้ามาเห็นผมแล้วเอ่ยทักเสียงใส หงุดหงิด มันหงุดหงิด ยูโน๊ว ? ก็ได้แต่ฮึดฮัดในใจอ่ะนะแบมแบม ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนกลั้นใจหันไปมองหน้าพี่มาร์คโดยไม่ลืมตวัดสายตามองคู่กรณีที่ยืนเอ๋อมองผมกับพี่มาร์คสลับกันอยู่อย่างงงๆ ฉีกยิ้มให้นิดนึงแล้วหุบลงตามเดิมจากนั้นก็เดินหนีออกมาด้วยอารมณ์ที่ยากจะบรรยาย

เอาจริง ๆ ตอนนี้กูล้มควายได้ทั้งตัวอ่ะ -_-++

เดินผ่านห้องน้ำ ผ่านลานน้ำพุ ผ่านสนามบาส ผ่านสนามฟุตซอล เดินตรงไปข้างหน้าโดยไม่สนเสียงทักทายของคนในโรงเรียนเลยแม้แต่น้อย ใครจะว่ากูหยิ่งกูก็ยอม วันนี้กูไม่มีอารมณ์

คิดดูดิว่ามันน่าโมโหแค่ไหนอ่ะ ยัยนั่นเป็นใครก็ไม่รู้อยู่ดี ๆ มาจับแขนพี่มาร์คได้ไง เข้าไปคุยกันได้ไง แถมยังส่งยิ้ม ยังหัวเราะกันอีก แล้วไหนจะไปคุยกันในที่ลับตาคนแบบนั้นอีกวะ ที่กว้าง ๆ มีให้คุยทำไมไม่คุย ทำไมต้องไปคุยกันในนั้น ตอบ !

กูมองของกูมาตั้งนาน นี่ยังไม่กล้าเข้าไปใกล้ขนาดนั้นเลยนะเว้ยนี่รอมาตั้งห้าปีกว่าจะได้อัพเกรดขึ้นไปนอนกอดพี่เขาบนเตียง เฮอะ นี่ไม่อยากจะคุยแบมแบมนี่ได้สัมผัสพี่มาร์คมาทุกซอกทุกมุมแล้วเหอะขอบอก ! แล้วไหนมีใครหน้าไหนได้หอมแก้มพี่มาร์คเหมือนกูบ้างบอกมา ได้เห็นตอนพี่เขาร้องไห้ยามไม่สบายไหมพูดมาซิ เฮอะ บอกเลยว่ากูนี่แหละวินที่สุดในบรรดาแฟนคลับทั้งหมด ไหนใครจะไฝว้กับกูบอกมา !

แบมแบม ! เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลังก่อนจะตามมาด้วยเจ้าของที่วิ่งเหยาะ ๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้าผม ร่างหนาตรงหน้าหอบหายใจถี่ขมวดคิ้วมุ่นมองหน้าผม หล่อ แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์เขิน -_-//

“ -_- ”

ทำไมไม่รอ

จะไปซ้อมดนตรีแล้ว ผมเบือนหน้าหนีคนหน้าหล่อแล้วเดินเลี่ยงเขาออกไป แต่เดินออกไปได้ไม่ถึงสองก้าวมือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ท่อนแขนก่อนเอ่ยถามเสียงทุ้ม

เป็นอะไร

“ ... ”

พี่ถาม

ไม่ไปคุยกับคนนั้นล่ะ

ใคร ? ”

คนที่พี่คุยด้วยก่อนที่แบมจะเข้าไปเห็นไง

อ้อ...โซรา

ไปดิ ป่านนี้ยัยสุราอะไรนั่นรอแล้วมั้ง

โซรา เธอเป็นพี่เรียกพี่สิแบม ปกป้องกันดีจัง จะร้องไห้แล้วนะ ดุผมทำไมอ่ะ ? ทำไมต้องดุล่ะ ผมทำอะไรผิด ?

เป็นเด็กต้องเคารพผู้ใหญ่นะ

เด็ก...

อย่างน้อยเค้าก็เป็นรุ่นพี่ เราเด็กกว่าก็ต้องเคารพ เข้าใจไหมเด็กน้อย

เด็กอีกแล้ว...

‘...ไม่อ่ะ ไม่ชอบเด็ก...

แบม...

อืม เพราะผมมันเด็กสินะ...

ต่อให้เวลาผ่านไปแค่ไหน ตัวผมจะสูงขึ้น อายุจะเพิ่ม หรือคำนำหน้าชื่อจะเปลี่ยน ยังไงซะผมก็ไม่มีทางอายุเท่าพี่มาร์ค ถ้าหากว่ามีเครื่องไทม์แมชชีนก็คงจะดี ผมจะได้ย้อนเวลากลับไปเกิดให้เร็วกว่านี้...

ไปแล้ว ผมยกมือขึ้นแกะมือพี่มาร์คออกจากแขนตัวเองแล้วเดินไปยังห้องซ้อม รู้ว่ายังไงก็ต้องไปเจอเขาอยู่นั่นอยู่ดี แต่ตอนนี้ขอหลบไปทำใจก่อนเหอะ เอาจริง ๆ ตอนนี้ปริ่มละ น้องแบมอยากร้องไห้

พี่มาร์คจะรู้บ้างป่ะว่ากำลังทำให้ติ่งคนหนึ่งเสียใจเพราะคำคำเดียว

เด็ก...

อย่าให้เด็กได้ยั่ว เดี๋ยวก็โงหัวไม่ขึ้นหรอก !

 

ปึ้ง !!

เอ้า ๆ ปิดให้มันแรง ๆ เลยครับคุณน้อง ให้ประตูมันพังด้วยน้ำมือของมึงเลยครับ ให้มันหลุดลงมาเลยครับผม ! ผมตวัดสายตาไปมองไอ้พี่เนียร์ที่พูดแดกดันผมทันทีที่เห็นหน้า

วางกระเป๋ากีตาร์ลงในมุมห้องปลดสัมภาระทุกอย่างลงจากนั้นก็เปิดประเป๋าหยิบเอากีตาร์สุดรักขึ้นมาปรับเสียง ก้ม ๆ เงย ๆ ปรับไปได้ไม่เท่าไหร่พี่แบมคนโก้ก็ต้องโมโหอีกรอบยกขาขึ้นถีบเก้าอี้ตัวตรงหน้าอย่างแรงจนมันกลิ้งหลุน ๆ ไปอยู่ตรงหน้าพี่เนียร์กับไอ้บิน

สองศรีพี่น้องตระกูลป๋าหมากเป็นอันร้องจ๊ากเมื่อวัตถุปริศนาลอยไปตรงหน้า พี่เนียร์ถลึงตามองผมอย่างคาดโทษก่อนลุกขึ้นมายืนเท้าสะเอวชี้หน้าผม

อะไรของมึงเนี่ยแบมแบม ถ้าเก้าอี้มันโดนหน้าพี่แหกขึ้นมาจะทำยังไงวะ

ก็ไปหาหมอดิ ! ผมบอกพร้อมกับล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดน้ำมูก ไอ้เหี้ยนี่ก็ไหลอยู่นั่น ก้มก็ไม่ได้ กูโมโห !

ไปอารมณ์เสียมาจากไหนวะเนี่ ย

เรื่องของแบม

นี่พี่เป็นพี่นะเว้ยแบมแบม

เออ

 ก็เคารพอยู่นี่ไง แบมไม่เคารพตรงไหนวะ

“ =____________= ”

“ -________-”

อย่าทำตัวเป็นเด็กดิวะแบม

เด็กอีกแล้วเหรอวะ !

เออ แบมมันเด็กไง ! เด็กแล้วไงอ่ะ มันเร่งอายุไม่ได้นี่หว่า ! ผมลุกขึ้นยืนแล้วสะบัดตัวไปมา

มึงเป็นอะไรเนี่ยแบมแบม

เป็นเด็กไง ! เป็นเด็กที่ไม่รู้จักโตอ่ะรู้ป่ะ !!! โว้ยยยยยยยยยย

จะไปไหนเนี่ย ไอ้แบม !

เรื่องของเด็ก คนโตแล้วไม่ต้องมายุ่ง !

ปั้ง !

ไอ้แบม ! ถ้าประตูพังกูจะให้มึงมาซ่อม คอยดู ไอ้เด็กเวรรรรร

 

สวนหลังโรงเรียนคือสถานที่สงบสติอารมณ์ของผม เป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงที่ผมเดินออกมาจากห้องซ้อม หนีมานอนเล่นอยู่สวนหลังโรงเรียนใต้ต้นไม้ใหญ่ เหม่อมองเมฆก้อนใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า มานอนคิด ๆ ดูแล้ว ผมแม่งโมโหอะไรหว่า ?

เออ กูนี่ไร้สาระเนาะ =__=

แถมยังไปวีนใส่พี่มาร์คอีก นี่เป็นติ่งที่ไม่ได้เรื่องเลยใช่ไหม ? ผมควรจะลาออกจากการเป็นติ่งแล้วผันตัวไปเป็นแฟนแทนสินะ แอร๊ ถุย ! พี่มาร์ค คงจะเอาหรอก ก็เล่นไปวีนใส่พี่เขาซะขนาดนั้นน่ะ

มึงพลาดแล้วล่ะแบม

อุตส่าห์ทำคะแนนมาดิบดี

สวบ~

อยู่นี่เอง

ขวับ !

พี่มาร์ค ! ผมหันไปมองผู้มาใหม่ด้วยความตกใจ เฮ้ย มาได้ไง ผมทรงตัวลุกขึ้นนั่งแล้วพินิจมองคนตรงหน้าที่ตอนนี้เสื้อผ้าอยู่ในสภาพหลุดลุ่ย เขายักไหล่ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างผม

พี่ตามหาตั้งนาน

ตามหาทำไม ? ” เอาจริง ๆ ตอนนี้ไม่กล้ามองหน้าพี่เขาอ่ะ คือความผิดที่ได้กระทำเอาไว้เริ่มลอยมาเป็นฉาก ๆ งื้อออออ อย่าโกรธน้องแบมนะ น้องแบมแค่ขาดสติ T^T

ได้ยินว่าดะ...คนแถวนี้ไม่สบาย ก็เลยกะว่าจะไปรับ

“ ... ”

แต่อยู่ดีดี ก็โดนโมโหใส่ซะงั้น

“ ... ” เดี๋ยวนะ

ไปรับเหรอ?

พี่มาร์คมารับผมเหรอ?

ยืนรอตั้งนาน พอเห็นหลานรหัสก็เลยทักทายกันนิดหน่อย

อ่อ

อยู่ดี ๆ ก็โดนงอน

“ ... ”

อายไหมล่ะมึง

งงอ่ะ

ไม่ใช่แค่พี่ที่งงครับน้องแบมเองก็งง หน้าม้านไปหมดละเนี่ย ตกลงอะไรยังไง ยัยเจ๊สุรานั่นคือหลานรหัสของพี่อ่อ ?

นี่พี่ควรขอโทษหรือเปล่า

เอ่อ

มีพลั่วมั๊ย ?

ขุดหลุมให้ผมที จะหมุดหน้าลงไปหนีความอาย ฮือออออออออ

ขอโทษนะ...

แล้วก็เป็นผมที่พูดคำนั้นออกไป ผมบอกพี่มาร์คว่าขอโทษทั้งที่สายตายังคงจับจ้องผืนหญ้าไม่ยอมมองหน้าเขา

แบมขอโทษนะครับ

“ ... ”

ขอโทษที่ทำตัวเป็นเด็ก ๆ ไร้เหตุผล

“ ... ”

จะไม่ทำอีกแล้ว สัญญา

“ ... ”

“ ... ”

“ ... ”

พี่มาร์ค... ผมเรียกเขาเสียงแผ่วเมื่อเขาไม่ยอมตอบอะไรสักที หรือบางทีพี่มาร์คอาจจะไม่ยอมยกโทษให้ผม ? โกรธผมมาก ? ใช่ไหม?

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเขาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ คิดเอาไว้ว่าต้องเจอใบหน้าบึ้งตึงของอีกฝ่ายแน่ ๆ แต่รู้อะไรไหมครับ ผมคิดผิด ! อะไรคือนั่งมองหน้าผมยิ้ม ๆ แบบนั้นราวกับกำลังตลกอะไรสักอย่างล่ะ ?

แล้วไอ้การหัวเราะในลำคอเบา ๆ นั่นมันคืออะไร ?

ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย

“ ... ”

พี่ว่าแบมแบมแบบนี้ก็น่ารักดี...

“ O_O//// ”

เด็กคนนี้น่ารัก :)




TBC.

เดือนหน้าจะเปิดรีปริ้นแล้วนาจาาาาาาาา

#ฟิคทอรมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

3,744 ความคิดเห็น

  1. #3717 WTWT (@world5532410100) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 07:49
    มาร์คก็มาง้อเว้ยยย ทั้งๆที่ไม่ผิด5555
    #3717
    0
  2. #3688 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:07
    น้องงอนเเล้วโวยวายยย555555555555555555555555555
    #3688
    0
  3. #3643 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:52
    ทำไมป่วยแล้วเหมือนมีเเรงเยอะกว่าเดิม555//แบมลูก อย่าป่วยอีกเด้อ แม่กลัว
    #3643
    0
  4. #3629 sea_n (@sea_n) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:29
    ป่วยได้ฮาร์ดคอร์มากก มาร์คนี่ปาอ้อยรัวๆ
    #3629
    0
  5. #3621 JJaneBBJK_97 (@JJaneBBJK_97) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    ฮาร์ดคอสุด55555. น่ารักอออก
    #3621
    0
  6. #3611 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 00:53
    โอ้ยยยยยยย
    #3611
    0
  7. #3595 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 11:53
    เว้ยยยย งอน เอง หายเอง ง้อเอง
    #3595
    0
  8. #3575 vareeporn2017 (@vareeporn2017) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 19:06
    fin fin
    #3575
    0
  9. #3559 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:00
    โว๊ะอยากเป็นโว้ยยย~~~~
    #3559
    0
  10. #3525 StickedTogether (@StickedTogether) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:53
    เอ่อออออ ฟินแทนแบมอ่ะ แล้วก็อายแทนด้วย คือเหวี่ยงไปเยอะไง ถถถถ
    #3525
    0
  11. #3508 wanalee2543 (@wanalee2543) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 08:36
    อรั๊ยยย!! น่ารักแล้วรักป๊ะล้าาาาาา >< งื้อออเขินนน
    #3508
    0
  12. #3496 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:36
    ขนาดฮาร์ดคอร์ยังว่าน่ารัก ต๊ายยยยย รักเเล้วอ่ะเด้ รักเด้ รักเด้
    #3496
    0
  13. #3479 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:08
    เขินนนนนอ่ะ
    #3479
    0
  14. #3446 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:25
    อะไรรรรร หยอดน้องงงงง
    #3446
    0
  15. #3437 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 00:03
    นี่อ่านไปหัวเราะไปจนสามีที่นอนอยู่ข้างๆหันมาถามว่าเธอเป็นอะไร หัวเราะอยู่คนเดียว (อือ คงคิดว่าตรูบ้าแน่ๆ อือ ตรูยอมรับกะด้ายยย) ก็มันขำนี่น่าใครไม่ขำก็บ้าละ
    #3437
    0
  16. #3436 @fujinoii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 00:02
    นี่อ่านไปหัวเราะไปจนสามีที่นอนอยู่ข้างๆหันมาถามว่าเธอเป็นอะไร หัวเราะอยู่คนเดียว (อือ คงคิดว่าตรูบ้าแน่ๆ อือ ตรูยอมรับกะด้ายยย) ก็มันขำนี่น่าใครไม่ขำก็บ้าละ
    #3436
    0
  17. #3390 -Bameverthing- (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 12:53
    กลับมาอ่านอีกก้ฮาอ่ะลั่นมากตอนนี้55555555555555
    #3390
    0
  18. #3342 jokerBHPcy (@jokerBHPcy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:28
    55555555555 หัวเราะหนัก ๆ ไอแบมมมม 55555555555
    #3342
    0
  19. #3333 Sy_PungPreaw (@boontariga) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:23
    เปนไข้หรือเปนเมนส์อะไรจะเกรี้ยวกราดเบอร์นั้นแบม555
    #3333
    0
  20. #3324 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:27
    ไหนว่าไม่ชอบเด็ก ชิชิ ต้องโดนเหวี่ยงกว่านี้ดิ อิอิ
    #3324
    0
  21. #3217 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:34
    โอ้ยยยยย เทกระจาดอ้อยปะพี่มาร์ค ตั่ยแล้ววว
    #3217
    0
  22. #3132 `MESJ' (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:40
    พี่มาร์คอะน่ารักกกก
    แบมไม่สบายแล้วน่ากลัวมาก ผิดกับพระเอกนี่อ้อนยังกับอะไรดี...

    พี่มาร์คขี้อ่อยอ่ะ เราว่าพี่มาร์คน่าจะรู้นะะ
    #3132
    0
  23. #3088 White cutter... (@somsurin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:56
    เฮิ่มมมมม ค่ะ
    ตายค่ะตาย
    #3088
    0
  24. #2977 The_Fxxx (@thexfxxx) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:22
    พี่มาร์คตั้งหากที่น่ารัก งื้อออออออ
    #2977
    0
  25. #2975 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:02
    แกรรรรรรรรรร พี่มาร์คน่ารักเกินไป
    #2975
    0
  26. #330 mmmm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 19:32
    อารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าเมนส์ไม่มาอีกลูก

    สงสัยจะหงุดหงิงเพราะหึงมากไป
    #330
    0
  27. #323 maba07 (@mabag07) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 00:06
    จะเหวียงก็รักเธอมากเกินใคร อร๊ากพี่มาร์ครักแบมก็บอก พูดอยู่นั้นและน่ารักๆๆ น่ารักก็รักซะสิ
    #323
    0
  28. #310 Beerby-Witch (@beerby-witch) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 16:47
    ทำไมชอบแบมเหวี่ยง ฮาร์ดคอมาก ได้อารมณ์คนป่วยจริงๆเหมือนเป็น ปจด
    #310
    0
  29. #285 MARKBAMM (@hananee05) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 13:11
    โอ้ยยย  เเบมเเบมชาตินี้อยา่าได้ป่วยอีกเลยลูกเอ้ยยย  ป่วยเเล้วฮาร์ดคอดีเเท้ๆๆๆ
    #285
    0
  30. #273 kiwi-kiwi (@lovejujang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 14:06
    เด็กคนนี้น่ารัก...อร้าย>< เป้นเด็กนี่ล่ะดีแล้ว
    #273
    0
  31. #268 Pingping (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 09:23
    เค้าชอบเรื่องนี้ ชอบมากเลยยยย น่าร้ากกกมากๆ เขินนนตามแบม ไม่ไหวแล้วค่ะ หมอนขาด อยากให้รวมเล่มเลยอะ นี่พูดจริงๆ ไรท์เตอร์เขียนดีมากนะคะ ภาษาก็สวย อ่านแล้วไม่สะดุดเลยยย ชอบมากถึงมากที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมาเลย ฟีลกู๊ดมากๆ >.< อ่านแล้วฟินจนไม่รู้จะฟินยังไง อร๊างง ตอนนี้น้องแบมฮาร์ดคอ แต่ก็ยังน่ารักมากๆ ตอนพี่มาร์คมองน้องแล้วขำนี่แบบ เขินนน ระเบิดไปพร้อมแบม ฟินอะะะ
    #268
    0
  32. #265 p_cosicosi (@p_cosicosi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 20:27
    >< ของี้เลยย
    #265
    0
  33. #258 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 12:23
    แบมป่วยแล้วฮาร์ดคอจริงๆ แต่พี่มาร์คก็ง้อนะ อิอิ
    #258
    0
  34. #252 Nathamon Keawjam (@lovefanxing) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 07:19
    เรื่องช็อคโลกเลยสินะ
    #252
    0
  35. #242 Thanks (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 22:05
    เด็กคนนี้น่ารัก

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด !@#$%^&*(*&^%$#@!

    #242
    0
  36. #236 MarkAunsz9293 (@aunsz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 16:42
    เด็กคนนี้น่ารัก ............ง ฮ่วยยฟินน เขินแทนน
    #236
    0
  37. #234 RAN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 15:38
    โอ้ยยยย ตัวจิแตก ทั้งฮาทั้งฟิน อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #234
    0
  38. #231 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 14:49
    เอ้าเม้นต์แล้ว ลืมให้กำลังใจไรท์เตอร์สู้ๆนะคะ สนุกฮามากคะ ไม่มีตอนไหนเลยที่ไม่หัวเราะ 5555
    #231
    0
  39. #230 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 14:48
    5555 แบมมลูกก หน้าม้านเลยเหรอ นี่มีซักตอนไหมที่ฉันไม่หัวเราะกับเจ้าแบมเนี่ยยยย คือแกฮาร์ดคอ ดาร์กโหมดมากเวลาไม่สบายเหรอ 5555 ... นั่นไงพี่เค้าบอกละนี่ เด็กคนนี้น่ารักก คงคิดจะรักเด็กแล้วแหละ 555
    #230
    0
  40. #221 Tumbmong (@tumbmong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 02:02
    อื้อหือ เดี๋ยวนะ ทำไมเวลาไม่สบายนี่ต่างคนต่างเปลี่ยนโหมดสลับตำแหน่งิย่างนี้ล่ะ พี่มาร์คก็มุ้งมิ้ง แบมก็เอิ่ม ..ค่อนข้างจะฮาร์คอไปนิด ..นิดเดียวจริงๆ ดีนะ ที่สลับกันไม่สบายน่ะ ไม่อยากจะนึกภาพตาม เกิดเวลาไม่สบายพร้อมกันขึ้นมา มันจะกลายเป็นแบมมาร์คเข้าให้นะ 555555
    #221
    0
  41. #214 Aloha-Rimmy (@191135) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 00:38
    #แบมแบมคนดาร์คที่รักแค่มาร์คคนเดียว 
    เฮ้ยยยยยยย แท็กนี้มันต้องมา
    ให้แบมป่วยทุกตอนได้ไหมคะ ชอบน้องแมน lol

    ให้ทุกคนโดนน้องด่ามั่งเถอะ สะใจเบาๆ (???)
    แอบสงสารคยอมมี่ รีบกลับมาไวๆนะ
    มาอยู่ทะเลาะกับแบม คลายเครียดสักเล็กน้อยนะ
    #214
    0
  42. #211 ĜỀỂ★♛ (@natchadatorn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 22:41
    ตกลงประตูพังรึป่าว? 555555 แบมเเบมเหวี่ยงได้เหมือนเค้ามาก55555 พี่มาร์คนี้มาทำเอาตายตอนจบ ฮันน่อววว
    #211
    0
  43. #208 ` (vanillashake) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 19:09
    เกือบได้กินมาม่าแล้วไงงง
    มาตายกับคำพูดพี่ต้วนตอนจบ >///<
    #208
    0
  44. #206 EvigtFeliz (@yunjaestory) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 18:02
    อิ๊ นังมาร์ค ชุ้นรู้ว่าแกจัดฉาก อยากให้ลูกชั้นหึง #นังนี่ก็อคติกับพระเอกเขาเหลือเกิน

    มีที่ไหน มาทำเป็นสวีทวี็ดว้ายกะชะนีให้ลูกชุ้นเห็น พอน้องงอนก็ดีใจใหญ่

    ชอบล่ะซี้ เข้าแผนล่ะ ซี้ หมั่นจริมๆ #จะมีตอนไหนที่นังนี่ไม่เม้นว่าหมั่นพี่มาร์ค 555

    แบมโมโหแล้วน่ากลัวอ่ะ ฟาดงวงฟาดงาไปทั่ว เอาจริงๆเหมือนฟีลเวลาเราเป็นวันนั้นของเดือนเลย

    กร๊ากกกก อารมณ์แปรปรวนดุจพายุ 
    #206
    0
  45. #203 พี่หญิง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 17:04
    "เรื่องของเด็ก คนโตแล้วไม่ต้องมายุ่ง"



    ใช่ลูกแบม พูดถูกแล้วค่ะลูก 555555+



    สนุกมาอ่ะเรื่องนี้ รออ่านตอนต่อไปอยู่น๊า ^^
    #203
    0
  46. #197 far (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 12:52
    มาร์คลพมุนจังเลย ชอบแบมเรื่นี้ะ ดูแมนๆ ไม่มุ้งมิ้งมาก แบบนี่กำลังดีท ไรต์มาอัพต่อเร็วๆน้าาา
    #197
    0
  47. #195 กะดึก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 10:06
    กรี้ดดดดดดด สารภาพรักไปเลยแบมจะได้เป็นแฟนกันเร็วๆ

    เชื่อป้าพี่มาร์คก็ชอบหนูเหมือนกันนั่นแหละ!!
    #195
    0
  48. #194 qxer (@zamako) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 08:41
    เรื่องนี้ฟินพี่มาร์คอ่ะะะะ แอร๊ยๆๆๆๆ
    #194
    0
  49. #193 pp1701 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 08:14
    ตลกอ่ะพี่มาร์คไม่สบายแล้วขี้อ้อน

    น้องแบมไม่สบายแล้วขี้เหวี่ยง

    พี่มาร์คนี่เริ่มรู้สึกอะไรกะแบมแล้วใช่ป่ะ

    ถึงได้มารับเค้าแต่ดันเจอน้องวีนใส่ซะได้

    รอตอนต่อไปนะคะ



    #193
    0
  50. #191 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 06:04
    ชอบคร้าบ น่ารักมาก
    #191
    0