[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 9 : 08 The Man in The Graveyard

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 550 ครั้ง
    17 ส.ค. 61

08 The Man in The Graveyard

 

            เจสันตื่นขึ้นมาเพราะนกกระดาษสีขาวบริสุทธิ์บินเขามาเกาะอยู่บนแก้ม พ่อมดดึงมันออกมาอ่านด้วยท่าทางสะลึมสะลือจนไม่ทันสังเกตเห็นว่าธีโอที่ตื่นอยู่แล้วกำลังจ้องตนอยู่

 

            ดวงตาสีเข้มที่ไล่อ่านตัวอักษรหวัด ๆ ด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้น พ่อมดกวาดสายตาอ่านมันอีกรอบ ก่อนจะจ้องนกกระดาษที่เผาตัวเองกลายเป็นเศษฝุ่นสีอ่อนแล้วค่อย ๆ ปลิวหายไป ภาพของนกกระดาษแทนที่ด้วยภาพของเด็กหนุ่มที่นอนจ้องเขาอยู่ เจสันเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อธีโอเอื้อมมือมาแตะริมฝีปาก ใช้นิ้วโป้งถูไปมาจนเขาขมวดคิ้วแล้วรีบดึงหน้าหนี พ่อมดเพิ่งรู้สึกตัวตอนนั้นว่าตัวเองกำลังเม้มปาก และทั้งที่นิ้วมือของธีโอเย็นเฉียบ บริเวณที่อีกฝ่ายสัมผัสกลับร้อนผ่าว

  

            เกิดอะไรขึ้นครับธีโอเปลี่ยนมานอนกอดอก ตะแคงตัวมองใบหน้าของพ่อมดที่เบือนหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความรู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก แต่ธีโอก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะอย่างไรเขาก็นอนจ้องเจสันตั้งแต่ที่อีกฝ่ายหลับสนิทจนตื่นมาร่วมครึ่งชั่วโมง

 

            เรื่องที่เราไม่ควรคุยกันตอนเช้า

 

            เรื่องที่เราไม่ควรคุยกันตอนเช้า หรือเรื่องที่คุณไม่อยากพูดเพราะมันเกี่ยวกับโนอาห์ครับธีโอเลิกคิ้วสีหน้ายียวน เด็กหนุ่มได้กลิ่นประจำตัวของโนอาห์ลอยออกมาจากนกกระดาษตัวนั้น และมันทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นมา ถ้าไม่ติดว่าเจสันตื่นมาหยิบนกกระดาษนั่นก่อน เขาคงเป็นฝ่ายเอื้อมมือไปขยี้มันทิ้งแน่ เด็กหนุ่มมองดวงตาที่หรี่ลงของเจสันแล้วถอนหายใจ ขอโทษครับเจสัน แต่ผมเกลียดเพื่อนคุณ

 

            “ฉันไม่ใช่เพื่อนเขา แต่ อืม บางทีฉันก็หมั่นไส้หมอนั่นอยู่เหมือนกัน เจสันนึกขำ อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปปัดเส้นผมสีเข้มที่ตกลงปรกแก้มของเด็กชายออก ธีโอยิ้มทั้งที่จ้องหน้าเขานิ่ง พ่อมดชักมือออกอย่างเก้อ ๆ เมื่อธีโอเป็นฝ่ายหันไปใช้จมูกไล้ไปตามฝ่ามือเขาเข้า วันนี้วันเกิดนาย แล้วฉันก็ตั้งใจจะพานายไปที่ ๆ หนึ่งอยู่ด้วย เรื่องนี้รอได้

 

            ธีโอเลิกคิ้ว ในอกเต้นรุนแรงด้วยความดีใจ เด็กหนุ่มยิ้มกว้างอวดเขี้ยวสองซี่ ขยับตัวไปนอนชิดกับเจสันที่ใช้มือดันหน้าผากเขาไว้อย่างรวดเร็วทันที ธีโอเงยหน้าขึ้นแล้วใช้จมูกเกี่ยวกับฝ่ามือของพ่อมด ก่อนจะผงะออกเมื่อไฟฟ้าแล่นปราดจากปลายนิ้วและพุ่งใส่หน้าของเขาเข้าเต็มแรง เจสันยิ้มเหี้ยม ส่วนธีโอกระตุกยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน

 

            รอยไหม้บนใบหน้าของเด็กหนุ่มหายไปอย่างรวดเร็ว ธีโอยักคิ้วแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยสีหน้าวอนบาทา ใจดีในวันเกิดผมหน่อยสิครับ

 

            “ฉันใจดีกับนายที่สุดได้แค่นี้แหละเจสันกลอกตา เขาพลิกตัวอย่างเกียจคร้าน ธีโอมองไหล่ที่โผล่พ้นเสื้อออกมาด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าในหัวจะจินตนาการฉากอื่นอยู่ เด็กหนุ่มสูดหายใจลึก แต่กลับต้องกลั้นหายใจเพราะได้กลิ่นของเจสันอบอวลอยู่ใต้จมูกแทน เขารู้ได้ในตอนนั้นว่าฮีทครั้งต่อไปของเขาใกล้เข้ามาแล้ว

 

            ธีโอเอี้ยวตัวหนีเมื่อเจสันที่นอนคว่ำหน้าอยู่ยกขาขึ้นมาถีบสีข้างเขา เด็กหนุ่มคว้าข้อเท้าของอีกฝ่ายไว้แล้วแยกเขี้ยวใส่พ่อมดจอมขี้เกียจ เจสันพยายามถีบเขาสลับกับดึงขาหนีไปพร้อม ๆ กัน แต่ทำไม่ได้เพราะธีโอที่แสยะยิ้มอย่างหงุดหงิดบีบข้อเท้าไว้แน่น บ้าอะไรของคุณอีกครับ

 

            “เจ็บเจสันพูดออกมาแค่คำเดียวก็ทำให้ธีโอปล่อยข้อเท้าได้อย่างง่ายดาย พ่อมดเอาขาพาดเอวเด็กหนุ่ม ใช้ส้นเท้ากระแทกซี่โครงเบา ๆ ธีโอตากระตุก บิดนิ้วเท้าของเจสันเต็มแรงจนจอมขี้เกียจสะดุ้ง เอียงคอเอาแก้มแนบหมอนแล้วจ้องเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ปล่อย

 

            “ไม่ปล่อยครับธีโอลอยหน้าลอยตา ยิ้มอย่างขบขันเมื่อเจสันหันกลับไปซุกหน้าลงกับหมอน เมื่อเขาขยับนิ้วนวดปลายนิ้วและข้อเท้าให้ก็เลิกดิ้นเพราะเริ่มรู้สึกสบายตัว

 

เมื่อคืนตอนที่เขาตีกับเจสันก่อนนอน ไม่ใช่การทะเลาะแต่เป็นการฝึกใช้พลัง แม้ว่าเจสันจะพยายามซัดเขาอย่างเอาจริงเอาจริงก็ตาม ผลสรุปคือหัวเขาเกือบแตกเพราะเจสันพยายามทุ่มโต๊ะใส่หัว ส่วนเจสันโดนเขาหักข้อเท้า แต่ก็ต้องมานั่งรักษาให้กับคนที่ลากขาเดินไปล้มตัวนอน สบายล่ะสิครับ เลิกบ่นแบบนี้

 

            “อืม ทำต่อไปนะเจสันไม่มีปฏิเสธ ก่อนจะอ้าปากหวอเมื่อธีโอกระชากขาเขาพรวดเดียว ร่างของพ่อมดก็ไถลไปกับเตียงนอน มาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม แต่เขาก็ไม่ได้อ้าปากด่าเพราะธีโอหันกลับไปสนใจข้อเท้าของเขาตามเดิม พ่อมดนึกขำ เขาตีกับมันแทบทุกวัน เด็กนี่ยังเป็นฝ่ายตามใจเขามากกว่าที่เขาตามใจมันเสียอีก เจสันเอื้อมมือไปสางผมออกจากหน้าผากเด็กหนุ่มที่นั่งขัดสมาธิและวางข้อเท้าของเขาไว้บนตัก ตบหัวมันแปะ ๆ เบา ๆ เป็นเด็กดีแบบนี้ทุกวันหน่อยสิ

 

            “คุณก็ช่วยหยุดตีผม เอาอะไรมาฟาด หรือพยายามปามีดใส่หัวผมให้ได้ทุกวันก่อนสิครับธีโอย้อนทันที

 

            นายก็หลบได้ทุกทีนี่เจสันตอบกลับเสียงซื่อ กระดิกนิ้วเท้าอย่างเกียจคร้าน

 

            ธีโอพ่นลมหายใจให้กับคำพูดนั้นแรง ๆ ใช่ เขาหลบได้ และเจสันก็ไม่ได้ปามีดใส่ตอนที่พวกเขาหงุดหงิดใส่กัน จะมีก็แค่ตอนที่เจสันสั่งให้เขาฝึกใช้พลังแล้วบังคับให้หลบอันตรายต่าง ๆ ทั้งจากมีดหรือพลังของอีกฝ่ายเท่านั้น เพียงแต่ตอนที่เขาซัดพลังกลับ หลายครั้งที่เจสันเอาแต่ยืนมองเพราะตื่นเต้นเมื่อเขาใช้พลังใหม่ ๆ ได้ แล้วสุดท้ายคนที่เจ็บตัวก็เจสันเอง

 

            เมื่อก่อนไม่ได้เป็นหนักขนาดนี้ แต่ยิ่งเขาใช้พลังได้มากขึ้น เจสันก็อาการหนักขึ้นทุกวันจนเขาอยากจะบ้าตาย

 

            ผมสิบห้าแล้วนะครับ

 

            “ฉันรู้แล้ว

 

            “ปีนี้คุณก็ยี่สิบหกแล้ว

 

            “ฉันรู้ธีโอ ตอนนี้ฉันสบายดีและ…”

 

            ธีโอเผลอบีบข้อเท้าของพ่อมดอย่างแรง พอรู้ตัวก็รีบคลายแรงบีบลง เจสันดึงเท้าหนีทันที เขาพลิกตัวขึ้นมานั่งทับตักของเด็กหนุ่มแล้วขยี้หัวแรง ๆ จนผมยาว ๆ ฟูฟ่อง ธีโอมองใบหน้ายิ้มเนือย ๆ ไม่รู้สึกรู้สาของเจสันแล้วสูดหายใจลึก พยายามไล่ความคิดเกี่ยวกับอายุของเจสันออกจากหัว

 

ธีโอจะดึงพ่อมดมาพาดไหล่ เจสันจอมขี้เกียจ ตั้งแต่คิดขึ้นได้ว่าโดนธีโอแบกไปแบกมาแล้วสบายกว่าเดินเอง พ่อมดก็เลิกต่อต้านตอนโดนเขายกตัวขึ้นพาดบ่าหรือจับอุ้ม เจสันฟาดหัวธีโอเบา ๆ ทำหน้าดี ๆ หน่อยธีโอ วันนี้พวกเราจะไปสถานที่ ๆ พิเศษกับนายกัน

           

พิเศษกับผม?”

 

สาบานได้ว่าสิ่งแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวของธีโอคือที่หน้าผาที่ไหนสักแห่ง มันพิเศษเพราะเขาโคตรภูมิใจกับตัวเองทุกครั้งที่รอดตายตอนโดนเหวี่ยงลงจากหน้าผาได้

           

เจสันซบแก้มลงกับแผ่นหลังของเด็กหนุ่ม เขาไม่ได้รู้สึกลำบากแม้ว่าจะถูกพาดเหมือนกระสอบบนไหล่ของเด็กชาย เขาง่วง เขาต้องการนอน เราจะไปหาแม่ของนายกัน ธีโอ

 

            เด็กหนุ่มชะงัก เขาวางเจสันลงกับพื้นแล้วจ้องหน้าพ่อมดด้วยสีหน้าจริงจัง แต่เจสันกลับยืนสัปหงก แบบเดียวกับที่เขาเห็นมาตลอดสองปี ภาพเดียวกับตอนที่อีกฝ่ายทำตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรก ตอนนั้นธีโอคิดว่าเจสันเป็นพวกไม่เอาอ่าวและพึ่งพาไม่ได้ ผ่านมาสักพักเขาคิดว่าเจสันเป็นพวกโหดเหี้ยมอำมหิต ต่อมาตอนที่เกิดเรื่องในวันเกิดของเขาปีที่แล้ว เขาก็คิดว่าอีกฝ่ายไม่ได้เลวร้ายนัก และภาพเจสันที่กำลังยืนสัปหงก ย่นคิ้วทำหน้าบูด แล้วพยายามเดินผ่านตัวเขาแล้วไปอาบน้ำกลับดูใจดีและน่ารัก

 

            คุณรู้ได้อย่างไรครับ ว่าแม่ผมถูกฝังไว้ที่ไหนธีโอถามเสียงเบา เขาเอาตัวเองมาขวางเจสัน ไม่ยอมให้เดินผ่านไปได้โดยง่าย

 

            เจสันดันไหล่เด็กหนุ่มออกอย่างรำคาญ แต่ธีโอยืนปักหลักอยู่ตรงนั้นเหมือนโดนตอกตะปูติดกับพื้น แถมยังเอาแขนบังไม่ยอมให้เขาเดินผ่านไปได้ พ่อมดขยี้ผมของตัวเองอย่างรำคาญ เตะเข่าเด็กหนุ่มแรง ๆ แต่อีกฝ่ายดันไม่สะเทือน เจสันได้แต่กลอกตา กอดอกแล้วเชิดหน้าขึ้น ง่วงเกินกว่าจะสังเกตเห็นแววตาที่อ่อนลงของธีโอ

 

ฉันเก่ง ธีโอหลุดขำ เจสันยิ้มตาม พยักหน้าและย้ำต่อ เก่งมาก

           

ธีโอดึงพ่อมดมากอดแน่น ซุกหน้าลงกับซอกคอ สูดกลิ่นที่คุ้นเคยเข้าปอด เจสันใช้ศอกฟาดใส่ท้องเขาจนจุก แต่เด็กหนุ่มก็ยังดันทุรังจะกอดอีกฝ่ายต่อ เขารู้ดีว่าอีกไม่นานที่เจสันจะหมดความอดทน ถ้าไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆ แล้วให้เขากอดจนเลิกกอดไปเอง ก็จะใช้ไฟฟ้าช็อตหัวเขา

 

            แต่ไม่เป็นไร ถึงโดนช็อตก็ไม่เป็นไร

 

            ขอบคุณนะครับธีโอพูดขึ้นตอนที่เจสันวางมือไว้บนหัวแล้วเตรียมช็อตหัวเขาพอดี ยิ่งพ่อมดชะงักแล้วเปลี่ยนเป็นลูบหัวเด็กหนุ่มเบา ๆ แทน ธีโอยิ่งกระชับตัวเจสัน ขยับศีรษะไปมาใต้ฝ่ามืออย่างชอบใจ บางทีคุณก็ใจดีอย่างไม่น่าเชื่อจริง ๆ

 

            พ่อมดแค่นหัวเราะ เขาตีหัวเด็กหนุ่มเบา ๆ ฉันใจดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ระเบิดหัวนายไปตอนนี้

 

            ธีโอเพียงแค่ยิ้มกับไหล่ของพ่อมด ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่ค่อยรู้สึกกับเจสันเอ่อล้นขึ้นมาในอก มันคล้ายกับคำขอบคุณแต่ลึกซึ้งกว่านั้น มันคล้ายกับความรู้สึกอยากครอบครองเจสันแบบตอนที่เขาฮีทครั้งแรกและเห็นภาพของเจสันกับโนอาห์ แต่ซับซ้อนกว่านั้น ถ้าจะเรียกว่าความรักก็คงไม่ใช่ เพราะความรักที่เขามีให้กับท่านลุงท่านป้าไม่ได้เป็นแบบนี้

 

            เขาไม่ได้รู้สึกอยากจูบ อยากสัมผัส อยากอยู่แต่กับอีกฝ่ายแบบนี้กับท่านลุงท่านป้า

 

            แตกต่างจากสิ่งที่รู้สึกกับเจสันในตอนนี้

 

            ปล่อยได้แล้วเจสันตีไหล่เด็กหนุ่มเบา ๆ ธีโอสูดเอากลิ่นกายของเจสันเข้าปอดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะยอมปล่อยตัวพ่อมดให้เป็นอิสระ เจสันทำหน้าง่วงอีกครั้ง เดินลากขาเข้าไปในห้องอาบน้ำโดยไม่รอเด็กหนุ่ม ปลดเสื้อคลุมแล้วเดินเอื่อยเฉื่อยเข้าไปในอ่างอาบน้ำ เอนตัวนั่งพิงขอบอ่างด้านหนึ่ง เหยียดขาออกแล้วสะบัดขาขึ้นไขว่ห้าง เท้าคางแล้วซบหน้าลงกับฝ่ามือ

 

            ธีโอเดินตามเข้าไป เขานั่งเกยสะโพกอยู่บนขอบอ่างข้างกับเจสัน หากเป็นวันอื่น ๆ ถ้าเขามาเห็นภาพนี้เข้า ธีโอคงได้กระชากตัวเจสันออกจากอ่าง หรือไม่ก็เอาอะไรมาจิ้มมาฟาดจนกว่าเจสันจะตื่น แต่วันนี้เด็กชายกลับเอาแต่จ้องหน้าพ่อมดที่คู้ตัวเป็นก้อน เอาปลายนิ้วเขี่ยขนตาจนเจสันกะพริบตาตื่นขึ้นมา

 

            พ่อมดโบกมือไล่เด็กหนุ่มออกจากห้องน้ำ พอเห็นเขาไม่ไปก็หรี่ตาข่มขู่เหมือนกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนให้น้ำเดือดระอุขึ้นมาอีกครั้ง แต่พอเห็นธีโอทำเพียงแค่ยิ้มก็เบือนหน้าหนี เด็กหนุ่มไม่โวยวาย ไม่ได้รู้สึกไม่พอใจที่โดนเมิน เอาแต่จ้องเสี้ยวหน้าของเจสันที่มีแสงของพระอาทิตย์สีส้มพาดลงบนนั้นจนผิวเป็นสีทองเงียบ ๆ





ตอนที่ยืนอยู่ที่หน้าหลุมศพของท่านแม่ ธีโอไม่แน่ใจว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไรดี เด็กหนุ่มยืนนิ่ง จ้องตัวอักษรที่สลักอยู่บนป้ายหลุมศพ ไล่สายตาอ่านพวกมันช้า ๆ เจสันยืนอยู่ด้านขวามือของเขา บีบไหล่เด็กหนุ่มด้วยสีหน้านิ่งเฉย ธีโอทาบมือไปบนมือของเจสันที่วางอยู่บนไหล่เขาอีกที พ่อมดไม่ชักมือออก ทั้งยังใช้นิ้วโป้งถูไหล่เขาแรง ๆ

 

            อลานา เดวิส

 

            เจสันธีโอพึมพำ ได้ยินเสียงครางตอบรับสั้น ๆ จากคนข้างตัว มือของเจสันร้อนผ่าว อุณหภูมิที่ถูกส่งผ่านมายังผิวของเขาทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกดี ธีโอกระชับมือของเจสัน ดึงมาจับไว้แน่นแล้วซบขมับลงบนไหล่ ยิ้มออกมาเมื่อพ่อมดใช้มืออีกข้างนวดไปตามขมับของเขาเบา ๆ ผมไม่รู้สึกอะไรเลย ผมแปลกไหมครับ

 

            เจสันยังไม่ทันตอบ ธีโอก็พรั่งพรูคำพูดออกมาอย่างหยุดไม่ได้ ผมเป็นคนบอกคุณเองแท้ ๆ ว่าอยากมาเจอท่านแม่ แต่พอได้มาแล้วผมกลับผมไม่รู้สึกอะไรเลยครับ ผมไม่ได้ดีใจ ไม่ได้เสียใจ ผมเหมือนเหมือนมองป้ายหลุมศพของคนแปลกหน้า เหมือนตอนผมมองป้ายหลุมศพอื่นรอบตัวพวกเรา ผมรู้ว่านี่เป็นท่านแม่เพราะชื่อ แต่นอกเหนือไปจากนั้น…”

 

            นายปกติดีธีโอเจสันพูดขัด เขาหลับตาลงแล้วดึงศีรษะของธีโอมากอดไว้ เด็กหนุ่มไม่ถอยหนี หายใจแผ่วเบารดแผ่นอกและจับบ่าของเขาไว้แน่น ตอนนี้สิ่งที่พ่อมดกลัวที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว เจสันเกลียดที่ธีโอร้องไห้ด้วยความอัดอั้น ทั้งยังเกลียดตัวเองที่ใจอ่อนกับน้ำตานั้นอย่างง่ายดาย นายไม่ได้โตมากับเธอ การที่เธอจะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับนายก็ไม่แปลกหรอก

 

            แต่เธอเป็นแม่…”

 

            แม่ที่ไม่ได้มีโอกาสอยู่กับนาย ซึ่งนั่นไม่ใช่ความผิดของนายหรือเธอเจสันเอ่ยขัด ธีโอเงียบแล้วพยายามผละออกจากอ้อมกอด แต่เจสันรั้งไว้แน่น ฉันพานายมาที่นี่เพราะนายเคยบอกว่าอยากเจอแม่ ตอนนี้นายได้เจอเธอแล้ว คิดในแง่ดี อย่างน้อยนายก็ได้รู้ว่าตอนนี้แม่ของนายอยู่ที่ไหน อยากเจออีกสักครั้งเมื่อไหร่ก็มาหาได้

 

            ถ้าเธอรับรู้ว่าผมไม่รู้สึกอะไรเลย คุณคิดว่าเธอจะเสียใจผมไหมครับ

 

            เจสันนึกอยากบอกธีโอไปว่าคนตายไม่มีทางรับรู้เรื่องราวของคนเป็น แต่ตัวเขาเองก็ไปนั่งพูดกับทะเลที่เอาเถ้ากระดูกของเอเดนไปทิ้งอยู่บ่อยครั้ง หากพูดแบบนั้นออกไปก็เหมือนทำลายความรู้สึกทั้งของตัวเองทั้งของธีโอ เขาไม่ต้องการที่จะทำแบบนั้น อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นวันเกิดของเด็กนี่ เขาควรจะทำอะไรเพื่อมันบ้าง

 

พ่อมดมองป้ายหลุมศพอย่างครุ่นคิด พยายามจินตนาการว่าหากเขามีโอกาสได้รักใครสักคน ให้กำเนิดลูกกับคน ๆ นั้นแต่ไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดู และในอนาคตลูกของเขามายืนจ้องป้ายหลุมศพเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจ ไม่แน่ใจว่าควรรู้สึกอย่างไร เขาจะรู้สึกอย่างไร

 

            ฉันไม่ใช่แม่นาย เพราะฉะนั้นฉันคงตอบไม่ได้ว่าแม่นายจะรู้สึกอย่างไรเจสันพูดช้า ๆ รับรู้ได้ว่าธีโอเกร็งตัวขึ้นมาทันทีในอ้อมกอดของเขา ธีโอเกลียดคำพูดที่ดูเหมือนไร้หัวใจของเขาเสมอมา และที่ผ่านมาเจสันก็ไม่คิดว่าจะเปลี่ยนอะไรเพื่อเด็กหนุ่มเลย เขาแค่นยิ้ม โยกตัวธีโอไปมา แต่ถ้าเป็นฉันที่นอนอยู่ใต้พื้นนี้ และนายเป็นลูกที่ฉันรัก ฉันคงดีใจที่อย่างน้อยลูกของฉันก็ไม่ได้กำลังเศร้าเพราะตัวฉันเอง

 

            ธีโอเงยหน้าขึ้นมาจากอกพ่อมด เจสันส่งยิ้มมาให้เขาอย่างที่ไม่ได้เห็นบ่อยนัก เด็กหนุ่มหัวเราะเสียงเบาแม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกนึกขำกับเรื่องอะไรเป็นพิเศษ เขาดึงตัวเจสันให้มานั่งอยู่ตรงหน้าหลุมศพด้วยกัน เจสันกอดเข่าและใช้ปลายเท้าเปลือยเปล่าถูกันไปมา เด็กหนุ่มมองภาพนั้นแล้วขยับตัวเอนซบไหล่ของพ่อมดด้วยความรู้สึกที่สบายใจขึ้น

 

            คุณมักจะใจดีในเวลาแบบนี้

 

            เจสันแค่นหัวเราะ เขกหัวเด็กชายเบา ๆ เขาเม้มปากอย่างลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจเล่าออกมา แม่ฉันเกลียดฉัน

 

            ธีโอเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็ถูกเจสันดึงศีรษะกลับไปซบไหล่ตัวเองตามเดิม ขมับของธีโอกระแทกไหล่ของเจสันเต็มแรงแต่ไม่มีใครบ่นอะไรออกมา

 

            ถ้าคุณไม่อยากเล่า…”

 

            เพราะอยากเล่า ฉันถึงพูดออกมาเจสันขัด เคาะหัวธีโอเบา ๆ แม่เอาฉันไปขายใช้หนี้ให้พ่อ ฉันผ่านอะไรมาเยอะก่อนจะโดนซ้อมจนตายเขาแค่นยิ้มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้น ธีโอดึงศีรษะออกจากการเกาะกุมของเขาได้ในที่สุด เด็กหนุ่มจ้องมาทางเขาอย่างตกใจ สองมือเอื้อมมาแตะแก้มของเขาแล้วใช้นิ้วโป้งถูไปตามสันกราม เจสันกระตุกยิ้มเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจส่งผ่านมา เอเดนเก็บฉันมา ที่ฉันยังอยู่ก็เพราะการเสียสละของเอเดน

 

            คุณ…” เด็กหนุ่มพูดไม่ออก เขาเม้มปากแน่นแล้วดึงตัวของเจสันมากอดแน่น เขาเกลียดพ่อแม่ของเจสัน เขาเกลียดคนที่ทำร้ายเจสันแบบนี้ ธีโอขบกรามแน่น พยายามกดความรู้สึกปั่นป่วนด้วยความโกรธแค้นและความรู้สึกอยากร้องไห้ เจสันไม่ร้องไห้ แต่สายตาที่เหมือนปลงต่อทุกสิ่งแล้วของเจสันทำให้เขาเป็นฝ่ายอยากร้องไห้ออกมาแทน

 

            ฉันไม่ได้เสียใจหรืออะไรแล้วธีโอ และฉันจะขอบคุณมากถ้านายจะไม่สงสารฉันธีโอรีบพยักหน้ากับไหล่ของพ่อมด ถ้าเจสันไม่ต้องการให้เขาสงสาร เขาก็จะไม่สงสาร เจสันหัวเราะ มันบอกว่าเขาใจดีกับมันแค่ในเวลาแบบนี้ มันเองก็ไม่ต่างกัน ที่ฉันจะพูดก็คืออย่างน้อยแม่นายก็รักนายนะธีโอ นายเคยบอกฉันแบบนั้น และการที่ได้เห็นคนที่รักมาหา ถึงอีกฝ่ายจะไม่รู้สึกอะไร ไม่ว่าใครก็คงจะดีใจทั้งนั้น

 

            เจสันคลี่ยิ้มและดึงตัวธีโอออก เขาตบแก้มเด็กหนุ่มเบา ๆ ตอนนี้เลิกเศร้าเรื่องฉันแล้วมีความสุขกับวันเกิดของนายดีกว่า

 

            ธีโอบังคับให้ตัวเองยิ้มตาม แต่มันคงเป็นรอยยิ้มที่ฝืดเฝื่อนสิ้นดี คุณเป็นแบบนี้ตลอด

 

            นั่นสิ ไม่ว่าใครก็เปลี่ยนฉันไม่ได้หรอกเจสันตอบกลับ เป็นฝ่ายเอนตัวไปซบไหล่ธีโอแทน เอเดนเปลี่ยนฉันไม่ได้ โนอาห์เปลี่ยนฉันไม่ได้ และนายก็เปลี่ยนฉันไม่ได้

 

            ผมไม่คิดจะเปลี่ยนคุณ เจสันเด็กหนุ่มฝังมือลงไปในเส้นผมสีเงิน มันนุ่มมือและชวนให้เขาสบายใจ ธีโอหันไปสูดกลิ่นจากเส้นผมของเจสันอย่างเอาแต่ใจ ช่วงเวลานี้เหมือนเป็นช่วงเวลาพิเศษที่ทั้งเขาทั้งเจสันต่างเซ็นต์สัญญาสงบศึกกันชั่วคราว ต่างฝ่ายต่างเลียบาดแผลของกันและกัน และมันเป็นช่วงเวลาที่ธีโอก็ยอมรับอย่างตรงไปตรงมากับตัวเองว่าเขารักช่วงเวลาแบบนี้

 

            มันไม่ได้เป็นบรรยากาศชวนฝัน พวกเขานั่งกันอยู่ในสุสาน เสียงลมหวีดหวิวชวนให้รำคาญ กลุ่มนกกาที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้และจ้องตรงมาที่พวกเขาก็ดูน่าสยดสยอง

 

            แต่สิ่งเดียวที่ทำให้วันนี้พิเศษ คือการที่เจสันนั่งพิงเขาอยู่ตรงนี้เท่านั้นเอง

 

            คุณที่เป็นแบบนี้ดีพอแล้วครับ

 

            ฉันทำตัวโหดร้าย พยายามกินนายทุกครั้งที่หิว วันดีคืนดีก็โยนนายลงหน้าผา สั่งให้บิน สั่งให้ใช้พลังเจสันหัวเราะยียวน

 

            คุณลืมตอนกรีดท้องผม กรีดท้องตัวเอง ช็อตผมตอนที่ผมไม่ยอมเอาหอกน้ำแข็งเล่นงานคุณธีโอสวนกลับอย่างรวดเร็ว คนประเภทไหนกันที่โมโหตอนอีกฝ่ายไม่ยอมทำร้ายร่างกายตัวเอง ประสาทเป็นบ้า

 

            อ่า นายมันน่าหงุดหงิดเป็นบ้าตอนที่ทำตัวดื้อแบบนั้น ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่พยายามเผาตัวนายด้วยเจสันพ่นลมหายใจเบา ๆ ใส่ไหล่ของเด็กหนุ่ม ธีโอยื่นมือมาบีบจมูกพ่อมดอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะรีบชักมือกลับแทบไม่ทันเมื่อกระแสไฟฟ้าพุ่งตรงเข้าใส่ฝ่ามือ แบบนี้เรียกว่าดีพอแล้วหรือ

 

            ครับธีโอตอบกลับทันที แม้ว่าจะหงุดหงิดใจที่เจสันไม่ยอมให้เขาแตะตัวโดยง่ายทั้งที่ก็เป็นฝ่ายซบเขาก่อนด้วยซ้ำ เขาก้มมองปลายจมูกของพ่อมดและเส้นผมสีเงินที่กระจายตัวอยู่บนบ่า ถอนหายใจแล้วหลุดยิ้มออกมา เจสันเม้มปาก ทำทีเป็นไม่สนใจ ปลายเท้าเขี่ยกันไปมาอย่างไร้จุดหมาย แต่ดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่ากำลังตั้งใจฟัง คุณเป็นแบบนี้ก็ดีพออยู่แล้วครับ

 

            ธีโอย้ำ ไม่ยอมบอกอีกฝ่ายง่าย ๆ หรอกว่าข้อดีของเจสันมีอะไรบ้าง ทั้งการที่ไม่ยอมปล่อยให้เขาเศร้าอยู่คนเดียว ทั้งการพยายามปลอบแบบประหลาด ๆ อย่างการโยนเขาลงเหวแล้วบินขึ้นมาด้วยแรงลมหรือการเอาหมูป่าย่างของโปรดตัวเองมาจ่อจมูกเขา ทั้งการที่เอาเค้กหน้าตาประหลาดมาให้ในวันเกิด หรืออย่างการที่พาเขามาที่นี่ แล้วนั่งอยู่กับเขาโดยไม่ไปไหนนี่อีก

 

            ข้อดีของเจสันอาจจะมีไม่มากเมื่อเทียบกับข้อเสีย แต่ข้อดีพวกนั้นทำให้ธีโอรู้สึกพิเศษ ไม่ใช่ว่าเจสันจะใจดีแบบนี้กับทุกคนเสียเมื่อไหร่ล่ะ

 

            คุณเป็นแบบนี้ดีอยู่แล้วครับ

 

            นายย้ำรอบที่สามแล้ว

 

            ผมแค่อยากบอกคุณซ้ำ ๆ น่ะครับธีโอยิ้ม ถ้าไม่เกรงใจเจสันและกลัวจะทำลายบรรยากาศพิเศษ ๆ ที่เขาเพิ่งได้มีโอกาสได้สัมผัส เขาจะหันไปจูบขมับเจสันแล้ว ยิ่งเจสันทำตาแข็งเหมือนรับรู้แต่ไม่สนใจทั้งที่มุมปากกระดกเป็นรอยยิ้ม เขายิ่งรู้สึกอยากเอาจมูกเอาปากไปฟัดแก้มฟัดหน้าอีกฝ่ายไปหมด แต่ที่ทำได้ก็แค่เอาปากไปชิดหู ขยับพึมพำบอกประโยคเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้พ่อมดฟังจนอีกฝ่ายทนรำคาญไม่ไหวและดันหน้าเขาไปไกล ๆ ในที่สุด





เสียงฝีเท้าที่เข้ามาใกล้ทำให้ธีโอลุกยืนขึ้น หันไปรับยกตัวเจสันขึ้นอุ้มแล้วกระโจนขึ้นไปในอากาศ พ่อมดกอดคอเด็กหนุ่มอย่างรู้งาน ปล่อยให้ธีโอกระโจนออกจากสุสานอย่างเงียบงัน พ่อมดเหลือบมองเสี้ยวหน้าของธีโอที่เปลี่ยนเป็นจริงจังแล้วก้มมองสุสานเบื้องล่าง กลุ่มคนที่เข้ามาเป็นเพียงผู้คนที่เข้ามาไหว้หลุมศพก็จริง แต่พวกเขาทั้งสองคนก็ต้องระวังตัวไว้ก่อนอยู่แล้ว

 

            ลูกครึ่งมนุษย์กับมังกรที่ถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด กับพ่อมดที่เคยเป็นมนุษย์มาก่อน หากมีใครมองออกขึ้นมาจะเป็นเรื่องยุ่งยากเปล่า ๆ ทั้งยังมีเรื่องที่โนอาห์ส่งข่าวมาบอกเมื่อเช้า บางทีเขาควรคุยกับธีโอเรื่องนั้นเร็ว ๆ นี้

 

            เจสันถอนหายใจอย่างนึกเสียดาย เขากับธีโอใช้เวลาอยู่ที่นั่นไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แม้ธีโอจะพูดว่าไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เจสันก็พอมองออกว่าธีโอยังอยากอยู่ที่นั่นต่อ

 

            พวกเราจะไปไหนกันต่อดีครับธีโอไปหยุดอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ เขาก้มมองเจสันที่จ้องพื้นด้านล่างด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ในอ้อมกอด หลุดยิ้มออกมาให้กับการที่พ่อมดทำหน้าเหมือนอยากดีดลูกไฟใส่คนที่เข้ามาทำลายบรรยากาศ คุณอยากกลับบ้านของเราเลยหรือเปล่า

 

            นายอยากไปไหนต่อหรือเปล่าเจสันวกสายตากลับมามองธีโอ แววตาวิบวับของเด็กหนุ่มทำให้พ่อมดหรี่ตาลงด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด มันทำให้เขาเก้อเขินจนไม่อยากสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ เพียงแต่ถ้าทำแบบนั้นเขาก็รู้สึกพ่ายแพ้ และเขาจะไม่แพ้เด็กสิบห้า วันเกิดนาย นายเลือกสิ

 

            ธีโอครุ่นคิด เขาไม่ได้มีสถานที่ ๆ อยากไปเป็นพิเศษ เด็กหนุ่มหวนนึกถึงบ้านของลุงกับป้า แต่ที่แห่งนั้นเขาคงกลับไปไม่ได้แล้ว เจสันพิจารณาสีหน้าของอีกฝ่าย พอเห็นแววตาโหยหาก็รู้ได้ในทันทีว่าธีโอคิดอะไรอยู่ พ่อมดปล่อยมือข้างหนึ่งออกจากไหล่ของเด็กหนุ่ม เอื้อมไปตีแก้มอีกฝ่ายเบา ๆ ถ้าอยากกลับไปที่หมู่บ้านนั้น พวกเราไปได้ คนพวกนั้นไม่มีปัญญาทำอะไรพวกเราหรอก

 

            พอได้ฟังแล้วเด็กหนุ่มก็หลุดยิ้ม เขาแกล้งย่นจมูกใส่เจสันแล้วบีบเสียงล้อเลียนพ่อมด ถ้าไม่ติดว่าคุณเคยเอามีดเฉาะท้องผม ผมคงหลงคุณแทบตายไปเลย

 

            คนฟังแค่นหัวเราะ พ่อมดเบือนหน้าลงไปมองสุสานอย่างครุ่นคิดอีกครั้ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขายังถูกเด็กหนุ่มอุ้มอยู่ เจสันพยายามดึงตัวออกแต่ธีโอก็เกร็งแขนทันที พ่อมดตีแขนเด็กหนุ่มแทนคำสั่งให้ปล่อย แต่ธีโอก็ยังแสร้งลอยหน้าลอยตาไม่รับรู้คำสั่งนั้นเสียเฉย ๆ กระทั่งไฟฟ้ามหาศาลถูกปล่อยผ่านมายังแขนนั่นล่ะ เขาถึงได้รีบปล่อยเจสันออกจากอ้อมกอด

 

            เจสันจับกิ่งไม้อีกกิ่งไว้ คิ้วมุ่นขึ้นเมื่อเห็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาในบริเวณสุสาน อีกฝ่ายสวมชุดคลุมสีเข้ม ผมยาวสีดำสนิทผูกเป็นเปียใหญ่พาดบ่าซ้าย อีกฝ่ายเดินผ่านกลุ่มคนที่เข้ามาในทีแรกด้วยสีหน้าสบาย ๆ ที่น่าแปลกคือคนพวกนั้นต่างพากันหยุดพูดคุยทันทีที่ผู้ชายคนนั้นเดินผ่าน ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งและหมุนตัวเดินออกไปจากสุสานด้วยสีหน้าว่างเปล่าทั้งที่เพิ่งจะเข้ามา

 

เจสันแทบถลาลงไปจ้องใกล้ ๆ ยิ่งตกใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าหลุมศพของอลานาแม่ของธีโอ

           

ธีโอเองก็เห็นแบบเดียวกัน เด็กหนุ่มถลึงตาด้วยความตกใจ ก่อนที่ทั้งพ่อมดทั้งเด็กหนุ่มต่างพากันตกตะลึงเมื่อเห็นผู้ชายคนนั้นยื่นมือขวาออกมาแบออกตรงหน้าหลุมศพ ไอน้ำค่อย ๆ รวมตัวกันเป็นรูปดอกไม้ป่าที่คล้ายคลึงกับที่เจสันเคยเห็นธีโอทำให้ ดอกไม้ดอกนั้นค่อย ๆ ลอยออกจากฝ่ามือแล้วลอยไปอยู่เหนือป้ายหลุมศพอย่างเชื่องช้า

 

            แม้จะอยู่ไกลพอสมควร แต่ด้วยสายตาของธีโอแล้ว เขาสามารถเห็นเกล็ดสีเงินที่ขึ้นอยู่ประปรายตามใบหน้าและท่อนแขนของอีกฝ่ายได้ชัดเจน เด็กหนุ่มเอื้อมมือไปกระตุกแขนของเจสัน พึมพำเสียงเบาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เจสัน ผู้ชายคนนั้นมีเกล็ดแบบเดียวกับผม

 

            พ่อมดไม่ตอบอะไรกลับไปด้วยพอจะเดาสถานการณ์ได้ เขาไม่ยอมหันไปสบตากับธีโอ ในอกสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อคิดขึ้นได้ว่า หากอีกฝ่ายเป็นพ่อของธีโอจริง และได้เจอธีโอตอนนี้เข้า หลังจากวันนี้เป็นต้นไป ธีโออาจจะไม่ได้มีตัวตนอยู่ข้างกับเขาอีกต่อไปแล้วก็ได้

 

            เจสันยกมือขึ้นขยำเสื้อบริเวณอกซ้ายของตัวเองด้วยความไม่เข้าใจ หัวใจยังคงเต้นดังจนเขาเจ็บไปทั้งแผ่นอก ธีโอเองเมื่อได้ยินเสียงนั้นก็หันกลับมามองอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะรีบลูบไหล่เจสันอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าใบหน้าของพ่อมดซีดจนไร้สีเลือด เจสัน เกิดอะไรขึ้น

 

            พ่อมดได้สติขึ้นมาตอนนั้น เขาลดมือลง ตีสีหน้าเรียบนิ่งตอนที่สบตากับแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและเป็นห่วงของธีโอ พ่อมดขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ ธีโอไม่สมควรห่วงคนอย่างเขา ทำไมเด็กคนนี้ยังห่วงเขาอยู่อีก

 

            เจสัน?” ธีโอใช้หลังมืออีกข้างไล้ไปตามสันกรามของเจสันด้วยความเป็นห่วง เจสันหน้านิ่งสนิทแต่สายตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ ทั้งยังมือสั่นจนเขาตกใจ นอกจากนั้นเจสันยังไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัว ยังคงจ้องเขาอยู่อย่างนั้นจนเด็กหนุ่มเริ่มใจเสีย

 

            เจสันเอื้อมมือมาดึงมือสองข้างของเขาออก ธีโอเกือบจะหงุดหงิดแล้วหากไม่ใช่เพราะเจสันเอื้อมมือมาบีบมือเขาอีกครั้ง พ่อมดหันกลับไปมองผู้ชายที่ยังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหลุมศพอีกครั้ง ในขณะที่ธีโอยังคงไม่ละสายตาออกจากใบหน้าของพ่อมดเลยแม้แต่วินาทีเดียว ผู้ชายคนนั้นอาจเป็นพ่อของนาย

 

            ธีโอคิดแบบเดียวกัน แต่ความจริงข้อนั้นถูกสีหน้าของเจสันลดความสำคัญไปจนหมด เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปจนเจสันต้องหันมาเร่งทางสายตา พูดอะไรสักอย่างสิ สายตาของเจสันบอกกับเขาแบบนั้น

 

            แค่เพราะเขามีเกล็ดเหมือนกับผม ไม่ได้หมายความว่า…”

 

            ยังไม่ทันที่ธีโอจะพูดจบ ทั้งเขาทั้งเจสันต่างก็ต้องถีบตัวออกไปคนละทางเมื่อไอน้ำรอบตัวกลายสภาพคล้ายกับบ่อน้ำทรงกระบอกขนาดย่อมกลางอากาศ พยายามขังตัวของเจสันกับธีโอทั้งเป็น แต่พอไม่สำเร็จ มันก็เปลี่ยนเป็นหอกน้ำแข็งขนาดใหญ่ พุ่งผ่านอากาศแล้วกระแทกไปกลางท้องของเจสันอย่างรุนแรงอย่างที่ไฟฟ้าของเจสันไม่อาจทำลายมันทิ้งได้ทัน ทั้งยังฝังพ่อมดไว้กับกลางลำต้นของต้นไม้ เจสันสำลักเอาลิ่มเลือดออกมาเปรอะทั่วเสื้อ เขาวางมือไว้บนหอกน้ำแข็งที่เสียบทะลุกลางลำตัวอย่างตกตะลึง

 

            เจ็บ

 

            เลือดทะลักออกจากปากแผล เจสันพยายามละลายน้ำแข็งที่เสียบคาลำตัวด้วยไฟของเขา หากแต่ไม่มีอะไรออกมาแม้แต่นิดเดียว มือของพ่อมดสั่นระริก ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีคล้ำและเริ่มแข็งจนชา

 

            ธีโออ้าปากค้าง เด็กหนุ่มพุ่งตรงไปยังกลางลำต้นของต้นไม้ต้นใหญ่ที่มีร่างของเจสันปักคาไว้อยู่อย่างรวดเร็ว เลือดสีเข้มที่ทะลักออกมาจนเปรอะไปทั้งตัวของพ่อมดทำให้ธีโอน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เจสันเหลือบมองเห็นสีหน้าของธีโอที่รีบร้อนละลายหอกน้ำแข็งขนาดใหญ่นั้น พยายามเอื้อมมือไปเช็ดตามใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างขัดใจ แต่มือของเขาไปไม่ถึงใบหน้าของธีโอ มันสั่นระริกอยู่ข้างตัวของเขาอยู่แบบนั้น

 

            เขาเกลียดน้ำตาของธีโอ

 

            อย่าร้องไห้ หยุดร้องไห้ น้ำตาของนายทำฉันเจ็บไปทั้งอกยิ่งกว่าไอ้หอกน้ำแข็งเวรที่แทงท้องฉันอยู่นี่อีก

 

            ปากของเจสันพะงาบขึ้นลงแต่ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมา ธีโอคุกเข่าลงกับพื้น รั้งร่างของเจสันไว้แนบอก น้ำตามหาศาลไหลผ่านคางตกลงไปบนไหล่ของพ่อมดจนเสื้อชุ่ม มือของเด็กหนุ่มประคองลำตัวของเจสัน ไอพลังสีอ่อนถูกปล่อยผ่านฝ่ามือเพื่อรักษาบาดแผลขนาดใหญ่ตรงกลางลำตัว เจสันหายใจอย่างยากลำบาก เขาพยายามลูบไหล่ของธีโอแต่มือของเขาไม่มีแรงขยับ

 

พ่อมดเผลอหัวเราะโดยไม่มีเสียง ตอนที่เขาเป็นมนุษย์ก็ถูกฆ่าตายอย่างง่ายดายเพียงเพราะโดนกระทืบ แต่ตอนนี้เขาที่เขาโดนหอกเสียบท้อง กลับมีชีวิตอยู่ได้ ทั้งยังกำลังถูกรักษาด้วยพลังของธีโอ

 

            ดีแล้ว เขายังตายไม่ได้ ไม่ใช่แค่เพราะชีวิตใหม่นี้ได้รับมาจากเอเดน แต่เขาต้องอยู่ต่อเพื่อธีโอด้วย

 

            เจสันไม่เคยกลัวอาการบาดเจ็บ ไม่ใยดีแม้ว่าจะโดนอะไรกระชากหัว เขาเคยชินเสียแล้ว ความกลัวหนึ่งเดียวที่กัดกินจิตใจเขาอยู่ตอนนี้ คือการที่เขาจะไม่ได้อยู่กับธีโออีก

 

            ธีโอของเขา

 

            เจสันวางคางไว้บนไหล่ของธีโอ ภาพตรงหน้าพร่าเลือน ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่ตรงหน้าหลุมศพของอนาลา มองตรงมาทางเขากับธีโอโดยไม่ได้ทำอะไร พ่อมดสำลักแรง ๆ จนเลือดเปรอะไปทั่วไหล่ของธีโออีกครั้ง เจสันหลับตาลงด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาพยายามพึมพำปลอบเด็กหนุ่ม แต่เสียงที่ออกไปกลับออกมาไม่เป็นคำจนฟังไม่รู้เรื่อง

 

            ฉันไม่เป็นไร ได้โปรด หยุดร้องไห้ที

 

ธีโอร้องไห้จนไหล่สั่น เลือดของเจสันเปื้อนไปทั่วตัวของเขาจนเขาได้แต่ซบหน้าลงกับบ่าของพ่อมด พยายามอย่างสุดความสามารถในการรักษาเจสันให้หาย

 

            เรื่องของคนที่มอบดอกไม้น้ำให้แม่ถูกปัดออกจากหัวอย่างง่ายดาย เมื่อเจสันกำลังจะตายต่อหน้าต่อตาเขาอยู่ตรงนี้

 

            เจสันรับรู้ว่าร่างกายของเขากำลังฟื้นตัว พลังของธีโอถูกถ่ายเทเข้ามาในร่างกายของเขาจนรู้สึกสบาย เลือดค่อย ๆ หยุดไหลและแผลบนร่างกายกำลังสมานตัว อวัยวะภายในที่ถูกฉีกขาด รวมถึงกระดูกซี่โครงที่หักโผล่ออกมาจากร่างค่อย ๆ กลับเป็นเหมือนเดิม พ่อมดตัวกระตุกอีกครั้งก่อนจะหมดสติลง

 

            ผู้ชายร่างสูงเจ้าของพลังที่ทำร้ายเจสันมองตรงไปยังเด็กหนุ่มกับพ่อมดด้วยสายตาเรียบนิ่ง ดวงตาสีประหลาดฉายแววสงสัยเพียงชั่วครู่ก่อนจะเปลี่ยนเป็นพอใจ นานทีเดียวกว่าที่เลือดของเจสันจะหยุดไหล และธีโอก็รีบร้อนอุ้มเจสันขึ้นแนบอก เปลี่ยนร่างเป็นมังกรและบินขึ้นสู่ผืนฟ้าและหายออกไปจากสายตา

 

            เขาเหลือบมองหลุมศพของภรรยาผู้จากไปอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองยังทางที่มังกรบินหายไป

 

            พลังของเด็กคนนั้นมาจากเขาไม่ผิดแน่

 

 

 

 

 

 

        

          เปิดตัวขุ่นพ่อค่ะ ขุ่นพ่อจะฆ่าเมียลู---

          ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านมากเลยนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า ^^

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 550 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2225 kunkyu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 23:39
    คุณพ่อ! ใจเย็นได้มั้ย! นั่นแฟนลูกคุณนะคะ!
    #2,225
    0
  2. #2163 BaitoeySanchezx (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 17:24
    โอ้โหห แดดดี้!
    #2,163
    0
  3. #2078 magician_doll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:29
    ฉากเปิดตัวพ่อนี่....ศูนย์แต้มเลยนะคะ
    #2,078
    0
  4. #2066 Naraprinnnt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:43
    ขุ่นพ่อออ
    #2,066
    0
  5. #2056 baekbow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 17:25
    แล้วทำไมขุ่นพ่อต้องทำร้ายเจสันโชว์ลูกด้วยล่ะคะ แค่อยากเห็นพลังของลูกหรืออะไร โถ เป็นการพบเจอที่ไม่น่าประทับใจสักนิด แล้วสรุปโนอาห์ส่งข้อความอะไรมานะ
    #2,056
    0
  6. #2011 พิก้าบู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:44
    รักกันแล้วไม่ผิดแน่ รักกันมากๆ เสียด้วย แต่เหนือสิ่งอื่นใด ขุ่นพ่อจะเปิดตัวด้วยการฆ่าลูกสะใภ้แบบนี้ไม่ได้นะคะ!
    #2,011
    0
  7. #1975 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:34
    เจสันนนนน แงงงงงง้ คุณพ่อจะต้องโดนลูกชายเฉาะหัวเข้าสักวัน
    #1,975
    0
  8. #1950 maielf13 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:37
    คุณพ่อค่ะมาถึงก็ทำเรื่องเลยนะคะฮ่วย!ใจหายใจคว่ำหมด
    #1,950
    0
  9. #1857 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 20:12
    คุณพ่อคะ ถ้าจะโผล่แล้วทำกับเจสันแบบนี้ อย่ามาเลยค่ะ คนอ่านใจไม่ดีเลย
    #1,857
    0
  10. #1844 khawfangg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 23:48
    พ่อต้องใจร่มๆ
    #1,844
    1
    • #1844-1 khawfangg(จากตอนที่ 9)
      9 พฤษภาคม 2561 / 23:48
      เอ๊ะหรือพ่อจะมาต่อชีวิตเจสัน
      #1844-1
  11. #1833 pcy921 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:38
    ทดสอบอะไรแบบนี้คะ แค่นี้เจสันก็จะสิ้นอายุขัยอยู่แล้วววว
    #1,833
    0
  12. #1799 Bibblegum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:46
    พ่อนิสัยไม่ดี นี้ว่าที่สะใภ้น่ะ
    #1,799
    0
  13. #1788 ม่าม่าแดกได้-..- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 10:56
    นี้คุณพ่อจะฆ่าลูกสะใภ้หรอ!!
    #1,788
    0
  14. #1728 filmfilm12123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:46
    เจสันตายแน่เลยค่ะ
    #1,728
    0
  15. #1721 mimimimi1007 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:42
    ขั้นกว่าของบ้านสามีไม่ถูกกับลูกสะใภ้
    #1,721
    0
  16. #1702 สีซอให้เราฟัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 12:52
    พ่ออออออออออออออออออออออออออ
    #1,702
    0
  17. #1689 xxserein (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 14:27
    ลูกสะใภ้นะพ่อ!!!!
    #1,689
    0
  18. #1669 Lili405 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 09:29

    ขุ่นพ่อออออ ขุ่นพ่อจะทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ!

    #1,669
    0
  19. #1623 Suchaa_12247 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 22:14
    ขุ่นพ่อห้ามทำร้ายลูกสะใภ้!!
    #1,623
    0
  20. #1582 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:46
    คุณพ่ออ
    #1,582
    0
  21. #1349 PareWaPkh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:53
    มาอย่างโหดเลยนะพ่อ5555 จะฆ่าเมียลูกแล้ว5555
    #1,349
    0
  22. #1307 Nantashi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 03:01
    ขุ่นพ่อ!! นั่นลูกสะใภ้นะคะ ไม่พูดไม่จาแล้วไปแทงไส้เขาเลยแบบนี้ได้เรอะ!
    #1,307
    0
  23. #1298 ang_9potion (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 22:57
    คุณพ่อจะฆ่าว่าที่สะใภ้อย่างนี้ไม่ได้นะคะะะะ
    #1,298
    0
  24. #1218 gaya16 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 23:42
    มันก้อต้องทดสอบกันบ้างอ้อน้อ...
    #1,218
    0
  25. #1070 Ilo_harlveen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 01:00
    พ่อออออ พ่อทำงี้ไม่ด้ายยยย
    #1,070
    0