EVIL & GENTLE นางร้ายไม่ได้ร้ายอย่างที่คิด

ตอนที่ 11 : EPISODE-7{UPLOAD 100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 402 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61


EP-7

-CREATE IMAGE-

สร้างภาพ

[พักเที่ยง]






     “ฉันละไม่ชอบยัยนาเดียเลย”เอมม่าพูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด


     

     “ช่างเถอะเอมม่าเราไม่ควรไปยุ่งกับคนพวกนั้น”ฉันพูดไปตามความจริงอยากให้เพื่อนของฉันเลิกวุ่นวายกับพวกคุณนางเอก มันไม่เห็นสนุกตรงไหนมีเเต่ย้อนกับมาทำร้ายตัวเองเปล่าๆ ยิ่งเเต่คุณนางเอกเเสร้งทำเป็นนางฟ้าในคราบนางมารเเบบนั้น เข้าไปวุ่นวายคงไม่เกิดผลดียังไงซะฉันก็เดินออกมาก้าวหนึ่งเเล้วที่เหลือก็เเค่เลือกเส้นทางใหม่ที่ดีกว่าทางเก่านั้นก็คือตั้งใจเรียน ไม่ต้องไปสนใจกับพวกตัวละครในเกมให้มากเเค่สนใจในสิ่งที่เราต้องการก็พอส่วนเรื่องความรักอะไรเเบบนั้นฉันไม่เคยสนใจอยู่เเล้วมันไม่มีประโยชน์ให้ต้องเก็บไปคิดเพราะมันเป็นเรื่องของอนาคต



     “ท่านหญิงอลิสค่ะ”ฉันต้องหลุดออกมาจากความคิดเพราะมีเสียงของใครสักคนที่เเสนจะคุ้นหู พอหันไปก็ทำหน้าเบื่อหน่ายใจผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรจากฉันกันเเน่ ถอนหมั้นฉันก็ถอนไปแล้วเจ้าชายมิคาเอลหรือท่านพี่ไม่ได้บอกหรือไง เรื่องเเบบนี้คงรู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองเเล้วมั้ง เเต่ทำไมยังตามมารังควันกันอยู่ได้



     “มีอะไรหรอ”ฉันตอบออกไปด้วยน้ำเสียงปกติพร้อมส่งรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษไปให้



     “คือฉันมาขอโทษเเทนนาเดียที่เสียมารยาทใส่ท่านหญิงเมื่อตอนเช้า”ปากก็พูดไปแต่ทำไมถึงต้องสั่นขนาดนั้นด้วยเเหละ ดูสิทุกคนมองมาทางนี้เเล้ว ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ(。ì _ í。)



     “ทำไมไม่ให้ยัยนั้นมาขอโทษเองล่ะ”วิกตอเรียพูดด้วยน้ำเสียงที่เเสนเย็นชา จนฉันเริ่มจะสั่นแทนคุณนางเอกเเล้วสิ



     “หรือเธอกำลังคิดจะทำอะไร”วิกตอเรียพูดต่อพรางมองไปที่คุณนางเอกด้วยสายตาที่กดดัน



     “ปะ เปล่านะคะ ฉันเเค่อยากขอโทษแทนนาเดียจริงๆ”รีบปฏิเสธด้วยท่าทีร้อนร้น นี้เเหละนิสัยของนางเอกที่เเท้จริง เหมือนกำลังเรียกร้องความสนใจจากใครสักคน และคนนั้นคงไม่พ้น ‘เจ้าชายมิคาเอล’



     “มีเรื่องอะไรกัน”เสียงของเจ้าชายมิคาเอลลอยมาพร้อมกับเหล่าเจ้าชายจากอาณาจักรต่างกำลังเดินมาทางนี้ เเถมเพื่อนของนางเอกก็กำลังเดินมาทางนี้ด้วย จะซวยก็เพราะนางเอกนี้แหละ ‘เมียร์ ไดเวอร์’ !!



     “เปล่าเพค่ะเจ้าชาย หม่อมฉันเเค่มาขอโทษแทนนาเดีย ที่เสียมารยาทใส่ท่านหญิงเมื่อเช้านี้เพค่ะ”คุณนางเอกพูดน้ำเสียงอ่อนโยนที่คนฟังสาสารถละลายหายไปได้ เเต่คงไม่ใช่พวกฉันหรอกเเค่ได้ยินเสียงก็นอนไม่หลับไปหลายคืนเเล้วล่ะ



     “เเล้วทำไมถึงตัวสั่นขนาดนี้ล่ะ”หนึ่งในเพื่อนของนางเอกพูดขึ้นพรางมองมาที่พวกเราอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ นรกเถอะ! ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย



     “อากาศคงหนาวใช่ไหมเมียร์”ฉันหันไปพูดกับคุณนางเอกแถมยังใส่สายตากดดันเเละรอยยิ้มที่เเสนน่ารัก(?)



     “ชะ ใช่ค่ะ”เห็นไหมฉันเดาถูกว่าเธอหนาวเพราะอากาศของที่นี้เริ่มเข้าสู่ฤดูหนาวเเล้ว มันก็ต้องมีความจำเป็นที่สมควรต้องหนาว ถูกมั้ย?



     “ฉันไม่เชื่อว่าคนอย่างเธอจะไม่ทำอะไรเมียร์”เพื่อนนางเอกคนเก่าว่าฉันด้วยน้ำเสียงที่เริ่มดังขึ้นมานิดๆ



     “อย่ามาหาเรื่องกันนะ! อลิสยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อนเธอก็สั่นเเล้ว แบบนี้เรื่องได้อย่างเดียวคือ ‘สร้างภาพ’ ”วิกตอเรียเอยอย่างเหลืออดหลังจากที่เธอเงียบไปตั้งนาน



     “วิกตอเรีย!”ผู้หญิงคนเดิมเอยชื่อของวิกตอเรียอย่างโมโหพรางจะเดินเข้ามาทำร้ายวิกตอเรีย เเต่ต้องหยุดชะงักเพราะน้ำเสียงที่ดังเเละน่ากลัวนั้นตะโกนด้วยอารมณ์เบื่อหน่าย



     “หยุด! พวกเธอหยุดทะเลาะกันได้เเล้ว ฉันเบื่อที่ต้องมาทนฟังเรื่องไร้สาระทุกวัน”ฉันเข้าใจความรู้สึกท่านนะคะเจ้าชาย เเต่ท่านไม่น่าเกิดมาหล่อเเละรวยเลย



     “ใจเย็นก่อนสิมิคาเอล”เจ้าชายอลันเอยออกมาด้วยเสียงสุภาพนุ่มนวล ฉันจึงแอบชำเลืองไปมองเอมม่าที่ตอนนี้ในตาเห็นเเสงประกายวิ้งๆยามมองไปที่เจ้าชายอลัน



     “ฉันว่าพวกเธอเเยกย้ายกันเถอะ”รัชทายาทลูเซียโน่เอยขึ้นทำให้ยัยพวกนั้นพากันกลับไปหมดเเล้วส่วนคุณนางเอกก็เดินหน้าตาหน้าสงสารออกไป



     “พวกหม่อมฉันขอประทานอภัยที่รบกวนเวลาของพวกท่าน”วิกตอเรียเอยขึ้นด้วยสีหน้ที่เรียบเฉยเเต่ถ้าสังเกตดีๆจะให้เเววตาที่เศร้าหมอง



     “ช่างเถอะพวกเราไม่ถือ”เจ้าชายมิคาเอลกล่าวออกมาก่อนจะเดินออกไปจากกลุ่มพวกเรา



     “โอย!หัวใจฉัน”อยู่ๆเอมม่าก็พูดขึ้นหลังจากที่พวกเจ้าชายเดินออกไปแล้ว



     “อะไรของเธอนะเอมม่า อยู่ๆก็พูดขึ้นตกใจหมด”วิกตอเรียพูดขึ้นก่อนจะนั่งลง



      “เปล่าเมื่อกี้เเค่ตื่นเต้น”เอมม่าพูดขึ้นก่อนจะเอาหน้าซบกับเเขนตัวเองพรางมองไปทางที่นั่งของเจ้าชาย มองเจ้าชายอลันชัวร์!



     “ฉันเพิ่งรู้ว่าเธอเป็นเอามากขนาดนี้”ฉันพูดขึ้นก่อนจะอมยิ้มน้อยๆเอมม่าทำตัวน่ารักเกินไปแล้ว



     อีกด้านหนึ่งของอีกฝั่งที่ตอนนี้มีเหล่าเจ้าชายนั่งรวมตัวกันโดยมีรัชทายาทที่กำลังนั่งมองหญิงสาวอีกโต๊ะหนึ่งด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มพรางมองรอยยิ้มของหญิงสาวอย่างไม่นึกเบื่อเเละคิดในใจเกี่ยวกับรอยยิ้มนั้นอย่างลืมตัว ‘น่ารัก’


~♥~

{UPLOAD 10%}







[คาบบ่าย]






     “เอาล่ะทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้ากันหมดทุกคนเเล้วใช่ไหม?”อาจารย์ประจำวิชากล่าวก่อนจะใช้สายตาสำรวจความเรียบร้อยของนักเรียน คาบบ่ายของวันนี้เป็นวิชาพละที่รู้คร่าวๆมานิดเดียวว่าตอนบ่ายของสุดสัปดาห์ก่อนวันหยุดห้องของฉันจะเรียนวิชาพละ อ่อ! ลืมบอกไปว่าโรงเรียนที่นี้ไม่ได้เรียกเป็นม.เเต่เรียกเป็นปีเหมือนมหาลัยเเถมยังต้องเรียนตั้งห้าปี ที่นี้รับนักเรียนตั้งเเต่อายุ16ปีเป็นต้นไป ในโรงเรียนนี้เราต้องเรียนห้าปีถึงจะจบการศึกษาเเบ่งเป็นช่วงๆได้คือ ปี1 ปี2 ปี3 ปี4 ปี5 อายุ16-20เรียนตามช่วงชั้น ในเเต่ละช่วงชั้นนั้นจะมีทั้งหมดห้าห้องซึ่งจะมีชื่อเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษห้าตัวเเรกตั้งเเต่A-E การเรียกก็เรียกเหมือนคนญี่ปุ่นนั่นคือเรียกแบบประมาณว่า ปี1ห้องA เป็นต้น ส่วนความฉลาดก็เรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษซึ่งคงไม่ต้องทายว่าฉันอยู่ห้องไหน เพราะการที่ฉันเข้าห้องAมาได้นั้นใช้เงินที่มีล้วนๆไม่ได้ใช้สมองเลยเเม้เเต่น้อยเเถมเครื่องเเต่งกายในเเต่ละชั้นปียังคนละสีอีกด้วย ปี1สีขาว ปี2สีน้ำเงิน ปี3สีเเดง ปี4สีเทา ส่วนปี5สีดำ



     “งั้นตอนนี้เราจะวิ่งก่อนก็เเล้วกัน ถือเป็นการวอร์มร่างกายก่อนจะเล่นกีฬา”อาจารย์ประจำวิชากล่าวขึ้นทำให้ฉันหลุดออกจากการอธิบายรายละเอียดของโรงเรียน ต้องหันมาสนใจสิ่งที่อาจารย์กำลังพูดอย่างตัดใจ จะบอกว่าโม้ก็ได้นะเพราะในโลกปัจจุบันนั่นฉันชอบวิชาพละที่สุดถึงจะเป็นคนไม่ค่อยสุงสิงกับใครก็เถอะ เเต่มันเป็นวิชาที่มีความปวดหัวน้อยที่สุดเเล้วละ เเถมยังได้ออกกำลังกายอีกด้วยเเละการวิ่งนั้นก็เป็นกีฬาที่ฉันเคยได้ถ้วยรางวัลในงานกีฬาสีของโรงเรียนด้วยละไม่อยากจะโม้



     “วิ่งหรอ?”เอมม่าเอยออกมาเบาๆเเต่ฉันก็ยังได้ยินเพราะยืนอยู่ข้างๆกันมั้งดูเธอจะไม่ชอบวิชานี้เอามากเลย



     “เธอไหวใช่ไหมเอมม่า”ฉันลองถามออกไปเพื่อว่าเอมม่าไม่ถนัดการวิ่งหรืออาจารย์ผู้สอนเป็นพวกชอบกลั่นเเกล้ง



     “ถ้าเเค่สองสามรอบฉันไหว เเต่ถ้ามากกว่านั้นคงไม่”นี้เเค่วอร์มอาจารย์จะให้เราวิ่งไปเเข่งกับทีมชาติเลยหรอ(?)



     “เอาละฉันจะให้พวกเธอวิ่งวอร์มประมาณสามรอบสนามฟุตบอล”ในเกมมีกีฬาทุกประเภทฉันคงต้องหากระดาษมาจดจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องในเกม



     “โห!!อาจารย์”นักเรียนในห้องต่างพากันโห่ร้องเมื่อได้ยินในสิ่งที่ตนคาดไม่ถึง



     “เร็ว!”เมื่อจบคำสั่งที่ข่มขู่ด้วยเสียงอันเฉียบขาดทำให้เพื่อนๆในห้องต่างพากันก้าวเท้าเเละเริ่มวิ่งอย่างจำยอม ตั้งเเต่มาโรงเรียนเพิ่งเคยเห็นสนามฟุตบอลในเกมนี้ช่างใหญ่เเละสวยดีวิ่งหนึ่งรอบคงได้สลบคาที่



     ฉันวิ่งมาได้สักพักโดยไม่สนใจใครที่พากันวิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนฉันก็ชิวๆตามนักกีฬาที่เคยได้เเชมป์



     “ค่อยดูเถอะยัยอลิสสักพักก็เเกล้งเป็นลม เพื่อต้องการให้ได้พักเหมือนคราวก่อน”เสียงนินทาที่ลอยมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันขมวดคิ้วพรางคิดในใจ ‘นี่อลิสเลวร้ายขนาดนั้นเชียว?’



     “เหอะ!ฉันก็ว่างั้นเเหละก็นั้นมันสันดาน เอ้ย นิสัย”เธอเค้นเสียงออกมาก่อนจะพูดจาเหน็บเเหนมฉันอย่างสนุกปาก เดี๋ยวจะได้เห็นดีกันยัยไม่สวย(?)



     ฉันหันมามองหน้าพวกนั่นนิดหนึ่งก่อนจะหันกลับเเละสาวเท้าวิ่งให้เร็วที่สุดเพื่อให้ครบสามรอบเเละต้องการเยาะเย้ยยัยพวกนั้น โดยเเต่ละครั้งที่วิ่งครบรอบฉันจะหันมาทำตากวนเบื้องล่างให้ยัยพวกนั้นหนึ่งทีก่อนจะวิ่งไปเรื่อยๆจนครบเเละฉันสามารถเอาคืนได้ตั้งสามครั้งเชียวนะ



     “แฮะๆโอยเหนื่อย เธอวิ่งครบก่อนได้ไงเนี้ย”เอมม่าหายใจอย่างเหนื่อยๆก่อนจะพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงที่หอบจากการวิ่ง โดยที่ฉันยื่นน้ำไปให้วิกตอเรียก่อนจะยื่นให้เอมม่าที่เธอดื่มน้ำอย่างรีบร้อน



     “คงเพราะมีเเรงผลักดันมั้ง”ฉันตอบปัดๆออกไปก่อนจะได้ยินเสียงของคนโวยวายก่อนสายตาจะเห็นคนมุ่งกันโดยที่อาจารย์กำลังวิ่งไปที่คนกำลังวุ่นวาย



     “ใครเป็นไรอ่ะ”ฉันหันไปถามเพื่อนทั้งสองคนที่เริ่มทำหน้าตาเหมือนนางร้ายในละคร



     “จะใครได้ละถ้าไม่ใช่นางฟ้าของห้อง”ฉันถึงกับร้องอ่อในใจ ก่อนเอือมระอาในใจทีฉันนินทาส่วนคุณนางเอกกับทะนุทะนอมราวกับเเก้วที่บอบบาง



     “อ่อนแอขนาดนั้นเชียว”ฉันเอยออกมาเบาๆเมื่อเห็นเพื่อนผู้ชายที่น่าจะเป็นหนึ่งในเเก๊งนางเอกที่อุ้มร่างของคุณนางเอกไปที่ห้องพยาบาลอย่างรีบร้อน



     “เอาละอย่ามัวเเต่สนใจเรื่องอีก มาเข้าเเถวกันได้เเล้ว”เมื่ออาจารย์กล่าวจบเหล่านักเรียนต่างพากันมาเข้าเเถวอย่างเป็นระเบียบ



     “ครูจะเเบ่งทีมให้พวกเธอเพื่อเล่นวอลเล่ย์บอล”อาจารย์พูดก่อนจะเอยชื่อของคนเเต่ละทีมโดยทีมฉันก็มีฉัน เอมม่า วิกตอเรีย นาเดีย ซิดนีย์ เพื่อนของคุณนางเอกเเละเพื่อนในห้องอีกห้าคน โดยอาจารย์ให้ฝึกกันเป็นกลุ่มก่อนค่อยเริ่มเเข่งกับทีมอื่นๆซึ่งมีทั้งหมดหกทีม มองๆไปแล้วคงมีเเต่คนเก่งๆทั้งนั้น แถมในทีมยังมีเพื่อนของนางเอกอีกด้วยคงไม่โดนเเกล้งหรอกนะ



     “เชิญพวกเธอฝึกกันในกลุ่ม ส่วนฉันจะนั่งดูพวกเธอฝึก”ว่าจบอาจารย์ก็เดินไปนั่งมองพวกเราเเต่ละกลุ่ม พวกฉันจึงเริ่มฝึกกันบ้างโดยกลุ่มเรามีสิบคนจึงเเบ่งเป็นฝั่งละห้าคน ซึ่งตอนเเรกยัยพวกนั้นก็ไม่ได้ออกลายอะไรเพียงเล่นไปเรื่อยๆเเต่พอซักฉันเริ่มรู้สึกว่ายัยพวกนั้นจงใจตบลูกมาทางฉันมากกว่าโดยเเต่ละลูกเเรงเท่าช้างจนฉันเเขนจะหันเเล้วเเถมยังเเดงเถือกจนดูน่ากลัวเเละแสบอีกด้วย



     “ปึก!”เล่นได้สักพักฉันที่เริ่มหมดเเรงจึงไม่สามารถหลบหรือตีลูกนี้ได้เบ้าหน้าของฉันจึงเป็นฝ่ายรับไปเต็มๆจนฉันล้มหงายหลังก้นกระเเทกพื้น เอมม่าเเละวิกตอเรียเห็นอย่างนั้นจึงรีบวิ่งมาหาโดยที่คนอื่นๆต่างพากันกลั้นขำ



     “อลิสเลือด!”วิกตอเรียอุทานออกมาเสียงดังก่อนจะชี้มาที่จมูกของฉัน ฉันจึงยกมือขึ้นเเตะที่จมูกเบาๆก่อนจะเอามือออกมาดูปรากฎว่าเลือดกำเดาไหล



     “พวกเธอเล่นเเรงไปแล้วนะ!”เอมม่าลุกขึ้นก่อนจะก้าวเท้าไปหาพวกนั้นอย่างเอาเรื่อง



     “ยัยนั่นไม่หลบเอง จะมาโทษพวกฉันได้ไง”นาเดียกล่าวพรางยิ้มมุมปากก่อนจะมองมาที่ฉันด้วยสายตาเย้ยยัน



     “ดูก็รู้พวกเธอจงใจ”วิกตอเรียมองพวกนั้นอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยสายตาไม่พอใจ



     “อย่ามาใส่ร้ายพวกเรานะ!”ซิดนีย์กล่าวออกมาพรางบกมือขึ้นมาชี้หน้าวิกตอเรียอย่างไม่ยอม



     “ฉันไม่ได้ใส่ร้ายเเต่สายตาฉันเห็นว่าพวกเธอจงใจตบวอลเล่ย์มาทางอลิสอย่างเดียว”เอมม่ากอดอกพูดพรางมองด้วยหางตาเเละเดินวนรอบตัวพวกนั้นเหมือนกำลังสืบสวนนักโทษ



     “พวกเธอหยุดทะเลาะเเล้วรีบพาอลิสไปห้องพยาบาลเถอะ!”อาจารย์ที่มาตอนไหนก็ไม่รู้เอยด้วยน้ำเสียงหนักเเน่นก่อนเอมม่าเเละวิกตอเรียจะมาช่วยพยุงฉันเเละพากันเดินไปห้องพยายบาลโดยที่ฉันต้องเงยหน้าเดินอย่างน่าขัน



~♥~

[UPLOAD 100%]


คิดว่าจะอัพให้วันเสาร์เเต่ไรท์ขยัน

เลยมาอัพต่อให้ค่ะเเละเเวะมาบอกฝันดี


◌♡GOOD NIGHT ♡◌


♥รักรีดนะ♥



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 402 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #46 Baby_Shark (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 10:34
    เล่นของสูงสะแล้วอิพวกนี้ ทำร้ายลูกดยุกนะหนู จะรอดมั้ย ถ้าไม่มีศักดิ์เดียวกันก็ต้องมากกว่าแล้วล่ะงี้
    #46
    0
  2. #43 Not (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 21:56

    นี่มันนางเอกในทุ่งลาเวนเดอร์ชัดๆ อีกสักตอนสองตอนม้าโพนี่คงตามมา

    #43
    0
  3. #42 Lyra_Selwyn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 19:37
    ต่อๆๆเร็วๆน้าา
    #42
    0
  4. #41 dewzaza12341234 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 19:07

    รอเสมออออออ
    #41
    0
  5. #39 vampir (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 17:32

    ต่อๆๆๆอยากอ่านต่อเเล้ว
    #39
    0
  6. #38 DuFruit (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:53
    แอบมองอยู่นะ 55555
    #38
    0
  7. #37 Lyra_Selwyn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:49
    น่ารัก กรี้ดดด
    เนี่ยแหละ รัชทายาทจะต้องเป็นพระเอกของเรื่องนี้
    #37
    0