[จบ] ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม [yaoi]

ตอนที่ 7 : 06 Sweet Sickness

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    17 มี.ค. 61

06 Sweet Sickness

 

            ธีโอตามติดพ่อมดแจแบบแทบไม่ให้คลาดสายตา แม้ว่าจะโดนพ่อมดถีบจนเกือบล้มกลิ้งไปหลายที เอาคืนพ่อมดไปหลายหน แต่เด็กชายก็ยังปักหลักเดินตามเจสันด้วยสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เจสันปวดประสาทจนแทบอยากเอาอะไรฟาดหน้าเด็กชายให้รู้แล้วรู้รอด มันแทบไม่ยอมปล่อยให้เขาเข้าห้องน้ำดี ๆ ด้วยซ้ำ

 

            แต่วันนี้แตกต่างออกไปจากหลายวันก่อนหน้านี้ เจสันที่ยันตัวขึ้นมาจากเตียงนอนขมวดคิ้ว ท่อนแขนของธีโอที่พาดเอวของเขาอยู่หล่นไปอยู่บนตักของพ่อมด แต่เจ้าของแขนไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัวอย่างทุกทีที่เจสันตื่นขึ้นมา พ่อมดถอนหายใจ ดวงตาลืมขึ้นแค่เสี้ยวเดียว มือหนึ่งขยี้หัวตัวเอง ส่วนมืออีกข้างเอื้อมไปเสยผมที่ปรกหน้าผากของธีโอขึ้น

 

            เด็กชายครางเสียงเบา พ่อมดชะงัก เขาทาบหลังมือลงไปยังหน้าผากของเด็กชาย ก่อนจะสบถเสียงเบาเมื่อพบว่ามันร้อนจัด เจสันขยับตัวไปเขย่าธีโอเบา ๆ เด็กชายเพียงแค่ครางรับแล้วปัดมือเขาออกด้วยท่าทางรำคาญ แต่ทันทีที่เจสันพยายามลุกออกจากเตียง แขนของเด็กชายก็แข็งเกร็ง ล็อคตัวพ่อมดไว้ไม่ยอมให้ขยับอย่างง่ายดาย

 

            ธีโอลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ในหัวของเขาเหมือนมีอะไรบางอย่างถ่วงเอาไว้ ร่างกายของเขาร้อนจัด เด็กชายหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อย ๆ เขาชะงักเมื่อเจสันโน้มหน้ามาใกล้ กลิ่นของพ่อมดลอยอบอวลอยู่ใต้จมูก ธีโอพยายามหยัดตัวขึ้นเพื่อสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ น่าหลงใหลให้มากขึ้น แต่พ่อมดกลับกดศีรษะเขาจนจมกับหมอน

 

            คุณจะไปไหนธีโอพึมพำเหมือนละเมอ เจสันหลุดออกจากการเกาะกุมเขาได้ในที่สุด ครั้นจะลุกตาม เด็กชายก็ถูกตรึงไว้กับที่ เขามองซ้ายขวา ก่อนจะพบว่าผ้าห่มตวัดตัวรัดแขนสองข้างของเขาไว้แน่น ก่อนที่ธีโอจะกระชากพวกมันออก เจสันก็วางมือเย็น ๆ ของตัวเองลงบนหน้าผาก รอยยิ้มอ่อนใจและดวงตาที่ฉายชัดถึงความกังวลทำให้ธีโอยอมอยู่นิ่ง ๆ ทันที

 

            อยู่กับนายมีแต่เรื่องซวย ๆคำพูดร้ายกาจที่ออกจากปากของพ่อมดทำให้เด็กชายเม้มปากแน่น เขาเกลียดคำพูดแบบนี้ของเจสันที่สุด นอนเฉย ๆ ฉันไม่ได้จะไปไหนทั้งนั้นล่ะ

 

            เจสันยืนอยู่เหนือร่างของเด็กชายที่ปรือตามองเขาด้วยสายตาไม่สู้ดี ริมฝีปากล่างเริ่มสั่นระริก ธีโอตัวร้อนจัดจนเจสันพลอยกังวลไปด้วย แม้ว่าธีโอจะพยายามอยู่นิ่ง ๆ ตามคำสั่ง แต่ร่างกายส่วนอื่นของเด็กชายก็กระตุกเป็นระยะเหมือนพยายามจะกระชากตัวออกมาจากเตียงแล้วกระโจนเข้าใส่เขา

 

            เขาไม่รู้ว่าปกติแล้วมังกรป่วยแล้วสภาพจะเป็นอย่างไร ไม่แน่ใจว่าเวลาคนป่วยเป็นแบบไหน แต่ภาพของธีโอที่กัดฟันกรอดจนเขี้ยวคมฝังเข้าในริมฝีปากกับการที่เด็กชายกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือไม่น่าจะใช่อาการป่วยแบบปกติของทั้งคนทั้งมังกรเลย

 

            โถยามากมายลอยตัวเข้ามาในห้องอยู่รอบเตียงนอน เจสันเลียริมฝีปากอย่างไม่มั่นใจ ธีโอหลับตาแน่น เหงื่อชื้นไปทั่วหน้าผากและลำตัว เด็กชายรู้สึกเหมือนร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เหมือนทุกประสาทสัมผัสถูกใช้งานอย่างหนัก

 

จมูกของเขาได้กลิ่นของยาฉุนกึก แต่กลิ่นพวกนั้นกลับถูกกลบจนมิดด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวของเจสัน หูของเขาได้ยินเสียงลมพัดภายนอกและเสียงโถยาที่ลอยกระทบกัน แต่เสียงพวกนั้นกลับถูกกลบด้วยเสียงเสียดสีของเสื้อผ้ากับผิวของเจสัน ตัวเขาร้อนผ่าวจนลูกครึ่งมังกรน้ำทรมาน หยดเหงื่อร้อนจัดเหมือนระเหยออกจากผิว ธีโอครางด้วยความทรมาน

 

เจสันเม้มปากแน่น ตอนนี้เขาต้องเลือกแล้วว่าจะเอาอะไรหรือยาตัวไหนให้เด็กชายกิน พ่อมดกัดปากด้วยความเครียด เขาอยากกลั้นใจเลือกยามาสักชนิดแล้วกรอกปากธีโอมันตอนนี้ แต่เขากลัวว่าถ้าใช้ยาผิด มันจะเป็นตัวเร่งให้ธีโอเป็นหนักขึ้น

 

เจสันนึกถึงผู้ใช้พลังเวทรักษาคนหนึ่งที่เขาเคยติดต่อด้วย พ่อมดวาดมือ ปากกาขนนกขยับไปเขียนข้อความสั้น ๆ ลงบนกระดาษแผ่นเล็กสีดำสนิท จากนั้นมันก็พับตัวเองกลายเป็นนกกระดาษตัวเล็ก ก่อนที่มันจะพุ่งตัวออกไปทางหน้าต่างอย่างรวดเร็ว เจสันขยับตัวไปนั่งเกยสะโพกบนเตียง เขาลูบหัวเด็กชายเบา ๆ

 

อย่าแตะตัวผม เจสันธีโอกัดฟัน เขาขมวดคิ้วและหลับตาแน่น บริเวณที่เจสันแตะตัวทำให้เขารู้สึกร้อนผ่าว เด็กชายดิ้นอย่างแรงและพยายามสะบัดมือเจสันทิ้ง แต่พ่อมดขืนแรงไว้ เด็กชายลืมตาขึ้นแล้วมองเจสันด้วยดวงตาที่ราวกับมีพายุโหมกระหน่ำอยู่ภายใน เจสัน อย่าแตะตัวผม ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้

 

นายแค่ป่วย ธีโอ เดี๋ยวนายก็ดีขึ้นเจสันพูดอย่างใจเย็น เขาค่อย ๆ เสยผมที่ปรกหน้าผากของเด็กชายขึ้น ธีโอมองเขาด้วยสายตาทรมาน

 

ปล่อย-ผม-เจสันเด็กชายเค้นเสียง

 

หากเป็นยามปกติ เจสันคงปล่อยมือและทิ้งเด็กชายไปอย่างไม่ใยดี แต่พ่อมดก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น เขาถึงได้ไม่ยอมขยับ เอาแต่นั่งจ้องหน้าเด็กชาย ถึงแม้จะทำอะไรไม่ได้ เขาก็เอาแต่เสยผมที่เปียกชื้นของธีโอขึ้นให้พ้นดวงตาและหน้าผากอยู่แบบนั้น และไม่ใช่ว่าเจสันไม่เคยป่วย ตอนที่ยังอยู่กับพ่อแม่ เจสันป่วยหนักจนเกือบตาย เขาจำได้ไม่ว่าตัวเองหายป่วยได้อย่างไร แต่ไม่ใช่ด้วยความช่วยเหลือของคนรอบตัวแน่ ๆ

 

เจสันที่กำลังปลอบธีโอที่กำลังป่วยตอนนี้ อาจจะกำลังทำเพื่อตัวเองอยู่ก็ได้

 

พ่อมดนิ่งไปอึดใจ เขาเหมือนเห็นภาพตัวเองซ้อนทับกับเด็กชายที่กำลังทรมาน แม้ว่าเขาในตอนนั้นจะไม่ได้ดูแย่เท่ากับธีโอตอนนี้ก็ตาม

 

ริมฝีปากเย็นเฉียบของพ่อมดประทับลงบนหน้าผากของเด็กชาย ธีโอชะงักเพียงแค่ชั่วครู่ด้วยความตกใจ สองหูได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบา นายจะต้องไม่เป็นไร ธีโอ

 

สิ้นคำ ผ้าห่มผืนบางที่ผูกแขนของธีโอก็ถูกกระชากจนขาดสะบั้น เจสันเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อธีโอโถมตัวมาทับแล้วพลิกให้เขาเป็นฝ่ายนอนหงายอยู่กับเตียง เจสันเกือบจะตะโกนด่าแล้วถ้าไม่ติดว่าเขาเห็นสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความทรมานที่ผสมไปกับความปรารถนา

 

หรือว่า

 

ริมฝีปากร้อนจัดของธีโอแนบลงมาบนริมฝีปากของเจสันอย่างแม่นยำ สองแขนของธีโอที่แม้จะไม่ได้เปลี่ยนเป็นท่อนแขนของมังกรเหมือนมีพลังมหาศาล กดร่างเจสันจนพ่อมดแทบฝังลงไปในเตียง เจสันเบิ่งตากว้าง กระแสไฟฟ้ามหาศาลที่ถูกปล่อยออกมาจากมือของพ่อมดเหมือนจะทำเพียงแค่ให้เด็กชายชะงักไปชั่วครู่เท่านั้น

 

ธีโอกัดเล็มริมฝีปากล่างของเจสันอย่างตะกละตะกลาม เจสันสะดุ้งเมื่อเด็กชายดูดเม้มริมฝีปากเขาไม่หยุด เขามังกรสีเข้มค่อย ๆ งอกออกมาจากข้างหน้าผากของเด็กชาย หากเป็นยามปกติ เจสันคงมีอารมณ์นั่งชื่นชมมัน แต่ตอนนี้ไม่ใช่

 

พ่อมดกระชากหัวของเด็กชายออกเต็มแรง ใช้ฝ่าเท้ายันอกของเด็กชายจนอีกฝ่ายแทบกระเด็น ธีโอสะดุ้งวาบเมื่อรับรู้ถึงความร้อนจัดที่กำลังไหม้ผิวของตัวเองช้า ๆ เด็กชายก้มมองพ่อมดที่จ้องเขาด้วยสายตาตกใจและกริ่นเกรง

 

เป็นครั้งแรกที่ธีโอเห็นใบหน้าแบบนั้นของเจสัน เขาแสยะยิ้ม สติทุกอย่างเหมือนถูกกระชากออกไปเมื่อเห็นใบหน้าแดงก่ำของเจสันที่หอบอยู่ใต้ร่าง เด็กชายโน้มหน้าลงอีกครั้ง กัดเข้าที่ผิวไหล่ของพ่อมดอย่างแรงจนเจสันสะดุ้งเฮือก

 

เจสันกัดฟันกรอด ไหล่ของเขาเจ็บจนชา เขารู้แล้วว่าธีโอเป็นอะไร

 

มันกำลังอยู่ในช่วงฮีท!

 

การฮีทครั้งแรกของเด็กสิบสี่ที่ไม่ได้ถูกเลี้ยงดูด้วยมังกร ไม่แปลกที่มันจะไม่รู้ว่าควรจะจัดการกับตัวเองอย่างไร ยิ่งฮีทครั้งแรกความทรมานยิ่งมากกว่าฮีทครั้งถัดไป

 

กระแสไฟฟ้ามหาศาลฟาดใส่เด็กชายที่ถูกอารมณ์เบื้องต่ำชักนำอย่างไม่ปราณี ธีโอกระเด็นออกจากเตียง เด็กชายนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นได้เพียงครู่เดียวก็ขยับลุกขึ้นมาอีกครั้ง เจสันเบิกตากว้างเมื่อพบว่าไม่เพียงแต่การฟื้นตัวของธีโอจะเร็วขึ้นหลายเท่า เด็กชายยังดึงพลังของเขาไปจนเจสันรู้สึกเหมือนล้มทั้งยืนมันตอนนั้น

 

แต่อย่างน้อยพลังที่ถูกฟาดใส่ธีโอจะทำให้เด็กชายได้สติกลับมาบ้าง ธีโอเหลือบมองไหล่ที่โชกเลือดของเขาด้วยสติอันน้อยนิด ดวงตาสีเข้มเบิกกว้างขึ้น ริมฝีปากล่างของเด็กชายสั่นระริก เจสันก้าวเข้ามาหาธีโอช้า ๆ เมื่อเห็นว่าเด็กชายพยายามต่อสู้กับสัญชาติญาณดิบของตัวเองอย่างสุดความสามารถเมื่อเห็นเขาได้เลือด

 

ผมผมขอโทษ

 

ไม่เป็นไรธีโอ นายอยู่เฉย ๆ ซะ ฉันรู้แล้วว่าควรจะช่วยนายยังไง

 

อย่าเข้ามานะครับ!”

 

ไม่ทันที่เจสันจะก้าวถึงตัวอีกฝ่าย กระแสลมรุนแรงก็พัดเข้ามาในห้องจนโถยาที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศปลิวไปกระแทกผนังจนแตกกระจาย เศษแก้วที่ถูกพายุขนาดย่อมในห้องดึงขึ้นไปในอากาศปลิวว่อน เกี่ยวแขนขาและลำตัวของเจสันจนเลือดไหลออกเป็นทาง หากแต่เจสันไม่ใส่ใจ เขาพยายามมองฝ่ากระแสลมที่ม้วนตัวธีโอขึ้นกลางอากาศ กัดฟันแน่นเมื่อเลือดเม็ดเล็กจากแผลของธีโอกระเด็นโดนแก้มของเขา

 

แม้ว่าแผลจะหายได้อย่างรวดเร็ว แต่หยดเลือดที่ไหลออกมาแล้วก็ไม่ได้กลับคืน

 

แสงสีทองสว่างวาบ กระแสลมที่หมุนรอบตัวธีโอที่ดิ้นพราดอยู่กลางอากาศด้วยความทรมานค่อย ๆ เปลี่ยนสภาพกลายเป็นโซ่เส้นใหญ่ รัดช่วงลำคอและข้อมือข้อเท้าของเด็กชายไว้กับผนัง ธีโอค่อย ๆ เปลี่ยนแขนขาเป็นมังกร พยายามกระชากโซ่ที่ตรึงตัวเองอยู่พร้อมคำรามลั่น

 

แต่ก่อนที่ธีโอจะกลายสภาพเป็นมังกรได้ทั้งหมด ใครคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศข้าง ๆ กับเด็กชายครึ่งมังกร พร้อมกับใช้ฝ่ามือประทับเข้าที่หน้าผาก แสงสีทองสว่างวาบแล้วค่อย ๆ ฝังตัวลงไปในศีรษะ เด็กชายร้องลั่น ก่อนจะหมดสติลงแล้วห้อยตัวอยู่กลางอากาศโดยมีโซ่ห้าเส้นรั้งร่างเอาไว้

 

เจสันรีบกระโดดขึ้นรับร่างของเด็กชาย ดึงธีโอฝังไว้ในอ้อมกอด เขาตวัดสายตามองผู้มาใหม่ อีกฝ่ายยิ้มอารมณ์ดี ดีดนิ้วครั้งหนึ่งก่อนที่โซ่ทั้งหมดจะหายไป

 

พ่อมดวางเด็กชายที่สงบลงแล้วบนเตียง ก่อนจะหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับอีกคนในห้อง ไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร อีกฝ่ายก็ดันเขาให้นั่งลงบนเตียงข้าง ๆ กับเด็กชาย มือหนาเอื้อมมาแตะไหล่ที่เป็นแผลเหวอะหวะ เจสันมองวงแหวนเวทที่หลังมือของฝ่ายตรงข้าม หูฟังน้ำเสียงกลั้วหัวเราะที่อยู่เหนือหัว ค่ารักษาพยาบาลของคุณกับเด็กคนนั้น ผมขอเป็นตัวคุณสักคืนนะเจสัน





สรุปคือคุณตั้งใจจะเลี้ยงเด็กคนนั้นไว้? ไม่ประหลาดไปหน่อยหรือเจสัน คนแบบคุณเนี่ยนะ

 

จำไม่ได้ว่าฉันขอความเห็นจากนายตั้งแต่เมื่อไหร่

 

ไม่เอาน่ะเจสัน เห็นได้ชัดว่าคุณคุมเด็กคนนั้นไม่ได้

 

เรื่องของฉัน

 

เรื่องของคุณ? อ่าฮะ เรื่องของคุณที่ต้องให้ผมตามเก็บกวาด ผมตกใจแทบตายตอนที่คุณส่งนกกระดาษนั่นมา ปกติคุณเคยขอความช่วยเหลือจากผมที่ไหน

 

ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากทำหรอก…”

 

แต่คุณทำไปแล้ว อย่าลืมค่ารักษาของผมล่ะ

 

รู้แล้วน่ะ

 

หน้าคุณเหมือนไม่ค่อยพอใจไงเจสัน ถ้าไม่เต็มใจ ผมขอเด็กนั่นกลับไปเล่น…”

 

ธีโอเป็นของฉัน

 

ธีโอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ภาพตรงหน้าของเขาดูเลือนราง คอของเขาแหบพร่า เด็กชายตะแคงหน้าไปทางต้นเสียง เขาได้ยินเสียงของเจสันกับใครอีกคน ธีโอเหลือบมองพ่อมดที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้สาน เท้าคางด้วยสีหน้ารำคาญแบบทุกครั้ง ธีโอยิ้มบางเมื่อเห็นภาพคุ้นเคยแม้ว่าเขาจะยังจับต้นชนปลายอะไรไม่ได้ เด็กชายชะงักเมื่อสบตาเข้ากับผู้ชายตัวสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้อีกตัว

 

ธีโอของคุณตื่นแล้วฝ่ายนั้นทำเสียงล้อเลียนจิกกัด เจสันเบนสายตากลับมาทางเตียงที่เขานอนอยู่ พ่อมดเดินมาใกล้ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ธีโอพยายามยิ้มแม้ว่าจะกำลังปวดหัวตุบ ใบหน้าร้อนฉ่าแต่ไม่ทรมานเท่าเดิม เจสันโน้มหน้ามาใกล้ แสยะยิ้มแล้วเขกหัวเขาเต็มแรงจนเด็กชายร้องโอ๊ย

 

นายทำห้องฉันเละเจสันสบถ ธีโอกลอกตา เขานึกอยากให้ตัวเองมีแรงมากกว่านี้อีกสักนิด เขาจะได้เอาคืนเจสันได้ พ่อมดมองเด็กชายที่ทำหน้าเบื่อหน่ายแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง แทรกมือเข้าไปในเส้นผมที่ปรกหน้าผากของธีโอแล้วเสยมันไปด้านหลังอย่างเบามือ ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง

 

ปวดหัวครับธีโอตอบกลับเสียงเบา เขาหลับตาลง มือเจสันเย็นและนุ่มนิ่มให้ความรู้สึกดี เกิดอะไรขึ้น

 

นายฮีทเสียงที่ไม่คุ้นเคยทำให้เด็กชายลืมตาขึ้นอีกครั้ง ธีโอมองผู้ชายตัวสูงในเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้ม อีกฝ่ายมีผมสีเงินเหมือนเจสัน เพียงแต่มันยาวถึงบั้นเอว ทั้งยังมีผิวขาวเผือกไม่ต่างจากเขา นอกจากนั้นสูงเลยเจสันไปอีก

 

ผมฮีท?” ธีโอขมวดคิ้ว เขาจำได้เพียงความรู้สึกทรมานและความปรารถนาอย่างมหาศาลในตัวของเจสันเท่านั้น

 

ความต้องการทางเพศ/ ความต้องการที่อยากจะเสียบไอ้นั่นของนายเข้าไปในตัวเจสันไงสองคนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างเตียงพูดขึ้นพร้อมกัน เจสันหันไปถลึงตาใส่คนข้างตัวที่พูดเรื่องหน้าไม่อายใส่เด็กออกมาหน้าตาเฉย ธีโอเกือบอ้าปากค้างกับคำอธิบาย หากแต่ใบหน้าขึ้นสีเรื่อของเจสันทำให้เขาหลุดยิ้มออกมาแทน

 

เจสันเตะข้อพับขาของผู้ชายร่างสูงข้างตัวแรง ๆ ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนเตียง อธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้เด็กชายฟังด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ตบท้ายด้วยการตบหัวเด็กชายสามทีติดจนอีกคนในห้องหัวเราะ ธีโอยิ้มแห้งแล้ง เขาจำได้ถึงแค่ตอนที่กัดไหล่เจสันเท่านั้น

 

ไหล่ของเจสันเรียบเนียนเหมือนไม่เคยผ่านการโดนทำร้ายมา ธีโอเข้าใจได้ในทันทีว่าคนที่ช่วยรักษาเขาเป็นคน ๆ เดียวกับที่ช่วยรักษาเจสัน

 

ขอโทษนะครับที่ทำให้วุ่นวายธีโอถอนหายใจ สบตาเข้ากับคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงอีกครั้ง คุณ…”

 

โนอาห์พ่อมดผมเงินยวงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ฮีทของนายรุนแรงมากธีโอ นายเกือบจับเจสันของฉันกินเป็น ๆ แล้ว

 

เจสันไม่ใช่ของคุณธีโอตอบกลับทันทีก่อนที่จะห้ามปากตัวเองทัน โนอาห์เพียงแค่เลิกคิ้ว ส่วนเจสันกลอกตาแล้วเดินหนีออกจากห้อง พึมพำบอกว่าจะไปหาอะไรมาให้กินแล้วปล่อยเขาทิ้งไว้กับโนอาห์เพียงแค่สองคน

 

โนอาห์มองเด็กชายอย่างพิจารณา ก่อนจะกระตุกยิ้ม ฮีทครั้งแรกอาจจะรุนแรงไปสักหน่อย แต่ครั้งต่อ ๆ ไปนายจะควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ฉันให้นายกินยาเข้าไปแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ไข้อ่อน ๆ เท่านั้น พักสักวันสองวันก็น่าจะหายเป็นปกติ แล้วระหว่างนี้ก็อย่าไปยอมตามใจให้เจสันทารุณมากล่ะ เดี๋ยวจะเป็นหนักกว่าเดิม

 

ธีโอถอนหายใจที่ร้อนระอุของตัวเองออกมาแผ่วเบา ขอโทษที่ทำให้คุณวุ่นวายนะครับ แล้วผมก็ต้องขอบคุณจริง ๆ ครับ

 

ไม่เป็นไร ฉันสิต้องเป็นฝ่ายขอบคุณนายโนอาห์แลบลิ้นเลียริมฝีปาก เด็กชายมองภาพนั้นด้วยความไม่เข้าใจ แต่ประกายความเจ้าเล่ห์ในดวงตาของโนอาห์ก็หายไปอย่างรวดเร็ว พ่อมดตัวสูงผละออกจากข้างเตียงแล้วส่งยิ้มให้กับเจสันที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้ารำคาญใจ ธีโอมองถ้วยกับแก้วน้ำแก้วเล็กที่ลอยตามพ่อมดผิวแทนด้วยสีหน้าขบขัน เจสันผู้ปากร้ายใจดีของเขายังคงทำตัวปากไม่ตรงกับใจอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

 

ธีโอถูกเจสันประคองให้นั่งพิงพนักเตียง เด็กชายรับถ้วยมาไว้ในมือ ก้มมองซุปข้นสีครีมก่อนจะเงยหน้ามองเจสันที่ขยับใช้หลังมืออังหน้าผากเขาไว้อีกครั้ง ธีโอจ้องดวงตาสีเข้มของเจสันในระยะประชิด เขาเพิ่งสังเกตเห็นตอนนี้ว่าดวงตาของเจสันมีประกายสีทองเล็ก ๆ อยู่ภายใน เด็กชายเหลือบไปมองไหล่ของพ่อมด ก่อนจะใช้นิ้วโป้งร้อนจัดลูบผิวส่วนนั้นเบา ๆ

 

ขอโทษนะครับ

 

เจสันดึงไหล่ออกด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแปลง พ่อมดละมือออกแล้วจ้องเด็กชายที่ค่อย ๆ กลืนเข้าต้มลงคอเงียบ ๆ เจสันไม่พูดอะไรและปล่อยให้ธีโอจัดการอาหารตรงหน้า ก่อนจะส่งเม็ดยาสีอ่อนมาให้เขากินเข้าไปตาม ธีโอสำลักจนเกือบพ่นมันออกมาทันทีเมื่อได้กลิ่นฉุนกึกชวนคลื่นไส้จากเม็ดยา แต่เจสันใช้ฝ่ามือปิดปากเขาไว้ทันท่วงที พ่อมดใช้นิ้วชี้ดันยาเม็ดเล็กตรงมุมปากของเด็กชายลงคอแล้วปิดปากของเด็กชายไว้แน่นจนกว่าธีโอจะยอมกลืนมันลงไป

 

ยานั่นจะช่วยให้นายดีขึ้นเจสันถอนหายใจ พักซะธีโอ

 

เด็กชายจ้องเจสันนิ่ง ก่อนจะฝังปลายจมูกไประหว่างร่องนิ้วของพ่อมด เจสันไม่ได้ขยับมืออกอย่างที่ธีโอคาดคิดไว้ เด็กชายประทับริมฝีปากลงบนกลางฝ่ามือของพ่อมด สูดกลิ่นหอมของเจสันเข้าเต็มปอด ก่อนที่พ่อมดจะรีบชักมือกลับไป ขอโทษนะครับเจสัน

 

นายไม่จำเป็นต้องขอโทษในเรื่องที่นายไม่ผิด ธีโอเจสันสูดลมหายใจลึก เบือนหน้าไปทางอื่น ก่อนจะวกสายตากลับมาอย่างรวดเร็วเพราะดันหันไปสบตากับโนอาห์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลเข้า เขาเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าในบ้านนี้ไม่ได้มีแค่เขากับธีโอ นอนซะ ตื่นมานายจะดีขึ้น

 

คุณจะไปไหนครับเด็กชายรั้งข้อมือของพ่อมดไว้ เขายังจำได้ดีว่าเมื่อวันก่อนเจสันพูดอะไร

 

พ่อมดแกะมือของเด็กชายอย่างเบามือ ก่อนที่ธีโอจะกระโจนเข้ามาตะครุบตัวเขาไว้อย่างไม่ประมาณตน พ่อมดก็ลูบหัวของเด็กชายเบา ๆ ยิ้มบางให้อย่างระอาปนหมั่นไส้ ฉันต้องไปจัดการธุระกับโนอาห์นิดหน่อยเจสันปรายตาไปมองโนอาห์ที่กระตุกยิ้มขึ้นมาทันที เจ้าของบ้านเกือบพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ แต่เขาทำเพียงแค่เอ่ยปากสั่งกับธีโออีกครั้งเป็นเด็กดีแล้วนอนรอฉันอยู่ที่นี่แหละ

 

สัญญาก่อนว่าคุณจะกลับมาเด็กชายเอ่ยปากอย่างดื้อดึง พ่อมดเผลอหัวเราะออกมาจนธีโอตาค้าง เขาเพิ่งเคยเห็นรอยยิ้มแบบยิ้มจริง ๆ ไม่ใช่ยิ้มแค่น ๆ หรือยิ้มชั่วร้ายของเจสัน ธีโอยิ้มตาม ก่อนจะพรูลมหายใจออกมาด้วยความเสียดายเมื่อเจสันกลับมาตีสีหน้ารำคาญตามเดิม

 

บ้านนี้เป็นของฉันธีโอเจสันพึมพำ เขาค่อย ๆ ปิดตาของเด็กชายลง ธีโอค่อย ๆ สะลึมสะลือไปตามฤทธิ์ของยา ก่อนจะหลับสนิทลงในเวลาไม่นาน

 

เจสันลุกยืนขึ้นเมื่อเห็นว่าธีโอหลับสนิท เขากลอกตาเมื่อฝ่ามือของของโนอาห์เลื่อนมากระชับไหล่ ริมฝีปากของพ่อมดโนอาห์จูบเข้าที่ไหปลาร้าจนเจสันมุ่นคิ้ว เขาดันหน้าโนอาห์ออกด้วยความรำคาญ ก่อนจะตบหัวอีกฝ่ายอย่างแรงเมื่อโนอาห์เอื้อมมือมากระชับเอวเขาแล้วยกตัวขึ้นอุ้มอย่างรวดเร็ว

 

เด็กคนนั้นหวงคุณเป็นบ้าโนอาห์ยิ้มแล้วอุ้มเจสันที่ขยำไหล่เขาจนเสื้อคลุมยับยู่ยี่ออกจากห้อง พ่อมดผู้อารมณ์ดีหัวเราะเมื่อเจสันจิกไหล่เขาแน่น ทีกับเด็กคนนั้นคุณไม่เห็นจะดื้อสะบัด พยศแรงแบบนี้เลยเจสัน

 

คนฟังแค่นยิ้ม กับธีโอ เขาทั้งต้มกิน ทั้งเอามันไปฟัดกับหมูป่า กรีดท้อง โยนลงหน้าผา และอื่น ๆ อีกมากมาย นี่เขาแค่ข่วนเองด้วยซ้ำ

 

โนอาห์ดันเจสันไปชิดกำแพงแล้วโถมตัวเข้าหาอย่างรวดเร็ว เขาจัดการทึ้งเสื้อผ้าของเจสันออกแล้วจับขาสองข้างของเจสันให้อ้าออก จับมันเกี่ยวเอวตัวเองไว้ พ่อมดตัวสูงลากริมฝีปากผ่านผิวสีเข้มด้วยความโหยหา สองมือประคองกอดคนที่ทำอย่างไรก็ไม่เคยหันมามอง เจสันไม่เคยรับรู้ถึงความรู้สึกของเขา ไม่เคยเลย

 

เจ็บเสียงสั่น ๆ ของเจสันไม่ทำให้โนอาห์หยุดในสิ่งที่เขากำลังทำ โนอาห์ดึงหน้าเจสันโน้มหน้าลงมารับจูบจากเขาแทนการปิดปาก กระแสไฟฟ้าสีเงินจากปลายนิ้วของเจสันที่ถูกถ่ายเทมายังไหล่เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้โนอาห์ชะงัก เขาเงยหน้ามองเจสันด้วยความตกใจ เจสันไม่มีทางทำแค่นี้ ถ้าไม่ใช่เพราะ

 

เจสัน คุณอยู่ได้อีกกี่ปี

 

คนฟังไม่ตอบ เจสันแค่นหัวเราะเสียงดังอีกครั้ง เขาหลับตาลงช้า ๆ จะทำอะไรก็ทำไปโนอาห์ เสร็จแล้วเราสองคนก็หายกัน

 

โนอาห์เหยียดยิ้ม ความเจ็บปวดในดวงตาหายไปและแทนที่ด้วยสีหน้าอารมณ์ดีที่เขาปั้นใส่หน้าเจสันเสมอมา

 

เขามองใบหน้าที่บิดเบี้ยวไปด้วยแรงอารมณ์ของเจสัน ก่อนจะชะงักเพียงชั่วครู่เมื่อรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวอื่นในบ้าน พ่อมดคลี่ยิ้ม แทนที่จะหยุดการกระทำ เขากลับเร่งเร้ามากขึ้นจนเจสันผู้ไม่ยอมส่งเสียงร้องแม้แต่นิดเดียวหลุดครางออกมา แม้จะเพียงไม่กี่วินาที แต่โนอาห์ก็ค่อนข้างพอใจ

 

พ่อมดหันกลับไปมองด้านหลัง สบตาเข้ากับธีโอที่ยืนมองด้วยสีหน้าตื่นตะลึง เด็กชายตื่นขึ้นมาเพราะเสียงกระแทก เสียงหอบสั่นของเจสันที่เขาไม่เคยได้ยินจนร่างของเขาร้อนผ่าว หูของธีโอฟังเสียงนั้นอยู่นานหลายนาทีกว่าเขาจะลุกขึ้นมาวิ่งตามหาต้นเสียง ก่อนที่ภาพที่ได้เห็นจะทำให้เขาเดือดพล่านไปทั้งตัวด้วยความโกรธจัด

 

ไม่ทันที่ธีโอจะได้พุ่งตรงเข้ามา ร่างของเด็กชายจะถูกพลังของโนอาห์ฉุดกระชากไปด้านหลังแล้วขังไว้ในห้องนอนตามเดิม

 

โนอาห์กลับมาให้ความสนใจกับเจสันที่กอดศีรษะเขาแน่น กระแสไฟฟ้าลั่นจากปลายนิ้วของพ่อมดผิวแทนอย่างไม่สามารถห้ามได้ เขาถอนหายใจเสียงเบา ไม่มีครั้งไหนเลยที่เจสันจะไม่ปล่อยพลังออกมาให้ระคายผิวเขาเล่น ๆ

           

แล้วก็เด็กนั่นหูมังกรนี่ก็ลำบากแบบนี้ล่ะนะ





เจสันขดตัวนอนอยู่บนโซฟาด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาทำตาวาวจ้องโนอาห์ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าแล้วหัวเราะเสียงเบา ผมสีเงินยาวถึงโนอาห์ถูกเจสันดึงอย่างแรงแทนการแก้แค้นที่ทำให้เขาเหนื่อยแทบบ้า แต่แทนที่โนอาห์จะโกรธ พ่อมดผู้อารมณ์ดีกลับมองเจสันด้วยแววตาที่อ่อนลง

 

            คุณควรไปอยู่กับผมเจสัน ผมช่วยคุณได้

 

            ช่วยอะไรเจสันขมวดคิ้ว เขาเหลือบมองไปทางห้องนอนด้วยความกังวลลึก ๆ ไม่แน่ใจว่าป่านนี้ธีโอแห้งตายคาเตียงของเขาไปหรือยัง มันเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดสำหรับพ่อมดที่ทีแรกเขานั่งลุ้นว่าเมื่อไหร่เขาจะได้กินธีโอ แต่ตอนนี้เขากลับต้องมานั่งห่วงเด็กชายเสียเอง

 

            คุณเหลือเวลาอีกเท่าไหร่เจสันโนอาห์เหยียดยิ้ม เขาไม่เคยเห็นเจสันห่วงใครมาก่อนนอกจากเอเดน ใครจะไปนึกว่าเจสันขี้รำคาญคนนี้จะมองหาใครสักคนตอนที่ตัวเองแทบไม่มีแรงเหลือ ผมอาจจะพอช่วยให้คุณอยู่ได้นานขึ้น

 

            อาจจะเจสันทวนคำ เขาฝังหน้าลงไปในท่อนแขนของตัวเอง หงุดหงิดเมื่อพบว่ามีรอยกัดปรากฏอยู่ตรงนั้น ฉันไม่คิดจะให้ใครช่วยเรื่องนั้นโนอาห์ แล้วอะไรที่เสียไปแล้วเอาคืนมาไม่ได้

 

            พวกเรายังไม่ได้ลอง

 

            ไม่จำเป็นต้องลองเจสันถอนหายใจ เขาสบตากับโนอาห์ที่ก้มหน้ามองเขานิ่ง พ่อมดผิวสีแทนยิ้มขบขันเมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่คุ้นเคย โนอาห์ไม่ใช่คนที่จะทำหน้าอมทุกข์หรือกังวล อีกฝ่ายเป็นคนที่มีสีหน้าเจ้าเล่ห์และอารมณ์ดี นายไม่จำเป็นต้องห่วงฉันโนอาห์ ที่ฉันใช้พลังได้ไม่เต็มที่เหมือนเคยเพราะธีโอดึงไปใช้ตามใจชอบ ขอบใจที่เป็นห่วง ขอบคุณที่มาช่วย แต่ตอนนี้กลับไปได้แล้ว

 

            โนอาห์สูดลมหายใจลึกอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ธีโอไม่มีทางดึงพลังของพ่อมดได้ตามใจชอบถ้าไม่มีใครสอนวิธีให้รู้ก่อน แล้วคนสอนก็คงเป็นคนที่ตื่นเต้นแค่กับเรื่องความรู้ใหม่ ๆ อย่างเจสันเท่านั้น

 

            เจสันขมวดคิ้วเมื่อโนอาห์กดจูบลงมาบนหน้าผากแล้วผละออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างของโนอาห์จะค่อย ๆ เลือนหายไปกับพายุขนาดย่อมที่เกิดขึ้น ถ้าคุณต้องการอะไร เรียกผมได้ทุกเมื่อ

 

            เจสันถอนหายใจ ถ้าตอนแรกเขารู้ว่าธีโอเป็นอะไร เขาไม่มีทางเรียกใครมาให้เขารำคาญหรอก พ่อมดนอนคว่ำ ฝังหน้าลงกับท่อนแขนโดยไม่คิดจะขยับตัวไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ เจสันบอกตัวเองว่าเขาจะพักสักครู่ จากนั้นก็จะไปอาบน้ำแล้วไปเข้าไปดูธีโอสักหน่อย

 

            เสียงโครมครามทำให้เจสันสะดุ้ง บานประตูไม้ของห้องนอนหลุดมากระแทกผนังอีกฝั่ง พ่อมดผุดตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสีหน้าตกตะลึง ก่อนที่เขาจะอ้าปากค้างเมื่อธีโอกระโจนมาจากอีกฝั่งของห้องแล้วกอดตัวเขาแน่น เด็กชายฝังจมูกและใบหน้าลงกับซอกคอของเจสัน ก่อนจะสบถออกมาเสียงเบาเมื่อพบว่ากลิ่นของเจสันถูกกลบทับด้วยกลิ่นของโนอาห์

 

            เจสันลูบไหล่ของเด็กชายอย่างงุนงง อีกฝ่ายยังตัวอุ่นจัด แถมยังกอดรัดร่างของเขาจนอึดอัดไปหมด พ่อมดพยายามดึงตัวธีโอออกแต่ไม่เป็นผล เขาตบหัวอีกฝ่ายอย่างแรงแต่ก็ไม่สะเทือน เจสันแทบอยากโวยวายทำลายข้าวของ ทำไมคนรอบตัวเขาถึงได้ดื้อด้านและพลังล้นเหลือกันไปหมดกัน

 

            พ่อมดถอนหายใจ ล้มเลิกความพยายามที่จะดึงตัวธีโอออกและปล่อยให้เด็กชายกอดเงียบ ๆ เขาลูบไหล่ของเด็กชายเบา ๆ อย่างนึกขำปนระอา นี่มันตั้งใจจะพังบ้านเขาทั้งหลังให้ได้เลยหรืออย่างไร ฝันร้ายหรือไงธีโอ รู้ไหมว่ามีแค่เด็กเท่านั้นที่นอนฝันร้ายแล้ววิ่งพังประตูชาวบ้าน

 

เจสันนิ่งไปพักหนึ่ง เขาเปลี่ยนคำพูดตัวเองในใจ ไม่สิ เด็กทั่วไปพังประตูห้องคนอื่นไม่ได้

 

มันไปไหน

 

เจสันกะพริบตา โนอาห์? กลับไปแล้วสิ เขาจะอยู่ทำไมล่ะ

 

เสียงขบกรามและเสียงสูดหายใจลึกข้างหูทำให้เจสันงงหนักเข้าไปใหญ่ เขาลูบไหล่ปลอบเด็กชายทั้งที่ไม่รู้ว่าปลอบเรื่องอะไร

           

เขาทำอะไรคุณ เจสันคำถามของธีโอทำให้เจสันชะงัก ธีโอกระชับอ้อมกอดของพ่อมด ร่างเปลือยของเจสันที่มีรอยขบกัดทำให้เด็กชายแทบวิ่งพล่านไปตามหาตัวคนทำ แล้วใช้ฟันฉีกกระชากแขนขาของมันให้ออกจากกันโดยไม่สนว่าคน ๆ นั้นจะเป็นคนช่วยเขา โนอาห์ทำแบบนั้นกับคุณทำไม

           

ไอ้เวรโนอาห์

           

เจสันกลอกตา เขารู้แล้วว่าทำไมอีกฝ่ายจงใจทำรุนแรงและนานกว่าทุกที ถึงพ่อมดจะไม่เข้าใจว่าโนอาห์จะไปป่วนประสาทธีโอทำไม แต่เขาก็ไม่พอใจอยู่ดี

           

ยังไม่ทันที่เจสันจะได้ตอบ ธีโอก็ยกตัวเขาพาดบ่า เจสันถลึงตาอ้าปากค้าง เมื่อก่อนเด็กนี่ยกเขาไม่ขึ้นด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ธีโอเดินดุ่ม กัดฟันกรอดกลั้นความรู้สึกที่พลุ่งพล่าน ทั้งอาการเหนื่อยจัดอย่างคนไม่หายไข้ดี ทั้งความไม่พอใจที่เห็นภาพเจสันในตอนนั้น แถมเขายังต้องทนฟังเสียงของเจสันกับโนอาห์ร่วมชั่วโมงโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เด็กชายเกลียดประสาทหูแบบมังกร

           

ธีโอหงุดหงิด เมื่อรับรู้ว่าพลังของเขายังสู้พลังของโนอาห์ไม่ได้

           

เจสันถอนหายใจ เดี๋ยวคนนู้นยกเขาที เดี๋ยวคนนี้ยกเขาที แถมไม่ว่าจะหน้าไหน ๆ ก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งที่เขาแทบจะระเบิดหัวอีกฝ่ายอยู่รอมร่อ

           

เจสันโดนธีโอวางลงในอ่างอาบน้ำอย่างทะนุถนอมจนพ่อมดรู้สึกประหลาด ธีโอที่ตัวเตี้ยกว่าเขาพอควรนั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง เด็กชายถูสบู่ไปทั่วตัวพ่อมดด้วยความหงุดหงิด พยายามข่มอารมณ์และความปรารถนาต่อตัวเจสันอย่างยากลำบาก เด็กชายตกใจเมื่อรับรู้ว่าเขาต้องการทำอะไรกับเจสันบ้าง

           

อยากกอด อยากจูบ อยากทำกับเจสันทับสิ่งที่โนอาห์ทำไว้ อยากทำให้เจสันเป็นของ ๆ เขา ไม่สนว่าเจสันจะเป็นเพศไหน ทีโนอาห์ยังทำได้ แล้วทำไมเขาจะทำไม่ได้

           

ธีโอคิดว่าเป็นเพราะอาการฮีท เด็กชายพยายามปัดความรู้สึกนั้นออกจากหัว ท่องล่างของเขาร้อนผ่าวและเขาไม่รู้ว่าต้องจัดการอย่างไร เด็กชายพยายามไม่สนใจ อีกทั้งสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้คือการลบร่องรอยทั้งหมดของโนอาห์บนร่างของเจสันออกเสีย

           

เจสันเม้มปากแน่นสะกดอาการวูบวาบที่เกิดขึ้นเมื่อธีโอสัมผัสไปทุกส่วน มือของเด็กชายร้อนผ่าวแตกต่างจากตอนปกติเพราะอาการไข้ รอยฟันและรอยจูบตามตัวของเจสันค่อย ๆ หายไปเมื่อธีโอลากนิ้วผ่าน เจสันเม้มปากด้วยอาการปั่นป่วนในอก ก่อนที่พ่อมดจะชะงักเมื่ออะไรบางอย่างของเด็กชายดุนดันแผ่นหลังของเขาเข้า

           

อาการฮีทของธีโอน่าหงุดหงิด เจสันขยับตัวไปพิงอ่างอีกด้าน ธีโอทำท่าจะตามมา แต่พ่อมดใช้ฝ่าเท้ายันอกของเด็กชายไว้ก่อน ธีโอหรี่ตาอย่างหงุดหงิด ท่อนล่างปวดจนแทบบ้า แถมเจสันยังทำตัวน่าจับฟาดให้เข็ดหลาบ เขาจับข้อเท้าของเจสันแล้วกระชากอย่างแรงจนพ่อมดไถลไปกับขอบอ่าง จากนั้นก็ดึงเข้าหาตัว เจสันสบถเมื่อหัวกระแทกเข้ากับคางของธีโออย่างแรง เด็กชายคางเกือบแตกส่วนพ่อมดก็ตาลอยจนเกือบเห็นดาว

           

ฝ่ามือของเจสันสัมผัสกับส่วนร้อนผ่าวของธีโอเข้า เด็กชายกัดฟันกรอดด้วยความทรมาน เขารู้ว่าเซ็กส์จะช่วยปลดปล่อยเขาได้ แต่เขารู้ดีว่าเขาทำแบบนั้นกับเจสันไม่ได้ เด็กชายไม่ต้องการให้พ่อมดเกลียด

           

แต่โนอาห์ทำได้ ทำไมเขาทำไม่ได้

           

เจสันสูดหายใจสะกดกลั้นอารมณ์ไปพร้อมกับเด็กชาย นายควรจัดการมัน

           

ทำยังไงครับธีโอถามเสียงพร่า มองหน้าพ่อมดด้วยแววตาเว้าวอน เจสันกลอกตาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเด็กนี่ไม่เคยมีใครสอนเรื่องนี้ อีกฝ่ายรู้เพียงแต่ว่าต้องใส่มันเข้ากับร่างกายของใครสักคน เจสันคว้ามือของธีโอ อธิบายเสียงเรียบเหมือนมันเป็นเรื่องธรรมชาติ ตบบ่าของธีโอที่กะพริบตาเมื่อได้ยินประโยคนับสิบที่ออกจากปากของเจสันในเวลาไม่ถึงนาที

           

จัดการให้เรียบร้อยเจสันตบบ่าเด็กชายแล้วพุ่งออกจากห้องน้ำทันที พ่อมดปิดประตูเสียงดังแล้วถอนหายใจยาว เขาจัดการซับน้ำตามผิวแล้วรีบใส่เสื้อคลุมอย่างรวดเร็ว พ่อมดนั่งคู้ตัวอยู่หน้าประตูแล้วกอดตัวเองแน่น เจสันซบหน้าลงกับเข่า เอาหัวกระแทกมันหลายครั้งอย่างไม่เข้าใจว่าตัวเองเกิดเขินบ้าอะไรเด็กขึ้นมา

           

มันเป็นเรื่องธรรมชาติ เขาเองก็ทำ ธีโอจะรู้สึกก็ไม่แปลก เด็กนั่นก็เป็นแค่เด็ก

           

เจสันสะกดจิตตัวเองอยู่นานมาก เขารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ธีโอเดินตาลอยออกมาจากห้องน้ำในเสื้อผ้าชุดใหม่ หยดน้ำจากเส้นผมหยดลงบนพื้นข้างตัวเจสัน เด็กชายก้มมองพ่อมดที่นั่งกอดเข่าอยู่หน้าประตู ความรู้สึกกระดากเกิดขึ้นกับคนทั้งคู่พร้อม ๆ กัน ธีโอนั่งยอง ๆ ให้ระดับสายตาของตัวเองตรงกับเจสัน หลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าพ่อมดหน้าแดง

           

ติดหวัดผมแล้วหรือครับ

           

ฉันไม่อ่อนแอเหมือนนายเจสันพูดเสียงแข็ง ใบหน้าของธีโอยังคงแดงอยู่บ้าง แถมลมหายใจที่พัดผ่านแก้มของเขาก็ร้อนกว่าปกติ เจสันวางมือลงบนหน้าผากของธีโอ เด็กชายหลับตาพริ้ม ตัวของเจสันมีเพียงกลิ่นสบู่สบายจมูก ไม่มีกลิ่นน่ารำคาญกลิ่นอื่นติดตามตัวแล้ว นายควรไปพัก

           

คุณเองก็เหมือนกันเด็กชายดึงมือของเจสันออกจากหน้าผาก เขาบีบมือพ่อมดแล้วสบตากับอีกฝ่ายด้วยความจริงจัง คุณรักโนอาห์หรือครับ

           

เจสันเลิกคิ้วแล้วแค่นหัวเราะ ไปเอาความคิดบ้า ๆ นั่นมาจากไหน

           

คุณจูบเขาเด็กชายแค่นหัวเราะกลับ ภาพนั้นติดตามากจนลบไม่ออก คุณไม่ให้ผมทำแบบนั้นกับคุณเพราะคุณบอกว่ามันเป็นการกระทำของคนรักกัน

           

พ่อมดกะพริบตา ดึงมือออกจากการเกาะกุมแต่ธีโอไม่ยอมปล่อยโดยง่าย เด็กชายยังคงจ้องเขาอยู่ ทั้งยังแนบริมฝีปากลงกับหลังมือ ไฟฟ้าสีเงินพุ่งตรงใส่หน้าของเด็กชายทันที ธีโอขมวดคิ้ว ส่วนเจสันก็จ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้

           

สรุปคือคุณรักเขา?”

           

นั่นทำไปแค่เพราะความต้องการทางเพศเจสันถอนหายใจในที่สุด เหมือนอย่างที่นายเคยบอก หญิงขายบริการกับลูกค้าก็ไม่ได้จูบกันเพราะความรัก ของฉันกับโนอาห์เองก็เหมือนกัน

           

แล้วทำไมคุณถึงทำแบบนั้นกับเขา

           

เจสันยักไหล่แล้วไม่ยอมตอบอะไรกลับไปจนธีโอนึกหงุดหงิด เด็กชายสูดหายใจลึกแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ผมไม่ชอบเลยเจสัน คุณอย่าทำแบบนั้นอีกได้หรือเปล่า

           

ฉันไม่จำเป็นต้องทำตามที่นายบอก ธีโอเจสันตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ธีโอหันกลับมาสบตาด้วยอย่างรวดเร็ว ความไม่พอใจในสายตานั้นไม่ได้เจสันยอมอ่อนลง แต่เป็นเพราะความน้อยใจที่แฝงอยู่ในนั้นทำให้เจสันเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีไปอีกทาง แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรกับใครอีกอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

ดีใจที่เห็นว่ามีคนตื่นมารออ่าน ;-; ขอบคุณนะคะ ฮืออ กอดดด

           ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านแล้วก็สำหรับคอมเมนต์มากเลยนะคะ ถึงไม่ได้ตอบแต่อ่านทุกความเห็นเน้อ ^^

คิดเห็นอย่างไรบอกเราบ้างน้า :D

 >>FACEBOOK<< 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2222 kunkyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 16:03
    ฮือออ แม่จ๋า;-; ธีโอไม่เป็นไรนะ ใจเย็นๆ ซักวันต้องเป็นของเราอยู่ดี แง
    #2,222
    0
  2. #2172 phapha087bw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:00
    ทำไมกลายเปนแบบนี้ไปได้อ่ะ เห้ย
    #2,172
    0
  3. #2062 Naraprinnnt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 19:51
    อื๊อออ
    #2,062
    0
  4. #2050 baekbow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 19:21
    งุ้ยยยยยย มังกรน้อยฮีทซะแล้ว ดีนะที่เจสันไหวตัวทันไม่งั้นเสร็จธีโอแน่ แต่ก็ดันมาเสร็จโนอาห์แทนซะงั้น ทำไมถึงเป็นแบบนั้นนะ เขาทำกันเป็นเรื่องปกติหรอ แล้วเจสันเป็นเกย์อยู่แล้วหรอ
    #2,050
    0
  5. #2009 พิก้าบู (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 08:49
    มังกรเด็กฮีทได้น่าเอ็นดูเป็นที่สุด! กี๊ส! โนอาห์รักเจสันมากนะนั่น โถถถ พ่อคุณ เอนี่เว ดิชั้นเห็นเค้าลางมาม่ามาแต่ไกล แงงง ได้โปรดอย่าใจร้ายกับพ่อมดและเด็กมังกรน้ำมากเลยนะคะ คนอ่านจะร้องไห้ตายเอา ;_____;
    #2,009
    0
  6. #1973 ~~รักดงบัง คลั่งยุนแจ~~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 18:29
    เจสันอย่าตายยย แงงงง
    #1,973
    0
  7. #1947 maielf13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:45
    โนอาห์มาเป็นของเรามั้ยอย่าไปยุ่งกับคนมีเจ้าของเลยจริงๆ เราว่างมากๆเลยนะมาเป็นของเถอะะะะะ555555555
    #1,947
    0
  8. #1938 YozisonE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 19:47
    ขนาดวันเด็กอ่านแล้วยังเขินขนาดนี้ ตอนโตจะขนาดไหน
    #1,938
    0
  9. #1934 97ivy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 16:08
    กรี้ดดกกด มันแบบบบ กรี้ดดดดดดก
    #1,934
    0
  10. #1855 หมูจีน้อย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 19:24
    โตเร็วๆลูกกกก
    #1,855
    0
  11. #1850 wonsik♔ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 01:11
    อ่านแล้วเราหน่วงงงงง แง คือน้องอยากทำแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งรู้ว่าพลังสู้เขาไม่ไหวก็ยิ่งเจ็บใจ
    #1,850
    0
  12. #1762 jz0027 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 11:15
    โอ้ยย โนอาห์แซ่บสุด ช้ำใจจากเจสันแล้วมาหาเรานะ
    #1,762
    0
  13. #1701 warat_sariyawut (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 11:41
    โนอาห์แซ่บมากค่ะ >///< ธีโอรีบๆโตไวๆนะหนู///ถ้าเจสันไม่เอาโนอาห์มาเป็นของชั้นแทนเถอะ โอ๊ยยยย แซ่บบบบเว่อร์
    #1,701
    0
  14. #1643 barious (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 12:37
    ถ้าธีโอกดเจสันเมื่อไหร่ ขอฉาก nc แบบจริงจังค่ะ!!
    #1,643
    0
  15. #1642 B2umy-Armty (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 12:35
    โนอาห์แซ่บอะะะะะ555555 รีบๆโตนะธีโอ...
    #1,642
    1
    • #1642-1 pcy921(จากตอนที่ 7)
      7 พฤษภาคม 2561 / 20:17
      โนอาร์แบบ ฟหก่าสววงงฟกดดาาสววง
      #1642-1
  16. #1621 Suchaa_12247 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:39
    บีบคั้นหัวใจมาก ตอนโนอาห์กับเจสัน... แล้วพระเอกเราทำได้แค่รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แงงงงงง เจสันยอมน้องเถอะ!
    #1,621
    0
  17. #1544 9494 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:03
    ก่ดเทอเจสัน ชั้นก่ดเทอออ
    #1,544
    0
  18. #1331 PareWaPkh (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 12:47
    โนอาร์แซ่บมากกกก5555 กินเด็กเลยเจสันนน
    #1,331
    0
  19. #1295 Nantashi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:08
    อห ไอเราก็นึกว่าจะพากลับไปทำที่บ้าน ที่ไหนได้ 😂😂 เจสันอย่าตายนะะะ ห้ามมมม!!
    #1,295
    0
  20. #1291 ang_9potion (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 17:13
    กินธีโอไปสิเจสัน กินเด็กแล้วเป็นอมตะนะ
    #1,291
    0
  21. #1048 suprem-leader (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:36
    ว๊ายยยยยยยชู้รัก โนอาร์มาแรงมากออกมาตอนเดียวได้กินเจสันไปเลยอะ //แบ่งใจให้25%
    #1,048
    0
  22. #1026 ninjin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 13:19
    กินเด็กสิเจสัน เป็นอมตะนะ
    #1,026
    0
  23. #1025 Nut'reeeee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 13:15
    ทำไมโนอาร์ออกมาแป๊บเดียว แต่เราเชียร์เรือนางมาก ถึงแม้ธีโอจะโดนล็อคเป็นพระเอก 100% แล้วก็ตาม ฮืออ เสียดายอะ โนอาร์เป็นแฟนเก่าก็ยังดี แง้งง
    #1,025
    0
  24. #938 กว่าจะเช้า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 12:53
    ไม่อสากจะคิดเลยว่าเจสันจะอยู่นานแค่ไหน ㅠ ㅠ
    #938
    0
  25. #917 filmfilm12123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:40
    ตกใจนิดหน่อย แต่ก็นะ55555
    #917
    0