[ inazuma ] ; โลกคู่ขนาน { :: rewrite }

ตอนที่ 8 : # chapter 7 #

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    10 มิ.ย. 63

Story: เป็นเวลาเกือบหนึ่งปีแล้วตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุ แล้วมันเกิดเรื่องแบบนี้กับผมขึ้นแล้วเป็นเรื่องที่ประหลาดอย่างกับสลับเพศเนี่ยนะ!? แต่ให้ทำไงได้ตั้งแต่วันนั้น ผมก็ใช้ชีวิตแบบนี้ แต่ทุกอย่างเริ่มต้นในเดือนมีนาคมที่แปลกประหลาด

 

 

Season1-ฟุตบอลฟรอนเทียร์

 

 

 

 

 

หลังจากการแข่งกับโอคารูโตะจบลง พวกเอนโดกับผองเพื่อนก็คิดจะเลี้ยงฉลองอะไรนิดหน่อย

 

 

“ แล้วไม่ไปเยี่ยมน้องสาวก่อนหรอ? โกเอนจิ ”ใบหน้าสาวเอยขึ้นมา เมื่อเห็นว่าลูกทีมของตนคิดจะไปกินกันตอน 6 โมงกัน ที่บ้านของเธอ -ฟังไม่ผิดหรอกบ้านเธอ ก็ไหนๆไม่มีคนอยู่ละ

 

 

“ ไปหามาตอนเช้าแล้ว ”ใบหน้าคมของโกเอนจิตอบนิ่งๆ

 

 

“ อ้อ ”เอนโดตอบรับ ใบหน้าสาวเผยรอยยิ้มมองทุกคนที่คิดเตรียมอะไรกันเสร็จสับ

 

 

- ทุกคนนี่ มีมุมน่ารักจังแหะ

 

 

“ จะเตรียมอะไรก็เตรียมมาให้พร้อมนะ บ้านฉันไม่มีของเยอะขนาดนั้นนะ ”เอนโดเอยดักเผื่อบางคนลืมจริงๆ

 

 

“ ว่าแต่บ้านของกัปตันมีหม้อต้มสุกี้เปล่าครับ? ”

 

 

“ ไม่มีอะ ”เธอตอบกลับไป ในใจคิดว่าถึงขั้นกินใหญ่ๆเลยเหรอ

 

 

“ บ้านฉันมีๆ ”ว่าจบทุกคนก็พูดต่ออย่างสนุกสนาน ก่อนที่จะลากลับไปเตรียมข้าวของ

 

 

- เอ่อ ว่าแต่ทุกคนรู้บ้านเราหรอ

 

 

“ นี่ คิดว่าทุกคนจะรู้บ้านฉันปล่าวเนี่ยแล้วจะมาถูกไหม ”เอนโดพูดกับโกเอนจิที่เดินเลี่ยงมาข้างๆอย่างเป็นห่วง

 

 

“ ไม่ต้องห่วงหรอก ”โกเอนจิเอยขึ้นมาอย่างเย็นชา ทำเอาเธอเกือบเชื่อใจไม่ลง

 

 

“ พวกนั้นเคยมาส่องเธอซ้อม จนเธอกลับบ้านนั่นแหละ ”

 

-จะบอกพวกนั้น เป็นสตอร์เกอร์หรอ? โกเอนจิ

 

 

“ แต่มันแค่ครั้งเดียวไม่ใช่หรอ? ”เอนโดเอยพร้อมยิ้มเจื่อนใส่

 

 

“ หึ คอยดูคืนนี้เอาละกัน ”โกเอนจิเอยตอบแค่นั้น ก่อนที่จะใช้มือมาแตะพลาสเตอร์ตรงแก้ม

 

 

“ ลอกหมดแล้ว ไปทำใหม่ไป๊ ”

 

 

“ บ่นเป็นพ่อเลยนะนายอะ 55 ”เอนโดยู่หน้าก่อนที่จะหัวเราะด้วยความชอบใจ โกเอนจิที่เห็นก็อดใช้มือไปขยี้ผมน้ำตาลนั่นไม่ได้

 

 

 

‘ หึ ’

 

 

 

วันต่อมา

 

 

“ ทีมที่ได้แข่งคู่แรกก็คือ ไรมง กับ โนเสย์ล่ะทุกคน~ ”ใบหน้าสาวเอยขึ้นกับทุกคนที่ดูง่วงนอน จะว่าสมควรก็ใช่อยู่เพราะเมื่อวานอยู่กินและ เล่น กันซะดึก ดีนะที่เธอขอนอนก่อน

 

 

จะว่าไป โกเอนจิพูดถูก ทุกคนมาบ้านเธอถูกเฉย - รวมถึงเจ้าตัวด้วย แต่รายนี้ไม่แปลกเท่าไร

 

 

“ งั้นวันนี้งดซ้อมไหม ดูทุกคนเหนื่อยอะ? ”ถึงเธอจะบ้าฟุตบอลแต่เธอก็ห่วงทุกคนนะ ขืนซ้อมไปก็เกิดอาการหนักขึ้นมาทำไง

 

 

“ ไม่ต้องหรอกครับ กัปตัน ”ท่าทางการตอบกลับทำเอาเธอยิ้มเจื่อนส่งให้ก่อนที่จะเอยขาด

 

 

“ จะซ้อมก็ไม่ว่านะ แต่ถ้าวันแข่งใครแข่งไม่ไหวฉันก็จะไม่ให้ลงนะ ”

 

 

“ ที่นี่ล่ะ ”เสียงของโค้ชฟุยุไคดังขึ้นพร้อมเปิดประตู

 

 

“ มีอะไรรึเปล่าคะ? ”

 

 

“ ดูเองละกัน ”ว่าจบก็มีเสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น

 

 

“ โย่! ฉัน โดม่อน อาสึกะ ฝากตัวด้วยล่ะ ”ชายร่างสูงเอยทักทาย

 

 

“ รสนิยมแปลกชะมัด มาอยู่ชมรมกระจอกแบบนี้ ”โค้ชฟุยุไคเอยก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับสร้างความหมั่นไส้ จนสมาชิกใหม่อย่างโดม่อนหันมามองและชี้อย่างไม่เข้าใจ

 

 

“ โดม่อนคุง! ”อากิเอยขึ้นมาอย่างดีใบ

 

“ เอ้า อากิอยู่ที่ไรมงหรอกหรอเนี่ย ”ว่าจบทั้งสองก็เอยคุยกัน ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนมาตั้งแต่เด็กแล้วละมั้ง

 

 

“ เอ่อ- ไง ก็ยินดีต้อนรับนะ ”เธอเอย โดม่อนก็มองเธออย่างสนใจ

 

 

“ ว่าแต่จะไปแข่งไหวไหมเนี่ย ”

 

 

“ ทำไมล่ะ? ”

 

 

‘ เป็นกัปตันทีมนี้จริงๆเหรอ ตัวก็ดูเตี้ย บาง ไหนว่าคุณคิโดว่าเป็นเด็กผู้ชายแต่นี่ดูยังไงก็ผู้หญิงชัดๆ ’

 

 

 

“ อ่า- ก็คู่แข่งทีมนี้น่ะ มีความสามารถคล่องแคล่วมาก ว่องไว ถ้าเรื่องบนฟ้าทางนั้นจะคุมได้หมดเพราะพวกนั้นกระโดดสูง งั้นท่าไม้ตายของพวกนายคงใช้ไม่ได้ ”

 

 

“ ไม่จริงน่า ”โชรินพูดกลับอย่างตกใจ

 

 

“ ทำไงดีละครับ กัปตัน ”ชิชิโดะเอย

 

 

“ งั้นก็ต้องฝึกท่าไม้ตายใหม่นะสิ ”เอนโดเผยรอยยิ้มกว้างพร้อมหมุนตัวอย่างตื่นเต้น

 

“ เราจะฝึกท่าไม้ตายที่สามารถควบคุมฟ้าให้ได้ งั้นทุกคนมาซ้อมกันเถอะ ”เอนโดที่มัวแต่ตื่นเต้นก็ดันลืมว่าตอนนี้ทุกคนเพลียอยู่ แต่ก็ไม่มีใครคิดจะขัดเธอ

 

ก็ตอนนางยิ้มแล้วดูสดใสดีนี่นา

 

 

“ คุณลุงฟุรุคาบุค่ะ! ขอยืมรถดับไฟของโรงเรียนได้รึเปล่าคะ? ”

 

“ แล้วจะเอาไปทำอะไร ฮึ เจ้าหนู ”

 

“ ฝึกไงค่ะ! ”

 

เอนโดที่เห็นคุณลุงฟุรุคาบุผ่านมาก็ปิ๊งไอเดียที่พิเรนท์ได้ ก็เลยเดินไปขอเพื่อไอเดียการซ้อมของเธอ ซึ่งคุณลุงฟุรุคาบุก็ยอมให้อย่างโดยดี

 

“ โซเมย์โอกะ จะโยนแล้วนะ! ”เธอตะโกนลงมาด้านล่างเมื่อโซเมย์โอกะตั้งท่าแล้วเธอจึงจับลูกบอลตั้งขึ้นและโยนลงไป

 

แต่เขาก็เตะด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยแรงอาจด้วยเนื่องจากเมื่อวานด้วย เกือบทำให้เอนโดเอนตัวลงมารับบอลอย่างหวาดเสียวกว่าเดิม

 

‘ เกือบตกแล้วไหมล่ะ ’

 

“ เตะแรงกว่านี้หน่อย! ”เอนโดพูดพร้อมประกายไฟที่จุดอยู่ในตัว

 

“ เออๆ เอามาอีกลูกเลย ”โซเมย์โอกะเอย เอนโดเลยยิ้มอย่างดีใจ เเต่ครั้งนี้เธอโยนพลาด บอลเลยกระเด็นไกล จนโซเมย์โอกะมาโวยใส่ใหญ่

 

“ ขว้างอะไรของเธอเนี่ย! คิดจะให้ฉันไล่เก็บลูกบอลรึไง ”

 

‘ QQ ขอโทษละกันนะ ’

 

“ ตาต่อไปก็คาเซมารุนะ! ”

 

 

แล้วลุงฟุรุคาบุก็ทัก

 

 

“ ฝึกกันสนุกเลยนะ ”

“ ฝึกกันแบบนี้ เห้อ คิดถึงอายแบบนี้จัง กลิ่นอายของอินาสึมะอิเลเว่นในตำนาน ”

 

“ อินาสึมะในตำนาน? ”

 

“ เอ้าๆ หลานชาย ไม่สิ หลานสาวของคุณไดสุเกะ ไม่รู้จักงั้นหรอเนี่ย ”พอพูดจบเอนโดก็แค่ยิ้มแห้งๆใส่

 

‘ ไม่รู้จักก็ผิดหรอค่ะ QAQ ’

 

“ มางั้นฉันจะเล่าให้ฟัง ”

 

 

อินาสึมะ อิเลเว่นนั้นเป็นทีมฟุตบอลของไรมงเมื่อ 40 ปีที่แล้ว แต่เพราะเกิดเรื่องทำให้ทีมไรมงไม่สามารถลงแข่งได้

 

[ ตรงส่วนนี้ลุงฟุรุคาบุไม่ได้กล่าวนะคะ^^ ]

 

ทีมนี้เป็นทีมที่ขึ้นชื่อว่าสุดยอด จนขึ้นว่าอาจสามารถไปแข่งระดับโลก โดยมีโค้ชอย่างคุณไดสุเกะที่เป็นคุณตาของเอนโดเป็นโค้ช และได้รับฉายาว่าชายที่เกิดมาเพื่อฟุตบอล

 

“ พวกนายสืบทอดเลือดของตำนานเลยนะ โดยเฉพาะเธอที่เป็นหลานแท้ๆ การที่เธอมาเป็นกัปตันของทีมนี้อาจฟ้าลิขิตมาก็ได้ ”

 

“ สุดยอดไปเลย! ” เอนโดที่ได้ฟังถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ เธอตื่นเต้นจนออกหน้าทำเอาทุกคนที่นั่งฟังถึงกับเหวอไปเลย

 

“ ฉันน่ะ ฉัน จะเป็นทีมอินาสึมะอิเลเว่นเหมือนตาเลย! ”

 

“ จะเป็นอยู่คนเดียวหรอ? ” พอคาเซมารุพูดจบทุกคนก็หันมามองกัปตันทีมอย่างพร้อมเพรียง

 

“ เป็นกันหมดทุกคนเลย! ”

 

 

เมื่อมีไฟกันมากขึ้นทุกคนก็เลยเล่นซ้อมจนถึงตกเย็น

 

บ้างก็ฝึกท่า แปลกๆ บ้างก็ฝึกท่าหนักๆบ้าง

 

ระหว่างทางกลับ

 

“ ฟุตบอลฟรอนเทียร์ กำลังจะเริ่มแล้ว แต่เรายังไม่มีท่าไม้ตายใหม่เลย ”

 

“ แล้วคิดจะยอมแพ้หรอ คาเซมารุ? ”

“ ก็ไม่ได้คิดจะยอมแพ้ แต่ต้องคิดในทางร้ายที่สุดไว้ด้วย ”

 

“ ต่อให้เราได้ท่าไม้ตายใหม่ ยังไงก็คงต้องใช้เวลาถึงจะฝึกให้คล่องนะ เอนโด

“ น่า เดี๋ยวก็ได้เองแหละนะ โกเอนจิ ”เอนโดตอบพร้อมรอยยิ้มให้กับทั้งสองคน ที่มาเดินปรึกษากันเรื่องการแข่งนัดหน้าอย่างสดใส

 

แต่แล้วเจ้าตัวก็ต้องทำหน้างุด เมื่อท้องเจ้ากรรมส่งเสียงร้องออกมา

 

“ เออ...งั้นไปคุยต่อที่ร้านราเม็งกันเถอะ! ”พูดโดยไม่รอคำตอบ เอนโดก็สาวเท้าของตัวเองเดินไป ทิ้งให้สองหนุ่มทำหน้าเหนื่อยใจเบาๆ

 

‘ น่าอายชะมัด! ’

 

 

ที่ร้านราเม็ง

 

 

“ แข่งกับโนเสย์ ถ้าไม่มีท่าไม้ตายใหม่ไงก็สู้ไม่ได้หรอก ”คาเซมารุเอยโดยที่ยังไม่ได้แตะอาหารตรงหน้าเลย เอนโดที่มองอยู่จึงเอยตอบไปว่า

 

“ ไม่หรอก ฉันว่าสู้ไหวนะ”

“ ก็ฉันน่ะ เชื่อใจทุกคน ถึงแม้จะไม่มีท้าไม้ตายใหม่ พวกเราก็สู้ได้ ว่าแต่นายจะเหม่ออีกนานไหม ราเม็งอืดหมดแล้ว ”

 

“ อะ แย่แล้ว ”

 

 

หลังจากนั้นสามหน่อสามคนก็นั่งกินราเม็งอยู่สะพัก จนโกเอนจิเอยขึ้นมาเบาๆว่า อินาสึมะ อิเลเว่นในตำนานหรอ เอนโดที่มองก็ได้แต่คิดว่าคนข้างๆตัวก็กังวลเรื่องการแข่งนัดหน้าอยู่เหมือนกัน

 

“ อยากรู้จัง ว่าคุณตานะมีท่าไม้ตายอะไรไว้บ้าง ”

 

 

 

 

 

 

“ มีคัมภีร์ของอินาสึมะอิเลเว่นอยู่ ”

 

“ มีคัมภีร์อยู่งั้นหรอ ”

 

“ อยากรู้จังนะว่าในนั้นเขียนอะไรไว้บ้าง ”...เดี๋ยวนะ?

 

“ คัมภีร์หรอครับ / คะ!??! ”เอนโดกับคาเซมารุถึงกับตกใจจนลุกขึ้น ส่วนโกเอนจิก็มองอย่างตกใจเช่นกัน

 

“ สมุดรึเปล่าคะ? ถ้าสมุดการฝึกผ- อ๊ะ ไม่สิเอ่อก็มีอยู่นะคะ ”เอนโดเอยแต่ก็ผงะไปเพราะเกือบใช้สรรพนามชายทั้งที่ตัวเองตอนนี้ตัวเองเป็นผู้หญิงไปแล้ว

 

‘ เศร้าเลย QQ ’

 

“ สมุดน่ะ เป็นแค่ส่วนหนึ่งของคัมภีร์ ว่าแต่เธอเป็นหลานของคุณไดสุเกะงั้นเหรอ? ”

 

“ อ่า ใช่ค่ะ ว่าแต่คุณลุงร้านราเม็งรู้จักด้วยเหรอคะ? ”เอนโดยิ้มกว้างใส่เมื่อได้ยิน

 

“ งั้นเหรอ เธอเป็นหลานของไดสุเกะ หลานของคุณไดสุเกะ ”ว่าจบลุงร้านราเม็งก็ใช้ทัพพีชี้ใส่หน้าทันที ทำเธอเกือบร่วงจากเก้าอี้หากไม่มีสองหนุ่มใช้แขนมากันไว้

 

‘ อย่าทำอะไรแบบนี้ได้ไหม /// ใส่กระโปรงอยู่นะเห้ย! ’

 

“ เกือบไปแล้ว ขอบคุณนะทั้งสองคน ”เอนโดหันมาขอบคุณแต่ไม่รู้ทำไมเห็นสองคนนี้หน้าแดงๆ

 

“ คัมภีร์นั่น อาจนำหายนะมาสู่เธอได้นะ ยังอยากดูอีกรึเปล่า ”

 

“ ไม่ลองก็ไม่รู้นะคะ ”เธอกล่าวพร้อมยิ้มอย่างมั่นใจ ซึ่งลุงที่เห็นก็ยิ้มอย่างชอบใจเช่นกัน

 

“ คัมภีร์น่ะ อยู่ในตู้เซฟของห้องผู้อำนวยการของไรมง ”

 

วันต่อมา

 

“ แล้วทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย คาเซมารุ? ”เธออดจะกล่าวไม่ได้เมื่อคาเซมารุบอกจะเรียกประชุมทีมกัน แต่ที่ทำกันนะเหมือนกับนักโทษในห้องขังเลย มาคุยอะไรกันแคยๆแบบนี้

 

“ เอาน่า จะคุยกันเรื่องคัมภีร์กันไม่ใช่หรอ? ”

 

“ ห๊ะ! คัมภีร์!!!? ”

 

“ เบาๆหน่อย ”คาเซมารุอดจะห้ามปรามไม่ได้ทำเอาเธอยิ้มแหะๆ

 

คาเซมารุน่ะ เหมือนแม่ในชมรมเลย

 

“ ก็จริงนะ ลุงเขาบอกว่าคัมภีร์อยู่ที่ไรมงน่ะ ”

 

“ ว่าแต่ลุงร้านราเม็งรู้ได้ไงหรอครับ กัปตัน ”คาเบยาม่าเอยถามซึ่งเธอก็ทำหน้าประมาณแบบงงๆก็เลยตอบบอกไม่รู้ ทำทุกคนทำหน้าเหวอ

 

“ นั่นสินะ แหะๆ ”

 

●_●●_●●_●●_●●_●●_●

 

‘ นึกว่ารู้ซะอีก ถึงให้รีบออกจากร้านมาเมื่อวานโดยไม่ถามอะไร ’สองหนุ่มคิด

 

“ แหะๆ เอาเป็นว่าคัมภีร์น่ะอยู่ที่... ”

 

ที่ห้องผู้อำนวยการ ไรมง

 

“ จะทำกันงี้จริงๆเหรอ? ”เธอเอยเมื่อเพื่อนร่วมทีมทั้งหมดขอทำตัวลับๆล่อๆมาที่ห้องแทนที่จะไปขอนัตสึมิเอา

 

เอิ่ม ยกเว้นแต่โกเอนจิที่บอกมีธุระ

 

แต่ว่าดูท่า ทีมคงไม่ถูกชะตากับนัตสึมิ

แต่ถึงจะไม่ถูกชะตามากเท่าไหน ทำงี้มันก็เสี่ยงไปไหมม

 

“ เอาน่า นับหนึ่งถึงสามก็บุกเลยนะ! ”คาเซมารุเอยและพอนับถึงสามแล้วเปิดประตู เป็นว่าทุกคนล้มกันหมดและเธอก็จะล้มเพราะเธอสะดุดเท้าของใครสักคนในทีม

 

อ๊ะ! หมับ

 

แต่เพราะโดม่อนที่มองอยู่ข้างหลังเอื้อมมือมาจับตรงเอวทำเอาเธอไม่ล้ม

 

“ ขอบคุณนะ โดม่อน ”

“ อย่าซุ่มซ่ามมากสิ เธอน่ะ ”โดม่อนกล่าว เธอเลยยิ้มแห้งๆ ใส่แต่ก็กล่าวขอบคุณอีกรอบ

 

“ แล้วรหัสละจะทำยังไง? ”เธอเอยเมื่อคนในทีมมองเธอด้วยสาตาแปลกๆเหมือนไม่พอใจ...ทำไมถึงไม่พอใจกัน?

 

“ อ่า..เอ่อ งั้นฉันจัดการเอง! ”

 

“ พวกนายหยุดเลยนะ ถ้าของที่พวกนายต้องการฉันหามาให้แล้ว ”แต่แล้วนัตสึมิก็ออกมา แล้วก็ให้คัมภีร์แก่เอนโดไป

 

“ ขอบคุณนะ นัตสึมิ! ”แต่ไม่รู้ทำไมสาวเจ้าอย่างนัตสึมิถึงหน้าแดงแต่เธอก็ปัดไปพร้อมกับเอยขึ้นว่า

 

“ แต่ได้ไปก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ ”

 

“ ทำไมอะ? ”คาเซมารุเอยถาม

 

“ ก็มันอ่านไม่ออกน่ะสิ ”

 

“ อ้อ ถ้าภาษาในสมุดน่ะ ฉันอ่านออกนะ ถึงมันจะแบบฟุตฟิตโฟไฟร์ไปหน่อยก็เถอะ แหะๆ ”เอนโดตอบ นัตสึมิที่ได้ยินก็แค่ยิ้มจางๆก่อนจะจากไป

 

ที่ชมรม

 

“ สุดยอดเลยมีสูตรลับหัตถ์เทวะด้วย! ”เอนโดที่คอยจ้องอ่านมาตั้งแต่เมื่อกี้ตะโกนขึ้นมา คนมาใหม่อย่างโดม่อนก็นั่งงงอยู่

 

ภาษาแปลกขนาดนั้น ยัยนี่ยังอ่านได้อีก

 

“ เจอแล้ววิธีรับมือผู้เล่นที่กระโดดสูงๆ ”ว่าจบเอนโดก็เรียกประชุมโดยเจ้าตัวขอนั่งบนยางรถพร้อมกับคาเซมารุโกเอนจิที่นั่งขนาบ ส่วนคนอื่นก็พากันนั่งข้างล่าง ยกเว้นโดม่อนที่นั่งบนยางฝั่งตรงข้าม

 

โกเอนจิเขาทำธุระเสร็จแล้ว

 

“ วิธีจะเอาชนะทีมนั้นได้ก็มีท่า อัศนีบาตฟาดพิภพ งั้นจะอธิบายแล้วนะ ”

“ ให้คนหนึ่งกระโดดฟิ้ว แล้วอีกคนก็ป้าบขึ้นไปเลย พอกระดึ้บได้ก็ทะเด้น ก็แค่นี้อะนะ ”เอนโดได้แต่ยิ้มแหะๆ เมื่อเห็นท่าทางแต่ละคน เอาโกเอนจิที่ทำหน้าแหยๆมาเป็นประกันเลย

 

“ มีแต่ภาษาแบบนี้จริงๆสินะครับ ”

 

“ แหะๆ ”เอนโดหัวเราะแต่ก็เอยตอบไปว่า

 

“ แต่คุณตาน่ะไม่เขียนโกหกหรอกนะ แต่แค่ต้องหาวิธีฝึกให้ได้ก็แค่นั้นเอง ”

 

ลานฝึก ( สนาม )

 

“ การฝึกหลักของวันนี้คือการตั้งรับกับศัตรู! ”โซเมย์โอกะเอยพร้อมกับยางรถที่ติดอยู่บนต้นไม้ข้างสนาม

 

แต่แล้วทุกคนก็ถอยยกเว้นชิชิโดะ

 

“ ผมหรอครับ? ”

 

“ โชคดีนะครับ คุณชิชิโดะ ”ยังไม่ทันตั้งตัวชิชิโดก็กระเด็นไปแล้ว

 

“ ฝึกหนักกันจัง ”เอนโดเอยเบาๆในใจก็คิดถึงท่าฝึกของตา

 

‘ คุณตาใช้คนสองคนสินะ อีกคนกระโดดไปข้างบนแต่อีอย่างไม่เข้าใจเลยแหะ ’

 

“ เอนโด ขอเวลาหน่อยได้ไหม? ”

 

ว่าแล้วโกเอนจิก็นั่งยองพร้อมเอากิ่งไม้มาวาดเป็นภาพ

 

“ ท่าไม้ตายตะกี้น่ะ ให้คนแรกกระโดดแล้วใช้อีกคนมาเป็นฐานแล้วให้คนแรกเหยียบแล้วพอสูงพอ ก็กระโดดโอเวอร์เฮด แบบนี้คิดว่าไง? ”โกเอนจิเอย ซึ่งเอนโดก็ทำหน้าตกใจและดีใจ ดวงตาดำส่องประกายขลับก่อนจะยิ้มออกมา

 

“ สุดยอดไปเลย มันต้องแบบนี้แน่ๆเลย! (◐∇◐*) ”เอนโดยิ้มพร้อมแบล็กกราวด์เป็นดอกไม้สว่างสดใส

 

‘ มันจะขนาดนั้นเลยหรอะ ’

 

“ แต่ก็เหลือแค่คนสินะ คนที่ทำได้ก็มีแค่นายกับ...คาเบยาม่าไง น่าสนุกแล้วสิ! ”เอนโดกล่างโกเอนจิก็ได้แค่ยิ้มแห้งใส่

 

 

Talk

 

กลับมาอัพแล้วนะคะ ♥ ช่วงที่ไม่ได้อัพมีคนมาค้อมเม้นท์และติดตามเยอะขึ้น ไรท์คนนี้ชื่นใจจริงๆค่ะ // กราบงามๆให้

 

ทุกคนก็พอทราบใช่ไหมว่า 1 ก.ค. เป็นวันเปิดเทอม ไรท์ก็เลยเริ่มเตรียมตัวน่ะ ก็เลยมาอัพช้ามากก ( พึ่งขึ้นม.4 ) ยังไงตรงนี้ต้องขอโทษด้วยนะคะ

 

[ เกลียดโรคโควิท -19 มากเลยบอกตรง=^= ]

 

ขอบคุณคนติดตามทั้ง 40 กว่าคนด้วยนะคะ♥ ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #22 Kurama9 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 20:36
    รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าาาาา
    #22
    0
  2. #21 maow2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 11:35

    รอๆๆๆๆๆ
    #21
    0
  3. #20 Parnparn1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 19:39
    ดูเป็นแนวฮาเร็มทุกคนต่างต้องเอ็นดูหนูเอนโด~
    #20
    0
  4. #18 `KJJK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 16:05
    รอๆๆๆๆ
    #18
    0
  5. #17 PNoTZa1 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 15:03
    ฮาเร็มใช่มั้ยๆๆไ
    #17
    0
  6. #16 rotazx9077 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:46

    สู้สู้ นะ สนุกมาก

    #16
    0