GOT7 ♡ ทฤษฎีแอบรัก ♡ MARKBAM

ตอนที่ 18 : บทส่งท้าย by BamBam : พี่มาร์คอย่าทำแบม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    8 มี.ค. 60




บทส่งท้าย

พี่มาร์คอย่าทำแบม (?)

--BAMBAM--

 

‘ มึงคิดดีดีนะเว้ย พี่เค้ายังไม่ได้ระบุสถานะมึงเลยนะ ’

‘ ที่มึงกับเค้าเป็นอยู่ทุกวันนี้อ่ะ มันเรียกว่าอะไร ’

‘ เขารู้สึกยังไงกับมึง เขาเคยบอกมึงหรือเปล่า ’

‘ การที่มึงให้ใจเขาไปน่ะ เขาให้มึงกลับมาเต็มร้อยหรือเปล่า อึก มึงแม่ง กูไม่อยากให้มึงเจ็บว่ะ ’

‘ มึงเป็น อึก เพื่อนกูนะเว้ย กูรู้แม่ง ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนน่ะมันเป็นยังไง อึก กูรู้... ’

 

ผมแม่ง...

ไม่น่าไปนั่งฟังไอ้ยูคเสี้ยมเลยจริง ๆ

ทุกคำพูด ทุกประโยค ที่มันพูดมา แม่งถูก...

ผมกับพี่มาร์ค...

เราอยู่ในสถานะอะไรวะ ?

อาจจะเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรืออาจจะเพราะความอยากรู้ มันจึงทำให้ผมมายืนอยู่หน้าห้องของพี่มาร์คแทนที่จะเป็นบ้านของตัวเอง

ผมไม่รู้ว่าไอ้ยูคมันไปเจอเรื่องอะไรมาถึงได้นึกคึกโทรเรียกผมไปนั่งดื่มด้วยกัน พูดกรอกหูผมเรื่องความไม่ชัดเจนในความสัมพันธ์ บลาๆ มันบอกว่ามันเข้าใจดีงั้นงู้นงี้ ไอ้ผมก็เป็นคนเชื่อคนง่ายซะด้วยสิ

บอกตรง ๆ ทีแรกอ่ะไม่คิดหรอก พอเพื่อนบอกให้คิดก็เลยคิดเลย =_=

ยืนมองประตูบานโตได้ไม่นานผมก็ยกมือขึ้นกดกริ่งที่ข้างประตูก่อนสะบัดหัวน้อย ๆ เพื่อไล่ความมึนงงออกไป เออ มึน ๆ แฮะ ไม่ได้ดื่มนานคออ่อนแล้วเหรอวะ =_=

ไม่นานนักประตูบานโตก็เปิดออกเผยให้เห็นเจ้าของห้องที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มแขนยาวกับกางเกงขาสามส่วนสีเทาที่บ่งบอกถึงสภาพพร้อมนอน พี่มาร์คเลิกคิ้วมองผมงง ๆ เปิดประตูให้กว้างขึ้นแล้วถอยหลังเข้าไปในห้องเพื่อหลีกทางให้ผม

“ พี่มาร์ครักแบมไหม ? ” ผมยังคงยืนอยู่กับที่จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาแล้วเอ่ยถามถึงสิ่งที่ค้างคาใจ คนตรงหน้าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยยกมือขึ้นปิดปากแล้วเบือนหน้าหนี ผิวขาวขึ้นสีแดงระเรื่อทำท่าทางเลิ่กลั่กก่อนบอกผมเสียงตะกุกตะกักว่าให้เข้าไปข้างในก่อนแต่ผมกลับปฏิเสธ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่พูดมันออกมา ความไม่พอใจเริ่มเพิ่มพูนขึ้นทีละนิดแสดงออกมาทางสีหน้า จ้องเขม็งไปยังอีกฝ่ายอย่างคาดคั้น พี่มาร์คขยับตัวเข้ามาใกล้เมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งผิดปกติ เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ตัวผมแล้วทำจมูกฟุดฟิด

“ แบมแบม นี่ดื่มมาเหรอ -*- ” ร่างสูงผละตัวออกไปแล้วขมวดคิ้วถามผมเสียงดุ

“ พี่มาร์คตอบแบมมาดิ ”

“ อยากโดนตีหรือไง ” ทั้ง ๆ ที่ผมคาดคั้นจะเอาคำตอบแต่เขากลับเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่อง

“ แบมบอกให้ตอบไง ”

“ ไปกินกับใครมา ”

“ ตอบมาดิวะ !! ” ผมขึ้นเสียง ยกมือขึ้นผลักอกแกร่งจนเขาเซถอยหลัง ขยับกายเข้าไปใกล้ร่างสูงแล้วปิดประตู จ้องมองเขาดุดัน อยากให้รู้ว่าโมโห อยากให้รู้ว่าไม่พอใจ

“ ... ”

“ พี่แม่ง อย่าเปลี่ยนเรื่องดิ อย่ามาทำแบบนี้ รู้ป่ะว่ามันอึดอัด ”

“ แบมแบม พี่ว่าเรากำลังพูดไม่รู้เรื่อง ”

“ เพราะไม่รู้เรื่องไงเลยมาถาม พี่ก็ตอบมาสักทีดิวะ รู้สึกยังไงกับแบมกันแน่ คิดยังไงก็พูดมาดิ จะเก็บไว้ทำไม พูดออกมา ๆ พูดดิ ! พูดๆๆๆ ” ผมเหมือนคนสติแตก ราวกับคนบ้าที่ควบคุมไม่ได้ ตัวของผมสั่นเทิ้มยกมือขึ้นจับไหล่ทั้งสองข้างแล้วเขย่าร่างของคนตรงหน้าแรง ๆ

“ แบมแบม !! ” พี่มาร์คตวาดลั่นยกมือขึ้นปัดมือของผมออกแล้วมองหน้าผมด้วยความไม่พอใจ

“ บอกให้พี่พูดไง พูดมาดิ !! ” ผมยังคงโวยวายต่อไป หอบแฮ่ก ๆ ด้วยความเหนื่อยทั้งยังทรงตัวไม่ค่อยอยู่ด้วยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

“ พี่ว่าเรากลับไปเถอะ เดี๋ยวพี่ไป... ”

“ ทำไม รำคาญแบมเหรอพี่มาร์ค ? เริ่มไม่ชอบแบมแล้วดิ ” ผมเอ่ยขัดเมื่ออีกฝ่ายพูดเหมือนจะไล่

“ อย่างี่เง่าสิ ”

“ เออ ! แบมมันงี่เง่าไง นี่แหละตัวตนที่แท้จริงของแบมแบม จริงๆ แล้วมันเป็นคนงี่เง่าอย่างนี้ไง ! ฮึก...งี่เง่ามาก เอาแต่ใจ ไร้เหตุผล แต่อย่างน้อย...ฮึก...ปากมันก็ตรงกับใจนะเว้ย...ฮือ... ” อาจจะเพราะความอัดอั้น อาจจะเพราะความเมา หรือเพราะความโกรธที่บีบให้ผมต้องร้องไห้ ไม่ไหวแล้ว ผมไม่ไหวแล้วกับความไม่ชัดเจน...

“ ไปกันใหญ่แล้ว พี่ไม่เคยบอกว่ารำคาญเรานะ ” พี่มาร์คเอื้อมมือมาดึงผมเข้าไปกอด ผมปล่อยโฮออกมาแล้วซุกหน้าเข้ากับอกเขา ทำไมล่ะ ก็แค่พูดมันออกมา พูดออกมาให้ผมได้มั่นใจหน่อยไม่ได้เหรอ พี่ช่วยผูกมัดผมหน่อยไม่ได้เหรอ ช่วยยืนยันสถานะของเราหน่อยไม่ได้เหรอ ผมต้องการแค่นี้...แค่นี้จริง ๆ

 “ ทำยังไง แบมควรจะทำยังพี่มาร์คถึงจะรักแบมได้เท่าครึ่งนึงที่แบมรักพี่อ่ะ แบมควรจะทำยังไง ฮือออ ”

“ แบมไม่ต้องทำอะไร... ”

“ ไม่พี่...ไม่...พี่มาร์คไม่ได้รักแบม ไม่ได้รัก...ฮือ”

“ แบมแบม ตอนนี้เราเมามากเลยนะ ”

“ พี่มาร์คบอกแบมสิ พี่มาร์ค...แบมควรจะทำยังไง แบมทำได้ทุกอย่างเลยนะ ”

“ ... ”

“ หรือแบมควรจะเป็นของพี่ แบมควรจะเป็นใช่ไหม ? ฮึก แต่พี่มาร์คต้องรักแบมนะ พี่มาร์คต้องรักแบม  ”

“ แบมแบม รู้ไหมว่าพูดอะไรออกมา ! ” ตาเรียวเบิกกว้างตกใจในสิ่งที่ผมกำลังพูด

“ ได้แบมจะทำ ! แบมจะทำให้พี่มาร์ครักแบม ! ”

“ แบม พอแล้ว พี่มะ...อื้อ ” ผมพุ่งตัวเข้าไปจูบพี่มาร์ค ไม่ฟังแล้ว ผมไม่อยากเหตุผลบ้า ๆ ของเขาอีกแล้ว ในเมื่อเขาไม่ยอมพูดก็ไม่เป็นไร ยังไม่รักผมตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ขออย่างเดียว อย่าทิ้งผมไป ผมอยู่ไม่ได้จริง ๆ ถ้าหากไม่มีเขา ผมยอม...ผมยอมทุกอย่างแล้วจริง ๆ

สองมือของผมปัดป่ายไปทั่วกายหนาอย่างไม่ประสีประสา พี่มาร์คพยายามผลักผมออกแต่ไม่เป็นผล  ผมไม่ยอมหรอก ไม่ยอมเด็ดขาด...

“ แบมแบม อย่าทำอย่างนี้ ”

“ พี่มาร์ครักแบมเถอะนะ ” ผมอ้อนวอน

“ แบมแบม เลิกคิดไปเองได้แล้ว ” พี่มาร์คพูดพลางเบี่ยงตัวหลบผมที่พยายามจะจูบใบหน้าเขา ทำไมล่ะ พี่รังเกียจผมเหรอ ? ผมมันน่ารังเกียจมากใช่ไหม

“ แบมจะทำให้พี่มาร์ครักแบมนะ พี่มาร์คต้องรักแบมนะ ”

“ แบมแบม หยุด ! ”

พลั่ก

“ โอ้ย ! ” ผมร้องลั่นเมื่อพี่มาร์คผลักผมออกเต็มแรงจนผมเสียการทรงตัวหงายหลังล้มลงไปกับพื้น ความเจ็บที่กายมันไม่เท่าความเจ็บที่ใจในตอนนี้ ผมนั่งแหมะอยู่อย่างนั้นแล้วปล่อยโฮออกมาอีกครั้งอย่างกลั้นไม่อยู่จนพี่มาร์คเบิกตากว้างพุ่งเข้ามาหาผมด้วยความตกใจ

“ แบมแบมเจ็บตรงไหน พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ ! ”

“ ฮือ ๆๆๆ ”

“ ไหนให้พี่ดูซิ เจ็บตรงไหน ” พี่มาร์คจับตัวผมพลิกซ้ายพลิกขวาเพื่อสำรวจ ผมยังคงนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นไม่สนใจว่าเขากำลังทำอะไร ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหน้า หน้าผมตอนนี้มันต้องน่าเกลียดมาก  แน่ ๆ ผมจะให้พี่มาร์คเห็นหน้าผมตอนน่าเกลียดไม่ได้ ผมกลัว…กลัวว่าเขาจะไม่ชอบถ้าหากผมไม่น่ารัก

ตัวของผมลอยหวือขึ้นจากพื้นเมื่อพี่มาร์คอุ้มผมเดินเข้าไปข้างใน เขาจัดแจงให้ผมนั่งลงโดยที่มีเขาอยู่ด้านล่าง ใช่ เขาจับให้ผมนั่งตัก พี่มาร์คกอดผมเอาไว้แน่นพร่ำบอกขอโทษอยู่ไม่ขาด เสียงของเขาสั่นเครือและดูเหมือนว่ายิ่งผมร้องไห้หนักมากเท่าไหร่อ้อมกอดนั้นก็มักจะรัดผมแน่นขึ้นมากเท่านั้น เวลาผ่านไปสักพักพายุอารมณ์ของผมก็เริ่มสงบ ผมหยุดร้องไห้ไปแล้วคงไว้แต่แรงสะอื้น เอนหัวซบอกแกร่งโดยที่มีมืออ่อนโยนคู่นั้นลูบมันเบา ๆ

“ หายเจ็บหรือยัง ” เสียงทุ้มกระซิบถาม ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดบริเวณใบหูทำให้ผมขนลุกซู่ ผมส่ายหน้าเบา ๆ ให้เป็นคำตอบยกสองแขนขึ้นคล้องคอแล้วซุกหน้าเข้ากับไหล่ของพี่มาร์คอย่างออดอ้อน “ จะอ้อนเอาอะไร หืม ? ”

พี่มาร์คก้มลงถามผม ปลายจมูกโด่งคลอเคลียผิวแก้มของผมไปมา อ้อนเอาอะไร ? ผมว่าพี่น่าจะรู้นะ คำ ๆ นั้นไง คำที่ผมต้องการได้ยินน่ะ

“ แบมรักพี่มาร์ค... ” ผมกระซิบบอกเขา

“ รู้แล้ว ”

“ แล้วพี่มาร์คล่ะ รักแบมบ้างไหม ” ผมเงยหน้าถาม พี่มาร์คคลี่ยิ้มอ่อนโยนกระชับอ้อมกอดแน่นแล้วโน้มหน้าเข้ามากดจูบเบา ๆ ที่ริมฝีปาก

“ นี่แปลว่ารักหรือยัง ”

“ ไม่เอางี้ดิ ” ผมประท้วง ไม่ได้อยากฟังแบบนี้สักหน่อย

“ แล้วจะเอายังไง ” ผมกระพริบตาปริบ  ๆ กับคำถามของคนตรงหน้าอย่างไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี กลัวว่าเขาจะรำคาญ กลัวว่าเขาจะไม่รัก กลัว...กลัวไปหมด

ผมอยากให้สถานะของเราชัดเจน อยากพูดได้เต็มปากว่าเขาเป็นของผม อยากประกาศให้ใครต่อใครได้รู้ว่าผมสำคัญยังไงกับเขา ผมควรจะทำยังไง ผมควรจะทำยังไงดี...

สิ่งเดียวที่ผมคิดออกในตอนนี้ก็คือความสัมพันธ์ทางกายที่น่าจะสามารถผูกมัดเขาเอาไว้ได้ ผมยอมโดนหาว่าง่ายเพื่อแลกกับสิ่งที่ต้องการ ยอม...ยอมหมดทุกอย่างแล้วจริง ๆ

“ แน่ใจนะว่าจะทำอย่างนี้ ” พี่มาร์คเอ่ยถามเมื่อผมเลื่อนใบหน้าเข้าไปจนชิด

“ แบมรักพี่มาร์ค รักมาก รัก...จนขาดไม่ได้ ”

“ เฮ้อ อย่ามาร้องไห้เสียใจทีหลังแล้วกัน ” พี่มาร์คถอนหายใจก่อนจะพลิกร่างของผมให้นอนราบอยู่ภายใต้ร่างเขาแทน มือใหญ่ยกขึ้นปัดผมที่ปรกหน้าของผมออกแผ่วเบา ใบหน้าหล่อเหลาค่อย ๆ โน้มเข้ามาจูบซับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของผมออกอย่างนุ่มนวล ผมชอบ...ชอบสัมผัสอ่อนโยนที่เขามอบให้

ผมหลับตาลงเมื่อปากหยักกดจูบเข้าที่เปลือกตาก่อนเลื่อนไปประทับจูบที่ปลายจมูก ไปที่พวงแก้มนิ่ม ไต่ขึ้นไปที่หน้าผาก ก่อนประทับจูบที่ริมฝีปากหนาเป็นครั้งสุดท้าย

ผมไม่รู้ว่าสองแขนของตัวเองเลื่อนขึ้นไปกอดคอเขาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าเสื้อของตัวเองถูกถอดไปตอนไหน ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร ในตอนนี้ ณ เวลานี้ ขอแค่ชีวิตของผมมีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้าง

ผมก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว...

“ เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะครับ ” พี่มาร์คถอนจูบออกแล้วเลื่อนริมฝีปากไปกระซิบบอกผมผ่านใบหู จนผมต้องย่นคอหนีเพราะความจั้กจี้

“ แบมรักพี่มาร์ค ” ผมกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ผมอยากบอกเขา อยากบอกไปเรื่อย ๆ ด้วยคำบอกรักของผมมันจะทำให้เขาซึมซับมันแล้วรู้สึกได้เหมือนอย่างที่ผมรู้สึก “ รัก...รักมาก ”

พี่มาร์คเลื่อนริมฝีปากเข้ามาจูบผมที่ปากอิ่ม ราวกับว่าเขารับคำบอกรักของผมด้วยริมฝีปากนั้น

“ รักจนขาดไม่ได้...รักจนแทบบ้า... ” ผมบอกเขาอีกครั้งเมื่อเขาผละออกไป

“ อย่าทำให้พี่คลั่งไปกว่านี้ได้ไหมแบมแบม ”

“ อ้ะ ” ผมส่งเสียงเมื่อความรู้สึกวาบหวามเข้าโจมตี ปากอุ่นของพี่มาร์คกำลังดูดกลืนปลายถันของผมอยู่ ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่แอ่นอกรับสัมผัสนั้น นิ้วเรียวสอดเข้าไปในเรือนผมนุ่มของเขาเพื่อกดศีรษะแนบกับอก ร่างของผมสั่นระริกเมื่อเขาขบเม้มและดูดมันแรง ๆ

ผมสะดุ้งโหยงเมื่อปลายนิ้วเย็นสัมผัสเข้าที่ขอบกางเกงในตัวจิ๋ว ถดตัวหนีเขาอย่างหวาดกลัว ไม่...ผมไม่ได้กลัวพี่มาร์ค แต่ผมกลัวเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นนี่ต่างหาก ถ้าหากว่ามันเจ็บล่ะ...แล้วถ้าหากว่ามันไม่เป็นเหมือนอย่างที่คิดไว้ล่ะ

แต่ผมเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้นไม่ใช่เหรอ ผมเป็นคนให้เขาเองนะ แต่...แต่...แต่...ตอนนี้ผมสับสนไปหมด ผมไม่อยากทำแล้ว ผมกลัว...ผม...

“ ไม่เป็นไรนะแบมแบม ไม่เป็นไร... ” ผมหลับตาปี๋พยักหน้าให้พี่มาร์ค แปลกนะเพียงแค่เขาพูดปลอบความหวาดกลัวของผมก็หายไปในพริบตา หรืออาจจะเพราะผมรักเขามากเกินไป...รัก...จนให้ได้ทุกอย่าง

“ พี่...พี่มาร์ค ”

“ มันจะผ่านไปได้ด้วยดี เชื่อพี่สิ ” เสียงทุ้มที่ปลอบประโลมข้างหู ผมจะเชื่อ ผมจะเชื่อเขา

“ ฮึก ” แต่น้ำตาของผมก็ไหลลงมาอย่างห้ามไม่ได้ พี่มาร์คจูบซับมันออกไปแผ่วเบา

“ ถ้าไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร... ” พี่มาร์คเอ่ยเสียงทุ้มยกมือขึ้นเกลี่ยน้ำตาของผมที่เริ่มไหลออกมาอีกรอบ ผมส่ายหัวให้เขาก่อนโน้มใบหน้าหล่อเข้ามาจนริมฝีปากของเราสัมผัสกันแล้วเอ่ยแนบปากหนา

“ พี่มาร์คทำเถอะ ” ผมหลับตาลงเผยอปากรับสัมผัสอ่อนนุ่มเมื่อปลายลิ้นอุ่นสอดแทรกเข้ามา ความเย็นที่ปะทะเข้ากับช่วงล่างทำให้ผมชะงักเมื่อนึกได้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังตกอยู่ในสภาพใด ก่อนจะลืมเลือนทุกสิ่งเมื่อสัมผัสอุ่นเข้ามาแทนที่ ผมร้องครางไม่เป็นภาษาเมื่อมือใหญ่ที่ผมชอบจับขยับขึ้นลง ตัวของผมสั่นสะท้านเมื่อพี่มาร์คเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นแหงนหน้าขึ้นเมื่อใบหน้าหล่อโน้มลงมาประทับจูบอุ่นที่ซอกคอ

“ อ้ะ ” ร่างของผมกระตุกเฮือกเมื่ออวัยวะได้ปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นให้เปรอะเปื้อนเต็มมือของอีกฝ่าย ก่อนครางประท้วงเมื่อพี่มาร์คทำท่าจะผละออกไปจัดการกับกงเกงของตัวเอง มือทั้งสองข้างของผมเอื้อมไปโน้มคอของเขาลงมาประทับจูบอย่างดื้อดึง ส่งผลให้พี่มาร์คต้องถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างทุลักทุเล

ขาของผมทั้งสองข้างถูกจับขึ้นเกี่ยวกระวัดเข้ากับเอวสอบ ปากหนาผละออกจากปากผมเลื่อนขึ้นไปกระซิบใบหูเสียงกระเส่า

“ เป็นของพี่นะครับคนดี ”

“ อ้ะ ! เจ็บ ! ” ผมเบิกตาโพลงเมื่อความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วช่องทางด้านหลัง ไม่มีการส่งสัญญาณ ไม่มีการบอกล่วงหน้า ไม่มีการเตรียมพร้อม ไม่มี ! ไม่มีเลย ! ความรู้สึกหวาบหวามเมื่อครู่พลันหายไปในพริบตาแทนที่ด้วยความโกรธขึง ผมรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังถูกหลอก จริง ๆ นะ ผมกำลังถูกหลอก มันไม่ได้เจ็บนิดเดียว แต่มันเจ็บมากกกกก แถมยังโคตรจะอึดอัดเลย

“ ไม่เอาแล้วพี่มาร์ค แบมเจ็บ เอาออกไปเลยนะ ! ” ผมยกมือขึ้นผลักอกของพี่มาร์คออกพร้อมตวาดแหว น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง รู้สึกเหมือนมันกำลังจะฉีกเลย

“ แบมแบม... ” แต่คนตัวโตกลับไม่ทำตามที่ผมบอกเลยสักนิดพี่มาร์คกัดฟันเรียกชื่อผมใบหน้าหล่อซุกเข้ากับอกก่อนจะกระทำในสิ่งที่ทำให้ผมแทบจะกรี๊ดออกมา

“ อ้ะ พี่มาร์ค !! ” ผมร้องลั่นเมื่อเขาขยับตัวเข้ามาในร่างของผมอีกจนเต็มความยาว พี่มาร์คเงยหน้าขึ้นประทับจูบไปทั่วใบหน้า หลอกล่อให้ผมเคลิบเคลิ้มอีกครั้ง ในขณะที่เขาเองก็เริ่มขยับจังหวะเข้าออก ช้า ๆ

“ อ้ะ ! ” ความเจ็บปวดค่อย ๆ จางหายไปและเริ่มแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน ผมกำลังพบกับความแปลกใหม่ พี่มาร์คกำลังพาผมท่องไปในโลกใบใหม่ โลกที่เต็มไปด้วยความสุข โลกที่ผมไม่เคยพบพาน โลก...ที่มีเพียงแค่เราสองคน

ผมจิกเล็บลงไปบนแผ่นหลังของพี่มาร์คเป็นทางยาวเมื่อเขาเริ่มเร่งจังหวะ จากตอนแรกที่เจ็บจนไม่อยากขยับตัวตอนนี้ผมเริ่มขยับรับจังหวะจากเขาแทบทุกครั้ง เขากำลังทำให้ผมเป็นบ้า จริง ๆ นะ ตอนนี้ผมต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ ๆ ผมรู้สึกเหมือนกับว่าตอนนี้ตัวเองกำลังลอยละล่องอยู่บนท้องฟ้า รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังเอื้อมมือไปคว้าดวงดาวอยู่รอมร่อ พี่มาร์คครางไม่เป็นภาษาก่อนเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก ร่างหนากระตุกเฮือกปลดปล่อยของเหลวอุ่น ๆ ออกมาพร้อม ๆ กับผม ก่อนทรุดตัวลงนอนข้างผมแล้วดึงร่างอ่อนปวกเปียกของผมเข้าไปกกกอด ปากหยักกดเข้าที่กลางกระหม่อมผมแรง ๆ หนึ่งทีก่อนกระซิบบอก  

“ รัก ”

ผมภาวนา ภาวนาขอให้มันไม่เป็นเพียงแค่ความฝัน...

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม...

ใช่ไหมครับ

 

แม่ง เชี่ย ไอ้เหี้ยกูเจ็บ

หลากหลายคำที่ผมอยากจะสรรหามาสบถ ความรู้สึกแรกเมื่อลืมตาตื่นนี่คือความเจ็บปวดทางช่องทางด้านหลังอีกทั้งเมื่อยขบไปทั้งตัว ปวดแขนปวดขาเหนียวเหนอะหนะไปหมด นี่ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วนะว่าเมื่อคืนผมเสียตัวหรือไปเดินป่าแล้ววิ่งหนีเสือ...

เอาเถอะ ลืม ๆ สิ่งที่ผมเปรียบเปรยไปเถอะนะ

บอกเลยว่าสิ่งที่เป็นกับสิ่งที่คิดแม่งไม่ได้เหมือนกันเลยสักอย่าง ไหนใครคิดว่าตื่นเช้าขึ้นมาเราจะเริ่มต้นกันด้วยมอนิ่งคิส นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง พร่ำบอกรักกัน บลา ๆ อะไรก็ตามที่โคตรจะหวานเหมือนอย่างฟิคทั่วไปในตอนที่พระเอกนายเอกได้กันครั้งแรก ผมขอยืนยันนั่งยันนอนยันเลยนะครับว่ามันไม่มีในฟิคเรื่องนี้หรอก

ไอ้เหี้ย เหมือนกูโดนหลอกอ่ะ เห็นใคร ๆ ก็บอกว่าทำแล้วมีความสุขได้ขึ้นสวรรค์ บลา ๆ อะไรนั่นแม่งหลอกลวงทั้งเพ กูเจ็บ เจ็บโคตร ๆ เลยเนี่ย ไม่ว่าจะตอนทำหรือหลังทำ ก้นกูระบมไปหมดแล้วครับพี่น้อง นี่ถามหน่อยต่อไปจะขี้ยังไงไหนใครรู้วานบอกน้องแบมที

“ ทำหน้าบึ้งมาก ๆ หน้าแก่เร็วไม่รู้ด้วยนะ ” ผมตวัดสายตาไปมองร่างสูงที่ยืนพิงประตูห้องนอนมองมาที่ผมยิ้ม ๆ คิดว่าหล่อนักเหรอ อืมหล่อ แต่ไม่หวั่นไหวหรอก เพราะตอนนี้กำลังงอน งอนมากด้วย ผมลากสายตากลับไปจ้องมองหน้าจอทีวีอีกครั้ง ไม่สนใจเจ้าของห้องแล้ว

คิดแล้วมันก็โมโห ยอมขนาดนี้แล้วแท้ ๆ แค่คำว่ารักมันพูดยากตรงไหนขอถาม กว่าจะพูดได้แต่ละคำนี่ต้องเอาคีมมาง้างปากเลยหรือไงอยากรู้ 

“ งอนอะไรพี่อีกล่ะ ” รู้ตัวด้วยอ่อ ? ผมทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเมื่อคนนิสัยไม่ดีขยับกายมานั่งเบียดผมที่โซฟา พี่มาร์คนั่งหันหน้ามาทางผมใช้แขนข้างหนึ่งพาดไว้กับพนักพิงแล้วนั่งมองผมนิ่ง ๆ “ เป็นอะไร ”

“ ... ”

“ แบมแบม เราไม่บอกพี่ก็ไม่รู้นะ ” พี่มาร์คยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ใกล้ซะจนลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาเป่ารดที่ต้นคอของผมจนขนลุกชัน เกลียดว่ะ ความรู้สึกนั้นมันกำลังมาอีกแล้ว ภาพนั้น...หน้าของผมร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ภาพตอนที่ผมนอนราบลงกับเตียงโดยที่มีพี่มาร์คคล่อมทับอยู่ด้านบน ใบหน้าหล่อเหลาซุกเข้ากับซอกคอของผม ขบเม้มมันจนเกิดรอย ขยับกายเข้าออกเป็นจังหวะ...

แม่งเอ้ยยยยยยยยย

พลั่ก

“ อ้ะ ! ” ไวกว่าความคิดผมหันไปผลักอกของพี่มาร์คออกจนเขาเสียหลักหงายหลังลงไปนอนกับพื้นเสียงดังโคร่ม ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าแรงผลักเมื่อกี้มันจะแรงจนทำให้ร่างหนาล้มลงไปนอนกับพื้น

“ เห้ย แบมขอโทษ ! ” ผมร้องบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วหวังเข้าไปช่วยพยุงเขาขึ้นหากแต่เพียงขยับตัวก็ทำให้ผมต้องนั่งแหมะลงกับที่เพราะความเจ็บปวดบริเวณสะโพกจนผมต้องเบ้หน้าหันไปตวาดร่างสูงด้วยความโกรธแทน

“ มันเจ็บอ่ะพี่มาร์ค ไหนบอกจะไม่เป็นไรไง ! ”

“ ก็พี่ไม่เคย... ” พี่มาร์คตอบเสียงอ่อยพลางพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง

“ แล้วคิดว่าแบมเคยแล้วหรือไง ! ” ผมแหว

“ ขอโทษ... ” ใบหน้าหล่อสลดลงจนผมรู้สึกผิด พี่มาร์คก้มหน้าลงราวกับเด็กที่กำลังโดนผู้ใหญ่ดุ

“ แบมก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ” ผมบอกเสียงอ่อนลง เริ่มรู้ตัวว่าตัวเองทำไม่ถูก ก็ผมเป็นฝ่ายเริ่มเองนี่นา จะมาโทษเขาฝ่ายเดียวมันก็คงไม่ได้

“ ถ้างั้นให้พี่แก้ตัว --

“ หยุด หยุดเลย มันไม่ใช่เร็ว ๆ นี้แน่ ” พี่มาร์คเงยหน้าขึ้นบอกตาวาวจนผมต้องรีบเบรกแทบไม่ทัน อย่าแม้แต่จะคิดครับพี่ต้วน แค่ครั้งเดียวก็เกินพอ คำที่ต้องการก็ยังไม่ได้นี่ยังต้องมาเสียตัวฟรีอีก มันน่าฟูมฟายจริง ๆ นะ

“ แต่พี่... ”

ไลน์ ~

ผมเบนความสนใจไปที่โทรศัพท์ เอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมากดเช็คข้อความไม่สนใจพี่มาร์คอีก อยากนั่งตรงนั้นก็นั่งไปนะ แล้วแต่ ไม่ชงไม่ช่วยมันละ พูดจาไม่เข้าหู หึ !

นิ้วเรียวสไลด์ปลดล็อคด้วยความชำนาญแล้วกดเข้าแอพพลิเคชั่นชื่อดังสีเขียวซึ่งขึ้นแจ้งเตือน ผมขมวดคิ้วนึกฉุนไอ้เจ้าของข้อความขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ไอ้เวรยูค ไอ้ตัวการที่ทำให้ผมเสียตัว ไอ้เลว นี่มึงยังมีหน้าส่งข้อความมาหากูอยู่อีกเหรอ

 

ยูคยอมไม่เมาแล้ว : สัดแบม

 

ขอเวลาเกลียดชื่อไลน์มึงสักเดี๋ยวได้ไหม...

 

Bambam : ไอ้ควาย

 

สั้น ๆ ง่าย ๆ ได้ใจความ นี่ใจจริงอยากอัดเสียงด่าเลยนะ แต่ไม่เอาหรอกเดี๋ยวเสียภาพพจน์

 

ยูคยอมไม่เมาแล้ว : เรื่องเมื่อคืน กูพึ่งนึกขึ้นได้

ยูคยอมไม่เมาแล้ว : คือมึงอย่าฟังอะไรกูมากนะ คือกูพูดไปงั้นแหละ

ยูคยอมไม่เมาแล้ว : กูเมาไงมึง มึงคงจะยังไม่ได้ทำอะไรลงไปใช่ป่ะ

 

สัดยูค ไม่ทันแล้วไหมมึง เพื่อนมึงเสียตัวแล้วไอ้เหี้ย...

 

ยูคยอมไม่เมาแล้ว : กูขอโทษจริง ๆ

 

Bambam : กูไม่ให้อภัย

 

“ คุยกับใคร ” ผมตวัดสายตาไปมองคนนิสัยไม่ดีที่กำลังหย่อนสะโพกนั่งลงข้างผม พึมพำตอบแล้วก้มลงพิมพ์ด่าไอ้อดีตเพื่อนรักไปด้วย

“ ใครก็ได้ โตแล้ว ”

“ แบมแบม ”

“ ... ”

“ พี่ถามว่าคุยกับใคร ” เสียงของพี่มาร์คเข้มขึ้นเมื่อผมนั่งเงียบไปไม่ตอบ

“ แล้วทำไมเหรอ แบมคุยกับใครแล้วมันทำไมเหรอ ” ผมเงยหน้าเถียง รู้สึกไม่พอใจที่เขามาทำเหมือนผมเป็นคนผิด อะไรอ่ะ ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยป่ะวะ

“ ไม่ให้คุยไง ”

“ จะคุย ทำไมอ่ะ แบมมีสิทธิ์ ”

“ แบมแบม ”

“ แบมพูดผิดตรงไหน ก็มันจริง แบมโสด แบมไม่มีแฟน ไม่เห็นแปลกเลยถ้าจะมีคนมาจีบ นี่ก็ว่าจะลองคุย ๆ ดูนะ เผื่อคุยกันถูกคอ ” ผมบอกเสียงเรียบ มองสบตาคมอย่างไม่ยอมแพ้ อยากจะรู้เหมือนกันนะว่าเขาจะทำยังไงถ้าหากว่าผมมีคนเข้ามาจีบ จะยังใจเย็นอยู่อีกหรือเปล่า จะร้อนรนเหมือนที่ผมเป็นไหม

“ มันจะมากไปแล้วนะ พี่บอกแล้วไงว่าห้ามอ่ะ... ” พี่มาร์คขึ้นเสียง

“ แล้วพี่มาร์คเป็นใครเหรอ เป็นอะไรกับแบม ” ผมสวนทั้งที่ประโยคที่เขาพูดยังไม่จบดี

“ แบมแบม ” พี่มาร์คเรียกชื่อผมอีกครั้ง เขาหลับตาลงราวกับว่ากำลังควบคุมอารมณ์อยู่ เออ แล้วไง โกรธเป็นคนเดียวเหรอ

“ เรียกทำไม เรียกแล้วไม่พูด ไม่มีอะไรก็ห้ามเรียก ”

“ พี่จะทนไม่ไหวแล้วนะ ”

“ ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทน นี่ไม่ได้ขอให้ทนนะ แบมมะ... อื้อ ” แล้วประโยคของผมก็ต้องขาดหายไปเมื่อคนหน้าหล่อพุ่งเข้ามาประกบปากหยักลงกับปากอิ่มของผมเต็มรัก ผมเม้มปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพลงปาก ไม่พอใจอะไรก็จูบ อย่านึกว่าชอบนะ ผมพยายามดันอกเขาออกแต่เขากลับขืนตัวไว้ซ้ำยังขยับกายเข้ามาใกล้จนร่างกายของเราสัมผัสกันแทบทุกส่วน

“ อ้ะ ! ” ผมครางประท้วงเมื่อมือหนาสอดแทรกผ่านเนื้อผ้าเข้ามาสัมผัสกับเม็ดทับทิม พี่มาร์คฉวยโอกาสนั้นสอดลิ้นเข้ามาปล้นจูบจากผมไปอย่างดุดัน เขี้ยวเล็ก ๆ นั่นขบเม้มที่ริมฝีปากล่างของผมจนรู้สึกได้ถึงรสฝาดของเลือด สัมผัสที่ผมไม่คุ้นเคย เหมือนกับว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่พี่มาร์คที่ผมรู้จัก

เขาดูป่าเถื่อนและรุนแรง ไม่อ่อนโยนกับผมเหมือนเคย ความกลัวเริ่มเกาะกุมจิตใจ ไม่เอานะ ผมไม่ชอบพี่มาร์คแบบนี้ ผมกลัว...

หยาดน้ำใสเริ่มก่อตัวมือที่เคยผลักไสตกลงข้างตัว ไม่ขัดขืน ไม่ดิ้นรน ปล่อย เขาอยากทำอะไรก็ให้เขาทำ ผมก็น้อยใจเป็นนะเว้ย ที่ผมเอาแต่ใจ ที่ผมยั่วโมโหเขานี่ก็ใช่ว่าไม่มีเหตุผลนะ ผมก็มีเหตุผลของผมเพียงแต่เขาไม่ยอมเข้าใจ ไม่สิ เขาไม่รับฟังมันเลยต่างหาก ผมเป็นคน ผมมีความรู้สึก ผมโกรธเป็น น้อยใจได้ ถ้าเขาฟังผมสักนิด ลองพยายามเข้าใจผมสักหน่อยมันก็คงจะดี

“ ฮึก ” ร่างกายของผมสั่นไปหมดด้วยเพราะความกลัวและเพราะร้องไห้ พี่มาร์คผละออกจากผมมองหน้าผมที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาแล้วเบือนหน้าหนี ไม่มีใครพูดอะไรต่อจากนั้นมีเพียงเสียงสะอื้นของผมที่ดังแข่งกับเสียงของทีวี ผมนั่งร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอยู่อย่างนั้นโดยปราศจากคำขอโทษ ความน้อยใจเพิ่มพูนขึ้นทีละนิด ถ้าเป็นเมื่อก่อนพี่มาร์คคงจะยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้ ดึงผมเข้าไปกอดแล้วปลอบโยน

แต่หากมองมุมกลับ ผมเองก็คงจะผิดด้วยแหละ ผมผิดที่ไปยั่วโมโหเขาทั้งที่รู้ดีว่าเขาเป็นคนขี้หึง ผมผิดที่อยากฟังคำว่ารักจากปากเขามากเกินไปจนลืมคิดถึงเหตุและผล ผมมันคงเอาแต่ใจเกินไปจริง ๆ แหละ ผมสูดหายใจเข้าลึก ๆ ยกมือเช็ดน้ำตาออกจากสองแก้ม เหม่อมองไปที่หน้าจอทีวีพยายามไม่ให้น้ำตามันไหลออกมาอีก เราสองคนตกอยู่ในความเงียบ ปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเรื่อย ๆ ไร้ซึ่งบทสนทนา ราวกับว่าเรากำลังเล่นสงครามประสาทกันเลย

 “ เจ็บไหม ” ผมสะดุ้งโหยงเมื่ออยู่ ๆ พี่มาร์คก็เอื้อมมือมาแตะปากแล้วเอ่ยถามเสียงทุ้ม ตอนนี้ดูเหมือนพี่เขาอารมณ์เย็นลงมากแล้วไม่น่ากลัวเหมือนเมื่อครู่ ผมก้มหน้าหงุดไม่ยอมสบตา สัมผัสเมื่อครู่ยังคงไม่เจือจาง ผมยังจำรสจูบของเขาได้ดีแม้ว่าเขาจะถอนออกไปนานแล้ว...

“ เจ็บ ” ผมพึมพำตอบเขาเสียงอ่อย

“ ถ้าพูดแบบนั้นอีกจะทำให้เจ็บกว่านี้ ” พี่มาร์คพูดเสียงเข้มแล้วดึงผมเข้าไปกอดไว้กับอกจากนั้นก็พึมพำบอกเสียงเบา “ ขอโทษนะ ”

“ ทำไมต้องกัดด้วย ” ผมพยักหน้ารับคำขอโทษจากเขาแล้วเบะปากถามเสียงอู้อี้ รู้สึกใจชื้นขึ้นนิดหน่อยที่พี่มาร์คคนเดิมได้กลับมาแล้ว

“ หึง ” พี่มาร์คตอบเสียงห้วน เพิ่มแรงรัดแน่นเข้าไปอีกจนผมแทบหายใจไม่ออกแต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะชอบซะอีก ก็งี้แหละนะ พวกความรักบังตาอะไร ๆ ก็ดีไปหมด

“ ไม่เคยบอกรักแต่หึงเนี่ยนะ ” ผมทำเสียงขึ้นจมูก ให้รู้ไปเลยว่างอน นี่น้อยใจก็น้อยใจนะ อะไรมันจะไปยากขนาดนั้นกันครับพี่ แค่พูดคำว่ารักออกมาเนี่ย

แล้วอะไรคือเงียบครับพี่ต้วน ?

นี่เข้าใจความต้องการของผมไหมครับ ? ตอบครับตอบ

ความเงียบเข้าปกคลุมนานมาก นานซะจนผมแทบจะลืมคำถาม จากตอนแรกที่มั่นใจเต็มร้อยว่าเขาเองก็คงจะรักผมอยู่เหมือนกันจนตอนนี้ความมั่นใจนั้นเริ่มสูญเสียไปทีละนิด หรือว่าบางทีพี่มาร์คอาจจะไม่ได้รักผมอยากที่คิดก็ได้นะ...

ใจของผมหายวาบ ความกลัวเริ่มซัดเข้ามาอีกครั้ง หยาดน้ำตาที่พึ่งจะแห้งไปรินไหลลงมาอีก กลัว...ผมกลัวไปหมดทุกอย่าง กลัวว่าเขาจะเบื่อผมที่ผมเอาแต่ใจจนน่ารำคาญ กลัวว่าเขาจะหาว่าง่ายที่ผมเป็นฝ่ายเสนอให้เขาก่อน ผมกลัวจริง ๆ นะ

“ ฮึก ”

“ แบมแบม ? ” พี่มาร์คดันตัวผมออกจากอ้อมกอด มือหนาพยายามเชยคางของผมให้เงยขึ้น แต่ผมขัดขืนปัดมือเขาออก ไม่เอาแล้ว ไม่บอกก็ไม่บอก ไม่ฟังแล้วก็ได้ น้อยใจเว้ย !

ด้วยเพราะแรงอารมณ์มันทำให้ผมลืมไปว่าตัวเองไม่ปกติ เพราะทันทีที่ผมทรงตัวจะลุกขึ้นความเจ็บก็เข้าเล่นงานจนทำให้ผมต้องเบ้หน้านั่งแหมะลงกับที่ ฮึก แม่ง อะไรก็ไม่ได้ดั่งใจเลยสักอย่าง

“ ไม่เอา อย่าร้องไห้สิ ” พี่มาร์คเอื้อมมือมาเชยคางผมบังคับให้เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ตาคมสีนิลกวาดมองไปทั่วหน้าก่อนมือหนาจะเลื่อนมาเช็ดน้ำตาให้ผมอย่างเบามือ ผมปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้น ก็ชอบมาทำดีแบบนี้จะไม่ให้ผมหายโกรธเขาไปได้ยังไง พี่มาร์คคนนิสัยไม่ดี เขารู้ว่าผมรักเขามากเขาถึงได้ทำอย่างนี้ เขารู้ว่าผมจะต้องแพ้ทางเขาทุกอย่าง ทำไมการที่คนเรารักใครมาก ๆ มันจะต้องกลายเป็นคนโง่อย่างนี้ด้วยวะ แม่ง

“ ฮึก ฮือออ ”

“ พี่บอกว่าอย่าร้องไง ถ้าเอาแต่ร้องอยู่อย่างนี้พี่จะบอกเรายังไงล่ะครับ ” พี่มาร์คบอกผมเสียงอ่อน แม่ง แต่ผมเหมือนคนบ้าอ่ะ ที่ยิ่งโดนปลอบกลับยิ่งร้องไห้

“ ฮืออออ ”

“ หยุดร้องไห้ได้แล้ว ใจจะขาดแล้วเนี่ย ”  

“ ฮึก...ดี...ให้มันขาดไปเลย...ฮืออออ ”

“ เอ้า ”

“ หัวใจขาด ๆ ไม่อยากได้แล้ว ฮืออออ ”

“ อย่าพูดแบบนั้นสิ ไม่ให้แบมแล้วพี่จะให้ใครล่ะครับ ”

“ ก็บอกว่าไม่เอาไง ! ฮืออออ ! ” แล้วผมก็ฟาดมือไปที่หน้าอกของคนนิสัยไม่ดี จนเขาเบ้หน้าด้วยความเจ็บ ดี สม จะได้รู้ซะบ้างว่าคนอื่นเขารู้สึกยังไง

“ เอาไปให้นาเดียดีไหม ”

“ กล้าเหรอ ! ”

เพี๊ยะ ๆๆๆๆ

“ โอ้ย ๆ ยอมแล้ว ๆๆๆ ” พี่มาร์คยอกมือขึ้นมาปัดป้องแล้วร้องครวญครางด้วยความเจ็บเมื่อผมระดมฝ่ามือเข้าใส่ร่างหนา พูดจาไม่เข้าหู ไม่น้อยจงน้อยใจมันแล้วโว้ยยยย กูโมโห กล้าดียังไงมาพูดชื่อยัยชะนีป้านั่น หน็อย !!

“ คนนิสัยไม่ดี ! ” ผมตวาดแหวเลิกตีเขาแล้ว เหนื่อย พี่มาร์คลูบแขนลูบตัวตัวเองบริเวณที่โดนผมตี สมน้ำหน้า แดงหมดเลย ผมนั่งกอดอกจ้องมองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง ตอนนี้หยุดร้องไห้แล้ว มีแต่อารมณ์เหวี่ยงอ่ะบอกเลย !

“ ทำไมเมียจ๋าดุจัง ”

แปร๊ด -///-

เออ นี่ก็ขยันทำให้หน้าแดงเสียจริง

ผมยกกำปั้นขึ้นขู่ ส่งค้อนปะหลับปะเหลือกให้อีกฝ่ายจนเขาผงะ พี่มาร์คยิ้มแหยยื่นมามือมาจับกำปั้นของผมลงแล้วฉวยโอกาสสอดนิ้วเข้ากับนิ้วมือของผมแล้วจับมือข้างนั้นเอาไว้

“ แค่ล้อเล่นเอง รักขนาดนี้จะให้ไปมีใครที่ไหน ”

อะ...อะไรนะ ?

“ เมื่อกี้...ว่าไงนะ ? ” ผมถามเขาย้ำอีกครั้งพร้อมหัวใจที่เต้นแรงขึ้น อะไรกัน บทจะง่ายก็ง๊ายงาย

“ รักนะครับ ”  พี่มาร์คคลี่ยิ้มกว้างพาสติของผมให้หลุดลอยไป ตึกตัก ๆๆๆ ไอ้เจ้าก้อนเนื้อข้างซ้ายสั่นระรัวราวกับว่ามันกำลังจะออกมาเต้นนอกอกเสียให้ได้ มันเหมือนกับว่าผมกำลังลอยเลย

คำว่ารักนี่มันทำให้คนเราบินได้เหรอครับ ผมพึ่งจะรู้

“ รักใคร ” ผมเม้มปากแน่น เสตามองพื้นไม่กล้าสบตาเขา ถามย้ำให้แน่ใจอีกครั้ง คำว่ารักน่ะ ฟังคำเดียวมันไม่พอหรอก แล้วอีกอย่างอ่ะนะ ผมมันเป็นคนโลภซะด้วยสิ

“ รักแบม ”

“ เดี๋ยวนะ ขออัดเสียงไว้ก่อน ” ผมโน้มตัวไปข้างหน้าเอื้อมมือออกไปหมายจะหยิบเอาโทรศัพม์ขึ้นมาทำอย่างที่พูดจริง ๆ แต่พี่มาร์คกลับเอื้อมมืออีกข้างมาจับมือผมเอาไว้

“ จะอัดไว้ทำไม ”

“ ก็เผื่ออยากได้ยินอีกไง ถ้าฟังจากปากมันยากนักก็อัดเสียงไว้เลย สบาย อยากฟังตอนไหนก็เปิด ” ผมบอก

“ ไม่เอา ไม่ให้อัด ” พี่มาร์คขมวดคิ้วเป็นปม

“ ไม่ให้อัดแล้วจะบอกแบมบ่อย ๆ หรือไง ” ผมเลิกคิ้วถาม “ มีแต่แบมคนเดียวที่บอก ไม่เอานะ ไม่ยุติธรรมเลย ”

“ ไม่ให้อัด ” เขายังคงยืนยันคำเดิม ใบหน้าหล่อเริ่มขึ้นสีชมพู  จาง ๆ

“ เอ๊ะ พี่มาร์ค ” ผมจิ๊ปาก เริ่มขัดใจหน่อย ๆ

“ ฟังจากเครื่องมันจะไปดีเท่าฟังจากปากได้ยังไง ”

“ ยังกะจะพูดบ่อย ” ผมบ่น นี่ก็กว่าจะพูดได้นะ ถ้าอยากฟังอีกทีผมไม่ต้องร้องไห้เสียน้ำตาไปสามถังเลยเหรอ

“ ก็นี่ไง จะพูดบ่อย ๆ แล้ว พูดจนเบื่อเลยเป็นไง ” พี่มาร์คบอกเสียงอุบอิบ ใบหน้าขึ้นสีจัดปากหยักเม้มแน่นตาเสมองพื้น เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าเขิน ?

“ ไม่เบื่อง่าย ๆ หรอก ” ผมบอกยิ้ม ๆ บิดมือออกจากมือหนาแล้วยื่นไปจิ้มแก้มเขาเบา ๆ

“ จริงนะ ” พี่มาร์คจับมือผมลงแล้วเลื่อนสายตาขึ้นมาสบตากับผม

“ อื้อ ไหนลองพูดซิ ” ผมพยักหน้ายิ้มแก้มแทบปริ มีความสุขอ่ะ สุขจนล้นเลย

“ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ดิ ” พี่มาร์คบอก ผมหัวเราะน้อย ๆ คิดเลยว่าคนปากแข็งนี่ต้องหาเรื่องเอาเปรียบผมอีกแน่ ๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก ยอม

“ อ่ะ ” ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกของเราชนกัน ใครจะว่าผมอ่อยก็ช่างอ่ะ ก็มันอ่อยจริง ๆ ไม่เถียง ทำไมครับ มีผัวเป็นของตัวเองแล้วครับ อ่อยผัวมันผิดตรงไหน

“ พี่รักแบม ” ว่าจบใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนขึ้นไปประทับจูบที่หน้าผาก

“ รักแบม ” เลื่อนลงมาที่เปลือกตาข้างซ้าย

“ รักแบม ” ถัดไปทางข้างขวา

“ รักแบม ” ไต่ลงมาที่ปลายจมูก

“ รักแบม ” พวงแก้มนิ่งทั้งสองข้าง

“ พี่รักแบม... ” และจบลงที่ปากอิ่มเป็นที่สุดท้าย ผมหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากเขาด้วยความเต็มใจ ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพลงปากอุ่น เอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่ออำนวยความสะดวก จูบของพี่มาร์คในตอนนี้ไม่เหมือนกับจูบของเมื่อครู่ที่รุนแรงและป่าเถื่อนไปด้วยแรงอารมณ์ จูบตอนนี้มันเต็มไปด้วยความหวาน อ่อนละมุน และความสุข

ผมชอบพี่มาร์คในตอนนี้ พี่มาร์คที่แสนใจดี อบอุ่น และอ่อนโยน อ้อ ไม่ปากแข็งด้วย ผมหวังว่าเราจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป ไม่ต้องหวานกันตลอดก็ได้ ขอแค่ให้มีกันและกันอยู่เคียงข้างก็พอ ถึงแม้ว่าเขาจะเจ้าเล่ห์ ขี้แกล้ง และทำให้ผมต้องร้องไห้อยู่บ่อย ๆ แต่ผมก็รักเขานะ รักมากเลยแหละ เพราะฉะนั้นแล้วทันทีที่เขาถอนจูบออก ผมจึงไม่ลังเลเลยที่จะกระซิบคำ ๆ นั้นให้เขาได้รู้เช่นเดียวกัน

“ แบมก็รักพี่มาร์คนะ... ”

 

 

-THE END-

 


จบแบ้ววววววววว

เป็นการรีอัพที่ลีลาที่สุดในศตวรรษ55555555555555

ใครกดแบนตีมือเด้อออออออ

ตอนลงครั้งแรกคือไม่ใส่ncไง ให้ติดตามในเล่ม แต่พอรีอัพต้าเลยลงตอนจบที่สมบูรณ์ให้

หากผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วย เราเขียนไว้ตั้งแต่เมื่อสองปีที่แล้ว ข้อมูลบางอย่างเลยไม่ได้อัพเดต5555555555

ส่วนใครที่ยังไม่รู้ เราเปิดรีปริ้นเรื่องนี้แล้วน้า จับจองกันได้จ้า ชาตินึงถึงรีอีกนะ5555

เรื่องนี้คือเรื่องที่ใสที่สุดรองจากเป็ดแบมละ ต่อไปนี้คงหาอ่านแนวนี้จากต้าค่อนข้างยากละ อิ้อิ้

เพราะเราไปสายกามละค่ะ อ๊าย เขินนนนน

ยังไงก็ขอขอบคุณคนที่แวะเวียนผ่านเข้ามาอ่าน ทั้งนักอ่านหน้าเก่าและนักอ่านหน้าใหม่ด้วยนะคะ

ปล.เดี๋ยวเอาสเปยูคเตนล์มาลงน้าาาา อิ้อิ้

#ฟิคทอรมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

3,743 ความคิดเห็น

  1. #3708 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 07:43
    รักแบม...อัยย่ะ กว่าจะพูดได้
    #3708
    0
  2. #3700 Prjffoogf​ (@passanat23) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 19:19

    พี่มาร์คปากแข็ง????????????????????????

    #3700
    0
  3. #3698 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 07:44
    เเงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง หวานละมุนละไมมมม
    #3698
    0
  4. #3669 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 07:19

    กว่าจะพูดได้นะคุณต้วน พอพูดทีก็เอาซะเยอะเชียว

    #3669
    0
  5. #3668 ฺBeau (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 22:35
    โง้ยยยยย กว่าอีคุณพี่มาร์คคคคจะบอกรักตะหนูได้เอ็นดูวววววว ตะหนูเสียน้ำ(ตา) ไปเยอะเลยนะะะะะ >/////<
    #3668
    0
  6. #3656 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 20:42

    โอ้ยหวานจนหยดสุดทายเลยชอ่บๆน่ารักวุ้ย

    #3656
    0
  7. #3635 Tukts Mayura (@tukta_maru) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 10:41
    ยังไม่ขอเป็นแฟนอีกหรอออออ
    #3635
    0
  8. #3624 JJaneBBJK_97 (@JJaneBBJK_97) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:53
    กรี๊ดดดดดด ชอบบบดีงามมม
    #3624
    0
  9. #3617 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 14:51
    แล้วตกลงก็ยังไม่ได้ตกลงเป็นอะไรกัน... =_=

    ตกลงยูคนี่ ยูคxเตนล์ ใช่มะ
    #3617
    0
  10. #3609 biwtymb9397 (@biwtymb9397) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 12:36
    ขัดใจๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องนี้ทำให้หัวร้อนมาก แม่ง ทำแบมร้องไห้ตั้งแต่ต้นเรื่องจบเรื่อง
    ตัวเองแม่งมีความสุข แล้วดูแบมดิ๊เสียแต่น้ำตา เกลียด
    #3609
    0
  11. #3606 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 16:55
    โอ๊ยยย เขิน เขิน เขิน!!!!
    #3606
    0
  12. #3570 ้BluEvil (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 16:58
    แหมมมมม อิพี่มาร์ค ปากแข็ง เอ๊ะ รึนางเขิน ฮ่าาา
    #3570
    0
  13. #3569 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 22:55
    เราก้อรักไรท์นะ แต่งดีอะ ฟินเวอร์
    #3569
    0
  14. #3553 chanty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:18
    เกลียดมาร์คต้วนที่สุด แค่คำว่ารักมันพูดยากมากนักหรอ
    #3553
    0
  15. #3551 chanokjkrmbpp (@chanokjkrmbpp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 18:07
    เพิ่งเข้ามาอ่าน55555555 ชอบมากเลยค่าาา อ่านรวดเดียวจบเลย ไรท์ทำฟิคดีๆแบบนี้มาเรื่อยๆเลยน้าาา
    #3551
    0
  16. #3550 keyprince (@patty62442) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 21:35
    ฮือออ คือดีงามมาก ขอโทษที่ไม่ได้เม้นหลายๆตอนนะคะ พึ่งมาเจอ อ่านรวดเดียวจบเลย แฮะๆ เป็นฟิคที่ดีมากค่ะ ชอบมากๆ เขินทุกตอน5555 ประทับใจ>< ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะไรท์ ทำผลงานดีๆให้ติดตามต่อไปนะคะ<3
    #3550
    0
  17. #3537 Film08715 (@Film08715) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 22:21
    โหยอยากมีแบบแบมแบมมั่ง แอบชอบเขาแล้วเขายังมาแอบชอบกลับอีก ชีวิตดี๊ดีอะไรขนาดนี้
    #3537
    0
  18. #3529 StickedTogether (@StickedTogether) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 23:53
    ดี น่ารัก อิพี่เขิน ซึน ปากแข็ง รวมๆกัน กว่าจะบอกได้ ลุ้นจนเหยี่ยวเหลือง ฮ่าาาา ขอบคุณนะไรท์ สนุกมากกกกก รัก ~
    #3529
    0
  19. #3515 pwen (@earnnnn_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:45
    กลับมาอ่านอีกรอบ น่ารักเหมือนเดิมเลยยยย
    #3515
    0
  20. #3506 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 09:40
    งื้ออออออ ดีงามมมม พี่มาร์คยอมเปิดปากพูดเเล้ว
    #3506
    0
  21. #3490 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 02:08
    โอ้ยจบดีมาก ไรท์แต่งดีมากเลย จะตามเรื่องอื่นๆของไรท์ต่อนะค่ะ
    #3490
    0
  22. #3471 Nthidarat (@Nthidarat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 17:28
    โอ้ยดีต่อใจ
    #3471
    0
  23. #3469 @fujinoii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:28
    โหยยยยย อิตาพี่มาร์คกว่าจะพูดได้กลัวดอกพิกุลจะล่วงรึไง ขนาดน้องมอบกายถวายชีวีให้แล้วยังเล่นตัวอีก(โคตรหงุดหงิดเลย)
    #3469
    0
  24. #3468 @fujinoii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:26
    โหยยยยย อิตาพี่มาร์คกว่าจะพูดได้กลัวดอกพิกุลจะล่วงรึไง ขนาดน้องมอบกายถวายชีวีให้แล้วยังเล่นตัวอีก(โคตรหงุดหงิดเลย)
    #3468
    0
  25. #3467 @fujinoii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:25
    โหยยยยย อิตาพี่มาร์คกว่าจะพูดได้กลัวดอกพิกุลจะล่วงรึไง ขนาดน้องมอบกายถวายชีวีให้แล้วยังเล่นตัวอีก(โคตรหงุดหงิดเลย)
    #3467
    0
  26. #1248 bb.benya (@janebbbenya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 22:21
    ชอบอ้ะ  ทั้งน้องแบมทั้งพี่มาร์ค .  โอ้ยฟิน. รีบอัพต่อน้า😘
    #1248
    0
  27. #1244 to be princess (@palmtcn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 20:07
    กรี๊ดดด><
    #1244
    0
  28. #1242 MarkAunsz9293 (@aunsz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:36
    แนะ หวานเชียววว เขินนะเนี้ยย ~><~
    #1242
    0
  29. #1241 Mycalamel (@mmbloveusmile04) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 18:34
    หวานหยดย้อยยายชม้อยสลดเลย
    คึคึ
    ฟินตัวแตกมาแค่นี้ยังขนาดนี้มาเต็มนี่จะขนาดไหน
    #1241
    0
  30. #1239 chayaniss (@chayaniss) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 14:52
    ตายยยยยย พังงงงงง -/////- อัพต่อเกี๋ยวนี้เลยไรท์. เอาปืนจอคอ? ><
    #1239
    0
  31. #1235 mooham_ja (@mooham_ja) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 10:45
    อ๊ายยยยยหวานหยดย้อยเลยอะ
    #1235
    0
  32. #1228 may-miku (@may-blue) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 09:44
    โถ่ววววว นี่เพิ่งจะ 35 เปอร์แต่ก็ฟินขนาดนี้แล้ว นี่ถ้ามาอัพ 100 เปอร์เต็มมันจะฟินขนาดไหนกัน ? สรุปไม่ว่ายังไง อพมมันก็ร้ายกาจค่ะไรท์ พี่แบมของเค้า(?)หนะ ใสๆตลอดอยู่แล้ว ถถถถ #มหกรรมอวยเมน
    #1228
    0
  33. #1224 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 03:47
    อิพี่มาร์คจะหวานไปถึงไหน อิอิ
    ดูท่าว่าจะหวงน้องด้วยน่ะนั่น
    #1224
    0
  34. #1222 Tukta Rw (@12205000) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 01:31
    มาต่อไวไวนะ
    #1222
    0
  35. #1216 ncnzxy_ (@nczyxz_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 23:44
    อ๊ากกกกกกกกกกกกก อิต้วน >[]<
    #1216
    0
  36. #1215 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 23:07
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยย น่ารักฟรุ้งฟริ้งเลยยยยยยยย
    ><
    #1215
    0
  37. #1214 noonsirapat (@noonsirapat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:50
    โอ้ยยยยพากันไปทั้งคู่นั้นแหละ นี่ยอกเลยอ่านไปใจก็เต้นแรงตามมม แบมน่ารักน่าขโมยมากกกกกกก พี่มาร์คแบบร้ายได้อีกกก55555555
    #1214
    0
  38. #1212 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:41
    ร้ายกาจทั้งคู่ อร๊ายยยย มีหอมแก้มง้อกันดั๊วะ เขิน อิอิ
    #1212
    0
  39. #1211 Uwaanl. (@liewww) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:32
    โอ่ยย น่ารักมากกก ฮื่ออ ดูดิ มาหยอดกันไปหยอดกันมา ใช้ได้ที่ไหน ทำคนอ่านใจเต้นตามเลยเห็นมั้ย นิสัยไม่ดี แง้ ; //// ;
    #1211
    0
  40. #1210 เมียพี่มาร์ค😍 (@juliet_n) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:30
    อ๊ายยย หัวใจขาดคนดูแล ฮิ้วววววว แหมๆนี่ขนาดยังไม่ได้คบกันนะ หวานสะ อ่านแล้วจิกหมอนนน แบมมันร้ายยยย
    #1210
    0
  41. #1209 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:29
    น้องแบมรู้ทางพี่มาร์คนิ ง้อด้วยวิธีนี้มีหรือพี่มาร์คจะงอนได้น่ะ
    #1209
    0
  42. #1208 PangPoko (@thawanhathai12) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 22:06
    แอร้ยยยยยย กริ๊ดสลบบบบบบบบบ
    #1208
    0
  43. #1207 Chunmi_Niel (@puttita108) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 21:04
    ตายๆๆๆๆๆๆกริ๊ดดดดดดดด เขินแทนแบมน่าลั๊คคคคคค แอบหมั่นใส้พี่มัคเบาๆ5555565
    #1207
    0
  44. #1206 Nanae (@0866616973) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 21:01
    ตอนนี้มุ้งมิ้งสุดอ่ะ
    #1206
    0
  45. #1205 cute warlock (@greenpixiedevil) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:56
    หัวใจจะขาดคนดูแล...แอร๊ยยย
    #1205
    0
  46. #1204 RubikCube (@gene2be) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:44
    มาร์ค ต้วนคนร้ายกาจ ส่วนแบมร้ายแบบบริสุทธิ์ แอร้ยยยย
    #1204
    0
  47. #1203 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:41
    งื้ออออออออ >.< เขิน ฟิน ไปนอกโลกกันเลยทีเดียว

    เดี๋ยวนี้แบมแบมเริ่มรุกพี่เค้าแล้วเหรอลูก ฮื้ออออ โอ๊ยยยตัวระเบิดกันเลยทีเดียว
    #1203
    0
  48. #1202 hnowny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:21
    อัยย่ะ หมั่นไส้มาร์คต้วนนนนนนนนนนนนน
    #1202
    0
  49. #1201 zt.popary (@popary_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:10
    อิพี่มาร์คคคคคคค คำตอบเดิม
    #1201
    0
  50. #1199 maeyokexo (@humaninwind) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 20:08
    ร้ายกาจมากอีพี่มาร์คคคคคคค
    #1199
    0