EVIL & GENTLE นางร้ายไม่ได้ร้ายอย่างที่คิด

ตอนที่ 8 : EPISODE-5{UPLOAD 100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 380 ครั้ง
    16 พ.ย. 61


EP-5

-WELCOMING PARTY-

งานเลี้ยงต้อนรับ

[Talk:Alice]






[พระราชวัง]






     ฉันได้เเต่ยืนอยู่ที่เดิมประมาณหลายนาที ก็ยังไม่พบกับเพื่อนสาวสองคนที่คาดว่าก็คงจะมางานนี้เหมือนกัน ยังไงซะเพื่อนของฉันก็อาจเป็นลูกดยุกคนใดคนหนึ่งในงานนี้ก็เป็นได้ ถึงฉันจะชินกับการยืนคนเดียวก็เถอะนะ เเต่มันไม่ชินกับสายตาที่ผู้หญิงบ้างกลุ่มเอาเเต่มองฉันเเละนำไปนินทากันในวงสนทนาที่มีเรื่องของฉันเป็นหัวข้อ



     “อลิส”ฉันหันไปหาต้นเสียงก็พบกับเอมม่าผู้อยู่ในขุดสีเเดงสดเกาะอกยาว มันดูสวยจนฉันเเพ้



     “เธอดูสวยจังเอมม่า”ฉันเอยชมเธอออกไปตามสิ่งที่เห็นเเต่มันกลับทำให้เอมม่าชงักชั่วครู่ก่อนจะเผยยิ้มเล็กพรางมองชุดที่ฉันใส่



     “เธอก็สวยในอีกมุมมอง”ว่าจบเอมม่าก็หยิบแก้วน้ำสีสวยมาสองแก้วพรางยื่นให้ฉัน ฉันจึงจำยอมต้องรับไว้ถึงจะไม่เคยลิ้มลองรสชาติของน้ำสีสวยนี้เลยซักครั้ง



     “เธอเห็นวิกตอเรียบ้างมั้ย?”ฉันถามเอมม่าพรางมองหาเพื่อนสาวอีกคนที่ยังคงไม่เห็น



     “คงอยู่แถวนี้เเหละ เดี๋ยวคงมา”เอมม่าจิบไวน์อย่างสบายใจเเถมสายตายังมองไปที่กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เหมือนจะยศเป็นถึงเจ้าชาย เพราะดูจากการเเต่งตัวเเล้วคงไม่ใช่อย่างอื่น เเถมในกลุ่มยังมีรัชทายาทลูเซียโน่ผู้ชอบก่อกวน(?)อีกด้วย



     “เอมม่าเธอแอบมองใครอยู่หรอ”ฉันากิดไหล่เอมม่าเบาๆพรางกระซิบให้ได้ยินกันเเค่สองคน



     “ปะ เปล่าซะหน่อย”เอมม่ารีบพูดอย่างติดขัด



     “ทำไมต้องหน้าเเดงด้วย”เมื่อเห็นอย่างงั้นจึงอดเเกล้งไม่ได้



     “ฉันรู้นะว่าเธอแอบมองเจ้าชายอลัน เพตัน เจ้าชายเเห่งอาณาจักรเพตัน เเดนสงคราม”ฉันแกล้งเอยชื่อหนึ่งในเจ้าชายที่เพิ่งได้ยินชื่อจากผู้หญิงกลุ่มข้างๆ ที่ต่างก็พากันมองไปยังกลุ่มเจ้าชาย และคุยกันอย่างออกรส



     “เธอรู้ได้ไงกัน!”เอมม่าถึงกับมองหน้าฉันด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีนิดๆไม่รู้ว่าโกรธหรือเขินกันเเน่ เเต่มันดูตลกปนเอ็นดู



     “ก็เธอเอาเเต่มองไปยังกลุ่มเจ้าชาย”เรื่องนี้คือเรื่องจริงที่เอมม่าเอาเเต่มองกลุ่มเจ้าชาย



      “เธอรู้เเล้วห้ามบอกใครนะ”เอมม่าพรางสั่งฉันด้วยใบหน้าที่น่ารักเหมือนเด็กน้อยที่จะกำลังปิดบังเรื่องที่ตัวเองกำลังทำผิด



     “ฉันจะไม่บอกใครเเน่นอน”ฉันว่าพรางยกนิ้วก้อยขึ้นมาเพื่อสัญญา เอมม่าจึงยกนิ้วก้อยของเธอมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยฉัน ในช่วงนั้นวิกตอเรียก็เดินมาพอดี



     “ฉันเดินหาซะทั่วงาน”วิกตอเรียพูดพรางเดินมาหยุดตรงหน้าฉัน ทำให้ฉันสามารถสำรวจชุดที่เธอใส่มาอย่างพินิจ ชุดของเธอเป็นชุดเกาะอกสีดำปลายกระโปรงสีขาว ช่างเป็นสีที่ตัดกันอย่างลงตัว



     “เธอมาช้านะวิกกี้”เอมม่าเอยกับวิกตอเรีย



     “พอดีเลือกชุดนานไปหน่อย”เธอเเต่งตัวนานขนาดนั้นเชียว⊙_⊙



     “พระราชาเสด็จมาเเล้ว!”อยู่ๆก็มีเสียงชายคนหนึ่งตะโกนออกมาเบาๆทำให้ทุกคนในที่นี้ต่างพากันเตรียมตัวถวายบังคมพระราชาเเละพระราชินี จนพระองค์ย่างก้าวถึงที่ประทับ ผู้คนในที่นี้จึงพากันเงยหน้าขึ้น



     “งานนี้เราจัดขึ้นเพื่อต้อนรับเหล่าเจ้าชายและเจ้าหญิงอาณาจักรต่างๆที่มาที่นี้เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับอาณาจักรของเรา”พระราชากล่าวแก่เหล่าคนในที่นี้

‘มีเจ้าหญิงด้วยหรอเนี้ย?’ฉันคิดในใจก่อนพระราชาจะกล่าวต่อ



     “เราหวังว่างานนี้จะทำให้พวกท่านพึงพอใจ”เมื่อพระราชากล่าวจบ ก็มีการเเสดงต่างๆที่เตรียมมาเพื่อนงานเลี้ยง ฉันหันไปหาเอมม่าที่ดูการเสดงอย่างตื่นเต้น



     “เอมม่าเธอช่วยบอกฉันหน่อยสิ”เอมม่ามองมาที่ฉันอย่างสงสัย



     “เรื่องอะไรล่ะ”เธอพูดกับฉันเเค่สายตาก็ยังคงมองไปที่การเเสดง



     “คนไหนคือเจ้าหญิงหรอ”เอมม่าไม่ตอบเเต่ชี้ไปที่หญิงสาวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ถูกจักไว้สำหรับต้อนรับโดยเฉพาะ



     “คนที่ผมยาวๆคือเจ้าหญิงแซนดี้และผมสั้นคือเจ้าหญิงเจมีลี่ เเห่งอาณาจักรเทอร์ริช เเดนอัญมณี”เอมม่าพูดจบฉันจึงร้องออในใจ



     “พวกเธอสองคนนิสัยต่างกันลิบลับเเต่ร้ายเท่ากัน อย่ายุ่งกับเจ้าหญิงเลย ขอเตือนไว้ก่อน”เอมม่ากระซิบที่ข้างหูฉันจบก็หันไปสนใจการเเสดงต่อ



     “เอมม่า วิกตอเรีย ฉันไปข้างนอกนะ”หลังจากที่ดูการเเสดงที่เเสนน่าเบื่อเเล้วไม่สนุกฉันจึงเลือกที่จะออกมา



     “แล้วเธอจะไปไหน”วิกตอเรียเอยกับฉัน



     “ไปเดินเล่นเเถวๆนี้แหละ”ว่าจบก็เดินออกมาข้างนอกที่มีบรรยากาศที่เงียบสงบ เเถวอากาศก็เย็นสบาย ไม่อึดอัดเหมือนข้างใน



     “ไม่กลัวหรือไง”เดินไปเรื่อยๆจึงเลือกที่จะหยุดยืนตรงนี้ที่มองเห็นดวงจันทร์ ดาว ได้ชัดเจน โดยที่ไม่รู้สึกถึงการมาของอีกคนที่เดิคมาหยุดอยู่ข้างหลังพรางยื่นใบหน้าเเละกระซิบด้วยเสียงที่แผ่วเบา เเต่กลับทำให้คนฟังถึงกับตกใจพรางหันไปหาต้นเสียงด้วยความลืมตัวทำให้จมูกของฉันชนเขากับแก้มของคนปริศนาทำให้เห็นเเค่เสี้ยวหน้าจึงพอรู้ว่าเป็นใคร จึงรีบผละออกอย่างรวดเร็ว



     “องค์รัชทายาท! มะ หม่อมฉันขอประทานอภัยเพค่ะ”ฉันรีบบอกออกไปเเต่อีกคนกลับยืนนิ่งพรางยกมือขึ้นมาสัมผัสข้างแก้มที่ถูกล่วงเกิน



     “องค์รัชทายาทเพคะ”



     “ห๊ะ! ว่าอะไรนะ”เมื่อรวบรวมสติได้จึงเอยออกไป



     “เหตุการณ์เมื่อครู่หม่อมขอประทานอภัยเพค่ะ หม่อมฉันมิได้ตั้งใจ เป็นเพราะพระองค์อยู่ๆกยื่นหน้ามาใกล้ขนาดนั้นหม่อมฉันจึงลืมตัวหันหน้าไปเพค่ะ”ฉันอธิบายยาวเหยียดเพื่อต้องการให้ตนเองพ้นผิดเเละก็กลัวเขาเข้าใจผิด



     “ในคำพูดของเธอนั้นเหมือนฉันเป็นคนผิด”องค์รัชทายาทพูดทำให้ฉันถึงกลับอ้าปากรีบพูดแก้ตัวทันที



      “มะ หม่อมฉันมิได้ว่าพระองค์ผิดเเต่อย่างใด มะ หม่อมฉันผิดเองที่มิรู้ตัวว่าพระองค์อยู่ที่นี้”ฉันถึงกับพูดติดอ่าง มันช่างเป็นอะไรที่เหนื่อยเหลือเกิน



     “ฮ่า ฮ่า”อยู่ๆคนที่นิ่งอยู่นานก็หลุดหัวเราะออกมาพรางมองหน้าก่อนจะหันกลับไปหัวเราะดังเดิม



     “พะ พระองค์ทรงเป็นอะไรเพคะ”ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย



     “เธอนี้ตลกชะมัดเลย ฮ่าๆ”องค์รัชทายาทพูดจบก็หัวเราะอีกครั้ง ทำให้ฉันคิดได้ว่าเขาแกล้งฉันนี้เอง



     “พระองค์แกล้งหม่อมฉัน”ฉันถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามเก็บความโกรธสุดขีด ถึงยังไงคนตรงหน้าก็เป็นถึงองค์รัชทายาท ถ้าฉันเผลอทำร้ายร่างกายเขาเเล้วละก็มีหวังคนต้องโดนประหารเเน่นอน คิดเเล้วจิตช่างหดหู่



     “ฮ่าๆดูหน้าเธอสิ โอ๊ะ! ฉันไม่แกล้งแล้วก็ได้”เมื่อฉันว่าฉันยังคงทำหน้านิ่งองค์รัชทายาทจึงยอมเเพ้ จึงทำให้ต่างฝ่ายต่างเงียบใส่กันเป็นผลทำให้บรรยากาศรอบข้างต่างดูน่าอึดอัดไปด้วย



     “พระองค์มิชอบการเเสดงหรือเพคะ?”เมื่อไม่มีทีท่าว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะพูด ฉันจึงเป็นฝ่ายที่ทำลายความเงียบซะเอง ไม่อยากให้บรรยากาศดูน่าอึดอัดไปมากกว่านี้



     “มันดูน่าเบื่อเกินไปฉันจึงเลือกออกมา”องค์รัชทายาทบอกกับฉันก่อนจะเบนสายตาไปยังดวงจันทร์ที่ดูสว่างไสวทอเเสงสีทองสวยงาม โลกในเกมนี้ดวงจันทร์ดูสวยกว่าในโลกปัจจุบัน เเถมบรรยากาศยังอบอวลไปด้วยต้นไม้เเละดอกไม้หลายสายพันธ์ุ ทำให้มองเเล้วเพลินตา






[End:Alice]






หญิงสาวที่มัวเเต่สนใจสิ่งตรงหน้าโดยไม่ได้สังเกตสายตาที่คนข้างกายใช้มองนั้น มันแฝงไปด้วยความเจ็บปวด ความคิดถึง ความห่วงใยเเละเอ็นดู ที่คนกายต่างสื่อออกมา



‘พี่หาเธอเจอเเล้ว ครั้งนี้จะไม่มีเหมือนเมื่อ10ปีก่อนอย่างเเน่นอน อลิสของพี่

*ขอเเจ้งนิดนึง*


-ไรท์เปลี่ยนชื่อตัวละครนะค่ะ จาก

องค์รัชทายาทอลัน เปลี่ยนเป็น องค์รัชทายาทลูเซียโน่นะคะ

ส่วนเจ้าชายจากอาณาจักรเพตันคือเจ้าชายอลันนะค่ะ อย่างงกันนะ

-เเละเเจ้งลบนิยายอีกเรื่อง



♡ ♡ ♡ ♡ ♡



⬆ ชุดของเอมม่า ⬆



⬆ชุดวิกตอเรีย⬆


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 380 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #83 HUNTER408 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 16:08
    อ่า..ขอประทานโทษนะคะแต่ว่า ตะโกนออกมาเบาๆ?เอ๊ะ?
    #83
    0
  2. #82 HUNTER408 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 16:08
    อ่า..ขอประทานโทษนะคะแต่ว่า ตะโกนออกมาเบาๆ?เอ๊ะ?
    #82
    0
  3. #73 GhostTigerMaya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 14:05
    นะค่ะไม่มีพจนานุกรมไทยค่ะ
    #73
    1
    • #73-1 GhostTigerMaya(จากตอนที่ 8)
      24 เมษายน 2562 / 14:05
      ไม่มีใน*
      #73-1
  4. #25 coffymydark (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 11:26
    เกิดอะไรขึ้น?! ทำไมองค์รัชทายาทถึงพูดว่าอลิซเป็นน้องหละ?
    #25
    1
    • #25-1 Hcbifhfth(จากตอนที่ 8)
      18 พฤศจิกายน 2561 / 20:20
      คือเปันคำเรียกคนที่รักมากครับ
      #25-1
  5. #24 keykie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 10:19
    รอค่ะะะะ
    #24
    0
  6. #23 sevenroses (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 15:01

    เจิมมมมมม

    #23
    0
  7. #21 0821337077 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 23:21

    รอเด้อ
    #21
    0
  8. #20 Loveanime14 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:50

    รอนะคะ
    #20
    0