[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 8 : 07 Closer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 637 ครั้ง
    20 มี.ค. 61

07 Closer

 

            ธีโอลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้า มองภาพตรงหน้าที่ยังเป็นเหมือนเดิมแล้วผ่อนลมหายใจออกมาช้า ๆ เจสันยังนอนซบหลังมือตัวเองอยู่ตรงนั้น พ่อมดดูสงบ แสงสีส้มจากนอกหน้าต่างที่ตกลงผิวของเจสันทำให้พ่อมดดูเหมือนรูปปั้น ธีโอมองแผ่นอกที่ขยับขึ้นลงตามการหายใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปอังไว้ใต้จมูกของเจสัน เขารู้ว่าพ่อมดยังหายใจและยังมีชีวิตอยู่ เขาแค่ต้องการทำให้ตัวเองมั่นใจเท่านั้นว่าเจสันยังอยู่

 

            เจสันลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วคว้ามือเขาไว้ ธีโอยิ้มให้กับพ่อมดที่ปัดมือเขาออกแรง ๆ ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เจสันขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เสยผมสีเงินที่ยาวระต้นคอยุ่งเหยิงด้วยสีหน้าเหมือนเตรียมล้มลงไปนอนตามเดิม ธีโอรีบคว้าตัวพ่อมดไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะล้มตัวไปซุกตัวอยู่ตรงมุมเตียง

 

            เจสันมองเด็กชายด้วยสีหน้าติดรำคาญ ละมือออกจากศีรษะตัวเองแล้วไปเสยผมสีเข้มของเด็กชายให้พ้นจากดวงตา ธีโอยิ้มขำ นอกจากเจสันจะรำคาญผมตัวเองที่ยาวขึ้นทุกวันแต่ไม่ยอมตัดเสียที อีกฝ่ายยังลามมารำคาญผมของเขาที่ก็ยาวขึ้นทุกวันไม่ต่างกัน

 

            หัวนายน่ารำคาญเจสันบ่น ธีโอกลอกตาแล้วเสยผมของเจสันที่ปรกหน้าผากด้วยสีหน้ายียวนขึ้นบ้าง เจสันฟาดมือเขาอย่างแรงแต่ธีโอไม่สะทกสะท้าน เด็กชายแทบไม่รู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ

 

            หัวคุณก็น่ารำคาญพอกันเถอะครับเด็กชายพยายามดันตัวเจสันลงจากเตียง แต่พ่อมดก็ขืนตัวไว้อย่างทุกที ธีโอไม่รู้ว่าเจสันเป็นบ้าอะไรถึงต้องรั้นและค้านเขาไปหมดเสียทุกเรื่อง ขนาดเรื่องเล็ก ๆ อย่างการลงจากเตียงที่ต้องทำทุกเช้า เจสันยังอุตส่าห์สละเวลามาทำหน้ามู่ทู่ใส่เขาอยู่ได้

 

            “ไปนั่งบนพื้นเจสันชี้นิ้ว ธีโอทำตาแข็ง ต่างฝ่ายต่างฟาดฟันกันด้วยสายตาไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร เจสันตบหัวเด็กชายอย่างแรงจนศีรษะของธีโอโคลงไปอีกทาง เด็กชายบีบมือพ่อมดแน่นแล้วจ้องอย่างไม่พอใจ แต่ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น แม้ว่าจะชักเริ่มอยากขบหัวเจสันขึ้นมาบ้างแล้ว ไปนั่ง ฉันจะตัดผมนายให้

 

            ธีโอเป็นฝ่ายดันเจสันลงไปนั่งบนพื้นแทน ทำทั้งกดไหล่ทั้งใช้ขาล็อคตัว วงแหวนเวทของเจสันสว่างวาบขึ้น ก่อนที่ธีโอจะขาไหม้ เด็กชายก็รีบพูดขึ้นก่อน ผมตั้งใจจะไว้ยาว คุณเถอะ รำคาญไม่ใช่หรือไง เดี๋ยวผมจัดการให้

 

            เจสันยอมสงบลงในที่สุด เขาตีขาสองข้างของธีโอที่ล็อคตัวเขาอยู่แต่เด็กชายไม่ยอมดึงขาออก พ่อมดกลอกตา ตั้งคำถามกับตัวเองในใจ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เด็กนี่มันเริ่มปีนเกลียวเขาได้ขนาดนี้ เดี๋ยวนี้คำว่า ครับ สักคำก็เหมือนจะออกจากปากของมันยากเหลือเกิน

 

            แล้วพ่อมดได้คำตอบกับตัวเองอย่างรวดเร็ว มันเก่งพอที่จะชนะเขาแล้วนี่ เดี๋ยวนี้ถึงได้เถียงฉะตลอด ไอ้เด็กเวร

 

            แต่จะไปว่าอะไรมันก็ไม่ได้ เขาเองนี่ล่ะที่เป็นคนบังคับให้มันใช้พลังทุกวัน ซัดพลังใส่จนมันยอมสู้กับเขา ถ้ามันจัดการเขาไม่ได้ก็ไม่ยอมให้ไปนอน ทำทุกทางให้อีกฝ่ายเก่งขึ้นเพราะอยากเห็นพลังด้านอื่น ๆ ของธีโอ คิด ๆ ไปแล้วก็เจสันก็สรุปได้ว่าเขาทำตัวเอง พ่อมดเลยได้แต่กลอกตาและนั่งสัปหงก ปล่อยให้ธีโอทำตามใจ

 

            ธีโอหยิบยางเส้นเล็กที่ได้จากเจสันเมื่อเดือนก่อนมารัดผมตัวเอง เขารำคาญผมตัวเองมากก็จริง แต่เจสันชอบมาจับหัวเขา จับไปบ่นไป วันดีคืนดีเดินถือมีดมาเตรียมกล้อนผม (และอาจแถมหูและหัว) ของเขาอีกต่างหาก ถ้าไม่ติดว่าตอนที่เจสันเสยผมออกจากใบหน้าเขาให้แล้วธีโอรู้สึกดีสุด ๆ เด็กชายก็คงยอมตัดผมอย่างง่ายดายไปแล้ว

 

            ถ้าให้เจสันตัดผมวันนี้ เจสันจะจับผมของเขาแค่ครั้งนี้อีกครั้งเดียว แต่ถ้าปล่อยมันยาวไปเรื่อย ๆ เจสันจะจับผมของเขาทุกวัน

 

            ผมของเจสันนุ่มมือ ธีโอฝังมือของตัวเองลงไปในนั้น นวดคลึงอย่างเบามือ เขามีโอกาสได้เล่นผมของอีกฝ่ายแค่ตอนที่เจสันง่วงจัดอย่างตอนก่อนนอนกับตอนตื่นเท่านั้น เจสันเป็นคนขี้รำคาญ ยอมให้เขาจับแค่สองสามวินาทีก็นับว่าเยอะแล้ว

 

            วันนี้เราจะออกไปข้างนอกกันเจสันพูดเสียงเรียบ พ่อมดนั่งเหม่อมองบานประตูอันใหม่ ไม่ใช่อันใหม่ตั้งแต่ตอนที่ธีโอพังมันไปในวันที่โนอาห์มาเมื่อสิบเดือนก่อน แต่เป็นอันใหม่ตอนที่เขาหาเรื่องธีโอในห้องนอนเมื่ออาทิตย์ก่อน ระหว่างซัดกันในห้องนอน ไม่แน่ใจว่าสายฟ้าของเจสันหรือน้ำแข็งของธีโอที่ทำห้องพังมากกว่ากัน

 

            คุณคิดจะโดนผมซัดแต่เช้าเลยหรือครับธีโอถามเสียงซื่อขณะใช้กรรไกรเล็มผมของเจสันอย่างระมัดระวัง พ่อมดนั่งเอนหัวไปมาอย่างคนง่วงนอนจนธีโอหวิดตัดหูไปกับผมอยู่หลายครั้ง ครั้นจะกระชากหัวเจสันก็ไม่กล้า ถึงตอนนี้พลังในตัวเขาจะใช้ได้ตามใจจนไม่ต้องกลัวเจสันแล้ว แต่เจสันตอนโมโห ง่วงและหิวค่อนข้างน่ากลัวพอสมควร เด็กชายประคองศีรษะของพ่อมดและวางไว้บนตัก เจสันเหลือบมองธีโอ กลอกตาใส่แล้วมองไปทางอื่นเหมือนกำลังอารมณ์ไม่ดี

 

            ธีโอกระตุกยิ้มเหี้ยม เขาอยากเอากรรไกรจิ้มตาเจสันเป็นบ้า

 

            เราจะไปไหนกันครับเด็กชายถามในที่สุด ผมด้านหน้าเจสันกระจายเต็มหน้าผากเกือบถึงดวงตา ธีโอจับมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ใช้นิ้วโป้งถูระหว่างคิ้วที่เป็นรอยย่นเพราะพ่อมดขมวดคิ้วอย่างคนโมโหหิวเบา ๆ จนเจสันยอมคลายคิ้วออก เด็กชายยิ้มอย่างพอใจ เจสันตอนที่ทำหน้าดี ๆ ดูดีจะตาย

 

            “เดี๋ยวก็รู้เองพ่อมดตอบเสียงเรียบ ศีรษะเอียงไปทางนั้นทีทางนี้ทีตามการดึงของธีโอ เจสันนึกสงสัยว่ามันแกล้งตัดผมเขาแหว่งหรือเปล่า

 

            ธีโอไม่ยอมปล่อยศีรษะของเจสันโดยง่ายแม้ว่าจะจัดการกับเส้นผมที่ยาวจนสร้างทำรำคาญให้พ่อมดผู้ร้ายกาจเสร็จแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เขาเห็นภาพของเจสันกับโนอาห์ในวันนั้นเมื่อสิบเดือนก่อน ธีโอก็มักจะมีอาการแบบนี้บ่อยครั้ง เขาสังเกตเห็นว่าสายตาของตัวเองมักจะมองตามเจสันเกือบจะตลอดเวลา จมูกก็พยายามจับกลิ่นของสิ่งแปลกปลอมอย่างอื่นจากตัวของเจสันทั้งที่โนอาห์ก็ไม่ได้กลับมาอีก

 

            เสร็จแล้วก็ปล่อยทันทีที่เจสันรู้ตัว เขาก็รีบยกศีรษะตัวเองออกมาจากตักของเด็กชาย ธีโอไม่ได้พยายามรั้งเขาไว้ แค่ยักไหล่แล้วรอเขาให้ลุกขึ้นยืนขึ้นมาด้วยกัน ไปเตรียมข้าวซะ ฉันจะไปอาบน้ำ

 

            คนรับใช้กิตติมศักดิ์รับคำเสียงเรียบ มองตามแผ่นหลังของเจสันที่หายเข้าไปในห้องน้ำ ตั้งแต่วันที่เขาฮีท เจสันก็ไม่ยอมอาบน้ำพร้อมกันกับเขาอีก เด็กชายเม้มปากแล้วเดินไปอีกทาง เขาไม่ได้หงุดหงิดใจที่ต้องรับใช้เจสัน แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองไม่พอใจ และความไม่พอใจนั้นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่เจสันทำตัวดื้อรั้น เมินเขา หรือทำท่าเหมือนว่าเขาไม่ได้สำคัญอะไรในชีวิต

 

            ทางด้านเจสัน เขาซบหน้าลงกับเข่าระหว่างปล่อยให้ตัวเองลอยอยู่บนอ่าง ในอากาศตรงหน้าของพ่อมดมีไฟลูกเล็กที่ขยับเป็นแผนที่แบบที่ธีโอเคยให้เขาดู ตลอดสิบเดือนมานี้ เจสันพยายามเอาแผนที่นี้ไปเทียบกับแผนที่นับพันจากทั้งในหนังสือและแผนที่โบราณ กว่าเขาจะสำนึกได้ว่าควรจะไปเทียบกับแผนที่ในบ้านลุงกับป้าของธีโอ ไม่ใช่ไปเทียบกับแผนที่โบราณก็เสียเวลาไปมากโข

 

            หลุมศพของแม่ของธีโอ

 

            เจสันใช้เวลาร่วมสัปดาห์ในการครุ่นคิดว่าควรจะพาเด็กชายไปเมื่อไหร่ จนกระทั่งเมื่อคืนที่เขาคิดขึ้นมาได้ว่าเขาไม่ควรคิดให้เสียเวลา ก็แค่พาไปให้มันจบ ๆ ธีโอเองก็เคยบอกว่าอยากเจอแม่ เขาก็แค่ทำตามความปรารถนาของเด็กชายเท่านั้น

 

            แต่สิ่งที่ทำให้เจสันต้องมานั่งเครียดจนนอนไม่หลับเกือบทั้งคืนคือความจริงที่ว่าเขาไม่อยากพาธีโอไป เหตุผลนั้นถือเป็นเรื่องตลกร้ายสำหรับเจสันเขากลัวปฏิกิริยาตอบสนองของธีโอ

 

น้ำตาของเด็กนั่นเจสันจำได้ดีว่าตอนที่เขาเห็นธีโอร้องไห้ในวันที่พวกเขารับรู้ว่าลุงกับป้าของเด็กชายไม่อยู่แล้ว เขารู้สึกแย่แค่ไหน

           

ประตูห้องน้ำถูกกระชากให้เปิดออก พ่อมดที่นั่งกอดเข่าอยู่ในห้องน้ำเกือบจะสะดุ้ง ลูกไฟที่เรียงตัวกันเป็นแผนที่ขยายตัวเป็นลูกไฟขนาดใหญ่แล้วลอยตัวขึ้นสู่เพดานทรงโค้งด้านบนตามเดิม เจสันกลอกตาใส่ธีโอที่เดินเข้ามายืนกอดอก ถือเสื้อคลุมสีขาวอยู่เหนืออ่างอาบน้ำ จ้องเขาด้วยสีหน้าไม่ยอมแพ้จนเจสันดีดน้ำใส่หน้าเด็กชายอย่างหมั่นไส้

 

            ธีโอถลึงตา ส่วนเจสันก็จ้องอีกฝ่ายเขม็ง ออกไป

 

            “คุณแช่น้ำมาชั่วโมงกว่าแล้วเจสันธีโอพูดเสียงเรียบ ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ที่เขาติดวิธีการพูดบางอย่างมาจากเจสัน โดยเฉพาะการทำเสียงเรียบใส่พ่อมดที่ทำตัวดื้อรั้น เด็กชายลูบน้ำออกจากใบหน้า เขาเกือบดึงเสื้อคลุมของเจสันที่ถือติดมือเข้ามาด้วยออกจากรัศมีน้ำที่กระเซ็นไม่ทัน ข้าวของคุณเย็นหมดแล้วครับ

 

            “ว้าว นายพูดครับกับฉันเจสันทำเสียงล้อเลียนเด็กชาย ธีโอทำหน้าเหมือนอยากเอาเสื้อคลุมของเขารัดหัวกัน วางเสื้อคลุมนั่นไว้แล้วออกไปรอข้างนอกไป

 

            ธีโอกระตุกยิ้ม เจสันมองรอยยิ้มนั้นด้วยสายตาเย็นเยียบอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะถลึงตาแล้วกระโจนพรวดออกจากอ่างอาบน้ำแทบไม่ทันเมื่อน้ำในอ่างเริ่มระอุและเปลี่ยนเป็นร้อนจัด ธีโอที่รอโอกาสอยู่แล้วรีบคว้าผ้าที่แขวนอยู่ข้างอ่างส่งให้ พ่อมดเช็ดตัวอย่างกระฟัดกระเฟียด พอเช็ดตัวจนแห้งแล้วก็ปาผ้าที่ชุ่มน้ำใส่หน้าธีโอเต็มแรง

 

            ลูกครึ่งมนุษย์มังกรหลบมันอย่างง่ายดาย ผ้าที่โดนขยำเป็นก้อนกลมกระแทกเข้ากับผนังด้านหลัง ธีโอยิ้มขันเมื่อเจสันจ้องหน้าเขาเหมือนหาคำด่าไม่ออก เด็กชายพูดได้คำเดียวว่า โคตรสะใจตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา การได้เอาคืนเจสันเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ถือเป็นหนึ่งในความสุขในชีวิตของเขา

 

            ธีโอสะบัดผ้าคลุมให้เจสันสวม พยายามไม่มองร่างกายที่เปลือยเปล่าที่แดงจัดของเจสันและพยายามไม่สนใจเสียงหัวใจที่ก้องอยู่ในหูของตัวเอง เจสันใส่เสื้อผ้าด้วยสีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะกระทืบเท้าเขาอย่างแรง เด็กชายที่กำลังเหลือบมองร่างกายของพ่อมดอย่างห้ามตัวเองไม่ได้สะดุ้งโหยง ทั้งดันทั้งยกตัวเจสันที่ขยี้เท้าเขาอย่างเอาเป็นเอาตายออก

 

            ไอ้เด็กเวรเจสันสบถเสียงเบาเมื่อโดนเด็กชายยกตัวพาดบ่า กระชากหัวธีโออย่างแรงจนเด็กชายร้องโอ๊ยแต่พยายามห้ามไม่ให้ตัวเองโยนเจสันลงไปกองกับพื้น กว่าพ่อมดจะสงบลงและยอมอยู่เฉย ๆ เพราะเริ่มคิดได้แล้วว่าให้เด็กมันแบกแบบนี้ก็สบายดี ผมของธีโอก็แทบจะหายไปเป็นหย่อม ๆ

 

            กลิ่นของเจสันหอมสบายจมูก ร่างกายของเจสันที่พาดอยู่บนบ่าของเขาไม่ได้นุ่มนิ่มไปทั้งตัวก็จริง แต่เด็กชายก็ชอบที่จะได้สัมผัส ธีโอวางเจสันที่นิ่งไปแล้วลงบนเก้าอี้อย่างเบามือ ชะงักไปแล้วนึกอยากงับปลายจมูกรั้นของเจสันแรง ๆ ด้วยความรู้สึกทั้งหมั่นไส้และขบขันเมื่อพบว่าเจสันหลับปุ๋ยไปทั้งแบบนั้นในเวลาไม่ถึงห้านาที

 

            ธีโอหยิบข้าวต้มร้อน ๆ กับเนื้อสัตว์ย่างในถ้วยไม้ โบกไปมาใต้จมูกของเจสัน ก่อนที่พ่อมดจะเริ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาจัดการข้าว เจสันหรี่ตามองธีโอที่ยิ้มบางแล้วใช้หลังมือลูบแก้มเขาเหมือนเผลอตัว พ่อมดเตะหน้าแข้งเด็กชายแรง ๆ จนเด็กชายได้สติ ธีโอขมวดคิ้วแล้วกำมือเก้อ ๆ ก่อนจะหันไปสนใจอาหารบนโต๊ะของตัวเอง โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่าพ่อมดผู้แสนร้ายกาจคนนั้นกัดช้อนแน่นด้วยสีหน้ากึ่งสับสนกึ่งเก้อเขินไม่ต่างกัน





            หลังจากจบมื้อเช้าและเจสันปล่อยให้เด็กชายเข้าไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ ธีโอก็มายืนขยับเสื้อคลุมอยู่หน้าวงแหวนเวทขนาดใหญ่บนผนัง เขาเหลือบมองเจสันที่ยืนอยู่ข้างตัว อีกสองเดือนเด็กชายจะอายุสิบห้า เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เจสันอายุเท่าไหร่แล้ว แต่การที่ได้เห็นว่าศีรษะของเขาสูงถึงปลายจมูกของอีกฝ่ายแล้ว ธีโอก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

 

            เขารู้สึกเหมือนกำลังตามเจสันทัน สักวันเขาคงสูงทันเจสันและคงจะสูงนำไป เด็กชายชะงักไปเมื่อคิดถึงความจริงข้อหนึ่งทุกครั้งที่เขาอายุเพิ่มมากขึ้น เจสันเองก็อายุเพิ่มขึ้นไม่ต่างกัน

 

            ค่าตอบแทนที่เจสันต้องจ่ายเพื่อให้ได้มาซึ่งพลัง คือความตายของเอเดน กับอายุขับครึ่งหนึ่งของเจสันเอง

 

            ตอนนั้นเองที่เด็กชายคิดขึ้นได้ ว่าทำไมเจสันถึงหลุดพูดกับเขาอยู่หลายครั้งว่าจะอยู่กับเขาอีกไม่นาน

 

            อะไรเจสันหันมาขมวดคิ้วใส่หน้าเด็กชายเมื่ออีกฝ่ายจับมือเขาแน่น พ่อมดก้มมองฝ่ามือของธีโอที่บีบมือเขาเบา ๆ นิ้วเรียวยาวของเด็กชายค่อย ๆ ประสานกับนิ้วของเจสัน พ่อมดไม่ได้ดึงมือออกเพราะเอาแต่สนใจเกล็ดเล็ก ๆ ตามข้อนิ้ว เป็นฝ่ายพลิกมือเด็กชายขึ้นมาชื่นชมนิ้วสวยเป็นบ้า

 

            คุณ…” ธีโอเม้มปาก เขาไม่กล้าถาม กลัวที่จะได้ยินคำตอบ เด็กชายปล่อยให้เจสันจ้องข้อนิ้วของเขาเงียบ ๆ ลมหายใจของพ่อมดเป่ารดหลังมือ ริมฝีปากกับแก้มเองก็อยู่ไม่ห่าง ขนตาสีเงินยาวแนบไปกับแก้มอย่างน่าสัมผัส ดวงตาสีเข้มเป็นประกายเหมือนทุกครั้งที่เห็นเขาใช้พลังหรือเห็นส่วนใดส่วนหนึ่งในร่างกายของเขาเปลี่ยนไปเป็นของมังกร เด็กชายกลืนคำถามลงคอ แล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ ส่งให้แทน ชอบมือผมมากขนาดนั้นเลยหรือครับ

 

            อืม เห็นกี่ทีก็ชอบทุกทีเจสันตอบกลับอย่างตรงไปตรงมาแล้วใช้นิ้วโป้งถูบริเวณเกล็ด เด็กชายชะงัก ก่อนจะเบนหน้าไปอีกทางเมื่อเจสันเงยหน้าขึ้นมามอง ทำไม กลัวฉันตัดมือนายไปเล่นตอนหลับหรือไง

 

            คุณไม่ทำหรอกครับ คุณอยากเห็นตอนผมเปลี่ยนร่างเป็นมังกรทั้งตัวมากกว่า มังกรขาหน้าด้วนคงไม่ทำให้คุณอารมณ์ดีเท่าไหร่ธีโอตอบอย่างรู้ดี เพราะอะไรบางอย่างทำให้เขาไม่กล้ามองหน้ายิ้มยิงฟันของเจสัน พ่อมดพยายามปลดมือของเด็กชายออก แต่ธีโอดื้อแพ่งไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ บีบกระชับมือเจสันแน่นจนพ่อมดยอมแพ้ไปเอง

 

            เป็นบ้าอะไรของนายเจสันขมวดคิ้ว เด็กชายไม่ยอมหันหน้ามามองหน้ากันจนเจสันต้องเป็นฝ่ายใช้มือที่ว่างอยู่กระชากให้ธีโอหันหน้ามาหา ธีโอ พูดกับฉัน

 

            ธีโอไม่ได้ดึงหน้าหนี เขาผ่อนลมหายใจเสียงเบา ไถแก้มไปกับฝ่ามือของเจสัน เป็นไม่กี่ครั้งที่พ่อมดไม่ได้ดึงมือออก ธีโอโน้มหน้าไปจนชิดแล้วใช้ปลายจมูกเกี่ยวพวงแก้มของพ่อมดจนเจสันผงะ ดึงหน้าดึงมือหนีแต่กลับเป็นฝ่ายโดนธีโอรุกไล่แทน

 

            เจสันดันหน้าเด็กชายด้วยความตกใจ ธีโอปล่อยมือของเขาออกแล้วดึงมารัดเอวแทน กระชับร่างกายผอมบางของพ่อมดแล้วฝังจมูกและใบหน้าลงบนบ่า สูดกลิ่นกายของเจสันเข้าเต็มปอด กอดอีกฝ่ายแน่นอย่างไม่ยอมให้หนีได้โดยง่าย

 

            พ่อมดถอนหายใจและยอมแพ้ที่จะดิ้นหนีเพราะท่าทีที่แปลกไปของเด็กชาย มันว่าเขาอารมณ์แปรปรวน แต่ดูตัวมันก่อนสิ เขายกมือขึ้น ฝังมันเข้าไปในเส้นผมนุ่มของเด็กชายอย่างเบามือ เป็นอะไรของนาย ป่วยหรือไง

 

            เปล่าครับธีโอตอบเสียงอู้อี้ เด็กชายใช้สองมือประคองกอดพ่อมดแน่น ยิ่งเจสันยอมอยู่นิ่ง ๆ เขายิ่งกระชับตัวของพ่อมดแน่น ผมแค่อยากให้มั่นใจว่าคุณยังอยู่

 

            แหงสิ จะให้ฉันไปไหนล่ะเจสันกลอกตา ขยี้หัวเด็กชายแรง ๆ ด้วยความหมั่นไส้อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ธีโอชะงัก อมยิ้มกับบ่าของพ่อมดแล้วโคลงหัวอย่างอารมณ์ดี เจสันเปลี่ยนเป็นลูบหัวของเด็กชายแทนเมื่อเขานึกขึ้นได้ว่าธีโอหมายถึงอะไร แม้จะไม่มั่นใจนักว่าทำไมธีโอถึงกลับมาคิดมากอีกครั้งตอนนี้ แต่เขาก็อยากให้เด็กชายรู้ว่าตอนนี้เขายังอยู่ตรงนี้จริง ๆ ธีโอ ถ้าเมื่อไหร่ที่ฉันไม่ไหว ฉันจะบอกนายให้เตรียมใจก่อนเอง ฉันไม่มีทางตายก่อนที่ฉันจะได้บอกลา…”

 

            ไม่ อย่าพูดเรื่องนั้นนะครับธีโอรัดตัวพ่อมดแน่น เจสันดูผอมแห้งและเปราะบางขึ้นมาทันทีในอ้อมกอดของเขา

 

            ฉันต้องพูดธีโอ ฉันไม่ยอมให้นายเห็นภาพฉันตายโดยไม่ได้พูดอะไรก่อนเหมือนตอนฉันกับเอเดนเจสันพูดเสียงเรียบ เขาหลับตาลงเมื่อนึกภาพเหตุการณ์ในอดีต โยกตัวเด็กชายตัวสูงไปมา เอาน่า ไม่ใช่ว่าฉันจะไปในวันสองวันนี่สักหน่อย

 

            เงียบน่ะ เจสัน ธีโอสวน ขบกรามแน่นจนเจสันได้ยินเสียงฟันบนขยี้กันของธีโอชัดเจน

 

            นายสิที่ต้องเงียบ ธีโอ แล้วอย่ามาสั่งฉันเจสันตอกกลับเสียงเรียบ ทุกคนต้องตาย คิดในทางที่ดี ถ้าฉันไม่อยู่นายจะได้สบาย ไม่ต้องมารับมือกับอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ ของ…”

 

            ผมบอกให้คุณเงียบ!” ธีโอตวาด เจสันนิ่งไปด้วยความตกใจ เขาลดมือลงช้า ๆ สูดหายใจลึกอย่างพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง หากเป็นเรื่องอื่น เจสันก็พร้อมจะระเบิดอารมณ์ใส่และเข้าซัดพลังใส่เด็กชายอย่างไม่ปราณี แต่ไม่ใช่กับเรื่องนี้ไม่ใช่ในวันนี้

 

            เราจะไม่คุยเรื่องนี้กันตอนนี้ ธีโอเจสันพูดแล้วพยายามดันตัวออกจากอ้อมกอด แต่ธีโอกลับไม่ยอมปล่อย เจสันจับบ่าเด็กชายแน่น เปลวไฟโหมกระหน่ำขึ้นบนบ่าของเด็กชายจนธีโอผงะแล้วรีบดึงตัวออก เจสันเชิดหน้าขึ้นยิ้ม ๆ เมื่อเห็นว่าเด็กชายกัดฟันแน่น ทำท่าเหมือนจะพุ่งเข้ามาจับเขาทุ่ม เลิกบ้าได้แล้ว เปลี่ยนแผน พวกเราจะไปเที่ยวกันแทน

 

            ธีโอขมวดคิ้ว แค่นหัวเราะเมื่อเจสันทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนแรกคุณคิดจะพาผมไปที่ไหนล่ะ หน้าผาสักที่หรือโรงเชือดหมู

 

            ถ้าจะเชือดนาย ฉันเชือดที่บ้านได้ ธีโอพ่อมดยิ้มละมุนราวกับไม่รู้สึกรู้สากับคำประชดประชันของเด็กชาย ธีโอถอนหายใจเมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น เจสันยิ้มแบบนี้ทุกครั้งที่เอาชนะเขาได้หรือตอนที่เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง พ่อมดดูอารมณ์ดี และนั่นทำให้คนที่กำลังอยู่ในสภาวะอารมณ์ไม่คงที่สงบลงอย่างง่ายดาย

 

            ขี้โกง

 

            ฉันเพิ่งรู้ว่านายชอบฉันขนาดนี้เจสันโคลงหัว น้ำเสียงยียวนไม่ปิดบัง

 

            ผมก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมผมต้องชอบคุณด้วยธีโอตอบกลับเสียงเรียบ ยิ้มออกเมื่อเห็นว่าเจสันเป็นฝ่ายชะงักเสียเอง

 

            พ่อมดเกลียดตัวเองทุกครั้งที่ใจอ่อนยวบยาบกับคำบอกรักจากใครสักคน แม้ว่าเขาจะยังกังขากับคำบอกรัก แต่คำพูดนั้นเหมือนยาที่ถูกบรรจงป้ายลงบนบาดแผลเหวอะหวะในใจของเจสัน เอเดนเคยโยกหัวเขาไปด้วยเวลาบอกรัก เจสันในตอนนั้นปัดมือของเอเดนทิ้งอย่างไม่ใยดี พ่อมดแค่นยิ้มให้กับความงี่เง่าของตัวเองในตอนนั้น สมเพชตัวเองในตอนนี้ที่โหยหาความรักของใครสักคนทั้งที่เขาไม่เคยเป็นฝ่ายมอบความรักให้ใคร ทั้งยังเป็นฝ่ายไขว่คว้าหาสิ่งที่ตัวเองทำทีเป็นไม่ใยดี

 

            ทำหน้าแบบนั้นทำไมครับธีโอขยับไปใกล้ เขาใช้เวลาน้อยนิดในการเคลื่อนเข้าใกล้ตัวพ่อมด มองสีหน้าของเจสันนิ่ง เด็กชายอยากจับใบหน้าของเจสัน ดึงแก้มและมุมปากให้เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม รอยยิ้มยียวนร้ายกาจของเจสันดูดีกว่าสีหน้าของอีกฝ่ายตอนนี้ แต่เพราะความไม่พอใจที่ตกค้างจากคำพูดก่อนหน้าของเจสัน ทำให้เขาแค่ยืนกำมือตัวเองแน่น

 

            เบื่อหน้านายมั้งเจสันไม่เสียเวลาถามว่าตัวเองทำสีหน้าแบบไหนอยู่ เขารู้ดีว่ามันต้องเป็นสีหน้าน่าสมเพช พ่อมดพยายามปัดเรื่องนั้นออกจากหัว สมองคิดอย่างเร็วจี๋ว่าควรพาธีโอไปที่ไหนแทนดี จากบทสนทนาก่อนหน้าระหว่างพวกเขาสองคน การพาไปหลุมศพของผู้ให้กำเนิดตอนนี้ไม่น่าจะเป็นเรื่องดีเท่าไหร่ แถมเขาก็พลั้งปากไปแล้วว่าจะพาไปเที่ยวแทนเพื่อเปลี่ยนอารมณ์ของทั้งเขาทั้งธีโอ

 

            แต่ก็ไม่รู้จะพาไปที่ไหนดี ที่เดียวที่ทำให้เจสันอารมณ์ดีขึ้นได้คือทะเลเพราะมันทำให้เขานึกถึงเอเดน แต่มันก็ทำให้เขาเศร้าไปด้วย ครั้นจะพลิกลิ้นก็ไม่อยาก เขารู้สึกเหมือนติดค้างอะไรกับธีโออยู่

 

            จะว่าไปธีโอชอบอะไรในตัวเขากันแน่ หรือแค่เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เด็กชายเหลืออยู่ มันถึงได้สะกดจิตตัวเองให้บอกว่าชอบเขาออกมาได้

 

            พ่อมดเหลือบมองหน้าเด็กชายที่ยืนจ้องเขาอย่างไม่ละสายตา รู้สึกรำคาญทั้งสายตาของอีกฝ่ายทั้งความรู้สึกปั่นป่วนของตัวเอง เขาไล่สายตามองพิจารณาตั้งแต่เส้นผมยาวระต้นคอของธีโอที่ชวนให้ขยี้จนยุ่งเหยิง ดวงตาสีเข้มที่มีประกายแปลกตาอยู่ตลอดเวลา จมูกโด่งที่นับจับบีบ พ่อมดสูดลมหายใจ มันอยู่กับเขามาได้เกือบสองปีโดยที่ไม่ตายไปก่อน แถมยังโตมาเป็นเด็กร้ายกาจ เขารำคาญมันจริง ๆ

 

            ธีโอมองพ่อมดที่กลอกตารอบแล้วรอบเล่า ถอนหายใจหลายครั้งระหว่างมองหน้าเขา เด็กชายก้าวเท้าไปจับปลายคางของเจสัน บังคับให้มองหน้าตัวเอง เจสันนิ่งไปอีกครั้งเหมือนนึกไม่ถึงว่าเขาจะใจกล้าขึ้นเรื่อย ๆ เลยไม่ได้ปัดออกในทันที แต่เมื่อตั้งสติได้ก็ช็อตมือเขาเสียเจ็บ ทั้งยังทำหน้าฟึดฟัดเหมือนโมโหอะไรก็ไม่รู้มานาน หน้าของผมมันทำให้คุณหงุดหงิดขนาดนั้นเลยหรือครับ

 

            ไม่ใช่หน้านาย ธีโอ นิสัยของนายต่างหากที่ทำฉันหงุดหงิดเจสันเถียงด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายทันที

 

            ก็ได้มาจากคุณทั้งนั้นธีโอเองก็ตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ทั้งสองคนจ้องหน้ากันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่สุดท้ายก็หันไปสูดลมหายใจอย่างพยายามตั้งสติอีกทางกันทั้งคู่

 

            ธีโอเลิกคิ้วเมื่อเจสันเอื้อมมือมาจับแขนของเขา ปกติแล้วพ่อมดจะไม่ค่อยยอมแตะตัวเขาเท่าไหร่นอกจากตอนพยายามช็อตหรือเผาเขาทั้งเป็น ไม่ยอมให้เขาแตะตัวถ้าไม่ใช่เพราะกำลังขี้เกียจหรือกำลังง่วง เด็กชายก้มมองมือของเจสันอย่างอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อย แต่ก่อนที่จะเป็นฝ่ายเอื้อมมือมากระชับมือของพ่อมดได้ เขาก็ถูกเจสันเหวี่ยงเข้าไปในวงแหวนเวทเต็มแรง เด็กชายสบถเมื่อเจสันไม่ได้โยนเขาเข้ามาธรรมดา อีกฝ่ายยังถีบหลังเขาแรง ๆ เหมือนระบายอารมณ์จนร่างของเขากระเด็น ธีโอคว้าข้อเท้าของเจสันไว้ได้ เด็กชายยิ้มเหี้ยม กระชากจนเจสันลอยมากระแทกกับอก

 

            พ่อมดเงยหน้ามองอย่างไม่พอใจเมื่อโดนล็อคตัวไว้แน่น ฟาดมือลงบนไหล่ของเด็กชายหลายที ธีโอยิ้มร้าย แมวตัวโตจอมดื้อควรโดนดัดนิสัยเสียบ้าง

 

            ธีโอครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรกับเจสันดี ใช้พลังเล่นงานเจสันก็ดันตื่นเต้นแล้วลืมโกรธไปเสียแบบนั้น ถ้ากัดหรือทำเจสันเป็นแผล เจสันก็ไม่เคยคิดจะไปยุ่งกับมัน ยืนปล่อยให้เลือดไหลโชกตัวจนเขาต้องเป็นฝ่ายบ่นแล้วเข้าไปจัดการแผลให้อีก ธีโอเลิกคิ้วเมื่อคิดอะไรขึ้นได้ อะไรบางอย่างที่เขาไม่ได้ทำมานานแสนนาน

 

            เด็กชายคว้ามือเจสันขึ้นมาใกล้ เจสันอ้าปากเตรียมห้าม แต่ธีโอก็จรดริมฝีปากลงบนปลายนิ้ว ดูดเลียและขบกัดพวกมันด้วยสีหน้าร้ายกาจ

 

            ร่างของพวกเขาสองคนที่กอดเกี่ยวกันร่วงแล้วกลิ้งลงบนพื้นหลายตลบ เจสันหน้าร้อนจัด เขาทั้งถีบทั้งดันธีโอที่หัวเราะเสียงต่ำเมื่อเห็นว่าเขาตัวสั่น ไฟฟ้าของเจสันทำให้ธีโอผละออกเพียงเล็กน้อยแล้วเตรียมเล่นงานพ่อมดผู้ (ที่ธีโอคิดไปเองว่า) บ้าจี้ที่นิ้วต่อ แต่ใบหน้าแดงก่ำของเจสันทำให้เขาหยุดชะงัก ดวงตาสีเข้มจ้องเขาอย่างกรุ่นโกรธทั้งยังน้ำตาคลอเบ้า เด็กชายหยุดทุกอย่างแล้วลูบหัวเจสันเบา ๆ อย่างลืมตัว มองด้วยแววตาเอ็นดูผสมขบขัน เจสันในตอนนี้ทั้งน่ารักทั้งตลกเป็นบ้า เหมือนแมวจรจัดตัวโตผู้พ่ายแพ้อย่างไรอย่างนั้น โถ แพ้แล้วร้องไห้เลยหรือครับ

 

            ธีโอหลุดขำออกมาเสียงเบา ก่อนจะสำลักเมื่อเจสันถีบอกเขาอย่างแรงจนตัวงอ พ่อมดลุกยืนขึ้นแล้วฟาดไฟฟ้าใส่ไม่ยั้งจนธีโอต้องกลิ้งหนีไปตามพื้นอย่างทุลักทุเล กว่าเจสันจะสงบลง ธีโอก็เปื้อนดินเปื้อนทรายไปทั้งตัว





เจสันนั่งขัดสมาธิหน้านิ่ง เขามองไปด้านหน้าแต่ไม่ได้จ้องอะไรเป็นพิเศษ ข้างกายมีธีโอที่นั่งเหยียดขาอย่างเกียจคร้าน บนใบหน้าของเด็กชายมีรอยยิ้มประดับอยู่แม้ว่าจะเปื้อนมอมแมมไปทั้งตัว เขาเหลือบมองเจสันที่ตีหน้านิ่งอย่างเสียดาย เมื่อครู่เจสันตลกเป็นบ้า

 

            ถ้านายหลุดหัวเราะออกมาอีกแม้แต่ครั้งเดียว ฉันจะแล่นายเป็นชิ้น ๆ เอาเนื้อนายไปโยนทิ้งทะเล จากนั้นก็จะ…”

 

            ทราบครับ ไม่หัวเราะแล้วครับเด็กชายตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวน เจสันหันมาหรี่ตามองหน้าเขา แต่ธีโอก็ส่งยิ้มละมุนกลับมาจนพ่อมดเบือนหน้ากลับมาอย่างรวดเร็ว คุณบ้าจี้รุนแรงนะครับเจสัน ไม่คิดเลยว่าผมจะชนะคุณได้ง่ายขนาดนี้

 

            เจสันสูดหายใจลึก แม้ใบหน้าจะนิ่งสนิทแต่ในหัวของพ่อมดมีภาพเขากระทืบเท้าอย่างคนสติแตก แหกปากตะโกนว่าเขาไม่ได้บ้าจี้โว้ย

 

            วันนี้ก็จะโยนผมลงจากหน้าผาอีกหรือครับธีโอตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องเมื่อเจสันไม่กระดิกตัวแม้แต่มิลเดียว เด็กชายชะโงกหน้าแล้วนึกสยอง พวกเขาสองคนนั่งกันอยู่ตรงขอบหน้าผาที่ไหนสักแห่ง มันเป็นเหมือนปากเหวมากกว่าหน้าผา ทั้งยังลึกจนมองไม่เห็นด้านล่าง เด็กชายมองหมอกจาง ๆ ที่เห็นอยู่ด้านล่างระหว่างปากเหวที่หันหน้าเข้าหากัน ในหัวพยายามคิดว่าเขาควรจะทำอย่างไรหากเจสันถีบเขาตกลงไปจริง ๆ

 

            อืม ถ้าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น เขาจะกระชากเจสันให้ตกลงไปด้วยกัน อย่างน้อยเขาก็บินได้ แต่เจสันไม่ บางทีเขาอาจได้เห็นเจสันกอดคอเขาแน่นแล้วทำตาวาว ๆ เหมือนมีหยดน้ำชุ่มอยู่ในนั้นอีกครั้งก็ได้

 

            โอเค ถีบมาเลยครับเจสัน ผมพร้อมเห็นสีหน้าแบบนั้นของคุณแล้ว

 

            เด็กชายหัวเราะเสียงต่ำในลำคออย่างลืมตัว เจสันหันมามองอย่างไม่เข้าใจ บางทีเขาอาจจะช็อตมันมากเกินไปจนเริ่มเพี้ยนแล้วก็ได้

 

            ธีโอชะงักเมื่อกระแสลมแรงพุ่งออกมาจากหุบเขา พัดผ่านหน้าของเขากับเจสันจนผมปลิวว่อน เด็กชายหยุดหัวเราะ พลังของสายลมเมื่อครู่รุนแรงมากจนเหมือนกรีดผิว ในขณะที่เจสันผิวปากหวิวอย่างชอบใจ

 

            บอกผมทีว่าคุณไม่คิดจะโยนผมลงไปธีโอพึมพำ เปลี่ยนความคิดเรื่องที่พร้อมจะโดนถีบฉับพลัน เขาจำได้อย่างเลือนรางว่าเคยพูดกับเจสันแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง และทุกครั้งก็จบลงด้วยภาพใบหน้ายิ้มแย้มของเจสัน ก่อนที่ร่างของเขาจะถูกเหวี่ยงหรือถีบตกลงไป

 

            เจสันคลี่ยิ้ม พ่อมดลุกยืนขึ้นแล้วบิดตัวไปมาอย่างเชื่องช้า ธีโอมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกปั่นป่วนในใจ เขาพยายามไม่สนใจท่าทางของเจสัน ขยับลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง

 

            แต่แทนที่เจสันจะพุ่งมาล็อคตัวเขาแล้วทุ่มข้างหลังลงไปจากปากเหว พ่อมดกลับกางแขนแล้วเป็นฝ่ายกระโดดลงไปเอง เจสันพลิกตัวขึ้นมองธีโอที่อ้าปากค้าง พ่อมดหัวเราะเสียงดังเมื่อธีโอตะโกนด่าเขาดังลั่นแล้วกระโดดตามลงมาติด ๆ เมื่อกี้เด็กมันพูดว่าอะไรนะ ไอ้พ่อมดเฮงซวยสมองมีปัญหาอะไรทำนองนั้นหรือเปล่า เด็กนี่ปากร้ายได้ใครมานะ

 

            ฝ่ามือของธีโอพยายามเอื้อมไปคว้าตัวพ่อมดไร้หัวคิดอย่างยากลำบาก แต่ทุกครั้งที่ใกล้จะจับตัวเจสันได้ อีกฝ่ายก็จะพลิกหนีเขากลางอากาศ ธีโอสบถ ความกลัวแล่นพล่าน ไม่ใช่ห่วงความปลอดภัยของตัวเอง เขาบินได้ เขาไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ไอ้พ่อมดเฮงซวยนี่บินไม่ได้ มันคิดบ้าอะไรอยู่!

 

            เจสัน เลิกเล่นบ้า ๆ ได้แล้ว!” ธีโอตะโกนเสียงดังแข่งกับเสียงลม ดวงตาฉายชัดถึงความกลัวจนเจสันที่อยู่ต่ำกว่าเห็นได้ชัด พ่อมดพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ แล้วเป็นฝ่ายเอื้อมมือไปกระชากตัวของธีโอมากอดแน่น กดศีรษะของเด็กชายให้ซบลงกับอกเหมือนอย่างเมื่อก่อน ธีโอขบกราม เขากอดรัดร่างของเจสันแน่นแล้วเตรียมเปลี่ยนตัวเองให้เป็นมังกร แต่เจสันกลับตะโกนเสียงดังใส่หูเขาเสียก่อน

 

            อยู่เฉย ๆ ธีโอ รอบนี้ฉันจะพานายบินเอง

 

            ธีโอขมวดคิ้วแต่เสียงหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีของเจสันที่ดังอยู่ข้างหูทำให้เขาสะกดกลั้นความกลัวทั้งหมดลง เด็กชายเป็นฝ่ายพลิกตัวเอาแผ่นหลังสู้พื้นที่มองไม่เห็น กระชับตัวเจสันแน่น สัญญากับตัวเองว่าต่อไปจะล่ามเจสันติดกับเสาเตียง จะได้ไม่ต้องมาทำตัวบ้าบอให้เขาใจหายได้ทุกวี่ทุกวัน

 

            เจสันเงยหน้าขึ้นจากบ่าของเด็กชาย เขารับรู้ได้ถึงละอองน้ำจากหมอกที่พัดผ่านร่างกาย พ่อมดยิ้มกว้าง นับถอยหลังในใจ เขาสบตากับธีโอแล้วหัวเราะ เด็กนี่ทำหน้าเหมือนอยากจับเขาพับเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วหย่อนลงหม้อไปพร้อมกับเนื้อสัตว์

 

            พื้นเบื้องล่างยังไม่ปรากฏให้เจสันเห็น ธีโอที่เงยหน้ามองผ่านหน้าของเจสันไปยังผืนฟ้าทำได้แต่ถอนหายใจ ก่อนที่หูของลูกครึ่งมังกรได้ยินเสียงลมหวีดหวิว เด็กชายกอดรัดตัวของเจสันแน่นขึ้นเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงลมมหาศาลจากเบื้องล่าง เจสันเกาะไหล่ธีโอแล้วชะโงกหน้าผ่านไหล่ของเด็กชาย แต่ธีโอเอื้อมมือมากดศีรษะของพ่อมดไว้กับบ่าแน่นจนแทบขยับไม่ได้

 

            แรงลมมหาศาลจากด้านล่างทำให้พวกเขาลอยลิ่วขึ้นจากใต้เหว ลมพวกนั้นกระแทกเข้ากับแผ่นหลังของธีโอจนเด็กชายมุ่นคิ้ว รีบเก็บไม้เก็บมือของเจสันที่แกว่งไปมาเหมือนเด็กเล็กมาประสานกันบนอก เขาจ้องเจสันดุ ๆ แต่เจสันเหมือนไม่รู้ตัว พ่อมดอ้าปากหัวเราะแต่เสียงหัวเราะนั้นกลับถูกลมกลบ พวกเขาถูกแรงลมอัดจนพุ่งขึ้นอยู่ตรงปากเหวอย่างรวดเร็ว ธีโอรีบพลิกตัวให้ร่วงสู่พื้นดินและกลิ้งไปหลายตลบ เด็กชายกดศีรษะของเจสันไว้แนบอกทั้งที่ใจจริงเริ่มอยากปล่อยให้เจสันหัวกระแทกพื้นแรง ๆ สักครั้งสองครั้ง เผื่อว่าจะหายบ้า

 

            เจสันหัวเราะไม่หยุด ธีโอนอนหอบอยู่ใต้ร่าง พ่อมดยันตัวขึ้นจากกอดของธีโอ เด็กชายมองเขาด้วยสายตากึ่งระอากึ่งคาดโทษ นั่นทำให้พ่อมดยิ่งยิ้ม สนุกเป็นบ้าเลยเนอะว่าไหม

 

            ไม่สนุกแม้แต่นิดเดียวครับธีโอแค่นเสียง เจสันเบ้ปากอย่างล้อเลียน เด็กชายเอื้อมมือมาบีบปากอีกฝ่ายแรง ๆ ก่อนจะโดนปัดมือทิ้ง พระเจ้า ผมต้องทำยังไงคุณถึงจะหยุดเล่นอะไรบ้า ๆ แบบนี้เสียที

 

            ไม่รู้สิ ลองสวดภาวนาดูก็ได้นะ เผื่อพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วฉันจะเปลี่ยนเป็นอีกคนเจสันตอบกวนประสาทแล้วพยายามลุกขึ้น แต่ธีโอกอดเอวเขาแน่น ปล่อย อึดอัด

 

            ไม่ครับ สัญญามาก่อน ว่าอย่างน้อยก็จะบอกว่าอะไรเป็นอะไร

 

            แบบนั้นก็ไม่สนุกสิ

 

            บางอย่างไม่ต้องสนุกตลอดเวลาก็ได้ครับ

 

            ให้ตาย นายอายุเท่าไหร่ ทำตัวเป็นตาแก่ไปได้เจสันตีมือธีโอดังเพียะ ๆ ปล่อย ๆ ฉันอายุยี่สิบห้ายังไม่ทำตัวน่าเบื่อแบบนายเลย

 

            ธีโอนิ่งไป เขาเพิ่งรับรู้อายุของเจสันเป็นครั้งแรก สมองของเด็กชายวิ่งเร็วจี๋ ถ้าเจสันทำตัวดี ๆ เลิกเหล้าเลิกบุหรี่ บางทีอาจอยู่ได้ถึงร้อยปี ตอนนี้พ่อมดอายุยี่สิบห้า ถ้าอายุขัยของเจสันคือร้อยปี หายไปครึ่งหนึ่ง เจสันก็จะมีเวลาอยู่กับเขาอีกยี่สิบห้าปี

 

            ไม่พอ แค่นั้นมันไม่พอ

 

            ธีโอ ฉันจะไปเล่นอีกรอบเจสันบ่น ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นแววตาและสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเด็กชาย พ่อมดเอื้อมมือไปปัดผมสีเข้มที่เขารำคาญนักหนาออกจากใบหน้าของเด็กชาย จับแก้มไว้แน่นแล้วขมวดคิ้ว เป็นอะไร ไม่สนุกหรือไง

 

            ไม่เลยครับ ผมคิดว่าคุณจะฆ่าตัว…” เด็กชายเม้มปาก ดึงให้เจสันมาไว้ในอ้อมกอดตามเดิมแล้วซบหน้าลงกับบ่าของพ่อมด คราวหน้าบอกผมก่อนนะครับ

 

            พ่อมดนิ่งไป เขาลูบหัวเด็กชายเบา ๆ เขาลืมคิดเรื่องนี้ไป เด็กบ้านี่อ่อนไหวกับเรื่องนี้ แต่เขาเอาแต่เล่นสนุก คิดง่าย ๆ ว่าธีโอจะเลิกคิดมากและสนุกไปกับเขาด้วย พ่อมดเม้มปาก กอดธีโอกลับ คราวหน้าจะบอก

 

            ธีโอผ่อนลมหายใจ พ่อมดคงยอมเขาได้มากที่สุดเท่านี้ ขอบคุณครับ

 

            อืม ปล่อยได้แล้วเจสันขยับตัวยุกยิก เขากลอกตาเมื่อธีโอกอดกันแน่น ไม่ได้รำคาญเด็กชาย แต่รำคาญเสียงหัวใจที่ดังก้องอยู่ในอกของตัวเอง ธีโอ

 

            ขออีกแปบเดียวครับเด็กชายสูดหายใจ รับกลิ่นของเจสันเข้าไปเต็มปอด ก่อนจะคลี่ยิ้มเมื่อเจสันยอมอยู่นิ่ง ๆ สักที เขาลูบไหล่เจสันไปมา นึกอยากให้พ่อมดเป็นแบบนี้ตลอดไป

 

            แต่เจสันก็เงยหน้าขึ้นได้ในที่สุด พ่อมดวางคางไว้บนอกเด็กชาย ปลายนิ้วอุ่นไล้ไปตามแนวสันกราม ธีโอปล่อยให้พ่อมดทำตามใจ เขาเอียงคอไปตามนิ้วของเจสันอย่างพอใจ เจสันเล่นทั้งผิวมนุษย์ทั้งเกล็ดบนแก้ม ไปเล่นกันอีกรอบเถอะ สนุกดีออก นะ?”

 

            เด็กชายหัวเราะออกมาเสียงเบา ในหัวมีแต่คำก่นด่า ทำแบบนี้ขี้โกงนี่ครับ มองผมแบบนั้น ยิ้มแบบนั้น แล้วผมจะไปปฏิเสธได้อย่างไร บางทีผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองแก่กว่าคุณ

 

            เฉพาะตอนที่ฉันอารมณ์ดีล่ะนะ ปกติแล้วนายเด็กน้อยจะตายเจสันเถียง ลุกขึ้นยืนแล้วฉุดกระชากธีโอไปที่ปากเหวอีกครั้ง คราวนี้พ่อมดไม่ได้เป็นคนกระโดดลงไป แต่เตะขาเด็กชายจนร่วงลงไปคนแรก ทั้งยังหัวเราะเยาะเสียงดัง ก่อนจะเกือบกัดลิ้นตัวเองเมื่อธีโอตวัดเตะข้อเท้าของเจสันให้ตกลงมาด้วยกัน

 

 

 

 

 

 

            เด็กนี่มันร้ายยยยค่ะ ถถถถ

               ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านมากเลยค่า คิดเห็นอย่างไรบอกกันบ้างน้า ดีใจกับคอมเมนต์และกำลังใจมากเลย *^*

            ประมาณตอนที่สิบ ธีโอจะเติบโตได้แซ่บแน่นอน อดใจรอกันก่อนนะคะ 55555

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 637 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2224 kunkyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 20:02
    เอ็นดูเจสันยอมให้กอดมากเลย สลัดคราบพ่อมดผู้ชั่วร้ายได้แป้บนึง55555
    #2,224
    0
  2. #2223 kunkyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 20:01
    สนุกกันมาก55555
    #2,223
    0
  3. #2173 phapha087bw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:03
    จ้าาาาาาาาไปให้สุดเลยลูก
    #2,173
    0
  4. #2064 Naraprinnnt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:01
    โอ้ยยยย55555 สนุกดดดกกก
    #2,064
    0
  5. #2055 baekbow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 16:14
    นั่นคือเครื่องเล่นในโลกแฟนตาซีสินะ // แต่ที่ธีโอคำนวนมันจะถูกหรอ 25 ปีถึงธีโอจะว่าน้อย แต่เราว่ามันก็น่าจะโอเคอยู่ แต่กลัวจะเหลือน้อยกว่านั้นอ่ะดิ
    #2,055
    0
  6. #2010 พิก้าบู (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:18
    อ่านไปก็ขำกับความคิดของทั้งคู่ไป เออ ก็สมแล้วอ่ะ เหมาะสมกันดี 5555555555555555555
    #2,010
    0
  7. #1974 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:04
    สวีทกันได้โหดมาก5555555
    #1,974
    0
  8. #1949 maielf13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:12
    เด็กนี่มันร้ายมากนะคะหัวหน้า ฮืออออออออยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ
    #1,949
    0
  9. #1948 maielf13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:12
    เด็กนี่มันร้ายมากนะคะหัวหน้า ฮืออออออออยากให้อยู่ด้วยกันนานห
    #1,948
    0
  10. #1935 97ivy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 16:36
    พี่กลายเป็นเด็กน้อยเฉยเลยย5555555
    #1,935
    0
  11. #1856 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:49
    55555555 น่าร้ากกกก
    อยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ
    #1,856
    0
  12. #1831 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 21:57
    เด็กมันร้ายจริงค่ะ น่ารักด้วย5555
    #1,831
    0
  13. #1818 Hideko Okamoto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 22:47
    นี่ขนาดยังไม่โตนะะะะ-///-
    #1,818
    0
  14. #1668 Lili405 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 08:58

    คู่นี้เขาอยู่ด้วยลำแข้งจริงๆ 5555

    #1,668
    0
  15. #1580 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:02
    น้องจากเด็กที่ตามไม่ทันตอนนี้ซนมากเลยค่ะ เหมาะสมกันดีแฮร่
    #1,580
    0
  16. #1334 PareWaPkh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 14:09
    เหมาะสมกันดี5555
    #1,334
    0
  17. #1314 fypwjs (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 07:54
    แงงงงงง ธีโอกับเจสันมันเหมาะกันแล้วค่ะ วายป่วงพอกันเลย55555 ไม่มีใครยอมใครจริงๆ เหมือนหมากับแมวตีกันอ่ะ5555
    #1,314
    0
  18. #1306 Nantashi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 02:35
    เป็นเรื่องแฟนตาซีที่สนุกมากกก ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ นอกจากความสัมพันธ์ของตัวละครแล้วเราก็ชอบที่จะได้อ่านตอนทุกคนใช้เวทมนต์นี่แหละ
    #1,306
    0
  19. #1213 gaya16 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 20:49
    สนุกชอบค่ะ...
    #1,213
    0
  20. #1069 Ilo_harlveen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:30
    อ่านๆไปก็นึกว่าธีโอโตแล้ว ไม่ใช่เพิ่งอายุสิบห้า555
    #1,069
    0
  21. #1056 Xialyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:23
    น้องรีบโตน๊า^^
    #1,056
    0
  22. #913 bb.smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 21:36
    รอน้องโตไม่ไหวละค่าาาาาาา
    #913
    0
  23. #723 Hunters (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 04:44
    น้องเปลี่ยนไปเยอะ เลี้ยงมาไงเนี่ยเจสัน 555555
    #723
    0
  24. #668 mehmehmeh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:06
    ชอบบบบบบ
    #668
    0
  25. #454 chaaimmeme (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 22:53
    เด็กมันร้ายนะคะ
    #454
    0