dead by daylight : light spot in the dark

ตอนที่ 1 : Do not let her escape

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 มิ.ย. 61

ภายในป่าลึกที่ๆไม่มีใครรู้จัก ไม่ใช่สิที่นี้มันอีกมิติหนึ่งเลยต่างหาก ไม่มีใครเข้ามาที่นี้ได้ถ้าไม่โดนเลือก


นรก


แห่งนี้ เกมนี้มันไม่มีวันจบสิ้น มันค่อยกินความหวังของเราตลอดเวลา มันไม่รู้จักจบจักสิ้น


เกมนี้ไม่มีวันจบ

______________________________________________________


     ภายในป่าลึกมีซากรถ ป่าแห่งนี้มันไม่ใช่ป่าธรรมดาป่านี้มันคือเกม เกมล่าชีวิตที่ฝ่ายที่โดนล่าไม่สามารถต่อต้านหรือสู้กับฆาตกรที่แห่งนี้ได้

 

     หญิงสาวท่าทางนักเลงที่มีผมทรงแปลกๆเดินเข้ามาในบริเวณสถานที่ป่าแห่งนี้ เธอได้ยินเสียงของพุ่มไม้สั่นไหวเธอรีบนั้งลงข้างโขดหินและโผล่หน้าออกมาดูนิดหน่อยเธอเห็นเป็นเงานิดหน่อยและเดินไปพร้อมพุ่มไม้ที่สั่นตามทางเหมือนมีคนวิ่งไป

 

     "โธ่เว้ย!!! ฉันไม่อยากเจอไอ้เจ้านี้เลย"

     เธออุทานขึ้นหลังจากลอบมองและหันหลังกลับมานั้งเกาหัวหลังโขดหิน

 

     "เจ้าพวกนั้นอีก3คนอยู่ไหนน่ะ ขอให้รอดทีเถอะ"

     เธอนั้งอยู่หลังโขดหินและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

________________________________________________________


     อีกทางด้านหนึ่งมีคน3คนกำลังเดินไปเรื่อยๆผ่านซากรถเก่าๆ

 

     "นี้ เธอคิดว่าเนียร์จะรอดไหม ไปคนเดี่ยวอย่างนั้น"

     หญิงสาวผิวคล่ำภายในกลุ่มทักขึ้นพร้องกับสีหน้าเศร้าๆ ทำให้คนสองคนที่เดินนำไปก่อนหันกลับมามอง

 

     "ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังไงยัยนั้นก็ต้องรอดอยู่แล้ว"

     หญิงสาวผมเปียหันกลับมาตอบพร้อมลูบหลังคนที่กำลังจะร้องไห้

 

     "ฉันก็คิดว่างั้นน่ะ ยัยนั้นอึดจะตายไป"

     ชายหัวฟูหันกลับมาพร้องพูดด้วยสีหน้ายิ้มนิดหน่อย

 

     "อื่อ.....ขอบใจพวกเธอน่ะ"

     หญิงผิวคล่ำเช็ดน้ำตาตัวเองแล้วพร้อมไปต่อ

 

     ในระหว่างที่พวกเธอกำลังเดินเพื่อหาเครื่องกำเนิดไฟฟ้า เพื่อเปิดประตูทางออก เสียงของหัวใจพวกเขาก็ดังขึ้น

 

     "ว็ากกกกก!!!!!!! พวกเธอออกไปจากตรงนี้เดี่ยวนี้!!!!!"

     ท่าทางของนักเลงสาวที่วิ่งมาแต่ไกลด้วยความกลัวบอกเตือนเพื่อนของพวกเธอทั้งหมดไว้

 

     พวกเขา3คนหันหลังกลับไปและเห็นบางสิ่งบางอย่างวิ่งไล่เธอมาด้วยความเร็วมาก

 

     "รถขายไอติม"

     เด็กสาวผมเปียอุทานขึ้น แล้วหลังจากนั้นทั้ง3คนก็ออกตัววิ่งกันไปคนล่ะทาง แต่ไม่มีใครหันกลับมามอง

 

     มันไม่ได้ไล่พวกเธอ3คนมันไล่เด็กผู้หญิงที่เป็นนักเลงนั้น ไม่มีใครรู้พวกมันไล่เนื่องจากอะไร แต่ที่เรารู้กันคือเมื่อเข้ามาในเขตแดนนี้แล้วพวกเราทุกคนคือเหยื่อของพวกมันทั้งหมด

_______________________________________________________


     "อ๊า....เธออยู่แค่เอื้อม ถ้าเราวิ่งทันเธอเราจะ....."

     เสียงความคิดในใจของฆาตกรที่ถือกระดิ่ง

 

ทันใดนั้น

 

ตุ้บ.....

 

     เธอ...นํกเลงสาวคนนั้นก็ล้มลงคงเพราะหมดแรงที่จะวิ่งแล้ว เธอไม่ได้พักผ่อนเลยทั้งวันวันนี้ พอเธอกลับไปที่แคมป์ไฟของเธอ เธอก็อาสาออกมาต่อไม่ยอมพักผ่อน จนมากระทบกับเกมนี้แหละ

 

     เธอพยายามที่จะคลานหนีผม ผมจึงจับขาเธอและลากเธอมาพร้อมง้างไม่เท้าที่ผมถือไว้เต็มกำลังจากนั้น...

 

แผละ

 

     ผมตีเธอลงไปเลือดของเธอค่อยๆไหลออกมา เธอแค่หมดสติลงไปเท่านั้น เพราะผมจำกัดแรงของตัวเองไว้ไม่ให้ออกแรงมากไป ก็เธอออกแรงมากไปเธอก็ได้ตายพอดีแล้วก็ไปเกิดที่แคมป์ไฟนั้น

 

     นั้นไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ กว่าจะจับมาได้รู้ไหมมันเหนื่อยมากแค่ไหนเธอชอบกวนประสาทผมตลอด

 

พรึ้บ

 

     เสียงเครื่องกำเนิดไฟฟ้าทั้งหมดดังขึ้นพร้อมกับออร่าประตูทางออกปรากฏขึ้น

 

     "พวกนั้นนี้ทำงานไวกันจริง"

 

     ผมคิดอยู่ในใจผม ก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่และลากร่างของเด็กสาวนักเลงมาด้วย

 

     ผมไม่คิดที่จะไล่ใครอีกตอนนี้เพราะสิ่งที่ผมต้องการมันอยู่กับผมตรงนี้แล้ว

 

     ฆาตกรลากร่างของเธอไปพร้อมกับหายไปในหมอกควันที่หนาแน่นอย่างมาก

======================================================================

ผ่ามมมมมมมมมมม ขอโทดด้วยที่ตอนแรกอาจสั่นไปหน่อยแต่เราจะทำตอนอื่นๆให้มันยาวกว่านี้แน่นวล

คอมเมนมาให้หน่อยนร้าาาาถ้ามีอะไรผิดพลาดเราจะเอาไปแก้ไขใหม่ในตอนถัดๆไป

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วยนร้าคร้าาาาจุฟๆๆๆๆๆๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 19:31

    แม้จะงง(ไม่)นิด แต่สกิลมโนที่สูงส่งบอกว่า สองคนนี้มันต้องคู่กัลลล



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:16
    #2
    0
  2. #1 39875 (@sasamisamisan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 23:38
    .....กำลังสื่อถึงอะไร?...(งง)
    #1
    0