[จบ] Don't tell me to take off my skirt [yaoi] สนพ. SENSE BOOK

ตอนที่ 2 : 01 Beauty and a mystery box

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,101 ครั้ง
    19 เม.ย. 61

01 Beauty and a mystery box

 

            ผู้หญิงข้างห้องของผมเป็นคนสวยมาก

 

            เธอมีรอยยิ้มมุมปากที่ดูมั่นใจ เส้นผมสีดำสนิทยาวเหยียดตรงถึงกลางหลัง ดวงตาเรียวรีที่ดูน่ากลัวแบบนางพญา แถมยังสูงเลยศีรษะของผมไปเกือบฝ่ามือทั้งที่ใส่แค่รองเท้าสานส้นเตี้ย ผมรู้สึกตกใจกับความสูงที่แตกต่างกันระหว่างเรานิดหน่อยเพราะมั่นใจว่าผมก็ไม่ได้เตี้ย หุ่นเธอดีมาก สูง ๆ เพรียว ๆ เหมือนพวกนางแบบที่เคยเห็นในโทรทัศน์

 

            น่าเสียดายที่ผมไม่ชอบผู้หญิง ผมเลยไม่สามารถคิดภาพตัวเองเข้าไปจีบเธอได้ ถึงจะแอบใจกระตุกไปกับรอยยิ้มกับดวงตาสวย ๆ ของเธอก็เถอะ

 

            เธอย้ายเข้ามาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ความจริงแล้วพวกเราเคยทักทายกันครั้งสองครั้งตรงระเบียงห้องกับหน้าประตู สัญญาณโทรศัพท์ที่นี่ห่วยเป็นบางเวลา พวกเราเลยจำเป็นต้องไปยืนตากลมตากฝุ่นตากควันเพื่อคุยธุระสำคัญ ถึงแม้จะน่าแปลกใจในบางทีเมื่อผมได้ยินเสียงผู้ชาย แต่พอออกไปกลับเจอเธอยืนนิ่ง ๆ อยู่แค่คนเดียว

 

            บางทีวันนั้นเธออาจจะแค่ป่วยเสียงเลยแหบเฉย ๆ หรือไม่เธอก็อาจจะมีแฟนก็ได้

 

            อย่างไรก็ตาม เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญเท่ากับสถานการณ์ที่ผมกำลังเจอ ผมก้มมองกล่องพัสดุที่เธออยู่ด้วยสีหน้าเหมือนอยากแกล้งตาย เธอยิ้มละมุนละไม เหมือนแกล้งทำเป็นไม่เห็นว่าผมเกือบจะหงายหลังล้มตึงไปเลยตอนเห็นว่าเธอถืออะไรเข้ามาให้ผม

 

            กล่องมีร่องรอยถูกเปิด ตามที่ผมได้ยินเธออธิบายแบบไม่ค่อยเข้าหูเท่าไหร่ ก็พอจะจับใจความได้ว่ากล่องพัสดุนี้ถูกส่งไปที่ห้องของเธอ ด้วยความที่เธอเองก็กำลังรอของและไม่ได้เช็คชื่อที่อยู่บนหน้ากล่องให้แน่ใจ เธอจึงรีบร้อนแกะออก แต่พอเห็นว่าของข้างในเป็นอะไร เธอเลยรีบเช็คชื่อที่อยู่และเอามันมาคืนผมที่เป็นเจ้าของ หอบกล่องพัสดูมาพร้อมกับคำขอโทษและคุ้กกี้หอม ๆ ในซองน่ารักสุด ๆ เธอเหมือนเอามันมาให้ผมกินก่อนลงไปดิ้นแง่ก ๆ เพราะช็อคจนตาเหลือกตาย

 

            แน่นอนว่าที่อยู่น่ะเป็นห้องของผม แต่ชื่อเนี่ยของไอ้พี่สกาย ไอ้บ้านั่นส่งของพวกนี้มาให้ผมแบบนี้สนสี่สนแปดใด ๆ ทั้งสิ้น เจอหน้ากันอีกรอบผมจะยกเก้าอี้ฟาดหัวมัน

 

            ไม่เอาคืนเหรอคะ

 

            เสียงเธอทุ้มต่ำกว่าผู้หญิงทั่วไป แต่ผมไม่สนใจ ตอนนี้กำลังคิดว่าจะแกล้งตายท่าไหนดีถึงจะไม่ดูผิดปกติจนเกินไป

 

            ฮีทสโตรกได้มั้ย ล้มลงไปเลยงี้ ยังไงประเทศไทยตอนนี้มันก็ร้อนบัดซบจนน่าจะทำคนตายได้อยู่แล้วนี่หว่า

 

            เออ เข้าท่า ฮีทสโตรกละกัน

 

            ไม่เป็นไรหรอกนะคะ สัญญาว่าจะไม่เอาไปบอกใครหรอกเธอยิ้มนิ่ง ๆ และพูดขัดความสติแตกเป็นบ้าเป็นบอของผม ผมกะพริบตา อยากเอาหัวโขกกำแพงตายฉิบ รับไปเถอะค่ะ หนักนะ

 

            ผมรีบร้อนรับมันมาถือไว้ทันที ฝากล่องที่เผยอออกเผยให้เห็นของภายในที่มีจำนวนมหาศาลจนเกือบล้นออกมาทำให้ผมนึกอยากหัวเราะออกมาดัง ๆ ให้กับความบัดซบที่กำลังเผชิญอยู่ ผมยิ้มเฝื่อน เลื่อนสายตาไปจ้องคุ้กกี้ในห่อหน้าตาน่ารักแทน จ้องมันเหมือนกับว่าคุ้กกี้จะมีอำนาจสะกดจิตผมว่าทุกอย่างจะไม่เป็นอะไรได้ ขอบคุณนะครับ

 

            “ไม่เป็นไรค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะที่ไม่ดูให้ดีก่อนเปิด

 

            “ไม่เป็นไรครับผมว่าเสียงอาลัยตายอยาก สาวสวยไม่กะพริบตา ยังคงจ้องผมด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่นิดเดียว ผมเงยเธอด้วยสีหน้าขอร้อง แม้ว่าจะหลุดสติหลุดไปพักหนึ่งเพราะตาของเธอสวยเป็นบ้า ถ้าเป็นไปได้ รบกวนลืม ๆ สิ่งที่เห็นไปเถอะนะครับ

 

            รอยยิ้มมุมปากของเธอเหมือนจะกว้างขึ้นอีกนิดจนผมแทบปิดประตูใส่หน้าเธอแล้ววิ่งไปผูกคอตายกลางห้อง เธอกอดอก เอนตัวพิงกรอบประตูด้วยท่าทางโคตรกระชากใจ พระเจ้า ทำไมผมเห็นผู้หญิงคนนี้ดูหล่อได้วะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ รสนิยมความชอบของคนมันว่ากันไม่ได้นี่นา

 

เธอเหลือบมองไปด้านข้างเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนสายตามาสบกับผมอีกครั้ง เหมือนจะเห็นประกายในดวงตาของเธอแวบหนึ่งก่อนที่จะจางหายไป เธอเลื่อนมือมาตีอกตัวเองเบา ๆ แล้วก็บอกกับผมด้วยสีหน้าจริงจังขึ้น โซเองก็มีงานอดิเรกที่คนอื่นไม่ค่อยยอมรับเหมือนกันค่ะ เพราะงั้นโซเข้าใจ

 

            ก่อนที่ผมจะตอบอะไรกลับไปได้ เธอก็ก้มหน้ามองกล่องพัสดุในมือของผมเสียก่อน ผมหน้าม้านไปเล็กน้อยเมื่อดวงตาของเธอจ้องของที่อยู่ภายในผ่านฝากล่องที่เผยอขึ้น ผมรีบกระชับมันในอ้อมกอดและหันด้านฝากล่องเข้าหาตัว เธอชะงัก เงยหน้าขึ้นสบตากับผมที่แทบจะแหกปากเป็นคนบ้าใส่หน้าเธออยู่แล้ว

 

            เจอกันตั้งหลายครั้งแล้ว ยังไม่ได้รู้จักชื่อเลยผมกระแอมเปลี่ยนเรื่องหน้าตาเฉย ทำทุกอย่างให้พวกเราเลิกสนใจไอ้ของเวรในกล่องเฮงซวยนี่ เธอเลิกคิ้วเล็กน้อย น่าเสียดายที่ผมไม่ชอบผู้หญิง แต่แวบหนึ่งผมก็เผลอคิดขึ้นมาว่าถ้าเป็นเธอผมอาจจะกลับไปสู่เส้นทางที่พ่อแม่ต้องการได้เพราะ ให้ตาย ดวงตาของเธอโคตรสวยเลยจริง ๆ

 

            แต่อีกใจผมก็ไม่อยากเปลี่ยน ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ชอบผู้ชายไม่ได้ไปฆ่าใครตาย ทำไมผมต้องยอมเปลี่ยนตัวตนของตัวเองเพื่อใครสักคนที่มีอคติอยู่เต็มหัวใจด้วยวะ ถึงอีกฝ่ายจะเป็นพ่อแม่ของผมก็เถอะ

 

            โยโซระค่ะ เรียกโซเฉย ๆ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักกันจริง ๆ สักทีนะคะแต่เสียงของเธอก็ดึงผมออกมาจากภวังค์เสียก่อน ผมเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ พยักหน้ารับเบา ๆ และพยายามกลั้นอาการอยากเอาหัวโขกกำแพงจนกว่าจะลืมทุกสิ่งทุกอย่างไว้อย่างยากลำบาก

 

            ครามครับ ยินดีที่ได้รู้จักผมยิ้มเจื่อน เหล่มองกล่องแล้ววกสายตากลับมาหาใบหน้าสวย ๆ ของเธออีกครั้ง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำความรู้จักกันโดยที่คุณไม่เห็นไม่รับรู้รสนิยมของผมจริง ๆ

 

            เธอหัวเราะเสียงดัง เคาะกำปั้นลงบนกล่องผมเบา ๆ ไม่ต้องห่วงค่ะ ความลับของคุณครามปลอดภัยแน่นอน อย่าลืมกินคุ้กกี้นะคะ โซซื้อมาจากร้านประจำของโซเอง ถ้าชอบแล้วจะเอามาให้อีกค่ะ

 

            ผมมองเส้นผมที่ขยับทิ้งตัวไปกับแผ่นหลังและไหล่ของเธอ ก่อนจะรีบปิดประตูห้องตัวเองบ้าง ผมเอาหน้าผากซบประตูอย่างเหนื่อยอ่อน ห่อคุ้กกี้ตกไปอยู่ที่พื้น ปากกล่องเปิดออก ผมแทบช้ำใจตายเมื่อเห็นว่าของข้างในโชว์ตัวเด่นหราโดยที่ไม่ต้องยกขึ้นมาดูขนาดไหน

 

            เซ็กส์ทอยเต็มรูปแบบ ชนิดที่ว่าถ้าเล่นหมดนี่คงได้ฟ้าเหลือง นอนตาเหลือกน้ำเหือดแห้งตาลอยคาเตียงแน่นอน

 

            ผมสบถเสียงเบาแล้วกระแทกกล่องใส่ประตูแรง ๆ อย่างระบายอารมณ์ แต่ผมเอียงมันผิดท่าเล็กน้อย ไวเบรเตอร์สีฟ้าสดใสกับปลอกคอสีดำร่วงตกลงมาเคียงคู่กับห่อคุ้กกี้ ผมจ้องไวเบรเตอร์ที่กลิ้งหลุน ๆ มาหยุดที่ปลายเท้าของผมราวกับพยายามตอกย้ำการมีอยู่ของมันอย่างเริ่มอยากใช้เท้าบรรจงขยี้ให้มันพังเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

            ให้ตาย ต่อไปจะห้ามไม่ให้ไอ้พี่สกายสั่งของพวกนี้มาลงที่ห้องตัวเองแบบนี้อย่างเด็ดขาดแล้ว

 

 

            วันต่อมา ผมรีบขนกล่องของหฤหรรษ์ไปยังห้องของสกายคู่นอนของผมทันที

 

            ไม่เอาแล้วนะ ให้ตาย เราเกือบแกล้งตายใส่เขาแล้วผมสบถและใช้ขาเตะเอวสกายที่นั่งอยู่บนพื้นแรง ๆ สกายหัวเราะ โยนไวเบรเตอร์สีฟ้าสดใสชวนสยองใส่หน้าผมที่นั่งอยู่บนเตียง ผมเอียงตัวหลบ เกือบเผลอตบหัวพี่มันแรง ๆ เล่นบ้าอะไรเนี่ยสกาย

 

            “คำว่าพี่ที่นำหน้าหายไปไหนสกายว่าเสียงกลั้วหัวเราะ เขากดปุ่มที่ทำให้ไวเบรเตอร์สั่นครืดคราดอยู่บนที่นอนข้างขาของผม ผมก้มมองมันด้วยความรู้สึกอยากปามันอัดผนังหน่อย ๆ ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ เขาก็ไม่ได้ดูล้อเลียนอะไรครามไม่ใช่เหรอ ชื่ออะไรนะ โย ๆ อะไรสักอย่างใช่ไหม

 

            “โยโซระ เขาให้เราเรียกว่าโซ ลูกครึ่งล่ะมั้ง ชื่อญี่ปุ่นซะผมนึกถึงหน้าของเธอขึ้นมา เมื่อเช้าก่อนออกมาผมเจอเธอด้วย ผมเกือบแกล้งตายอีกรอบเพราะผมถือกล่องพัสดุกล่องเดิมเพิ่มเติมคือปิดมันอย่างแน่นหนาแล้ว เธออยู่ในชุดเสื้อยืดธรรมดาที่ทำให้หน้าอกของเธอดูเกือบจะแบนราบกับกางเกงยีนส์ที่แนบไปกับท่อนขายาว ๆ ดูแข็งแกร่งนั่น ดีที่เธอไม่ได้พูดอะไร แค่ยิ้ม โบกมือบ๊ายบายให้ผมแล้วขึ้นรีบร้อนใส่หมวกกันน็อค กระโดดคร่อมฮอนด้าซีบีอาร์ของตัวเองแล้วบิดคันเร่งหายไป เธอดูโคตรเท่ห์จนผมอายตัวเองที่กระเซอะกระเซิงสุด ๆ ในขณะที่เธอหย่อนขาลงมาจากสวรรค์ ผมเหมือนเป็นซากอะไรสักอย่างที่ถูกขุดขึ้นมาจากดินแบบสด ๆ ร้อน ๆ

 

เมื่อคืนทำใจให้หลับไม่ลงจนต้องมาเดินหายานอนหลับตอนตีสาม สมเพชตัวเองจริง ๆ ให้ตาย

 

เรื่องเขาน่ะช่างเถอะ คราวหน้าห้ามส่งไปที่ห้องเราอีกนะ ส่งมาที่ห้องนี้เลย

           

จ้า ๆ บ่นจังเลย พี่อุตส่าห์คิดว่าครามน่าจะอยากลองทดลองใช้ของก่อนใช้งานจริง เลยให้ส่งไปที่ห้องให้ไง ไม่ได้ใช้เหรอสกายขึ้นมานั่งบนเตียงและหรี่ตามองผมที่เม้มปาก รู้สึกหน้าร้อนแปลก ๆ ยิ่งได้ยินเสียงเขาหัวเราะเสียงดังก็อยากเอาอะไรซัดปากซัดหน้าเขาแรง ๆ สักที

 

            ใช่ ปกติผมก็คงอยากทดลองใช้พวกมันก่อนนั่นล่ะ ถ้าไม่ติดว่าจะใช้ทีก็ดันนึกหน้าสวย ๆ ของโซตอนเอาพวกมันมาคืนผมทีจนทำใจใช้พวกมันไม่ลง ผมคงได้ฟินตัวระเบิดไปกับไอ้ของพวกนี้ไปแล้ว ไม่ต้องขนมาถล่มห้องไอ้คนส่งมาให้โดยไม่ถามแบบนี้หรอก

 

            ผมเอียงคอหนีเมื่อสกายเอานิ้วมาจิ้มแก้มผมเบา ๆ อย่างเรียกร้องความสนใจ แต่พอพี่มันไม่ยอมหยุด ผมก็จ้องอย่างข่มขู่จนสกายยกมือสองข้างขึ้นยอมแพ้

 

            ไม่เห็นต้องอายเลย รู้เช่นเห็นชาติกันมาตั้งขนาดไหนแล้ว

 

            “ก็ไม่เห็นต้องพูดป่ะวะผมสบถ ก่อนจะทำตาขวางเมื่อไอ้พี่สกายมันเอาไวเบรเตอร์มาแนบแก้มของผมอย่างหยอกล้อ ผมปัดมันตกไปอีกทางแล้วขู่แฟ่เหมือนแมวเจอแตงตวา เมื่อคืนผมฝันเห็นไวเบรเตอร์สีฟ้าขนาดยักษ์วิ่งไล่กวดผมไปตามสนามบอลของโรงเรียนมัธยมด้วย โคตรหลอน คนบ้าอะไรโดนไวเบรเตอร์วิ่งไล่วะ

 

            สกายหัวเราะดัง ๆ จนผมมองเขาตาขวาง ถ้าไม่ติดว่าพวกเราสนิทกันมากพอที่จะไว้ใจให้อีกฝ่ายเป็นคู่นอนกันมายาวนานได้ ผมอาจจะเผลอต่อยหน้าพี่มันไปจริง ๆ

 

            ผมเหลือบมองสกายที่ผลักผมให้นอนลงไปกับเตียง กะพริบตาปริบ ๆ ใส่ นึกอยากถามเขาว่ามึงรีบหรา

 

            ยังเช้าอยู่เลย

 

            “บ้านครามเขาห้ามมีอะไรกันตอนฟ้าสว่างเหรอ

 

            “บ้านเราเขาห้ามไม่ให้มีอะไรกับผู้ชาย ถ้าจำไม่ผิด บ้านสกายเองก็เหมือนกัน

 

            ผมแค่นเสียงตอบกลับไป สกายชะงักและมองผมด้วยสายตาเห็นใจ ในขณะที่ผมก็มองเขาด้วยสายตาแบบเดียวกัน เราสบตากันอย่างเข้าใจ แค่นหัวเราะใส่กันและกัน ก่อนที่สกายจะเปลี่ยนมานอนข้าง ๆ ผมแทน ผมยื่นตุ๊กตานีโม่ตาถลนสีส้มแปร๊ดจากบนหัวเตียงที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็น่าสยองมากกว่าจะน่ารักให้สกายกอด ปล่อยให้อีกฝ่ายฟัดนีโม่เล่นระบายความอัดอั้น

 

            อึดอัดบ้างไหมที่ต้องอยู่แบบนี้ บอกที่บ้านไม่ได้ ต้องคอยบอกว่าอยากใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อนแต่งงานหรือไม่ก็บอกว่ายังไม่เคยเจอคนที่ใช่ตลอดสกายแค่นเสียง ผมที่นอนข้าง ๆ กันใช้หลังมือตีท้องเขาเบา ๆ ก่อนจะพลิกมือมาลูบท้องเขาเบา ๆ แทนคำปลอบ พวกเราสื่อสารกันผ่านคำพูดไม่เก่งนักหรอก

 

ประโยคนี้ไม่ใช่ประโยคคำถามที่ต้องการคำตอบอย่างจริงจังหรอก เพราะเราทั้งคู่ต่างรู้คำตอบดีอยู่แล้ว

           

ผมนึกถึงโซกับคำพูดของเธอขึ้นมา รสนิยมกับความชอบของคนมันว่ากันไม่ได้ ผมกระตุกยิ้มโดยที่ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรสมควรยิ้มเลยสักนิด ผมไม่ได้เคยคิดคาดหวังให้คนที่บ้านยอมรับเรื่องรสนิยมบนเตียงของผมอย่างที่โซพูดหรอกเพราะยังไงซะผมก็ไม่คิดจะคุยกับพวกเขาเรื่องนั้นอยู่แล้ว แต่อย่างน้อย ๆ ก็อยากให้พวกเขาช่วยทำความเข้าใจเรื่องที่ผมชอบผู้ชายและไม่สามารถเปลี่ยนไปชอบผู้หญิงได้ทีเถอะ

           

จะว่าไปแล้ว โซเองก็บอกกับผมเหมือนกันว่ามีงานอดิเรกที่คนอื่นไม่ค่อยยอมรับเท่าไหร่

           

ถ้างานอดิเรกของเธอกับรสนิยมบนเตียงของผมกลายเป็นเรื่องปกติในสายตาของคนสำคัญในชีวิตเราได้จริง ๆ ก็คงดี





กะ สะ กายเราไม่ไหวแล้ว เรา…”

 

            ฮื่อ ครามชอบ พี่รู้ อีกฝ่ายหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะฟาดมือลงมาที่สะโพกของผมแรง ๆ ผมสะดุ้ง พยายามงอตัวแต่อีกคนที่นั่งทับขาผมที่นอนคว่ำสองมือถูกมัดไว้ด้านหลังอยู่ไม่ปล่อยให้ทำแบบนั้น รอบที่แล้วครามก็พูดแบบนี้แต่ก็ต่อได้เรื่อย ๆ นี่เนอะ ครั้งนี้ต่ออีกสองสามรอบก็ไหวน่า

 

            ผมกัดฟันแน่น ในหูอื้ออึงไปด้วยเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นตุบอย่างรุนแรง ปลายนิ้วทั้งสิบของผมจิกลงบนฝ่ามือเพื่อกลั้นเสียงร้องด้วยความทรมาน แต่ในขณะเดียวกันมันก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเร้าใจแบบที่ทำให้ผมสุขจนแทบกระอัก หากเป็นอย่างทุกวัน ผมคงลืมทุกเรื่องชวนปวดหัวที่เกิดขึ้นในหัวช่วงสองสามวันนี้ เรื่องที่ยังหางานไม่ได้ เรื่องเงินอาจจะไม่พอใช้ถ้ายังไม่ได้งานเร็ว ๆ นี้ ผมต้องรีบหางานพิเศษได้แล้ว ผมทำงานได้แค่ปีเดียวก็ถูกตกงานกลับมาเตะฝุ่นตามเดิมเพราะบริษัทดันเจ๊ง ถ้านานกว่านี้ผมคง

 

            ผมถอนหายใจเสียงดังเมื่ออะไรก็ตามที่สกายใส่เข้าไปในตัวของผมหยุดสั่นลงชั่วครู่ แต่ก่อนที่จะพูดอะไรได้ มันก็สั่นอีกครั้งด้วยความแรงกว่าเดิม ผมไถหน้าผากไปกับผ้าปูที่นอน ริมฝีปากสั่นระริก เม้มปากและกัดฟันแน่นเมื่อได้ยินเสียงไอ้บ้าสกายหัวเราะเบา ๆ ขณะลูบสะโพกผมไปมา ไอ้เวร บอกว่าไม่ไหวแล้วไงวะ

 

            ถ้าเป็นปกติผมคงจะไปจนสุดทางนั่นล่ะ แต่วันนี้มันแตกต่างจากทุกวันตรงที่เราสองคนมาทำกิจกรรมนี้กันที่ห้องนอนของผมแทนที่จะเป็นห้องของสกาย ด้วยเหตุผลบ้าบอคอแตกอะไรสักอย่างที่เขาไม่ยอมบอก ประเด็นคือห้องผมผนังโคตรบาง เกิดผมหลุดส่งเสียงแปลก ๆ อะไรไปตอนนี้ห้องข้าง ๆ ต้องได้ยินแน่นอน

 

            ห้องผมอยู่สุดทางเดิน แต่ห้องข้างที่อยู่ด้านขวานั่นก็ห้องคุณโซคนสวยผู้เอาของเล่นที่ผมกับสกายกำลังทดลองใช้อย่างถึงพริกถึงขิงมาคืนผมเมื่อสัปดาห์ก่อนไง!

 

            พระเจ้า ผมจะมองหน้าเธอยังไงวะถ้าเธอเกิดได้ยินเสียงผมเข้า หลังจากวันนั้นเธออุตส่าห์ทักผมด้วยสีหน้าปกติแล้วนะเฮ้ย แถมผมยังสามารถพูดคุยโต้ตอบกับเธอได้ตามปกติโดยรู้สึกเหมือนอยากเอาหัวตัวเองฟาดพื้นแล้วด้วย ให้ตาย อะไรเข้าสิงผมให้ยอมตามน้ำไอ้พี่สกายวะ

 

            เสียงเคาะประตูทำให้ผมชะงัก ไม่ต้องถอดผ้าปิดตาออกก็พอเดาได้ว่าสกายเองก็ชะงักไปเหมือนกัน ผมสบถและพยายามเอาเข่าไปชนตัวสกาย ปิดไอ้ของเล่นก่อนแล้วค่อยไปเปิดประตูโว้ย!

 

            รอพี่อยู่ตรงนี้นะเด็กดี

 

            พ่องไอ้พี่…”

 

            โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับ

 

            ไม่ต้องมาลูบหัว ไอ้บ้าเอ้ย!

 

            ผมน้ำตาไหลพรากเพราะความเสียวจนผ้าปิดตาเปียกชื้น กลั้นเสียงร้องเสียงสะอื้นอย่างยากลำบากเพราะไอ้พี่บ้าดันไม่ยอมปิดของเล่นและทิ้งผมไว้บนเตียงแบบนั้นในขณะที่ตัวเองลุกออกจากเตียงแล้ว โว้ย ไอ้พี่สกาย วันนี้ปราณีผมเถอะ ห้องผมเล็ก เปิดประตูกว้าง ๆ มันจะเห็นเข้ามาข้างในได้เว้ย!

 

            ผมก่นด่าทั้งไอ้พี่สกายทั้งคนที่มาเคาะประตูไม่รู้เวล่ำเวลาตอนสามทุ่มครึ่ง ไม่มีใครสอนเหรอว่าไม่ควรมารบกวนชาวบ้านตอนดึก ๆ ดื่น ๆ

 

บัดซบจริง ๆ บัดซบทั้งไอ้พี่สกายทั้งไอ้คนมาเคาะประตูเลย!

 

            เสียงเปิดประตูกับเสียงพูดคุยกันไม่เข้าหูผมเมื่อผมกำลังจะไปจนสุดทาง ผมขยับไถตัวไปกับเตียงอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว และก่อนที่ผมจะห้ามตัวเองได้ทัน ผมก็คำรามออกมาทันที

 

            ตัวผมสั่นนิด ๆ ตอนที่ผมปลดปล่อยจนหมด ผมหอบหายใจหนักหน่วงขณะที่ตะแคงตัว เหงื่อกาฬไหลท่วมตัวไม่ต่างจากน้ำตาที่ไหลพรากและน้ำลายที่มุมปาก เหมือนเห็นประกายอะไรบางจากในที่มืด สมองผมว่างเปล่าไปเกือบสองนาที ก่อนที่เสียงกระแอมไอของสกายจะดึงผมกลับเข้ามาในเตียงควีนไซส์ที่มีของเล่นที่ใช้งานกับร่างกายของผมมากมายตามเดิม

 

            อ่าพอหัวโล่ง สติก็กลับมา ผมได้ยินเสียงสกายพึมพำออกมาจากหน้าห้อง ผมกะพริบตาถี่ใต้ผ้าปิดตา ถึงแม้ว่าอะไรก็ตามในตัวจะยังสั่นอยู่ แต่ตอนนี้อาการแพนิคมันมีมากกว่าจนไม่มีอารมณ์บ้าบออะไรทั้งนั้น ไอ้พี่สกาย กูบอกแล้วใช่มั้ย! “ขอโทษทีครับ ครามเอ่อ ดีขึ้นแล้วครับ จะระวังเรื่องเสียงนะครับ

 

            เสียงปิดประตูแรง ๆ กับเสียงฝีเท้าที่เข้ามาใกล้ทำให้ผมพ่นคำผรุสวาทอัดหมอนรัว ๆ จนสกายลูบหัวลูบหลังปลอบผมยกใหญ่ เขาดึงสิ่งที่ค้างอยู่ในตัวผมออก ร่างกายของผมถูกสกายช่วยทำให้ผมเป็นอิสระอีกครั้ง ทันทีที่ผ้าปิดตาถูกดึงออกให้พ้นทางไปพร้อมกับเนคไทที่มัดข้อมือผมแล้ว ผมที่ถูกสกายพลิกตัวให้นั่งพิงหัวเตียงก็ตบหัวเขาเต็มแรง สกายยิ้มแห้ง พยายามลูบหัวปลอบผมอีกครั้งแต่โดนผมตบหัวมันอีกรอบ วันนี้ไม่มีคำว่าเด็กคำว่าผู้ใหญ่แล้วล่ะโว้ย!

 

            ใครมาผมแค่นเสียง ตาขวางใส่สกายที่พยายามเอาผ้าห่อน้ำแข็งมาประกบตาที่ร้อนผ่าวให้ ผมแยกเขี้ยวและดึงมันมาทำเอง ทำดีใช้คืนตอนนี้ก็ไม่ใจอ่อนหรอกเว้ย

 

            น่าจะเป็นคุณโซที่ครามเล่านะผมสูดหายใจฟืดฟาด ด่าสกายต่ออีกห้าสิบคำในใจภายในเสี้ยววินาที พยายามปลอบตัวเองว่าอย่างน้อยไอ้พี่สกายก็ไม่ได้ถอดกางเกงล่ะวะ แต่เดี๋ยวก่อน ไอ้พี่สกาย เอ็งถือไวเบรเตอร์ไปเปิดประตูเรอะ! “เห้ย อันนี้พี่เพิ่งหยิบขึ้นมาจากพื้นเมื่อกี้ อย่ามองเหมือนจะแดกหัวพี่งั้นดิ

 

            ผมทำตาวาว ๆ ใส่สกายที่ยิ้มเจื่อน หมดคราบความราชาที่ทำผมนอนพะงาบปากเป็นปลาขาดน้ำบนเตียงโดยสิ้นเชิง ผมพยายามตั้งสติ ปลอบตัวเองว่าโซคงไม่ได้ยินเสียงของผมหรอก ต้องไม่ได้ยิน จงไม่ได้ยิน ขอให้ไม่ได้ยิน ขอให้

 

            ครามรู้ใช่ไหมว่าตอนตัวเองจะเสร็จจะเสียงดังมาก ตอนจะไปเปิดประตูพี่ก็ลืมคิดไป ไม่คิดว่าคราวนี้จะเสร็จเร็วสกายพูดเสียงขอโทษขอโพย บรรจงขยี้ความหวังที่มีอยู่ของผมให้ย่อยยับในพริบตา ผมอ้าปากพะงาบระหว่างที่สกายดึงถุงน้ำแข็งออกจากมือผมอย่างระมัดระวังและวางมือบนหัวผม ก่อนจะโดนผมปัดมือเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี เอาน่า คุณโซเขาก็ไม่ได้ดูติดใจอะไรนะ แค่เลิกคิ้วนิด ๆ เอง

 

            ไม่ได้อยากรู้!” ผมสบถ ซบหน้าลงไปกับฝ่ามือขณะที่สกายตบบ่าผมเบา ๆ โว้ย ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนวะ เพราะสกายเลย เพราะสกายคนเดียวเลย

 

            โอเค ตอนครามสติแตกน่ารักมาก เคยบอกไปแล้วหรือยัง

 

            มันใช่เวลาไหมวะ ไอ้พี่นี่!” ผมเงยหน้ามาตบหัวเขาอีกรอบ คราวนี้แรงพอที่ทำให้สกายตาลอยเลยทีเดียว โซมาทำไม

 

            เขาได้ยินเสียงตึงตังเลยจะมาดูว่าทุกอย่างโอเคหรือเปล่า เตือนแล้วใช่มั้ยว่าให้ระวัง ๆ เอาขาถีบผนังแบบนั้นมันใช้ได้ที่ไหน ช้ำหมดแล้วเนี่ย

 

            ผมกะพริบตา คราวนี้จะด่าโซที่เข้ามาขัดจังหวะไม่รู้เวล่ำเวลาก็ด่าได้ไม่เต็มปากแล้วล่ะ เธอดันมาเพราะความเป็นห่วงซะงั้น

 

            แล้วบอกเขาไปว่าไง

 

            ครามป่วย

 

            ผมกะพริบตาอีกรอบ ข้ออ้างโคตรเด็กอนุบาล

 

            มันได้ผลจนกระทั่งครามร้องออกมาตอนสุดท้ายนั่นล่ะ โคตรสุดยอดจนไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าพีคแค่ไหน

 

            นี่ผมผิดเหรอ นี่ผมผิดเหรอวะ

 

            สกายปลอบอะไรผมต่ออีกหลายครั้ง ก่อนจะกึ่งลากกึ่งพยุงผมเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ผมซบหน้าลงกับเข่าที่ขึ้นรอยแดงเพราะถูกเนคไทรัดเป็นระยะเวลานานขณะแช่อยู่ในน้ำ ในหัวเดาไปร้อยแปดว่าโซจะรู้สึกยังไง เอาจริง ๆ ผมก็ไม่ได้แคร์หรอกว่าโซจะรังเกียจผมหรือเปล่า ผมแค่กลัวว่าเธอจะเอาไปบอกใครมากกว่า ถึงเธอจะดูไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ผมก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวขึ้นมาอยู่ดี ถ้าเกิดว่า

 

            ไม่เอา อย่าคิดมาก คำพูดของเธอทำอะไรครามไม่ได้หรอกผมเงยหน้าขึ้นจากเข่า มองสกายที่นั่งยอง ๆ อยู่ข้างอ่าง ยิ้มอย่างขอโทษมาให้ ผมเบ้ปากและกลอกตาใส่เขา เพราะพี่นั่นแหละโว้ย โอเค พี่ผิดเอง รอพี่สาวพี่ชายพี่กลับบ้านก่อนนะ แล้วเราค่อยกลับไปทำอะไร ๆ ที่ห้องพี่เหมือนเดิม

 

            ผมกะพริบตา ความโกรธหายไปอย่างรวดเร็วในขณะที่ความเป็นห่วงขยับคืบคลานเข้ามาแทนที่ ผมรู้สถานการณ์ระหว่างสกายกับพี่น้องที่บ้านดี มันสั่นคลอนพอกันกับสถานการณ์ที่ผมเจออยู่นั่นล่ะ แตกต่างกันแค่ที่ว่าสกายบอกทุกคนไปแล้วว่าเป็นเกย์ ในขณะที่ผมยัง ผมปอดแหกประมาณนั้นเลย แต่ถ้าจะให้เจอพ่อด่ารัว ๆ หรือโดนที่บ้านพยายามยัดเยียดให้แต่งงานอย่างสกายผมก็ไม่เอาเหมือนกัน ยอมเป็นไอ้ขี้แพ้แบบนี้ยังจะดีซะกว่า

 

ผมขมวดคิ้วมองเขา ทะเลาะกันเหรอ

           

ไม่เชิงหรอก แค่ความเห็นไม่ลงรอยกันนิดหน่อยสกายแค่นยิ้ม ผมรู้ทันทีว่าที่พูดนั่นเป็นคำโกหกคำโต ผมมองเขาอย่างเห็นใจ สกายที่จ้องผมอยู่หัวเราะและยักไหล่ เอาน่ะ ครามก็ช่วยให้หายเครียดแล้วไง

 

            อ่าฮะ เราเครียดแทนไงผมพยายามปรับอารมณ์ตาม สกายหัวเราะ กดศีรษะผมแรง ๆ ครั้งหนึ่ง สั่งให้รีบ ๆ จัดการตัวเองแล้วออกจากห้องน้ำไป

 

            ผมไถลตัวลงไปกับอ่างอาบน้ำ จ้องเข่าของตัวเองก่อนจะเลยไปยังผนังที่เชื่อมกับห้องน้ำของห้องโซด้วยความสติแตกนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็พยายามบอกตัวเองว่าอย่าไปคิดมาก ต่อให้เธอเอาไปบอกคนอื่นจริง ก็แค่ทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างที่เคยทำมาตลอดก็พอ อีกอย่างผมยังมีสกาย เกิดเครียดมาก ๆ เข้าเขาก็ช่วยผมได้เหมือนที่ผมช่วยเขามาตลอด

 

            ตอนที่ผมออกจากห้องน้ำ สกายก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและเก็บพวกของเล่นให้แล้ว เขานอนจ้องเพดานเงียบ ๆ เหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ ผมมองเขาด้วยสายตาเป็นห่วงนิดหน่อย สกายที่เรียกได้ว่าแทบจะเป็นเจ้าพ่อซาดิสม์ตอนอยู่บนเตียงเวลามีเรื่องครอบครัวเข้ามาเกี่ยวข้อง เขาก็กลายเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ที่อ่อนแอได้เหมือนกัน

 

            ผมเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวไปนั่งบนเตียงข้าง ๆ กับเขา สกายขยับเข้ามาหนุนตักผมและถอนหายใจใส่หน้าท้องผมทันที ผมวางมือบนหัวเขานิ่ง ๆ ก่อนจะออกแรงกระชากจนสกายหน้าหงาย

 

            อะไรเนี่ย ใจดีกับพี่หน่อยดิ

 

            ไม่ต้องมาพูดดีเลย นี่ยังไม่หายโกรธง่าย ๆ หรอกนะผมข่มขู่เสียงเรียบ แต่สกายกลับยิ้ม เขาคงรู้แล้วว่าความจริงความโกรธของผมมันถูกพัดปลิวหายไปแล้ว ผมถอนหายใจ เปลี่ยนเป็นสางผมและตีหัวเขาเบา ๆ แทน คืนนี้นอนนี่แหละ กลับไปเดี๋ยวก็เครียดอีก

 

            น่ารักจังเลยสกายแกล้งทำเสียงล้อเลียนที่น่าต่อย ผมแค่นยิ้มและดันหัวเขาออก แต่สกายเกาะหนึบเป็นปลิงดูดเลือด เขาเงยหน้าขึ้นมองผมยิ้ม ๆ แล้วทำตาเป็นประกาย แต่ตอนครามร้องไห้โฮแล้วบอกว่าไม่ไหวแล้วครับ ๆ ครามจะเสร็จแล้ว ให้ครามเสร็จนะทั้งที่ใช้แค่ของเล่น แบบนั้นน่ะน่ารักขึ้นกว่าเดิมอีกสามร้อยเท่าเลย

 

            ผมนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะเหยียดยิ้ม จ้องหน้าสกายที่เลียริมฝีปากและหรี่ตาลงเหมือนกำลังจินตนาการอะไรบางอย่างอยู่ ผมโน้มหน้าเข้าไปใกล้เขา สบตาแล้วพูดชัดถ้อยชัดคำ

 

            คืนนี้มึงไปนอนที่พื้นนะครับพี่สกาย

 

            สกายกะพริบตา ยิ้มกวนตีนและตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหมือนลอกกันมา ถ้าจะเรียกมึงก็อย่ามีคำว่าพี่เลยครับไอ้น้องคราม






เช้าวันถัดมาผมพยายามยัดเยียดกล่องหฤหรรษ์ที่พวกเราลงทุนขนมาจากห้องของสกายเมื่อคืนด้วย สกายบอกว่าพี่สาวพี่ชายเขาจะกลับแล้ว เพราะงั้นไอ้ของอลังการงานสร้างพวกนี้ก็ควรจากห้องผมไปเช่นกัน แค่ที่มีอยู่ในห้องตอนนี้ก็เพียงพอสำหรับผมแล้ว

 

            สกายพยายามยัดมันกลับคืนมาใส่มือของผม แต่พอโดนผมถีบเข่าอย่างแรงก็หุบปากฉับ ตัวเอียงไปสองวิและรีบกลับมาทำหน้านิ่งตามเดิม แต่สุดท้ายก็ยอมกระชับกล่องของเล่นโดยที่ยังทำตาวาว ๆ เหมือนอยากล้อว่าผมแฮปปี้เพราะพวกมันมากแค่ไหนตลอดคืน ประกายในดวงตาของเขาค่อนข้างน่าต่อย และไอ้รอยยิ้มกวนตีนนั่นก็น่าต่อยพอกัน

 

            แต่ก่อนที่ผมจะทำร้ายร่างกายสกายให้สมอยากได้ เสียงเปิดประตูยาว ๆ จากข้างห้องก็ทำให้ทั้งผมทั้งสกายชะงัก หันไปมองบานประตูของห้องข้าง ๆ อย่างพร้อมเพรียง เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานและวันที่กล่องของเล่นกล่องนี้ทำผมหน้าแหกกลับเข้ามาในหัวของผมโดยอัตโนมัติเมื่อใบหน้าของโซโผล่ออกมาจากหลังบานประตู เธอดูสวยเหมือนเดิม แถมวันนี้ก็อยู่ในชุดกระโปรงสีเข้มคล้ายคลึงกับแบบที่ผมเห็นในครั้งแรก มัดผมเป็นหางม้าอวดกรามสวย ๆ รอยยิ้มมุมปากดาเมจรุนแรงกับดวงตาเรียวรีที่หรี่ลงถูกส่งมาทักทายอย่างที่ผมตั้งตัวไม่ทัน

 

            เอาหน้าซุกกล่องตอนนี้ทันไหมวะ หรือมัดหางแมวผูกติดกับไอ้ท่อนยาว ๆ นั่นแล้วเอามาบังหน้าบังหัวผมดี

 

            สวัสดีค่ะ

 

            ครับผมกับสกายรับคำโดยพร้อมเพรียง ผมตีหน้านิ่งทั้งที่ในใจแทบวิ่งหนีเข้าห้อง ปิดประตูกระแทกหน้าทั้งสกายทั้งโซแรง ๆ แล้วเอาหัวฟาดโต๊ะจนลืมทุกอย่าง ในขณะที่สกายยิ้มเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือมีความแพนิคในดวงตาที่ปิดไม่มิดเลย

 

            แหม่ ทีตอนนี้ล่ะมาทำแพนิค ไอ้ตอนผมบอกให้หยุดก่อนล่ะทำมาลูบหัวลูบหาง บอกไม่เป็นไรหรอกครับน้องคราม มันน่าเตะให้เดี้ยงจริง ๆ

 

            คิดแล้วเผลอหน้าร้อน แถมเกือบเอาหน้าผากฟาดไหล่สกายแล้วพาลสบถด่าเขาจนกว่าจะความอายจะหายไป

 

            โซเหลือบมองกล่องของเล่นที่พวกเรายื้อยุดกันอยู่ ผมปล่อยมือออกจากมันเหมือนต้องของร้อนอย่างน่าสงสัยสุด ๆ ยิ้มเจื่อนเมื่อโซกลับมาสบตาผมตามเดิม ผมรู้สึกเหมือนลิ้นชา พูดอะไรไม่ออกจนต้องเตะแข้งสกายเบา ๆ อย่างขอความช่วยเหลือ รู้สึกอับอายกำลังสองเมื่อโซที่หลุบตาลงต่ำเห็นของในกล่องเข้าพอดี เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ของเธอทำเอาผมสติแตกกระเจิดกระเจิง

 

            พี่กลับก่อนนะครามไอ้พี่สกายไม่สามารถช่วยอะไรผมได้เลย โว้ย เมื่อวานขอโทษด้วยนะครับคุณโซ

 

            ไม่เป็นไรค่ะ โซยุ่งไม่เข้าเรื่องเอง

 

            ผมกับสกายพร้อมใจกันทำหน้าสตั๊นท์เมื่อเธอทำหน้ารู้ทัน แต่เพียงเสี้ยววินาทีสีหน้าของโซก็กลับมานิ่ง ๆ เย็น ๆ เหมือนเดิม สกายหัวเราะเจื่อน ๆ บอกลาทั้งผมทั้งโซอีกครั้งแล้วเผ่นแน่บไปกับกล่องหฤหรรษ์ ทิ้งผมยืนเคว้งอย่างทำตัวไม่ถูกกับสาวสวยผู้ดูท่าจะไร้ซึ่งอคติในรสนิยมอลังการที่ความแตกต่อหน้าเธออย่างรวดเร็ว

 

            กินข้าวเช้าหรือยังคะ ถ้ายังไปกินด้วยกันหรือเปล่าโซยิ้ม พูดด้วยน้ำเสียงปกติขณะไล่สายตามองผมที่อยู่ในเสื้อยืดย้วย ๆ กับกางเกงบอล ผมขยี้หัวตัวเองเล็กน้อยระหว่างเปรียบเทียบสภาพผมกับเธอ แต่ก่อนที่ผมจะปฏิเสธและหนีความอายกลับเข้าไปในห้องได้ เสียงท้องร้องยาว ๆ เหมือนชาตินี้ไม่เคยมีอะไรตกถึงท้องผมก็ร้องทรยศกันขึ้นมาก่อนจนผมอายหนักกว่าเดิม

 

            โซยิ้ม ว่าเสียงซื่อที่ไม่รู้ทำไมผมถึงรับรู้ถึงความยียวนเต็มเปี่ยม บางทีผมอาจจะจินตนาการไปเอง โซผู้เรียบร้อยสุด ๆ คนนี้คงไม่มีทางกวนประสาทผมเหมือนที่สกายทำทุกวันหรอก ครามจะไปทั้งชุดนี้เลยหรืออยากเปลี่ยนชุดก่อนคะ

 

            ขอเปลี่ยนกางเกงก่อนแล้วกันผมยิ้มแห้ง รีบพุ่งไปเปลี่ยนกางเกงและคว้ากระเป๋าสตางค์ ก่อนจะชะงักเมื่อคิดขึ้นได้ว่าทำไมผมต้องไปนั่งกินข้าวเช้ากับผู้หญิงที่ดันเห็นสภาพอันไม่สมควรของผมหลายต่อหลายครั้งจนน่าอึดอัดด้วย ผมมองรอยเนคไทบนฝ่ามือกับรอยฝ่ามือบนแผ่นท้องรอบจิวสะดือ พระเจ้า เมื่อวานเธอได้ยินเสียงผมตอนเสร็จด้วย ขอให้เธอไม่เห็นภาพผมโดนมัดอยู่บนเตียงด้วยเถิด

 

            ผมตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเมื่อคืนไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเมื่อออกมาเจอกับโซที่ยืนกอดอกเอนหลังอยู่ข้างประตู ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเธอยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาใช้ส้นรองเท้าเกาน่องไปมา เธอวางขาลงอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าผมออกมาจากห้องแล้ว พวกเราสบตากันเหมือนเดิม แต่เสี้ยวหนึ่งผมกลับรู้สึกตงิดในใจ

 

            อะไรบางอย่างในตัวของโซทำให้ผมรู้สึกเหมือนมันอยู่ผิดที่ผิดทาง มันเป็นอะไรสักอย่างที่ไม่ควรอยู่ในตัวของผู้หญิงคนนี้

 

            ไม่ใช่แค่ท่าทางไม่เรียบร้อยนั่น ผู้หญิงหลายคนก็ทำแบบนี้เหมือนกัน แต่เป็นประกายในดวงตาที่ทำให้ผมรู้สึกเหมือนตอนสบตากับสกาย เป็นความรู้สึกเหมือนกับผีเห็นผี

 

            ไปกันเลยมั้ยคะโซยิ้มเหมือนพยายามโปรยสเน่ห์ วางมือลงบนแขนของผม ผมยิ้มค้าง กลิ่นวนิลลาตีขึ้นจมูก ขนลุกเกรียวด้วยความสยดสยอง พยายามขืนตัวไม่ให้เผลอดึงแขนหนี ผมไม่กินชะนี นอกจากของผมจะไม่ตั้งแล้วมันยังห่อเหี่ยวสุด ๆ ตอนเห็นร่างของผู้หญิง อย่าว่าแต่เรื่องอย่างว่า แค่มีผู้หญิงเล่นหูเล่นตาใส่ผม ผมก็รู้สึกคันคะเยอไปทั่วตัวเพราะรู้สึกผิดผีแล้ว

 

            แต่ก่อนที่ผมจะโต้ตอบอะไรกลับไปได้ โซก็ปล่อยมือออก ขยับตัวให้ผมล็อคห้องและเดินลงบันไดไปด้วยกัน โซก้าวจ้ำรัว ๆ อย่างไม่เกรงกลัวว่ากระโปรงจะเกี่ยวขา ส่วนผมที่ปวดตัวเพราะความบันเทิงที่เล่นหนักจนขาสั่นเมื่อคืนก็เดินขาสั่นกึก ๆ ลงจากบันไดตามหลัง โซที่อยู่บนบันไดที่ต่ำกว่าผมไปสองขั้นเงยหน้าขึ้นมาทันเห็นภาพของผมที่กำลังยันตัวไว้กับราวบันได เธอยิ้ม ยื่นมือข้างหนึ่งมาตรงหน้าจนผมกะพริบตาปริบ

 

            อะไร ให้ผมเอาคางไปวางอย่างที่พวกดาราเกาหลีเขาทำกันเหรอ หรือขอมือแบบลูกหมา ขอคำอธิบายด้วย เมื่อคืนผมนอนน้อยมากเพราะไอ้พี่สกายกวนทั้งคืน สมองยังใช้งานได้ไม่ค่อยดี

 

            จับมือโซไว้ก็ได้ค่ะ ปวดขาอยู่ไม่ใช่เหรอเธอพูดด้วยท่าทีธรรมดาไม่มีสีหน้าล้อเลียน แต่ผมกลับหน้าร้อน เพราะดันไปจินตนาการว่าใครบางคนกำลังจ้องผมที่โดนปิดตาและอยู่ในสภาพน่าอายตอนกำลังเสร็จ อยู่ ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาจนอยากร้องไห้ ผมมันเกินเยียวยาแล้วจริง ๆ

 

            แต่ประเด็นสำคัญนะโซ ผมไม่ได้ปวดขา ผมปวดก้น

 

            เอาให้ตรงกว่านั้นคือผมปวดข้างใน ย้ำ ภายใน สะเทือนเหมือนเนื้อเยื่อขาด ถึงจะรู้อยู่แล้วว่ามันไม่ได้รุนแรงขนาดนั้นเพราะไอ้พี่สกายทายาให้เรียบร้อย แต่แค่นี้ก็อับอายจนแทบจะระเบิดได้อยู่แล้ว ที่เห็นหน้านิ่ง ๆ คือผมตอแหล มันเป็นพรสวรรค์ที่ได้มาโดยไม่ต้องพยายาม สมัยมหาลัยผมโดนเพื่อนลากไปเข้าชมรมการแสดงด้วยความเต็มใจเพราะแอบชอบประธานชมรมด้วยซ้ำ เพราะงั้นได้โปรดอย่าห่วงอย่าทำตัวหล่อจนผมเกือบเผลอเอาหัวฟาดราวบันไดเลย

 

            ไม่เป็นไรครับผมกัดฟันบอกโซ เธอชะงักไปก่อนจะลดมือลง หมุนตัวและเริ่มต้นเดินลงบันไดด้วยความเร็วที่ช้าลงร่วมสามเท่าเพื่อให้ผมที่กำลังเดินลงบันไดอย่างยากลำบากเดินตามเธอได้ทัน

 

            การขึ้นลงบันไดสามชั้นไม่ได้ทรมานอะไรมากมาย เพียงแต่ผมรู้สึกประหลาดนิดหน่อยที่ใครสักคนพยายามเอาใจใส่ผม ไม่ใช่ว่าเพื่อนผมไม่ใส่ใจกันหรอก เพียงแต่ผมไม่คิดว่าจะได้รับความใส่ใจจากคนที่รู้จักกันไม่นาน แถมรู้จักกันจากสถานการณ์ที่ไม่ธรรมดานัก โซไม่ได้ทำท่าเหมือนอยากเข้ามาพยุงผมที่ค่อย ๆ ก้าวลงบันไดเพราะรู้สึกถึงความแสบและเจ็บเข่าที่ถูกนั่งทับโดยผู้ชายตัวมหึมาหลายชั่วโมง เธอเพียงแค่ยิ้มและชวนผมคุย เรื่องที่คุยก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่ผมอึดอัดใจจะตอบ แค่เรื่องทั่วไปเช่นว่าแถวนี้อะไรอร่อยอีกบ้าง ผมชอบของหวานไหม ดื่มกาแฟแบบใส่น้ำตาลหรือใส่นม ระหว่างโจ๊กกับข้าวต้มหรือน้ำเต้าหู้ชอบอะไรมากที่สุด

 

            การพูดคุยโต้ตอบธรรมดาแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งมันเป็นบทสนทนาธรรมดากับคนที่ผมเองก็ตระหนักดีอยู่แล้ว ว่าเธอรู้เรื่องรสนิยมของผมอยู่เต็มอก แถมยังอาจจะเห็นสภาพที่ไม่น่าดูนักของผมเมื่อคืนด้วย

 

            ความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นตอนที่เธอพูดคุยกับผมและสกายเมื่อเช้าค่อย ๆ เลือนหายไปอย่างช้า ๆ ด้วยท่าทางที่เป็นธรรมชาติของโซ บางทีผมอาจจะเพ้อเจ้อและสติแตกเรื่องที่โซอาจจะเอาเรื่องของผมไปโพนทะนาก็ได้ เธอดูเป็นคนดีมากเกินกว่าที่จะทำแบบนั้น

 

            จะว่าไปแล้วครามเพิ่งเรียนจบใช่ไหม คิดจะหางานหรือยังโซถามระหว่างที่เราต่อสู้กับแดดยามเช้า มันไม่ได้เลวร้ายเท่าช่วงบ่าย แต่อากาศร้อนชื้นก็ทำให้ร่างกายท่อนล่างของผมที่ผ่านการใช้งานอย่างหนักหน่วงมาและถูกบีบรัดด้วยกางเกงยีนส์เนื้อหนาอึดอัดสุด ๆ

 

            จบมาปีนึงแล้วครับ ทำงานได้เก้าเดือน บริษัทเจ๊งโซเลิกคิ้ว พึมพำว่า โถออกมาเหมือนลืมตัวแล้วรีบเม้มปากแม้ว่าตาจะเป็นประกายซุกซน ผมแกล้งกลอกตาแล้วยักไหล่ ก่อนจะหันไปยิ้มจาง ๆ ให้เธอ ตอนนี้ตกงานครับ ถ้าในอีกสองสามเดือนหลังจากนี้หางานไม่ได้ก็ตั้งใจว่าจะไปขายไตหาตังค์กินข้าวแล้วล่ะ

 

            ขนาดนั้นเสียงหัวเราะของโซทำให้ผมเผลอยิ้มตาม เธออ้าปากหัวเราะเต็มเสียง ผมเผลอเลิกคิ้วไปเล็กน้อยเมื่อเสียงของเธอทุ้มต่ำกว่าเดิมมากเมื่อเธอหัวเราะ ก่อนที่ผมจะรีบปัดความคิดนั้นออกจากหัว ไปสนใจเรื่องเสียงของเธอแบบนี้ไม่ดีเลย ผู้หญิงส่วนใหญ่คงไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าเสียงใหญ่หรอก ครามเรียนอะไรมา เผื่อโซจะช่วยแนะนำงานให้ได้ เห็นแบบนี้แต่โซรู้จักคนเยอะนะ

 

            ผมเอียงคอไปทางเธอ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าโซรู้จักคนเยอะ เธอดูเป็นคนเปิดเผยจริงใจ แถมดูท่าน่าจะมีเพื่อนเยอะสุด ๆ มาร์เก็ตติ้งครับ ผมไปสัมภาษณ์มาเมื่ออาทิตย์ก่อน แต่ก็…” ผมยักไหล่ โซยิ้มอย่างเห็นใจนิดหน่อย แต่นั่นทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น ผมไม่ได้ต้องการคำปลอบใจหรืออะไรหรอก แค่มีคนรับฟังผมก็ดีใจจะแย่แล้ว

 

            เรื่องหลายเรื่องผมไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้ เพราะแบบนั้นผมจึงเริ่มซาบซึ้งกับเรื่องเล็กน้อยที่ใครสักคนทำให้

 

            คาเฟ่ที่โซไปนั่งประจำกำลังหาคนทำงานพาร์ทไทม์แทนน้องที่ลาออกไปเรียนป. โทอยู่ ถ้าครามไม่รังเกียจลองไปสมัครดูก่อนมั้ยคะ อย่างน้อยก็ลองดูจนกว่าจะหางานประจำทำได้

 

            ผมรีบพยักหน้าขึ้นลง โซยิ้มขำเหมือนมองลูกหมาตัวเล็ก แต่เมื่อเธอกะพริบตาสายตาของเธอก็กลับมาเป็นมิตรธรรมดาตามเดิมจนผมคิดว่าตัวเองน่าจะจินตนาการไปเอง

 

            งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จลองไปดูกันนะคะ ครามว่างใช่มั้ยวันนี้

 

            ถ้าไม่นับว่านัดกินข้าวเย็นกับสกายก็ว่างอยู่หรอก แถมเผลอ ๆ สกายอาจจะโดนพี่สาวพี่ชายทึ้งหัวจนไม่สามารถปลีกตัวมาคลายเครียดกับผมก็ได้ อย่างนั้นจะดีมากเลยครับ

 

            พวกเรามาถึงร้านโจ๊กหน้าปากซอยในที่สุด ผมพุ่งตัวไปนั่งบนเก้าอี้ตัวที่อยู่ใกล้สุด ขากับก้นของผมแหกปากประท้วงได้สักพักใหญ่ ๆ แล้ว โทษทีนะร่างกาย เมื่อคืนหนักไปหน่อย

 

            ปลายนิ้วของใครสักคนเกี่ยวลงบนหลังคอและเลื่อนระผิวลงไปใต้เสื้อ ผมตัวชา รู้สึกเหมือนมีประกายไฟฟ้าลากผ่าน ก่อนจะรีบดึงตัวหนีและหันไปมองด้านหลังอย่างรวดเร็ว โซยืนยิ้มอยู่ตรงนั้นขณะยื่นมือมาดึงหลังเสื้อของผมขึ้นจนเกือบถึงเส้นผม จัดคอเสื้อจนพอใจก่อนจะมานั่งเท้าคางอยู่ฝั่งตรงข้าม ผมถลึงตามองเธอด้วยความตกใจไม่หาย ในหัวตีกันยุ่งเหยิงว่าเธอทำบ้าอะไร

 

            ฉิบหาย บอกผมทีว่าไม่มีรอยอะไรถูกทิ้งไว้บนคอของผม

 

            ปิดให้แล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงโซว่ายิ้ม ๆ เหมือนเดาได้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ผมอ้าปากค้าง มองโซที่หยิบสมุดจดรายการเล่มเล็กและจรดปากกาลงไปบนนั้น เขียนคำว่าโจ๊กใส่ไข่ 2 แล้วพูดขึ้นโดยที่ไม่มองหน้าผมที่สติแตกเกือบเต็มขั้นเลยแม้แต่นิดเดียว แต่โซแนะนำนะคะว่าต่อไปใส่เสื้อคอกลมดีกว่า ใส่เสื้อคอกว้างแบบนี้ ครามก้มทีโซเห็นไปถึงไหนต่อไหน

 

ผมยืดตัวขึ้นนั่งหลังตรงทันที ดวงตาของโซดูเป็นประกายร้ายกาจขึ้นแวบหนึ่งจนผมไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่ตอนที่เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กับผมที่นั่งคอเกร็งหลังตรงแหน่ว ผมก็ค้นพบว่าสิ่งที่ผมพยายามทำอยู่นั้นช้าเกินไปแล้ว

 

ประกายเสี้ยวหนึ่งในดวงตาของโซบอกกับผมว่า เธอเห็นไปถึงจิวสะดือของผมไปเป็นที่เรียบร้อย

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.101K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,371 ความคิดเห็น

  1. #1369 RainCloud. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 21:02
    น้อนเจาะด้วยยยยย
    #1,369
    0
  2. #1359 wuddyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 22:23
    แงงงงงงง
    #1,359
    0
  3. #1345 gabriel.la(: (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:01
    โซเบาหน่อยค่ะ เขี้ยวเล็บจะงอกออกมาแล้ว
    #1,345
    0
  4. #1328 Golden23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:29
    ขนาดพูดคะยังดูหลัวเลยอ่ะ ฮือออ
    #1,328
    0
  5. #1321 earnnaruk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 00:37
    ขำ ครามเหมือนมีเซ้นส์แต่พยายามไม่ยอมรับ 555
    #1,321
    0
  6. #1313 ✰ MELT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 01:23
    แต่งหญิงก็ปิดไม่ค่อยมิดเลยนะคะ แงงง แต่ผู้หญิงสูงเกิน180ร่างใหญ่กระดูกใหญ่มีอยู่จริงนะคะ55555555 ตัวใหญ่ม๊าก จริงๆก็หุ่นนางแบบ แค่ขยายใหญ่เพิ่มเลยค่ะ555555
    #1,313
    0
  7. #1298 maybee23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:28
    ทำไมรับรู้ถึงความหลัวมากๆของคุณโซอะ คิดไปเองปะเนี่ย555
    #1,298
    0
  8. #1289 PeachCoCo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 12:38
    น้องครามแซ่บเว่อร์
    #1,289
    0
  9. #1286 sik-1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 16:02
    หยักมีโซเป็นของตัวเอง ฮืออออ
    #1,286
    0
  10. #1277 amahcnas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:47
    ชอบอะ เป็นพล็อตที่แปลกดี นสยเอกแต่งหญิง น่ารัก
    #1,277
    0
  11. #1267 NamKudos (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 12:23

    น่ากลัวยังไงพิกล ฮ่าๆ เจอสาวสวยมาทำตากรุ้มกริ่มใส่

    #1,267
    0
  12. #1261 J.laga (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 08:51
    ตอนแรกอ่านคำโปรยฟิคก็เข้าใจว่านายเอกหรือเปล่าที่ชอบแต่งหญิง แต่เปล่าจ้า หวยมาออกที่พระเอกของเรานี่เอง55555 พีคดีค่ะ แหวกมากเว่อ แต่ที่แหวกเหนือสิ่งอื่นใดคือน้องคราม พี่โซเขาเห็นไปถึงไส้ในแล้วมั้ง ตลกน้องที่งงว่าเอ้ะๆๆ ทำไมจู่ๆเขาถึงชอบผู้หญิงกันนะ หนูไม่ได้สับสนอะไรหรอกลูก พี่โซยิ้มอ่อนเลยอะ แล้วเนี่ยยย พี่โซ พี่รุกหนักมากอะ เมื่อยไหมไม่รู้ แต่น้องครามน่าจะเมื่อยพอตัว พี่เล่นรุกหนักจนน้องตั้งรับไม่ทัน
    #1,261
    0
  13. #1246 pcy921 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 23:22
    โซแบบคุณแม่555555
    #1,246
    0
  14. #1220 SOUGIYA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 12:05
    ฮืออออ ทำไมครามน่ารัก พี่สกายก็น่ารัก พี่โซเสือซ่อนเล็บป่ะคะ><
    #1,220
    0
  15. #1215 echize (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 05:46
    รู้สึกได้ถึงความพีค ฮืออออออ รู้สึกถึงความอันตรายของพี่โซ
    #1,215
    0
  16. #1213 ghostnovel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 10:13
    พี่โซ หาทางแดกน้องใช่ไหมมมม? ตอบ
    #1,213
    0
  17. #1199 vy0Cik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 13:18
    น้องครามน่ารักมากกกกกกกกกกกกก เนื้อเรื่องน่าติดตามมากเลยค่ะ
    #1,199
    0
  18. #1194 Rosssssss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 14:50
    ดีงามมมมมชอบมาาาาาาาาาาาาาาากกกกอะ. ดีใจต่อ อ่านแร้วเขิน ยิ้มจนเหมือนคนบ้าอะ
    #1,194
    0
  19. #1157 oohyanisa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:01
    เลือกไม่ได้...
    #1,157
    0
  20. #1145 N เอ็น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 03:46
    3Pเถอะค่ะ สกายดี โซก็เริ่ด อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน
    #1,145
    0
  21. #1007 เพื่อนที่ แสนดี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 02:24
    โอ้ววว คือดีอ่ะไรท์ แตกต่างแต่ไม่แตกแยก!? 5555
    #1,007
    0
  22. #932 exoxoxo1122 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 01:44
    พี่โซคือหล่อแบบสวยแล้วกฌแซ่บอ่ะ
    #932
    0
  23. #928 ยัยปีโป้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:08
    โอ้ยตายแล้นนน พี่โซขากินหนูเถอะ หล่อแบบสวยๆเปนงี้นี่เอง
    #928
    0
  24. #921 jz0027 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:03
    หื้อ พี่โซฮอตมาก อยากเปงเมียเลยฮือ5555555
    #921
    0
  25. #917 manabi kaminaga (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:41
    -,.- น้องแซ่บมาก
    #917
    0