GOT7 ♡ ทฤษฎีแอบรัก ♡ MARKBAM

ตอนที่ 10 : BamBam's attack 09 : กฏข้อที่9 ควรเผื่อใจเอาไว้หากอีกฝ่ายไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    16 ก.พ. 60




กฏข้อที่ 9 : ควรเผื่อใจเอาไว้หากอีกฝ่ายไม่ได้รู้สึกเช่นเดียวกัน

 



ผมไปนอนที่บ้านของไอ้ยูค

และเลือกที่จะปิดมือถือ ขาดเรียน และไม่ไปซ้อม จากหนึ่งวัน กลายเป็นสองและสาม ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่สบาย จากสภาพของผมแล้วพี่เนียร์คงไม่กล้าโวยเท่าไหร่หรอก ก็เล่นหัวแตกกับกระดูกขาร้าวซะขนาดนี้

ผมรู้ดีว่าการทำแบบนี้มันไม่ได้ช่วยอะไร ถึงยังไงซะผมก็หนีเขาไม่พ้นหรอก ผมยังต้องไปซ้อมดนตรีและต้องพบกับเขาอยู่ดี คนขี้ขลาดยังไงมันก็คือคนขี้ขลาดนั่นแหละครับ อย่างน้อยการหลบหน้าเขาสองสามวันนี้มันก็ทำให้ผมคิดอะไรหลาย ๆ อย่างได้

เขาไม่ผิด...

แต่เป็นผมต่างหากที่ผิด...

เห้ยแบม ไปหาไรแดกกันเหอะ มึงอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมนี่มาหลายวันละนะ

ไม่อ่ะ ผมตอบเอื่อย ๆ ในขณะที่ตาก็จ้องมองจอไอแพดตรงหน้า อืมมม อย่างน้อยเวลาสามวันมานี่มันก็ทำให้ผมค้นพบอะไรบางอย่าง HEYDAY มันไม่ใช่เกมปลูกผักเลี้ยงสัตว์ธรรมดานะครับ มันยังคงทำผลิตภัณฑ์อย่างอื่นขายได้ด้วย -_-

โอ๊ะ นั่น เรือมาแล้วนี่หว่า ผมต้องขายอะไรบ้างนะ ? ขนแกะ เค้ก แล้วก็น้ำแครอทใช่ไหม ? อ่า ต้นไม้ก็เหี่ยวแล้ว เลื่อยเสือกไม่มีอีก สัด แล้วกูจะไปหาซื้อที่ไหน ในหนังสือพิมพ์ก็ไม่ค่อยจะมีหรอก ถึงมีซื้อไม่ทันชาวบ้านเค้า เน็ตบ้านไอ้ยูคแม่งช้าฉิบหาย

ถ้ามึงไม่ออกกูจะปิดเน็ต ถ้าต้นไม้มึงตายกูก็จะไม่เข้าไปกดให้ เอาดิ -*-

แม่ง ทำไมต้องทำกับกูอย่างนี้ด้วยวะ

กูเจ็บขา มึงไม่เห็นไงว่าขากูใส่เฝือกอยู่อ่ะ

ใส่เฝือกสิมึงต้องเดิน มึงจะไม่ออกกำลังกายเลยไง ? เดี๋ยวมึงจะกลายเป็นอิหมูตอนขาพิการเข้าสักวัน มีแต่กินกับนอน

แต่กูอกหักอยู่นะเว้ยยยย หลับหูหลับตาเถียง ไม่จริงหรอก หุ่นกูออกจะสเลนเดอร์ไม่มีทางกลายเป็นอิหมูตอนง่าย ๆ หรอก มึงไม่ต้องมาหลอกกู !!

อกหักแบบโง่ ๆ อย่างมึงนี่กูไม่นับ

ควาย มึงเคยรักกูบ้างไหมเนี่ย =______=

เร็วเลยให้ว่องอิโง่

เรียกซะกูอยากจะลาออกจากตำแหน่งเพื่อนรักมึงเลย สัด แต่ละคำที่พูดมานี่เห็นใจกูเหลือเกิน มึงคงจะรักกูมากสินะคิมยูคยอม

ว่าแล้วมันก็ลากผมไปขึ้นรถโดยทันที และห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านก็คือจุดหมายต่อไป...

มึง ทำไมต้องเป็นที่นี่ด้วยวะ ผมเอ่ยถามไอ้ยูคเลี้ยวรถเข้าไปในห้าง นี่มันห้างใกล้ ๆ กับคอนโดเฮียแจ็ค มีเปอร์เซนต์สูงเลยทีเดียวที่จะพบพี่มาร์ค ก็เฮียแจ็คกับพี่มาร์คเป็นเพื่อนกัน ใครจะรู้วันดีคืนดีสองเพื่อนซี้นั่นอาจจะมาเดินแถวนี้ก็ได้

มึงจะกลัวอะไรอิเป๋ ยูคยอมหันมาชักสีหน้าใส่ผมก่อนจะหันไปขับรถวนหาที่จอดต่อ

ก็มันอยู่ใกล้คอนโดเฮียแจ็คอ่ะ ผมพึมพำ กูยังไม่พร้อมเจอพี่มาร์คนะเว้ย

นี่ล่ะ อย่าพูดมาก กูจอดรถละเนี่ย ว่าแล้วยูคยอมเพื่อนรักก็จอดรถทันทีที่พูดจบ เออดี เชื่อฟังกูจั๊งงงง เอ้า นั่งหน้าเอ๋ออยู่นั่นแหละ จะลงไม่ลง

นั่น การด่ากูในทุกประโยคของมึงนี่มันคงจะทำให้มึงมีความสุขมากสินะ =_=  ผมขมุบขมิบปากด่ามันสองสามคำก่อนจะหันไปเปิดประตูรถลงไปอย่างช่วยไม่ได้ นี่กูเป๋อยู่นะมึงยังจะให้กูเดินเองอีกเหรอ  ยูคยอม

ถ้าเกิดว่ากูมากับพี่มาร์คนะ ป่านนี้เขาคงจะเดินมาเสนอตัวให้กูขี่หลังแล้ว นั่น คิดทำไมแบมแบม เศร้าไปดิมึง สะกิดแผลดิมึง เอ้า จะร้องแล้วดิมึง สัด T^T

กินไรดีวะ ไอ้คนตัวสูงพึมพำทันทีที่ขาทั้งสองข้างก้าวเข้าสู่ประตูห้าง เออ ใจคอมึงนี่จะไม่รอกันเลยใช่ไหม มึงลืมไปหรือเปล่าว่าช่วงนี้เพื่อนมึงไม่ครบสามสิบสองอ่ะ มึงรอกูด้วยเด้ !

รอด้วยดิ ! ผมกระชากเสียงบอกไอ้คนตรงหน้า ซึ่งแม่งก็ได้ยินกูเหลือเกิน เดินหน้าตั้งไปแล้วนั่นน่ะ เดินไปไม่เหลียวหลังเลยไอ้ฟายยยย ลากกูออกมาแล้วไม่รับผิดชอบกูนี่คือ ?

เอ้า อิเป๋ มึงเดินให้ไวกว่านี้หน่อยดิวะ นั่นนนนน นี่ผมควรจะขอบคุณพระเจ้าใช่ไหมครับที่มันยังอุตส่าห์จำได้ว่ามันลากผมออกมาด้วย ผมก่นด่ามันไปชุดใหญ่ก่อนเร่งฝีเท้าไปหามันที่ยืนรออยู่หน้าร้านอาหาร

แต่เชื่อไหมครับ ทันทีที่ผมเดินไปถึงตัวมันไอ้โย่งนี่ก็ออกเดินต่อไป มันเดินต่อไปโดยที่ลืมกูอีกแล้วครับพี่น้อง! โอ๊ย ไอ้เหี้ย ! มึงช่วยดูสภาพเพื่อนมึงหน่อยได้ไหมควายยยย

โอ๊ะ ! เฮียบี !!! ผมสะดุ้งโหยงเมื่อไอ้คนตรงหน้าตะโกนเรียกชื่อเฮียบี ยูคยอมโบกมือหยอย ๆ ให้เฮียบีคนฟันเงิงที่ยืนหน้าเอ๋อแดกอยู่หน้าช็อปเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แล้วก็ต้องชะงักค้างอยู่กับที่เมื่อเห็นร่างสั้น ๆ ของเฮียแจ็คเดินออกมาสมทบ ยูคยอมวิ่งเข้าไปทักทายเฮียทั้งสอง พูดคุยกันแล้วหัวเราะเสียงดังลั่นโดยไม่แคร์สายตาคนรอบข้าง เออ รู้ครับว่าพวกคุณสามคนหล่อ แต่ช่วยแคร์ภาพลักษณ์กันหน่อยได้ไหมครับ

แล้วผมก็ต้องอ้าปากหวอเมื่อคนทั้งสามเดินกอดคอกันเข้าไปยัง ช็อปนั้นราวกับว่ามาด้วยกัน เอ่อ คุณเพื่อนครับ คุณมึงลืมกูครับ ช่วยเห็นกูอยู่ในสายตาหน่อยเถอะครับ T^T

ผมถอนหายใจพรืด ปลงให้กับชีวิตตัวเอง คือกูต้องเดินตามมึงเข้าไปใช่ไหมหรือยังไง แต่แปลกนะ เฮียบีกับเฮียแจ็คอยู่นี่แล้วอีกคนไปไหน ? โอเค เมื่อกี้นี้ไม่เห็นเขาแสดงว่าปลอดภัย เขาคงไม่ได้มาด้วยหรอกมั้ง...

แบมแบม ? ”

ฉิบ...หาย...

เสียงนี้มัน...

ใช่จริง ๆ ด้วย ผมแทบปั้นหน้าไม่ถูกเมื่อคนที่เรียกชื่อผมจากทางด้านหลังเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า พะ...พี่มาร์ค มาได้ไง  แบม ไปไหนมา

เสียงทุ้มยังคงเอ่ยถาม ใบหน้าที่แสดงออกถึงความห่วงใยชัดเจน คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ตาคมจ้องมองมาที่ผมอย่างต้องการคำตอบ

“ ... ”

พี่โทรหาทำไมไม่รับ เสียงนั้นเข้มขึ้นราวกับต้องการดุ

“ ... ”

เห็นจูเนียร์บอกว่าไม่สบาย...เป็นอะไรมากหรือเปล่า แววตาที่เขาใช้มองผม ทำไมมันช่างอ่อนโยน น้ำเสียงนั่น...ก็เช่นเดียวกัน มันอ่อนลงเมื่อเขาพูดประโยคสุดท้าย

พรึ่บ

อย่า... ผมถอยเอนตัวหนีสัมผัสจากเขาเมื่อคนตรงหน้ายื่นมือออกมาหมายจะสัมผัสหน้าผากของผม พี่มาร์คขมวดคิ้วอีกครั้งมองการกระทำของผมงง ๆ

เป็นอะไร อย่าทำแบบนี้สิ ไม่เอา... อย่าพูดกับผมด้วยน้ำเสียงแบบนี้สิ

“ ... ”

พี่เป็นห่วงนะ ห่วง...งั้นเหรอ

“ ... ”

แบมแบม พูดกับพี่หน่อยสิครับ เป็นอะไร

“ ... ”

โกรธอะไรพี่เหรอ พี่...

พอเถอะพี่มาร์ค ผมเอ่ยขัดคนตรงหน้าเสียงเรียบ เบนสายตาออกไปที่อื่นสูดหายใจเข้าลึก ๆ บังคับเสียงไม่ให้สั่น สะกดกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้มันไหล

ไม่ได้นะแบมแบม อดทนไว้ก่อน อีกแค่นิดเดียวนะ อีกนิดเดียว

“ ... ”

อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะ บอกเขาไป บอกความต้องการของมึงไปแบมแบม

“ ? ”

อย่าทำดีกับแบมอีกเลยนะ สิ่งที่มึงคิดได้น่ะ สามวันมานี้มึงคิดอะไรได้ มึงก็บอกเขาไป

แบม...

อย่าเข้าใกล้แบม กลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ก่อนลากสายตาไปสบกับดวงตาสีเปลือกไม้ของคนตรงหน้า แน่นิ่ง ไม่ไหวติงแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

“ ... ”

อย่าทำดี อย่าทำเป็นหวง อย่าบอกว่าห่วง อย่าทำเหมือนแคร์ อย่าแสดงท่าทีเหมือนสนใจ

พี่...

แบมอึดอัด

“ ... ”

หวังว่าพี่จะเข้าใจนะครับ โกหก...ผมเลือกที่จะโกหกออกไป ดวงตาของพี่มาร์คไหววูบ ความเงียบเข้าปกคลุมเราทั้งสองคน ก่อนที่ต่างฝ่ายต่างจะเบือนหน้าหนี

ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย ผมจึงตัดสินใจกระชับไม้ค้ำในมือก้าวขาเตรียมจะเดินออกไป แต่เดินไปได้เพียงแค่ไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักเมื่อคำตอบที่ต้องการดังออกมาจากริมฝีปากนั่น

“ ...อืม เข้าใจแล้ว

แปลกนะ ทั้ง ๆ ที่เป็นคำที่ต้องการแต่ทำไมผมถึงไม่อยากได้ยินมันกันล่ะ

 

ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทำหน้ายังไงดีในตอนนี้

ผมควรจะทำตัวปกติ  พูดคุย หัวเราะ ทำท่าร่าเริงเฮฮากับพวกเฮียแจ็ค แต่ก็นั่นล่ะฮะ ผมปั้นหน้าไม่ไหว แค่มานั่งร่วมวงเหล้าที่คอนโดเฮียแจ็คพร้อมกับพี่มาร์คได้โดยไม่ร้องไห้ออกมานี่ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว

ถ้าเผื่อยูคยอมมันจะสังเกตหน้าผมสักนิดเมื่อตอนที่เฮียแจ็คชวนมาก๊งเหล้าที่คอนโดมันคงจะดี มันก็น่าจะรู้ว่าเมื่อสามวันก่อนนี่ผมร้องไห้จะเป็นจะตายก็เพราะพี่มาร์ค แล้วมาวันนี้มันกลับลากผมมาเจอกับพี่เขาหน้าตาเฉย แม่ง กูอยากหายตัวว่ะ

ใครว่ามันเป็นเพื่อนที่ดีนี่ผมขอค้านเลยนะครับ

ไอ้นี่มันเห็นเหล้าฟรีดีกว่าความรู้สึกเพื่อนครับ !

เอ้าไอ้แบม ดื่มหน่อยดิวะ เฮียแจ็คว่าพร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาให้ ผมส่ายหน้าน้อย ๆ เพื่อปฏิเสธก่อนจะเบือนหน้าหนีเมื่อพี่มาร์คมองมา เอ้า ไอ้นี่ หยิ่งเว้ยเห้ย

เอ้า ๆ ไอ้นั่นก็ซดเอา ๆ ใจคอมึงจะไม่พูดอะไรสักคำเลยไง ผมเหลือบตาไปมองพี่มาร์คเมื่อเฮียบีพูดถึง เขาวางแก้วเปล่าลงกับโต๊ะแล้วเสตามองไปที่อื่นโดยไม่พูดอะไร

เอ่อ ทำไมผมรู้สึกถึงรังสีอะไรบางอย่าง ยูคยอม นี่มึงพึ่งจะสัมผัสได้เรอะ !

เออ แม่ง รู้สึกบรรยากาศมันมาคุแบบแปลก ๆ เฮียบีพูดพร้อมกับหยิบเอาแก้วของพี่มาร์คมาชงเหล้าให้ อื้อหือ เทเหล้าเยอะซะขนาดนั้นไม่ดื่มเพียว ๆ ไปเลยล่ะป๋า

กูถามจริง พวกมึงเป็นอะไรกันครับ เฮียแจ็คถามแล้วมองหน้าเราสองคนสลับกัน  นั่งเงียบกันยังกับลืมพกปากมาด้วย ไอ้มาร์คถ้ามึงง่วงก็กลับไปนอน ส่วนไอ้แบม ถ้ามึงปวดขี้ก็เชิญครับ เข้าห้องน้ำได้กูไม่คิดตังค์

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ยอมตอบคำถามเฮียแจ็คเช่นเดียวกันกับพี่มาร์คที่ยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง

โว้ยยยย กูไม่ไหวละนะ !! ไอ้มาร์คลุก ! กูมีเรื่องจะคุยด้วย เฮียแจ็คลุกขึ้นโวยวายหันหน้าไปสั่งพี่มาร์คเสียงดังก่อนหันมาชี้หน้าผมแล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่ต่างกัน ส่วนมึงแบมแบม นั่งรออยู่นี่ อย่าเสือกกลับก่อน ไม่งั้นมึงเจอดี !

ว่าจบเฮียแกก็เดินออกไปตามด้วยร่างของพี่มาร์คที่ลุกขึ้นยืนแบบเอื่อย ๆ แล้วเดินตามร่าง ๆ สั้น ๆ ของเจ้าของห้องออกไป

ยูค กลับเหอะ ผมหันไปสะกิดเพื่อนข้างตัวทันทีที่ร่างทั้งสองลับสายตาไปแล้ว

อ้าว มึงไม่ได้ยินไง เฮียแจ็คบอกให้มึงอยู่ ยูคยอมถามผมกลับพร้อมกับยกแก้วขึ้นดื่ม

ไม่เอา กูไม่อยากคุยกับเฮีย ผมส่ายหน้ารัว

เอ้า แต่...

นะมึงผมขอร้องมัน เหลือบตามองเฮียบีนิดหน่อย เมื่อเห็นว่าเฮียแกกำลังก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศพท์ไม่ได้สนใจอะไรก็เริ่มพูดต่อ กูไม่อยากอยู่ เฮียแม่ง ต้องถามเรื่องกูกับพี่มาร์คแน่ ๆ เลย กูต้องร้องไห้แน่ ๆ เลยอ่ะมึง

“ ... ”

นะมึง ช่วยกูหน่อยนะ นะๆๆๆ ผมเขย่าแขนมันอย่างร้อนลนจนยูคยอมถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนรับคำ

เออ ๆ มันยกแก้วของตัวเองขึ้นดื่มเป็นครั้งสุดท้ายจนหมดจากนั้นก็หันไปหยิบกุญแจรถของตัวเองไม่ลืมที่จะหันไปบอกเฮียบีก่อนลุกขึ้นยืน เฮีย กลับละนะ

เอ้า มึงไม่ได้ยินที่ไอ้แจ็คบอกไง ? ”

ไว้คราวหลังละกันนะเฮีย แบมปวดแผลอ่ะ ผมหันไปเบ้ปากใส่เฮียบี ซึ่งเฮียแกก็ไม่ได้ว่าอะไรทำเพียงแต่พยักหน้าน้อย ๆ แล้วโบกมือไล่ จากนั้นก็ก้มลงไปให้ความสนใจกับโทรศัพท์ในมือต่อ

ผมหันไปหยิบไม้ค้ำของตัวเองแล้วทรงตัวลุกขึ้นยืนโดยมีไอ้        ยูคช่วยพยุงอีกแรง เดินตามมันออกไปยังประตูห้องแล้วเปิดออก หวังว่าคงจะไม่พบสองคนนั้นอยู่ข้างนอกนะ...

ยูคยอมเอื้อมมือไปกดลิฟท์แล้วยืนรอเงียบ ๆ มันทำท่าเหมือนจะถามคำถามผมหลายครั้ง แต่ก็ไม่ถาม ผมเองก็ยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้ก็เลยเลือกที่จะยืนเงียบ ๆ ต่อไป

มึงตอบกูมาตรง ๆ

เสียงคุ้นเคยของเฮียแจ็คที่ดังมาจากทิศทางใกล้ตัวทำให้เราสองคนต้องหันมองหน้ากันอย่างอัตโนมัติก่อนเบนสายตาไปยังสวนเล็ก ๆ ที่จัดไว้อยู่ ใกล้ ๆ กับลิฟท์ซึ่งเป็นที่มาของเสียง ยูคยอมยกมือขึ้นแตะริมฝีปากเอาไว้แล้วกระเถิบตัวชิดกำแพงจากนั้นก็เขยิบเข้าไปใกล้ ๆ เพื่อแอบฟัง

ผมขมวดคิ้วกับการกระทำของมันแต่ก็อยากรู้ด้วยว่าพี่มาร์คกับเฮียแจ็คกำลังคุยกันเรื่องอะไร จึงเลือกที่จะเงียบแล้วขยับตัวไปยืนข้างมัน

เรื่องแบมแบม ฉิบหาย...มีชื่อกูอยู่ในบทสนทนาด้วย ผมไม่รู้นะว่าทำไมผมถึงต้องก้าวถอยหลังด้วยเมื่อได้ยินชื่อของตัวเอง จิตใต้สำนึกของผมมันบอกให้หยุด เพราะที่ผ่านมาผมบังเอิญได้ยินได้เห็นอะไรมันก็ล้วนทำให้ตัวเองเสียใจทั้งสิ้น ไม่เอาแล้ว ถ้าหากว่าสิ่งที่ผมกำลังจะได้ยินมันจะทำร้ายตัวเอง ผมไม่ฟัง ไม่เอาแล้ว ผมไม่อยากรู้

ทำไม ” เสียงของพี่มาร์คถามเฮียแจ็คกลับพร้อม ๆ กับยูคยอมที่เอื้อมมือมาดึงข้อมือของผมเอาไว้ไม่ให้ไปไหน ผมส่ายหน้าให้มัน ส่งสายตาอ้อนวอนให้มันปล่อยมือผม แต่ก็เปล่าประโยชน์เมื่อมันยังคงจับข้อมือผมไว้แน่น

แล้วมึงทำแบบนั้นกับน้องทำไม ?ไม่เอานะ ไม่อยากฟัง ผมไม่อยากได้ยิน

กูก็ทำตัวตามปกติ ”

อึก

ผมสะอึกทันทีที่พี่มาร์คพูดจบ ผมไม่รู้นะว่าตอนนี้พวกเค้าทำหน้ายังไงกันอยู่ แต่สำหรับผมน่ะ ผมแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว ผมพอจะรู้นะว่าพี่มาร์คไม่ได้คิดอะไรกับผมแต่ว่า...พอมาได้ยินกับหูแบบนี้ มันก็อดไม่ได้ที่จะเจ็บ...

เจ็บ...ทั้ง ๆ ที่รู้ดี

ปกติของมึง ?

...

แล้วน้องมันจะรู้ไหม... ”

ไม่ไหวแล้ว...

ผมแม่ง...

เห้ย แบม... ”

ผมสะบัดข้อมืออกจากมือของยูคยอมพร้อมกับน้ำตาไหลพราก แล้วก็ดูเหมือนว่าไอ้เพื่อนตัวดีของผมมันจะตกใจไปหน่อยถึงได้ลืมว่าพวกเรากำลังแอบฟังกันอยู่เผลอเรียกชื่อผมเสียดังลั่น

โคตรเจ็บเลยว่ะ

แค่ทรงตัวอยู่ตอนนี้ยังถือว่ายาก ไม่อยากฟัง ไม่อยากได้ยิน

ติ้ง !

ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดผมก็พาร่างเปื่อย ๆ ของตัวเองเข้าไป มืออันสั่นเทายกขึ้นปิดมันด้วยความลนลาน ถึงแม้ว่าตอนนี้น้ำตาของผมที่เอ่อร้นรอบดวงตาจะทำให้ผมเห็นภาพตรงหน้าเลือนลาง แต่ทำไมผมกลับมองเห็นใบหน้าอันตื่นตระหนกของเขาได้ชัดเจน

พี่มาร์ควิ่งมาหาผม เรียกชื่อผมเสียงดังลั่น ก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิดลงพร้อม ๆ กับหัวใจของผม...

ปิดมันเถอะนะแบมแบม

ปิดหัวใจของมึงได้แล้วนะ อย่าเปิดรับเขาเข้ามาอีกเลย...

ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิด ผมไม่รู้หรอกว่าสองเท้าของตัวเองจะพาไปที่ไหน ผมทำเพียงแต่วิ่ง...วิ่งหนีออกไปจากตรงนั้น วิ่งไปให้ไกลแม้ว่าสภาพของตัวเองจะไม่อำนวยนัก ที่ไหนก็ได้ที่จะไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้เห็นหน้า และไม่ทำให้เสียใจ...

พี่มาร์คคนนั้น...คนที่แสนใจดี คนที่มอบรอยยิ้มอบอุ่นให้ผม สัมผัสจากมือใหญ่คู่นั้นที่มักประทับลงบนเส้นผมแล้วลูบมันแผ่วเบา เสียงหัวเราะ คำชื่นชม แววตาที่แสดงออกถึงความห่วงใย...เขาคือคน ๆ เดียวกันกับที่ทำให้ผมเจ็บ  

แต่ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ เชื่อมั้ย ?

ผมก็ยังจะชอบพี่เค้าอยู่ดี...

ฮึก ฮือออออ

เสียใจ

มันโคตรเสียใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้...

คนโง่อย่างผมมันก็ทำได้เพียงแต่ร้องไห้ ทำได้เพียงแค่ให้น้ำตามันไหลลงมา สะอึกสะอื้น ฟูมฟายราวกับเด็ก ๆ  ผมหยุดวิ่งเมื่อพาร่างของตัวเองไปยังป้ายรถเมล์ได้สำเร็จ โชคดีที่ตอนนี้ค่อนข้างดึกจึงไม่มีคนเดินพลุกพล่าน ไม่เช่นนั้นผมคงต้องกลายเป็นคนบ้านในสายตาของใครหลาย ๆ คนแน่ ๆ

ฮืออออออออออออ ก็ได้แต่ยืนร้องไห้ท่ามกลางความมืดต่อไป... ถ้าเลือกได้ผมจะไม่ออกมา ผมจะนอนเล่น HEYDAY อยู่บ้านไอ้ยูค ถ้าผมไม่ออกมาตั้งแต่แรกเรื่องแบบนี้มันก็คงจะไม่เกิดและผมก็คงไม่ต้องเจ็บแบบนี้...

แบมแบม !! ผมเบิกตากว้างเมื่อได้ยินชื่อของตัวเองจากใครบางคน แล้วก็ต้องอุทานด้วยความตกใจเมื่อหันหลังกลับไปมองที่มาของเสียง

พี่มาร์ค...

เขายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว คนที่ทำให้ผมร้องไห้และเจ็บเจียนตายยืนหายใจถี่ด้วยความเหนื่อยหอบ เหงื่อของเขาไหลโซมกายราวกับคนวิ่งเป็นสิบกิโลเมตร

พี่มาร์ค...

ฟังพี่ก่อนนะ เรื่องนั้นมันไม่ชะ...

พอเถอะนะ ” ผมหลับตาลงบอกพี่มาร์คด้วยความเหนื่อยอ่อน ไม่เอาแล้ว ผมไม่ไหวแล้ว ผมอยากหยุด หยุดทุกอย่างก่อนที่มันจะถลำลึกไปกว่านี้...

อย่าทำแบบนี้กับผมได้ไหม ” สรรพนามที่แทนตัวเองเปลี่ยนไป ใช่...เพราะผมต้องการเปลี่ยน ผมควรจะเว้นช่องว่าง ถอยออกมาสักก้าวหนึ่ง กลับมายืนตรงจุดเดิมเหมือนที่เคยอยู่ ที่ซึ่งเป็นของผมตั้งแต่แรก...

เปลือกตาบางเผยออก เหม่อมองคนตรงหน้าซึ่งทอดมองมายังผมด้วยแววตาที่ไม่เข้าใจ ได้โปรดเถอะ พี่ช่วยเข้าใจผมได้ไหม พี่น่าจะรู้นี่นา

ขอร้องล่ะ ช่วยถอยออกไปจากผมได้ไหม เราน่าจะคุยกันรู้เรื่องแล้วนี่นา ”  

แบมแบม ” ผมเจ็บ...ใช่ อาการอกหักมันแบบนี้ ใช่ไหม ?  

ผมก้าวถอยหลังเมื่อคนตรงหน้าเอื้อมมือเข้ามาหมายจะจับไหล่ น้ำตาที่สะกดกลั้นไว้เริ่มเอ่อร้นก่อนจะร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง มือบางยกขึ้นปาดมันออกอย่างไม่ใยดี แต่ถึงอย่างนั้น ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บแค่ไหน แม้ว่าเรี่ยวแรงที่มีมันแทบไม่พอสำหรับการหยัดยืน แต่ว่านี่อาจจะถึงเวลาแล้ว...

เวลาที่ผมควรจะพูดมันออกไป...

พูดก่อนที่ผมจะไม่มีโอกาสได้พูดมันอีก

ผมชอบพี่นะ ” คนตรงหน้าเบิกตากว้างเมื่อผมพูดจบ เขาคงไม่ทันคิด...ไม่เลยคิดเลยว่าคนที่เขาทำดีด้วยจะคิดไม่ซื่อกับเขามาตลอด   ผมไม่รู้หรอกว่าพี่ตามผมออกมาทำไม อาจจะเป็นเพราะว่าพี่แค่เสียดายผม

แบมแบม

ไม่สิ คนอย่างผมมันไม่มีอะไรให้เสียดาย

แบมแบม หยุด

แบมจะเลิกชอบพี่แล้ว

...

 จริงๆ แบมควรจะทำมันมาตั้งนานแล้ว

...”

 ชอบไปก็ไม่ได้อะไร แถมยังเจ็บขึ้นทุกวัน

...”

 ไล่ตามพี่อยู่นั่น ไม่รู้จักเหนื่อย เจ็บแต่ก็ยังไม่เลิก

...

โง่...

...

โง่จริง ๆ

...

...

พูดจบหรือยัง

...

จบแล้วใช่ไหม

“...

ต่อไปฟัง

...

ถ้าเหนื่อยก็พอ ถ้าเจ็บก็หยุด ถ้าไปไม่ไหวก็เลิก

...

แต่ขออย่างนึงได้ไหม

...

อย่าเลิกชอบพี่

...!!

เพราะพี่เอง ก็คงทนไม่ได้เหมือนกัน

พะ...พี่มาร์ค

ต่อไปนี้ ให้พี่ได้เป็นฝ่ายวิ่งตามเราบ้างนะ




TBC.

จบพาร์ท BamBam's attack แล้วค่ะ^^ ต่อไปจะเป็น Mark's effect แล้วน้าาาาาาาา

#ฟิคทอรมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

3,743 ความคิดเห็น

  1. #3721 WTWT (@world5532410100) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 09:39
    มาร์คละเเกชัดเจนรึยังซูจีไรนั่นคือใครเป็นไบ้หรอถึงไม่พูดไม่อธิบายอะไรเลย
    #3721
    0
  2. #3705 MarkBam1n1a (@Notetoaki) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:54
    จุกๆ หน่วงๆ สงสารน้อง
    #3705
    0
  3. #3691 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 21:08
    ............ อมก
    #3691
    0
  4. #3661 ฺBeau (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:41
    โง้ยยยยย เศร้าตามตะหนูเลยอ่าาาาา อีคุณพี่ก็ไม่รู้จักชัดเจนสักที เดี๋ยวให้เฮียแจ็คโบกซะเลยนี่
    #3661
    0
  5. #3653 ju_juff (@ju_juff) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 14:23
    ยังไง แบมเข้าใจผิดใช่มั้ย
    #3653
    0
  6. #3647 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:52

    เดี๋ยวมาร์ค แล้วยัยซูจีของเธอนั่นล่ะ ยังไง

    #3647
    0
  7. #3632 sea_n (@sea_n) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:05
    ฮืออออ ซึ้ง
    #3632
    0
  8. #3599 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 14:16
    หืมมมมมม ยังไงมาร์คละซูจีอะ
    #3599
    0
  9. #3585 lookwa194 (@lookwa194) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 10:26
    ยังงงๆกับมาร์คคคคค
    #3585
    0
  10. #3562 TUA_IQ (@TUA_IQ) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 21:54
    เฮ้ยยยย??????งี้เราก้อตายดิ เขิลว่ะ
    #3562
    0
  11. #3536 0690206092543 (@0690206092543) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:16
    อ๋อยยยยยพี่มาร์คคคค
    #3536
    0
  12. #3534 Film08715 (@Film08715) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:27
    ว๊ายๆๆๆ จุดพลุฉลอง
    #3534
    0
  13. #3500 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 20:07
    ใจอ่อนลงนิดนึง เเต่ไม่เข้าใจมาร์คอยู่ดี ทำตัวปกติ? เริ่มต้นใหม่กับซูจี?
    #3500
    0
  14. #3483 MBLoveGot7 (@JanejiraSuttan1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:19
    ปรับความเข้าใจกันสีกทีเถอะนะ ขอร้องอยากฟินน
    #3483
    0
  15. #3473 berinbell (@bknychs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 18:08
    วิ่งตามทำไมมมมมมม๊ เนี่ยใจตรงกันก็คบกันไปสิพี่น้อง โอ่ย ใจชุ้น
    #3473
    0
  16. #3460 @fujinoii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 13:48
    เราไม่เข้าใจพี่มาร์ค ไม่ให้น้องเลิกชอบตัวเอง แล้วจะทำไง จะตามชอบน้องเองแทนว่างั้น เอาที่สบายใจเลย แต่ที่ทำน้องร้องไห้เราไม่ให้อภัยนะ เชอะ
    #3460
    0
  17. #3450 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:23
    เห้ยเดี่ยยวววว
    #3450
    0
  18. #3413 markbammuay (@markbammuay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 15:17
    ตอนที่แล้วพึ่งชมเพื่อยูคไป เสียความรู้สึกกกอย่าด่าเพื่อนเยอะ 55555
    #3413
    0
  19. #3344 jokerBHPcy (@jokerBHPcy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:10
    อยากได้มาร์คพาร์ท ฮื่ออออออออ
    #3344
    0
  20. #3330 D-T-M-456 (@D-T-M-456) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:55
    อย่าใจอ่อนเชียว ชั้นเคือง
    #3330
    0
  21. #3328 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:45
    และยัยซูจีของเธอหละมาร์ค เธอจะทำแบบนี้กับแบมไม่ได้นะ
    แบมไม่เข้มแข็งพอหรอก แอบรักมา 5 ปีนะ
    #3328
    0
  22. #3292 Valenciagavn (@Valenciagavn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:06
    งืออออออ เอาอีกกกชอบฉากแบบนี้
    #3292
    0
  23. #3275 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:04
    สงสารน้อง ฮื่อออออออออออ
    #3275
    0
  24. #3223 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:04
    อมก.ตายแล้ว บอกแล้วววว
    #3223
    0
  25. #3220 jjumppppp (@jjumppppp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:55
    โอยยยพูดสักที
    #3220
    0